Σώτος Σιάλαρος κ.α. ν. X Corp. (Twitter International Unlimited Company), Αρ. Αγωγής: 197/24, 10/4/2024

(1)(α) που καταχώρησαν στις 04/04/2024, οι τρεις ενάγοντες - ο ενάγοντας 1 είναι σύζυγος της ενάγουσας 2 και η ενάγουσα 3 η θυγατέρα τους - αξιώνουν από την εναγόμενη, η οποία φέρεται να είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Ιρλανδία και να συνιστά «νομικό πρόσωπο το οποίο παρέχει υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης και ειδήσεων όπου οι χρήστες μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω μικρών αναρτήσεων οι οποίες ονομάζονται tweets», την επιδίκαση αποζημιώσεων «για λίβελλο και επιζήμια ψευδολογία ή και για παραβίαση της αρχής της προστασίας των προσωπικών τους δεδομένων και άρση των δημοσιευμάτων (που αναφέρονται στην απαίτηση», καθώς και την έκδοση των πιο κάτω τελικών διαταγμάτων: « Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται από τους Εναγόμενους να επιτρέψουν στους λογαριασμούς «Jho Low ο Προεδρικός Βαφτιστικός parody» όνομα χρήστη @CommentaryJho, "Ο Τατάς του Jho parody», όνομα χρήστη @TatasTouJho, και "Lord Justice Cyprius" όνομα χρήστη @LordCyprius και/ή από οποιοδήποτε λογαριασμό τη δημοσίευση προσβλητικού και/ή δυσφημιστικού υλικού αναφορικά με τα πρόσωπα των Εναγόντων στην πλατφόρμα του Χ (Twitter) στις ιστοσελίδες τους και/ή άλλως πώς, Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι στην αφαίρεση οποιουδήποτε προσβλητικού και/ή δυσφημιστικού υλικού αναφορικά με τα πρόσωπα των Εναγόντων στην πλατφόρμα του Χ (Twitter) στις ιστοσελίδες τους και/ή άλλως πώς. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι στην διαγραφή οποιουδήποτε λογαριασμού ο οποίος χειρίζεται από οποιοδήποτε πρόσωπο (ειδικότερα αυτούς που χρησιμοποιήθηκαν για τα προσβλητικά tweets) με σκοπό να αποτραπούν οι εν λόγω χρήστες, κατά το μέγιστο των δυνατοτήτων των Εναγόμενων, από το να λειτουργήσουν οποιοδήποτε λογαριασμό στην πλατφόρμα των Εναγόμενων. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους από το να ειδοποιήσουν τους χρήστες "Jho Low ο Προεδρικός Βαφτιστικός parody", όνομα χρήστη @CommentaryJho, "Ο Τατάς Του Jho parody» όνομα χρήστη @TatasTouJho και "Lord Justice Cyprius" όνομα χρήστη @LordCyprius για την διαγραφή και/ή την αφαίρεση των λογαριασμών τους.» Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, οι ενάγοντες είχαν διαπιστώσει ότι στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης της εναγόμενης, στην οποία οι διάφοροι χρήστες αναρτούν μέσω «ειδικού λογαριασμού χρήστη» και με «όνομα χρήστη» υλικό το οποίο επιθυμούν να κοινοποιήσουν στους άλλους χρήστες της πλατφόρμας, είχαν δημοσιευτεί μεταξύ 21/3/2024 και 23/3/2024, από τους λογαριασμούς - χρήστες ("Jho Low ο Προεδρικός Βαφτιστικός parody", όνομα χρήστη @CommentaryJho, "Ο Τατάς Του Jho parody» όνομα χρήστη @TatasTouJho και "Lord Justice Cyprius" όνομα χρήστη @LordCyprius) τέσσερεις αναρτήσεις που αφορούσαν τους ιδίους. Οι εν λόγω αναρτήσεις, σύμφωνα με τους ενάγοντες, αποτελούνταν αφ' ενός από αναδημοσιεύσεις δημοσιευμάτων που είχαν δημοσιευθεί στις κυπριακές διαδικτυακές εφημερίδες Πολίτης και Φιλελεύθερος καθώς επίσης και μία απόφαση που είχε εκδώσει και δημοσιεύσει το πειθαρχικό συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου σε σχέση με την ενάγουσα 2, και αφ' ετέρου από προσωπικά σχόλια του φερόμενου χρήστη του κάθε επίμαχου λογαριασμού, τα οποία περιλάμβαναν και προσωπικές πληροφορίες σε σχέση με τον κάθε ενάγοντα ξεχωριστά (το πλήρες κείμενο των αναρτήσεων παρατίθεται στις γραπτές παραστάσεις των εναγόντων). Οι αναρτήσεις αυτές, οι οποίες κατά τους ενάγοντες, συνιστούν δημοσιεύματα «δυσφημιστικά, προσβλητικά, και τους κατονομάζουν προφανέστατα, ενώ αφήνεται να νοηθεί για την ενάγουσα 2 και την οικογένεια της ότι διέπραξαν αξιόποινες πράξεις και/ή ότι δεν διώκονται για τις πράξεις του λόγω του ότι ο Ενάγων 1 εργαζόταν στο Προεδρικό Μέγαρο», στη συνέχεια αναδημοσιεύτηκαν σύμφωνα με τους ενάγοντες από άλλους χρήστες της πλατφόρμας της εναγόμενης τόσο διαδικτυακά όσο και στον έντυπο τύπο, συνοδευόμενες κάθε φορά και με τα σχόλια του προσώπου που τις αναδημοσίευε, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται και να ενισχύεται η ζημιά που προκάλεσαν οι αρχικές αναρτήσεις. Αφού λοιπόν οι ενάγοντες διαπίστωσαν τις προαναφερόμενες αναρτήσεις στην πλατφόρμα της εναγόμενης επιχείρησαν να καταγγείλουν το όλο θέμα και τους επίμαχους λογαριασμούς - χρήστες στην τελευταία, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό τη σχετική διαδικασία που παρέχεται μέσω της πλατφόρμας της εναγόμενης σε σχέση με αναρτήσεις που συνίστανται σε «ρητορική μίσους». Κανένα όμως θετικό αποτέλεσμα δεν υπήρξε αφού μέχρι και σήμερα δεν έχουν αφαιρεθεί οι δυσφημιστικές αναρτήσεις ούτε και φαίνεται να έχει ληφθεί κάποιο μέτρο σε σχέση με τους επίμαχους λογαριασμούς - χρήστες. Επισημαίνουν περαιτέρω οι ενάγοντες ότι στη σελίδα της στο διαδίκτυο, η εναγόμενη αναφέρει ότι σε σχέση με τους χρήστες της πλατφόρμας της και τις προσωπικές πληροφορίες που αυτοί της παρέχουν τηρείται Πολιτική Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, τους όρους της οποίας ο κάθε χρήστης οφείλει να αποδεχτεί προτού να μπορεί να χρησιμοποιήσει την πλατφόρμα. Στην Πολιτική αυτή δε, ισχυρίζονται οι ενάγοντες, αναφέρεται ότι η εναγόμενη ενημερώνει τους χρήστες της πλατφόρμας τόσο για τους σκοπούς που συλλέγει τις πληροφορίες τους όσο και για το ότι ενδέχεται να κοινοποιήσει τις πληροφορίες αυτές σε τρίτους αλλά μόνο υπό κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις - π.χ για σκοπούς συμμόρφωσης με το νόμο ή λόγω παραβίασης των κανόνων λειτουργίας της πλατφόρμας ή για προστασία των δικαιωμάτων των χρηστών της - καθώς επίσης και ότι επειδή είναι «.παροχέας υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης, παρέχει . δυνατότητα σε τρίτα πρόσωπα τα οποία είναι θύματα και ή παραπονούμενοι λίβελλου και δυσφήμισης όπως καταθέσουν σε αυτήν μέσω «legal request».αίτημα για αφαίρεση σχολίων, κοινοποίηση προσωπικών στοιχείων χρηστών που προβαίνουν σε τέτοια δυσφημιστικά σχόλια αλλά και απαγόρευση ενημέρωσης των χρηστών εναντίον τους οποίους έχει εκδοθεί διάταγμα ότι τέτοιο διάταγμα υπάρχει». Αυτά τα «legal requests» που η εναγόμενη αναφέρει ότι χρειάζεται να λάβει προκειμένου να ικανοποιήσει αιτήματα τέτοιας φύσης, περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τα όσα οι ενάγοντες αναφέρουν ότι περιέχονται στη σελίδα της εναγόμενης, «.κλήση Δικαστηρίου, διάταγμα Δικαστηρίου ή κάποιο άλλο νομικό έγγραφο στο οποίο αναφέρεται νομοθεσία που σχετίζεται με κάποιας φύσης αξίωση ή απαίτηση», το οποίο θα πρέπει να της σταλεί με email ή ταχυδρομείο ή φαξ ή μέσω ειδικής σελίδας στο διαδίκτυο ή μέσω κυβερνητικής υπηρεσίας ή μέσω δικηγόρου που εκπροσωπεί κάποιο κατηγορούμενο ή διάδικο σε πολιτική διαδικασία.» Κατά τους ενάγοντες λοιπόν, επειδή η παραβίαση των προσωπικών τους δεδομένων και/ή η παραβίαση του δικαιώματος τους στην προσωπική και οικογενειακή ζωή που κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ και/ή η δυσφήμιση που επέφεραν οι αναρτήσεις των επίμαχων λογαριασμών - χρηστών της πλατφόρμας της εναγόμενης, την πραγματική ταυτότητα των οποίων χρηστών οι ίδιοι δεν την γνωρίζουν, συνεχίζει να υφίσταται και να αναπαράγεται από τρίτους, και επειδή η διαδικασία που προσφέρει η εναγόμενη σε θύματα όπως αυτοί είναι ανεπαρκής και αναποτελεσματική ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, να διακοπεί δηλαδή η ζημιογόνα δημοσίευση και να αποκαλυφθούν οι πραγματικοί αδικοπραγούντες ώστε να οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο θα πρέπει να τους αποδώσει τις τελικές θεραπείες που ζητούν με την απαίτηση τους εναντίον της εναγόμενης. Την ίδια μέρα που καταχώρησαν την πιο πάνω απαίτηση τους, οι ενάγοντες καταχώρησαν και την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση χωρίς ειδοποίηση κατ' εφαρμογή του Μ.23 Κ4

(6), με την οποία, επικαλούμενοι την ύπαρξη κατεπείγουσας βάσης για τους λόγους που αναφέρουν σε ξεχωριστή ένορκη δήλωση κατ' εφαρμογή του Μ.23 Κ.8, ζητούν, στη βάση των «νέων» Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, του αρ.15Σ και του αρ. 8 της ΕΣΔΑ, όπως εκδοθούν μονομερώς προσωρινά διατάγματα με τα οποία, (α) να απαγορεύεται στην εναγόμενη να επιτρέψει την ανάρτηση περαιτέρω δυσφημιστικών σχολίων στους λογαριασμούς - χρήστες που αναφέρονται πιο πάνω, (β) να υποχρεώνεται η εναγόμενη να αφαιρέσει τα δυσφημιστικά σχόλια που ήδη υπάρχουν, (γ) να διατάσσεται η εναγόμενη να διαγράψει τους δυσφημιστές λογαριασμούς - χρήστες και να μην τους ειδοποιήσει για τη διαγραφή αυτή και (δ) να διατάσσεται η εναγόμενη να αποκαλύψει όλες τις πληροφορίες που έχει στην κατοχή της σε σχέση με τα πραγματικά πρόσωπα πίσω από τους προαναφερόμενους λογαριασμούς - χρήστες καθώς επίσης και τη σχέση που τα πρόσωπα αυτά είχαν, αν είχαν, με άλλους παρόμοιους λογαριασμούς. Σημειώνω εδώ ότι σύμφωνα με τους ενάγοντες και τις Ε/Δ του ενάγοντα 1 που συνοδεύουν την αίτηση - μία Ε/Δ σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης τα οποία παρατίθενται ανωτέρω και μία Ε/Δ σε σχέση με το κατ' ισχυρισμό κατεπείγον της περίπτωσης και το δικαιολογημένο της επιλογής να ζητηθούν προσωρινά διατάγματα χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά - ο λόγος για τον οποίο δικαιολογείται να εκδοθούν μονομερώς τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα είναι ουσιαστικά διότι τα επίδικα δημοσιεύματα συνεχίζουν να είναι αναρτημένα και να αναπαράγονται από τρίτους παρά το σχετικό παράπονο που έγινε προς την εναγόμενη καθώς και διότι η διαδικασία που παρέχει η τελευταία για αφαίρεση τέτοιων δημοσιευμάτων και αποκάλυψη των πληροφοριών της φύσης που ζητούνται είναι ανεπαρκής και σε κάθε περίπτωση απαιτεί, σύμφωνα με την Πολιτική της εναγόμενης, την προηγούμενη εξασφάλιση σχετικού διατάγματος Δικαστηρίου. Κατόπιν αιτήματος των ευπαίδευτων συνηγόρων των εναγόντων το Δικαστήριο όρισε για ΑΔΟ την αίτηση χθες (09/04/24) και αφού διεξήλθε των όσων τέθηκαν ενώπιον του, έθεσε στους συνηγόρους προβληματισμό ως προς το κατά δικαιολογείτο υπό τις περιστάσεις η έκδοση οποιουδήποτε προσωρινού διατάγματος μονομερώς, δηλαδή χωρίς ειδοποίηση προς την εναγόμενη. Εκφράστηκε δηλαδή δικαστικός προβληματισμός σε σχέση με το κατά πόσο όντως πρόκειται για περίπτωση όπου «υπάρχει κατεπείγον ή εξαιρετικές περιστάσεις» ώστε να δικαιολογείται η καταχώρηση και προώθηση αίτησης για ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα χωρίς ειδοποίηση (βλ. σχετικές προϋποθέσεις Μ.23 Κ.6 και Κ9) και παρεμβάλλω εδώ ότι η αίτηση δεν αναφέρεται να εδράζεται στο αρ. 32 Ν.14/60 ή στις πρόνοιες του Κεφ. 6 αλλά μόνο στις πρόνοιες των νέων Θεσμών, στο Σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ (σ.Δ για το θέμα αυτό κάνω ειδικότερη αναφορά πιο κάτω). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εναγόντων δήλωσαν ότι θα επιμείνουν στην επιλογή τους για προώθηση της αίτησης τους χωρίς ειδοποίηση με σκοπό την μονομερή έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εναντίον της εναγόμενης και προς υποστήριξη της επιλογής τους παρέπεμψαν τόσο στις σχετικές Ε/Δ του ενάγοντα 1 όσο και στην εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση που καταχώρησαν ως οι νέοι θεσμοί επιβάλλουν να γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις (Μ.23Κ6

(2)). Στην αγόρευση τους αυτή, οι συνήγοροι κάμνουν αναφορά στην νομική πτυχή που διέπει αιτήματα αυτής της φύσης, περιλαμβανομένων και των αρχών που περιβάλλουν το αρ.32 Ν.14/60, καθώς επίσης και σε αλλοδαπή νομολογία (Κοινοδίκαιο και Ηπειρωτικό Δίκαιο) η οποία αφορούσε σε παρόμοια αιτήματα σε σχέση με την ίδια ουσιαστικά εναγόμενη, (βλ. μεταξύ άλλων Χ ν Twitter Inc [2017] NSWSC 1300 (Νέα Νότια Ουαλία) και Ste Twitter International Company v. Jean - Philippe T, RG no 19/57685 (Γαλλία) Εξέτασα λοιπόν με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, έχοντας κατά νου και τις νομικές αρχές που διέπουν αιτήματα για έκδοση ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων, περιλαμβανομένων και των αρχών που διέπουν ειδικά αιτήματα για προσωρινά διατάγματα σε αγωγές που βασίζονται στη δυσφήμηση αλλά και σε άλλες συναφείς βάσεις (βλ. μεταξύ άλλων Ευστρατίου Χρίστος ν. Dicran Ouzounian and Company Limited εμπορευόμενη με την επωνυμία Lexus Cyprus

(2014)1 ΑΑΔ 212, C.T. Tobacco Ltd v. Eκδόσεις Αρκτίνος

(2003)1 Α.Α.Δ. 853, Παναγιώτου v. Μουλαζίμη

(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 78, GYH v. Person Unknown [2017] EWHC 3360 (QB) και Terry (previously LNS) v. Persons Unknown [2010] EWHC 119 (QB)), και τις πρόνοιες των νέων Θεσμών επί των οποίων εδράζεται και προωθείται η αίτηση, περιλαμβανομένων δηλαδή κα των προνοιών αναφορικά με το πότε δικαιολογείται η καταχώρηση και προώθηση αίτησης χωρίς ειδοποίηση αλλά και των προνοιών που αφορούν στις εξουσίες που έχει το Δικαστήριο κατά την ΑΔΟ τέτοιας αίτησης ιδιαίτερα όταν δηλώνεται επιμονή στην προώθηση της ως τέτοια αίτηση (Μ.23 Κ.9[1]), αλλά και τις αρχές που διέπουν το πότε μπορεί να δικαιολογηθεί η παρέκκλιση από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει όπως ακούγονται οι θέσεις όλων των επηρεαζόμενων πλευρών προτού εκδοθεί κάποιο διάταγμα. Στο σημείο αυτό επαναλαμβάνω ότι δεν έχει διαφύγει της προσοχής μου ότι οι ενάγοντες δεν φαίνεται να επικαλούνται ως νομική βάση για την αίτηση τους τις πρόνοιες του αρ. 32 Ν.14/60 ή τις πρόνοιες του Κεφ. 6 οι οποίες παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και δη μονομερώς. Παρά ταύτα, η μεν εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει προσωρινά διατάγματα σε υποθέσεις δυσφήμισης προκύπτει και από το αρ.32 Ν.14/60 και Κεφ.6 αλλά και από τη δικαστική πρακτική που έχει καθιερώσει το Κοινοδίκαιο και την οποία οι ενάγοντες επικαλούνται (βλ. Ευστρατίου και C.T. Tobacco ανωτέρω), ενώ οι νέοι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας που ρητά αναφέρονται στη νομική βάση της αίτησης φαίνεται να παρέχουν πλέον στο Δικαστήριο την ίδια εξουσία που παρέχει το αρ.32 και το Κεφ.6 και μάλιστα υπό τις ίδιες προϋποθέσεις σε σχέση τουλάχιστον με την επιλογή να μην ειδοποιηθεί προηγουμένως και η άλλη πλευρά, όταν δηλαδή υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οι εξαιρετικές περιστάσεις που δικαιολογούν κάτι τέτοιο[2], ως είναι και η επί του προκειμένη θέση των εναγόντων. Βεβαίως, το Μ.23Κ.6 αναφέρει και ακόμα μία περίπτωση όπου δικαιολογείται η καταχώρηση αίτησης χωρίς ειδοποίηση, ήτοι όταν «αυτό επιτρέπεται από Νόμο, κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα», όμως η παρούσα αίτηση, όπως ανέφερα, δεν εδράζεται σε κάποιο Νόμο ή Κανονισμό (άλλο από τους Θεσμούς) που να παρέχει ειδικά την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει μονομερώς προσωρινά διατάγματα. Αν και δεν θεωρώ λοιπόν ότι υπό τις περιστάσεις συνιστά θανάσιμο σφάλμα η μη επίκληση του αρ. 32 ή του Κεφ. 6 στη νομική βάση της αίτησης, η υποχρέωση των εναγόντων να καταδείξουν ότι δικαιολογείται η καταχώρηση και προώθηση αίτησης για προσωρινά διατάγματα χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά λόγω ύπαρξης «κατεπείγοντος ή εξαιρετικών περιστάσεων» εξακολουθεί θεωρώ να υφίσταται και να έχει την καθοριστική σημασία που πάντα είχε σε τέτοιες περιπτώσεις (βλ. μεταξύ άλλων ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ κ.α. v. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε141/2014, Ε142/2014, 13/9/2023, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ v. ΟLYMPIC INSURANCE COMPANY LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. E396/2016, 12/10/2023, CMK METAL CONSTRACTION LIMITED κ.α., Πολιτική Aίτηση Αρ. 138/2018, 7/11/2018, ΠΕΤΡΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ ν. ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε90/2016, 23/3/2017, ECLI:CY:AD:2017:A106, Κούππα Χαράλαμπoς Ανδρέα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ και Άλλων

(2014)1 ΑΑΔ 1665, Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd ν. Ενεονώρας άλλως Νόρας Σιακατίδου

(2014)1 ΑΑΔ 637, Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.

(2013)1 Α.Α.Δ. 78 και Vuitton ν. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Με γνώμονα τα πιο πάνω λοιπόν σημειώνω τα εξής. Οι ενάγοντες παραπονούνται ότι κάποιο άγνωστο τους πρόσωπο - όχι η εναγόμενη - έχει διαδικτυακά προβεί σε δυσφήμηση τους και έχει παραβιάσει τα συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματα τους χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες διαδικτυακής δημοσίευσης υλικού που η εναγόμενη παρέχει μέσω της πλατφόρμας της, τις οποίες όμως υπηρεσίες και πλατφόρμα χρησιμοποιούν καθημερινά εκατομμύρια πρόσωπα ανά το παγκόσμιο για καθ' όλα νόμιμους σκοπούς και πάντα με προηγούμενη αποδοχή των όρων και των δεσμεύσεων που θέτει η εναγόμενη σε σχέση με τη λειτουργία της πλατφόρμας αλλά και με τα δικαιώματα της ιδίας και όλων των χρηστών. Όπως τώρα αναφέρουν οι ίδιοι οι ενάγοντες, η εναγόμενη δεν αρνείται μεν ότι μπορεί εκ των υστέρων - και τονίζω το εκ των υστέρων σε αντίθεση με το εκ των προτέρων - να ασκήσει έλεγχο επί των χρηστών της πλατφόρμας και των όσων οι χρήστες αυτοί δημοσιεύουν, ιδιαίτερα αν τα δημοσιεύματα αυτά προκαλούν μεταξύ άλλων ζημιά σε τρίτα πρόσωπα, όμως για να το πράξει αυτό ζητά όπως τηρηθεί μια συγκεκριμένη διαδικασία προκειμένου να συμμορφωθεί με τις δικές της υποχρεώσεις απέναντι στους χρήστες της πλατφόρμας της και η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την εξασφάλιση κάποιου σχετικού δικαστικού διατάγματος. Με άλλα λόγια, η εναγόμενη δεν έχει αρνηθεί να ικανοποιήσει τα προβαλλόμενα αιτήματα του ενάγοντα αλλά έχει ζητήσει απλά όπως της παρασχεθεί μια βάσιμη, νόμιμη και αδιαμφισβήτητη ουσιαστικά δικαιολογία για να το πράξει (ως δηλαδή είναι ένα δικαστικό διάταγμα), και αυτό, ως προκύπτει από τα όσα οι ίδιοι οι ενάγοντες αναφέρουν, ώστε να μπορεί και η ίδια να θεωρείται συμμορφωμένη με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει απέναντι σε όλους τους χρήστες της για διασφάλιση και των δικών τους δικαιωμάτων αλλά και των προσωπικών τους δεδομένων. Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή, η εναγόμενη παρουσιάζεται να έχει δεσμευτεί απέναντι σε τρίτα πρόσωπα αλλά και στους χρήστες της πλατφόρμας της όπως διασφαλίζει τα δικαιώματα και τα προσωπικά τους δεδομένα και το γεγονός ότι απαιτεί την εξασφάλιση κάποιου δικαστικού διατάγματος προκειμένου να ικανοποιήσει αιτήματα που τείνουν να επηρεάσουν αυτά τα δικαιώματα και δεδομένα που υποχρεώθηκε να διασφαλίζει, δεν συνεπάγεται και ότι δεν θα πρέπει να της δοθεί η ευκαιρία να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τις δικές της θέσεις και υποχρεώσεις προτού εκδοθεί ένα τέτοιο δικαστικό διάταγμα. Απεναντίας, οι επί του προκειμένου υποχρεώσεις και δεσμεύσεις που η εναγόμενη φαίνεται από τα όσα έθεσαν ενώπιον μου οι ενάγοντες να έχει αναλάβει προς τους χρήστες της, επιβάλλουν όπως αυτή ακουστεί προτού διαταχθεί να ενεργήσει με τον αιτούμενο τρόπο και οι αλλοδαπές αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψαν οι συνήγοροι των εναγόντων φαίνεται να το επιβεβαιώνουν αυτό. Σε εκείνες μάλιστα τις περιπτώσεις φαίνεται ότι προτού εκδοθούν διατάγματα της φύσης που ζητούνται με την παρούσα αίτηση είχαν ακουστεί και ληφθεί υπόψη και οι θέσεις της εναγόμενης, εξ' ου και η απόφαση της NSW αφορούσε σε ακρόαση για την έκδοση τελικών διαταγμάτων (final injunctions) κατόπιν ένστασης που πρόβαλε η εναγόμενη σε σχέση με την ικανότητα της να παρακολουθεί και να ελέγχει εκ των προτέρων τα σχόλια των χρηστών της, ενώ στην γαλλική απόφαση είχε ληφθεί υπόψη η θέση της μητρικής εταιρείας της εναγόμενης η οποία σε κάποιο βαθμό δεν είχε ένσταση στην έκδοση κάποιων από των εκεί αιτούμενων διαταγμάτων. Ο πυρήνας άλλωστε των παραπόνων των εναγόντων στην εδώ περίπτωση δεν έχει να κάνει με την ίδια την εναγόμενη, η οποία παρά ταύτα είναι το πρόσωπο που ζητείται τώρα να διαταχθεί να πράξει και να μην πράξει κάτι, αλλά με κάποιο από τους εκατομμύρια χρήστες των υπηρεσιών της εναγόμενης, προς τον οποίο όμως η τελευταία οφείλει τις ίδιες υποχρεώσεις για διασφάλιση των προσωπικών του δεδομένων και δικαιωμάτων που οφείλει και στους ενάγοντες. Η έκδοση συνεπώς οποιουδήποτε διατάγματος της αιτούμενης φύσης εναντίον της εναγόμενης αλλά στην απουσία της και χωρίς να ληφθούν υπόψη και οι δικές της θέσεις, δεν θα ήταν ούτε ορθή, ούτε δικαιολογημένη αλλά ούτε και συμβατή με την νομολογία που διέπει δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο και δη μέσω πλατφόρμων κοινωνικής δικτύωσης (βλ. π.χ. θέματα που απασχόλησαν στην CASE OF DELFI AS v. ESTONIA, Application no. 64569/09, 16/06/2015, ECLI:CE:ECHR:2015:0616JUD006456909 η οποία αφορούσε σε σχόλια χρηστών διαδικτυακής εφημερίδας). Άλλωστε, εφόσον δεν είναι η εναγόμενη που προβάλλεται να είναι η βασική αδικοπραξίας στην παρούσα υπόθεση αλλά ένας από τους εκατομμύρια χρήστες της πλατφόρμας της, κανένας λόγος δεν υπήρχε γιατί να μην ενημερωθεί έγκαιρα για το αίτημα των εναγόντων ώστε να μπορεί να εκφράσει και τις δικές της θέσεις επί του θέματος. Υπό το φως όλων των πιο πάνω συνεπώς, κρίνω ότι ούτε η επιλογή των εναγόντων να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση λόγω κατ' ισχυρισμό ύπαρξης κατεπείγοντος είναι δικαιολογημένη αλλά ούτε και έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων εναντίον της εναγόμενης στην απουσία και εν αγνοία της. Η διαπίστωση αυτή, είναι, για τους λόγους που ανέφερα ανωτέρω, αρκετή για να σφραγίσει την τύχη της αίτησης από αυτό το στάδιο και χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί και το κατά πόσο οι ενάγοντες δικαιούνται ή όχι κάποιο σε προσωρινό διάταγμα, ζήτημα το οποίο άλλωστε ενδεχομένως να πρέπει να εξεταστεί στο μέλλον αν παρόμοια διαδικασία ήθελε καταχωρηθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους λοιπόν κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. (Υπ.).......... Λ. Πασχαλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]

(1)Όταν η αίτηση γίνεται χωρίς ειδοποίηση, το δικαστήριο κατά την ΑΔΟ δύναται: (α) να εκδώσει διάταγμα· ή (β) να απορρίψει την αίτηση· ή (γ) να αναβάλει την ΑΔΟ για καλό λόγο· ή (δ) να αναβάλει την ΑΔΟ σε άλλη ημερομηνία και ώρα και να δώσει οδηγίες για επίδοση της αίτησης σε τέτοια πρόσωπα ως το δικαστήριο κρίνει κατάλληλο. Σε τέτοια περίπτωση η αίτηση θα προχωρήσει ως αίτηση με ειδοποίηση στην επόμενη ΑΔΟ. [2] Βλ. Μ.23Κ.6

(1)(α) - «Αίτηση μπορεί να υποβληθεί χωρίς να επιδοθεί αντίγραφο αυτής στον καθ' ου η αίτηση.α) όταν υπάρχει κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις» και Κεφ.6 - αρ.9.-

(1)«Κάθε Διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει, δύναται να εκδοθεί με αίτηση ενός από τους διαδίκους, χωρίς ειδοποίηση στον άλλο, όπως αυτό προβλέπεται στις πρόνοιες των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο