← Κύπρος

Brolydix Holdings Limited ν. Kirill Kuchinskiy κ.α., Aίτηση Αρ. 11/2024, 20/12/2024

Brolydix Holdings Limited ν. Kirill Kuchinskiy κ.α., Aίτηση Αρ. 11/2024, 20/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Aίτηση Αρ. 11/2024 Mεταξύ: Brolydix Holdings Limited Αιτήτριας -και-

  1. Kirill Kuchinskiy
  2. Skanestas Investments Limited Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------- 20 Δεκεμβρίου 2024 Για Αιτήτρια: κα Μ. Παύλου-Χριστοδουλίδου για Μαριλού Παύλου Χριστοδουλίδου ΔΕΠΕ Για Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κα Τ. Ζήνωνος για J. Zenonos & Associates LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια Εταιρεία (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Αιτήτρια) εξασφάλισε, στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, μονομερές διάταγμα το οποίο απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση 1 να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει, διαθέσει ή και εκδώσει τίτλο ιδιοκτησίας επ' ονόματι του τεσσάρων διαμερισμάτων, τα οποία αγόρασε μέσω πωλητηρίων εγγράφων, όπως αυτά περιγράφονται λεπτομερώς στο αιτητικό της παραγράφου Α της Αίτησης. Εξασφάλισε επίσης διάταγμα το οποίο απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση 2 Εταιρεία (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Καθ' ης η Αίτηση 2) να λάβει οποιοδήποτε διάβημα ή και απόφαση για την καθ' οιονδήποτε τρόπο μεταβολή της δομής του μετοχικού της κεφαλαίου ή και του διοικητικού της συμβουλίου. Η Αίτηση περιλαμβάνει ακόμα δύο αιτητικά με τα οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος για παγοποίηση όλων των τραπεζικών λογαριασμών ή και μετοχών σε εταιρείες, τις οποίες έχουν στο όνομα τους οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (παράγραφος Β) και η έκδοση διατάγματος το οποίο να τους απαγορεύει να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, επιβαρύνουν και καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν την ακίνητη τους περιουσία στην Κύπρο (παράγραφος Γ). Τα ανωτέρω διατάγματα δεν εκδόθηκαν μονομερώς και δόθηκαν οδηγίες για επίδοση. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της διευθύντριας της Αιτήτριας κας Φαίδωνος, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Οι σκοποί για τους οποίους έχει συσταθεί η Αιτήτρια είναι η παροχή επενδυτικών υπηρεσιών ως και συμβουλών για επενδυτικές ευκαιρίες. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι ο μοναδικός μέτοχος και ένας εκ των διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση 2, η οποία είναι Κυπριακή Επιχείρηση Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών (ΚΕΠΕΥ), εγγεγραμμένη στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου. Κατά την 6.8.2021 η Αιτήτρια συνήψε με την Καθ' ης η Αίτηση 2 συμφωνία για την παροχή επενδυτικών και παρεπόμενων υπηρεσιών (agreement for the provision of investment and ancillary services), τη συμφωνία μεσιτείας (brokerage agreement) υπ' αριθμό 396-BR. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1, στη βάση της ρηθείσας συμφωνίας, πρότεινε στην Αιτήτρια όπως η τελευταία αγοράσει τα ομόλογα της εταιρείας Elbridge Investment (Cyprus) Limited (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η εταιρεία Elbridge), τα οποία είναι εισηγμένα στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου και σήμερα είναι εντελώς μη ρευστοποιήσιμα. Πράγματι η Αιτήτρια κατά τον Ιανουάριο του 2022 απέκτησε μέσω της Καθ' ης η Αίτηση 2 από την εταιρεία Goldeneye Ltd τα ανωτέρω ομόλογα αξίας USD12.095.182,46 υπό τον όρο της επαναγοράς τους τον Δεκέμβριο του 2022 με επιτόκιο 3,5% ετησίως. Η Goldeneye Ltd εδρεύει στον Άγιο Βικέντιο και τις Γρεναδίνες, συστάθηκε δε ως όχημα των Καθ' ων η Αίτηση. Η αγορά των ομολόγων υπό τον όρο της επαναγοράς τους (repo transaction) αποτελούσε μια τεχνική διευθέτηση τοποθέτησης κεφαλαίων στην Καθ' ης η Αίτηση
  3. Κατά την καταληκτική ημερομηνία για την επιστροφή στην Αιτήτρια των κεφαλαίων με τον συμφωνηθέντα τόκο, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 2, τους ενημέρωσε ότι είχε αίτημα για παράταση της επαναγοράς των ομολόγων για ακόμα έξι μήνες. Κατόπιν μακρών διαπραγματεύσεων, συμφωνήθηκε μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ης η Αίτηση 2 η παράταση της επαναγοράς των ομολόγων μέχρι και τον Ιούλιο του 2023 με επιτόκιο 4%. Η πιο πάνω συμφωνία επισημοποιήθηκε με την απόκτηση των ιδίων ομολόγων και με νέα ημερομηνία εξαγοράς τους τον Ιούλιο του
  4. Τον Ιούλιο του 2023 η Καθ' ης η Αίτηση 2, εκπροσωπούμενη από τον Καθ' ου η Αίτηση 1, αιτήθηκε και πάλι νέα παράταση της επαναγοράς των ομολόγων, ωστόσο οι αξιωματούχοι της Αιτήτριας αρχικά αρνήθηκαν να δώσουν οποιαδήποτε παράταση στην Καθ' ου η Αίτηση
  5. Όμως, μετά από διαπραγματεύσεις μεταξύ των αξιωματούχων της Αιτήτριας και του Καθ' ου η Αίτηση 1 οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία, όπως αυτή περιγράφεται σε επιστολή επιβεβαίωσης ημερομηνίας 18.7.2023 η οποία υπογράφεται από την ίδια εκ μέρους της Αιτήτριας για παραχώρηση στην εταιρεία Goldeneye Ltd επιπλέον χρόνου για αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού με τους τόκους, υπό τον όρο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 να υπογράψει γραμμάτιο (promissory note) ως προσωπική εγγύηση της υποχρέωσης της Goldeneye Ltd. Πράγματι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 υπέγραψε το ρηθέν γραμμάτιο για ποσό USD12.095.182,46 πλέον ετήσιο τόκο προς 9%, με το οποίο ορίστηκε χρονοδιάγραμμα πληρωμής του ως άνω ποσού. Συγκεκριμένα ο Καθ' ου η Αίτηση 1 υποσχέθηκε όπως πληρώσει το ποσό των USD2.001.717,89 μέχρι την 30.1.2024, ακολούθως το ποσό των USD2.009.249,14 μέχρι την 28.2.2024 και το ποσό των USD9.022.018,61 μέχρι την 16.7.
  6. Περαιτέρω, δηλώθηκε ότι η μη πραγματοποίηση οποιασδήποτε πληρωμής κατά τις προαναφερθείσες ημερομηνίες θα έχει ως αποτέλεσμα το συνολικό οφειλόμενο υπόλοιπο να καταστεί ληξηπρόθεσμο και πληρωτέο την επόμενη μέρα από τις ημερομηνίες πληρωμής που καθορίζονται στο γραμμάτιο. Καθ' ου η Αίτηση 1 επικοινώνησε και πάλι με την Αιτήτρια με αίτημα την παράταση της αποπληρωμής της πρώτης και της δεύτερης δόσης μέχρι και τον Ιούλιο του
  7. Το ανωτέρω αίτημα του Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν έγινε αποδεκτό και στις 19.2.2024 η Αιτήτρια επέδωσε ειδοποίηση αθέτησης ομολογιακού δανείου σε σχέση με την πρώτη εντολή η οποία έληγε την 30.1.2024, χωρίς οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Κατά την 4.3.2024 η Αιτήτρια επέδωσε και δεύτερη επιστολή ειδοποίησης αθέτησης ομολογιακού δανείου σε σχέση με τη δεύτερη εντολή η οποία έληγε στις 28.2.
  8. Από τον Ιανουάριο του 2024 0 Καθ' ου η Αίτηση 1 επικοινωνούσε με αξιωματούχο της Αιτήτριας, μέσω μηνυμάτων στην εφαρμογή WhatsApp, με τα οποία τον ενημέρωνε ότι χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για την αποπληρωμή της οφειλής του. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έλεγε διάφορες δικαιολογίες στον αξιωματούχο της Αιτήτριας, όπως ότι δεν είχε αρκετά κεφάλαια για να προβεί στην αποπληρωμή της οφειλής του και ότι δεν είχε οποιοδήποτε ελεύθερο ακίνητο στο όνομα του αφού όλα είναι υποθηκευμένα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, όπως και η εταιρεία Goldeneye Ltd σε καμιά πληρωμή προέβηκαν των οφειλόμενων ποσών και ούτε προέβηκαν στην επαναγορά των ομολόγων. Όπως ενημερώνεται από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, μετά την πρώτη επιστολή ειδοποίησης αθέτησης ομολογιακού δανείου ημερομηνίας 19.2.2024, οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν πρόταση προς τους δικηγόρους της Αιτήτριας για πληρωμή ποσού €100.000 μηνιαίως για την εξόφληση των οφειλόμενων ποσών, πρόταση την οποία η Αιτήτρια απέρριψε μέσω των δικηγόρων της και αντιπρότεινε την πληρωμή ποσού €500.000 μηνιαίως, αρχής γενομένης την 1.4.2024 και στη συνέχεια την πρώτη μέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι την πλήρη εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού. Απ' ότι ενημερώνεται, η ως άνω αντιπρόταση δεν έγινε αποδεκτή από τους Καθ' ων η Αίτηση. Από πληροφορίες που έχουν προκύψει από το κοινωνικό περιβάλλον του Καθ' ου η Αίτηση 1, εντόπισαν ότι αυτός έχει στην κατοχή του πωλητήρια έγγραφα για ακίνητη ιδιοκτησία στην Κύπρο και συγκεκριμένα τέσσερα διαμερίσματα στο Icon Tower, οδός Βασιλέως Γεωργίου Α΄ 89, Γερμασόγεια, όπως αυτά περιγράφονται στο αιτητικό της παραγράφου Α της παρούσας Αίτησης. Από πληροφορίες που επίσης έχουν πάρει από το κοινωνικό περιβάλλον του Καθ' ου η Αίτηση 1, υπάρχει κίνδυνος έκδοσης διαζυγίου του Καθ' ου η Αίτηση 1 με τη σύζυγο του και ως εκ τούτου υπάρχει εμφανής κίνδυνος τα πωλητήρια έγγραφα που έχει στην κατοχή του όπως και η ακίνητη περιουσία την οποία κατέχει, να μεταβιβαστεί στη σύζυγο του ή να αποτελέσει αντικείμενο αίτησης περιουσιακών διαφορών. Όπως επίσης έχουν ενημερωθεί, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι σε διαδικασία πώλησης των περιουσιακών του στοιχείων με ξεκάθαρο σκοπό την αποφυγή τυχόν εκποίησης της ακίνητης του περιουσίας από τους οφειλέτες του. H ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 εναντιώθηκαν στην Αίτηση. Με το Έντυπο της Ένστασης τους εγείρουν 15 συνολικά λόγους ένστασης, οι βασικοί εκ των οποίων είναι οι ακόλουθοι:
  9. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση ή και τη συνέχιση της ισχύος των διαταγμάτων.
  10. Δεν έχει δοθεί επαρκής μαρτυρία ή και δεν έχει καταδειχθεί το στοιχείο του κατεπείγοντος.
  11. Η Αιτήτρια παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων ή και εγγράφων που αφορούν άμεσα την υπόθεση.
  12. Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη.
  13. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει προς την ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων καθότι η συνέχιση της ισχύος τους προκαλεί ή και θα προκαλέσει τεράστιες ζημιές στους Καθ' ων η Αίτηση και ειδικότερα στη διαχείριση της Καθ' ης η Αίτηση
  15. Η δοθείσα εγγύηση είναι ανεπαρκής ή και δόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 9

(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  2. Η ένορκη δήλωση της κας Φαίδωνος είναι αντικανονική για το λόγο ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει γεγονότα που αφορούν την οικογενειακή κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση 1 ή και τις νομικές διαδικασίες ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου ή και δεν αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης της.
  3. Οι επιδιωκόμενες από την Αιτήτρια θεραπείες είναι υπό τις περιστάσεις καταπιεστικές ή και δυσανάλογες ή και καταχρηστικές. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Παραδέχεται την υπογραφή μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ης η Αίτηση 2 της συμφωνίας μεσιτείας (brokerage agreement), όπως επίσης και το ότι η Καθ' ης η Αίτηση 2, δυνάμει των συγκεκριμένων οδηγιών της Αιτήτριας, πραγματοποίησε την αγορά των ομολόγων της εταιρείας Elbridge. Όμως, ούτε ο ίδιος ούτε και οποιοσδήποτε αξιωματούχος της Καθ' ης η Αίτηση 2 παρείχαν οικονομικές συμβουλές σ' ότι αφορά τη συγκεκριμένη συναλλαγή στην Αιτήτρια για το λόγο ότι αυτή, ως ανήκουσα στην τάξη των επαγγελματιών, διαθέτει την εμπειρία, γνώση και εξειδίκευση για να λαμβάνει τις δικές της επενδυτικές αποφάσεις και να αξιολογήσει δεόντως τον κίνδυνο που διατρέχουν αυτές οι αποφάσεις, χωρίς να απαιτείται η συμβολή της Καθ' ης η Αίτηση
  4. Οι διαπραγματεύσεις για παρατάσεις της επαναγοράς των ομολόγων και για τις πληρωμές, γίνονταν μεταξύ Αιτήτριας και Goldeneye Ltd, η οποία ήταν η αντισυμβαλλόμενη της Αιτήτριας και εσφαλμένα δεν αποτελεί διάδικο στην παρούσα διαδικασία. Τόσο ο ίδιος όσο και η Καθ' ης η Αίτηση 2 καμιά εμπλοκή είχαν στις ως άνω διαπραγματεύσεις. Η μοναδική εμπλοκή του ιδίου ήταν να μεταφέρει κάποια μηνύματα μεταξύ των μερών προς διευκόλυνση της μεταξύ τους σχέσης. Σ' ότι αφορά το ισχυριζόμενο γραμμάτιο, το οποίο παρουσιάζεται με την ένορκη δήλωση της κας Φαίδωνος, η υπογραφή του επ' αυτού ήταν προϊόν απάτης και όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του εμπίπτει εντός της αρχής non est factum. Συγκεκριμένα δέχτηκε αθέμιτη επιρροή από την Αιτήτρια, η οποία διά των εντολοδόχων της τον απειλούσε και εκβίαζε ώστε να τον εξαναγκάσει να υπογράψει το ανωτέρω έγγραφο, από το οποίο δεν έχει οποιοδήποτε όφελος, αφού ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και η Καθ' ης η Αίτηση 2 συμβλήθηκαν με την Αιτήτρια. Καθ' όσον αφορά την επικοινωνία του με αξιωματούχο της Αιτήτριας στην οποία αναφέρεται η κα Φαίδωνος, η συνομιλία που είχε με τον κ. Sangulia είναι εκτός πλαισίου και παραπλανητική. Ενεργώντας υπό την πίεση και τον εκφοβισμό της Αιτήτριας και παρόλο που δεν θα έπρεπε να υπογράψει το έντυπο υποτιθέμενης προσωπικής εγγύησης, προσπαθούσε να βρει μια λύση κατά τρόπο ώστε να ικανοποιήσει το χρέος της Goldeneye Ltd, το οποίο πίστευε ότι θα μπορούσε να ανακτήσει ξεχωριστά από αυτή. Ως εκ τούτου, έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να βρουν εξωδικαστηριακή λύση και ενώ παρέμεινε αναπάντητη η προσφορά των δικηγόρων του ημερομηνίας 5.4.2024 για την πληρωμή ποσού USD4.000.000 και ακολούθως USD500.000 μηνιαίως μέχρι εξόφλησης, η Αιτήτρια προχώρησε πρόωρα στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης, αποκρύπτοντας από το Δικαστήριο την ως άνω προσφορά καθώς και το ότι βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις. Στον ισχυρισμό της ένορκης δήλωσης της κας Φαίδωνος για κίνδυνο αποξένωσης των περιουσιακών του στοιχείων στην πρώην σύζυγο του, απαντά ότι η οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία του αποκτήθηκε μεταγενέστερα της διάστασης του και δεν υπάρχει νομική βάση στην οποιαδήποτε απαίτηση της συζύγου του σε οποιαδήποτε συνεισφορά μετά τη διάσταση. Από την ίδια την ένορκη δήλωση της κας Φαίδωνος αποκαλύπτονται οι στενοί επιχειρηματικοί και προσωπικοί δεσμοί του με την Κύπρο, ενώ η Καθ' ης η Αίτηση 2 είναι δεόντως αδειοδοτημένη από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και η άδεια λειτουργίας της ανανεώνεται ανελλιπώς, καταδεικνύοντας τη συνεχιζόμενη κερδοφόρα δραστηριότητα της. Με βάση τη συνολική αξία των ακινήτων του δεν υπάρχει κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η οποιαδήποτε διαταγή τυχόν εκδοθεί εναντίον του στο μέλλον. Εάν οριστικοποιηθεί το υπό παράγραφο Β εκδοθέν διάταγμα, η Καθ' ης η Αίτηση κινδυνεύει να απωλέσει την άδεια της ως επενδυτική εταιρεία, κάτι το οποίο θα έχει καταστροφικές συνέπειες, εφόσον θα αναγκαστεί να παύσει εντελώς τη δραστηριότητα της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 2, 4, 5, 7 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 29, 30 και 32, στον περί Παρεμποδίσεως Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ.62 άρθρα 2, 3, 4, 5, στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023, Μέρος 3 (Κ.3.1, Κ.3.2, Κ. 3.8), Μέρος 4 (Κ.4.Ι.), Μέρος 6 (Κ.6.3, Κ. 6.4, Κ.6.6), Μέρος 7, Μέρος 22 (Κ.22.1), Μέρος 23 (Κ. 23.1, Κ. 23.2, Κ.23.4, Κ. 23.6, Κ.23.8), Μέρος 25 (Κ.25.1, Κ.25.2, Κ.25.4, Κ.25.6, Κ.25.7, Κ. 25.9), Μέρος 31, Μέρος 32 και Μέρος 39, στον περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο 81(Ι)/2011, στον περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμος του 2007 (Ν. 188(Ι)/2007), στον περί Επενδυτικών Υπηρεσιών και Δραστηριοτήτων και Ρυθμιζόμενων Αγορών Νόμου του 2017 (Ν. 87(Ι)/2017), στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στη νομολογία, στις αρχές της επιείκειας και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Πρωτίστως θα πρέπει να αναφερθεί ότι τα επίδικα διατάγματα εκδόθηκαν πριν την καταχώρηση της Απαίτησης της Αιτήτριας. Το Μέρος 25.2 των νέων Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα πριν από την καταχώρηση της απαίτησης, μόνο εφόσον το θέμα είναι επείγον ή υφίστανται άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Ειδικότερα, το Μέρος 25.2 προνοεί επί λέξη τα ακόλουθα: «25.
  5. Χρόνος έκδοσης διατάγματος για ενδιάμεση θεραπεία
(1)Διάταγμα για ενδιάμεση θεραπεία μπορεί να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο περιλαμβανομένου του χρόνου: (α) πριν από την καταχώριση απαίτησης· και (β) μετά την έκδοση απόφασης.
(2)Ωστόσο: (α) η παράγραφος
(1)τελεί υπό την επιφύλαξη οποιασδήποτε άλλης πρόνοιας σε κανονισμό ή νομοθεσία η οποία προνοεί διαφορετικά· (β) το δικαστήριο δύναται να χορηγήσει ενδιάμεση θεραπεία πριν από την καταχώριση απαίτησης μόνο αν: (i) το θέμα είναι επείγον· ή (ii) υφίστανται άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις.
(3)Όταν χορηγεί ενδιάμεση θεραπεία πριν από την έναρξη δικαστικής διαδικασίας, το δικαστήριο δίδει οδηγίες για την καταχώριση απαίτησης.
(4)Παρά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο
(3), δεν είναι αναγκαίο το δικαστήριο να δώσει οδηγίες για την καταχώριση απαίτησης όταν καταχωρίζεται αίτηση για έκδοση διατάγματος αποκάλυψης ή επιθεώρησης πριν από την καταχώριση απαίτησης.» Περαιτέρω, το Μέρος 25.3 παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα κατόπιν αίτησης χωρίς ειδοποίηση, όταν το θέμα είναι επείγον ή υφίστανται άλλες εξαιρετικές περιστάσεις. Ειδικότερα, το Μέρος 25.3 προνοεί τα ακόλουθα: «25.3. Τρόπος υποβολής αίτησης για ενδιάμεση θεραπεία
(1)Το δικαστήριο δύναται να χορηγήσει ενδιάμεση θεραπεία κατόπιν αίτησης χωρίς ειδοποίηση, όταν: (α) το θέμα είναι επείγον· ή (β) υφίστανται άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις.
(2)Όταν είναι εφικτό, προσχέδιο τού διατάγματος το οποίο ζητείται καταχωρίζεται μαζί με την ειδοποίηση αίτησης και ψηφιακή έκδοση τού προσχεδίου πρέπει επίσης να είναι διαθέσιμη προς το δικαστήριο σε μορφή συμβατή με το λογισμικό επεξεργασίας κειμένων το οποίο χρησιμοποιεί το δικαστήριο.
(3)Αν ο αιτητής υποβάλλει αίτηση χωρίς ειδοποίηση, η μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης πρέπει να παραθέτει τους λόγους για τους οποίους δεν δίδεται ειδοποίηση.» Στην προκείμενη περίπτωση το Δικαστήριο κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης των διαταγμάτων είχε δώσει οδηγίες όπως η Απαίτηση της Αιτήτριας καταχωριστεί μέχρι την 30.6.2024. Θα πρέπει όμως να επισημάνω ότι δεν υπήρξε ενημέρωση του Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια συμμορφώθηκε με τις ως άνω οδηγίες. Καμιά συμπληρωματική ένορκη μαρτυρία παρουσιάστηκε εκ μέρους της Αιτήτριας μέσω της οποίας θα μπορούσε να παρουσιάσει το τυχόν έντυπο Απαίτησης που θα καταχωρείτο στο μεταξύ. Παρά δε το ότι κατά το στάδιο της ακρόασης των διαδικαστικών οδηγιών (ΑΔΟ) είχαν δοθεί οδηγίες από το Δικαστήριο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς Αιτήτριας, εντούτοις καμιά συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρίστηκε. Το γεγονός ότι τα επίδικα διατάγματα εκδόθηκαν χωρίς να υπάρχει καταχωρημένο το έντυπο Απαίτησης δεν μεταβάλλει το χαρακτήρα τους ως ενδιάμεσης θεραπείας, ούτε τα καθιστά αυτοτελή και ανεξάρτητα από αγωγή η απαίτηση η οποία αποτελεί την κύρια θεραπεία. Απλά είχαν εκδοθεί στη βάση της εξουσίας που παρέχει πλέον στο Δικαστήριο το Μέρος 25.2
(1)(α) ως και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, να εκδίδει διατάγματα ως ενδιάμεση θεραπεία, ακόμα και πριν την καταχώριση ης Απαίτησης, λόγω των κατεπειγουσών περιστάσεων που επικαλείτο η πλευρά της Αιτήτριας μέσω των γεγονότων που περιγράφονται στο σώμα της Αίτησης ως και μέσω των προβαλλομένων στις ένορκες δηλώσεις της κας Φαίδωνος ισχυρισμών. Αφ' ης στιγμής δε το Δικαστήριο δεν έχει οποιαδήποτε ενημέρωση ότι καταχωρίστηκε η απαίτηση της Αιτήτριας με βάση τις οδηγίες που είχαν δοθεί κατά την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων, κατά τρόπο ώστε αυτά να αποτελούν την ενδιάμεση της αξιούμενης με το έντυπο Απαίτησης θεραπείας, θα δώσει οδηγίες για παράταση του χρόνου καταχώρισης του εντύπου Απαίτησης. Ένας εκ των λόγων ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση είναι ότι δεν υφίστατο θέμα κατ' επείγοντος αναφορικά με την εξέταση της Αίτησης και κατ' επέκταση της έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση. Έχοντας κατά νου, πέραν από το Μέρος 25.3, τη νομολογιακή αρχή ότι το επείγον για την παροχή θεραπείας μονομερώς αποτελεί δικαιοδοτικό όρο, θεωρώ επιβεβλημένο όπως το στοιχείο αυτό εξεταστεί κατά προτεραιότητα (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, 604). Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών διαφαίνεται ότι αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι της καταχώρισης της υπό εξέταση Αίτησης προηγήθηκε η ανταλλαγή προτάσεων και αντιπροτάσεων που είχαν ως σκοπό την κατάληξη των διαδίκων σε διευθέτηση της διαφοράς που προέκυψε. Με βάση τους ισχυρισμούς της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Φαίδωνος, η τελευταία αναθεωρημένη πρόταση των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση, στάληκε στους δικηγόρους της Αιτήτριας με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 5.4.2024 (Τεκμήριο 1 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Φαίδωνος). Η ως άνω πρόταση μεταφέρθηκε στους αξιωματούχους της Αιτήτριας, οι οποίοι την απέρριψαν. Ακολούθησε η εκ μέρους της Αιτήτριας υποβολή καταγγελίας εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 2 στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου, η οποία έγινε με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 6.4.2024 (Τεκμήριο 16 της ένορκης δήλωσης της κας Φαίδωνος). Ενώ δε αναμένετο η απάντηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, τέθηκε υπόψη της Αιτήτριας από το κοινωνικό περιβάλλον του Καθ' ου η Αίτηση 1 ότι αυτός είναι σε διαδικασία πώλησης των περιουσιακών του στοιχείων καθώς και σε διαδικασία διαζυγίου με τη σύζυγο του. Αμέσως οι αξιωματούχοι της Αιτήτριας έδωσαν εντολή στους δικηγόρους τους να ετοιμάσουν και καταχωρήσουν την παρούσα Αίτηση. Από πλευράς του ο Καθ' ου η Αίτηση 1 στην ένορκη δήλωση του αντιπαραβάλλει ότι η βάση στην οποία εκδόθηκαν τα επίδικα διατάγματα χωρίς ειδοποίηση είναι εντελώς πλαστή και προϊόν μυθοπλασίας. Στην υπόθεση Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.ά. ν. Adeona Holdings Limited
(2015)1 Α.Α.Δ. 386, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν «θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο .. και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του ..». Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Κασπαρή ν. Ανδρέου
(2004)1Β ΑΑΔ 784 και Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α ΑΑΔ 604, στις οποίες εκφράστηκαν επιφυλάξεις ως προς την προηγούμενη νομολογία επί του θέματος.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου.) Όπως προκύπτει από το αμέσως πιο πάνω παρατεθέν απόσπασμα, η επανεξέταση της συνδρομής του κατ' επείγοντος από το Δικαστήριο θα πρέπει να γίνεται αφού ληφθεί υπόψη το κατά πόσο ο αιτητής απέκρυψε οποιαδήποτε γεγονότα, κατά τρόπο ώστε το Δικαστήριο δέχθηκε να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Αξίζει να επισημανθεί ότι ένας εκ των λόγων ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση είναι ότι ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα που θα επηρέαζαν την κρίση του και δεν θα εξέδιδε τα προσωρινά διατάγματα μονομερώς. Όπως είναι νομολογημένο, όταν ένας διάδικος επιζητεί την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Η υποχρέωση αυτή καθίσταται πιο επιτακτική σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) αφού το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων (Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 A.A.Δ., 734). Οι Καθ' ων η Αίτηση στους λόγους ένστασης τους ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο (α) ότι την 5.4.2024 ο Καθ' ου η Αίτηση 1 πρότεινε δια των δικηγόρων του όπως πληρωθεί ποσό USD4.000.000 και ακολούθως USD500.000 μηνιαίως μέχρι πλήρους εξόφλησης και (β) την ύπαρξη υποθήκης πρώτης τάξης επί των ακινήτων τα οποία δεσμεύτηκαν με τα επίδικα διατάγματα. Τα όσα ανωτέρω προβάλλονται από τους Καθ' ων η Αίτηση δεν βρίσκουν σύμφωνο το Δικαστήριο. Ως έχει ήδη αναφερθεί, η κα Φαίδωνος στη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση κάμνει αναφορά στην πρόταση των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 5.4.2024, η οποία υπεβλήθη μέσω της δικηγόρου τους, για πληρωμή των ανωτέρω ποσών, υπό τους όρους όμως τους οποίους αυτοί έθεσαν, οι οποίοι και δεν έγιναν αποδεκτοί από τους αξιωματούχους της Αιτήτριας. Καθ' όσον αφορά τον ισχυρισμό περί ύπαρξης πρώτης υποθήκης επί των δεσμευθέντων με τα επίδικα διατάγματα διαμερισμάτων του Καθ' ου η Αίτηση 1, θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν πρόκειται για κάποιο κοινά παραδεκτό και με αντικειμενικό έρεισμα ουσιώδες γεγονός, αλλά για ένα γενικολόγο ισχυρισμό της πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, ο οποίος δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από οποιαδήποτε επίσημα έγγραφα του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου στο οποίο ενεγράφη η ισχυριζόμενη υποθήκη (Zondrvan Group v. Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.ά. Πολ. Έφεση Ε64/2015, ημερομηνίας 20.7.2021). Υπό το φως των όσων αναφέρονται πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί τον ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση ότι η Αιτήτρια απέκρυψε οποιαδήποτε ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να το παραπλανήσει. Ανεξάρτητα όμως από το ζήτημα της απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, έχω την ταπεινή άποψη ότι ο χρόνος των δεκατριών ημερών που παρήλθε από την ημερομηνία υποβολής της ανωτέρω πρότασης των Καθ' ων η Αίτηση προς τη δικηγόρο της Αιτήτριας, μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας Αίτησης, κάθε άλλο παρά μακρής θα μπορούσε να κριθεί ώστε να μη δικαιολογούσε την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων μονομερώς λόγω μη συνδρομής του στοιχείου του κατεπείγοντος. Αποτελεί λοιπόν κατάληξη μου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν να προβάλουν οποιοδήποτε λόγο ο οποίος θα μπορούσε να αναιρέσει το κατεπείγον. Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο η προσαχθείσα από την Αιτήτρια μαρτυρία ικανοποιεί τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, έχοντας ιδιαίτερα κατά νου ότι ένας εκ των βασικών λόγων ένστασης είναι το ότι η Αιτήτρια απέτυχε να τις ικανοποιήσει. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, τα επίδικα διατάγματα εκδόθηκαν πριν από την καταχώρηση της απαίτησης του Αιτητή, στη βάση του Μέρους 25.2 των νέων Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο συγκεκριμένος Κανονισμός βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, ως αυτό έχει τροποποιηθεί. Ειδικότερα, το συγκεκριμένο Άρθρο προνοεί τα ακόλουθα: «32.-(Α1) Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ακούει και αποφασίζει πρωτόδικα αναφορικά με κάθε αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία σε οποιονδήποτε χρόνο, περιλαμβανομένου του χρόνου πριν από την καταχώριση απαίτησης ή μετά την έκδοση απόφασης, σε σχέση με δικαστική ή διαιτητική διαδικασία η οποία πραγματοποιήθηκε, πραγματοποιείται ή θα πραγματοποιηθεί εντός ή εκτός δικαιοδοσίας. ..................................
(1)Τηρουμένου οποιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού, δικαστήριο κατά την άσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδει απαγορευτικό, ενδιάμεσο, διηνεκές, ή προστακτικό διάταγμα ή να διορίζει παραλήπτη, εάν το κρίνει δίκαιο ή πρόσφορο υπό τις περιστάσεις, παρόλο που δεν αξιώνεται ή χορηγείται μαζί με αυτό οποιαδήποτε αποζημίωση ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι, δεν εκδίδεται ενδιάμεσο διάταγμα, εκτός εάν το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται θεραπεία, και ότι θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η πλήρης απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν δεν εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα.» Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.ά.
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία, οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση τους είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει, μεταξύ άλλων, το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152). Ως έχει ήδη αναφερθεί, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία από την Αιτήτρια σε σχέση με το καταχωρισθέν από αυτή έντυπο Απαίτησης με την Έκθεση Απαίτησης της, επί της οποίας θα μπορούσε να βασιστεί το Δικαστήριο για να διαπιστώσει κατά πάσο αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα η αναγνωρισμένη αιτία αγωγής (Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162). Η κα Φαίδωνος στην ένορκη δήλωση της διατείνεται ότι η αγωγή την οποία θα καταχωρήσει η Αιτήτρια έχει άριστες πιθανότητες επιτυχίας λόγω της υπεξαίρεσης των χρημάτων της μέσω της απάτης, καθώς και της παραβίασης των όρων του γραμματίου ημερομηνίας 18.7.2023 που υπέγραψε ο Καθ' ου η Αίτηση
  1. Τα όσα ανωτέρω προβάλλονται από πλευράς Αιτήτριας, είναι, κατά την άποψη μου, επαρκή ώστε να αποκαλύψουν ότι το δικόγραφο της Αιτήτριας θα περιείχε αναγνωρισμένη ή αναγνωρισμένες αιτίες αγωγής και, κατ' επέκταση, θα αποκάλυπτε μια συζητήσιμη υπόθεση (Λόρδος κ.ά ν. Σιακόλα, Πολ. Έφεση αρ. Ε143/2015 ημερ. 23.3.2017), ECLI:CY:AD:2017:A
  2. Θα προχωρήσω τώρα στην εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου
  3. Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών διαφαίνεται ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός η υπογραφή μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ης η Αίτηση 2 της συμφωνίας μεσιτείας (brokerage agreement) ημερομηνίας 6.8.2021, ως επίσης και το ότι η Καθ' ης η Αίτηση 2 αγόρασε για λογαριασμό της Αιτήτριας τα επίδικα ομόλογα της εταιρείας Elbridge μέσω της εταιρείας Goldeneye Ltd, υπό τον όρο της επαναγοράς τους το Δεκέμβριο του 2022 με το συμφωνηθέν επιτόκιο. Διαφαίνεται ακόμα ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι το ποσό των USD12.095.182,46 το οποίο κατέβαλε η Αιτήτρια για την αγορά των επίδικων ομολόγων, δεν της έχει ακόμα επιστραφεί, παρά τις επανειλημμένες παρατάσεις πληρωμής του που παραχωρήθηκαν από την Αιτήτρια. Η κα Φαίδωνος στην ένορκη δήλωση της ισχυρίζεται ότι η αγορά από την Αιτήτρια των επίδικων ομολόγων υπό τον όρο της επαναγοράς τους (repo transaction), αποτελούσε μια τεχνική διευθέτηση τοποθέτησης κεφαλαίων στην Καθ' ης η Αίτηση 2, περαιτέρω δε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 χρησιμοποίησε την Καθ' ης Αίτηση 2, ως μια αδειοδοτημένη οντότητα, για να υπεξαιρέσει τα χρήματα της Αιτήτριας, κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας, πιο συγκεκριμένα του περί Επενδυτικών Υπηρεσιών και Δραστηριοτήτων και Ρυθμιζόμενων Αγορών Νόμου 87
(1)/
  1. Ισχυρίζεται επίσης, ότι η εταιρεία Goldeneye Ltd συστάθηκε ως «όχημα» των Καθ' ων η Αίτηση για να προβαίνουν σε διάφορες συναλλαγές προς όφελος τους. Από πλευράς τους οι Καθ' ων η Αίτηση στους λόγους ένστασης τους προβάλλουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση 2 ουδεμία συμβατική σχέση έχει με την Αιτήτρια, πέραν της εκτέλεσης συγκεκριμένων οδηγιών γνωστών ως «specific trade orders» οι οποίες δεν υπόκεινται στην ευχέρεια της Καθ' ης η Αίτηση 2 να αλλάξει και ή να πράξει αλλιώς εκτός από του να τις εκτελέσει. Προβάλλουν ακόμα ότι είναι με την εταιρεία Goldeneye Ltd που συμβλήθηκε η Αιτήτρια και αυτή με την οποία δημιούργησε συμβατική σχέση. Όπως έχει διαφανεί από τα έγγραφα τα οποία παρουσίασε η Αιτήτρια, το πρόσωπο το οποίο είναι υπόλογο έναντι της να επιστρέψει το ποσό των USD12.095.182,46 το οποίο κατέβαλε για την αγορά των επίδικων ομολόγων, είναι η εταιρεία Goldeneye Ltd, κάτι το οποίο φαίνεται να αναγνωρίζει η ίδια η Αιτήτρια μέσω της επιστολής επιβεβαίωσης (confirmation letter) ημερομηνίας 18.7.2023, η οποία υπογράφεται από την κα Φαίδωνος εκ μέρους της Αιτήτριας (μέρος του Τεκμηρίου 9 της ενόρκου δηλώσεως της). Για του λόγου το αληθές μεταφέρω αυτούσιο το κείμενο του «confirmation letter» στο οποίο αναφέρονται επί λέξει τα ακόλουθα: «Whereas there is an outstanding amount of USD 12,095,182.46 (Twelve Million Ninety Five Thousand One Hundred and Eighty Two US Dollars and Forty Six US cents) plus interest from the 18th of July 2023 at the rate of 9% per annum (the "Outstanding Amount with the Interest") payable by GOLDENEYE to us; Whereas in order to provide GOLDENEYE with further time to repay the Outstanding Amount with the Interest we have been provided by Kirill Kuchinskiy with the promissory note dated 18/07/2023 (the 'Promissory Note'). Copy of the Promissory Note as well as a copy of the statement by Kirill Kuchinskiy dated 18/07/2023 are hereby attached as a bundle and marked as Appendix A. We hereby confirm that once the Outstanding Amount with the Interest is paid to as in full as per the below schedule of payments (the "Schedule of payments") by either GOLDENEYE or by Kirill Kuchinskiy: A. we shall nοt have any claims whatsoever nature against both OLDENEYE and Kirill Kuchinskiy with regards to the Outstanding Amount with the Interest; and B. the above-mentioned Promissory Note shall automatically terminate in full. The Schedule of payments is as follows:
  2. USD2.001.717,89 (Two Million One Thousand Seven Hundred and Seventeen US Dollars and Eighty Nine US cents), subject to interest payable on or before 30/01/2024;
  3. USD 2,009,249,14 (Two Million Nine Thousand Two Hundred and Forty Nine US Dollars and Fourteen US cents) subject to Interest payable on or before 28/02/2024;
  4. USD 9,022,018.61 (Nine Million Twenty Two Thousand and Eighteen US Dollars and Sixty One US cent) subject to Interest payable on or before 16/07/
  5. We further confirm that the limit of the responsibility of GOLDENEYE and Kirill Kuchinskiy shall be automatically redeemed by any amount paid by GOLDENEYE or Kirill Kuchinskiy to us in accordance with the Schedule of payments as it is stated in the Promissory Note.» Όπως διαφαίνεται από το κείμενο του ανωτέρω εγγράφου, καμιά αναφορά γίνεται στην Καθ' ης η Αίτηση 2 και ειδικότερα σε τυχόν υποχρέωση της να επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό στην Αιτήτρια με αποτέλεσμα ο ισχυρισμός της ενόρκου δηλώσεως της κας Φαίδωνος, ότι η αγορά των ομολόγων από την Αιτήτρια ήταν μια τεχνική διευθέτηση τοποθέτησης κεφαλαίων στην Καθ' ης η Αίτηση 2 να διαπνέεται από γενικότητα και αοριστία, χωρίς να βρίσκει έρεισμα στα κατατεθέντα έγγραφα. Θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί ότι οι ειδοποιήσεις αθέτησης ομολογιακού δανείου ημερομηνίας 19.2.2024 και 5.3.2024 τις οποίες επέδωσε η Αιτήτρια (Τεκμήρια 12 και 13 της ενόρκου δηλώσεως της κας Φαίδωνος) απευθύνονται προς την Goldeneye Ltd, η οποία περιγράφεται ως «counterparty» ενώ η Καθ' ης η Αίτηση 2 περιγράφεται ως «Defaulding Party Agent». Στις εν λόγω ειδοποιήσεις γίνεται αναφορά σε "ISΜA Global Master Repurchase Agreement (2011 Version)», η οποία, όπως αναφέρεται, ενσωματώνεται στη συμφωνία μεσιτείας (brokerage agreement) ημερομηνίας 6.8.2021, η οποία, όπως υπήρξε κοινό έδαφος, υπεγράφη μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ης η Αίτηση
  6. Ως έχει ήδη αναφερθεί, η Καθ' ης η Αίτηση 2 περιγράφεται ως "Defaulting Party Agent», δηλαδή ως αντιπρόσωπος της Goldeneye Ltd, η οποία, όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, δεν συμμορφώθηκε με την υποχρέωση της να επιστρέψει το ποσό των USD12.095.182,46 στην Αιτήτρια. Θα πρέπει όμως να αναφερθεί ότι η ανωτέρω περιγραφόμενη ως «ISMA» συμφωνία δεν έχει παρουσιαστεί με την ένορκη δήλωση της κας Φαίδωνος, ούτε και επεξηγείται βάση ποιού ή ποιων όρων αυτής στοιχειοθετείται η ευθύνη της Καθ' ης η Αίτηση 2 να αποζημιώσει την Αιτήτρια ως «Defaulting Party Agent». Όπως είναι νομολογημένο, στην ένορκη δήλωση θα πρέπει να τονίζεται το σημαντικό μέρος των εγγράφων που παρουσιάζονται, ώστε τα ουσιώδη θέματα να αναδύονται εύκολα με μια απλή συνδυασμένη ανάγνωση της ένορκης δήλωσης και των εγγράφων (Commerzbank ν. Adeona (ανωτέρω)). Στην προκείμενη περίπτωση, ως έχει ήδη αναφερθεί, ούτε η συμφωνία «ISMA» παρουσιάστηκε, ούτε και επεξηγήθηκε πως στοιχειοθετείται η ευθύνη της Καθ' ης η Αίτηση 2, βάση των όρων της. Τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω καθιστούν σαφές ότι η παρουσιασθείσα εκ μέρους της Αιτήτριας μαρτυρία δεν έχει καταδείξει το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της υπόθεσης της έναντι της Καθ' ης η Αίτηση
  7. Καθ' όσον αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση 1, η υπόθεση της Αιτήτριας εναντίον του βασίζεται στο έγγραφο το οποίο περιγράφεται ως «Promissory Note» ημερομηνίας 18.7.2023 (μέρος του Τεκμηρίου 9 της ενόρκου δηλώσεως της κας Φαίδωνος), το οποίο, κατά τον ισχυρισμό της κας Φαίδωνος, υπέγραψε προς όφελος της Αιτήτριας. Όπως επιμαρτυρεί το κείμενο του ρηθέντος εγγράφου, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 υποσχέθηκε όπως επιστρέψει στην Αιτήτρια το συνολικό ποσό των USD12,095.182,465, σταδιακά, κατά τις περιγραφόμενες σ' αυτό ημερομηνίες. Όπως επίσης διαφάνηκε από την παρουσιασθείσα μαρτυρία, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ουδέν ποσό επέστρεψε στην Αιτήτρια. Φυσικά δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι υπέγραψε το ρηθέν έγγραφο κατόπιν αθέμιτης επιρροής που άσκησε η Αιτήτρια μέσω των εντολοδόχων της, οι οποίοι τον απειλούσαν και εκβίαζαν ώστε να τον εξαναγκάσουν να προβεί στην υπογραφή του. Ισχυρίζεται ακόμα ότι η υπογραφή του εμπίπτει εντός των αρχών του «non est factum». Θα πρέπει όμως να αναφέρω ότι η εξέταση των ανωτέρω ισχυρισμών προϋποθέτει την αξιολόγηση της μαρτυρίας, η οποία δεν ενδείκνυται να γίνεται στο στάδιο αυτό. Όπως είναι νομολογημένο, η αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού και η εξαγωγή ανάλογων ευρημάτων επί των γεγονότων ανάγεται σε τελικό στάδιο της διαδικασίας (Κούππα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά.
(2014)1 Α.Α.Δ. 1665). Ούτε και ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση 1 ότι το ανωτέρω έγγραφο είναι άκυρο λόγω του ότι δεν ικανοποιεί τις νομικές προϋποθέσεις σύνταξης γραμματίου, θα μπορούσε να εξεταστεί στο στάδιο αυτό. Ό,τι θα μπορούσε να λεχθεί στο στάδιο αυτό είναι ότι το ανωτέρω έγγραφο εκ πρώτης όψεως συγκεντρώνει τα αναγκαία χαρακτηριστικά γνωρίσματα Γραμματίου Συνήθους Τύπου, όπως αυτά περιγράφονται στο άρθρο 78 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149, χωρίς όμως να θεωρηθεί ότι αποτελεί και το τελικό συμπέρασμα στο οποίο ήθελε καταλήξει στο Δικαστήριο. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αιτήτρια πέτυχε να καταδείξει το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της υπόθεσης της εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση
  1. Κατ' επέκταση πέτυχε να ικανοποιήσει τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
  2. Προχωρώ τώρα στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης. Στη Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Έφεση αρ. Ε203/2013, ημερομηνίας 11.9.2019, ECLI:CY:AD:2019:A360 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, για να δικαιολογείται η έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, αφορά στο κατά πόσο, χωρίς την έκδοση του, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, στον αιτητή, σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση όπου αυτή, επιτύχει στις αξιώσεις του. Στην Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναφέρθηκε ότι «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». (Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231). Η πιο πάνω αντίκριση επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317, «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Η κα Φαίδωνος στην ένορκη δήλωση της διατείνεται ότι από πληροφορίες που είχαν από το κοινωνικό περιβάλλον του Καθ' ου η Αίτηση 1, υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος έκδοσης διαζυγίου με τη σύζυγο του και, κατ' επέκταση, η ακίνητη περιουσία που έχει στην κατοχή του, περιλαμβανομένων των πωλητηρίων εγγράφων που περιγράφονται στην παράγραφο Α της παρούσας Αίτησης, να μεταβιβαστούν στη σύζυγο του ή να αποτελέσουν αντικείμενο αίτησης περιουσιακών διαφορών. Με βάση την ίδια πληροφόρηση που είχαν, ο Καθ' ου η αίτηση 1 είναι σε διαδικασία πώλησης των περιουσιακών του στοιχείων, με ξεκάθαρο σκοπό την αποφυγή εκποίησης της ακίνητης περιουσίας του από τους οφειλέτες του. Εφόσον δε επισυμβεί αυτό, δεν θα υπάρχει διαθέσιμη περιουσία για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της Αιτήτριας ως και η τυχόν απόφαση που δυνατό να εκδοθεί προς όφελος της. Από πλευράς του ο Καθ' ου η Αίτηση 1 στην ένορκη δήλωση του αντιτείνει ότι η κα Φαίδωνος απέτυχε να τεκμηριώσει οποιοδήποτε κίνδυνο αποξένωσης των περιουσιακών του στοιχείων. Καθ' όσον αφορά δε τα περιγραφόμενα στην παράγραφο Α της παρούσας Αίτησης διαμερίσματα του ισχυρίζεται ότι αυτά υπόκεινται σε υποθήκη πρώτης τάξης. Στην υπόθεση RAPP v. SINDEN κ.ά. Πολ. Έφεση Ε191/2014 ημερ. 20/3/2020 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την πρόθεση του Εναγόμενου για αποξένωση: «Ο κύριος λόγος απόρριψης της αίτησης είναι συνυφασμένος με την τρίτη προϋπόθεση. Αναφορικά με αυτή και σε σχέση με διατάγματα που αφορούν στη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, αναφέρεται στην C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789-790, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα δοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Στα πλαίσια του άρθρου 32, το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν προσέγγισε το ζήτημα στην ορθή του διάσταση. Αναλώθηκε στην εκτίμηση του κινδύνου αποξένωσης, αντί να εξετάσει τον κίνδυνο να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαζόταν ή επιβαρυνόταν το ακίνητο.» Απόλυτα σχετικό είναι επίσης το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Hazlewood Investment & Finance Ltd v. Manuel κ.ά., Πολ. 'Εφεση Αρ Ε14/2017 και Ε209/2017 ημερ. 16/7/2019: «Στη Poltava Petroleum Co. ν. Mexana Oil Ltd κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1301 τονίστηκε ότι εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η όποια επιβάρυνση, εφόσον συντελεστούν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί. Ο κίνδυνος αποξένωσης ήταν υπαρκτός ώστε εντέλει να υφίσταται η αδυναμία ή δυσκολία απονομής δικαιοσύνης και το επιχείρημα της φερεγγυότητας δεν μπορεί να αποσυνδεθεί με την ευκολία αποξένωσης.» H ανωτέρω παρατεθείσα νομολογία καταδεικνύει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι δεν απαιτείται η παρουσίαση μαρτυρίας προς αποδείξει πρόθεσης αποξένωσης. Αυτό το οποίο προσμετρά στην κρίση του Δικαστηρίου περί πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η όποια επιβάρυνση, εφόσον συντελεστούν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, τέτοιος κίνδυνος αναμφισβήτητα είναι υπαρκτός. Επισημαίνεται ότι η αξίωση της Αιτήτριας εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 υπερβαίνει το ποσό των USD13.000.000, εφόσον υπολογιστούν και οι οφειλόμενοι τόκοι. Επισημαίνεται ακόμα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1, παρά το ότι στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι με βάση την αξία της συνολικής ακίνητης περιουσίας του δεν υπάρχει κίνδυνος να μη ικανοποιηθεί η οποιαδήποτε απόφαση που τυχόν εκδοθεί εναντίον του, εντούτοις δεν παραθέτει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες είτε των ακινήτων τα οποία κατέχει, είτε της αξίας ενός εκάστου εξ αυτών, με αποτέλεσμα ο ισχυρισμός του ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η απόφαση που τυχόν θα εκδοθεί εναντίον του, να διαπνέεται από γενικότητα και αοριστία. Θα ήθελα ακόμα να προσθέσω ότι παρά το ότι αμφισβητεί την αξία των διαμερισμάτων του, όπως αυτή περιγράφεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Φαίδωνος, εντούτοις δεν αποκαλύπτει ποια είναι η κατά τη δική του θέση αξία τους. Με βάση τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω καταλήγω ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 έχει ικανοποιηθεί. Προχωρώ τώρα στο ισοζύγιο της ευχέρειας. Στην υπόθεση Εκδόσεις «Αρκτίνος» Λτδ κ.ά. ν. xxx Λοϊζίδου, Π.Ε. 7/2018, ημερ. 21.3.2019 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32
(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον». Το Δικαστήριο ενεργώντας με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις έκδοσής του. Το όλο ζήτημα συνίσταται στον ισοζυγισμό των ιδιαίτερων αναγκών των διαδίκων, υπό το φως πάντοτε των στοιχείων που καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Στην όλη πορεία εντοπισμού ενός δίκαιου ισοζυγίου ο κάθε παράγοντας που καλύπτει την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά τη δική του σημασία στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Ζητούμενο είναι η άσκηση από το Δικαστήριο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της διακριτικής του εξουσίας, ώστε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και να εξαλειφθεί, στο μέτρο του δυνατού, ο κίνδυνος αδικίας στην περίπτωση κατά την οποία φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα. Η εν προκειμένω άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου δεν λαμβάνει τη μορφή αυθαίρετης απόφασης, αφού ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση η υποχρέωση παράθεσης αιτιολογημένης απόφασης και παροχής εξηγήσεων ως προς τους λόγους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας κατά συγκεκριμένο τρόπο. Παράγοντες που επιδρούν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι, μεταξύ άλλων, οι διαβλεπόμενες επιπτώσεις από την έκδοση ή μη του παρεμπίπτοντος διατάγματος στο πρόσωπο των διαδίκων ή ακόμη και σε τρίτα πρόσωπα, η ίδια η συμπεριφορά των διαδίκων, η καθυστέρηση προσφυγής προς αναζήτηση θεραπείας προσωρινού διατάγματος, αλλά και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, δεδομένου ότι η άσκηση της υπό αναφορά διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εδράζεται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας. Όπως είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο (Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd
(2005)1(B) ΑΑΔ 1237), το Εφετείο δεν επεμβαίνει στον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας πρωτόδικου Δικαστηρίου προς έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, εκτός εάν διαπιστώσει ότι ασκήθηκε έξω από κάθε πλαίσιο αρχών που η νομολογία αναγνωρίζει, υπό το φως πάντα των ιδιαίτερων γεγονότων που περιβάλλουν την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση.» Στην προκείμενη περίπτωση αφού στάθμισα όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου κατέληξα ότι η πλάστιγγα γέρνει προς την πλευρά της Αιτήτριας. Είμαι της άποψης ότι η τυχόν απόρριψη της Αίτησης θα προκαλούσε σ' αυτήν συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη αδικία απ' όποια τυχόν αδικία ήθελε υποστεί ο Καθ' ο υ η Αίτηση 1 από την οριστικοποίηση του εκδοθέντος ή την έκδοση των υπόλοιπων αιτούμενων διαταγμάτων. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι η ύπαρξη διατάγματος εναντίον του θα διακινδυνεύσει την επαγγελματική του φήμη και οι ζημιές που θα υποστεί θα είναι ανυπολόγιστες, για τις οποίες δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί. Πρόκειται όμως για γενικό και αόριστο ισχυρισμό αφού δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την ισχυριζόμενη φήμη του και ειδικά σε σχέση με τον κύκλο των εργασιών του. Επιπρόσθετα δεν έχει επεξηγηθεί ο τρόπος με τον οποίο θα επηρεαστεί η ισχυριζόμενη φήμη του από τη δέσμευση περιουσιακών του στοιχείων. Ως έχει ήδη αναφερθεί, με το μονομερές εκδοθέν διάταγμα δεσμεύτηκαν τέσσερα διαμερίσματα του Καθ' ου η Αίτηση 1 στον Icon Tower στη Γερμασόγεια, τα οποία αγόρασε δυνάμει τεσσάρων πωλητηρίων εγγράφων, όπως αυτά περιγράφονται στην παράγραφο Α της Αίτησης, τα οποία είναι κατατεθειμένα στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Η συνολική τους αξία, όπως αυτή περιγράφεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Φαίδωνος (€4.000.000), αναμφισβήτητα είναι κατά πολύ μικρότερη της αξίωσης της Αιτήτριας. Θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι, παρά το ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αμφισβητεί την περιγραφόμενη από την κα Φαίδωνος αξία τους, εντούτοις δεν αποκαλύπτει ποια είναι κατά τη δική του θέση η πραγματική τους αξία. Κάτω από τα δεδομένα τα οποία έχω παραθέσει αμέσως πιο πάνω, δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο το εκδοθέν διάταγμα να μην οριστικοποιηθεί. Η Αιτήτρια αξιώνει ακόμα διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση 1 να πωλήσει, μεταβιβάσει, δωρίσει, εκχωρήσει και ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει ή και επιβαρύνει την ακίνητη του περιουσία στην Κύπρο. Δεν παρουσιάστηκαν όμως οποιεσδήποτε λεπτομέρειες των ακινήτων του Καθ' ου η Αίτηση 1, περιλαμβανομένης της αξίας ενός εκάστου εξ αυτών. Ενόψει της ανωτέρω παράλειψης της Αιτήτριας, το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να προχωρήσει στην έκδοση ενός γενικού διατάγματος με το οποίο να δεσμεύεται ολόκληρη η ακίνητη περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση 1, η οποία πιθανόν να υπερβαίνει κατά πολύ την αξίωση της (Λακαταμίτης ν. Θεοδώρου
(1983)1 Α.Α.Δ. 120 και Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala κ.ά. (ανωτέρω) ). Πέραν των πιο πάνω, με το αιτητικό της παραγράφου Β η Αιτήτρια αξιώνει την έκδοση διατάγματος για παγοποίηση όλων των τραπεζικών λογαριασμών ή και καταθέσεων ή και δικαιωμάτων ή και μετοχών σε εταιρείες που έχει στο όνομα ή την κατοχή του ή είναι δικαιούχος ο Καθ' ου η Αίτηση 1 μέχρι του ποσού των USD12.095.182,46 ή το ισόποσο του σε ευρώ. Δεν διευκρινίζεται όμως κατά πόσο το αιτούμενο διάταγμα περιορίζεται σε καταθέσεις και μετοχές του Καθ' ου η Αίτηση 1 εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας ή κατά πόσο ζητείται διεθνές διάταγμα παγοποίησης. Θα πρέπει δε να επισημανθεί ότι το Προσχέδιο Διατάγματος, το οποίο καταχωρίστηκε από την Αιτήτρια, δεν περιλαμβάνει το προβλεπόμενο στο Μέρος 25, Παράρτημα Ι, Τύπος ΙΙ των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, από το οποίο θα μπορούσε να διαφανεί κατά πόσο το αιτούμενο διάταγμα παγοποίησης περιορίζεται σε περιουσιακά στοιχεία εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, ή πρόκειται για διεθνές διάταγμα παγοποίησης. Ενόψει της ανωτέρω ασάφειας το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να προχωρήσει στην έκδοση του ανωτέρω αιτούμενου διατάγματος. Οι Καθ' ων η Αίτηση στους λόγους ένστασης τους υποστηρίζουν ότι η δοθείσα από την Αιτήτρια εγγύηση είναι ανεπαρκής ή και παραβαίνει το άρθρο 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6. Δεν διευκρινίζεται όμως ποιο είναι το κατά τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ποσό εγγύησης, το οποίο θα έπρεπε να δοθεί από την Αιτήτρια, ούτε και ο λόγος για τον οποίο η δοθείσα εγγύηση παραβαίνει το άρθρο 9
(2)του Κεφ.6, με αποτέλεσμα ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης να διαπνέεται από γενικότητα και αοριστία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα όσα έχω περιγράψει λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 θα πρέπει να πετύχει εν μέρει και το εκδοθέν εναντίον του διάταγμα να οριστικοποιηθεί. Η Αίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 2 για τους λόγους που έχουν επεξηγηθεί και ειδικότερα για το λόγο της αποτυχίας της Αιτήτριας να καταδείξει εναντίον της ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της υπόθεσης της, θα πρέπει να απορριφθεί. Καθ' όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου. Το εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 εκδοθέν προσωρινό διάταγμα οριστικοποιείται. Τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1. Η Αίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 2 απορρίπτεται. Το εναντίον της εκδοθέν προσωρινό διάταγμα (παράγραφος 2 του διατάγματος) ακυρώνεται. Επιδικάζονται προς όφελος της και εναντίον της Αιτήτριας τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο χρόνος για την καταχώριση του Εντύπου Απαίτησης της Αιτήτριας (στην περίπτωση που αυτό δεν καταχωρίστηκε) παρατείνεται για 10 μέρες από σήμερα. (Υπ.) ............ Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.