← Κύπρος

Gordian Holdings Limited ν. G.M. GEORGIOU CONSTRUCTIONS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 5403/15, 16/12/2024

Gordian Holdings Limited ν. G.M. GEORGIOU CONSTRUCTIONS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 5403/15, 16/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ENΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5403/15 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και

  1. G.M. GEORGIOU CONSTRUCTIONS LIMITED
  2. Γεώργιος Γεωργίου
  3. Μανώλης Γεωργίου
  4. Παναγιώτα Γεωργίου Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει Ειδοποιήσεως ημερ. 13.06.2019 Gordian Holdings Limited Εναγόντων και
  5. G.M. GEORGIOU CONSTRUCTIONS LIMITED
  6. Γεώργιος Γεωργίου
  7. Μανώλης Γεωργίου
  8. Παναγιώτα Γεωργίου Εναγομένων ------- Αίτηση ημερ. 19.6.2024 για καταχώρηση περαιτέρω Υπεράσπισης Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου, 2024 Εμφανίσεις Για τους Αιτητές/Εναγόμενους: κ. Α. Χαραλάμπους Για την Καθ΄ ης η αίτηση/Ενάγουσα: κ. Χρ. Ιωσήφ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την επίδικη αίτηση οι Εναγόμενοι (στο εξής «Αιτητές») ζητούν την έκδοση διατάγματος παράτασης του χρόνου καταχώρησης περαιτέρω Υπεράσπισης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, ο οποίος, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η αγωγή καταχωρήθηκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (στο εξής «η Τράπεζα») στην βάση συμφωνιών δανείων που υπογράφηκαν μεταξύ της Τράπεζας και των Αιτητών. Ειδικότερα, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η αγωγή στηρίζεται στο χρεωστικό υπόλοιπο τριών συμφωνιών δανείου που παραχώρησε η Τράπεζα στους Αιτητές, καθώς και σε ενυπόθηκες εξασφαλίσεις. Περί τις 13.6.2019 καταχωρήθηκε στον φάκελο της υπόθεσης και επιδόθηκε στον δικηγόρο των Αιτητών ειδοποίηση υποκατάστασης της Τράπεζας από την Gordian Holdings Ltd (στο εξής «Καθ΄ ης η αίτηση») δυνάμει του άρθρου 18 του Ν.169(Ι)/
  9. Μαζί με την πιο πάνω ειδοποίηση επιδόθηκε και αντίγραφο διατάγματος το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της Αίτησης με αρ. 372/2019 Ε.Δ. Λευκωσίας, δυνάμει του οποίου εγκρίθηκε σχέδιο διακανονισμού μεταξύ της Τράπεζας και της Καθ΄ ης η αίτηση στη βάση του οποίου πωλήθηκαν και μεταβιβάστηκαν από την πρώτη στη δεύτερη διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις περιλαμβανομένων και των επιδίκων. Η έκδοση του προαναφερόμενου διατάγματος και η υποκατάσταση της Τράπεζας από την Καθ΄ ης η αίτηση δημιούργησε περαιτέρω υπερασπίσεις. Συγκεκριμένα, η έκδοση του διατάγματος σε ό,τι αφορά τις επίδικες διευκολύνσεις δεν ήταν νόμιμη καθώς ο Ν.169(Ι)/2015 απαγορεύει την πώληση πιστωτικών διευκολύνσεων στις περιπτώσεις που το ποσό των δανείων υπερβαίνει το €1.000.
  10. Οι επίδικες διευκολύνσεις υπερβαίνουν κατά πολύ το ποσό του €1.000.
  11. Περαιτέρω, η πώληση των επίμαχων πιστωτικών διευκολύνσεων και η συμφωνία διακανονισμού ανάμεσα στην Τράπεζα και την Καθ΄ ης η αίτηση προσκρούει στο άρθρο 26 του Συντάγματος. Αυτό, διότι οι πιο πάνω ενέργειες έγιναν χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση των Αιτητών οι οποίοι είναι τα αντισυμβαλλόμενα μέρη στις επίδικες συμφωνίες δανείων και υποθηκών. Επιπροσθέτως, οι Αιτητές δεν κλήθηκαν και ως εκ τούτου δεν ήταν διάδικοι στην Αίτηση με αρ. 372/2019 Ε.Δ. Λευκωσίας, με αποτέλεσμα να παραβιάζονται οι κανόνες φυσικής δικαιοσύνης. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε σε αυτό το χρονικό σημείο, διότι η νομολογία που ίσχυε μέχρι πρόσφατα ήταν αρνητική ως προς το ζήτημα που επιθυμούν να εγείρουν οι Αιτητές μέσω της περαιτέρω υπεράσπισης. Αυτή η γραμμή της πρωτόδικης νομολογίας δεν ισχύει πλέον, αφού πρόσφατα το Εφετείο στην Πολ. Έφεση αρ. Ε86/2022, ημερομηνίας 23.2.2024, Αντωνιάδη κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., αποφάσισε, ότι επηρεαζόμενοι δανειολήπτες οι οποίοι δεν έλαβαν μέρος στη διαδικασία κατά την οποία εγκρίθηκε ο διακανονισμός μεταξύ Τράπεζας και Καθ΄ ης η αίτηση δεν δεσμεύονται από τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στην εν λόγω διαδικασία. Μετά την έκδοση της προαναφερόμενης απόφασης και αφού η τελευταία έγινε ευρέως γνωστή, οι Αιτητές προχώρησαν χωρίς καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης. Η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση εγείροντας 14 λόγους, οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν στους ακόλουθους: · H αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση. · Η έκδοση της απόφασης του Εφετείου δεν αποτελεί νέο γεγονός και σε κάθε περίπτωση τα ευρήματα και/ή αιτιολογία της εν λόγω απόφασης δεν είναι αυτά που ισχυρίζονται οι Αιτητές. · Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος · Τυχόν έγκριση της αίτησης θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα και θα προκαλέσει σύγχυση και περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το σχέδιο διακανονισμού μεταξύ της Τράπεζας και της Καθ΄ ης η αίτηση επικυρώθηκε δυνάμει δικαστικού διατάγματος που εκδόθηκε στις 23.5.
  12. Πριν την έκδοση του δικαστικού διατάγματος, οι Αιτητές ενημερώθηκαν με επιστολές της Τράπεζας ημερομηνίας 30.10.2018 για την επικείμενη μεταφορά και πώληση των χρηματοπιστωτικών τους διευκολύνσεων από την Τράπεζα προς την Καθ΄ ης η αίτηση. Οι πιο πάνω επιστολές ουδέποτε αμφισβητήθηκαν από τους Αιτητές, ούτε και οι τελευταίοι εξάσκησαν εντός 45 ημερών το δικαίωμα που είχαν για υποβολή πρότασης εξαγοράς των χρηματοπιστωτικών τους διευκολύνσεων. Μετά την έκδοση του δικαστικού διατάγματος επικύρωσης της συμφωνίας διακανονισμού, οι Αιτητές, με επιστολές ημερομηνίας 31.5.2019 τόσο της Τράπεζας, όσο και της Καθ΄ ης η αίτηση, ενημερώθηκαν για την ολοκλήρωση της πώλησης των επίμαχων διευκολύνσεων. Ακολούθως, στις 13.6.2019 καταχωρήθηκε στον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης και επιδόθηκε στον δικηγόρο των Αιτητών η ειδοποίηση υποκατάστασης. Οι Αιτητές, και πάλι, δεν προέβηκαν σε οποιοδήποτε διάβημα αμφισβήτησης, είτε των επιστολών ημερομηνίας 31.5.2019, είτε της ειδοποίησης ημερομηνίας 13.6.
  13. Υπήρξε, επομένως, υπέρμετρη καθυστέρηση καθώς η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε πέντε έτη μετά την ενημέρωση που έλαβαν οι Αιτητές για την πώληση των επίδικων διευκολύνσεων από την Τράπεζα στην Καθ΄ ης η αίτηση. Επομένως, μετά τα έτη 2018 - 2019 δεν προέκυψε οποιοδήποτε νέο γεγονός το οποίο να δικαιολογεί την καταχώρηση της επίδικης αίτησης. Ουσιαστικά οι Αιτητές επιθυμούν να εισάξουν νέα νομικά επιχειρήματα επικαλούμενοι την έκδοση της απόφασης του Εφετείου. Η απόφαση, ωστόσο, δεν αποτελεί νέο γεγονός. Ως νέο γεγονός μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο η συμφωνία διακανονισμού μεταξύ της Τράπεζας και της Καθ΄ ης η αίτηση και η υποκατάσταση της πρώτης από τη δεύτερη, πράγμα το οποίο έλαβε χώρα το
  14. Η αίτηση είναι κακόπιστη και τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα συνεπάγεται πλήρη ανάπλαση της υπόθεσης των Αιτητών, αφού θα προστεθεί νέα βάση υπεράσπισης μεταβάλλοντας άρδην τα επίδικα γεγονότα και ζητήματα όπως αυτά είναι σήμερα γνωστά στο Δικαστήριο. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους προέβαλαν την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους. Τόσο η αίτηση και η ένσταση με τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, όσο και οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους. Νομική πτυχή Η αίτηση εδράζεται επί της Δ.23 θ.2 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «Where any ground of defence arises after the defendant has delivered his defence, or after the time limited for his doing so has expired, the defendant may, and where any ground of defence to any counter-claim arises after defence to the counter-claim, or after the time limited for delivering such defence has expired, the plaintiff may, within fifteen days after such ground of defence has arisen or at any subsequent time by leave of the Court or a Judge, deliver a further defence as the case may be, setting forth the same.» Στη Famiro Spinning Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd

(1989)1Ε Α.Α.Δ 741, λέχθηκαν τα ακόλουθα ως προς το εύρος της Δ.23 θ.2 και τη σχέση της με τη Δ.25: «Οι πρόνοιες της Δ.23, θ. 2, είναι σαφείς και καθορίζουν τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί σε τέτοια περίπτωση. Αν, σύμφωνα με τη Διαταγή αυτή, τα γεγονότα αυτά έχουν εγερθεί μέσα σε διάστημα 15 ημερών από την καταχώριση της Υπεράσπισης ή της Υπεράσπισης σε Ανταπαίτηση, ο εναγόμενος στην πρώτη περίπτωση και ο ενάγων στη δεύτερη, μπορούν, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, να καταχωρίσουν συμπληρωματική υπεράσπιση προβάλλοντας τα νέα αυτά γεγονότα. Σε περίπτωση που περάσουν οι 15 μέρες η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνει με άδεια του Δικαστηρίου. Έτσι, καμιά αίτηση για τροποποίηση δε χρειάζεται για να προβληθούν τα νέα αυτά γεγονότα. Οι πιο πάνω ειδικές πρόνοιες με κανένα τρόπο δεν έρχονται σε σύγκρουση με τις γενικές πρόνοιες της Δ.25 για τροποποίηση των δικογράφων μετά τη συμπλήρωσή τους. Όπου τυγχάνει εφαρμογής η ειδική πρόνοια της Δ.23, θ. 2 τότε η διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί είναι αυτή που προνοείται από τη Διαταγή αυτή.» Συμπεράσματα Το ουσιαστικό κριτήριο για την εφαρμογή της Δ.23 θ.2 έγκειται στον χρόνο κατά τον οποίο προέκυψαν τα γεγονότα που συνθέτουν τους ισχυρισμούς που επιθυμεί ο διάδικος να συμπεριλάβει στο δικόγραφο της περαιτέρω Υπεράσπισης. Εάν αυτά τα γεγονότα είναι νέα, υπό την έννοια ότι προέκυψαν μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης, τότε μπορεί να ενεργοποιηθεί η διαδικασία της Δ.23 θ.2 και να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω Υπεράσπισης. Αντιθέτως, εάν τα εν λόγω γεγονότα είχαν ήδη συντελεστεί κατά τον χρόνο καταχώρησης της Υπεράσπισης, τότε τυγχάνουν εφαρμογής οι γενικές πρόνοιες της Δ.25 για τροποποίηση των δικογράφων (Famiro Spinning Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd, ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση, δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα γεγονότα που επιθυμούν να εισάξουν οι Αιτητές με την αιτούμενη περαιτέρω Υπεράσπιση, εμφανίστηκαν μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Συγκεκριμένα, η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 26.5.2016, ενώ το διάταγμα έγκρισης του σχεδίου διακανονισμού εκδόθηκε στις 23.5.2019 (Αίτηση με αρ.372/2019 Ε.Δ. Λευκωσίας) και η σχετική ειδοποίηση καταχωρήθηκε στον φάκελο της υπόθεσης στις 13.6.2019. Συνεπώς, τα επίμαχα νέα γεγονότα επισυμβήκαν τρία περίπου χρόνια μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Το ζήτημα, ωστόσο, δεν τελειώνει εδώ. Η Καθ' ης η αίτηση παραπονείται για την ύπαρξη υπέρμετρης καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, καθώς τα γεγονότα που επικαλούνται οι Αιτητές έλαβαν χώρα κατά τα έτη 2018/2019. Παράλληλα, δεν υπήρξε δικαιολόγηση της εν λόγω καθυστέρησης. Τα πιο πάνω δεικνύουν, σύμφωνα με την Καθ' ης η αίτηση, τον καταχρηστικό χαρακτήρα της παρούσας αίτησης απώτερος σκοπός της οποίας είναι η πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της ουσίας της αγωγής και ο εκτροχιασμός των επιδίκων θεμάτων. Είναι γεγονός, ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, αφ' ης στιγμής τα γεγονότα που επικαλούνται οι Αιτητές ήταν σε γνώση τους από τις 13.6.2019 τουλάχιστον. Ως προς το ζήτημα του χρόνου, θεωρώ ότι το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει καθοδήγηση από τη νομολογία που ερμηνεύει τη Δ.25 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με τη σχετική επί του θέματος νομολογία, ο χρόνος αποτελεί ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το εν λόγω στοιχείο, ωστόσο, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (Astor Manufacturing & Export Co κ.α. ν. A.G. Leventis Company (Nigeria) Ltd κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426). Εν προκειμένω, οι Αιτητές δικαιολογούν την καθυστέρηση με αναφορά στην απόφαση του Εφετείου η οποία ξεκαθάρισε ότι το ζήτημα της ισχυριζόμενης παρανομίας στην εξασφάλιση του διατάγματος έγκρισης του σχεδίου διακανονισμού μεταξύ Τράπεζας και Καθ' ης η αίτηση μπορεί να αποτελέσει επίδικο θέμα. Η εν λόγω απόφαση, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, εκδόθηκε στις 23.2.2024. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση τόνισε ότι η απόφαση του Εφετείου δεν συνιστά νέο γεγονός. Η επισήμανση του συνηγόρου είναι ορθή. Η πιο πάνω απόφαση ναι μεν δεν συνιστά νέο γεγονός, πλήν όμως η σημασία της ως προς τη δικαιολόγηση του χρόνου καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ειδικά, αφ' ης στιγμής δεν καταδείχθηκε οτιδήποτε απτό από το οποίο να μπορεί να αποδοθεί κακή πίστη στους Αιτητές. Στην απουσία, επομένως, στοιχείων που να οδηγούν σε συμπέρασμα κακοπιστίας, η παρατηρούμενη καθυστέρηση δεν μπορεί από μόνη της να θέσει εκποδών την αιτούμενη τροποποίηση. Πολύ δε περισσότερο, αφ' ης στιγμής η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Ολοκληρώνοντας το ζήτημα της καθυστέρησης παραπέμπω στην υπόθεση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1Β Α.Α.Δ 1005, στην οποία ο εφεσείων πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας καταχώρισε αίτηση τροποποίησης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση δίδοντας υπερβολική βαρύτητα στη μη δικαιολόγηση της καθυστέρησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη κρίση σημείωσε τα ακόλουθα: «Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο πρωτόδικος Δικαστής ότι δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς η καθυστέρηση για την υποβολή της αίτησης, δίδοντας υπερβολική βαρύτητα στον παράγοντα αυτό. Αυτό δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Εν όψει της νομολογίας, κρίνουμε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους.» Αναφορικά, τώρα, με την εισήγηση της Καθ' ης η αίτηση ότι οι ισχυρισμοί που επιθυμούν να εισάξουν οι Αιτητές δεν αποτελούν υπεράσπιση, θεωρώ ότι είναι πρόωρη μία τέτοια εξέταση, καθώς άπτεται ζητημάτων βαρύτητας που μπορεί να αποδοθεί στους εν λόγω ισχυρισμούς. Αυτά τα ζητήματα θα αποφασισθούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Τέλος, θεωρώ ότι δεν είναι βάσιμο το παράπονο της Καθ' ης η αίτηση ότι τυχόν έγκριση της αιτούμενης περαιτέρω Υπεράσπισης θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Τα γεγονότα που επιθυμούν να εισάξουν οι Αιτητές απορρέουν από τη μεταβίβαση των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων από την Τράπεζα στην Καθ' ης η αίτηση και την κατ' ισχυρισμό παρανομία που τη μολύνει. Επομένως, διασυνδέονται με τα επίδικα θέματα εφόσον η αγωγή προωθείται, πλέον, από την Καθ' ης η αίτηση. Κατάληξη Υπό το φως όλων όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω, κρίνω ότι η επίδικη αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Κατά συνέπεια, δίδεται άδεια στους Αιτητές να καταχωρήσουν περαιτέρω Υπεράσπιση ως το Τεκμήριο 3 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση. Η πλευρά των Αιτητών να ζητήσει τη σύνταξη του διατάγματος μέχρι τις 20.12.2024 και το διάταγμα να συνταχθεί το αργότερο μέχρι τις 08.1.2025. Η περαιτέρω Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. Τυχόν Απάντηση στην περαιτέρω Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από την παράδοση της περαιτέρω Υπεράσπισης. Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 21.2.2025 και ώρα 09.00. Καμία διαταγή για έξοδα στην αγωγή. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.