ΜΟΝΟΚΟ (ΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΤΔ ν. C & S SMART MOVE DEVELOPERS LTD, Αρ. Αγωγής: 901/2017, 15/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Θωμά Θεοδοσίου, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 901/2017 Μεταξύ:- ΜΟΝΟΚΟ (ΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΤΔ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ -και- C & S SMART MOVE DEVELOPERS LTD ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ Αίτηση ημερ. 10.6.2024 των Εναγόντων - Αιτητών για παράταση του χρόνου καταχώρισης διαταχθείσας ασφάλειας εξόδων Ημερομηνία: 15.7.2024 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Γ. Λουκαΐδης για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Μ. Ανδρέου για κ. Ανδρέα Ε. Πλουτάρχου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν παράταση καθορισθείσας από το Δικαστήριο προθεσμίας για καταχώριση από πλευράς τους ασφάλειας εξόδων μέσω τραπεζικής εγγύησης. H νομική βάση επί της οποίας εδράζουν το αίτημά τους είναι η Δ.48 ΘΘ.1-8(
- qq)και η Δ.57 ΘΘ.1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που περιβάλλουν το υπό εκδίκαση αίτημά τους έχουν ως εξής: Το Δικαστήριο, με απόφασή του ημερ.28.3.2024 εξέδωσε διάταγμα το οποίο διέταττε τους Αιτητές στην παρούσα όπως παράσχουν προς τους Καθ' ων η Αίτηση ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €2.500 υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης. Περαιτέρω η διαταγή προνοούσε τα ακόλουθα:- «(Β) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως η εν λόγω Ασφάλεια Εξόδων παρασχεθεί μέχρι τις 13.5.2024 το αργότερο, (Γ) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως, μέχρι την παροχή της εν λόγω Ασφάλειας Εξόδων, η διαδικασία εκδίκασης της Αγωγής αναστέλλεται, (Δ) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως αν μέχρι τις 13.5.2024 δεν υπάρξει συμμόρφωση με τους πιο πάνω όρους παροχής Ασφάλειας για Έξοδα, τότε η Αγωγή θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και απορριφθείσα με Έξοδα εις βάρος των Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος όλης της διαδικασίας, εκτός εάν στο μεταξύ εκδοθεί οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα επί του προκειμένου.» Μη αμφισβητούμενο γεγονός αποτελεί ότι οι Αιτητές δεν συμμορφώθηκαν με τις διαταγές του Δικαστηρίου εντός της δοθείσας προθεσμίας. Τραπεζική εγγύηση που επιχείρησαν να καταχωρίσουν στις 23.4.2024 και η οποία καθόριζε συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης χωρίς πρόνοια ανανέωσής της, κρίθηκε από την Πρωτοκολλητή ότι δεν συμμορφωνόταν με τις διαταγές του Δικαστηρίου και δεν έγινε αποδεκτή. Για το εν λόγω αποτέλεσμα οι Αιτητές ενημερώθηκαν αυθημερόν. Στις 30.5.2024, μετά την λήξη της καθορισθείσας από το Δικαστήριο προθεσμίας και αφού οι Αιτητές παρέμειναν άπραγοι, η Πρωτοκολλητής προχώρησε και έθεσε τον φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέροντας «Δεν έχει καταχωρηθεί εντός της δοθείσας από το Δικαστήριο προθεσμίας η Τραπεζική Εγγύηση. Παρακαλώ τις οδηγίες σας». Το Δικαστήριο, την ίδια ημέρα και με αναφορά σε πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έδωσε τις ακόλουθες οδηγίες: «Η μη συμμόρφωση με τη δοθείσα από το Δικαστήριο προθεσμία, δεν απαιτεί την λήψη οποιουδήποτε άλλου μέτρου από το Δικαστήριο, για τον τερματισμό της Αγωγής. Με την εκπνοή του χρόνου που δόθηκε στη σχετική διαταγή του Δικαστηρίου η Αγωγή θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και απορριφθείσα (βλ. Συμεών v. Γεωργίου κ.α. Π.Ε. 10/2014, ημερ.14.3.2023), ECLI:CY:AD:2023:A93». Η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς στις 10.6.2024, ένα μήνα περίπου μετά την λήξη της προθεσμίας για παροχή ασφάλειας εξόδων και ζητά συγκεκριμένα: «1. Διάταγμα ή άδεια του Δικαστηρίου που να παρατείνει ή/και επεκτείνει τον χρόνο ή προθεσμία που το Δικαστήριο έδωσε (για την καταχώρηση εκ μέρους των Εναγόντων Ασφάλειας Εξόδων για το ποσό των €2.500 υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης), δηλαδή από τις 13.05.2024 μέχρι 2 ημέρες από την παραχώρηση του παρόντος διατάγματος ή και αδείας.» Παρά το γεγονός ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς, οι Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν γνώση του αντικειμένου της και απευθυνόμενοι προς το Δικαστήριο εξέφρασαν την αντίθεσή τους αγορεύοντας σχετικά, στα πλαίσια διαδικασίας που πλέον μετατράπηκε σε «opposed ex parte motion» σύμφωνα με την αγγλική απόφαση Pickwick International Inc (GB) Ltd v Multiple Sound Distributors Ltd and another [1972] 3 All ER 384, 1 W.L.R. 1213 η οποία υιοθετήθηκε στην κυπριακή νομολογία μέσω της απόφασης του Ναυτοδικείου Compania Portuguesa De Transportes Maritime of Lisbon v Sponsalia Shipping Company Limited [1987] 1 C.L.R. 11, 13. Ενδεχομένως εκ του περισσού αναφέρω ότι οι Αιτητές δεν αντιτέθηκαν στο δικαίωμα ακροάσεως που δόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση. Θέση των Καθ' ων η Αίτηση ήταν ότι οι Αιτητές όφειλαν να αιτηθούν παράταση της προθεσμίας πριν από τη λήξη της. Επιπλέον υποστήριξαν ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει Αγωγή «εν ζωή». Εν όψει τούτου το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία ούτε διακριτική ευχέρεια να εξετάσει ενδιάμεση αίτηση η οποία αιτείται παράταση χρόνου. Μετά τις προφορικές αγορεύσεις των δύο πλευρών, το Δικαστήριο εξέφρασε κάποιους προβληματισμούς προς τον συνήγορο των Αιτητών ζητώντας τη θέση του. Συγκεκριμένα, αυτός ερωτήθηκε κατά πόσον θεωρεί ότι το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει και να εγκρίνει το αίτημά τους ως αυτό προωθείται, δεδομένου ότι δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι η Αγωγή έχει απορριφθεί. Ο κ. Λουκαΐδης εισηγήθηκε ότι, παρά την απόρριψη της Αγωγής, κατά την άποψή του, το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να παρατείνει τον χρόνο καταχώρισης της Τραπεζικής Εγγύησης. Προς υποστήριξη της θέσης του προσκόμισε στο Δικαστήριο περικοπή από το Annual Practice του 1988 σε σχέση με το Ο.3 r.5 το οποίο φέρει τον τίτλο "Time" και στο οποίο αναφέρεται ότι «Where the Court makes an "unless" or conditional order that a party is required to do an act within a specified time but the order to do that act is not complied with within the time specified, the court nevertheless retains the power to extend the time within which such an act should be complied with (Samuels v. Linzi Dresses Ltd [1981] QB 115) » Στρεφόμενη στην υπόθεση Samuels v. Linzi Dresses Ltd [1981] QB 115 σημειώνω ότι αυτή αφορούσε εκδοθέν διάταγμα για αυτοδίκαιο παραμερισμό υπεράσπισης και ανταπαίτησης λόγω μη προώθησης ("want of prosecution") σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με διαταγή του Δικαστηρίου για παραχώρηση περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Επικυρώνοντας το πρωτόδικο Δικαστήριο και ανατρέποντας την προηγούμενη αυθεντία επί του θέματος Whistler v Hancock
(1878)3 QBD 83, το Αγγλικό Εφετείο έκρινε ότι ορθώς το Δικαστήριο κατέληξε ότι διατηρούσε διακριτική ευχέρεια για επέκταση του χρόνου συμμόρφωσης. Σημειωτέον ότι στην Samuels (ανωτέρω) η αίτηση για παράταση του χρόνου συμμόρφωσης καταχωρίστηκε την τελευταία μέρα της δοθείσας προθεσμίας. Όσον αφορά την υπόθεση Whistler v Hancock
(1878)3 QBD 83 η γραμμή της οποίας ανατράπηκε με την Samuels (ανωτέρω), αυτή αφορούσε διαταγή του Δικαστηρίου για απόρριψη Αγωγής και πάλι λόγω μη προώθησης, εκτός εάν καταχωρίζετο έκθεση απαίτησης εντός μιας βδομάδας. Μετά το πέρας της βδομάδας και κατόπιν αίτησης, το πρωτόδικο Δικαστήριο διέταξε παράταση της προθεσμίας για ακόμη μια βδομάδα, διαταγή που ανατράπηκε κατ' έφεση διαμορφώνοντας τον ομολογουμένως αυστηρό κανόνα ότι, με τη λήξη της προθεσμίας η Αγωγή πλέον θεωρείτο νεκρή χωρίς το Δικαστήριο να διατηρεί πλέον δικαιοδοσία να εγκρίνει οποιεσδήποτε περαιτέρω διαδικασίες. Η δρακόντεια αυτή προσέγγιση εξομαλύνθηκε με τη Samuels (ανωτέρω) η οποία έθεσε τη γραμμή ότι η πιο σύγχρονη προσέγγιση που ως πρακτική προέκυπτε και από τους νέους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι είχαν εισαχθεί κάποια χρόνια προηγουμένως στο αγγλικό δίκαιο, απαιτούσε διατήρηση δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο για αξιολόγηση κατά περίπτωση αιτημάτων παράτασης χρόνου, ακόμη και μετά τη λήξη της προθεσμίας. Ξεκαθάρισε όμως ότι «that it is a power which should be exercised cautiously and with due regard to the necessity for maintaining the principle that orders are made to be complied with and not to be ignored.» Τα Κυπριακά Δικαστήρια, εφαρμόζοντας παρόμοια συλλογιστική με την Samuels (ανωτέρω) αναγνώρισαν ότι διατηρούσαν ευρεία διακριτική ευχέρεια για επαναφορά διαδικασίας που είχε ήδη απορριφθεί λόγω μη συμμόρφωσης με την προθεσμία καταχώρισης ασφάλειας εξόδων, θέτοντας αναλόγως της περίπτωσης κατάλληλους όρους. (βλ. Συμεών v. Γεωργίου κ.α. Π.Ε. 10/2014, ημερ.14.3.2023, ECLI:CY:AD:2023:A93). Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνετο και ανάλογη διαταγή για παράταση του χρόνου για συμμόρφωση με την αρχική απόφαση του Δικαστηρίου. Συνεπώς, το σκέλος του επιχειρήματος του συνηγόρου των Αιτητών ότι το Δικαστήριο διατηρεί εξουσία να εξετάσει αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρισης ασφάλειας εξόδων σε οποιοδήποτε στάδιο, χωρίς η εξουσία του αυτή να τερματίζεται με την απόρριψη της Αγωγής με βρίσκει σύμφωνη. Διαφωνώ όμως ότι το παρόν αίτημα, όπως έχει διατυπωθεί και προωθηθεί μπορεί να εγκριθεί χωρίς να προηγηθεί ή να ζητείται ταυτόχρονα διάταγμα για επαναφορά της Αγωγής. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η Αγωγή υπ. αρ. 917/2017 έχει απορριφθεί και δεν υφίσταται πλέον. Το Δικαστήριο, κατά την κρίση μου, πρώτα οφείλει να εξετάσει κατά πόσον τα γεγονότα της παρούσας περίπτωσης ικανοποιούν τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για επαναφορά της Αγωγής και μετά να προχωρήσει στον καθορισμό των όρων παράτασης που θεωρεί ως εύλογους και δίκαιους υπό τις περιστάσεις. Τέτοιο αίτημα ενώπιόν μου δεν υπάρχει, παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο έθεσε το πιο πάνω ζήτημα ευθέως στους Αιτητές δίδοντάς τους την ευκαιρία να τοποθετηθούν. Εν όψει των πιο πάνω, κρίνω ότι αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρησης της ασφάλειας εξόδων από μόνο του, σε αυτό το στάδιο, είναι άνευ αντικειμένου και δεν μπορεί να εγκριθεί. Διαφορετική προσέγγιση θα οδηγούσε στο παράλογο αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μεταβάλλει σε κατοπινό στάδιο την προγενέστερη διαταγή του για απόρριψη της Αγωγής, και χωρίς μάλιστα να του έχει ζητηθεί συγκεκριμένα, πράγμα κατά την άποψή μου ανεπίτρεπτο (βλ. κατ΄ αναλογία Adidas Ltd v. Krashias Shoe Ltd. (Αρ.2)
(1990)1 A.A.Δ. 1087). Επιπλέον, μια τέτοια προσέγγιση θα παραβίαζε ξεκάθαρα την αρχή της τελεσιδικίας. Οι Αιτητές, όπως και στην υπόθεση Συμεών (ανωτέρω) φαίνεται να παραγνωρίζουν ότι βρίσκονται αντιμέτωποι με μια τελική απόφαση. Η εισήγηση του συνηγόρου τους ότι το Δικαστήριο μπορεί αυτόματα να αναβιώσει και να «αναστήσει» την απορριφθείσα Αγωγή με δική του πρωτοβουλία βασιζόμενο μόνο επί της βάσης αιτήματος για έκδοση διατάγματος παράτασης της αρχικής προθεσμίας δεν με βρίσκει σύμφωνη. Παρόμοια φαίνεται να ήταν και η προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πολύ πρόσφατη απόφαση Συμεών (ανωτέρω). Εκεί, οι Αιτητές είχαν καταχωρίσει αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρισης ασφάλειας εξόδων πριν την λήξη της προθεσμίας και την αυτοδίκαιη απόρριψη της Έφεσης τους λόγω μη συμμόρφωσης. Η εν λόγω αίτησή τους όμως δεν εξετάστηκε εγκαίρως και η Έφεση απερρίφθη σύμφωνα με την αρχική διαταγή του Δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέροντας ότι «Παρεμπιπτόντως, σημειώνεται πως, υπό το φως της απόρριψης της έφεσης, ως ανωτέρω, η αίτηση για παράταση του χρόνου των 60 ημερών, που είχε καταχωριστεί στις 17.12.2021, αλλά ουδέποτε εξετάστηκε, απώλεσε τη σημασία της» προχώρησε να εξετάσει νέα αίτηση των Αιτητών μέσω της οποίας ζητούσαν επαναφορά της Έφεσης προσφέροντας εξηγήσεις για την αρχική μη συμμόρφωσή τους με την προθεσμία. Καταληκτικά, για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, καταλήγω ότι η παρούσα αίτηση, ως αυτή έχει προωθηθεί, δεν μπορεί να εγκριθεί και απορρίπτεται. Νοείται ότι με την παρούσα απόφαση δεν προδικάζεται η τύχη οποιασδήποτε αίτησης που θα μπορούσε να υποβληθεί σε σχέση με την επαναφορά της αγωγής (βλ. Adidas Ltd (ανωτέρω)). Δεδομένης της δικονομικής πορείας που έλαβε η εξέταση της παρούσας αίτησης και λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν καταχώρισαν γραπτή ειδοποίηση περί της πρόθεσής τους να ενστούν, ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια δεν επιδικάζω έξοδα στην παρούσα διαδικασία. .................. (Υπ.) Α. Θωμά Θεοδοσίου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο