MOHAMED SALAH MOHAMED ν. Refalco Group Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1589/23, 30/1/2024

(1)(α) αξιώνοντας εναντίον των εναγομένων, (α) την έκδοση διαταγμάτων με τα οποίο να διατάσσονται, η μεν εναγόμενη 1 να ολοκληρώσει και να του μεταβιβάσει ένα διαμέρισμα ως είχε συμφωνηθεί γραπτώς μαζί της στις 18/05/2021, η δε εναγόμενη 2 να του μεταβιβάσει το μερίδιο που του αναλογεί επί του ακινήτου στο οποίο συμφωνήθηκε να ανεγερθεί το διαμέρισμα, (β) «επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά» όπως επιδικαστεί υπέρ του και εναντίον αμφότερων των εναγομένων το ποσό των €133.000 ως αποζημιώσεις και/ή αποζημιώσεις συνεπεία δόλου και/ή αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή εξαπάτησης η οποία του προκάλεσε οικονομική ζημιά και/ή για παράβαση συμφωνίας και (γ) όπως διαταχθεί η εναγόμενη 1 να του καταβάλλει €700 μηνιαίως από 17/6/2023 μέχρι να ολοκληρώσει και να του παραδώσει το συμφωνηθέν διαμέρισμα. Την ίδια ημέρα που καταχώρησε την αγωγή του ο ενάγοντας καταχώρισε και μία μονομερή αίτηση (Μ23 Κ4

(6)) με την οποία ζήτησε, στη βάση του αρ. 32 Ν.14/60, των αρ. 5, 7 και 9 του Κεφ.4, των σήμερα σε ισχύ Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και των νομικών αρχών που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva, όπως εκδοθεί αριθμός προσωρινών διαταγμάτων που θα ισχύουν μέχρι αποπεράτωσης της αγωγής ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και με τα οποία, (α) να απαγορεύεται η αποξένωση και να παγοποιούνται τα περιουσιακά στοιχεία της εναγόμενης 1, περιλαμβανομένου και ενός συγκεκριμένου τραπεζικού λογαριασμού που αυτή διατηρεί σε κυπριακή τράπεζα, μέχρι ποσού €133.000, (β) να διατάσσεται η εν λόγω εναγόμενη όπως αποκαλύψει ενόρκως τα περιουσιακά της στοιχεία και (γ) να διατάσσεται η εναγόμενη 2 όπως μην αποξενώσει ή επιβαρύνει με οποιοδήποτε τρόπο το ακίνητο επί του οποίου ανεγείρεται το συμφωνηθέν διαμέρισμα. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, η οποία έγινε από δικηγορική υπάλληλο που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα, ο τελευταίος είχε συμφωνήσει γραπτώς με τους εναγόμενους στις 18/5/2021 όπως αγοράσει έναντι του συνολικού ποσού των €166.000 πλέον ΦΠΑ 19%, ένα διαμέρισμα στον 2ο όροφο ενός κτηρίου που θα ανεγειρόταν από την εναγόμενη 1 (εργολάβος) σε ακίνητο που ανήκε σε αμφότερους τους εναγόμενους κατά ποσοστό 83,65% και 16,35% αντίστοιχα (Τεκ.1, 2 και 3 αίτησης). Σύμφωνα με τους συμβατικούς όρους, το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης θα καταβαλλόταν από τον ενάγοντα στην εναγόμενη 1 με την άμεση πληρωμή €2.000 ως ποσό κράτησης και ακολούθως με έξι συγκεκριμένα ποσά που θα πληρώνονταν με βάση τα στάδια του έργου που ολοκληρώνονταν, ως αυτό θα επιβεβαιωνόταν γραπτώς από τον αρχιτέκτονα και/ή τον πολιτικό μηχανικό του έργου. Σημειώνω εδώ ότι η πρώτη πληρωμή που αφορούσε στο ποσό των €62.000 θα καταβαλλόταν με την υπογραφή της συμφωνίας, η προτελευταία πληρωμή (5η) που αφορούσε στο ποσό των €16.000 πλέον ΦΠΑ θα καταβαλλόταν με την ολοκλήρωση της τοποθέτησης των κεραμικών και η τελευταία πληρωμή (6η) που αφορούσε στο ποσό των €16.000, θα καταβαλλόταν ταυτόχρονα με την παράδοση του διαμερίσματος, η οποία παράδοση είχε συμφωνηθεί να γίνει εντός 24 μηνών από την υπογραφή της συμφωνίας, δηλαδή μέχρι 18/5/

1. Σημειώνω επίσης ότι άλλος όρος της συμφωνίας προνοούσε ότι σε περίπτωση καθυστέρησης στην παράδοση του διαμερίσματος, η εναγόμενη 1, αν η καθυστέρηση οφειλόταν αποκλειστικά σε αυτή και υπερέβαινε τις 30 μέρες, θα ήταν υπόχρεα να καταβάλλει στον ενάγοντα €700 για κάθε μήνα καθυστέρησης. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι αν και τα ποσά που θα καταβάλλονταν είχε συμφωνηθεί να φέρουν επιπρόσθετη χρέωση ΦΠΑ ύψους 19%, στη συμφωνία των μερών έγινε μνεία αναφορικά με το ότι ο ενάγοντας αγοραστής θα μπορούσε να αιτηθεί και να εξασφαλίσει από την αρμόδια φορολογική αρχή μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ, δηλαδή 5%. Αφού λοιπόν υπογράφτηκε η συμφωνία των μερών, ο ενάγοντας κατέθεσε την επίδικη συμφωνία στο Κτηματολόγιο στις 25/05/2021 (Τεκ.4 αίτησης) και μέχρι και τις 02/08/2022 είχε καταβάλει στην εναγόμενη 1 κατόπιν απαιτήσεως της δυνάμει της συμφωνίας, το συνολικό ποσό των €133.
2. Περί τον Μάϊο του 2023 όμως, όταν και υποτίθεται ότι έπρεπε το διαμέρισμα ν' αποπερατωνόταν με βάση τη συμφωνία των μερών (18/5/2023), ο ενάγοντας ενημερώθηκε από την εναγόμενη 1 μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ο οποίος ήταν και ο τρόπος με τον οποίο οι δυο πλευρές συνήθιζαν να επικοινωνούν, ότι το έργο δεν είχε ολοκληρωθεί και ότι η τελευταία αναγνώριζε ότι είχε «αποτύχει να του παραδώσει το διαμέρισμα εγκαίρως»» (« we acknowledge our failure to deliver the project on time».) Ο λόγος που επικαλέστηκε τότε η εναγόμενη 1 για την αποτυχία της αυτή, ήταν, σύμφωνα με την πλευρά του ενάγοντα, διότι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα συνεπεία οφειλών της προς το ΦΠΑ με αποτέλεσμα να παγοποιηθούν οι τραπεζικοί της λογαριασμοί. Παρά ταύτα, ως ισχυρίζεται περαιτέρω η πλευρά του ενάγοντα, οι αντιπρόσωποι της εναγομένης 1 υποσχέθηκαν στον πρώτο ότι θα επέλυαν το πρόβλημα και ότι θα συνέχιζαν με την κατασκευή και αποπεράτωση του συμφωνηθέντος διαμερίσματος (Τεκ.5). Ως εκ τούτου, ισχυρίζεται η πλευρά του ενάγοντα, ο τελευταίος, για να βοηθήσει την εναγόμενη 1 να επιλύσει τα προβλήματα της και να αποπερατώσει το διαμέρισμα προσφέρθηκε να βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο μπορούσε οπόταν και του ζητήθηκε να καταβάλει το επιπρόσθετο ποσό των €33.627 προκειμένου να μπορέσει να αποπερατωθεί το διαμέρισμα. Προτού όμως καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, ο ενάγοντας επισκέφθηκε προσωπικά το εργοτάξιο του έργου περί τον Σεπτέμβριο του 2023, οπόταν και διαπίστωσε ότι το έργο, το οποίο είχε συμφωνηθεί να ήταν αποπερατωμένο και να παραδιδόταν το αργότερο μέχρι και τις 17/06/2023, στην πραγματικότητα είχε παραμείνει στάσιμο και εγκαταλειφθεί. Αντιπαραβάλλοντας λοιπόν την εικόνα που αυτός έβλεπε με τα διατακτικά που η εναγόμενη 1 του απέστελλε κατά καιρούς και στην βάση των οποίων είχε ήδη πληρώσει €133.000, ο ενάγοντας αντιλήφθηκε ότι είχε παραπλανηθεί και ξεγελαστεί από την εναγόμενη
3. Ως εκ τούτου κάλεσε αμέσως τους αντιπροσώπους της εναγομένης 1 να συμμορφωθούν με τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας και να του παραδώσουν άμεσα το διαμέρισμα ενώ ταυτόχρονα τους επεσήμανε και την πρόνοια που υπήρχε στην επίδικη συμφωνία για καταβολή σε αυτόν €700 για κάθε μήνα που θα καθυστερούσε να παραδοθεί το διαμέρισμα (Τεκ.8). Όταν η εναγόμενη 1 παρέλειψε να ανταποκριθεί, αυτός αναγκάστηκε να αποταθεί σε δικηγόρο και ακολούθως να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή και αίτηση ώστε να διαφυλάξει πλήρως τα συμφέροντα και δικαιώματα του. Αφού το Δικαστήριο μελέτησε την αίτηση του ενάγοντα με γνώμονα και τη σχετική διαδικασία που προνοούν οι νέοι Θεσμοί, ικανοποιήθηκε ότι δικαιολογείτο η μονομερής έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων οπόταν κατόπιν επιβολής διάφορων όρων και δεσμεύσεων στην πλευρά του ενάγοντα, η οποία συμμορφώθηκε πλήρως με αυτούς, εκδόθηκαν όλα τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα. Κατά τις εμφανίσεις που ακολούθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου όταν και τα διατάγματα είχαν οριστεί ως επιστρεπτέα, η εναγόμενη 2 επέλεξε να μην εμφανιστεί για να προβάλει οποιαδήποτε ένσταση ή λόγο ακύρωσης των προσωρινών διαταγμάτων οπόταν και τα διατάγματα που την αφορούσαν εκείνη κατέστησαν απόλυτα. Όσον αφορά την εναγομένη 1 όμως, αυτή εμφανίστηκε στην διαδικασία μέσω δικηγόρου και καταχωρώντας ένσταση στα εκδοθέντα διατάγματα και αίτηση, πρόβαλε 14 συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι τα διατάγματα θα πρέπει να ακυρωθούν και η αίτηση να απορριφθεί. Σημειώνω εδώ ότι η ένσταση της εναγόμενης 1 περιστρέφεται γύρω από τις αρχές που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων της συγκεκριμένης φύσης καθώς επίσης και γύρω από τα συγκεκριμένα γεγονότα της υπόθεσης για τα οποία η τελευταία ισχυρίζεται ότι δεν είναι ακριβώς όπως τα παρουσιάζει η πλευρά του ενάγοντα. Ειδικότερα, οι θέσεις που προβάλλει η εναγόμενη 1 μέσω της Ε/Δ που υποστηρίζει την ένσταση της, η οποία Ε/Δ γίνεται από μια εκ των δικηγόρων της λόγω του ότι οι διευθυντές της απουσιάζουν στο εξωτερικό, είναι οι ακόλουθες. Όντως είχε υπογραφεί μεταξύ των μερών στις 18/05/2021 η συμφωνία που ισχυρίζεται ο ενάγοντας και όντως ο τελευταίος κατέβαλε στα πλαίσια της συμφωνίας αυτής το συνολικό ποσό των €133.000 μέχρι τις 02/08/22 κατόπιν σχετικών τιμολογίων και διατακτικών που του είχαν αποσταλεί. Παρά ταύτα: Α. Ναι μεν οι αντιπρόσωποι της εναγομένης 1 είχαν ενημερώσει τον ενάγοντα για κάποια οικονομικά ζητήματα που είχαν προκύψει μεταξύ της εναγόμενης 1 και του Εφόρου ΦΠΑ, όμως τα ζητήματα αυτά δεν οφείλονταν σε οποιαδήποτε οικονομική αδυναμία της εναγομένης 1 να εκπληρώσει τις φορολογικές τις υποχρεώσεις αλλά στο γεγονός ότι το ΦΠΑ είχε ενημερώσει την εναγόμενη 1 ότι σε σχέση με τα αγοραπωλητήρια συμβόλαια που σύναπτε και εκτελούσε θα έπρεπε να κατέβαλλε φόρο της τάξης του 19% αντί του μειωμένου συντελεστή του 5% που κατέβαλλε και αυτό διότι οι διάφοροι αγοραστές της δεν είχαν προβεί, ως όφειλαν, στις ενδεδειγμένες διαδικασίες για να δικαιούνται σε χρέωση μειωμένου ΦΠΑ. Μάλιστα δε, ισχυρίζεται η πλευρά της εναγόμενης 1, μια τέτοια υποχρέωση είχε και ο ενάγοντας δυνάμει του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του και επειδή δεν είχε συμμορφωθεί με αυτή, κατέβαλε λιγότερα χρήματα απ' ότι θα έπρεπε. Το γεγονός αυτό, ισχυρίζεται η πλευρά της εναγόμενης 1, είχε επισημανθεί στον ενάγοντα κατά την επικοινωνία που υπήρξε μαζί του (Τεκ.5 Αίτησης) και είναι γι' αυτό το λόγο που του ζητήθηκε τότε να καταβάλει και το επιπρόσθετο ποσό των €33.627 σε σχέση με τα ήδη εκδοθέντα διατακτικά όμως αυτός αρνήθηκε να το πράξει. Β. Όντως ο τραπεζικός λογαριασμός της εναγομένης 1 είχε παγοποιηθεί ως ισχυρίζεται και ο ενάγοντας ότι ενημερώθηκε (βλ. Τεκ.5 Αίτησης), όμως η παγοποίηση αυτή, ως επίσης ενημερώθηκε ο τελευταίος και δεν αποκάλυψε, δεν οφειλόταν στα ζητήματα που είχαν προκύψει με το ΦΠΑ ή σε οποιαδήποτε σοβαρά οικονομικά προβλήματα αλλά στο ότι η τράπεζα της εναγομένης 1 στην Κύπρο θεώρησε τις κινήσεις του λογαριασμού ύποπτες εφόσον γίνονταν συνεχώς εμβάσματα από το Dubai και την Σαουδική Αραβία (Τεκ.1 Ένστασης). Είχε όμως ενημερωθεί από τότε ο ενάγοντας ότι το ζήτημα αυτό το επιλαμβανόταν το νομικό τμήμα της εναγομένης 1 το οποίο θεωρούσε ότι υπήρχε πολύ καλή υπόθεση εναντίον της τράπεζας καθώς και για το ότι υπήρχαν εναλλακτικοί τρόποι για να προβεί στις πληρωμές των ποσών που έπρεπε να πληρώσει. Ο τελευταίος όμως, προφασιζόμενος διάφορες δικαιολογίες σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό ασφάλεια των εναλλακτικών αυτών τρόπων πληρωμής αλλά και το γεγονός ότι για να εγκριθεί η αίτηση που είχε υποβάλει στις κυπριακές αρχές για να του χορηγηθεί κυπριακή υπηκοότητα έπρεπε να καταδειχθεί κατάθεση χρημάτων σε κυπριακό τραπεζικό λογαριασμό, αρνήθηκε να προβεί σε οποιεσδήποτε πληρωμές. Γ. Παρά το ότι ο ενάγοντας είχε καταβάλει το συνολικό ποσό των €133.000 μέχρι τις 02/08/2022 εντούτοις παρέλειπε και αρνείτο να καταβάλει το επιπρόσθετο ποσό των €16.000 πλέον ΦΠΑ 5% (€16.800 σύνολο) (4η πληρωμή) το οποίο είχε ήδη προκύψει να οφείλεται δυνάμει του προτελευταίου διατακτικού που είχε εκδώσει ο αρχιτέκτονας και για το οποίο είχε δεόντως ενημερωθεί (βλ. Τεκ. 1 Ένστασης). Δ. Όντως υπήρξε καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του έργου, όμως η εικόνα που παρουσίαζε το έργο κατά τον Σεπτέμβριο του 2023 που ο ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι το επισκέφθηκε προσωπικά δεν ανταποκρίνεται στους ισχυρισμούς του τελευταίου, ήτοι ότι αυτό είχε εγκαταλειφθεί και δη ενώ βρισκόταν σε στάδιο που δεν σύνηδε με το στάδιο για το οποίο είχαν ήδη γίνει πληρωμές. Το έργο, ισχυρίζεται η πλευρά της εναγόμενης, ήταν τότε σε πολύ προχωρημένο στάδιο και μάλιστα, ως είχε ενημερωθεί ο ενάγοντας και δεν αποκάλυψε (βλ. Τεκ.1 και 2Α Ένστασης), ήταν στα τελικά στάδια της ολοκλήρωσης του αφού είχε ήδη αρχίσει η τοποθέτηση των αλουμινίων και των κεραμικών. Η καθυστέρηση που είχε επιδειχθεί, για την οποία υπήρξε σχετική αλληλογραφία με τον ενάγοντα πριν την καταχώριση της παρούσας αγωγής και ουδέποτε ο τελευταίος ανέφερε να έχει κάποιο πρόβλημα με αυτή (Τεκ. 6 Ένστασης), οφειλόταν μεταξύ άλλων και στο γεγονός ότι σε κάποιο στάδιο κάποια υλικά καθυστέρησαν να παραδοθούν αλλά και στο ότι είχε αποφασιστεί και η αλλαγή των αρχιτεκτονικών σχεδίων (βλ. Τεκ.2Α ένστασης). Ενόψει όμως του ότι έχουν σήμερα συμπληρωθεί και οι εργασίες τοποθέτησης κεραμικών, ως επιβεβαίωσε ο αρχιτέκτονας στις 02/11/2023 (Τεκ.2 και 3 Ένστασης), δηλαδή το στάδιο 3.1.6 του συμβολαίου, οπόταν και κατέστη οφειλόμενο δυνάμει σχετικού διατακτικού και το ποσό των €16.000 πλέον 5% ΦΠΑ (€16.800 σύνολο) (5η πληρωμή), το όλο έργο αναμένεται να είναι πλήρως ολοκληρωμένο το Φεβρουάριο 2024 (Τεκ.5 ένστασης). Ε. Όπως και να έχει το πράγμα, μετά που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή και εξασφαλίστηκαν τα επίδικα προσωρινά διατάγματα, η πλευρά της εναγόμενης ενημέρωσε την πλευρά του ενάγοντα ότι όχι μόνο το έργο θα ολοκληρωνόταν πολύ σύντομα αλλά και ότι για την καθυστέρηση που είχε επιδειχθεί, η εναγόμενη 1 αποδεχόταν όπως εφαρμοστεί πλήρως ο συμβατικός όρος που της επέβαλλε να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των €700 για κάθε μήνα καθυστέρησης. Δεχόταν συνεπώς και να αφαιρέσει το συνολικό ποσό που θα προέκυπτε να οφείλεται στον ενάγοντα λόγω της καθυστέρησης από το εναπομείναν ποσό που αυτός θα πρέπει στο τέλος να καταβάλει στα πλαίσια της συμφωνίας. Παραδόξως όμως η πλευρά του ενάγοντα, η οποία με την αγωγή της αξιώνει ειδική εκτέλεση των όρων της συμφωνίας καθώς και την εφαρμογή του όρου αναφορικά με την καταβολή αποζημίωσης λόγω καθυστέρησης στην παράδοση του διαμερίσματος, απέρριψε την πρόταση αυτή (Τεκ.7). Ο ενάγοντας όμως ουδέποτε τερμάτισε το επίδικο συμβόλαιο ώστε να δικαιούται να αξιώνει σήμερα επιστροφή του συνολικού ποσού των €133.000 που είχε καταβάλει αντί για την εκπλήρωση του. Με άλλα λόγια, θέση της εναγόμενης 1 είναι ότι ναι μεν ο ενάγοντας εκπλήρωσε σε κάποιο σημαντικό βαθμό τις συμβατικές του υποχρεώσεις απέναντι της - όχι όμως όλες - και ναι μεν από πλευράς της επιδείχθηκε καθυστέρηση στην εκπλήρωση των δικών της συμβατικών υποχρεώσεων, όμως τίποτα δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποδηλοί, είτε ότι ο ενάγοντας εξαπατήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο είτε ότι δημιουργήθηκε κάποιος κίνδυνος αυτός να υποστεί ζημιά ή έστω ζημιά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά. Επιπρόσθετα τούτου, ισχυρίζεται η πλευρά της εναγομένης 1, τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης τα οποία ο ενάγοντας δεν αποκάλυψε, καταδεικνύουν ότι αυτός δεν δικαιούτο στην εξασφάλιση οποιουδήποτε διατάγματος μονομερώς αλλά και στην ουσία δεν δικαιούται ούτε τις τελικές θεραπείες που ζητά. Εφόσον καμία πλευρά δεν επεδίωξε να αντεξετάσει τον ομνύοντα της άλλης πλευράς και εφόσον η πλευρά του ενάγοντα δεν επεδίωξε να καταχωρήσει οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς απάντηση στις θέσεις της εναγόμενης 1, η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Οι νομολογιακές αρχές που περιβάλλουν αιτήματα της παρούσας φύσης, ήτοι αιτήματα που εδράζονται στο αρ.32 του Ν.14/60, είναι καλά γνωστές και έχουν πολύ εύστοχα συνοψισθεί σε πληθώρα αποφάσεων όπως είναι οι ΚΟΖΑΚΟΥ κ.α. ν. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. E127/2013, 13/6/2019 και Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.ά. ν. xxx Λοϊζίδου, Π.Ε. Ε7/2018, ημερ. 21.3.
4. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της Λοϊζίδου που υιοθετήθηκε στη Κοζάκου: «Στο άρθρο 32

(1)αποτυπώνονται οι τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά, προκειμένου να θεμελιώνεται η εξουσία προς έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η πρώτη αφορά το ποιοτικό κριτήριο της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συνδέθηκε, αρχικά από την καθοριστική επί του ζητήματος υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 CLR 557, με τις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα. Θεωρήθηκε ότι ο όρος στα πλαίσια του άρθρου 32 δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι απαιτεί ο,τιδήποτε πέραν της αποκάλυψης «συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων». Εν τέλει, η εξέταση στο στάδιο αναζήτησης προσωρινού διατάγματος της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 περιορίζεται στη δύναμη των δικογράφων και στα όσα αντικειμενικά προκύπτουν από αυτά. Το επίπεδο απόδειξης δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό, καθώς αναμένεται από τον Ενάγοντα μέσα από τα δικόγραφά του να εγείρει το αγώγιμο δικαίωμά του το οποίο, ως ισχυρίζεται, παραβιάζει η αντίδικη πλευρά. Η πιθανότητα επιτυχίας, η δεύτερη δηλαδή προϋπόθεση του άρθρου 32, χαρακτηρίζεται ως το «πρωταρχικό κριτήριο» και το Δικαστήριο προχωρά στην εξέτασή του στην περίπτωση και μόνο όπου έχει ικανοποιηθεί ότι συντρέχει το πρώτο κριτήριο του εν λόγω άρθρου. Η υπόθεση Odysseos (ανωτέρω), ερμηνεύοντας το υπό αναφορά κριτήριο, καθόρισε ότι στο πλαίσιο της νομοθετικής διάταξης του άρθρου 32, δεν θα μπορούσε να είναι ο,τιδήποτε άλλο εκτός από την αποδεικτική ισχύ της υπόθεσης του Ενάγοντα. Το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου το οποίο απαιτείται να υπερπηδήσει ο Ενάγοντας συνίσταται στην τεκμηρίωση «μιας πιθανότητας» επιτυχίας. Κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το επίπεδο δηλαδή απόδειξης που απαιτείται για πολιτική αγωγή. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο. Όπως κατ΄ επανάληψη λέχθηκε, η άσκηση κρίσης επί σοβαρών και περίπλοκων ζητημάτων στα πλαίσια αίτησης για παρεμπίπτον διάταγμα δεν ενδείκνυται, αρχή η οποία θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32

(1)σχετίζεται με τη δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει κατ΄ επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρυση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. Με δεδομένο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θα ήταν επαρκής η θεραπεία των αποζημιώσεων για να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη, τα Δικαστήρια της επιείκειας προχωρούν στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων. Το τρίτο αυτό κριτήριο εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος. Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία. Μεταξύ των περιπτώσεων όπου η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί επαρκής εντάσσεται και η περίπτωση όπου γίνεται επίκληση παραβίασης δικαιωμάτων, ιδίως όπου η επικαλούμενη ζημιά ή βλάβη συνεχίζεται, με απρόβλεπτες προεκτάσεις.... Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32

(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον». Το Δικαστήριο ενεργώντας με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις έκδοσής του. Το όλο ζήτημα συνίσταται στον ισοζυγισμό των ιδιαίτερων αναγκών των διαδίκων, υπό το φως πάντοτε των στοιχείων που καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Στην όλη πορεία εντοπισμού ενός δίκαιου ισοζυγίου ο κάθε παράγοντας που καλύπτει την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά τη δική του σημασία στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Ζητούμενο είναι η άσκηση από το Δικαστήριο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της διακριτικής του εξουσίας, ώστε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και να εξαλειφθεί, στο μέτρο του δυνατού, ο κίνδυνος αδικίας στην περίπτωση κατά την οποία φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα. Η εν προκειμένω άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου δεν λαμβάνει τη μορφή αυθαίρετης απόφασης, αφού ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση η υποχρέωση παράθεσης αιτιολογημένης απόφασης και παροχής εξηγήσεων ως προς τους λόγους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας κατά συγκεκριμένο τρόπο. Παράγοντες που επιδρούν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι, μεταξύ άλλων, οι διαβλεπόμενες επιπτώσεις από την έκδοση ή μη του παρεμπίπτοντος διατάγματος στο πρόσωπο των διαδίκων ή ακόμη και σε τρίτα πρόσωπα, η ίδια η συμπεριφορά των διαδίκων, η καθυστέρηση προσφυγής προς αναζήτηση θεραπείας προσωρινού διατάγματος, αλλά και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, δεδομένου ότι η άσκηση της υπό αναφορά διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εδράζεται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας.» Επιπρόσθετα όμως των πιο πάνω, επισημαίνω ότι εφόσον στην υπό κρίση περίπτωση τα επίδικα διατάγματα εκδόθηκαν μονομερώς συνεπεία επίκλησης του σχετικού δικαιοδοτικού παράγοντα του κατεπείγοντος, ο οποίος παράγοντας, αν διαπιστωθεί ότι υφίσταται, συνιστά θεμιτή εξαίρεση στον θεμελιώδη κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που δεν επιτρέπει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί (βλ. μεταξύ άλλων ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΥΠΠΑ ν. ΠΟΥΛΛΑΣ ΤΣΑΔΙΩΤΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, 17/7/2014, ΑSPIS LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC CO LTD ν. ΕΛΕΟΝΩΡΑΣ ΑΛΛΩΣ ΝΟΡΑΣ ΣΙΑΚΑΤΙΔΟΥ, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 52/2010, 19/3/2014, Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.

(2013)1 Α.Α.Δ. 78 και Vuitton ν. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453), και εφόσον το δικαιοδοτικό στοιχείο του «κατεπείγοντος» θίγεται ρητά με την ένσταση της εναγομένης, το Δικαστήριο όχι μόνο μπορεί αλλά και επιβάλλεται όπως επανεξετάσει το στοιχείο αυτό ώστε να καταλήξει να επικυρώσει ή να ακυρώσει ένα διάταγμα υπό το φως πλέον του συνόλου των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του. Και βεβαίως, αν κατά την εν λόγω επανεξέταση κριθεί ότι για κάποιο λόγο τελικά η εν λόγω δικαιοδοτικής φύσεως προϋπόθεση δεν ικανοποιείτο τότε τα εκδιδόμενα διατάγματα καθίστανται άκυρα εξ' υπαρχής και η εξέταση οποιουδήποτε άλλου θέματος παρέλκει (βλ. ΠΕΤΡΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ ν. ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε90/2016, 23/3/2017, ECLI:CY:AD:2017:A106, Αμβροσιάδου και Τσαδιώτη ανωτέρω). Το βάρος απόδειξης βέβαια ότι όντως υφίστατο το «κατεπείγον» κατά την έκδοση διαταγμάτων μονομερώς το φέρει μέχρι τέλους ο αιτητής ο οποίος βαρύνεται κατά την ακρόαση να τεκμηριώσει πλήρως το αίτημα του για την παροχή θεραπείας, περιλαμβανομένης και της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος εκεί όπου η θεραπεία δόθηκε μονομερώς (βλ. μεταξύ άλλων Δερμοσάκ ανωτέρω). Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές λοιπόν, επισημαίνω ότι από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις που κατατέθηκαν στην υπό συζήτηση διαδικασία αλλά και τα έγγραφα που οι δυο πλευρές παρουσίασαν και επικαλέστηκαν, τα οποία ως επί το πλείστο είναι κοινώς αποδεκτά, τα πιο κάτω προκύπτουν να συνιστούν αδιαμφισβήτητα γεγονότα[1]. Α. Δυνάμει της συμφωνίας των μερών, το διαμέρισμα έπρεπε να ολοκληρωθεί και να παραδοθεί στον ενάγοντα μέχρι τις 18/05/23 και σε περίπτωση που θα υπήρχε καθυστέρηση στην παράδοση πέραν των 30 ημερών, η εναγόμενη 1, αν ήταν αυτή που θα ευθυνόταν για την καθυστέρηση, όφειλε να καταβάλλει στον ενάγοντα €700 για κάθε μήνα καθυστέρησης. Β. Μέχρι τον Αύγουστο 2022 ο ενάγοντας πλήρωνε κανονικά όλα τα διατακτικά/τιμολόγια που του έστελνε κατά καιρούς η εναγόμενη 1 και σύμφωνα με το σχετικό λογαριασμό που τηρούσε η τελευταία, αυτός της είχε ως τότε καταβάλει συνολικά €117.627 και δεν όφειλε οτιδήποτε άλλο. Στις 02/08/22 δε, η εναγόμενη 1 έστειλε στον ενάγοντα διατακτικό/τιμολόγιο για το ποσό των €16.000 πλέον 5% ΦΠΑ (€16.800 συνολικά), σημειώνοντας ότι αφορούσε στην 4η πληρωμή με βάση τη συμφωνία των μερών, δηλαδή την πληρωμή που αφορούσε στην ολοκλήρωση του σταδίου της τοιχοποιίας του έργου και το ποσό αυτό ο ενάγοντας το κατέβαλε στις 21/09/22 (βλ. Τεκ. 6 και 7 αίτησης). Μετά και την εν λόγω πληρωμή, μόνο δύο πληρωμές απέμεναν να γίνουν, ήτοι €16.000 όταν θα ολοκληρωνόταν το στάδιο της τοποθέτησης των κεραμικών και €16.000 κατά την παράδοση του διαμερίσματος. Γ. Στις 22/05/23 ο ενάγοντας έστειλε email στην εναγόμενη 1 ενημερώνοντας την ότι είχε επισκεφθεί τότε προσωπικά το έργο και είχε διαπίστωσε ότι όχι μόνο δεν είχαν γίνει σχεδόν καθόλου εργασίες από το Φεβρουάριο 2023 που το είχε ξανά-επισκεφθεί αλλά και ότι στην κατάσταση που αυτό ήταν φαινόταν αδύνατο να μπορεί να παραδοθεί μέχρι τη συμφωνηθείσα ημερομηνία παράδοσης (βλ. Τεκ. 1 ένστασης). Στο email αυτό του ενάγοντα απάντησαν οι εκπρόσωποι της εναγομένης 1 στις 25/5/2023, οι οποίοι παραδεχόμενοι ότι «.είσαι απόλυτα ορθός στο να επισημαίνεις ότι ο έργο έπρεπε να είχε μέχρι τώρα ολοκληρωθεί . είναι με μεγάλη λύπη που αναγνωρίζουμε την αποτυχία μας να παραδώσουμε το έργο εγκαίρως. Τέτοιο συμβάν δεν συνάδει με τις αξίες και το επίπεδο που προσπαθούμε διακαώς να κρατούμε ως εταιρεία.», του ανέφεραν ότι αντιμετώπιζαν κάποιες προκλήσεις και συγκεκριμένα: «Α) Θέματα με το VAT.Σε τρία διαφορετικά έργα χρεώσαμε κατά λάθος τους πελάτες (μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ). Συνήθως είναι ευθύνη του πελάτη να αξιώσει πίσω από το κράτος το υπολειπόμενο 14% και όχι από εμάς. Ως εκ τούτου αντιμετωπίζουμε τώρα τον κίνδυνο να πρέπει να αποζημιώσουμε την διαφορά στην πληρωμή για πάνω από 24 πελάτες. Αυτό το απρόσμενο έξοδο δεν είχε ληφθεί υπόψη στους υπολογισμούς μας. Παρά ταύτα εργαζόμαστε ενεργά για να επιλύσουμε το θέμα και δεσμευόμαστε να παραδώσουμε το έργο μέσα στους επόμενους 2 - 3 μήνες. Αν είσαι πρόθυμος να μας βοηθήσεις να επισπεύσουμε την διαδικασία θα αποδεχόμασταν με ευγνωμοσύνη οποιαδήποτε βοήθεια. Μπορείς να προχωρήσεις με την πληρωμή €33.627 (διαφορά στο συντελεστή). Β) Παγοποίηση Λογαριασμού. Ο βασικός μας τραπεζικός λογαριασμός . έχει προσωρινά παγιοποιηθεί . βρίσκεται τώρα υπό διερεύνηση λόγω της σύνδεσης του με το ρωσικό σκάνδαλο λόγω του ότι η πλειοψηφία των εμβασμάτων μας προέρχονται από το Ντουμπάι και τη Σαουδική Αραβία. Αυτή η δυσκολία έχει επηρεάσει σημαντικά την επιχειρησιακή μας απόδοση και την γενικότερη οικονομική μας κατάσταση. Έχουμε εξασφαλίσει όλα τα αναγκαία έγγραφα και το νομικό μας τμήμα χειρίζεται το θέμα. Ως συνάδελφος επιχειρηματίας είμαι σίγουρος ότι κατανοείς τις δυσμενείς συνέπειες που τέτοιες συνθήκες μπορούν να συνεπάγονται για μια επιχείρηση. Υπό το φως των πιο πάνω θα εκτιμούσαμε ιδιαίτερα οποιαδήποτε βοήθεια ή υποστήριξη μπορείς να προσφέρεις. Αν είσαι πρόθυμος να προχωρήσεις με την προπληρωμή για την περιουσία σου, παρακαλώ σημείωσε ότι η πληρωμή μπορεί να γίνει σε εναλλακτικό λογαριασμό.παρακαλώ να με ενημερώσεις για την απόφαση σου ώστε να σε εφοδιάσω με τα αναγκαία στοιχεία του νέου λογαριασμού. Περαιτέρω θέλω να σε διαβεβαιώσω ότι αν επιλέξεις να μην προχωρήσεις με την προπληρωμή θα το καταλάβουμε απόλυτα και αυτό δεν θα οδηγήσει σε οποιαδήποτε παρεξήγηση ή περαιτέρω καθυστερήσεις στην παράδοση του έργου. Δεσμευόμαστε απόλυτα να προβούμε σε όλες τις δυνατές ενέργειες για να διασφαλίσουμε ότι το έργο θα ολοκληρωθεί εντός του χρονοδιαγράμματος των 2-3 μηνών ανεξαρτήτως της απόφασης σου να μας βοηθήσεις.» Στο μήνυμα αυτό ο ενάγοντας απάντησε στις 04/6/23 αναφέροντας ότι: «. κατανοώ την κατάσταση και θέλω να βοηθήσω ώστε να ολοκληρωθεί το κτήριο και να χρησιμοποιήσω το διαμέρισμα το συντομότερο, ωστόσο διαπιστώνω τις εξής προκλήσεις .

1. (το ίδρυμα στο οποίο διατηρείται ο εναλλακτικός λογαριασμός δεν είναι τράπεζα).
2. Δεν επιτρέπονται συναλλαγές από τράπεζα της Σαουδικής Αραβίας σε μη τραπεζικό ίδρυμα στο εξωτερικό χωρίς πραγματική δικαιολογία για την αλλαγή η οποία θα πρέπει να επικυρωθεί από την πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Κύπρο,
3. Η τράπεζα στην Σαουδική Αραβία έχει το συμβόλαιο και τα στοιχεία του λογαριασμού (της εναγόμενης 1). με το νέο λογαριασμό θα υπάρχει διάσταση με το συμβόλαιο και τον λογαριασμό που εκεί αναφέρεται . (οπόταν) . θα τεθώ υπό νόμιμη υποψία. Περιττό να αναφέρω πόσο σοβαρό είναι αυτό στην Σαουδική Αραβία και ποιες οι συνέπειες του.
4. Αν το κτήριο θα ολοκληρωθεί εντός 3 μηνών ελπίζω ότι θα μπορέσετε να επιλύσετε το θέμα με τον τραπεζικό λογαριασμό σας ως τότε ώστε να μπορώ να κάνω την τελευταία πληρωμή. Αλλιώς θα πρέπει να αλλάξουμε το συμβόλαιο με ξεκάθαρη εξήγηση από την τράπεζα σας αναφορικά με την παγιοποίηση ώστε να το στείλω στην τράπεζα μου στην Σαουδική Αραβία για να προχωρήσω με την τελευταία πληρωμή.» Δ. Ακολούθως και μέχρι τις 10/08/23, ενάγοντας και εναγόμενη 1 αντάλλαξαν διάφορα emails (Τεκ.1 ένστασης και Τεκ. 5 αίτησης) κατά τα οποία η δευτερη διαβεβαίωνε τον πρώτο για τις προσπάθειες που κατέβαλλε εσωτερικά για να επιλύσει τα ζητήματα που είχαν προκύψει με το λογαριασμό της και το ΦΠΑ και τον καθησύχαζε για την ασφάλεια των συναλλαγών με τους εναλλακτικούς τρόπους που του είχε προτείνει. Ταυτόχρονα όμως η εναγόμενη 1 επεσήμανε και πάλι στον ενάγοντα ότι ήταν απόλυτα κατανοητό από μέρους της αν αυτός δεν επιθυμούσε υπό τις περιστάσεις να προβεί σε οποιαδήποτε προπληρωμή ως του είχε προηγουμένως αναφερθεί ότι μπορούσε να πράξει αν ήθελε - «.if you prefer not to proceed with the full payment at this time we completely understand.» - και τον ενημέρωνε ότι για να μπορέσει να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη άδεια για χρέωση μειωμένου συντελεστή αυτός θα έπρεπε να της αποστείλει με DHL διάφορα έγγραφα. Στις θέσεις αυτές της εναγόμενης 1, ο ενάγοντας, αν και επανέλαβε τις ανησυχίες του για τον προτεινόμενο εναλλακτικό τρόπο καταβολής των πληρωμών, ανέφερε αφ' ενός ότι ήταν πρόθυμος να υπογράψει οποιαδήποτε έγγραφα απαιτούνταν να παρουσιαστούν για το ΦΠΑ και αφ' ετέρου ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα να προβεί σε οποιαδήποτε προπληρωμή φτάνει το έργο να ολοκληρωνόταν το συντομότερο και να ενημερωνόταν για την πορεία του. Σημειώνω εδώ ότι στο απαντητικό email της εναγόμενης 1 στις 10/08/23 (Τεκ.1 ένστασης), η τελευταία ανέφερε στον ενάγοντα μεταξύ άλλων ότι λάμβανε υπόψη της τη θέση του ότι δεν μπορούσε να περιμένει να επιλυθούν πρώτα τα θέματα με το λογαριασμό της προτού να μπορεί να προχωρήσει η ολοκλήρωση του έργου, ότι θα προχωρούσε με τροποποίηση της συμφωνίας ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο εναλλακτικός τρόπος πληρωμής, ότι ήταν «δεσμευμένη στο να προβεί σε όλα τα αναγκαία διαβήματα για να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες εγκρίσεις για χρέωση μειωμένου ΦΠΑ», θέμα το οποίο οι λογιστές της ήδη επιλαμβάνονταν, και ότι το έργο βρισκόταν τότε στο στάδιο της τοποθέτησης των αλουμινίων και των κεραμικών. Ε. Μεταξύ 08/09/23 και 13/09/23 ο ενάγοντας έστειλε προσωπικά και μέσω των δικηγόρων του τρία διαφορετικά emails προς την εναγόμενη 1 εκφράζοντας τη δυσφορία του με την καθυστέρηση στην ολοκλήρωση και παράδοση του έργου καθώς επίσης και με την κατάσταση στην οποία αυτό βρισκόταν, η οποία ουδόλως ανταποκρινόταν στα στάδια για τα οποία αυτός είχε ήδη καταβάλει πληρωμές. Από πλευράς εναγομένης 1 επιχειρήθηκε μεταξύ 17/09/23 - 20/09/23 να διευθετηθεί συνάντηση με τον ενάγοντα για να συζητηθεί o «κατανοητός εκνευρισμός» που αυτός ένιωθε όμως ο τελευταίος δεν ανταποκρίθηκε (βλ. Τεκ.8 αίτησης και Τεκ. 2 ένστασης. Στ. Στις 02/11/23, δηλαδή 1 και πλέον μήνα μετά την καταχώρηση της αγωγής και της έκδοσης των υπό κρίση προσωρινών διαταγμάτων, ο αρχιτέκτονας του έργου εξέδωσε γραπτή επιβεβαίωση ολοκλήρωσης του σταδίου της τοποθέτησης των κεραμικών στο έργο οπόταν και η εναγόμενη προχώρησε με την έκδοση και αποστολή στον ενάγοντα σχετικού τιμολογίου για το ποσό των €16000 πλέον 5% ΦΠΑ (€16800 σύνολο) (βλ. Τεκ. 2, 3 και 4 ένστασης). Περί το τέλος του ίδιου μήνα δε, δηλαδή στις 29/11/23 και 30/11/23, ο ίδιος αρχιτέκτονας εξέδωσε αφ' ενός βεβαίωση για την καθυστέρηση που επιδείχθηκε στην ολοκλήρωση του έργου η οποία αποδόθηκε σε παράγοντες άσχετους με τον ενάγοντα και αφ' ετέρου εκτίμηση ότι το έργο θα ολοκληρωνόταν εντός 3 μηνών περίπου, δηλαδή μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου 2024 (βλ. Τεκ. 2Α και 5 ένστασης). Τα στοιχεία αυτά αποστάληκαν στον ενάγοντα όπως επίσης απεστάλη και η θέση της εναγόμενης 1 ότι αποδεχόταν όπως εφαρμοστεί πλήρως ο σχετικός όρος της σύμβασης για την καταβολή μηνιαίας αποζημίωσης λόγω καθυστέρησης, με την αφαίρεση από το εναπομείναν ποσό αγοράς του διαμερίσματος του συνόλου της αποζημίωσης που θα προκύψει μέχρι την παράδοση του (βλ. Τεκ. 4 και 7 ένστασης). Ο ενάγοντας παρά ταύτα δεν αποδέχτηκε τις θέσεις αυτές. Στη βάση λοιπόν των όσων αδιαμφισβήτητα αναφέρθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο μεταξύ των διαδίκων και τα οποία ουσιαστικά επαναλήφθηκαν στις ένορκες δηλώσεις που κατατέθηκαν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, προκύπτει ότι προτού καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή, υπήρξε ρητή παραδοχή από πλευράς εναγομένης 1 ότι ενώ ο ενάγοντας είχε εκπληρώσει πλήρως τις συμβατικές του υποχρεώσεις μέχρι και τον Μάιο 2023, εντούτοις αυτή δεν είχε πράξει το ίδιο αφού το διαμέρισμα δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί και παραδοθεί ως προνοούσε η συμφωνία των μερών, και ότι η αντισυμβατική αυτή καθυστέρηση συνιστούσε «αποτυχία» αποκλειστικά της εναγόμενης 1 για την οποία ουδόλως ευθυνόταν ο ενάγοντας. Επισημαίνω εδώ ότι όσον αφορά την θέση της εναγομένης 1 ότι ο ενάγοντας είχε παραβεί τη σύμβαση διότι παρέλειψε και αρνήθηκε να της καταβάλει τη διαφορά στο ΦΠΑ όταν ενημερώθηκε για το θέμα αυτό, η θέση αυτή έκδηλα καταρρίπτεται από τα όσα σχετικά αναφέρθηκαν στην αλληλογραφία των μερών την οποία παρέθεσα αυτούσια πιο πάνω. Υπενθυμίζω και επισημαίνω επίσης ότι όχι μόνο το τιμολόγιο που η ίδια η εναγόμενη 1 έστειλε στον ενάγοντα μετά την καταχώρηση της αγωγής έφερε ΦΠΑ 5% και όχι 19% αλλά και ότι καθ' όλη την επικοινωνία των διαδίκων πριν την καταχώρηση της αγωγής, η πλευρά της εναγομένης 1 είχε επανειλημμένα αναφέρει προς τον ενάγοντα ότι το θέμα του μειωμένου ΦΠΑ θα το αναλάμβανε η ίδια και ότι αυτός δεν ήταν τότε υπόχρεος να προβεί σε οποιαδήποτε πληρωμή. Μάλιστα δε, είχε ρητά αναφερθεί στον ενάγοντα το Μάιο 2023 ότι όχι μόνο θα ήταν απόλυτα κατανοητό αν αυτός δεν επιθυμούσε τότε να προβεί σε οποιαδήποτε πληρωμή αλλά και ότι η μη διενέργεια μιας τέτοιας πληρωμής δεν θα συνιστούσε λόγο για να μην ολοκληρωθεί το έργο μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου 2023 που η εναγόμενη 1 είχε τότε δεσμευτεί ότι θα το ολοκλήρωνε. Αν τώρα στα πιο πάνω συνυπολογιστεί και το επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ενώ η εναγόμενη 1 είχε ζητήσει και πληρωθεί για το 4ο από τα 6 στάδια του έργου τον Αύγουστο 2022 εντούτοις μέχρι τις 29/09/23 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή, δηλαδή 1 και πλέον χρόνο αργότερα, δεν είχε καν ολοκληρώσει το 5ο στάδιο του έργου, ήτοι της τοποθέτησης των κεραμικών και αυτό τη στιγμή που είχε ήδη δεσμευτεί από τον Μάιο 2023 κατ' απολογητικό τρόπο να παραδώσει το έργο μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου 2023, κρίνεται ότι δικαιολογημένα ο ενάγοντας θεώρησε το Σεπτέμβριο του 2023 ότι το έργο είχε ουσιαστικά παραμείνει στάσιμο κατά παράβαση της συμφωνίας και των σχετικών δεσμεύσεων της εναγόμενης
5. Και δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι εδώ ότι όχι μόνο η εναγόμενη φέρεται να κατάφερε να ολοκληρώσει το 5ο στάδιο 1 μήνα μετά την καταχώρηση της αγωγής αλλά και ότι όταν ενημέρωνε τον ενάγοντα στις 10/08/23 ότι είχε προ 2 μηνών αρχίσει την τοποθέτηση αλουμινίων και κεραμικών, δηλαδή το πρότελευταιο στάδιο του έργου, είχαν ήδη παρέλθει τέσσερις μήνες από τότε που δεσμεύτηκε ότι θα ολοκλήρωνε το έργο εντός 2-3 μηνών (25/05/23). Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων συνεπώς, στα οποία περιλαμβάνονται και τα κοινώς αποδεκτά γεγονότα της παγοποίησης του λογαριασμού της εναγομένης 1 και των υποχρεώσεων της απέναντι στο ΦΠΑ, τα οποία ζητήματα κατά την ίδια την τελευταία «.επηρέαζαν σημαντικά την επιχειρησιακή μας απόδοση και την γενικότερη οικονομική μας κατάσταση.», κρίνεται ότι ορθά θεωρήθηκε κατά την έκδοση των υπό συζήτηση προσωρινών διαταγμάτων ότι συνέτρεχαν και το στοιχείο του κατεπείγοντος αλλά και οι σχετικές προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων και όσον αφορά τα στοιχεία που η εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι εσκεμμένα αποκρύφτηκαν από τον ενάγοντα, τα στοιχεία αυτά, ως φαίνεται και πιο πάνω, όχι μόνο δεν αναιρούν τις θέσεις που πρόβαλε με την αίτηση του ο τελευταίος αλλά στην ουσία συνάδουν με την ουσία των ισχυρισμών του. Είναι άλλωστε μετά την καταχώρηση της αγωγής που η πλευρά της εναγόμενης 1 ουσιαστικά «προχώρησε» με την εκπλήρωση των συμφωνηθέντων. Των πιο πάνω λεχθέντων όμως, με βάση τα στοιχεία που έχουν προς το παρόν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται ότι από το σύνολο των τελικών θεραπειών που αξιώνονται με την αγωγή, ο ενάγοντας μόνο την θεραπεία για πλήρη εφαρμογή και εκτέλεση των συμφωνηθέντων μπορεί δικαιολογημένα να θεωρεί ότι έχει καλή συζητήσιμη υπόθεση και ορατή πιθανότητα να επιτύχει στο να τη λάβει. Αυτό αφ' ενός λόγω της επιλογής του όπως μην τερματίσει την επίδικη συμφωνία και όπως ζητήσει τη συνέχιση των εκατέρωθεν συμβατικών υποχρεώσεων μέχρι την τελική εκπλήρωση τους και αφ' ετέρου λόγω της παράλειψης του να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποδηλοί ότι υπέστη ή υπόκειται σε οποιαδήποτε άλλη ζημιά πέραν της ζημιάς για την οποία εφαρμόζεται ο σχετικός συμβατικός όρος τον οποίο ζητά να εφαρμοστεί. Και σίγουρα, λαμβανομένων υπόψη και των νομικών αρχών που περιβάλλουν το μέτρο και το είδος των θεραπειών που ένα παραπονούμενο πρόσωπο όπως ο ενάγοντας έχει στη διάθεση του σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν τίθεται θέμα να μπορεί στο τέλος, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του, να διαταχθεί και η εκπλήρωση της συμφωνίας αλλά και η επιστροφή των καταβληθέντων ποσών. Το ερώτημα τώρα που τίθεται είναι το κατά πόσο οι «εξελίξεις» που φέρονται να έλαβαν χώρα στο έργο μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, δηλαδή η ολοκλήρωση του προτελευταίου σταδίου του έργου στις 02/11/23, η γραπτή επιβεβαίωση του αρχιτέκτονα ότι το έργο θα παραδοθεί μέχρι και τον Φεβρουάριο 2024 και η αποδοχή της εναγόμενης 1 όπως εφαρμοστεί ο σχετικός όρος για αποζημίωση της καθυστέρησης, οι οποίες δεν αντικρούστηκαν από πλευράς ενάγοντα, συνιστούν στοιχεία τα οποία δύναται να επιδράσουν καταλυτικά στη συνέχιση της ισχύος των εκδοθέντων διαταγμάτων. Για το θέμα αυτό, το οποίο, ως επισημαίνει και η πλευρά της εναγόμενης 1, άπτεται ουσιαστικά των ζητημάτων της «πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς» και του «ισοζυγίου της ευχέρειας», σημειώνω τα εξής. Όταν και αν το έργο ολοκληρωθεί και παραδοθεί στον ενάγοντα, ο τελευταίος θα λάβει το διαμέρισμα που συμφώνησε να αγοράσει για €166.000 πλέον ΦΠΑ και η εναγόμενη 1 θα δικαιούται κατά την παράδοση του διαμερίσματος να λάβει από τον ενάγοντα το συνολικό ποσό των €32.000 πλέον ΦΠΑ. Ταυτόχρονα όμως η εναγόμενη 1 θα υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα αποζημίωση για την καθυστέρηση ύψους €700 για κάθε μήνα καθυστέρησης. Ο συμψηφισμός των δύο αυτών κονδυλίων, δηλαδή του εναπομείναντος τιμήματος αγοράς και της αποζημίωσης για την καθυστέρηση, θα είναι επιτρεπτός μόνο αν τα δύο μέρη συμφωνούν εφόσον στην επίδικη συμφωνία δεν υπάρχει κάποια σχετική πρόνοια. Σήμερα, η επιδειχθείσα καθυστέρηση της εναγόμενης 1 ανέρχεται στους 8 μήνες και με βάση τη συμφωνία των μερών αυτή αντιστοιχεί σε αποζημιώσεις ύψους €
6. Αν τώρα το έργο ολοκληρωθεί και παραδοθεί εντός Φεβρουαρίου 2024 ως ισχυρίζεται η πλευρά της εναγόμενης 1 ότι θα γίνει, ήτοι με καθυστέρηση 9 μηνών, τότε η «ζημιά» που θα υποστεί ο ενάγοντας θα είναι της τάξης των €
7. Με άλλα λόγια, μέχρι ο ενάγοντας να τερματίσει τη σύμβαση λόγω της επιδειχθείσας καθυστέρησης ή για οποιοδήποτε άλλο συναφή λόγο, οπόταν και τα δικαιώματα του θα τεθούν πλέον επί διαφορετικής βάσης από αυτή επί της οποίας εδράζεται η αγωγή του, η ζημιά του θα συνίσταται αφ' ενός στο ότι θα χρειάζεται ακόμη €32.000 πλέον ΦΠΑ για να ολοκληρωθεί το έργο που αυτός συμφώνησε να αγοράσει για €166.000 και αφ' ετέρου σε αποζημίωση €700 για κάθε μήνα καθυστέρησης, η οποία θα είναι τουλάχιστο €
8. Η ζημιά αυτή μπορεί μεν να θεωρηθεί ως ζημιά που μπορεί να αποκατασταθεί με την ανάλογη οικονομική αποζημίωση, όμως στην προκειμένη περίπτωση τίποτα δεν έχει παρουσιαστεί από πλευράς εναγόμενης 1 που να υποδηλοί ότι αυτή έχει επιλύσει τα θέματα που αντιμετώπιζε με την τράπεζα της και με το ΦΠΑ, και τα οποία θέματα, ως η ίδια παραδέχτηκε στον ενάγοντα το Μάιο του 2023, όχι μόνο επηρεάζουν «.σημαντικά την επιχειρησιακή μας απόδοση και την γενικότερη οικονομική μας κατάσταση.» αλλά και την ανάγκασαν να ζητήσει οικονομική βοήθεια από τους ίδιους τους αγοραστές - πελάτες της όπως είναι ο ενάγοντας. Υπό το φως των πιο πάνω συνεπώς, κρίνω ότι και το στοιχείο της «πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς» ικανοποιείται αλλά και ότι είναι «δίκαιο και πρόσφορο» να συνεχίσουν να ισχύουν τα διατάγματα παγοποίησης και απαγόρευσης αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης 1, με τη διαφορά όμως ότι με βάση το σύνολο των δεδομένων που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνεται πιο «δίκαιο και πρόσφορο» να μειωθεί το ποσό της διαταχθείσας δέσμευσης από €133.000 σε €40.000 ούτως ώστε να καλύπτει την πραγματική αξία του εναπομείναντος μέρος του έργου καθώς και τις αποζημιώσεις που η καθυστέρηση που έχει επιδειχθεί συνεπάγεται και ενδεχομένως να συνεχίσει να συνεπάγεται σε περίπτωση που η καθυστέρηση συνεχίσει και μετά το Φεβρουάριο 2024 να επιδεικνύεται. Όσον αφορά τώρα το διάταγμα αποκάλυψης των περιουσιακών στοιχείων της εναγόμενης 1, αυτό, ενόψει των σχετικών στοιχείων που παρουσίασε η τελευταία και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, αλλά και ιδιαίτερα ενόψει των επίσης αδιαμφισβήτητων εξελίξεων στην ολοκλήρωση του έργου, οι οποίες θέτουν πλέον την υπόθεση σε μία άλλη διάσταση ως εξήγησα στις αμέσως προηγούμενες παραγράφους, κρίνω ότι δεν θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο να συνεχίσει να υφίσταται. Πρόκειται άλλωστε για ένα ιδιαίτερα δραστικό και επεμβατικό μέτρο το οποίο πρέπει να λαμβάνεται μόνο εκεί όπου είναι απόλυτα αναγκαίο να ληφθεί και δεν θεωρώ ότι η παρούσα υπόθεση είναι υπό τις περιστάσεις μια τέτοια περίπτωση, ιδιαίτερα από τη στιγμή που στα περιουσιακά στοιχεία της εναγόμενης φαίνεται να συμβάλλουν με πληρωμές τρίτα άσχετα και αθώα πρόσωπα (πελάτες - αγοραστές). Για όλους τους πιο πάνω λόγους λοιπόν, η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς και τα διατάγματα παγοποίησης και απαγόρευσης αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης 1 που εκδόθηκαν στις 05/10/23 καθίστανται απόλυτα με τη διαφοροποίηση ότι το ποσό της διαταχθείσας δέσμευσης μειώνεται από €133.000 σε €40.
9. Το διάταγμα για ένορκη αποκάλυψη των περιουσιακών στοιχείων της εναγόμενης ακυρώνεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, αυτά, ως είναι και ο γενικός κανόνας, τα δικαιούται η πλευρά του ενάγοντα. Προτού όμως προχωρήσω να ακούσω τους συνηγόρους σε σχέση με το ύψος των εξόδων αυτών στα πλαίσια της σχετικής διαδικασίας που προνοούν οι Θεσμοί, θα δώσω στους τελευταίους την ευκαιρία να συμφωνήσουν και να δηλώσουν το ύψος των εξόδων. Αν λοιπόν μέχρι τις 02/02/24 οι διάδικοι δεν καταλήξουν σε συμφωνία ως προς το ύψος των εξόδων τότε να καταχωρήσουν εκατέρωθεν σχετικούς καταλόγους και το Δικαστήριο θα επιληφθεί του θέματος στις 05/02/24 και ώρα 0930 στη φυσική παρουσία τους (βλ. Μ.39 Κ. 7 και 9). Υπ........... Λ. Πασχαλίδης, A.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Επειδή η η επίδικη συμφωνία των μερών και η μεταξύ τους αλληλογραφία ήταν στην αγγλική γλώσσα, οι αυτούσιες αναφορές που θα γίνονται θα είναι σε ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο