ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΛΕΟΣ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜ, Aγ. Αρ.: 1347/2018, 2/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Θωμά Θεοδοσίου, Προσ. Ε.Δ. Aγ. Αρ.: 1347/2018 Μεταξύ:- ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΛΕΟΣ Ενάγοντας και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜ Εναγόμενος Ημερομηνία: 2.7.2024 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Κασσιανή Ορφανίδου για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο: κ.κ. Μαρκίδη, Μαρκίδη & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας διεκδικεί επιστροφή ποσού €6.000 το οποίο κατέβαλε προκαταβολικά και βάσει συμφωνίας ενοικίασης συγκεκριμένου διαμερίσματος. Επιπλέον, αξιώνει δήλωση του Δικαστηρίου ότι αυτός ορθά και νομότυπα τερμάτισε το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 25.5.
- Αντίθετη είναι η άποψη του Εναγόμενου ο οποίος αρνείται τις απαιτήσεις του Ενάγοντα και ανταπαιτεί δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο τερματισμός της συμφωνίας ήταν παράνομος και αναιτιολόγητος και κανέναν ποσό δεν οφείλει προς τον Ενάγοντα δυνάμει της συμφωνίας. Μετά από συγκατάθεση των δύο πλευρών, η υπόθεση εκδικάστηκε ως «ταχείας διαδικασίας» σύμφωνα με τη Δ.30 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, με τις δύο πλευρές να καταθέτουν γραπτή μαρτυρία μέσω ενόρκων δηλώσεων. Καμιά πλευρά δεν άσκησε το δικαίωμα που παρέχει η Δ.30 Θ.7(β) για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Υποστηρίζοντας τις δικογραφημένες τους θέσεις, μαρτυρία έδωσαν ο Ενάγοντας κ. Ευάγγελος Γαλέος και ο Εναγόμενος κ. Κωνσταντίνος Ιωακείμ. Επιπλέον, από πλευράς του Ενάγοντα μαρτυρία έδωσε ο δικηγόρος του κ. Γιώργος Χριστοφίδης. Ο Ενάγοντας (ΜΕ1) στη μαρτυρία του ανέφερε ότι στις 25.5.2017 υπεγράφη ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των μερών για ενοικίαση συγκεκριμένου διαμερίσματος (Τεκμήριο 1). Κατέβαλε στον Εναγόμενο προκαταβολικά το ποσό των €6.000 (Τεκμήριο 2) προς κάλυψη των πρώτων δέκα ενοικίων και ανέλαβε κατοχή του διαμερίσματος στις 30.5.
- Σύμφωνα με τον ίδιο, κατά παράβαση του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 25.5.2017, από τις πρώτες μέρες χρήσης του διαμερίσματος διαπίστωσε προβλήματα με τη ροή του νερού. Συγκεκριμένα, υπήρχαν απρόβλεπτες και συχνές διακοπές και μειώσεις της ροής του, ήταν θολό, ενώ συχνά δεν υπήρχε ζεστό νερό. Κατά την άποψή του, για τα εν λόγω προβλήματα ευθυνόταν ο Εναγόμενος ο οποίος είχε την υποχρέωση να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων υδροδότησης. Ως αποτέλεσμα της ανωτέρω κατάστασης απευθύνθηκε προς τον Εναγόμενο ο οποίος «παρέλειψε, αρνήθηκε και αμέλησε να διασφαλίσει τη συνεχή παροχή ζεστού και κρύου νερού στο διαμέρισμα» προκαλώντας του ταλαιπωρία και άγχος η οποία επηρέαζε τη δουλειά του ως κυβερνήτης αεροσκαφών. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του προς τον Εναγόμενο για να εξασφαλίσει την τήρηση των συμφωνηθέντων και να επιδιορθώσει τα προβλήματα της έλλειψης παροχής ζεστού και κρύου νερού στο διαμέρισμα, ο Εναγόμενος ουδέν έπραξε. Στις 13.7.2017, μετά από επίσκεψη στην Υδατοπρομήθεια Λάρνακας πληροφορήθηκε ότι ο λογαριασμός του νερού για το διαμέρισμα είχε διακοπεί από το 2016 ενώ ο Εναγόμενος όφειλε να πληρώσει €570 για επανασύνδεσή του πλέον χρεώσεις για τη σύνδεση και την εγγύηση. Ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης αντισυμβατικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου και αφού επήλθε οριστική διακοπή του νερού, περί τα μέσα Ιουλίου του 2017 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το διαμέρισμα. Στις 7.8.2017 απέστειλε επιστολή τερματισμού επιφυλάσσοντας το δικαίωμά του για επιστροφή της καταβληθείσας προκαταβολής. (Τεκμήριο 3). Στις 8.9.2017, στην παρουσία του δικηγόρου του κ. Γιώργου Χριστοφίδη και κάποιου τρίτου προσώπου, παρέδωσε την κατοχή του διαμερίσματος στον Εναγόμενο ο οποίος το παρέλαβε σε άριστη κατάσταση και δήλωσε ότι ουδεμία απαίτηση έχει. Την ίδια ημερομηνία ο Εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να επιστρέψει άμεσα τα €6.000 αφού προηγουμένως αφαιρούσε το ποσό που θα προέκυπτε από τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και του διαδικτύου για την περίοδο που Ενάγοντας διατηρούσε κατοχή. Στις 16.11.2017 απέστειλε στον Εναγόμενο επιστολή (Τεκμήριο 4) με την οποία τον καλούσε να επιστρέψει το ποσό της προκαταβολής καθώς και να παραδώσει στους δικηγόρους του τυχόν υπόλοιπα λογαριασμών. Παρά τις επανειλημμένες του οχλήσεις ο Εναγόμενος ουδέποτε ανταποκρίθηκε και κανένα ποσό δεν επέστρεψε. Τέλος, ανέφερε ότι η προκαταβολή των €6.000 καταβλήθηκε από τον ίδιο χωρίς χαριστική πρόθεση. Προς απάντηση των δικογραφημένων ισχυρισμών του Εναγόμενου υποστήριξε ότι κατά τη διαμονή του στο διαμέρισμα ήταν απολύτως συνεπής στην εξόφληση των λογαριασμών ενώ απέρριψε τον ισχυρισμό του Εναγόμενου ότι δεν υπήρχε ζεστό νερό γιατί δεν εξόφλησε τον λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος. Υποστήριξε αντίθετα ότι η ανυπαρξία ζεστού νερού ήταν λόγω προβλημάτων και ελλείψεων των εγκαταστάσεων υδροδότησης, τις οποίες ο Εναγόμενος όφειλε βάσει του ενοικιαστηρίου εγγράφου να συντηρεί και να επιδιορθώνει. Απέρριψε περαιτέρω ότι δεν ενημέρωνε τον Εναγόμενο για την ύπαρξη λογαριασμών υδατοπρομήθειας γιατί ως υποστήριξε, βάσει του ενοικιαστηρίου εγγράφου η υποχρέωση αυτή βάραινε τον Εναγόμενο και εν πάση περιπτώσει, όπως πληροφορήθηκε αργότερα από την Υδατοπρομήθεια Λάρνακας, ο λογαριασμός είχε διακοπεί από το
- Πέρα από τα πιο πάνω απέρριψε τη θέση ότι κατά την ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος αρνήθηκε την επιθεώρηση του. Υποστήριξε ότι ο Εναγόμενος επιθεώρησε πλήρως το διαμέρισμα και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχε καμία ζημιά, ανέλαβε να του επιστρέψει άμεσα το ποσό της προκαταβολής. Θέση του είναι ότι ο Εναγόμενος προέβαλε για πρώτη φορά ισχυρισμούς περί ζημιών στο διαμέρισμα μέσω της δικογραφίας της παρούσας αντιδικίας. Τέλος, αρνήθηκε τον ισχυρισμό ότι κατά την ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος ζητούσε επίμονα στον Εναγόμενο να υπογράψει δήλωση αναγνώρισης οφειλής. Ο κ. Χριστοφίδης (ΜΕ2) ο οποίος ήταν παρών κατά την παράδοση του διαμερίσματος μαρτύρησε ότι ο Εναγόμενος το παρέλαβε σε άριστη κατάσταση και δήλωσε ότι ουδεμία απαίτηση έχει. Επιπλέον, βεβαίωσε ότι στην παρουσία του ο Εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να επιστρέψει στον Ενάγοντα άμεσα το υπόλοιπο της προκαταβολής αφού προηγουμένως αφαιρούσε από τις €6000 το ποσό που προέκυπτε από τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και του διαδικτύου για την περίοδο κατοχής του Ενάγοντα. Στις 16.11.2017 απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 4) προς τον Εναγόμενο καλώντας τον να επιστρέψει το υπόλοιπο ποσό και υπόλοιπα ενοικίων καθώς επίσης να παραδώσει τυχόν υπόλοιπα λογαριασμών που αφορούν το ηλεκτρικό. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις προς τον Εναγόμενο για την επιστροφή της προκαταβολής ο Εναγόμενος ουδέποτε ανταποκρίθηκε. Στην αντιπέρα όχθη, εκ μέρους του Εναγόμενου μαρτυρία έδωσε ο ίδιος προσωπικά (ΜΥ1). Επιβεβαίωσε ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο υπογράφτηκε στις 25.5.
- Υποστήριξε ότι από τον Ενάγοντα έλαβε μόνο το ποσό των €6000 και τούτο στις 23.06.2017 και όχι στις ημερομηνίες που αναφέρονταν στη Συμφωνία Ενοικίασης και εξέδωσε το Τεκμήριο 2 που προσκόμισε ο Ενάγοντας. Θέση του είναι ότι ο Ενάγοντας κατά παράβαση των υποχρεώσεών του δυνάμει της ρήτρας 4 της Συμφωνίας Ενοικίασης αμέλησε και παρέλειψε αδικαιολόγητα να καταβάλει προκαταβολικά το συνολικό τίμημα ενοικίασης του διαμερίσματος και συνέχισε να αμελεί και να αρνείται μέχρι σήμερα να καταβάλει το εκκρεμές υπόλοιπο ύψους €1200 παρά τις παρακλήσεις του. Σε σχέση με τους λογαριασμούς της υδατοπρομήθειας, παραδέχτηκε ότι η εξόφλησή τους ήταν δική του ευθύνη, πλην όμως, επειδή το κιβώτιο αλληλογραφίας του διαμερίσματος βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Ενάγοντα, είχαν συνεννοηθεί ο Ενάγοντας να του παραδίδει τους λογαριασμούς για να τους εξοφλεί. Παρά την πιο πάνω συνεννόησή τους, ο Ενάγων δεν τον ενημέρωνε αναφορικά με την ύπαρξη λογαριασμών της υδατοπρομήθειας, ως είχε υποχρέωση. Απαντώντας στο παράπονο του Ενάγοντα ότι δεν υπήρχε ζεστό νερό στο διαμέρισμα, υποστήριξε ότι αυτό ήταν συνέπεια της αμέλειάς του να εξοφλήσει τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος. Απέρριψε τον ισχυρισμό του Ενάγοντα για ύπαρξη οφειλής στο Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λάρνακας. Περαιτέρω, υποστήριξε ότι ο ισχυρισμός ότι από τη μία, το διαμέρισμα είχε παροχή νερού, αλλά με προβλήματα και διακοπές και από την άλλη, ότι η παροχή του νερού διακόπηκε από το 2016 λόγω οφειλών, συγκρούεται με τη λογική. Στις 8.9.2017, ο Ενάγοντας τον κάλεσε στο διαμέρισμα, με σκοπό να του παραδώσει την κατοχή του, χωρίς ωστόσο να καταβάλει τα €1.200 που είχε υποχρέωση να καταβάλει βάσει της συμφωνίας. Απέρριψε τον ισχυρισμό ότι κατά την παράδοση του διαμερίσματος δήλωσε ότι δεν έχει καμία απαίτηση από τον Ενάγοντα. Υποστήριξε περαιτέρω ότι, όταν έγινε η παράδοση ο Ενάγοντας δεν αποδέχθηκε την επιθεώρηση του διαμερίσματος και την καταγραφή των ζημιών που προκάλεσε κατά τη διαμονή του ενώ του ζητούσε επίμονα να υπογράψει δήλωση αναγνώρισης οφειλής προς αυτόν (Τεκμήριο 1). Όταν έλαβε κατοχή του διαμερίσματος διαπίστωσε ότι ο Ενάγοντας δεν το συντηρούσε ως απαιτείτο βάσει της συμφωνίας, με αποτέλεσμα να προκληθούν σημαντικές ζημιές, συνολικού ύψους €3.480 (Τεκμήρια 2Α και 2Β). Η κατάσταση του διαμερίσματος ήταν τέτοια, που δεν του επέτρεψε να το διαθέσει άμεσα στην αγορά προς ενοικίαση. Κατά την άποψή του, λόγω των ζημιών που προκάλεσε ο Ενάγοντας και δεδομένου ότι μέχρι να παραδώσει το διαμέρισμα διέμενε σε αυτό για τέσσερις περίπου μήνες δε δικαιούται να διεκδικεί οποιοδήποτε ποσό. Παρατήρησε επίσης ότι, ενώ στις επιστολές του δικηγόρου του (Τεκμήρια 3 και 4 Ενάγοντα) ζητούσε την επιστροφή ενοικίων για όση περίοδο ενοικίασης το διαμέρισμα ήταν ελεύθερο, με την Αγωγή του διεκδικεί ολόκληρο το ποσό των €6.000, ωσάν να μην διέμενε σε αυτό για σχεδόν τέσσερις μήνες. Επιπλέον, κατά την άποψή του, βάσει της ρήτρας 4 της Συμφωνίας Ενοικίασης, για να δικαιούται ο Ενάγοντας να διεκδικεί επιστροφή οποιουδήποτε ποσού, έπρεπε να εξασφαλίσει και να παραδώσει σε αυτόν τις απαιτούμενες αποδείξεις εξόφλησης του ηλεκτρικού ρεύματος, κάτι το οποίο ουδέποτε έπραξε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, θέση του είναι ότι ο τερματισμός της συμφωνίας ήταν παράνομος και άκυρος και δεν δημιουργεί οποιοδήποτε νομικό ή άλλο δικαίωμα προς όφελος του Ενάγοντα. Έχω μελετήσει με προσοχή όλο το μαρτυρικό υλικό το οποίο τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ανεξαρτήτως αν δεν εκφράζεται ρητώς στο παρόν σκεπτικό. Συγκεκριμένη αναφορά σε αυτό θα κάνω μόνο οπότε κρίνω ότι βοηθά στην επίλυση των επίδικων θεμάτων και την καλύτερη κατανόηση της νομικής ανάλυσης και του σκεπτικού του Δικαστηρίου. Έχω επίσης διεξέλθει των αγορεύσεων των συνηγόρων των μερών. Οι περικοπές που παρατίθενται πιο κάτω μεταφέρθηκαν αυτούσιες από τη δικογραφία, τη μαρτυρία, τα Τεκμήρια και τις γραπτές αγορεύσεις των μερών. Το επίδικο θέμα στην παρούσα αποτελεί το κατά πόσον, ως αποτέλεσμα των συνδιαλλαγών των μερών, ο Ενάγοντας δικαιούται σε επιστροφή οποιουδήποτε ποσού ή εναλλακτικά, η ανταπαίτηση του Εναγόμενου πρέπει να επιτύχει, απαλλάσσοντάς τον από οποιαδήποτε νομική υποχρέωση. Από τη δικογραφία και την προσκομισθείσα μαρτυρία προκύπτουν ως παραδεκτά τα ακόλουθα:-
- Στις 25.5.2017 υπεγράφη η επίδικη σύμβαση ενοικίασης (Τεκμήριο 1 Ενάγοντα),
- Οι όροι της σύμβασης ενοικίασης είναι αυτοί που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1 του Ενάγοντα,
- Στις 23.6.2017 ο Ενάγοντας κατέβαλε προκαταβολικά στον Εναγόμενο €6000 και έλαβε σχετική απόδειξη είσπραξης (Τεκμήριο 2 Ενάγοντα),
- Ο Ενάγοντας τερμάτισε τη σύμβαση,
- Ο Ενάγοντας παρέδωσε κατοχή του διαμερίσματος πίσω στον Εναγόμενο στις 8.9.
- Όλα τα πιο πάνω γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. Προχωρώ τώρα με την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Πέρα από τις αντικρουόμενες εκδοχές ως έχουν ξεδιπλωθεί πιο πάνω, υπάρχει μια πτυχή της υπόθεσης που δε φαίνεται να έχει απασχολήσει επαρκώς καμία από τις δύο πλευρές. Ασχέτως του τι έλαβε χώρα μεταξύ των μερών πριν από την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής του διαμερίσματος και της αιτίας που οδήγησε σε τερματισμό της συμφωνίας τους, ο Ενάγοντας έχει προσκομίσει θετική μαρτυρία ότι στις 8.9.2017, μετά τον τερματισμό, ο Εναγόμενος στην παρουσία τρίτου προσώπου, ανέλαβε ότι θα επέστρεφε άμεσα το υπόλοιπο της προκαταβολής των €6.000 που κατακρατούσε, αφού προηγουμένως αφαιρούσε από αυτή το ποσό που προέκυπτε από τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και του διαδικτύου για την περίοδο κατοχής του διαμερίσματος. Για την πιο πάνω ανάληψη υποχρέωσης του Εναγόμενου, μαρτύρησε θετικά τόσο ο Ενάγοντας όσο και ο κ.Χριστοφίδης, ο οποίος ήταν αυτόπτης μάρτυρας και βεβαίωσε τα πιο πάνω. Επιπλέον, προσκομίστηκε έγγραφη μαρτυρία και συγκεκριμένα επιστολή ημερ.16.11.2017 (Τεκμήριο 4 του κ Χριστοφίδη), η οποία απεστάλη από τον κ. Χριστοφίδη λίγους μήνες μετά την παράδοση του διαμερίσματος, η οποία υποστηρίζει και επιβεβαιώνει την εκδοχή των δύο μαρτύρων. Η λήψη και το περιεχόμενου του Τεκμηρίου 4 δεν αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο με μαρτυρία ούτε και προσκομίστηκε απαντητική επιστολή που τυχόν απεστάλη από τον ίδιο κατά την επίδικη περίοδο που να απορρίπτει ή να διαψεύδει τα όσα το Τεκμήριο 4 προβάλλει. Η προσπάθεια του Εναγόμενου μέσω της μαρτυρίας του να αποδώσει μια διαφορετική ερμηνεία στα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 4 παρέμεινε μετέωρη, δεδομένου ότι ο ίδιος δεν αντεξέτασε τον κ. Χριστοφίδη, συντάκτη της επιστολής, ούτως ώστε να του θέσει την εναλλακτική ερμηνεία που εισηγείται, επιτρέποντάς του να τοποθετηθεί. Όσον αφορά τώρα την ουσία του ισχυρισμού των μαρτύρων ΜΕ1 και ΜΕ2, ο Εναγόμενος, πέρα από μια εναρκτήρια και γενική άρνηση ότι «αρνούμαι και απορρίπτω όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στις εν λόγω ένορκες δηλώσεις» και μια παρεμφερή άρνηση ότι αρνήθηκε να υπογράψει μια βεβαίωση (Τεκμήριο 1 της ένορκης του δήλωσης) ο Εναγόμενος δεν κάνει οποιαδήποτε άλλη αναφορά στους πιο πάνω ισχυρισμούς. Δεν αρνείται ευθέως τα όσα του καταλογίζουν οι δύο μάρτυρες ότι υποσχέθηκε και ανέλαβε να πράξει, ούτε και προβάλλει οποιαδήποτε άλλη εκδοχή στο Δικαστήριο προς αξιολόγηση, η οποία να αντικρούει την εκδοχή τους. Ισχυρισμοί για ανάληψη και παραδοχή χρέους ή υποχρέωσης, νοείται ότι έχουν αυξημένη βαρύτητα και σημασία κατά την επίλυση μιας διαφοράς οικονομικής φύσεως. Θα αναμένετο από τον Εναγόμενο, εάν στην πραγματικότητα πότε δεν είχε υποσχεθεί ή αναλάβει τα όσα του καταλογίζουν, όχι μόνο να το απορρίψει ευθέως, ρητά και ξεκάθαρα αλλά και να διαμαρτυρηθεί σφοδρά. Επιπλέον, θα αναμένετο να αντεξετάσει τους δύο μάρτυρες σε σχέση με τους ισχυρισμούς τους, με σκοπό να τους καταρρίψει. Η εκδίκαση της παρούσας αντιδικίας ως ταχείας διαδικασίας στη βάση γραπτής μαρτυρίας, νοείται ότι δεν σημαίνει ότι οι κανόνες και το δίκαιο της απόδειξης ατονούν με οποιοδήποτε τρόπο. Σύμφωνα με πάγια νομολογία «στις περιπτώσεις όπου είναι η θέση του αντίδικου ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου.αν επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες» (βλ. Κ. Λ. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 547). Παράλειψη δε αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του ισοδυναμεί με αποδοχή της (βλ. επίσης Δημήτρης Σκάρος ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 291, Μοσχάτου ν. Μοσχάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 785, Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc
(2002)1(Γ) A.A.Δ.1527, Αdidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383 και ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΚΩΣΤΡΙΚΗ ν. 4 ΜΟΤΙΟN AUTOMOTIVES LTD κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 226/2014, 10/7/2015). Οι πιο πάνω ισχυρισμοί για ανάληψη υποχρέωσης από τον Εναγόμενο κατά την κρίση μου ούτε επουσιώδεις μπορούν να χαρακτηριστούν, ούτε παρεμφερείς των επίδικων θεμάτων. Αφορούν την ουσία της αντιδικίας και επιδρούν άμεσα στο μεδούλι των επίδικων θεμάτων. Αφ΄ης στιγμής έχει προβληθεί και υποστηριχθεί με προφορική και έγγραφη μαρτυρία συγκεκριμένη και ξεκάθαρη εκδοχή από τον Ενάγοντα - η οποία παρενθετικά σημειώνω ότι ήταν πλήρως δικογραφημένη και εις γνώση του Εναγόμενου - το βάρος μετατέθηκε στους ώμους του Εναγόμενου για να αμφισβητήσει επαρκώς ή να παραθέσει αντίθετη μαρτυρία η οποία να κλονίζει με οποιοδήποτε τρόπο τα όσα του καταλογίζονται. Δεν το έπραξε όμως, καθιστώντας την πιο πάνω μαρτυρία αναντίλεκτη συνεπώς αποδεκτή. Η έμμεση αναφορά του ότι αρνήθηκε να υπογράψει το Τεκμήριο 1 που προσκόμισε, δεν αρκεί κατά την κρίση μου για να διαφοροποιήσει την πιο πάνω κατάληξη ούτε και μπορεί να αποσείσει το βάρος απόδειξης από τους ώμους του σε σχέση με το πιο πάνω ζήτημα. Το εν λόγω Τεκμήριο τιτλοφορείται «ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΟΥ» και καλύπτει ένα αριθμό εκκρεμοτήτων. Συγκεκριμένα, καλύπτει:-
(1)Την παράδοση του διαμερίσματος από τον Ενάγοντα στον Εναγόμενο,
(2)Την απαλλαγή του Ενάγοντα από οποιαδήποτε υποχρέωση δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου και ειδικότερα την απαλλαγή του Ενάγοντα από οποιαδήποτε απαίτηση ή αξίωση σε σχέση με τον εξοπλισμό, λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και νερού ή οτιδήποτε άλλο, και
(3)Την αναγνώριση της υποχρέωσής του Εναγόμενου, δυνάμει του όρου 4 της συμφωνίας να επιστρέψει άμεσα στον Ενάγοντα υπόλοιπο των €6.000 που προπλήρωσε το οποίο έπρεπε να καθοριστεί από τα μέρη. Από το σύνολο των πιο πάνω, προκύπτει κατ' αρχάς ότι η περιγραφή που έχει δώσει ο Εναγόμενος στο εν λόγω έγγραφο, ήτοι «δήλωση αναγνώρισης οφειλής», δεν καλύπτει όλο το φάσμα του περιεχομένου του. Το έγγραφο φέρει άλλο τίτλο, και το περιεχόμενό του μιλά από μόνο του. Κατά δεύτερον, η μη υπογραφή του δεν οδηγεί δίχως άλλο στο συμπέρασμα ότι οι δύο πλευρές δεν συμφώνησαν κάτι προφορικά. Αντίθετα, το ότι δεν υπεγράφη κατά την άποψή μου ενισχύει παρά αντικρούει την εκδοχή του Ενάγοντα και του ΜΕ2 αφού αυτό συνάδει με τις λεπτομέρειες που οι δύο μάρτυρες παρέθεσαν ενόρκως. Συγκεκριμένα, μαρτύρησαν ότι - αντίθετα με τα όσα διαλάμβανε το Τεκμήριο 1 (σημείο
(2)ανωτέρω) - η προφορική δέσμευση του Εναγόμενου προνοούσε ότι ο Ενάγοντας δε θα απαλλασσόταν από την υποχρέωσή του για αποπληρωμή των λογαριασμών. Αντίθετα, οι εν λόγω λογαριασμοί θα αφαιρούνταν από τις €6.000 που θα επέστρεφε ο Εναγόμενος. Πέρα από τα πιο πάνω παρατηρώ ότι, παρόλο που ο Εναγόμενος δεν υπέγραψε το σχετικό έγγραφο, μέρος του Τεκμηρίου (σημείο
(1)ανωτέρω) είναι παραδεκτό από αυτόν, γεγονός που και πάλι καταδεικνύει ότι η μη υπογραφή του δεν μπορεί να αποτελέσει δίχως άλλο απόδειξη για πλήρη έλλειψη οποιασδήποτε συνεννόησης μεταξύ των μερών. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η έμμεση αναφορά του Εναγόμενου σε αυτό το Τεκμήριο δεν αρκεί για να αντικρουστούν οι θετικοί ισχυρισμοί των δύο μαρτύρων για ανάληψη υποχρέωσης επιστροφής χρημάτων από πλευράς του. Η πιο πάνω αποδοχή του Εναγόμενου, αναπόφευκτα συμπαρασύρει και το ζήτημα του κατά πόσον ο τερματισμός του Ενάγοντα ήταν ή όχι νόμιμος, αφού η ανάληψη υποχρέωσης για επιστροφή της προκαταβολής καταδεικνύει αποδοχή του τερματισμού και της νομιμότητάς του ή τουλάχιστον - ακόμη και αν ο τερματισμός δεν θεωρείτο νόμιμος αρχικά από τον Εναγόμενο - αποδεικνύει ότι έγινε εν τέλει αποδεκτός. Το συμπέρασμα αυτό αναπόδραστα καταδικάζει σε απόρριψη την αξίωση του Εναγόμενου για κήρυξη του τερματισμού ως παράνομου. Από την μαρτυρία του Ενάγοντα προκύπτει περαιτέρω ότι ο ίδιος αποδέχεται ότι ο Εναγόμενος ανέλαβε να του επιστρέψει το υπόλοιπο της προκαταβολής, μετά την αφαίρεση των εκκρεμούντων λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος και του διαδικτύου για την περίοδο κατοχής του. Δεδομένου ότι η μαρτυρία του αυτή κρίθηκε ως παραδεκτή από την άλλη πλευρά, το βάρος απόδειξης έχει μετατεθεί στους ώμους του Εναγόμενου για να παραθέσει στοιχεία και να αποδείξει ότι δεν είναι υπόλογος να επιστρέψει το σύνολο της προκαταβολής των €6000 αλλά ότι όντως τον επίδικο χρόνο εκκρεμούσαν απλήρωτοι λογαριασμοί οι οποίοι πρέπει να αφαιρεθούν καθώς και το ύψος των εν λόγω οφειλών. Καμία μαρτυρία όμως δεν προσκόμισε προς αυτή την κατεύθυνση. Υπενθυμίζω ότι σε σχέση με αυτό το ζήτημα, ο Ενάγοντας και ο ΜΕ2 μαρτύρησαν ότι στις 16.11.2017, ο ΜΕ2 απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 4 του κ.Χριστοφίδη) με την οποία - λόγω του ότι ο Εναγόμενος δεν είχε συμμορφωθεί - του υπενθύμιζαν την ανάληψη υποχρέωσης από πλευράς του για επιστροφή της προκαταβολής, καθώς επίσης του ζητούσαν να τους παραδώσει τυχόν υπόλοιπα λογαριασμών. Η πιο πάνω θέση του Ενάγοντα και του δικηγόρου του και πάλι παρέμεινε αναντίλεκτη. Ο Εναγόμενος - ο οποίος υπενθυμίζω ότι δεν αμφισβήτησε τη λήψη της εν λόγω επιστολής - δεν αντέκρουσε με οποιοδήποτε τρόπο τη θέση ότι του είχε ζητηθεί να παραδώσει τους λογαριασμούς ούτε προέβαλε οποιοδήποτε απαντητικό ισχυρισμό ο οποίος να εκθεμελιώνει την εκδοχή του Ενάγοντα και του ΜΕ2. Αρκέστηκε μόνο σε μια δήλωση ότι ο Ενάγοντας δεν δικαιούται να διεκδικεί επιστροφή οποιουδήποτε ποσού γιατί δεν εξασφάλισε και δεν παρέδωσε σε αυτόν τις απαιτούμενες αποδείξεις εξόφλησης του ηλεκτρικού ρεύματος. Υπενθυμίζω ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι στις 8.9.2017 ο Ενάγοντας παρέδωσε την κατοχή και κατ' επέκταση τον έλεγχο του διαμερίσματος στον Εναγόμενο. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει παρατεθεί μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει με οποιοδήποτε τρόπο είτε ότι ο Ενάγοντας είχε πρόσβαση στους λογαριασμούς είτε ότι τους είχε στην κατοχή του ή εναλλακτικά ότι γνώριζε ή του είχε κοινοποιηθεί η υποχρέωση να καταβάλει οποιαδήποτε οφειλή όμως αυτός αρνήθηκε να τη διευθετήσει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι ο Εναγόμενος δεν απέσεισε από τους ώμους του το βάρος απόδειξης ότι δικαιούτο σε αποκοπή οποιουδήποτε ποσού από το σύνολο των €6000 τις οποίες στις 8.9.2017 ανέλαβε να επιστρέψει στον Ενάγοντα. Τέλος, όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου για κατ' ισχυρισμόν ζημίες στο διαμέρισμα, σημειώνω ότι αυτές δεν αξιώνονται. Εν πάση περιπτώσει, παρενθετικά αναφέρω ότι δεν έχει προσφερθεί καμία μαρτυρία ότι οι εν λόγω αξιώσεις κοινοποιήθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο στον Ενάγοντα ή αξιώθηκαν από αυτόν πριν την καταχώριση της παρούσας Αγωγής. Συνεπώς, κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης προβαίνω στα ακόλουθα περαιτέρω ευρήματα:-
(1)Στις 8.9.2017, ο Εναγόμενος αποδεχόμενος τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης από πλευράς του Ενάγοντα, στην παρουσία του Ενάγοντα και του κ. Γιώργου Χριστοφίδη, δικηγόρου, ανέλαβε την υποχρέωση να επιστρέψει άμεσα το υπόλοιπο της προκαταβολής των €6.000 που κατακρατούσε, αφού προηγουμένως αφαιρούσε από αυτή το ποσό που προέκυπτε από τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και του διαδικτύου του διαμερίσματος για την περίοδο κατοχής του από τον Ενάγοντα.
(2)Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του Ενάγοντα, ο Εναγόμενος δεν επέστρεψε κανένα ποσό. Επιπλέον, παρότι του ζητήθηκε, δεν παρέδωσε στον Ενάγοντα οποιονδήποτε απλήρωτο λογαριασμό ούτε και απέδειξε την ύπαρξη οποιασδήποτε οφειλής του Ενάγοντα και ποιο ήταν το ύψος αυτής. Συμπερασματικά, καταλήγω ότι ο Ενάγοντας απέδειξε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων την χρηματική του απαίτηση. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €6.000 πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της Αγωγής, δηλαδή από τις 8.11.2018. Τα έξοδα της απαίτησης, πλέον ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, για τους λόγους που έχω εξηγήσει, κρίνω ότι ο Εναγόμενος απέτυχε να αποδείξει την ανταπαίτησή του. Δεδομένου ότι η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν στα πλαίσια της διαδικασίας ταχείας εκδίκασης, καθώς και εν όψει του ότι το επίδικο θέμα που το Δικαστήριο κλήθηκε να εξετάσει ως υπόβαθρο των αξιώσεων και των δύο πλευρών ήταν κοινό, κρίνω ότι δεν πρέπει να επιδικαστούν έξοδα σε σχέση με την ανταπαίτηση. Συνεπώς, η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. .................. (Υπ.) Α. Θωμά Θεοδοσίου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο