S & G GREGORIOU MOTORS LTD ν. PAKA TRANSPORT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 570/2017, 10/12/2024

(1)PAKA TRANSPORT LTD

(2)ΧΡΙΣΤΟΦΗΣ ΚΟΥΝΟΥΝΑΣ Εναγομένων Ημερομηνία: 10 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Κ. Θωμά για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC Για τους Εναγόμενους: κα E. Πουλλά - Μακαρούνα ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή - Δικόγραφα

1. Στις 03/03/2017 η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή με κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο και σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης αξιώνει από τους Εναγόμενους το ποσό των €35,650 που αντιπροσωπεύει την αξία ενός γραμματίου και/ή συναλλαγματικής και/ή εγγράφου αναγνωρίσεως χρέους και/ή χρεωστικού ομολόγου ημερομηνίας 24/06/2011 το οποίο ανέλαβε η Εναγόμενη 1 να πληρώσει μέχρι 31/12/
2. Ήταν ρητός όρος του γραμματίου ότι το ποσό φέρει τόκο προς 8% ετησίως από την υπογραφή του μέχρι εξόφλησης. Ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης
3. Η Ενάγουσα κάλεσε τους Εναγόμενους να καταβάλουν το συμφωνημένο ποσό πλην όμως αυτοί παρέλειψαν να το πράξουν παρά τις εκκλήσεις τους
4. Με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ημερομηνίας 17/12/2019 οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ήθελαν να αποκτήσουν αυτοκίνητο τύπου Trailer με καρότσα και αποτάθηκαν στην Ενάγουσα η οποία πληροφόρησε την Εναγόμενη 1 για την ύπαρξη τέτοιου αυτοκινήτου για να παραληφθεί άμεσα και το οποίο θα μεταφερόταν σε μηχανικό της για επιδιόρθωση και οι Ενάγοντες θα επωμίζονταν τυχόν έξοδα επιδιόρθωσης. Στις 24/06/2011 εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο για το ποσό των €35,650 και η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι παρέδωσε μεταχρονολογημένες επιταγές για το ποσό των €30,
5. Το υπόλοιπο θα καταβαλλόταν όταν το όχημα θα ήταν λειτουργήσιμο. Σύμφωνα με την θέση των Εναγομένων, η Ενάγουσα ανέλαβε την επιθεώρηση του Οχήματος από την Αρχή Αδειών με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικού καταλληλότητας και ισχυρίζεται ότι ο Διευθυντής της Ενάγουσας ζήτησε €50 από τον Εναγόμενο 2 ποσό το οποίο είδε ο ίδιος να δίνεται στον εξεταστή. Μετά την επιθεώρηση παραδόθηκε την ίδια ημέρα το αυτοκίνητο στην Εναγόμενη 1 με σκοπό να μεταφερθεί στον μηχανικό της όπου εντοπίστηκαν προβλήματα και έμεινε στην διαδρομή. Στις 30/06/2011 μετά που το αυτοκίνητο δεν ήταν σε λειτουργική, κατόπιν διαμαρτυριών του Εναγόμενου 2, συμφωνήθηκε όπως ακυρωθεί η συμφωνία πώλησης και για αυτό τον σκοπό εκδόθηκε πιστωτική σημείωση με αρ. 1951, συμφωνήθηκε ότι θα ακυρωνόταν η σχετική εγγύηση του Εναγόμενου 2 και οι μεταχρονολογημένες επιταγές που εκδόθηκαν.
6. Στη συνέχεια δικογραφείται ότι το αυτοκίνητο στάλθηκε στην Λεμεσό για νέες δοκιμές αλλά μεταφέρθηκε εκ νέου σε άλλους μηχανικούς για άλλες επιδιορθώσεις και ότι θα χρησιμοποιείτο δοκιμαστικά για να αποφασιστεί αν τελικά θα το αγόραζε η Εναγόμενη 1 όμως κατά την μεταφορά του στην Πάφο εντοπίστηκαν και άλλα προβλήματα και για αυτό ζητήθηκε η επιστροφή των πληρωθέντων ποσών, ακύρωση της μεταβίβασης και να ακυρωθεί το γραμμάτιο εγγύησης. Μετά την παραλαβή του αυτοκινήτου και μετά που παρήλθαν 6 μήνες το αυτοκίνητο εγκαταλείφθηκε σε εργοτάξιο της Εναγόμενης 1 και παρά τις διαμαρτυρίες των Εναγομένων η Ενάγουσα δεν παρέλαβε το αυτοκίνητο από το εργοτάξιο και δεν επέστρεψε το ποσό των €15,000 που ήδη καταβλήθηκε ούτε και το ποσό των €9,730,03, το οποίο εξειδικεύεται, ως έξοδα επιδιόρθωσης του οχήματος, τα οποία και ανταπαιτεί. Επιπλέον αξιώνει την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων και την έκδοση διαταγμάτων επιστροφής του γραμματίου και των επιταγών που έδωσε η Εναγόμενη
8. Η Ενάγουσα με την τροποποιημένη της Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση ημερομηνίας 21/12/2021 περιγράφει ότι συνήφθηκε συμφωνία πώλησης του οχήματος για την πώληση του οχήματος το οποίο παρέδωσαν σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση και οι οποίοι το βρήκαν της απόλυτης αρεσκείας τους και το οποίο μεταβιβάστηκε στην Εναγόμενη
9. Η Ενάγουσα συμφωνεί ότι καταβλήθηκε το ποσό των €15,000 και αναφέρεται στην έκδοση 3 επιταγών για το ποσό των €5,000 έκαστη και οι οποίες δεν εξοφλήθηκαν λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων. Ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη 1 κατέχει και χρησιμοποιεί το εν λόγω όχημα, ότι ουδέποτε παραπονέθηκε στην Ενάγουσα για την ύπαρξη βλάβης και ουδέποτε συμφώνησε την ακύρωση οποιασδήποτε σύμβασης. Αρνείται την θέση ότι παρέλαβε το όχημα από το εργοτάξιο της Εναγόμενης 1, το οποίο έχει περάσει όλους τους τεχνικούς ελέγχους και για αυτό εκδόθηκαν τα σχετικά πιστοποιητικά καταλληλότητας. Αρνείται την θέση περί καταβολής του ποσού σε εξεταστή ως ψευδής και ότι όλα αποτελούν εκ των υστέρων σκέψης των Εναγομένων. Επίσης ισχυρίζεται ότι το όχημα δεν παρουσίασε βλάβη με την παράδοση του και προωθείται η θέση ότι αν έγιναν επιδιορθώσεις αυτές ήταν μεταγενέστερες για λόγους που δεν φέρει ευθύνη. Περαιτέρω, αρνείται κάθε ισχυρισμό των εναγόμενων και ειδικότερα τους ισχυρισμούς περί πρόκληση ζημιάς και ταλαιπωρίας. Αξιώνει την απόρριψη της Ανταπαίτησης και ζητά εκ νέου της επιδικασθεί το ποσό των €20,
10. Διαδικασία
11. Ενόψει της φύσης της απαίτησης και ανταπαίτησης, αμφότερες συνεκδικάστηκαν. Προς υποστήριξη των θέσεων των Εναγόντων, δόθηκε μαρτυρία από τον κ. Γεώργιο Γρηγορίου (ME1), τον κ. Χρίστο Δημητρίου (ΜΕ2), την κα Βιργινία Γρηγορίου (ΜΕ3) και τον κ. Κωνσταντίνο Γρηγορίου (ΜΕ4). Προς υποστήριξη των ισχυρισμών των Εναγομένων δόθηκε μαρτυρία από τον Εναγόμενο 2 (MY). Το σύνολο της προφορικής μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά που τηρήθηκαν και όλες οι γραπτές δηλώσεις και όλα τα Τεκμήρια βρίσκονται κατατεθειμένα στον φάκελο της διαδικασίας. Μετά την παρουσίαση του συνόλου της μαρτυρίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν τις γραπτές τους αγορεύσεις τους και αγόρευσαν προφορικά προωθώντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους.
12. Τα επιχειρήματα και όλη η μαρτυρία που προσκομίσθηκε, αμφοτέρων των πλευρών, εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/2022, ECLI:CY:AD:2022:A113, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). 7. Η συνήγορος των Εναγομένων μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, αγορεύοντας προφορικά έθεσε ζήτημα σχετικά με την διαδικασία που ακολουθήθηκε, σε σχέση με την σειρά προσκόμισης της μαρτυρίας. Ειδικότερα, κατά την ίδια, δεν υπήρξε ξεκάθαρη θέση από την Ενάγουσα ότι η βάση αγωγής που προώθησε στηριζόταν στην ύπαρξη γραμματίου συνήθους τύπου, που είναι και η μόνη βάση αγωγής που προώθησε με τις γραπτές και προφορικές αγορεύσεις του ο συνήγορος της Ενάγουσας. Συνεπώς, σύμφωνα με την ίδια αν αυτό επιθυμούσε να προωθήσει η Ενάγουσα τότε θα έπρεπε να είχε προσκομιστεί μαρτυρία πρώτα από τους Εναγόμενους. Αρχικά επισημαίνω ότι στην Έκθεση Απαίτησης τέθηκε ότι η Εναγόμενη 1 «αποδέχθηκαν την πληρωμή μιας συναλλαγματικής και/ή γραμματίου και/η χρεωστικού ομολόγου και/ή γραπτής αναγνωρίσεως χρέους» και στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση υπάρχει δικογραφημένος ισχυρισμός ως προς την υπογραφή του εν λόγω εγγράφου που (δέστε παρ. 8 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης). Με δεδομένο ότι: i) απουσιάζει ρητή δικογράφηση και αναφορά ότι η παρούσα προωθείται στην ύπαρξη γραμματίου συνήθους τύπου ώστε κατ' επέκταση να απουσιάζει και ανάλογη αποδοχή ή απόρριψη ενός τέτοιου ισχυρισμού στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και ii) οι συνήγοροι δεν προέβηκαν σε οποιαδήποτε κοινή δήλωση πριν την έναρξη της διαδικασίας ότι το έγγραφο που υπογράφθηκε (Τεκμήριο 4) αποτελούσε γραµµάτιο συνήθους τύπου, δεν προέκυπτε ούτε και ενδεικνυόταν η αντιστροφή της σειράς προσκόμισης της μαρτυρίας με σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου (δέστε σχετικά Κίρλαππου ν. Μιχαηλίδη (ΤΤόρος)

(1996)1 Α.Α.Δ 1397) και συνεπώς η σχετική επιχειρηματολογία απορρίπτεται ως αβάσιμη. Μαρτυρία Σύνοψη μαρτυρίας Γεώργιου Γρηγορίου (ΜΕ1) 8. Ο ΜΕ1 είναι Διευθυντής της Ενάγουσας και στην γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Α), κατ' ουσίαν, επανέλαβε τις θέσεις της, ως αυτές καταγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης καταθέτοντας αριθμό εγγράφων. Ειδικότερα, αναφέρθηκε στην Ενάγουσα, στον επαγγελματικό κλάδο με τον οποίο ασχολείται και ότι διατηρούσε καλή επαγγελματική συνεργασία με την Εναγόμενη 1. Περιέγραψε ότι στις 24/06/2011 ο Εναγόμενος 2 τον επισκέφθηκε και αγόρασε ένα μεταχειρισμένα όχημα τύπου τρέιλερ μaζί με καρότσα για το συνολικό ποσό των €35,650 («το Όχημα»). Εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο με αριθμό 1896 για την πώληση του (Τεκμήριο 5) και περιγράφει ότι ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε την ίδια ημέρα γραμμάτιο για να εξασφαλιστεί η πληρωμή του ποσού αγοράς το οποίο φέρει ετήσιο τόκο 8% μέχρι την εξόφληση του (Τεκμήριο 4) και το οποίο υπογράφθηκε στην παρουσία δύο μαρτύρων. Την ίδια ημέρα και αφού το Όχημα πέρασε με επιτυχία τους σχετικούς ελέγχους του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (όπου πιστοποιείται και η καταλληλότητα του (Τεκμήριο 7 και 8), το Όχημα μεταβιβάστηκε και μεταφέρθηκε η κυριότητα του στην Εναγόμενη 1 με σχετικό πιστοποιητικό εγγραφής (Τεκμήριο 6). Στη συνέχεια ανέφερε ότι προτού αγοραστεί το Όχημα, αυτό ελέγχθηκε από μηχανικό της Εναγόμενης 1 και οδηγός της εν λόγω εταιρείας οδήγησε το Όχημα με άμμο από την Λεμεσό στην Πάφο, όπου συνοδηγός ήταν ο υιός του. 9. Στις 30/06/2011 περιέγραψε ότι ο Εναγόμενος 2 ζήτησε από την κ. Έλενα Φλωρίδου υπάλληλο της Ενάγουσας να ακυρώσει το τιμολόγιο με αρ.1896 και να εκδοθεί νέο στο όνομα της εταιρείας C.H KOUNOUNAS CONSTRUCTIONS Lltd («Kounounas Ltd»). Σύμφωνα με τον ΜΕ1, στην κα Φλωρίδου λέχθηκε από τον Εναγόμενο 2, ότι ο ΜΕ1 ήταν ενήμερος για την εν λόγω ενέργεια και είχε συγκατατεθεί και η συγκεκριμένη υπάλληλος χωρίς να μιλήσει στον ΜΕ1 λανθασμένα προχώρησε και έκδωσε την πιστωτική σημείωση με αριθμό 1951 (Τεκμήριο 9). Μετά που ο ΜΕ1 ενημερώθηκε για το τι είχε συμβεί τηλεφώνησε στον Εναγόμενο 2 και τον ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο καθότι το όχημα είχε ήδη εγγραφεί στο όνομα της Εναγόμενης 1. Ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος 2 του απολογήθηκε και συμφώνησε ότι θα επέστεφε την πιστωτική σημείωση, κάτι που δεν έπραξε και ο ΜΕ1 τον πληροφόρησε ότι μπορούσε να προχωρήσει η Εναγόμενη 1 σε πώληση του Οχήματος στην εταιρεία Kounounas Ltd αν το επιθυμούσε. 10. Έπειτα περιγράφει ότι στις 04/07/2011 ο Εναγόμενος 2 παρέδωσε 5 επιταγές της εταιρείας Kounounas Ltd στην σύζυγο του στην οικία του και αναφέρει τους σχετικούς αριθμούς των επιταγών και προσκόμισε τα πρωτότυπα 3 εξ αυτών (Τεκμήρια 10-12) καθότι οι δύο πρώτες εξαργυρώθηκαν. Η σύζυγος του έκδωσε την ίδια ημέρα τις αποδείξεις με αριθμούς 2998,2999,3000 (Τεκμήρια 13-15). Οι πρώτες 2 επιταγές εξαργυρώθηκαν ενώ η επιταγή με αριθμό 30646961 (Τεκμήριο 10), παρά το ότι κατατέθηκε, δεν εξαργυρώθηκε λόγω ανεπαρκούς υπολοίπου. Τότε ήταν που ο ΜΕ1 επικοινώνησε μαζί με τον ΜΥ ο οποίος ζήτησε πίστωση χρόνου λόγω προβλημάτων υγείας της συζύγου του και ζήτησε από τον ΜΕ1 να μην καταθέσει τις υπόλοιπές επιταγές λόγω του ότι δεν υπήρχαν χρήματα στον λογαριασμό της εν λόγω εταιρείας. 11. Στο υπόλοιπο μέρος της γραπτής του δήλωσης υπάρχουν αναφορές ότι δεν αναφέρθηκε ποτέ στον ΜΕ1 η ύπαρξη κάποιου προβλήματος ή βλάβης για το Όχημα με εξαίρεση μια φορά που επικοινώνησε ο Εναγόμενος 2 για το κιβώτιο ταχυτήτων. Αρνείται ότι παρέλαβε το Όχημα από το εργοτάξιο της Εναγόμενής 1 ούτε και κλήθηκε ποτέ να το παραλάβει. Χαρακτηρίζει ως ψευδείς τόσο τον ισχυρισμό ότι έδωσε €50 στον εξεταστή του τμήματος οδικών μεταφορών για τον έλεγχο του Οχήματος, όπως και γενικότερα ότι υπήρχαν οποιαδήποτε προβλήματα ως δικαιολογίες για να μην πληρωθεί το ποσό που οφείλει. Δηλώνει ότι ουδέποτε η Ενάγουσα δεσμεύτηκε να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό για μηχανικούς πριν αλλά και μετά την μεταβίβαση του Οχήματος και αρνείται ότι η Εναγόμενη 1 υπέστη οποιαδήποτε ζημιά, εξου και προκρίνει την απόρριψη της ανταπαίτησης και αξιώνει την έκδοση απόφασης για το ποσό των €20,650 πλέον τόκο 8% από την υπογραφή του γραμματίου. 12. Αντεξέταστηκε επί της έκδοσης της πιστωτικής σημείωσης και εξήγησε ότι στις 30/06/2011 ενημέρωσε τον ΜΕ2 τηλεφωνικώς ότι δεν μπορούσε να εγγραφεί το Όχημα στην άλλη του εταιρεία του. Χαρακτήρισε ως ψευδείς σχετικές υποβολές ότι ήταν παρών κατά την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης, ότι η έκδοση της πιστωτικής σημείωσης έγινε για να ακυρωθεί το γραμμάτιο και επανέλαβε ότι ο Εναγόμενος 2 πήγε στο γραφείο και ζήτησε από την υπάλληλο του να ακυρωθεί το τιμολόγιο με αριθμό 1896 με σκοπό να εκδοθεί άλλο για να γραφτεί στην άλλη του εταιρεία Kοunounas. Επανέλαβε τα όσα ανέφερε σε σχέση με την μεταβίβαση του Οχήματος στην Εναγόμενη 1 που είχε ήδη ολοκληρωθεί και τα περί αδυναμίας ακύρωσης της πράξης και εγγραφής του Οχήματος στην άλλη εταιρεία. Αρνήθηκε, ότι η υπάλληλος του επικοινώνησε μαζί του πριν την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης και διερωτήθηκε γιατί του έδωσε τις επιταγές ο Εναγόμενος 2 μεταγενέστερα, αν είχε όντως ακυρωθεί η πράξη. Διευκρίνισε ότι είναι μετά την εν λόγω ημερομηνία (30/06/2011) που εκδόθηκαν οι επιταγές και για αυτό ακριβώς υπογράφθηκε το γραμμάτιο στις 24/06/2011, για να είναι εξασφαλισμένος κατά τον χρόνο υπογραφής. Διαφώνησε με την θέση ότι η συμφωνία πώλησης του Οχήματος ακυρώθηκε. 13. Αντεξεταζόμενος για την εγγραφή του Οχήματος, απέρριψε την θέση ότι έδωσε οποιοδήποτε ποσό σε υπάλληλο του Τμήματος Οδικών Μεταφορών («ΤΟΜ»). Σε σχετική υποβολή ότι συγκεκριμένος υπάλληλος απολύθηκε ανέφερε ότι πρώτη φορά το άκουσε. Σε άλλη σειρά υποβολών αρνήθηκε ότι ενημερώθηκε για οποιοδήποτε πρόβλημα και ότι το όχημα «έμεινε» στον δρόμο καθοδόν προς την Πάφο στο Ανατολικό. Διευκρίνισε ότι σε μεταχειρισμένο όχημα 30 τόνων δεν δίνει οποιαδήποτε εγγύηση και το μόνο που δέχτηκε ήταν ότι ενημερώθηκε για πρόβλημα στο κιβώτιο ταχυτήτων (gearbox) και ο ΜΕ1 πρότεινε στον ΜΕ2 μηχανικό για επιδιόρθωση του. 14. Συμφώνησε με σχετικές υποβολές ότι πριν την πώληση του Οχήματος το είχε πωλήσει σε ξάδερφο του ο οποίος όμως το επέστρεψε μετά από 2 ημέρες καθότι δεν μπορούσε να το πληρώσει και ανέφερε ότι ο Εναγόμενος 2 τον πήρε τηλέφωνο και συνομίλησαν. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να δώσει εγγύηση για μεταχειρισμένο και χαρακτηριστικά δήλωσε «ου ε και αλίμονο να έχω αυτή την υποχρέωση σε όποιον τον πουλώ». 15. Σε σχέση με το περιεχόμενο του πιστοποιητικού καταλληλότητας του υποβλήθηκε πώς αν ήταν εντάξει το Όχημα δεν θα χαλούσε και ο ίδιος εξήγησε ότι για να βγει το εν λόγω πιστοποιητικό ελέγχεται και εξετάζεται το Όχημα. Δήλωσε ότι ο Εναγόμενος 2 ψεύδεται ότι το Όχημα χάλασε στον δρόμο προς την Πάφο. Επίσης αντεξεταζόμενος εξέφρασε την θέση ότι δεν έχει καμία υποχρέωση να καλύψει οποιαδήποτε έξοδα μηχανικού του Εναγόμενου 2 ούτε και συμφώνησε για κάτι τέτοιο. 16. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι παρέλαβε το Όχημα από τον Εναγόμενο 2 και απεναντίας ανέφερε ότι ο Εναγόμενος 2 στις 16/10/2013 του πήρε το Όχημα για να περάσει εκ νέου από έλεγχο από το ΤΟΜ, ο οποίος έλεγχος απέτυχε λόγω των ελαστικών του Οχήματος. Μετά που ο ΜΕ1 τον ενημέρωσε αυτά αντικαταστάθηκαν από τον μηχανικό Σωτηρίου και έπειτα το Όχημα πέρασε με επιτυχία την επιθεώρηση στις 12/11/2013. Ομοίως αρνήθηκε υποβολές ότι παρέλαβε το Όχημα στην Λεμεσό από τον Εναγόμενο 2 για να το μεταπωλήσει. Σύνοψη μαρτυρίας Χρίστου Δημητρίου (ΜΕ2) 17. Ο εν λόγω μάρτυρας κλητεύθηκε και εμφανίστηκε ως μάρτυρας του Τμήματος Οδικών Μεταφορών ο οποίος περιέγραψε την διαδικασία εγγραφής οχημάτων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Προσκόμισε σχετικό τίτλο ιδιοκτησίας του Οχήματος. Ερωτήθηκε αν ελέγχθηκε το εν λόγω Όχημα απάντησε καταφατικά καταθέτοντας το Τεκμήριο 16 (Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου του επίδικου Οχήματος και Πιστοποιητικό Καταλληλότητας Μηχανοκινήτου Οχήματος) και το Τεκμήριο 17 (στοιχεία ιδιοκτήτη Οχήματος). Διευκρίνισε ότι έλαβε τα έγγραφα από το Ηλεκτρονικό Αρχείο του Τμήματος. Περιέγραψε επίσης το ιστορικό επιθεωρήσεων του αυτοκινήτου και ότι στις 16/10/2013 το Όχημα δεν πέρασε τους ελέγχους και ότι αυτό οφειλόταν στα 4 πισινά ελαστικά και ότι στις 12/11/2013 και στις 27/06/2011 το Όχημα πέρασε με επιτυχία τους ελέγχους. Απέκλεισε το ενδεχόμενο να υπήρχε κάποιο πρόβλημα και να μην αναγραφόταν καθότι δεν θα περνούσε τον σχετικό έλεγχο. Ερωτήθηκε συγκεκριμένα για το αν ελέγχεται το κιβώτιο ταχυτήτων και απάντησε αρνητικά επεξηγώντας ότι αν μπαίνουν οι ταχύτητες στο Όχημα τότε το κιβώτιο ταχυτήτων δουλεύει. Στη συνέχεια ερωτήθηκε σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 16 και αν κατά τον πρώτο έλεγχο του Οχήματος, δηλαδή το 2011, δεν ήταν υποχρεωτικό να αναγραφεί η ένδειξη του χιλιομετρητή, η οποία απουσιάζει και δήλωσε ότι δεν γνωρίζει αλλά μπορεί να ελέγξει. Του υποβλήθηκε αν μπορούν να λαμβάνουν χρήματα υπάλληλοι του Τμήματος Οδικών Μεταφορών θέση με την οποία διαφώνησε κατηγορηματικά δηλώνοντας ότι αυτό είναι παράνομο. Σε σχετική υποβολή ότι λήφθηκαν χρήματα από το πρόσωπο που προέβη στον έλεγχο απάντησε ότι αυτό αποτελεί δεκασμό και θα έπρεπε να καταγγελθεί. Του υποβλήθηκε ότι υπήρχε πρόβλημα με την «κορώνα» και απάντησε «πώς κινήθηκε το όχημα και πήγε στο τμήμα οδικών μεταφορών». Σύνοψη μαρτυρίας Βιργινίας Γρηγορίου (ΜΕ3) 18. Η ΜΕ3 είναι η σύζυγος του ΜΕ1 και εξήγησε ότι μέρος των καθηκόντων της στην Ενάγουσα εταιρεία ήταν η ενασχόληση της με το ταμείο και εξωτερικές εργασίες. Στη συνέχεια η ΜΕ3 αναγνώρισε τις 3 επιταγές και τις σχετικές αποδείξεις που η ίδια όπως ανέφερε έκδωσε στο σπίτι της, όταν ο Εναγόμενος 2 μετέβη εκεί και που αφορούσαν το τιμολόγιο 1986. Δήλωσε ότι την είχε ενημερώσει προηγουμένως ο ΜΕ1, ότι ο ΜΥ θα ερχόταν από το σπίτι τους εκτός των ωρών του γραφείου και επανέλαβε ότι οι επιταγές δόθηκαν στις 04/07/2011, την ημέρα δηλαδή που έκδωσε και τις αποδείξεις, ως η σχετική ημερομηνία που φέρουν οι αποδείξεις. Εξήγησε ότι δεν είχε άλλη εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση πέραν των πιο πάνω και γνωρίζει ότι δεν εξαργυρώθηκε η επιταγή (Τεκμήριο 10) λόγω ανεπαρκούς υπολοίπου. Επίσης γνωρίζει ότι ο ΜΕ1 επικοινώνησε με τον ΜΥ και του είχε αναφέρει ότι θα ξανακατέθεταν τις επιταγές και τότε ο ΜΥ ζήτησε πίστωση χρόνου λόγω προσωπικών προβλημάτων. 19. Αντεξεταζόμενη ρωτήθηκε αν ξανακατέθεσε την επιταγή και επανέλαβε ότι δεν το έπραξε κατόπιν επικοινωνίας του συζύγου της με τον ΜΥ. Ερωτώμενη γιατί δεν κατατέθηκαν οι άλλες δύο εξήγησε ότι αυτό δεν έγινε για τους ίδιους λόγους. Ρωτήθηκε εκ νέου για την ημερομηνία έκδοσης των αποδείξεων επαναλαμβάνοντας ότι αυτό έγινε στις 04/07/2011. Της υποβλήθηκε ότι οι επιταγές δόθηκαν κατά την ημερομηνία έκδοσης του τιμολογίου 1896, δηλαδή στις 24/06/2011, θέση με την οποία διαφώνησε και επανέλαβε ότι οι αποδείξεις εκδόθηκαν την ίδια ημέρα όταν προσκομίστηκαν οι επιταγές. Ερωτώμενη για την ώρα που ήρθε ο Εναγόμενος 2 είπε ότι ήταν το βράδυ εκτός ωρών εργασίας και ότι ο σύζυγος της δεν ήταν σπίτι, διαφωνώντας με σχετικές υποβολές ότι ο σύζυγος της (ΜΕ1) ήταν όντως στο σπίτι. 20. Στη συνέχεια ερωτήθηκε για τις αρμοδιότητες άλλου γραμματειακού προσωπικού της Ενάγουσας και εξήγησε ότι κατ' εξαίρεση έκδωσε τις εν λόγω αποδείξεις εκτός ωραρίου εκείνη την ημέρα αλλιώς θα της εξέδιδε η γραμματέας του συζύγου της. Αρνήθηκε επανειλημμένως ότι είχε οποιαδήποτε άλλη εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση και διαφώνησε με σχετική υποβολή ότι ήταν παρούσα κατά την έκδοση του τιμολογίου για την αγορά του Οχήματος. Σύνοψη μαρτυρίας Κωνσταντίνου Γρηγορίου (ΜΕ4) 21. Ο ΜΕ4 είναι ο υιός του ΜΕ1 και αφού περιέγραψε ότι την επίδικη περίοδο ήταν φοιτητής και εργαζόταν τα καλοκαίρια στο γραφείο του πατέρα του εξήγησε την εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση. Η εμπλοκή του όπως διευκρίνισε περιορίζεται στο ότι πήγε για «πρόβα» με οδηγό της Εναγόμενης 1 για να «τεστάρουν» το Όχημα. Δεν θυμόταν ακριβώς πότε έγινε αυτή η πρόβα αλλά πιστεύει ότι ήταν 2-3 ημέρες πριν την αγορά του. Διευκρίνισε ότι φόρτωσαν το Όχημα σε ένα λατομείο στην περιοχή Παρεκκλησιάς έβαλαν ένα εξάρτημα την «πίνα» για να σηκωθεί η «κάσια» του αυτοκινήτου, πήγαν στην Πάφο ξεφόρτωσαν και επέστρεψαν. Δήλωσε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα κατά την πρόβα. 22. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε αν γνωρίζει τον οδηγό του Οχήματος και αν παρατήρησε κάτι σε σχέση με αυτόν, όμως απάντησε ότι δεν το γνωρίζει καθότι δεν τον ξαναείδε. Ρωτήθηκε σε τι γλώσσα συνομιλούσαν απαντώντας ότι μίλησαν ελληνικά. Ρωτήθηκε αν γνωρίζει ποιου ήταν το λατομείο και αν γνωρίζει τι φόρτωσαν αλλά δεν γνώριζε όπως ούτε και γνώριζε τι υλικά φορτώθηκαν καθότι υπάρχουν 20 διαφορετικά υλικά αν και δήλωσε ότι μπορεί να φόρτωσαν άμμο ή τσακίλι. Ρωτήθηκε ποιος οδήγησε το φορτηγό και δήλωσε ο οδηγός καθότι ο ίδιος ήταν 19 ετών τότε και δεν είχε άδεια οδήγησης φορτηγού. Ρωτήθηκε που ξεφόρτωσαν, αλλά δεν γνώριζε και όπως απάντησε δεν έδωσε σημασία ούτε γνωρίζει καλά την Πάφο. Ερωτώμενος αν πήγε στην Πόλη Χρυσοχούς απάντησε εκ νέου πως δεν γνωρίζει. Στη συνέχεια ρωτήθηκε αν ο οδηγός επέστρεψε το όχημα στην Λεμεσό απαντώντας καταφατικά. Διαφώνησε με σχετική υποβολή ότι τα όσα εξιστόρησε δεν επισυνέβηκαν. Ρωτήθηκε αν γνωρίζει αν ήταν εγγεγραμμένο το Όχημα όπου και πάλι εξήγησε ότι δεν γνωρίζει κάτι. Του υποβλήθηκε ότι το Όχημα ήταν άγραφο και δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει θέση με την οποία διαφώνησε. Σύνοψη μαρτυρίας Χριστοφή Κουνούνα (ΜΥ) 23. Ο ΜΥ κλήθηκε να δώσει μαρτυρία προσωπικά και υπό την ιδιότητα του διευθυντή της Εναγόμενης 1 και υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, η οποία κατατέθηκε ως «Έγγραφο Β». Περιέγραψε τις συνθήκες υπό τις οποίες αποτάθηκε στην Ενάγουσα για να αγοράσει το Όχημα για χωματουργικές εργασίες και επιβεβαιώνει την επικοινωνία με τον ΜΕ1 και ότι του αναφέρθηκε ότι υπήρχε άμεσα όχημα πλην όμως αναφέρει ότι η Ενάγουσα συμφώνησε ότι θα επωμιστεί τυχόν έξοδα μηχανικού και ανταλλαγής εξαρτημάτων για την επιδιόρθωση αλλά και την εγγραφή του. Ο ίδιος δήλωσε ότι έκδωσε τις επιταγές την ίδια ημέρα στην παρουσία της συζύγου του ΜΕ1 και της γραμματέως του και του δόθηκαν οι 3 αποδείξεις οι οποίες όμως έφεραν ημερομηνία 04/07/2011 και συμφωνήθηκε ότι το υπόλοιπο ποσό θα καταβαλλόταν όταν θα ήταν λειτουργήσιμο το Όχημα. Επιβεβαίωσε την υπογραφή του Τεκμηρίου 4 και ότι εγγυήθηκε προσωπικά την πληρωμή του. 24. Στις 27/06/20211 αναφέρει ότι έδωσε στον ΜΕ1 το ποσό των €50 το οποίο αυτός έδωσε στον εξεταστή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, στην παρουσία του, πριν την ολοκλήρωση της επιθεώρησης, αν και δεν του ανέφερε ο ΜΕ1 τι θα έκανε με το εν λόγω ποσό. Έπειτα αναφέρει ότι στις 30/06/2011 διαμαρτυρήθηκε στον ΜΕ1 για την κατάσταση του Οχήματος και συμφώνησαν να ακυρωθεί η συμφωνία και για αυτό ο ΜΕ1 έδωσε οδηγίες στην γραμματέα του με αποτέλεσμα να εκδοθεί η πιστωτική σημείωση (Τεκμήριο 9). Αναφερόμενος στην μαρτυρία του ΜΕ1 διαφώνησε ότι δήθεν ο ίδιος ξεγέλασε την γραμματέα του και διευκρίνισε ότι ο ΜΕ1 ήταν παρών όταν έδωσε τις οδηγίες για την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης. Επίσης ανέφερε ότι συμφώνησαν να ακυρωθεί το τιμολόγιο αγοράς του Οχήματος, το γραμμάτιο, η εγγύηση του και οι επιταγές θα του επιστρέφονταν. 25. Με την γραπτή του δήλωση περιγράφει ότι μετά τον έλεγχο στο ΤΟΜ, όταν του παραδόθηκε το Όχημα ο οδηγός του το μετέφερε στην Πάφο για να ελεγχθεί από τον μηχανικό του. Όταν το Όχημα έφθασε στην Πάφο είχε πρόβλημα στην πόμπα του πετρελαίου και ο μηχανικός του το παρέλαβε και το πήρε στο γκαράζ του όπου την επόμενη μέρα διαπιστώθηκε πρόβλημα στην «κορώνα». Μίλησε τότε με τον ΜΕ1 και του είπε «προχώρα και θα τα κανονίσουμε όπως σου υποσχέθηκα». Εξιστορεί τις προσπάθειες του να εντοπίσει νέα κορώνα την οποία εντόπισε στις 04/07/2011 όπου και την αγόρασε και ισχυρίστηκε ότι πέρασε κατά την εν λόγω ημερομηνία από το σπίτι του ΜΕ1 για να την δείξει στον ΜΕ1. Οι μηχανικοί στη συνέχεια επιδιόρθωσαν το Όχημα και προσκόμισε σχετικά αποδεικτικά. 26. Έπειτα περιγράφει ότι στις 02/09/2011, το Όχημα μετά από έλεγχο (service) οδηγήθηκε από οδηγό της Εναγόμενης 1 στην Λεμεσό για να το φορτώσει και να δοκιμαστεί, όμως ο οδηγός τον ενημέρωσε εκείνη την ημέρα ότι υπήρχε θέμα στο κιβώτιο ταχυτήτων. Πήρε τηλέφωνο τον ΜΕ1 και του σύστησε μηχανικό και λέει ότι ο ίδιος οδήγησε επιτόπου για να δει τι συμβαίνει με το Όχημα και να φέρει πίσω τον οδηγό. Προσκόμισε νέα τιμολόγια για τις επιδιορθώσεις και εξαρτήματα που αγοράστηκαν και δήλωσε τι προβλήματα εντόπισαν οι μηχανικοί. Ισχυρίζεται ότι τηλεφώνησε εκ νέου στον ΜΕ1 ο οποίος του είπε ότι «θα τα κανονίσει» μαζί με τα άλλα εξαρτήματα. Ο ίδιος αναφέρθηκε σε νέα ηλεκτρονικά προβλήματα που εντοπίστηκαν από τον οδηγό του Οχήματος στις 05/09/2011 όταν διεκπεραίωσε το δρομολόγιο Λεμεσού - Πόλης Χρυσοχούς και στις 06/09/2011 ο ΜΥ ενημέρωσε τον ΜΕ1 ότι δεν τον ενδιέφερε πλέον το Όχημα. Συνεπώς, ζήτησε να το παραλάβει ή να του το επιστρέψει και να του επιστραφούν τα χρήματα που έδωσε και τις επιταγές που δεν είχαν εξοφληθεί και να του καταβάλει όλα όσα ξόδεψε στους μηχανικούς. 27. Μετά από την πάροδο περίπου 1 εβδομάδας αναφέρει ότι τρίτο πρόσωπο μαζί με τον ΜΕ1 παρέλαβαν το Όχημα το οποίο μεταφέρθηκε στην Λεμεσό με σκοπό να πωληθεί και να του καταβληθούν όλα τα πιο πάνω χρήματα. Παρήλθαν 6 μήνες και αναφέρει ότι η Ενάγουσα εγκατέλειψε το όχημα στο εργοτάξιο της Εναγόμενης 1, αν και γνώριζε ότι η Εναγόμενη 1 δεν ενδιαφερόταν πλέον για το Όχημα λόγω του χρόνου παρήλθε για ανάληψη εργολαβιών στην Λεμεσό. 28. Στο υπόλοιπο μέρος της γραπτής του δήλωσης υπάρχουν αναφορές σε σχέση με

1. i)την εκ νέου παραλαβή του Οχήματος τον Οκτώβρη του 2013 από τον ΜΕ1 και την εκ νέου επιστροφή του Οχήματος στο τέλος του 2014 στο εργοτάξιο της Εναγόμενης 1,
2. ii)τις συζητήσεις για εκτέλεση κυβερνητικών έργα από την εταιρεία Kounounas Ltd, iii) ότι εκείνο το χρονικό διάστημα περίπου άρχισαν τα προβλήματα υγείας της συζύγου του που οδήγησαν στην απώλεια της,
3. iv)ότι μέχρι το 2022 δεν εκτέλεσε οποιαδήποτε έργα,
4. v)ότι λόγω οικονομικών και οικογενειακών προβλημάτων η Εναγόμενη 1 δεν ήγειρε προηγουμένως αγωγή και ουδέποτε έλαβε τον τίτλο του Οχήματος στο όνομα της Εναγόμενης 1 παρά μόνο είδε τον τίτλο για πρώτη φορά στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Ακόμη ως απάντηση στα όσα ανέφερε ο ΜΕ1, κατά την προσκόμιση της μαρτυρίας του, απορρίπτει ότι πριν την αγορά του το Όχημα δοκιμάστηκε και αναφέρει ότι δεν θα φόρτωνε άγραφο αυτοκίνητο χωρίς ασφάλεια και αρνείται ότι το Όχημα χρησιμοποιήθηκε για εργασίες τις Εναγόμενης 1, όπως λέχθηκε από τον ΜΕ1. Σχετικά παραπέμπει στην ένδειξη των χιλιομέτρων και διευκρινίζει ότι η όποια διαφορά μεταξύ των αριθμών προκύπτει από την μετακίνηση του Οχήματος στον μηχανικό στην Λεμεσό και πίσω στην Πάφο. Συνεπώς τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1 περί καταστροφής των λάστιχων και χρήσης του Οχήματος είναι αναληθή. 29. Με περαιτέρω διευκρινιστικές ερωτήσεις τοποθετήθηκε και εξήγησε τους όρους «τρέιλερ» και «καρότσα», και αναφέρει ότι ο σκοπός για τον οποίο αγόρασε το Όχημα ήταν για να δουλεύει σε σχέση με χωματουργικά όχι για να μεταφέρει νερό. Εξήγησε ότι έμαθε ότι το Όχημα μόνο νερό μπορούσε να μεταφέρει κατά την ακροαματική διαδικασία, αναφέρθηκε ότι το πρόσωπο που πιστεύει ότι ήταν εκεί ως εξεταστής στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών έχει διωχθεί και έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με την μεταφορά του οχήματος και τις συζητήσεις του με τους μηχανικούς για τα προβλήματα της κορώνας, την εξεύρεση νέας κορώνας. Εξήγησε ότι για τον ίδιο από την στιγμή που πήγε στο γραφείο της Ενάγουσας και εκδόθηκε η πιστωτική σημείωση (Τεκμήριο 9) η πράξη ήταν άκυρη αλλά επειδή είχε ήδη πάρει το Όχημα στην Πάφο ένιωθε υποχρέωση ότι έπρεπε να προχωρήσει στην επιδιόρθωση του και όταν θα το «έσαζε» και ο ΜΕ1 ερχόταν με μια νέα πρόταση εάν τον ενδιέφερε το Όχημα θα προχωρούσε στην διαδικασία να το αγοράσει ξανά. Διερωτήθηκε γιατί να έδινε τις επιταγές στις 04/07/2011 αφού ακυρώθηκε η πράξη στις 30/06/2011. Διαφώνησε με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 16 (πιστοποιητικό καταλληλότητας το ΤΟΜ) και ερωτήθηκε για τις αναγραφές σε αυτό και παρέπεμψε σε φωτογραφίες που έλαβε από τον χιλιομετρητή του Οχήματος που καταδεικνύουν άλλο αριθμό χιλιομέτρων από αυτό που καταγράφεται στο Τεκμήριο 16. Περαιτέρω υποστήριξε ότι από τις 06/09/2011 όταν ο ΜΕ1, παρέλαβε το Όχημα τότε πίστευε ότι αυτό ήταν δικό του με σκοπό να πωληθεί. 30. Αναφέρθηκε επίσης και στη νομοθεσία που διέπει την έκδοση πιστοποιητικών επάρκειας για φορτηγά και την εκεί διαδικασία και εξήγησε πώς, πότε και γιατί μπορεί να γραφτεί ένα φορτηγό σε μια εταιρεία. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με την υπογραφή του γραμματίου ισχυρίστηκε ότι ο ΜΕ1 του είπε ότι είναι τυπικής φύσεως, επιβεβαίωσε την υπογραφή του, ότι υπογράφθηκε για να αποπληρωθεί το τιμολόγιο, και ότι το υπέγραψε στην παρουσία δύο μαρτύρων. Αρχικά, διαφώνησε ότι το Όχημα γράφτηκε επ΄ ονόματι της Εναγόμενης 1 καθότι δεν είχε δει τον τίτλο προηγουμένως αν και συμφώνησε ότι ενημερώθηκε από τον ΜΕ1 για το εν λόγω ζήτημα της εγγραφής. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι ο ΜΕ1 του είπε ότι το έγραψε στο όνομα του αλλά δεν πήρε τίτλο. Αντεξετάστηκε σε σχέση με την θέση του στο δικόγραφο της Υπεράσπισης ότι θα έδινε προσφορά για εργασίες, αντί της θέσεως που ανέφερε προφορικά ότι είχε κατοχυρωμένη προσφορά για εργασίες και απάντησε ότι η προσφορά ήταν κατοχυρωμένη. 31. Σε σχέση με την αναφορά του στην παράγραφο 15 της γραπτής του δήλωσης ότι το Όχημα έφτασε στην Πάφο, αντί ότι έμεινε στον δρόμο και ανέφερε ότι το Όχημα έμεινε στο Ανατολικό που εμπίπτει στην περιοχή της Πάφου. Δεν γνώριζε πώς μετέφερε ο μηχανικός το όχημα στο γκαράζ, μετά που «έμεινε», καθότι δεν ήταν εκεί, ούτε ήταν σε θέση να παραπέμψει σε οποιαδήποτε χρέωση για την μεταφορά του Οχήματος στο γκαράζ αν και παρέπεμψε στο τιμολόγιο του μηχανικού και ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η μεταφορά συμπεριλαμβάνεται στα «εργατικά». Ερωτώμενος για την επιθεώρηση του Οχήματος και ποια ήταν η αντίδραση του μετά που είδε τον ΜΕ1 να δίνει τα €50 απάντησε ότι δεν έπραξε τίποτε. Του ζήτησε να εξηγήσει αν ενδιέφερε την Εναγόμενη 1 το γεγονός ότι κατ΄ ισχυρισμό δωροδοκήθηκε κάποιος για ένα Όχημα που θα αγόραζε και απάντησε «Δεν μας ενδιέφερε. Εμένα με ενδιέφερε το αυτοκίνητο να είναι σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση. Τι έκανε για να το εγγράψει ο κύριος αυτό είναι θέμα δικό του.». Ρωτήθηκε γιατί στην γραπτή δήλωση του αναφέρεται σε «κατ' ισχυρισμό επιθεώρηση» και απάντησε ότι σημαίνει ότι ο ΜΕ1 δωροδόκησε κάποιον και έβγαλε το πιστοποιητικό. Συμφώνησε ότι δεν το ανέφερε σε οποιονδήποτε άλλο και σε άλλο σημείο δήλωσε ότι «αν είναι ποινικό αδίκημα και γιατί δεν το κατάγγειλα ας τιμωρηθώ». 32. Κατά την αντεξέταση συμφώνησε ότι μετά την επιθεώρηση πήρε για έλεγχο το αυτοκίνητο σε μηχανικό και δήλωσε ότι πριν την αγορά του Οχήματος δεν προέβη σε οποιοδήποτε μηχανικό έλεγχο. Δήλωσε ότι δεν μπορούσε να πάρει για έλεγχο Όχημα χωρίς ασφάλεια και άδεια κυκλοφορίας. Για την ημέρα της επιθεώρησης ανέφερε ότι ο ΜΕ1 πήρε το Όχημα εκεί ενώ του υποβλήθηκε ότι είναι οδηγός της Εναγόμενης 1 που το οδήγησε. Στην πορεία της αντεξέτασης ανέφερε «έχει διαφορά;» ενώ όταν του υποβλήθηκε πώς γίνεται να οδήγησε ο οδηγός του αυτοκίνητο χωρίς ασφάλεια δήλωσε ότι ο ΜΕ1 τους είπε ότι «μπορεί να το πάρει, μπορεί να έφκαλε ασφάλεια και «να μας πει ο ίδιος γιατί έβαλε τον οδηγό μου να το οδηγήσει». Χαρακτήρισε ως ψευδείς σχετικές υποβολές ότι το Όχημα ελέγχθηκε από μηχανικό της Εναγόμενης 1 πριν την αγορά, ότι ο οδηγός της Εναγόμενης 1 με συνοδηγό τον υιό του ΜΕ1 πήραν το Όχημα για πρόβα στην Πάφο και επέστρεψαν χωρίς πρόβλημα. 33. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με το ζήτημα της πιστωτικής σημείωσης εξήγησε ότι για τον ίδιο μετά την έκδοση της η πράξη θεωρείτο άκυρη και ισχυρίστηκε ότι ο ΜΕ1 του έλεγε ότι «θα τα βρουν». Ακόμη υποστήριξε ότι έπρεπε να γίνει νέα πρόταση προς τον ίδιο από τον ΜΕ1 για να αγοράσει το Όχημα είτε ο ίδιος ή η εταιρεία του αλλά επειδή ήταν στην κατοχή του το Όχημα έπρεπε να το επιδιορθώσει καθότι κρατούσε τις επιταγές του ο ΜΕ1. Στη συνέχεια ανέφερε ότι από τις 6-7/09/2011 η πράξη ήταν άκυρη και δεν μπορούσε να προβεί σε άλλα έξοδα για να επιδιορθώσει το Όχημα. Αντεξετάστηκε επί του περιεχόμενου των παραγράφων 15-16 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του και τις αναφορές του ότι η πράξη ακυρώθηκε επεξηγώντας ότι δεν είχε πλέον ευθύνη για το όχημα. Σε σχετικές ερωτήσεις γιατί πήγε να αγοράσει την κορώνα στις 04/07/2011, εξήγησε ότι το Όχημα ήταν στην Πάφο και ότι αφού του έλεγε ο ΜΕ1 ότι θα τα βρουν εννοούσε ότι θα πληρώσει τα έξοδα που έγιναν και επειδή πίστευε στον λόγο του του ΜΕ1, μετά που τον ενημέρωσε για την κορώνα. Επίσης εξήγησε ότι αν δεν είχε δώσει τις επιταγές απλά θα του φώναζε να πάρει το αυτοκίνητο και επειδή τις κρατούσε και υπέγραψε γραμμάτιο και ισχυρίστηκε ότι αυτά που έκανε τα έκανε σε συνεννόηση με τον ΜΕ1. 34. Σε σειρά υποβολών αρνήθηκε την θέση ότι ο ΜΕ1 δεν είχε δώσει οδηγίες για την ακύρωση της πιστωτικής σημείωσης και ότι στις 04/11/2011 δεν πήγε να δείξει κορώνα στον ΜΕ1 αλλά πήγε για να δώσει τις επιταγές. Επανέλαβε την θέση του ότι δεν θα έδινε επιταγές μετά την ακύρωση της συναλλαγής. Αντεξετάστηκε και για το ζήτημα των αποδείξεων που φέρουν την ίδια ημερομηνία με την ημερομηνία που πήγε ο ίδιος στο σπίτι του ΜΕ1 και ο ίδιος εξήγησε ότι η πρώτη απόδειξη βγήκε στις 04/07/2011 βάσει της ημερομηνίας της πρώτης επιταγής και οι υπόλοιπες ήταν ημερομηνίας 04/08/2011 και 09/09/2011. Επανέλαβε την θέση του ότι οι επιταγές δόθηκαν στις 24/06/2011. Σε σχέση με την εξαργύρωση των πρώτων επιταγών ανέφερε ότι ουδέποτε έπρεπε να εξαργυρωθούν καθότι από 30/06/2011 η πράξη κατά τον ίδιο ήταν άκυρη. Αρνήθηκε υποβολή ότι η συμφωνία βρισκόταν σε ισχύ και για αυτό δεν προέβη σε stop payment των επιταγών και του υποβλήθηκε ότι δεν προσκόμισε οτιδήποτε που να δείχνει τον γραπτό τερματισμό της συμφωνίας. Αρνήθηκε υποβολές ότι αδυνατούσε να εξοφλήσει το υπόλοιπο λόγω οικονομικών προβλημάτων. Μεταγενέστερα δήλωσε ότι «κακώς δεν έκανα stop payment, ήταν λάθος δικό μου, έπρεπε να το κάνω». 35. Επίσης αρνήθηκε την θέση ότι ο ίδιος με δική του πρωτοβουλία πήρε το Όχημα για service για να έχει ένα μηχανικά άψογο Όχημα και όχι επειδή υπήρχαν προβλήματα. Επανέλαβε ότι υπήρχαν μηχανικά προβλήματα εξου και οι μηχανικοί προέβηκαν στις σχετικές εργασίες. Επιπλέον, ερωτήθηκε αν προέβη σε άλλα έξοδα μετά την 06/09/2011 όπου ήταν το χρονικό σημείο που προσδιόρισε ότι ο ΜΕ1 έλαβε Όχημα και εξήγησε ότι από εκείνη την ημερομηνία δεν προέβη σε οποιαδήποτε άλλα έξοδα ούτε τον ενδιέφερε αν ήταν το Όχημα στην Λεμεσό ή στην Πάφο. Η αντεξέταση στη συνέχεια επικεντρώθηκε σε άλλο ζήτημα ήτοι την χρήση ή μη του οχήματος και επανέλαβε ότι μετά το 2014 δεν προέβη σε οποιαδήποτε άλλα έργα, μετά και τα όσα του συνέβησαν με την σύζυγο του. Ευρήματα επί παραδεκτών ή μη αμφισβητουμένων γεγονότων 36. Από το σύνολο των δικογραφημένων θέσεων και του μαρτυρικού υλικού προκύπτει αριθμός παραδεκτών ή μη αμφισβητούμενων και τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα. Ειδικότερα, με βάση το σύνολο της μαρτυρίας τα ακόλουθα συνιστούν κατά την κρίση μου περαιτέρω παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα. · Η Ενάγουσα και η Εναγόμενη 1 αποτελούν εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, οι οποίες έχουν εγγραφεί σύμφωνα με την Κυπριακή Νομοθεσία. Η Εναγόμενη 1 είναι ιδιοκτησίας του Εναγόμενου 2 (μέτοχος) και η εταιρεία Kounounas Ltd ήταν ιδιοκτησίας του Εναγόμενου 2 κατά την επίδικη περίοδο (Τεκμήριο 2) · Στις 24/06/2011 συμφωνήθηκε μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1 όπως πωληθεί το Όχημα στην Εναγόμενη 1για το ποσό των €35,650. Στις 24/06/2011 εκδόθηκε τιμολόγιο προς την Εναγόμενη 1 που αφορά την πώληση του Οχήματος. Στις 24/06/2011 συνάφθηκε το Τεκμήριο 4 με σκοπό την εξασφάλιση του ως άνω ποσού βάσει της συμφωνίας πώλησης και το οποίο υπογράφθηκε από τον Εναγόμενο 2 εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας, αλλά και από τον ίδιο ως εγγυητή, στην παρουσία δύο μαρτύρων. · Η Ενάγουσα έχει λάβει το ποσό των €15,000 έπειτα από εξαργύρωση των επιταγών της ΣΠΕ Περιφέρειας Πόλης Χρυσοχούς με αριθμούς 30646959 και 30646960 που είχαν εκδοθεί από την εταιρεία Kounounas Ltd έναντι του πιο πάνω ποσού. Στις 30/06/2011 εκδόθηκε πιστωτική σημείωση με αριθμό 1951 με την οποία ακυρώθηκε το τιμολόγιο με αριθμό 1896 από την Έλενα Φλωρίδου, υπάλληλο της Ενάγουσας. · Το Όχημα εγγράφτηκε στο όνομα της Εναγόμενης 1 στις 27/06/2011 και παραλήφθηκε από οδηγό της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Ο Εναγόμενος 2 επισκέφθηκε την οικία του Διευθυντή της Ενάγουσας στις 04/07/2011. Μεταξύ των ημερομηνιών 04/07/2011-06/09/2011 καταβλήθηκε από την εταιρεία Kounounas Ltd το συνολικό ποσό των €9,730.03 σε μηχανικούς για το Όχημα. Το Όχημα παραμένει στην κατοχή της Εναγόμενης 1 εταιρείας μέχρι και σήμερα. Για όλα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προβαίνει σε ανάλογα ευρήματα. Επίδικα Ζητήματα 37. Από τις έγγραφες προτάσεις και την προσκομισθείσα μαρτυρία κρίνω ότι τα επίδικα θέματα που προκύπτουν είναι τα εξής: i. Ποια είναι η φύση του εγγράφου ημερομηνίας 24/06/2011 (Τεκμήριο 4); ii. Πότε εκδόθηκαν οι επιταγές (Τεκμήρια 10-12) και οι αποδείξεις (Τεκμήρια 13-15); iii. Κατά πόσο το έγγραφο ημερομηνίας 24/06/2011 (Τεκμήριο 4) ακυρώθηκε. iv. Κατά πόσο το Όχημα ήταν αποδεκτής ποιότητας. v. Kατά πόσο η Ενάγουσα οφείλει να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό στην Εναγόμενη 1 ως αποζημιώσεις. Αξιολόγηση της μαρτυρίας 38. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας πραγματοποιείται προκειμένου να προβεί το Δικαστήριο σε ευρήματα αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και στη συνέχεια στηριζόμενο σε αυτά να εξετάσει αν αυτός που έχει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στο βαθμό που απαιτείται. Ως επί το πλείστον, ζητήματα αξιοπιστίας εγείρονται όταν υπάρχουν δύο διιστάμενες εκδοχές και το δικαστήριο θα πρέπει να επιλέξει μια από τις δύο (Wynne Barry ν. David Costaki Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Kωστάκη Δαυίδ Mαυρονικόλα (ανίκανου προσώπου)

(2009)1 ΑΑΔ 1138). 39. Επισημαίνεται ότι, η αξιολόγηση της μαρτυρίας περιορίζεται στην έκταση των αμφισβητούμενων γεγονότων που προκύπτουν και είναι σχετικά με τα επίδικα και δεν επεκτείνεται σε θέματα που δεν δικογραφούνται ή σε θέματα που έχουν εγερθεί πρώτη φορά είτε μέσω της μαρτυρίας είτε μέσω των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων και άρα τέτοια μαρτυρία δεν λαμβάνεται υπόψη (Παπαγεωργίου ν Κλάππας Invstment Services Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 24) και ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΗΛΙΝΑ v. PASCAL EDUCATION LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. 222/2015, 22/11/2023). Επιπλέον, έχει λεχθεί σε πληθώρα αποφάσεων ότι μαρτυρία που κατατίθεται έστω και χωρίς ένσταση και που τελικά φαίνεται ότι δεν είναι αποδεκτή μαρτυρία πρέπει να αγνοείται κατά την τελική κρίση του Δικαστηρίου (Μελάς v. Κυριάκου

(2003)1 Α.Α.Δ. 826, DEMARI KRONOS LIMITED v. MICHAEL LESLIE GRAY κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 264/2014, 22/2/2023, ECLI:CY:AD:2023:A

2. Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Για σκοπούς αξιολόγησης έλαβα υπόψη αριθμό νομολογιακών αναγνωρισμένων παραγόντων όπως την πληρότητα και σαφήνεια και αμεσότητα στον τρόπο περιγραφής των γεγονότων την ύπαρξη γενικών και αορίστων αναφορών, υπεκφυγών ή ουσιωδών αντιφάσεων ή υπερβολών στη σχετική μαρτυρία, αλλά και την γενικότερη λογικοφάνεια της εκδοχής που προβάλλεται καθώς και την ύπαρξη ή την απουσία οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος του προσώπου που προσκομίζει την μαρτυρία (Ζερβού ν. Ζερβού

(2011)1 ΑΑΔ 2192, Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506 Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική Έφεση 185/2012, 19/04/2018), ECLI:CY:AD:2018:A

2. Το Δικαστήριο προχωρεί με προσοχή στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με αντιπαραβολή των θέσεων των διαδίκων αλλά και των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στη διαδικασία και το περιεχόμενο, η πειστικότητα και η ποιότητα της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων ενώ υπόκειται και στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας (Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056, Χριστοφίνης ν. Φραντζή, Π.Έ. 328/2011, ημερ. 31/05/2017, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ v. ΚΩΣΤΑ ΘΕΟΔΟΤΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. 40/2014, 8/6/2022), ECLI:CY:AD:2022:D243. Επισημαίνω ότι το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (Φάρμα Ρένος Χ"Ιωάννου Δημοσια Εταιρεία Λτδ ν. Χίννη

(2012)1(Β) ΑΑΔ 1331, ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ v. ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΔΡΕΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. 158/2013, 26/10/2022), ECLI:CY:AD:2022:A

2. Στη βάση των πιο πάνω αρχών, τυχόν μαρτυρία που προσκομίστηκε και σχετική αντεξέταση επί θεμάτων που δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα, όπως αυτά προσδιορίστηκαν πιο πάνω, και που εκφεύγουν εξ ολοκλήρου των δικογραφημένων θέσεων των μερών, καθηκόντως θα αγνοηθεί για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. Συνεπώς δεν θα τύχει εξέτασης και αξιολόγησης η μαρτυρία για κατ' ισχυρισμό έργα και εργασίες της εταιρείας Kounounas Ltd η οποία δεν είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία και το κατά πόσο πωλήθηκε το Όχημα σε τρίτο πρόσωπο πριν την πώληση στην Εναγόμενη
3. Μαρτυρία ΜΕ1
4. Ο ΜΕ1 είναι, όπως ανέφερα πιο πάνω, διευθυντής της Ενάγουσας. Το Δικαστήριο αναγνωρίζει το άμεσο συμφέρον του στην έκβαση της υπόθεσης και η μαρτυρία του προσεγγίζεται με την ανάλογη περίσκεψη και προσοχή. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει από το εδώλιο του μάρτυρα, παρατήρησα ότι παρέμεινε σταθερός στις απόψεις του ενώ κατέθετε με απλότητα και συνοχή.
5. Η μαρτυρία του ως προς το ιστορικό σύναψης της συμφωνίας πώλησης, την έκδοση του τιμολογίου 1896 (Τεκμήριο 5), την σύναψη του εγγράφου ημερομηνίας 24/06/2011 (Τεκμήριο 4), την μεταβίβαση του Οχήματος στην Εναγόμενη 1 συνάδει με την έγγραφη μαρτυρία που προσκομίστηκε αλλά και με τις δικογραφημένες του θέσεις, χωρίς να παραγνωρίζω ότι μέρος αυτών τέθηκαν με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, και που όμως αφορούν εξιστόρηση γεγονότων που προηγήθηκαν της υπογραφής του επίδικου Τεκμηρίου 4, χωρίς φυσικά αυτό να μεταβάλλει την βάση επί της οποίας προωθείται η απαίτηση, ήτοι επί του εν λόγω εγγράφου ημερομηνίας 24/06/2011 (Σαλαχώρη v. Παναγιωτίδου, Πολιτική Έφεση Αρ. 257/2010 ημερομηνίας 01/03/2016) και χωρίς φυσικά να υπήρξαν ανάλογες ενστάσεις κατά την προσκόμιση της εν λόγω μαρτυρίας από τους Εναγόμενους. Ομοίως αποδέχομαι και την μαρτυρία του στην έκταση που αναφέρεται στις φιλικές σχέσεις μεταξύ του ΜΕ1 και του ΜΥ, πριν την σύναψη της συμφωνία πώλησης θέση που άλλωστε δεν έτυχε αμφισβήτησης κατά την αντεξέταση. Η δε μαρτυρία του δεν παρουσιάζει οποιεσδήποτε αντιφάσεις ή αδυναμίες που να κλονίζουν την αξιοπιστία του.
6. Ο ΜΕ1 ήταν σταθερός στις θέσεις του ότι ουδέποτε συγκατατέθηκε στην έκδοση της πιστωτικής σημείωσης, η οποία εκδόθηκε εν αγνοία του και ήταν συγκεκριμένος και λεπτομερής ως προς τον λόγο για τον οποίο ο ΜΥ ζήτησε από την υπάλληλο της Ενάγουσας να προβεί στην εν λόγω ενέργεια, ήτοι για να επιτευχθεί η εγγραφή του Οχήματος επ΄ ονόματι άλλης εταιρείας (Kounounas Ltd) ιδιοκτησίας του ΜΥ. Δεν παραβλέπω ότι η αναφορά αυτή του ΜΕ1 προέκυψε από τα όσα του μετέφερε η υπάλληλος του και άρα αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Σύμφωνα με την συνήγορο των Εναγομένων δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στην εν λόγω αναφορά, με δεδομένο ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν κλήθηκε να προσκομίσει μαρτυρία. Πέραν του ότι η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται απλώς και μόνο επειδή αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία παρατηρώ ότι η εν λόγω αναφορά, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ο ΜΕ1 υιοθετήθηκε και μεταφέρθηκε από τον ίδιο προς τον ΜΥ τον κατά την τηλεφωνική του επικοινωνία στις 30/06/
7. Συνεπώς, αποφαίνομαι ότι το Δικαστήριο δύναται να αξιολογήσει την εν λόγω μαρτυρία του ΜΕ1 με αναφορά στο περιεχόμενο της συζήτησης του με τον ΜΥ, ώστε το ζήτημα της προσκόμισης μαρτυρίας από την εν λόγω υπάλληλο να καθίσταται ουδέτερης σημασίας.
8. Προσθέτω ότι, κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα το μόνο που του υποβλήθηκε ήταν γενικά ότι η πιστωτική σημείωση εκδόθηκε γιατί ακυρώθηκε το γραμμάτιο. Παρεμβάλλω εδώ ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία του ΜΥ ότι ο ΜΕ1 έδωσε οδηγίες για την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης ήταν γενική και αόριστη και δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε λεπτομέρεια για την κατ' ισχυρισμό συνάντηση μεταξύ των εν λόγω προσώπων στο γραφείο της Ενάγουσας ούτε και για το περιεχόμενο της όποιας συζήτησης μεταξύ τους ή των οδηγιών για την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης. Το πιο πάνω ζήτημα άπτεται του κρίσιμου σημείου της κατ' ισχυρισμό ακύρωσης της συμφωνίας και του Τεκμηρίου 4 και των όσων διαμείφθηκαν μεταξύ των μερών και εύλογα αναμένετο να είχε τεθεί με πλήρη σαφήνεια, συνοχή και λεπτομέρεια το περιεχόμενο της στιχομυθίας των εν λόγω προσώπων ώστε το Δικαστήριο να δύναται να διαμορφώσει ανεξάρτητη κρίση επί των όποιων λεχθέντων και να αξιολογήσει την πειστικότητα των θέσεων του ΜΥ, με δεδομένο και την εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή βάσει της οποίας ο ΜΕ1 και ο ΜΥ συνομίλησαν μόνο τηλεφωνικώς για το εν λόγω ζήτημα και ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε η ακύρωση της συμφωνίας πώλησης ή του Τεκμήριο
9. Ουσιαστικά η θέση του ΜΥ ότι ακυρώθηκαν τόσο η συμφωνία πώλησης όσο και το Τεκμήριο 4 τίθεται κατά τρόπο συμπερασματικό και βασιζόμενο στη δική του υποκειμενική αντίληψη των γεγονότων συνεπεία της έκδοσης της πιστωτικής σημείωσης.
10. Η επιλογή του να μην παραθέσει τις λεπτομέρειες των πιο πάνω ζητημάτων, ενίσχυσε το γνήσιο της εκδοχής του ΜΕ1 ο οποίος, σε αντιδιαστολή, παρέθεσε ικανοποιητικές λεπτομέρειες των όσων διαμείφθηκαν μεταξύ των μερών. Ειδικότερα, το γεγονός ότι οι ΜΕ1 και ΜΥ συνομίλησαν τηλεφωνικώς στις 30/06/2011 για το ζήτημα και τον λόγο έκδοσης της πιστωτικής σημείωσης, ήτοι για να εγγραφεί στο όνομα της Kounounas Ltd, δεν έτυχε αμφισβήτησης, άλλωστε είναι παραδεκτό ότι έτσι ενημερώθηκε ο ΜΥ για την μεταβίβαση του Οχήματος στην Εναγόμενη 1 όπως ούτε και έτυχε αμφισβήτησης κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 ότι ο ΜΥ απολογήθηκε στον ΜΕ1 μετά την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης και ότι ο ΜΥ θα προσκόμιζε επιταγές τις επόμενες ημέρες. Επιπλέον, παρατηρώ ότι κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 δεν του τέθηκαν σχετικές υποβολές ή ερωτήσεις, σε σχέση με τα όσα ανέφερε ο ΜΥ κατά την προσκόμιση της δικής του μαρτυρίας, αναφορικά με το κατά πόσο ήταν όντως εφικτό ή όχι να εγγραφεί το εν λόγω Όχημα στην εταιρεία Kounounas, κατά το συγκεκριμένο χρονικό σημείο, που ήταν και ο λόγος που πρόβαλε ο ΜΕ1 για να εξηγήσει γιατί ο ΜΥ ζήτησε την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης. Ειδικότερα, σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΥ η εταιρεία Kounounas Ltd «δεν είχε τέτοια επάρκεια» και κατά την προσκόμιση της μαρτυρίας του παρέπεμψε σε νομοθεσία για την λειτουργία φορτηγών η οποία στις αγορεύσεις της συνηγόρου των Εναγομένων συγκεκριμενοποιήθηκε με αναφορά στον Περί της Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμος του 2001 (101(I)/2001). Στην απουσία οποιασδήποτε εξήγησης για την εν λόγω παράλειψη να τεθούν τα εν λόγω ζητήματα στον ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί λάβει υπ' όψιν ισχυρισμούς επί των εν λόγω γεγονότων που έθεσε με την μαρτυρία του ο ΜΥ. Συνεπώς, τόσο η σχετική μαρτυρία (συμπεριλαμβανομένου του τεκμηρίου 22) όσο και η σχετική επιχειρηματολογία της συνηγόρου των Εναγομένων στην γραπτή της αγόρευση, με σκοπό να πληγεί η αξιοπιστία της εκδοχής του ΜΕ1 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, καθότι αποστερήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας η δυνατότητα να τοποθετηθεί επ' αυτών των ζητημάτων κατά την προσκόμισης της δικής της μαρτυρίας (ΣΚΟΡΔΗ ν. ΛΑΝΤΟΥ κ.α., ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 429/2012, 22/4/2020, ECLI:CY:AD:2020:A127 και Philippou General Bonded Warehouse Ltd ν. Κώστα Νικολαΐδη

(2006)1 Α.Α.Δ. 1057). Ως εκ τούτου, η μαρτυρία και η εκδοχή του ΜΕ1 για τα ως άνω ζητήματα παρέμεινε δίχως ουσιαστικό αντίλογο και την οποία αποδέχομαι, με δεδομένο ότι συνεπικουρείται και από την υπόλοιπη μαρτυρία που προσκομίσθηκε στην παρούσα υπόθεση όπως εξηγώ στην συνέχεια.

1. Επιπρόσθετα, οι αναφορές του ΜΕ1 ότι ουδέποτε συμφώνησε στην ακύρωση είτε της συμφωνίας είτε του γραμματίου, παρά την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης, κρίνονται ως πειστικές και προβαίνω συνεπώς σε ανάλογο εύρημα με δεδομένη την χρονική αλληλουχία και την εξέλιξη των γεγονότων ήτοι την ημερομηνία έκδοσης των επιταγών και των αποδείξεων στις 04/07/2011, δηλαδή σε χρόνο μεταγενέστερο της 30/06/2011, όπου σύμφωνα με τον ΜΥ είχε ήδη ακυρωθεί η συμφωνία. Παρά την αντεξέταση της συνηγόρου των Εναγομένων ο ΜΕ1 παρέμεινε σταθερός στην εκδοχή του ότι οι επιταγές ουδέποτε παραδόθηκαν την ίδια ημέρα με την πώληση του Οχήματος. Η εξήγηση που έδωσε ο ΜΕ1 ότι ακριβώς για αυτό τον λόγο, δηλαδή στην απουσία των επιταγών, συνάφθηκε το Τεκμήριο 4 (γραμμάτιο) ως εξασφάλιση του συνολικού ποσού πώλησης, κρίνεται ως πειστική και συνάδει και με το ότι οι αποδείξεις φέρουν ημερομηνία 04/07/
2. Η εν λόγω εξήγηση συνάδει και με το γεγονός ότι το Τεκμήριο 4 αφορά όλο το οφειλόμενο ποσό της συμφωνίας πώλησης του Οχήματος κάτι που αντιπαραβάλλεται και αντικρούει την εκδοχή του ΜΥ ότι μέρος του συμφωνηθέντος ποσού πώλησης θα καταβαλλόταν μεταγενέστερα αν το Όχημα ήταν λειτουργήσιμο. Περαιτέρω, παρατηρώ ότι κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 δεν τέθηκε στον ίδιο η εξήγηση που πρόβαλε ο ΜΥ κατά την προσκόμιση της δικής του μαρτυρίας για την έκδοση των επιταγών στις 24/06/2011, ήτοι δηλαδή με σημείο αναφοράς την ημερομηνία της πρώτης επιταγής που παρέδωσε ο ΜΥ, ούτε και του υποβλήθηκε κάτι άλλο που να προκαλέσει ρήγματα στην εκδοχή του περί έκδοσης των επιταγών στις 04/07/2011 που είναι η ημερομηνία που φέρουν οι αποδείξεις. Αυτό απολήγει και πάλι στο ότι η μαρτυρία του ΜΥ περί έκδοσης των 3 επιταγών στις 24/06/2011, που όμως οι αποδείξεις έφεραν άλλη ημερομηνία από την ημερομηνία λήψης των επιταγών, να μην μπορεί να ληφθεί υπόψη για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ
4. Πέραν των πιο πάνω, συμπληρώνω εδώ ότι η εκδοχή και η μαρτυρία του ΜΥ και δη για ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της παρούσας υπόθεσης, ήτοι τον λόγο που πρόβαλλε για την επίσκεψη στην οικία του ΜΕ1 στις 04/07/2011, η οποία επίσκεψη είναι παραδεκτή μεταξύ των μερών, δηλαδή για να του υποδείξει ένα εξάρτημα του Οχήματος (κορώνα) διασυνδέεται με την βασική και ουσιώδη θέση των Εναγομένων, ότι ο ΜΥ έκδωσε τις επιταγές στις 24/06/2011 και όχι στις 04/07/
5. Εντούτοις καμία υποβολή για τον λόγο επίσκεψης του ΜΥ στην οικία του ΜΕ1 και την μη έκδοση των επιταγών κατά την εν λόγω ημερομηνία δεν τέθηκαν στον ΜΕ1 κατά την αντεξέταση ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τις θέσεις του (ΣΚΟΡΔΗ ανωτέρω και Philippou General ανωτέρω). Αυτό απολήγει στο ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 επί των ως άνω σημείων παραμένει αναντίλεκτη και με δεδομένο ότι συνάδει με την υπόλοιπη προσκομισθείσα και έγγραφη μαρτυρία ενώπιον μου αποδέχομαι ότι οι επιταγές και οι αποδείξεις εκδόθηκαν στις 04/07/2011 κατά την επίσκεψη του ΜΥ στην οικία του ΜΕ
7. Επανερχόμενος στην εξέταση της αληθοφάνειας της εκδοχής του ΜΕ1 ότι η συμφωνία πώλησης βρισκόταν σε ισχύ, κάτι που αποδέχομαι, συνυπολογίζω το γεγονός ότι από την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, προκύπτει υπήρξαν επιδιορθώσεις του Οχήματος σε ημερομηνίες μεταγενέστερες της κατ' ισχυρισμό ακύρωσης της συμφωνίας και του γραμματίου, κατόπιν οδηγιών των Εναγομενών. Η ανθρώπινη πείρα και κοινή λογική καταδεικνύουν ότι όταν ακυρώνεται μια σύμβαση και δη μια για πώληση αυτοκινήτου, πόσο μάλλον όταν ο αγοραστής επικαλείται ότι το Όχημα δεν ήταν σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση, τότε ο αγοραστής δεν προβαίνει σε ενέργειες για επιδιόρθωση του οχήματος προτού κατ΄ ισχυρισμό παραδώσει αυτό πίσω στον πωλητή με την ελπίδα ότι θα του υποβληθεί εκ νέου πρόταση για αγορά του Οχήματος, ως ήταν η θέση του του ΜΥ, επωμιζόμενος επιπλέον έξοδα, ώστε η εν λόγω θέση να στερείται πειστικότητας. Αυτό κατά την κρίση μου καταδεικνύει ότι οι εν λόγω αιτιάσεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά εκ των υστέρων σκέψεις των Εναγομένων για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους και αφορούν ενέργειες που απερίφραστα συμβαδίζουν με ενέργειες προσώπου στο οποίο έχει περιέλθει το ιδιοκτησιακό καθεστώς συγκεκριμένου αγαθού. Επιπλέον, η εξήγηση που έδωσε ο ΜΕ1 ως προς τους λόγους για τους οποίους δεν προχώρησε στην εξαργύρωση των υπόλοιπων επιταγών που κατείχε, ένεκα της ενημέρωσης που είχε για την ανυπαρξία χρημάτων στους λογαριασμούς της εταιρείας Kounounas Ltd σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες της συζύγου του ΜΥ, ενώ σημειώνω ότι είχε κάθε ευκαιρία να το πράξει, επιβεβαιώνουν φρονώ την ειλικρίνεια που τον διακατείχε και η εν λόγω ενέργεια του συνάδει με την μαρτυρία περί ύπαρξης φιλικών σχέσεων μεταξύ των μερών πριν την σύναψη της συμφωνίας Πώλησης και ως τέτοια την αποδέχομαι.
8. Σε σχέση με την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το Όχημα πριν την πώληση αποδέχομαι τις θέσεις του ΜΕ1 ότι το Όχημα βρισκόταν σε καλή και λειτουργική κατάσταση και ότι δεν υφίστατο οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα κατά την εν λόγω ημερομηνία, λαμβάνοντας υπόψη και την επιτυχή εγγραφή του όπως προκύπτει αβίαστα από τα Τεκμήρια 16 και 17 κάτι που συνάδει απόλυτα με τις εξηγήσεις που προσκόμισε ο υπάλληλος του ΤΟΜ (ΜΕ2) ήτοι την περιγραφή το είδος των ελέγχων που προβαίνει το ΤΟΜ, σύμφωνα με τα όσα προνοούν οι Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμοί (ΚΔΠ 66/84, το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 16 (ιστορικό ελέγχων) αλλά και με την αναφορά του ΜΕ3 ότι αν υπήρχε κάποιο μηχανικό πρόβλημα πολύ απλά δεν θα ήταν επιτυχής ο έλεγχος. Επιπλέον, ενδεικτικό της ειλικρινείας του ΜΕ1 αποτελεί κατά την κρίση μου και το γεγονός ότι δεν δίστασε να αναφερθεί στο μοναδικό μηχανικό πρόβλημα που τέθηκε εις γνώση του, όταν ο ΜΥ σε χρόνο μεταγενέστερο της πώλησης του Οχήματος επικοινώνησε μαζί του για να του αναφέρει την ύπαρξη προβλήματος με το κιβώτιο ταχυτήτων. Τότε ο ΜΕ1 σύμφωνα με τα λεγόμενα του τον παρέπεμψε σε συγκεκριμένο μηχανικό (Y. Sotiriou Services Ltd) όπου και το Όχημα όντως μεταφέρθηκε στον εν λόγω μηχανικό για επιδιορθώσεις (δέστε Τεκμήριο 19). Αν και υπήρξε μια ανακρίβεια ως προς το χρονικό διάστημα που παρήλθε μετά την εμφάνιση του εν λόγω προβλήματος, η εν λόγω αντίθεση δεν είναι τέτοιας έκτασης ώστε να πλήττεται η αξιοπιστία του ΜΕ1 στο σύνολο της (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 320). 52. Ο ΜΕ1 παρέμεινε καθόλα σταθερός ότι όχι μόνο δεν ενημερώθηκε για την ύπαρξη οποιουδήποτε άλλου προβλήματος για το Όχημα κατά την ημερομηνία που το παρέδωσε αλλά ούτε και παρέλαβε ποτέ το αυτοκίνητο για να το μεταπωλήσει όπως του υποβλήθηκε. Όσον αφορά το τελευταίο αυτό ζήτημα, προβαλλόμενη θέση από πλευράς Εναγομένων δεν εξειδικεύτηκε κατά την προσκόμιση μαρτυρίας από τον ΜΥ και ως εκ τούτου παρέμεινε μετέωρη. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω ότι μέσα από την αντεξέταση κατόπιν σχετικής υποβολής της συνηγόρου των Εναγομένων επί του σημείου, ο ΜΕ1 διαφάνηκε ότι ο ίδιος ενεπλάκηκε στην περαιτέρω ανανέωση των πιστοποιητικών καταλληλότητας του εν λόγω Οχήματος, ήτοι κατά την εξέταση ημερομηνίας 16/11/2013, κατόπιν παράκλησης του Εναγόμενου 2, γεγονός που κατά την άποψη μου υποστηρίζει την συνοχή των θέσεων των όσων ανέφερε σχετικά με το ότι οι Εναγόμενοι κατείχαν το Όχημα μέχρι και 2 χρόνια μετά την σύναψη της συμφωνίας πώλησης αλλά και σχέση με την ευρύτερη του θέση ότι η συμφωνία πώλησης δεν είχε ακυρωθεί παρά την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης. Σε αντίθετη περίπτωση ο ΜΕ1 ως ζήτημα λογικής δεν θα προέβαινε σε οποιαδήποτε ενέργεια για να βοηθήσει τους Εναγόμενους. 53. Παρά τα πιο πάνω, στην έκταση που ο ΜΕ1 με την μαρτυρία του προώθησε την θέση ότι

1. i)οδηγός της Εναγόμενης 1 οδήγησε δοκιμαστικά το Όχημα με συνοδηγό τον υιό του ΜΕ1 πριν την αγορά του (αν και δεν αντεξετάστηκε επί του σημείου χωρίς αυτό να συνεπάγει και αποδοχή της εκδοχής του - ΣΚΟΡΔΗΣ ανωτέρω),
2. ii)ότι το Όχημα ελέγχθηκε από μηχανικό της επιλογής της Εναγόμενης 1 πριν την αγορά του και iii) ότι το Όχημα χρησιμοποιείτο από τους Εναγόμενους μετά την αγορά του καθ' όλο το διάστημα μέχρι να αλλαχθούν τα λάστιχα του, αποφαίνομαι ότι σε σχέση με αυτά τα ζητήματα η μαρτυρία του ΜΕ1 δεν ενέχει την απαιτούμενη σαφήνεια και συνοχή προκειμένου να μπορεί το Δικαστήριο να στηριχθεί σε αυτήν καθότι ελλείπει οποιοδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο και λεπτομέρεια. Με εξαίρεση, επομένως, το προαναφερόμενο μέρος της μαρτυρίας του, η λοιπή μαρτυρία του ΜE1 κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη στο σύνολο της για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. Μαρτυρία ΜΕ2 54. Ο ΜΕ2 άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αποτελούσε ένα ανεξάρτητο μάρτυρα χωρίς κανένα συμφέρον στην έκβαση της παρούσας, του οποίου η μαρτυρία διέπετο από σαφήνεια και αμεσότητα. Πρόκειται για υπάλληλο αρμόδιας αρχής, δηλαδή του ΤΟΜ και η μαρτυρία του ήταν τυπικής φύσεως και περιορίστηκε στην κατάθεση και λεπτομερή επεξήγηση του Τεκμηρίου 16 αναφορικά με τους ελέγχους στους οποίους υποβλήθηκε διαχρονικά το Όχημα. Σημειώνω παρενθετικά ότι οι έλεγχοι στους οποίους υποβάλλεται ένα όχημα πριν την έκδοση δελτίου επιτυχούς τεχνικού ελέγχου προνοούνται στους περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμούς (ΚΔΠ 66/84), χωρίς να επιβάλλεται να τους αναπαραγάγω. Στο άρθρο 65

(8)των Κανονισμών παρατηρώ ότι αναφέρεται ότι «

(8)Το πιστοποιητικό καταλληλότητας συνιστά αποδεικτικό ότι ένα όχημα υποβλήθηκε επιτυχώς σε επιθεώρηση σύμφωνα µε τις διατάξεις των παρόντων Κανονισµών». 55. Στην περιορισμένη αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη ο εν λόγω μάρτυρας δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις που να πλήττουν την αξιοπιστία του ούτε και αναμενόταν να απαντήσει σε υποβολές περί δωροδοκίας άλλου προσώπου και συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της. Επισημαίνω ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από τον ΜΥ με σκοπό την αμφισβήτηση του περιεχόμενου του Τεκμήριο 16 ήτοι φωτογραφίες που απεικονίζουν το χιλιομετρητή του Οχήματος, ουδέποτε υποδείχθηκαν στον εν λόγω μάρτυρα ούτε και του τέθηκαν οι ισχυρισμοί των Εναγομένων περί ύπαρξης λανθασμένων καταγραφών ώστε να αναφέρει τις θέσεις του επί των ζητημάτων αυτών αλλά και ενδεχομένως να τα αντικρούσει. 56. Στην απουσία οποιασδήποτε εξήγησης της εν λόγω παράλειψης, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί λα λάβει υπ' όψιν ισχυρισμούς επί γεγονότων που έθεσε με την μαρτυρία του ο ΜΥ και που όμως δεν τέθηκαν στον εν λόγω μάρτυρα και οι οποίοι δεν μπορεί παρά να αγνοηθούν (ΣΚΟΡΔΗ ανωτέρω και Philippou General ανωτέρω). Στην βάση των ως άνω, απορρίπτω και την σχετική επιχειρηματολογία της συνηγόρου των Εναγόμενων αναφορικά με την ορθότητα του περιεχομένου του Τεκμηρίου 16 και/ή την αμελή ή πλημμελή εκτέλεση του ελέγχου που διενεργήθηκε από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών και παρενθετικά αναφέρω ότι ο τρόπος που διενεργήθηκε ο έλεγχος δεν αποτελεί καν επίδικο θέμα στην παρούσα. Σε κάθε περίπτωση ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε ότι δεν διενεργήθηκε έλεγχος στο Όχημα και συνεπώς αποτελεί εύρημα μου ότι το Όχημα πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις που θέτουν οι Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμοί 66/84, ως το σχετικό πιστοποιητικό που εκδόθηκε. Μαρτυρία ΜΕ3 57. Εξίσου θετική εντύπωση άφησε η ΜΕ3 η οποία με απλότητα και ευθύτητα απαντούσε με άμεσο τρόπο σε όλες τις ερωτήσεις και σε κανένα σημείο δεν έδωσε την εντύπωση ότι επιχειρεί να υπερβάλει ή να παραπλανήσει σε σχέση με την περιορισμένου εύρους εμπλοκή της στην παρούσα, ήτοι την παραλαβή των επιταγών και την έκδοση των αποδείξεων με παραπομπές στα σχετικά Τεκμήρια. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι η ΜΕ2 είναι σύζυγος του ΜΕ1 και ως εκ τούτου προσεγγίζω την μαρτυρία της με την ανάλογη περίσκεψη και προσοχή. 58. Εντούτοις παρατηρώντας την να προσκομίζει την μαρτυρία της παρατηρώ ότι απαντούσε αυθόρμητα και επεξήγησε με τη δέουσα λεπτομέρεια ότι έκδωσε τις αποδείξεις την ημερομηνία που της παραδόθηκαν οι επιταγές από τον ΜΥ στην οικία της, θέση η οποία παρέμεινε αμετάβλητη κατά την αντεξέταση της χωρίς να υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση επί του σημείου. Εξήγησε με σαφήνεια ότι προέβη η ίδια κατ' εξαίρεση στην έκδοση των αποδείξεων και όχι άλλη υπάλληλος της Ενάγουσας, καθότι ο ΜΥ θα ερχόταν να παραδώσει τις επιταγές σε ώρες εκτός εργασίας κάτι που κρίνεται ως λογικό. Αποφαίνομαι ότι οι ως άνω θέσεις συνάδουν πλήρως με την αντικειμενική υπόσταση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση αλλά και την λογική, που επιτάσσει ότι οι αποδείξεις εκδόθηκαν την ημερομηνία που αναγράφουν κατά την παράδοση των επιταγών και όχι προγενέστερα, πόσο μάλλον όταν δεν έχει καταδειχθεί κάποια πειστική αιτιολογία ούτε υπήρξε ικανοποιητική διασύνδεση της ημερομηνίας 04/07/2011 με κάποιο άλλο στοιχείο στην παρούσα ούτε και δόθηκε κάποια εξήγηση για ποιο λόγο να αναγραφόταν μεταγενέστερη χρονικά ημερομηνία συγκριτικά με τον χρόνο έκδοσης των επιταγών, ως ήταν η θέση του ΜΥ. Μαρτυρία ΜΕ4 Η μαρτυρία του ΜΕ4 περιορίστηκε στην παράθεση μαρτυρίας αναφορικά με την δοκιμαστική πρόβα του Οχήματος σε χρόνο πριν την αγορά του, στην οποία ισχυρίστηκε ότι ήταν συνοδηγός και το όχημα οδηγήθηκε από οδηγό της Εναγόμενης 1. Το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι ο ΜΕ4 είναι ο υιός του ΜΕ1 και εξετάζει την μαρτυρία του με την επιβαλλόμενη προσοχή. Παρά την φαινομενική απλότητα της μαρτυρίας του, τα όσα ανέφερε ενόρκως δεν ήταν καθόλου διαφωτιστικά σε σχέση το ζήτημα της δοκιμαστικής πρόβα καθότι δεν μπορούσε να αναφέρει οτιδήποτε συγκεκριμένο επί του θέματος. Ενδεικτικά αναφέρομαι στις ακόλουθες ελλείψεις και κενά στην μαρτυρία του που αναδείχθηκαν κατά την αντεξέταση του και που έστω κάποια εξ αυτών θα αναμένετο να είχαν αναφερθεί παρά το ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από τα επίδικα για την παρούσα υπόθεση γεγονότα: πότε ακριβώς έγινε η πρόβα, τι μεταφέρθηκε με το Όχημα, την ταυτότητα και οτιδήποτε αναφορικά με τον οδηγό της Εναγόμενης 1, που πήγε το Όχημα κατά την πρόβα «πέραν από την γενική θέση ότι πήγαν κάπου στην Πάφο». Έχοντας υπόψη ότι η μαρτυρία του δεν περιελάβανε καμία λεπτομέρεια ή στοιχείο για το μόνο πράγμα για το οποίο κλήθηκε να προσκομίσει μαρτυρία, σε συνδυασμό με την σχέση του με τον ΜΕ1 αποφαίνομαι ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί παρά να χαρακτηρισθεί ως μη πειστική και αξιόπιστη. Αποφαίνομαι ότι δεν μπορεί να αποκλεισθεί το γεγονός ότι ο ΜΕ4 να προσήλθε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τον πατέρα του καθότι ούτε ο ΜΕ1 μπορούσε να τεκμηριώσει επαρκώς ή να παρέχει λεπτομέρειες όταν και ο ίδιος αναφέρθηκε επί του εν λόγω ζητήματος, πλην όμως η μαρτυρία του ήταν τέτοιας ποιότητας που δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να την αποδεχτεί ως ασφαλή βάση για εξαγωγή συμπερασμάτων. Μαρτυρία ΜΥ 61. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας του MΥ προκάλεσε κακή εντύπωση στο Δικαστήριο καθότι η μαρτυρία του χαρακτηριζόταν άλλοτε από υπεκφυγές, άλλοτε από αντιφάσεις και άλλοτε ο ΜΥ αρκείτο σε γενικές και αόριστες αναφορές επί κρίσιμων για την υπόθεση σημείων και θέσεων που όπως θα εξηγήσω δεν συνάδουν με την παρατεθείσα έγγραφη μαρτυρία αλλά και την εν γένει αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων που προβλήθηκαν. Γενικότερα, o MY δεν μου έδωσε την εντύπωση ενός μάρτυρα ο οποίος προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και να παρουσιάσει μια ειλικρινή εικόνα της κατάστασης αλλά αναδύθηκε μια έντονη προσπάθεια να αποφύγει τις υποχρεώσεις του για καταβολή του ποσού που ανέλαβε τόσο η Εναγόμενη 1 όσο και ο ίδιος προσωπικά δυνάμει του Τεκμηρίου 4, παρουσιάζοντας μια διαστρεβλωμένη εικόνα η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τα ως άνω ήταν αντιληπτά και από την συμπεριφορά του μάρτυρα στο εδώλιο όπου η αμηχανία του ήταν διάχυτη ενώ κάποτε κοίταζε την συνήγορο του κατόπιν υποβολών που τον έφερναν σε δύσκολη θέση (ενδεικτικά σελ. 32 πρακτικών ημερομηνίας 20/02/2024). 62. Αρχίζοντας με το ζήτημα της εκδοχής του ΜΥ για την αποπληρωμή του ποσού αγοράς του Οχήματος, ο ίδιος εξήγησε ότι εκδόθηκαν επιταγές για το ποσό των €30,000 ο ίδιος το εξήγησε ότι είχε συμφωνηθεί ότι «το υπόλοιπο ποσό θα πληρωνόταν μόλις θα ήτο λειτουργήσιμο το αυτοκίνητο», κάτι τέτοιο είναι ξεκάθαρα αντιφατικό και στερείται πειστικότητας καθότι με την σύναψη του Τεκμηρίου 4 οι Εναγόμενοι θα ήταν δυνητικά εκτεθειμένοι από την σύναψη του για όλο το οφειλόμενο ποσό (€35,650), και δεν έχει παρασχεθεί οποιαδήποτε εξήγηση επί τούτου. Η εν λόγω αναφορά αναμφίβολα προκαλεί ρήγματα στην πειστικότητα της θέσης του με δεδομένο ότι δεν προσκομίστηκε ίχνος μαρτυρίας ούτε από τον ίδιο ούτε και από οποιοδήποτε μάρτυρα ότι υπήρχε οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα στο Όχημα, πριν την πώληση του, το οποίο έχρηζε επιδιόρθωσης, ώστε να εξαρτάται η καταβολή του υπόλοιπου ποσού από την όποια επιδιόρθωση του Οχήματος. 63. Προχωρώντας να εξετάσω το ζήτημα της ημερομηνίας έκδοσης των επιταγών παρατηρώ ότι η όλη του εξήγηση στηρίζεται στην θέση ότι αυτές εκδόθηκαν την ίδια ημέρα με την υπογραφή του Τεκμηρίου 4, ήτοι στις 24/06/2011 και ότι την ίδια ημέρα του δόθηκαν και οι αποδείξεις (Τεκμήρια 13-15) των εν λόγω επιταγών που όμως σύμφωνα με τον ίδιο έφεραν μεταγενέστερη ημερομηνία είσπραξης, χωρίς ο ίδιος να διερωτηθεί για κάτι όταν παρατήρησε αυτό το πράγμα. Ειδικότερα, ανέφερε ότι «04/07/2011 ήταν η πρώτη απόδειξη που βγήκε βάσει της πρώτης επιταγής που ήταν 04/07/2011 η άλλη ήταν 04/08/2011, 09/09/2011 και πάει λέγοντας». Πέραν του ότι η εν λόγω εκδοχή όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν τέθηκε ποτέ στον ΜΕ1 παρατηρώ ότι ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να επιβεβαιώνει την ημερομηνία που αναγράφεται στην πρώτη επιταγή που παρέδωσε και σε κάθε περίπτωση οι υπόλοιπες ημερομηνίες που καταγράφονται σε όλες τις αποδείξεις, που ο ίδιος ο ΜΥ ανέφερε λανθασμένα κατά την αντεξέταση του τον διαψεύδουν, καθότι η αναγραφόμενη σε όλες τις αποδείξεις ημερομηνία είναι 04/07/2011. Ούτε η ως άνω αναφορά του συνάδει με τις ημερομηνίες όπου θα ήταν εξαργυρώσιμες οι επιταγές, αν ο ΜΥ αναφερόταν σε αυτό το ζήτημα, πράγμα το οποίο δεν ήταν ξεκάθαρο και σαφές, ενόψει και της προαναφερθείσας συγκεχυμένης τοποθέτησης του επί του σημείου. Το γεγονός ότι οι αριθμοί των επιταγών είναι διαδοχικοί, ουδόλως προσδίδει οποιαδήποτε αυταπόδεικτη αληθοφάνεια στην θέση του ΜΥ ότι αυτές εκδόθηκαν στις 24/06/2011, όπως ουσιαστικά εισηγείται η συνήγορος των Εναγομένων. 64. Περαιτέρω, ο ΜΥ αν και παραδέχθηκε ότι επισκέφθηκε την οικία του ΜΕ1 στις 04/07/2011, εντούτοις προσπάθησε να υποστηρίξει την θέση ότι επισκέφθηκε την οικία του για να του δείξει την κορώνα που αγόρασε για το Όχημα, που ισχυρίζεται ότι έδειξε στην παρουσία του ΜΕ1 και ενός τρίτου προσώπου. Δεν μπορώ να μην επισημάνω εκ νέου ότι η αιτιολογία που πρόταξε για να επισκεφθεί το σπίτι του ΜΕ1, ήτοι για να του δείξει την κορώνα και η κατ΄ ισχυρισμόν παρουσία τόσο του ΜΕ1 όσο και άλλων προσώπων κατά την εν λόγω ημερομηνία ουδόλως τέθηκαν στον ΜΕ1 έτσι ώστε να μπορέσει ο τελευταίος να τοποθετηθεί επ' αυτών. Πρόκειται για ουσιώδη μαρτυρία που άπτεται του χρονικού σημείου έκδοσης των επιταγών και του σκοπού επίσκεψης του ΜΥ στην οικία του ΜΕ1 και για τον οποίο δεν δόθηκε καμία εξήγηση για την παράλειψη αντεξέτασης με αποτέλεσμα να μην δύναται να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στους υπό αναφορά ισχυρισμούς του οι οποίοι καθίστανται έκθετοι σε απόρριψη (Σκορδής ανωτέρω) χωρίς να παραβλέπω ότι όντως από το Τεκμήριο 18 φαίνεται να προκύπτει ότι αγοράστηκε το εν λόγω εξάρτημα (κορώνα) κατά την εν λόγω ημερομηνία. Εντούτοις, το εν λόγω ζήτημα καθίσταται ουδέτερης και δευτερεύουσας σημασίας κατά την συνολική αποτίμηση της εκδοχής του ΜΥ και την αντικειμενική υπόσταση των μερών καθότι η εκδοχή του ΜΥ ενέχει εγγενείς αδυναμίες που δεν αντέχουν στη βάσανο της λογικής, όπως εξηγώ πιο κάτω. 65. Ειδικότερα, σύμφωνα και με τα όσα ανέφερε ο ΜΥ κατά το εν λόγω χρονικό σημείο, δηλαδή στις 04/07/2011 είχε ήδη

1. i)προηγηθεί η ακύρωση τη συμφωνίας στις 30/06/2011 λόγω της «μηχανικής βλάβης» με αποτέλεσμα αυτό να μείνει να μείνει στο Ανατολικό
2. ii)είχε ήδη προηγηθεί ο έλεγχος από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών, την οποία αμφισβητεί και αποδίδει σε δωροδοκία, και ο ίδιος iii) είχε ήδη ζητήσει την επιστροφή των επιταγών και
3. iv)είχε ήδη συμφωνηθεί η ακύρωση του γραμματίου. Από τα ως άνω δημιουργείται ευλόγως το ερώτημα για ποιο λόγο ο ΜΥ να αναζητούσε εξαρτήματα ακόμη και από άλλες επαρχίες και να προέβαινε σε έξοδα για να επιδιορθώσει το Όχημα, μέχρι και την 06/09/2011 όταν είχε μεσολαβήσει χρονικό διάστημα 2 μηνών και γιατί διατηρούσε την κατοχή του Οχήματος εάν όντως η συμφωνία και το Τεκμήριο 4 ακυρώθηκαν όπως διατείνετο. Η κοινή λογική επιτάσσει ότι κάποιος ο οποίος ισχυρίζεται ότι υπήρχαν μηχανικά προβλήματα σε όχημα τέτοιας φύσεως και έκτασης όπως προσπάθησε να τα περιγράψει ο ΜΥ με αναφορές περί παράδοσης ενός οχήματος «διαλυμένου» το οποίο πέρασε τους ελέγχους κατόπιν «δωροδοκίας» αποδίδοντας στον ΜΕ1 μια προσπάθεια εξαπάτησης του, μετά την ισχυριζόμενη ακύρωση της συμφωνίας πώλησης, πρώτα θα σταματούσε την εξαργύρωση των επιταγών πράγμα που δεν έπραξε και στη συνέχεια είτε θα ζητούσε να παραδώσει το Όχημα πίσω στον Πωλητή είτε θα ζητούσε την επιδιόρθωση του από τον Πωλητή. Αντ' αυτού οι Εναγόμενοι προέβαιναν σε ενέργειες για την αγορά εξαρτημάτων και επιδιορθώσεις για το διόλου ευκαταφρόνητο συνολικό ποσό των €9,730, δηλαδή σχεδόν για το ένα τρίτο του συνολικού ποσού αγοράς, με την ελπίδα ή καλύτερα την προσδοκία, ότι ο πωλητής θα επανερχόταν με νέα πρόταση πώλησης του Οχήματος το οποίο όμως ήταν στην κατοχή της Εναγόμενης 1 και με αυτό τον τρόπο αναλάμβαναν το ρίσκο να μείνουν ουσιαστικά οικονομικά εκτεθειμένοι αν ο Πωλητής δεν επανερχόταν με νέα πρόταση. 66. Τα ως άνω συμπεράσματα μου, που καθιστούν την μαρτυρία του ΜΥ έκθετη σε απόρριψη, προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από τα πιο κάτω ενδεικτικά αποσπάσματα: Ε, Άρα με βάση τους ισχυρισμούς σας το μόνο πράγμα που έμεινε ήταν να επιστρέψετε το φορτηγό και την κυριότητά τους στους Ενάγοντες και οι Ενάγοντες να σας επιστρέψουν το γραμμάτιο, τις μεταχρονολογημένες επιταγές και τις αποδείξεις; A. Θεωρείται άκυρη η πράξη όμως μου έλεγε "προχώρα και θα τα βρούμε, σάσε το και θα τα βρούμε" όλες οι προσπάθειες που γίνονταν δεν έγιναν με κάποια κατάληξη εφόσον ακυρώθηκε η πράξη. Στην ουσία έπρεπε να γίνει ξανά κάποια πρόταση είτε από εμένα είτε από την εταιρεία μου για νέα πράξη πλέον διότι εγώ μπήκα σε περιπέτεια, πήγα με το όχημα στην Πάφο έγινε αυτό που έγινε που στη συνέχει φεύγοντας από την Πάφο προς Λεμεσό πάλε έμεινε το όχημα. Ήταν στα χέρια μου, έπρεπε να προχωρήσω να το σάσω, όταν έγιναν τα έξοδα και μετά ήξερα ότι κάποιος άλλος κρατούσε τις επιταγές μου, κρατούσε το γραμμάτιο, πλήρωσα τα λεφτά τα οποία πλήρωσα στους διάφορους και έτσι δεν μπορούσα....για εμένα όμως μετά τις 6‑7 του Σεπτέμβρη του 2011 η πράξη θεωρείτο άκυρη. Φορτώθηκε το αυτοκίνητο το πήρε ο οδηγός στην Πόλη Χρυσοχούς και διαπίστωσε και άλλα πρόβλημα και λέω "κανεί", ούτε καν πρόταση κάνω ούτε οτιδήποτε φτάνει μόνο τα έξοδα που έκανα μέχρι σήμερα. [.] Ε. Βάσει τους ισχυρισμούς έχετε πει ότι το μόνο πράμα που αντιμετωπίσατε ήταν η πόμπα του πετρελαίου; A. Ναι, έπιασε το που τον δρόμο με την πόμπα του πετρελαίου, μετά ξεκίνησε η διαδικασία για service και επιδιόρθωση ό, τι πρόβλημα είχε‑‑ E. Και τερματίστηκε η συμφωνία στις 30 του μήνα και μετά καλή σας θέληση όπως λέτε τώρα, είπατε να το σάσετε να το στείλετε πίσω σασμένο; A. Το όχημα ήταν στο γκαράζ, αν δεν έδινα τις επιταγές θα τον φώναζα να του έλεα έλα πάρε το όχημα. 'Έδωκα τις επιταγές, υπέγραψα γραμμάτιο, αυτά τα κρατούσε και το κοτσιάνι το κρατούσε, γι' αυτό λέω εγώ το κοτσιάνι γνωστοποιήθηκε σε εμένα στις 5 του μήνα που ήρθαμε στο Δικαστήριο σε ένα copy που έδωσαν της δικηγόρου μου 67. Επιπρόσθετα προσθέτω ότι και η εξιστόρηση της κατ' ισχυρισμό δωροδοκίας υπαλλήλου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών στερείται οποιασδήποτε πειστικότητας και είναι ανακόλουθη με την εκδοχή που έθεσε ο ΜΥ, όπου σύμφωνα με τον ίδιο υπήρχε επιτακτική ανάγκη να λάβει ένα λειτουργικό Όχημα για να πιάσει δουλειά άμεσα πλην όμως ουδόλως προβληματίστηκε αν θα του παραδινόταν ένα όχημα σε καλή και λειτουργική κατάσταση: Ε. Ισχυρίζεστε ότι κατά τον χρόνο εκείνον είδατε και σας ζήτησε ο διευθυντής των Εναγόντων €50, για να πληρώσει τον εξεταστή; A. Ναι. E. Τι κάνατε εσείς όταν είδατε αυτήν την κίνηση; A. Έδωσα τα €50, και τον είδα που προχώρησε προς τον εξεταστή. E. Μετά που είδατε αυτήν την πράξη τι κάνατε; A. Τίποτε. E. Δεν αφορούσε την εταιρεία σας όταν θα το αγόραζε ότι δωροδόκησε κάποιον για ένα αυτοκίνητο που θα αγόραζες εσύ αξίας €35.000; A. Δεν μας ενδιέφερε. Εμένα με ενδιέφερε το αυτοκίνητο να είναι σε καλή κατάσταση και να λειτουργούσε για να πιάσει άμεσα δουλειά γι' αυτό έφερα υπάλληλο από την Ελλάδα με σκοπό να δουλέψει. Τι έκανε για να το εγγράψει ο κύριος αυτό είναι θέμα δικό του, ήταν υποχρέωσή του να εγγράψει το όχημα. Τώρα γιατί μου ζήτησε τα €50 και τι θα τα έκανε, δεν ήξερα εγώ. E. Γιατί το ονομάζεις κατ' ισχυρισμό επιθεώρηση; A. Σημαίνει δωροδόκησε κάποιον και έβγαλε το πιστοποιητικό. E. Θα σε ρωτήσω ξανά, είσαι άνθρωπος, ο οποίος ήθελε αμάν αμάν ένα φορτηγό. Στην παρουσία σου ήρθε τζιείνος που σου πούλησε το φορτηγό να δωροδοκήσει κάποιον για να περάσει τον έλεγχο του οχήματος που θα αγόραζες, τζιαι το αγόρασες; A. Το είπα και πριν το επαναλαμβάνω, το όχημα ήταν υποχρέωσή του κυρίου Γρηγορίου ότι θα περάσει από service και έλεγχο από μηχανικό[.]. (η έμφαση είναι του Δικαστηρίου) 68. Όταν του τέθηκαν τα πιο πάνω ο μάρτυρας απαντούσε με απάθεια και η όλη συμπεριφορά του, ήτοι η κατ΄ ισχυρισμό απραξία μετά την κατ' ισχυρισμό δωροδοκία προκαλούν περαιτέρω ρήγματα στην λογικοφάνεια της εκδοχής του, η αποδοχή της οποίας εγείρει ουσιαστικά ερωτήματα και για την εν γένει διαγωγή και την ενδεχομένη συμμετοχή του στην διάπραξη ποινικού αδικήματος αν η εκδοχή του ότι έδωσε €50 στον ΜΕ1 ήταν πιστευτή, αλλά θα περιοριστώ μέχρι εδώ. Τα ως άνω, σε συνάρτηση με τις αντιφάσεις που αναδύθηκαν από την μαρτυρία του, με δεδομένο ότι στην γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι δεν γνώριζε τον σκοπό για τον οποίο ζητήθηκαν τα €50, ενώ στην αντεξέταση από τα πιο πάνω αποσπάσματα προκύπτουν αντιφατικές αναφορές ότι άλλοτε γνώριζε και άλλοτε ότι δεν γνώριζε δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να αποδεχθεί τις θέσεις του ούτε και για αυτό το ζήτημα και επισημαίνω ότι εύλογα θα αναμένετο να είχε καταγγείλει το συμβάν ή να το είχε έστω αναφέρει σε κάποιο άλλο πρόσωπο αν όχι την ίδια στιγμή έστω μετά την «εξαπάτηση» του όταν εμφανίστηκαν προβλήματα στο Όχημα. 69. Επιπλέον, ο ΜΥ κατά την προσκόμιση της μαρτυρίας του ήταν κατ' επανάληψη ασταθής στις θέσεις του και υπέπεσε και σε αντιφάσεις σε σχέση με το καίριο χρονικό σημείο της κατ΄ ισχυρισμό ακύρωσης της συμφωνίας πώλησης και του Τεκμηρίου, 4 όπου ενίοτε προσδιόρισε αυτό ως την ημερομηνία 30/06/2011 και άλλοτε ως την ημερομηνία 06/09/2011 όπου σύμφωνα με τον ίδιο ο ΜΕ1 παρέλαβε το Όχημα. Ομοίως αντιφάσεις και υπεκφυγές προκύπτουν και για τον λόγο για τον οποίο το Όχημα πήγε σύμφωνα με τον ΜΥ στον μηχανικό στις 27/06/2011. Ενώ με την γραπτή του δήλωση ανέφερε ότι το όχημα παρουσίασε πρόβλημα στην πορεία προς την Πάφο και για αυτό πήγε στον μηχανικό κατά την αντεξέταση αντιφατικά ανέφερε ότι πήγε για service κάτι που φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από την σχετική αναφορά στο τιμολόγιο που επισύναψε (Τεκμήριο 18) και ότι κατά το service προέκυψε ότι υπήρχε φθορά σε κάποια εξαρτήματα. 70. Πέραν του ότι ο ίδιος δεν είναι εμπειρογνώμονας ούτε ανέφερε έστω ότι έχει οποιεσδήποτε εξειδικευμένες γνώσεις για μηχανολογικά προβλήματα αυτοκινήτων ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στα όσα ανέφερε σχετικά με τις έννοιες «service» και «μηχανικό έλεγχο» αλλά και στην κατ' ισχυρισμό φύση των προβλημάτων που παρουσίασε το Όχημα, παρεμβάλλω και το γεγονός ότι καμία πληροφορία, λεπτομέρεια ή στοιχείο δεν προσκομίστηκε σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό μεταφορά του Οχήματος στο γκαράζ του μηχανικού στις 27/06/2011 ούτε και παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για κάποια χρέωση για την εν λόγω μεταφορά του Οχήματος που ισχυρίστηκε ότι υπήρχε. Η αναφορά και ερμηνεία του ΜΥ ότι οι χρεώσεις για την μεταφορά συμπεριλαμβάνεται στο τιμολόγιο ως «εργατικά», χωρίς φυσικά να αποδίδει οποιαδήποτε δήλωση σε τρίτο πρόσωπο, στην απουσία κλήτευσης του προσώπου που συνέταξε το εν λόγω έγγραφο παραμένει μετέωρη και αυθαίρετη. Συγκεχυμένη γενική, αόριστη και αντιφατική ήταν και η μαρτυρία του σε σχέση με το ότι ο ΜΕ1 κατ' ισχυρισμό παρέλαβε το Όχημα και στην συνέχεια μεταγενέστερα το άφησε στο εργοτάξιο της Εναγόμενης 1 χωρίς να παρέχει οποιεσδήποτέ λεπτομέρειες σε σχέση με αυτό το ζήτημα ούτε εξήγησε πώς θα ήταν καν σε θέση ο ΜΕ1 να πράξει κάτι τέτοιο, χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει ή να έχει συγκατατεθεί προηγουμένως για αυτό. Προσθέτω ότι σε σχετική ερώτηση που του τέθηκε κατά την αντεξετάση ερωτήθηκε αν ο ΜΕ1 «ήρθε και πήρε το όχημα» με τον ΜΥ να απαντά απλά «όχι» αναιρώντας ουσιαστικά τα όσα είχε αναφέρει προηγουμένως επί του σημείου . Τα ως άνω ουσιαστικά κενά στο σύνολο τους αποστερούν από την μαρτυρία του την απαιτούμενη πειστικότητα και την αναμενόμενη αληθοφάνεια με αποτέλεσμα να αποφαίνομαι ότι τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου αποτελούν εκ των υστέρων κατασκευάσματα του ιδίου σε μια προσπάθεια να αποφύγει τις υποχρεώσεις του. 71. Πέραν των πιο πάνω, ο ΜΥ επέλεξε να παρουσιάσει μαρτυρία και ισχυρισμούς που κινούνται και αποκλίνουν από τις δικογραφημένες θέσεις του σε τέτοια έκταση και βαθμό που, δεν μπορούν παρά να επηρεάσουν την αξιοπιστία του (Παπά ν. D. STAVRINOS CONSTRUCTIONS LTD Πολ. Έφεση 217/08, ημερομηνίας 21/02/2017), ECLI:CY:AD:2017:A56. Η ως άνω συνειδητή επιλογή κατά την κρίση μου διαμορφώθηκε βάσει και των όσων είχε την ευκαιρία να ακούσει να αναφέρονται από τους μάρτυρες της Ενάγουσας κατά τις προηγούμενες δικάσιμους. 72. Αναφέρομαι στο κατά πόσο προκύπτει από το πιστοποιητικό εγγραφής του Οχήματος (Τεκμήριο 6) ότι είχε τεθεί όρος για την εγγραφή του ότι αυτό θα χρησιμοποιείτο για μεταφορά νερού με βυτιοφόρο όχημα. Αυτό κατά τους Εναγόμενους αναδεικνύει μια διάσταση στην εκδοχή και συμπεριφορά της Ενάγουσας που δεν συνάδει με τον ισχυριζόμενο λόγο αγοράς του Οχήματος που ήταν η εκτέλεση χωματουργικών εργασιών αλλά και αναδεικνύει μια ασυμφωνία στο κατά πόσο ήταν εφικτή η εγγραφή του οχήματος επ΄ ονόματι της εταιρείας Kounounas Ltd, που ήταν αυτό που ισχυρίστηκε ο ΜΕ1 ότι λέχθηκε στην υπάλληλο της Ενάγουσας για να εκδοθεί η πιστωτική σημείωση. Επισημαίνω ότι δικογραφικά το μόνο που τέθηκε με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ως προς τους λόγους της κατ' ισχυρισμό ακύρωσης της συμφωνίας ήταν ότι το Όχημα δεν «ήταν σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση» και όχι οτιδήποτε σχετικά με το κατά πόσο το Όχημα ανταποκρινόταν στην περιγραφή του ή μπορούσε να εγγραφεί για τον σκοπό τον οποίο ήθελε η Εναγόμενη 1. Η συνήγορος των Εναγομένων επιχειρηματολόγησε εκτενώς στις αγορεύσεις της, επικαλούμενη ζητήματα δόλου και παραπλάνησης από τον ΜΕ1 και καλώντας το Δικαστήριο να συνυπολογίσει τους εν λόγω ισχυρισμούς κατά την αξιολόγηση του εν λόγω μάρτυρα. Σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω ότι η μη δικογράφηση σχετικού ισχυρισμού περί τερματισμού της συμφωνίας πώλησης επί αυτής της βάσης ήταν και ο λόγος που διαγράφηκαν οι σχετικές αναφορές από το Έγγραφο Β (γραπτή δήλωση του ΜΥ), σύμφωνα και με τα πρακτικά της διαδικασίας και όχι επειδή δεν δικογραφήθηκε ο σκοπός για τον οποίο αγοράστηκε το Όχημα, ως ισχυρίστηκε η συνήγορος των Εναγομένων, αν και υπήρξε προσπάθεια επαναφοράς του ζητήματος με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας. 73. Διαφωνώ με την επιχειρηματολογία της συνηγόρου των Εναγομένων ότι το ζήτημα της επάρκειας της εταιρείας Kounounas Ltd και κατά πόσο το γεγονός ότι το Όχημα είχε εγγραφεί για την μεταφορά νερού (με βυτιοφόρο όχημα) με αποτέλεσμα το Όχημα να μην ανταποκρίνεται στον σκοπό για τον οποίο το χρειαζόταν η Εναγόμενη 1, κατέστησαν επίδικα ζήτημα στα πλαίσια εκδίκασης της παρούσας. Η απόφαση Στέλιος Λερίου v. Αντρέα Αλεξίου κ.α. 2000,

(1)Α.Α.Δ, 1195 στην οποία με παρέπεμψε η συνήγορος των Εναγομένων ουδόλως εφαρμόζεται καθότι η εν λόγω απόφαση εξέτασε κατά πόσο ήταν αρκετά ευρύς ένας συγκεκριμένος ισχυρισμός ώστε να δύναται να επιτραπεί μαρτυρία για ζήτημα που δεν είχε συγκεκριμενοποιηθεί επαρκώς δικογραφικά (ήτοι την ταυτότητα προσώπων που δικογραφικά αναφέρθηκαν ως «εξαρτώμενοι»). Επιπρόσθετα, απορρίπτω και την συναφή επιχειρηματολογία στηριζόμενη στην απόφαση Λέριου ανωτέρω ότι στα γεγονότα της παρούσας εφαρμόζεται η νομολογιακή αρχή ότι «χειρισμοί διαδίκων διαδίκων θεωρήθηκαν σε αριθμό υποθέσεων ως καθιστούντες ορισμένο θέμα επίδικο, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των γραπτών προτάσεων» (δέστε και αποφάσεις Παρλάτα Παναγιώτης ν. Στέλλας Δημητρίου

(2014)1 ΑΑΔ 994 Γ. & Ντ. Μαυρογένης Εστέϊτ Λτδ ν. Διαχειριστικής Επιτροπής Πολυκατοικίας Πελεκάνος

(2011)1 Α.Α.Δ. 1472 και Μουζέ v. Λαμπρή

(1994)1 Α.Α.Δ. 216).

1. Διευκρινίζω ότι αυτό που προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι η ως άνω αρχή, εφαρμόστηκε σε περιπτώσεις όπου προσκομιζόταν μαρτυρία αντίθετη με δικογραφικά παραδεκτούς ισχυρισμούς ή αντίθετη με παραδοχές, κατόπιν δηλώσεων συνηγόρων, είτε προσκομιζόταν μαρτυρία χωρίς ένσταση επί ζητημάτων που ήταν δυνατό θεωρηθεί ότι καλύπτονταν έστω με κάποια ελαστικότητα από υφιστάμενους δικογραφημένους ισχυρισμούς και οι εκεί διάδικοι καλούσαν στην συνέχεια το Δικαστήριο να τους αγνοήσει. Φυσικά τα πιο πάνω δεν ισχύουν στην παρούσα υπόθεση αφού όχι μόνο υπήρχε προσπάθεια να προσκομιστεί μαρτυρία για θέση που δεν καλύπτεται δικογραφικά καθότι δεν υπήρχε ανάλογος θετικός ισχυρισμός στην Υπεράσπιση εξου και εγέρθηκαν σχετικές ενστάσεις επί της αποδοχής της, αλλά απουσιάζουν και οποιεσδήποτε παραδοχές γεγονότων και ισχυρισμών που να δικαιολογούσαν την εφαρμογή της ως άνω αρχής. Επαναλαμβάνω ότι η ορθή νομολογιακή διάσταση για την εκδίκαση μιας πολιτικής αγωγής και της ανάγκης αυτή να κινείται εντός των καθορισμένων από τα δικόγραφα πλαίσια έχει παρατεθεί στις παραγράφους 39-41 ανωτέρω, ώστε να διασφαλίζεται το δικαίωμα του διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του.
2. Υπό το φως των όσων έχω ενδεικτικά αναφέρει ανωτέρω, εκείνο το οποίο μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα είναι ότι εξεταζόμενη συνολικά η μαρτυρία του ΜΕ1 κατόπιν της αντιπαραβολής της με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσκομίστηκε στην παρούσα αυτή κρίνεται παντελώς αναξιόπιστη και απορρίπτεται στην ολότητα της. Περαιτέρω Ευρήματα
3. Πέραν των ευρημάτων του Δικαστηρίου τα οποία ήδη παρατέθηκαν στην ενότητα των παραδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα, τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα, όπως αυτά προκύπτουν από την μαρτυρία που έχω αποδεχθεί: · Το Όχημα πέρασε με επιτυχία τους ελέγχους που διενεργήθηκαν από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών στις 27/06/2011 που οδήγησαν στην έκδοση του Τεκμηρίου 16, κατά την παράδοση του στην Εναγόμενη 1 δεν παρουσίασε οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα και πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις που θέτουν οι Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμοί 66/
4. · Η πιστωτική σημείωση ημερομηνίας 30/06/2011 με αριθμό 1951 εκδόθηκε εν αγνοία του ΜΕ
5. Η συμφωνία πώλησης του Οχήματος και το Τεκμήριο 4 βρίσκονται σε ισχύ καθότι ουδέποτε συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων είτε ο τερματισμός τους είτε ή ακύρωση τους. · Οι επιταγές (Τεκμήρια 10-12) εκδόθηκαν στις 04/07/2011 από τον ΜΥ και δόθηκαν στην ΜΕ3 στην οικία του ΜΕ1, μετά που ο ΜΥ στις 30/11/2011 απολογήθηκε στον ΜΕ1 για την ενέργεια του να ζητήσει την έκδοση της πιστωτικής σημείωσης (Τεκμήριο 9). Ομοίως και οι αποδείξεις (Τεκμήρια 13-15) εκδόθηκαν στις 04/07/2011 στην οικία του ΜΕ1, από την ΜΕ
6. · Ο ΜΕ1 ουδέποτε παρέλαβε το Όχημα από την Εναγόμενη 1 με σκοπό να το πωλήσει σε τρίτους, μεταγενέστερα της πώλησης του στην Εναγόμενη
7. · Οι επιταγές (Τεκμήρια 10-12) δεν κατατέθηκαν προς εξαργύρωση ενόψει των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε τότε η εταιρεία Kounounas Ltd αλλά και των προσωπικών προβλημάτων που παρουσιάστηκαν με την σύζυγο του ΜΥ. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα
8. Στις αστικές υποθέσεις όπως έχει επανειλημμένως νομολογηθεί η απόδειξη της υπόθεσης κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του εκάστοτε ενάγοντα, να αποδείξει τους ισχυρισμούς του που θεμελιώνουν την αξίωση του. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη (Demil Imports Exports Ltd ν. Zήνων η Kωνσταντινίδης Λτδ

(2011)1 ΑΑΔ 462). Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not) (Μαρσέλ κ.α ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΛΩΡΑΚΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 214/2013, 24/6/2019), ECLI:CY:AD:2019:A

1. Απαίτηση
2. Η αξίωση της Ενάγουσας, όπως έχει αναφερθεί προηγουμένως, εν τέλει προωθήθηκε αποκλειστικά στην βάση της ύπαρξης γραμμάτιου συνήθους τύπου αν και δικογραφικά τέθηκε ότι η Εναγόμενη 1 «αποδέχθηκαν την πληρωμή μιας συναλλαγματικής και/ή γραμματίου και/η χρεωστικού ομολόγου και/ή γραπτής αναγνωρίσεως χρέους». Η πλευρά των Εναγομένων αντιτείνει ότι το ζήτημα ουδέποτε ξεκαθαρίστηκε είτε δικογραφικώς είτε μέσω της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ώστε να δύνατο η υπόθεση να προωθηθεί ως τέτοια. Επισημαίνω ότι στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δημητρίου ν. Δημητρίου, Πολιτική Έφεση αρ. 181/2012, απόφαση ημερ. 21/12/2018 αναφέρθηκαν τα εξής προς απάντηση ανάλογου ισχυρισμού: «Με τον πέμπτο λόγο αντέφεσης ο εφεσίβλητος προβάλλει ότι η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι το γραμμάτιο συνήθους τύπου καλύπτεται από τη λέξη «γραμμάτιο, χρεωστικό ομόλογο και/ή συναλλαγματική» ως αναφέρεται στα δικόγραφα, είναι λανθασμένη. Ούτε αυτός ο λόγος αντέφεσης ευσταθεί. Όπως ορθά ανέφερε το πρωτόδικο Δικαστήριο το αγώγιμο δικαίωμα συναρτάται από τα γεγονότα τα οποία το στοιχειοθετούν και όχι από οποιοδήποτε χαρακτηρισμό του αποδίδεται. Εφόσον τα γεγονότα που περιέχονται στην έκθεση απαίτησης και τα γεγονότα που αποδείχθηκαν παραπέμπουν σε γραμμάτιο συνήθους τύπου, το γεγονός ότι δεν χαρακτηρίστηκαν ως τέτοια τα δύο έγγραφα στην έκθεση απαίτησης δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε επίπτωση στην υπόθεση. (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου)
3. Αν και ομολογουμένως θα ήταν ορθότερο δικογραφικά στην Έκθεση Απαίτησης να υπήρχε ρητή αναφορά σε γραμμάτιο συνήθους τύπου, ως εκ των όσων λέχθηκαν στην απόφαση Δημητρίου ανωτέρω και με δεδομένο ότι η όποια αναφορά μάρτυρα σε ένα τέτοιο ζήτημα θα αφορούσε την έκφραση γνώμης επί νομικού ζητήματος, κάτι που φυσικά δεν δεσμεύει το Δικαστήριο, απορρίπτω την σχετική επιχειρηματολογία της συνηγόρου των Εναγομένων. Συνεπώς, το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει την φύση του εν λόγω εγγράφου και κατά πόσο αυτό αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου ως η σχετική εισήγηση του συνηγόρου της Ενάγουσας. Ποια είναι η φύση του Τεκμηρίου 4;
4. Στην πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Ανδρέα Αντωνίου κ.ά. ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Δημόσια Λτδ, Πολ. Έφ. 154/18, 20/03/2024 λέχθηκαν τα εξής σχετικά με το πότε δύναται ένα έγγραφο να χαρακτηριστεί ως Γραμμάτιο Συνήθους Τύπου: Το Άρθρο 78 του Περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ. 149) προσδιορίζει την έννοια του γραμματίου συνήθους τύπου ως γραπτή υπόσχεση που παρέχεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, η οποία πρέπει: · να υπογράφεται από το πρόσωπο που την παρέχει στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, · να προσδιορίζει την πληρωμή ποσού χρημάτων, σε πρώτη ζήτηση ή σε ορισμένο χρόνο ή σε προσδιορίσιμο μέλλοντα χρόνο από το πρόσωπο που παρέχει την υπόσχεση προς πρόσωπο το οποίο ορίζεται στο γραμμάτιο, · να καθορίζει τόκο που ορίζεται σε αυτό κατά ανώτατο όριο προς εννέα τοις εκατό κατ' έτος και, σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων επ' αυτού, τα συναφή έξοδα, · να αναφέρει την αντιπαροχή για την οποία παρέχεται η υπόσχεση. Στο άρθρο 78 καθορίζεται επίσης ότι το πρόσωπο που παρέχει την υπόσχεση καλείται "οφειλέτης χρέους" ενώ το πρόσωπο στο οποίο παρέχεται η υπόσχεση καλείται "πιστωτής". Το γραμμάτιο συνήθους τύπου ως αυτοτελής αιτία αγωγής, αποτελεί μια ιδιότυπη νομική ρύθμιση (βλ. Λεωνίδου κα ν. Σπυριδάκη

(2012)1 Α.Α.Δ 1694) αφού αποδίδει σημαντικά πλεονεκτήματα στον ενάγοντα. Σύμφωνα με το Άρθρο 80 του Κεφ. 149, σε κάθε δικαστική διαδικασία τα καταγεγραμμένα γεγονότα στο γραμμάτιο συνήθους τύπου αποτελούν αμάχητη απόδειξη, οι δε υπερασπίσεις που δύνανται να προβληθούν, είναι συγκεκριμένες. Αυτές περιορίζονται στη γνησιότητα των υπογραφών και τον ισχυρισμό ότι το γραμμάτιο εκδόθηκε ως αποτέλεσμα απάτης ή εξαναγκασμού. Η νομολογία πρόσθεσε ως περαιτέρω υπεράσπιση, την εξόφληση του χρέους του γραμματίου (βλ. Κυριάκου ν. Αναστασίου

(2013)1 Α.Α.Δ 148). Ο σκοπός του νομοθέτη, είναι σαφώς η δημιουργία ενός ιδιαίτερου συμβατικού θεσμού με αυξημένη αποδεικτική δυναμική, με τον οποίο να αποκλείεται η έγερση των ευρύτερων υπερασπίσεων που είναι διαθέσιμες σε μια συνηθισμένη συμβατική σχέση. Ενόψει όμως των πιο πάνω πλεονεκτημάτων που παρέχονται στον πιστωτή γραμματίου συνήθους τύπου, καθίσταται επιβεβλημένη η αυστηρή τήρηση των τυπικών προϋποθέσεων που προβλέπονται στο Άρθρο 78 του Περί Συμβάσεων Νόμου, ώστε να χαρακτηριστεί ένα έγγραφο ως «γραμμάτιο συνήθους τύπου» και να δύναται έτσι να στοιχειοθετήσει αυτοτελή αιτία αγωγής (βλ. Φούλη ν. Μιχαήλ

(2005)1 Α.Α.Δ. 1144, Papastratis v. Economou

(1970)CLR 11 και Παύλου κ.α. ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1990)1 Α.Α.Δ 483). 81. Περαιτέρω, προσθέτω ότι σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε περιπτώσεις γραμματίων συνήθους τύπου το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει πίσω από τη δεδηλωμένη, στο γραμμάτιο, αντιπαροχή. Σχετική είναι η απόφαση Λεωνίδου Πανίκος Α. και άλλη ν. Δρ. Θρασύβουλου Σπυριδάκη

(2012)1 Α.Α.Δ. 1694, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Σύμφωνα δε με την υπόθεση Raif v. Dervish Α.Α.Δ. 158, το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει πίσω από τη δεδηλωμένη αντιπαροχή του γραμματίου. Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Παύλου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1990)1 Α.Α.Δ. 483 και Αναξαγόρας Χαραλάμπους κ.ά. ν. Χρηματοδοτήσεων Πάνθηρα Λίμιτεδ

(2000)1 Α.Α.Δ. 733.» 82. Η πιο πάνω αρχή ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει πίσω από τη δεδηλωμένη αντιπαροχή του γραμματίου επανεπιβεβαιώθηκε και στην απόφαση Σαλαχώρη ανωτέρω. Συνεπώς η επιχειρηματολογία της συνηγόρου των Εναγομένων, αν και αυτή εκφεύγει των δικογραφημένων της θέσεων, περί του παρωχημένου των όσων αναφέρθηκαν στην απόφαση Raif ανωτέρω απορρίπτεται και ουδόλως προκύπτει ότι ο εκάστοτε Ενάγοντας πρέπει να αποδείξει αν όντως υπήρχε «το καλό και νόμιμο αντάλλαγμα». 83. Στην προκειμένη περίπτωση εξετάζοντας το Τεκμήριο 4, παρατηρώ ότι αυτό κατά την κρίση μου συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του γραμματίου συνήθους τύπου. Ειδικότερα, περιλαμβάνει γραπτή υπόσχεση της Εναγόμενης 1 για πληρωμή στην Ενάγουσα του ποσού των €35,560 το οποίο φέρει τόκο προς 8% ετησίως από την υπογραφή του, δηλαδή στις 24/06/2011, καθώς και όλων των δικαστικών και δικηγορικών εξόδων σε περίπτωση αγωγής. Ορίζεται επίσης ο χρόνος αποπληρωμής στις 31/12/2011. Επιπλέον, έχω ήδη αναφέρει ότι είναι παραδεκτό μεταξύ των μερών ότι το Τεκμήριο 4 υπογράφθηκε στην παρουσία δύο μαρτύρων, το οποίο όντως φέρει δύο ευδιάκριτες υπογραφές στη θέση των μαρτύρων, γεγονός το οποίο δεν αμφισβητήθηκε είτε δικογραφικά είτε μέσω της αντεξέτασης ούτε προωθήθηκε ισχυρισμός ότι τα πρόσωπα αυτά δεν ήταν ικανά προς το συμβάλλεσθαι (Σαλαχώρη ανωτέρω). 84. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε η βέλτιστη διατύπωση της αντιπαροχής στο εν λόγω έγγραφο ένεκα της αναφοράς ότι η Εναγόμενη 1 οφείλει το χρέος «έναντι καλού και νόμιμου ανταλλάγματος». Στην πρόσφατη απόφαση Δημητρίου ανωτέρω, ο εφεσίβλητος είχε αμφισβητήσει κατά πόσο έγγραφα συνιστούσαν γραμμάτια συνήθους τύπου σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 78 του περί Συμβάσεων Νόμου. Ήταν η θέση του ότι τα γραφόμενα στα εν λόγω γραμμάτια δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα και ότι ο εφεσείοντας δεν πρόσφερε χρήματα ούτε παρέδωσε ψυγεία όπως αναφερόταν σε αυτά. Το Ανώτατο Δικαστήριο, έκρινε πως έστω και η ύπαρξη ανακρίβειας στον τρόπο περιγραφής της αντιπαροχής δεν μπορούσε να επηρεάσει τη φύση του εγγράφου. Ειδικότερα, μεταξύ άλλων,

1. i)με δεδομένο ότι ο εκεί εφεσίβλητος επωφελήθηκε μέρος της περιουσίας της εταιρείας έναντι της υπόσχεσης του να πληρώσει το χρέος που καταγραφόταν στο γραμμάτιο και
2. ii)παρά την υπεράσπιση που προωθήθηκε ότι ο εκεί εφεσίβλητος υπέγραψε τα έγγραφα υπό εξ' αναγκασμό κ.τ.λ., αυτός κατέβαλε διάφορα ποσά αδιαμαρτύρητα έναντι των γραμματίων τότε τα εν λόγω γεγονότα συνέτειναν στο ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα θα έπρεπε να θεωρηθούν ως γραμμάτια συνήθους τύπου. Κατ' αναλογία και κατ' εφαρμογή των όσων λέχθηκαν στην απόφαση Δημητρίου ανωτέρω, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες σύναψης του Τεκμηρίου 4, καθότι όπως προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα το Τεκμήριο 4 υπογράφθηκε ως εξασφάλιση του ποσού αγοράς του Οχήματος την ίδια ημέρα με την αγορά του από την Εναγόμενη 1 και με δεδομένο ότι υπήρξαν στο παρελθόν πληρωμές για εξόφληση του οφειλόμενου χρέους αδιαμαρτύρητα (εξαργύρωση δύο επιταγών), κρίνω ότι η όποια ανακρίβεια στην περιγραφή της αντιπαροχής δεν δύναται να επηρεάσει την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 78 του Κεφ. 149 για να θεωρηθεί το Τεκμήριο 4 ως γραμμάτιο συνήθους τύπου. 85. Με δεδομένο ότι έχω ικανοποιηθεί ότι το Τεκμήριο 4 αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου εν τη έννοια του άρθρου 78 του Περί Συμβάσεων Νόμου τότε το περιεχόμενο του αποτελεί αδιαμφησβήτητη μαρτυρία για τα όσα αναφέρονται σε αυτό και το βάρος απόδειξης ότι στα γεγονότα της εκάστοτε υπόθεσης εφαρμόζονται οι περιορισμένες υπερασπίσεις που αφορούν γραμμάτια συνήθους τύπου μετατίθεται στους Εναγόμενους (Λοΐζος Λοϊζίδης ν. Ανδρέα Τσιακλή 1 ΑΑΔ 1

(1997).

1. Στην υπό κρίση υπόθεση, οι Εναγόμενοι δεν προώθησαν δικογραφικά αλλά ούτε και μέσω της μαρτυρίας τους οποιαδήποτε από τις νομοθετικές (δέστε άρθρο 80 του Κεφ. 149) ή νομολογιακά αναγνωρισμένες υπερασπίσεις, όπως αυτές προκύπτουν από τα αποσπάσματα των αποφάσεων τα οποία έχω παραθέσει πιο πάνω στις παραγράφους 80 και
2. Η προβολή για πρώτη φορά μέσω της αγόρευσης της συνηγόρου των Εναγομένων, ισχυρισμών περί μη πλήρωσης των τυπικών προϋποθέσεων, που τίθενται στο άρθρο 78 του Περί Συμβάσεως Νόμου, αναπόφευκτα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι εν λόγω θέσεις δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης και συνεπώς απορρίπτονται. Οι Εναγόμενοι προώθησαν αποκλειστικά την θέση ότι το γραμμάτιο συνήθους τύπου (Τεκμήριο 4) για τους λόγους που οι ίδιοι ισχυρίστηκαν ακυρώθηκε. Αν και θα ήμουν διατεθειμένος τουλάχιστο σε θεωρητικό επίπεδο να αποδεχθώ ότι ένας ισχυρισμός ακύρωσης δύναται υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις να αποτελέσει υπεράσπιση σε αξίωση που στηρίζεται στην βάση γραμμάτιου συνήθους τύπου, καθότι κατά την κρίση μου, κατ' ουσίαν απολήγει σε προβολή ανάλογης θέσης περί εξάλειψης της ύπαρξης της οφειλής που δημιουργήθηκε βάσει του εν λόγω εγγράφου (κατ΄ αναλογία του σκεπτικού της απόφασης Κυριάκου ν. Αναστασίου (ανωτέρω), εντούτοις βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποφαίνομαι ότι ουδόλως έχει προσκομισθεί οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει ακύρωση του γραμματίου συνήθους τύπου, η οποία ενόψει της ιδιαίτερης φύσης ενός τέτοιου εγγράφου πρέπει κατά την κρίση μου να είναι σαφής και ρητή και όχι συμπερασματική.
3. Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι η Ενάγουσα πέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον της Εναγόμενης 1 στον απαιτούμενο βαθμό συνεπεία της μη εξόφλησης της οφειλής της Εναγόμενης 1 προς την Ενάγουσα εταιρεία, ως η πρώτη είχε υποσχεθεί με το Τεκμήριο
4. Ως εκ τούτου, η Εναγόμενη 1 υποχρεούται να καταβάλει στην Ενάγουσα το ποσό των €20.650 πλέον τόκο 8% επί αυτού πλέον όλα τα έξοδα που έχουν προκύψει συνεπεία της μη εξόφλησης του γραμματίου συνήθους τύπου.
5. Όπως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, ο Εναγόμενος 2 ενάγεται υπό την ιδιότητα τους ως εγγυητής των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1, δυνάμει της εγγύησης που συμπεριλαμβάνεται στο Τεκμήριο
6. Στο άρθρο 84 του Κεφ.149 παρέχεται ορισμός της σύμβασης εγγύησης ως: «σύμβαση προς εκπλήρωση της υπόσχεσης ή υποχρέωσης τρίτου, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον τρίτο~». Σε σχέση με τον Εναγόμενο 2 η υποχρέωσή του είναι παραδεκτή δικογραφικά (δέστε παράγραφο 8 του δικογράφου Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση) και συνεπώς με δεδομένη την παράλειψη της Εναγόμενης 1 να πληρώσει το ποσό του γραμματίου μέχρι την 31/12/2011 δημιουργήθηκε υποχρέωση του Εναγόμενου 2 για κάλυψη του ποσού του γραμματίου υπό την ιδιότητα του ως εγγυητής με βάση την εγγύηση που υπέγραψε. Ανταπαίτηση
7. Η ανταπαίτηση των Εναγομένων στηρίζεται στην προώθηση της βάσης αγωγής της παράβασης σύμβασης σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό «μη καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση» στην οποία παρέλαβαν το Όχημα. Αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό αλλά μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων (Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614 και DAVID FOWLES v. ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΟΥΚΚΙΔΗ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 127/2015, 1/3/2024).

1. Ως εκ των ανωτέρω, έχοντας απορρίψει την μαρτυρία του ΜΥ ως αναξιόπιστη στην ολότητα της εξυπακούεται ότι, με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές που έχω παραθέσει, η ανταπαίτηση των Εναγομένων απορρίπτεται, εφόσον δεν υπάρχει αποδεκτή αξιόπιστη μαρτυρία σε σχέση με αυτήν. Κατάληξη
2. Στη βάση όλων των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €20,650 πλέον τόκο 8% από 31/12/2011 μέχρι εξόφλησης του. Ενόψει της επιτυχίας της απαίτησης τα έξοδα της αγωγής επίσης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ως αυτά θα υπολογισθούν από το Πρωτοκολλητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα εφόσον αυτή είχε συνεκδικαστεί στα πλαίσια της αγωγής. (Υπ.) ............. Κ. Πασιαρδής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο