ΜΑΡΙΑ ΑΥΓΟΡΙΤΟΥ ν. Σπύρος Δημητρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1865/13, 31/1/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1865/13 Μεταξύ: ΜΑΡΙΑ ΑΥΓΟΡΙΤΟΥ εκ Λάρνακας, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Χρήστου Αυγορίτου τέως από την Αραδίππου στα πλαίσια της αίτησης 301/08 Ε. Δ. Λάρνακας Ενάγουσα -και-
- Σπύρος Δημητρίου εκ Λάρνακας
- Παναγιώτας Δημητρίου εκ Λάρνακας (Αμφότεροι ως διαχειριστές της περιουσίας του Δημήτρη Δημητρίου Α.Τ. [ ] τέως από την Ορόκλινη Λάρνακας στα πλαίσια της αίτησης 291/12 Ε. Δ. Λάρνακας Εναγόμενοι ----------------------------------------- Ενδιάμεση αίτηση εναγομένων ημερ. 27/07/2023 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης ημερ. 30/01/2023 Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2024 Εμφανίσεις: Για εναγόμενους - αιτητές: κα Α.Κ. Ευσταθίου Για ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κ. Χ. Σ. Χριστοφόρου για Χρίστος Σ. Χριστοφόρου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 30/01/23, αδελφή Δικαστής ενώπιον της οποίας διεξήχθη η ακρόαση της πιο πάνω αναφερόμενης αγωγής, έκρινε, για τους λόγους που κατέγραψε στην αιτιολογημένη απόφαση της, ότι η περιουσία του αποβιώσαντα που εκπροσωπεί η ενάγουσα, δικαιούτο σε απόφαση εναντίον της περιουσίας του αποβιώσαντα που εκπροσωπούν οι δύο εναγόμενοι, οπόταν και εξέδωσε απόφαση υπέρ της πρώτης και εναντίον της δεύτερης για το ποσό των USD 115.792.78 ή το ισόποσο σε ευρώ κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής (24/05/13), πλέον τόκους από τότε, πλέον τα έξοδα της αγωγής, τα οποία αργότερα υπολογίστηκαν και εγκρίθηκαν στο ποσό των €30.272,50 πλέον τόκο και ΦΠΑ επί ποσού €29.
- Στις 10/03/23 οι εναγόμενοι καταχώρησαν έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης προβάλλοντας 3 συνολικά λόγους έφεσης, οι οποίοι περιστρέφονται γύρω από τη θέση ότι το Δικαστήριο δέχτηκε κατά την ακρόαση να κατατεθεί παράνομη μαρτυρία καθώς και μαρτυρία άγνωστης, αδιευκρίνιστης και αβέβαιης προέλευσης, τη θέση ότι το Δικαστήριο προέβη σε πλημμελή και εσφαλμένη αξιολόγηση της μαρτυρίας και τη θέση ότι το Δικαστήριο προσέγγισε εσφαλμένα τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε από τους εμπειρογνώμονες που κατέθεσαν κατά την ακρόαση (βλ. Τεκ. 1 στην αίτηση) Στις 16/05/23, δηλαδή 2 μήνες μετά που καταχωρήθηκε η έφεση των εναγομένων, η πλευρά της ενάγουσας, η οποία εν τω μεταξύ προχώρησε με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνση επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της εναγόμενης περιουσίας (ΜΕΜΟ), καταχώρησε αίτηση στο Δικαστήριο ζητώντας την έκδοση διατάγματος εκποίησης του ΜΕΜΟ και πώλησης της επιβαρυμένης περιουσίας με σκοπό την ικανοποίηση της απόφασης της 30/01/
- Η αίτηση αυτή δεν έχει ακόμη εκδικαστεί. Συνεπεία της πιο πάνω εξέλιξης, η πλευρά των εναγομένων προχώρησε στις 27/07/23 με την καταχώρηση ένστασης στην αίτηση της ενάγουσας καθώς επίσης και με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, με την οποία ζητά, στη βάση των προνοιών της Δ.35, Δ.39 και Δ.40, του αρ.47 Ν.14/60 και του αρ.23Σ, την αναστολή εκτέλεσης της εναντίον της απόφασης της 31/01/23, περιλαμβανομένου και του διατακτικού των εξόδων, μέχρι εκδίκασης της έφεσης τους. Η αίτηση υποστηρίζεται από Ε/Δ του συζύγου της αδελφής του εναγόμενου 1 διαχειριστή, ο οποίος ισχυρίζεται ότι πέραν των πολύ καλών πιθανοτήτων που έχει η έφεση των εναγομένων να επιτύχει, η αιτούμενη αναστολή θα πρέπει να δοθεί διότι: «
- Εξ όσων δύναμαι να γνωρίζω ως με ενημέρωσε ο . διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος πατρός του, η περιουσία σήμερα έχει ως περιουσιακό στοιχείο εγγεγραμμένη ακίνητη περιουσία.
- Ήδη την 16.5.2023 καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση διατάγματος για πώληση ακίνητης περιουσίας που ανήκει στη διαχείριση της Περιουσίας.
- Την 4.4.2023 πληρώθηκε από την Διαχείριση προς την . ενάγουσα ποσό €16.000.-, ήτοι €10.000,έναντι δικηγορικών εξόδων και €6.000.- έναντι του εξ αποφάσεως χρέους ως η κατάληξη του Δικαστηρίου στην παρούσα αγωγή, για την οποία κατεχωρήθη Έφεση. Το ποσό αυτό των €16.000.- προήλθε από ποσό το οποίο εγώ ο οποίος δάνεισα προς την Διαχείριση του αποβιώσαντος (εναγόμενου). Ο λόγος για τον οποίον δάνεισα αυτό το ποσό είναι διότι πέραν της ακίνητης περιουσίας η Περιουσία του (εναγόμενου) δεν έχει άλλα στοιχεία. Το ποσό αυτό δόθηκε, ένεκα των πολλών υποχρεώσεων της Διαχείρισης προς Τραπεζικά Ιδρύματα, στο πλαίσιο διευθέτησης με την THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT LTD ως προς το ½ μερίδιο που ο (εναγόμενος) είχε επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής.το οποίο ήταν και το σπίτι του πεθερού μου. Για να ελευθερωθεί το συγκεκριμένο ακίνητο από το εμπράγματο βάρος (memo) που είχε καταθέσει η ενάγουσα ως προκύπτει από το Τεκμήριο 3 που συνοδεύει την παρούσα, στο εκεί κατατεθειμένο Τεκμήριο 3, και να διατεθεί για σκοπούς διευθέτησης με το Πιστωτικό Ιδρυμα, η ενάγουσα ζήτησε την καταβολή αυτού του ποσού. Όπως τυγχάνω νομικής συμβουλής αυτό δεν επηρεάζει καθόλου το δικαίωμα για καταχώρηση της παρούσας αίτησης.
- Όπως περαιτέρω λαμβάνω νομική συμβουλή σημαντικό και καθοριστικό ως προς την επιτυχία της παρούσας αίτησης είναι η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος που προκύπτει από την άσκηση έφεσης. Εξηγούμαι. Σε περίπτωση που εκτελεστεί η απόφαση πριν την εκδίκαση της πιο πάνω Έφεσης και η Έφεση επιτύχει δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη, για τους λόγους που θα αναφέρω και η πλευρά του αιτητή θα μείνει άνευ ουσιαστικής θεραπείας, με την Έφεση και τα αποτελέσματα αυτής να καθίστανται αναποτελεσματικά. Ειδικότερα οι ειδικές περιστάσεις της παρούσας προκύπτουν από το γεγονός ότι αμφότεροι οι διάδικοι ενεργούν ως Διαχειριστές Περιουσίας των προσώπων που απεβίωσαν. Καθίσταται έτσι εμφανής και υπαρκτός o κίνδυνος ότι σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης δια της ρευστοποίησης ακίνητης περιουσίας που ανήκει στην περιουσία του (εναγόμενου), ως ο μοναδικός δυνατός τρόπος εκτέλεσης της απόφασης, τα περιουσιακά στοιχεία θα γίνουν μέρος της περιουσίας του (ενάγοντα) και επιτυχόντος διαδίκου στην αγωγή και θα διατεθούν στους κληρονόμους. Σε αυτή την περίπτωση, εάν η έφεση επιτύχει, η περιουσία του (εναγόμενου) της οποίας ο αιτητής είναι διαχειριστής δεν θα μπορεί να ανακτήσει τα όσα διατέθηκαν προς ικανοποίηση της απόφασης, Εξ όσων δύναμαι να γνωρίζω κατά το χρόνο θανάτου του (ενάγοντα), η περιουσία που άφηκε δεν υπερβαίνει το ποσό των €1.000 (Τεκμήριο 4). Τούτων λεχθέντων και εξ όσων τυγχάνω νομικής συμβουλής, ο παράγοντας της ανάγκης η έφεση να μην παραμείνει χωρίς αντικείμενο είναι αναπόφευκτος στην παρούσα και εάν ο εφεσίβλητος-ενάγων αποτύχει στην έφεση είναι σαφές ότι δεν θα έχει τα μέσα επιστροφής του μεγάλου ποσού της απόφασης.» Στην αντίπερα όχθη η ενάγουσα καταχώρισε ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας 8 συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι επί του προκειμένου θέσεις της ενάγουσας, οι οποίες εκφράζονται μέσω Ε/Δ της ιδίας, η οποία δεν αμφισβητεί ότι όντως έγινε κάποια πληρωμή έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους και των επιδικασθέντων δικηγορικών εξόδων, συνίστανται στο ότι η έφεση των εναγομένων δεν έχει οποιεσδήποτε πιθανότητες επιτυχίας, στο ότι είναι η πλευρά της ενάγουσας που θα υποστεί ζημιά αν εγκριθεί η παρούσα αίτηση εφόσον οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι η εναγόμενη περιουσία αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία πέραν αυτών που επιδιώκονται να εκποιηθούν για σκοπούς εκτέλεσης καθώς και στο ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι η ενάγουσα περιουσία ή οι κληρονόμοι της είναι αφερέγγυοι ώστε να μην μπορούν να επανακτηθούν οποιαδήποτε εισπραχθέντα ποσά. Σε κάθε περίπτωση όμως, υποστηρίζει περαιτέρω η ενάγουσα, αν το Δικαστήριο αποφασίσει να εγκρίνει την αίτηση θα πρέπει να επιβάλει τέτοιους όρους αναστολής, όπως είναι η κατάθεση τραπεζικής εγγύησης για το ποσό των €100.000 στο οποίο αφορά η απόφαση και η διαταγή για άμεση πληρωμή των δικηγορικών εξόδων με ταυτόχρονη ανάληψη υποχρέωσης επιστροφής τους σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με την καταχώρηση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων αναφορά στις οποίες κάμνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Θα πρέπει κατ' αρχή να επισημάνω ότι αν και η παρούσα αίτηση παρουσιάζεται να εδράζεται επί διαφόρων νομοθετικών προνοιών που παρέχουν στο Δικαστήριο την εξουσία αναστολής εκτέλεσης μιας απόφασης, εντούτοις η επιχειρηματολογία που προβλήθηκε από πλευράς αιτητών τουλάχιστον, φαίνεται να περιστρέφεται ουσιαστικά μόνο γύρω από τις αρχές που διέπουν την εφαρμογή των προνοιών της Δ.35 Θ.18 και είναι συνεπώς υπό αυτή τη σκοπιά που θα εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Η νομολογία λοιπόν που διέπει την εφαρμογή και εμβέλεια της Δ.
- Θ.18 είναι καλά γνωστή και έχει συνοψιστεί εύστοχα και με περισσή επάρκεια στην υπόθεση DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED ν. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LIMITED, Πολιτική Εφεση Αρ. 372/2015, 15/2/2017, ECLI:CY:AD:2017:A47, ECLI:CY:AD:2017:A47: «Είναι πασίγνωστες οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται αίτημα αναστολής απόφασης. Παγιώθηκαν μέσα από διαχρονικά ευθυγραμμισμένη γραμμή της νομολογίας, η οποία και ερμήνευσε την προαναφερθείσα Διάταξη 35, θθ. 18 και 19 (Ναυτικός Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 1978, Penderhill Holdings Limited κ.ά. ν. Κλουκίνα κ.ά.
(2011)1 ΑΑΔ 1921, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους ν. Λεωνίδα Γεωργίου κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A103, ΠΕ 251/14, ημερ. 19.2.2016, Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Μαρίας Κωμοδρόμου, ECLI:CY:AD:2016:A162, ΠΕ 283/15, ημερ. 23.3.2016, Χρίστος Σωκράτους Ιωάννου ν. Yiangos I. Socratous & Sons Ltd, ΠΕ 149/15, ημερ. 26.9.2016. Με βάση τη νομολογία, το όλο θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά και με βάση την εξισορρόπηση δύο πυλώνων, υπό το φως πάντα των συμφερόντων της δικαιοσύνης: (α) Της διασφάλισης της τελεσιδικίας, με παράλληλη κατοχύρωση ότι ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει στην υπόθεσή του δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του, και (β) ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του και να καθίσταται κενό περιεχομένου. Μεταξύ των κριτηρίων που λαμβάνει υπόψη το δικαστήριο κατά την πορεία εξέτασης αιτήσεων αυτής της μορφής είναι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης, στοιχείο όμως οριακής σημασίας και χωρίς καθοριστική επίπτωση (Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου
(1990)1 ΑΑΔ 284, Ναυτικός Ομιλος Πάφου (ανωτέρω), Χρίστος Σωκράτους Ιωάννου (ανωτέρω)). Χωρίς αμφιβολία, σε αιτήσεις αυτής της μορφής, δεν είναι πάντοτε εύκολο το καθήκον του Δικαστηρίου για εξισορρόπηση των προαναφερόμενων ουσιαστικών παραγόντων και θέσεων. Προβάλλει σε όλες τις περιπτώσεις, ως βασικό κριτήριο, το κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος εάν το Δικαστήριο, ανάλογα, χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από το σύνολο των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Παραμένει όμως ως ουσιαστικό ερώτημα το κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης αδικίας σε ένα από τους δύο διάδικους, ή ακόμη και στους δύο, στην περίπτωση έκδοσης ή μη του διατάγματος αναστολής. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Hammond Suddard Solicitors v. Agrichem International Holdings Ltd
(2001)EWCA Civ 2065, para. 22, προβάλλουν ως ερωτήματα τα οποία χρήζουν απάντησης: «...if a stay is refused what are the risks of the appeal being stifled? If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? On the other hand, if a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover any monies paid from the respondent?...» (βλ. επίσης VOUROS HEALTHCARE LTD ν. DEKSA LTD, ECLI:CY:AD:2018:A12, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 207/2015, 12/1/2018, ΑΝΤΩΝΗ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2017:A399, Πολιτική Έφεση αρ. 151/2017, 9/11/2017 και ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΡΥΣΟΧΟΥ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΛΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ, Έφεση Αρ. 7/2017, 10/10/2017). Όπως δε λέχθηκε και στην NISDAL IMPORTS-EXPORTS LIMITED κ.α. ν. ΘΕΟΦΙΛΟΥ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 167/2018, 10/4/2019, ECLI:CY:AD:2019:A137: «Η απόφαση για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης της έφεσης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας ορίζεται από τη Δ.35 θ.18.[3] Τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και σειρά παραγόντων που εξισορροπούνται πάντοτε με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, ορίζει το ζητούμενο. Η εξισορρόπηση συνήθως επιτυγχάνεται με την επιβολή τέτοιων όρων που να εξασφαλίζουν ένα υγιές ισοζύγιο μεταξύ των συγκρουσμένων συμφερόντων των διαδίκων (Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 394). Η προοπτική επιτυχίας της έφεσης, ως ένας από τους παράγοντες για χορήγηση ή μη της αναστολής είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147).» (βλ. επίσης και ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΠΑΦΟΥ v. ΔΗΜΟΥ ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. 28/2022, 1/2/2023 καθώς και τη νομολογία στην οποία η εν λόγω αυθεντία παραπέμπει. Με γνώμονα επομένως τις πιο πάνω αρχές, σημειώνω τα εξής σε σχέση με την υπό κρίση περίπτωση. Κατά πρώτο και όσον αφορά τις προοπτικές επιτυχίας της έφεσης που καταχώρησαν οι εναγόμενοι, παράγοντας ο οποίος συνυπολογίζεται μαζί με άλλους παράγοντες για να αποφασιστεί κατά πόσο θα διαταχθεί ή όχι η αιτούμενη αναστολή, παρατηρώ, χωρίς βεβαίως να προβαίνω σε οποιαδήποτε διαπίστωση επί του θέματος, πως, λαμβανομένου υπόψη του περιεχομένου των λόγων έφεσης το ενδεχόμενο επιτυχίας της έφεσης είναι υπαρκτό. Επί αυτού περιορίζομαι να αναφέρω ότι η επίδικη διαφορά αφορούσε στην περιουσία και επιχειρήσεις που οι δύο αποβιώσαντες είχαν στο Κονγκό πριν από 50 και πλέον χρόνια, ήτοι κατά τη δεκαετία του 1970, όταν διέμεναν και δραστηριοποιούνταν επαγγελματικά στην εν λόγω χώρα, και για τις οποίες περιουσίες και επιχειρήσεις η κυβέρνηση του τότε Ζαϊρ αποφάσισε να τους αποζημιώσει το 1978 λόγω πολιτικής απόφασης που έλαβε το 1972 να εκδιώξει όλους τους ξένους από τη χώρα και να επιτάξει τις περιουσίες τους. Το δικαίωμα της ενάγουσας περιουσίας σε αυτήν την αποζημίωση προέκυπτε, σύμφωνα με τις θέσεις της τελευταίας οι οποίες έγιναν αποδεκτές από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων από επικοινωνία που υπήρξε πολύ αργότερα με κάποιο εκπρόσωπο του υπουργείου Οικονομικών του Κονγκό, από διάφορα έγγραφα που είχαν καταρτιστεί τον τότε καιρό στο Κονγκό και από διάφορες προφορικές και γραπτές διαβεβαιώσεις στις οποίες φέρεται να είχε προβεί ο αποβιώσαντας εναγόμενος προτού πεθάνει το
- Με άλλα λόγια, τόσο η αποδεκτότητα όσο και η αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε κατά την ακρόαση και επί της οποίας εκδόθηκε η εφεσιβαλλόμενη απόφαση, διέπετο από ιδιόμορφες νομικές αρχές, ενώ την ίδια στιγμή, το γεγονός ότι αμφότεροι οι άμεσα εμπλεκόμενοι είχαν αποβιώσει πριν από την καταχώρηση της αγωγής, αναπόφευκτα σήμαινε ότι οι όποιες πράξεις και παραλείψεις τους κατά τον ουσιώδη χρόνο θα έπρεπε να κριθούν και κρίθηκαν μέσω της μαρτυρίας που προσκόμισαν τρίτα πρόσωπα. Αυτά είναι όμως και τα ζητήματα που εγείρονται με την έφεση των εναγομένων και τα οποία, λόγω της φύσης τους, δεν επιτρέπουν να λεχθεί από αυτό το στάδιο ότι η έφεση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και είναι θεωρώ περιττό να αναφέρω ότι τυχόν επιτυχία οποιουδήποτε από τους προβαλλόμενους λόγους έφεσης θα είναι ενδεχομένως αρκετή για να οδηγήσει σε πλήρη ανατροπή της απόφασης της 30/01/
- Όσον αφορά τώρα τις εκατέρωθεν οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων, θα επαναλάβω την αρχή που τέθηκε στην ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΩΝ ΠΑΦΟΥ ανωτέρω, ως προς το ότι «το ζήτημα εναπόκειται στην αξιολόγηση της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά με βάση τα γεγονότα και συνθήκες που την περιβάλλουν. Άλλη προσέγγιση θα κατέτεινε προς (ανεπιθύμητον) δικαστικό αφορισμό». Με την πιο πάνω αρχή κατά νου, επισημαίνω αφ' ενός την παραδοχή ουσιαστικά της πλευράς των αιτητών ότι η εναγόμενη περιουσία αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία πέραν αυτών που επιδιώκονται να εκποιηθούν για σκοπούς εκτέλεσης και αφ' ετέρου ότι δεν έχει αμφισβητηθεί από πλευράς καθ' ης η αίτηση ότι σύμφωνα με τα σχετικά έγγραφα της διαχείρισης της περιουσίας που εκπροσωπεί (βλ. Τεκ.4 αίτησης), δεν υπάρχει περιουσία που να αξίζει πέραν των €
- Την ίδια στιγμή σημειώνω και το ότι αν η ενάγουσα περιουσία καταφέρει να εκτελέσει την υπέρ της απόφαση και εισπράξει οποιοδήποτε ποσό, αυτό θα αποτελέσει πλέον μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντα ενάγοντα οπόταν αναπόφευκτα θα διανεμηθεί στους κληρονόμους του τελευταίου. Σε περίπτωση όμως που η έφεση αργότερα πετύχει, η ανάκτηση των καταβληθέντων ποσών θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη εφόσον η εναγόμενη πλευρά μόνο τη διαχείριση του ενάγοντα θα μπορεί να «κυνηγήσει» λόγω του ότι οι κληρονόμοι της τελευταίας δεν θα είναι υπόλογοι στους εναγόμενους αλλά μόνο στη διαχείριση του αποβιώσαντα συγγενή τους. Η φερεγγυότητα ή αφερεγγυότητα επομένως των κληρονόμων του ενάγοντα, αν και είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη, στην ουσία είναι παράγοντας δευτερεύουσας σημασίας από τη στιγμή που στο τέλος η περιουσία που θα εισπράξει το προϊόν της εκτέλεσης δεν θα έχει αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία. Όσον αφορά τέλος το θέμα της αναστολής των επιδικασθέντων εξόδων, υπενθυμίζω ότι ως είναι νομολογημένο, αν και η επιδίκαση εξόδων προς όφελος ενός διαδίκου δεν συνεπάγεται τη δημιουργία δικαιωμάτων προς όφελος του ιδίου του δικηγόρου, εντούτοις, προς αποφυγή του ενδεχόμενου να εξαρτάται η πληρωμή των υπηρεσιών ενός δικηγόρου από το αποτέλεσμα μιας υπόθεσης ή από το κατά πόσο ο πελάτης του δικηγόρου θα καταφέρει ή όχι να εισπράξει από τον αντίδικο του, η νομολογία και η δικαστική πρακτική αναγνωρίζουν ότι εκτός όπου είναι απόλυτα αναγκαίο, η ανάκτηση των εξόδων δεν θα πρέπει να εμποδίζεται, ούτε ακόμη και όταν διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης. Μάλιστα δε, ακόμη και στην περίπτωση που κρίνεται ορθό όπως διαταχθεί η αναστολή εκτέλεσης μιας απόφασης, η πληρωμή των εξόδων είθισται να εξαιρείται της αναστολής και γίνεται με ταυτόχρονη ανάληψη υποχρέωσης για επιστροφή του ποσού στην περίπτωση επιτυχίας της έφεσης (βλ. Ιωάννου Τάσος ν. Α/φοί Ανδρέα Καξίσιη Λτδ και Άλλων
(2013)1 ΑΑΔ 1998, Δημητρούδης Mιχάλης ν. Aνδρέα Nίκου Λουγκρίδη,
(2011)1 Α.Α.Δ. 687 και Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.
(1998)1Α Α.Α.Δ 513). Ακόμη δηλαδή και να διαταχθεί η αιτούμενη αναστολή, τα έξοδα θα πρέπει να καταβληθούν. Για όλους τους πιο πάνω λόγους συνεπώς και έχοντας σταθμίσει και εξισορροπήσει τα εκατέρωθεν δικαιώματα, κρίνω, κατ' ενάσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας, πως η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί, κατά τέτοιο τρόπο όμως ώστε να αντικατοπτρίζει όσο πιο ορθά και δίκαια γίνεται την ιδιομορφία της υπόθεσης ως αυτή εξηγήθηκε ανωτέρω. Εκδίδεται επομένως διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 30/01/2023 μέχρι την πλήρη και τελική εκδίκαση της έφεσης ημερ. 10/3/2023 που κατέθεσαν οι εναγόμενοι εναντίον της απόφασης αυτής υπό τους εξής όρους: Α. Εντός 30 ημερών από σήμερα, η πλευρά των εναγομένων ή οι δικηγόροι τους θα καταβάλουν στην πλευρά της ενάγουσας ή στους δικηγόρους της, το εναπομέιναν ποσό των επιδικασθέντων με την απόφαση της 30/01/2023 εξόδων, με παράλληλη ανάληψη γραπτής υποχρέωσης εκ μέρους της πλευράς της ενάγουσας ή των δικηγόρων της (αναλόγως του ποιος θα λάβει το ποσό) για επιστροφή του συγκεκριμένου ποσού προς τους εναγόμενους ή τους δικηγόρους τους σε περίπτωση που ήθελε πετύχει η έφεση των εναγομένων και ανατραπεί η διαταγή της 30/01/23 σε σχέση με τα έξοδα της αγωγής. Η ανάληψη αυτής της υποχρέωσης θα λάβει τη μορφή επιστολής που θα κατατεθεί στο φάκελο της υπόθεσης και θα κοινοποιηθεί στους δικηγόρους των εναγομένων (βλ. Καξίσιη και Λουγκρίδη ανωτέρω). Β. Νοουμένου ότι η πλευρά των εναγομένων θα συμμορφωθεί με το Α ανωτέρω, η διαταχθείσα αναστολή θα συνεχίσει να ισχύει για όσο καιρό διατάσσεται να ισχύει, αν εντός 45 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας των 30 ημερών που αναφέρεται στο Α ανωτέρω, η πλευρά των εναγομένων εφοδιάσει την πλευρά της ενάγουσας με τραπεζική εγγύηση για το ποσό των €100.000 προς κάλυψη του εξ' αποφάσεως χρέους και των τόκων, η οποία θα ισχύει μέχρι αποπεράτωσης της καταχωρηθείσας έφεσης και θα ανανεώνεται με έξοδα των εναγομένων και της οποίας αντίγραφο θα τοποθετηθεί στο φάκελο του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον της ενάγουσας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Για τα έξοδα αυτά σημειώνω ότι αν και για ευνόητους λόγους δεν διατάσσεται ο συμψηφισμός τους με τα έξοδα που επιδικάσθηκαν με την απόφαση της 30/01/23, άλλωστε δεν υπήρξε τέτοιο αίτημα (βλ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ v. Α. PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD (πρώην Α. PANAYIDES CONTRACTING LTD), Πολιτική Έφεση Αρ. 40/2013, 3/11/2021, ECLI:CY:AD:2021:A498), καλό θα ήταν οι δύο πλευρές να έχουν κατά νου για το μέλλον τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 5η έκδοση, τόμος 11, παράγραφος 721 αλλά και τα όσα αναφέρονται στις σελ. 1899 - 1900 του Annual Practice 1958: «.κατά την εκτέλεση μιας Δικαστικής απόφασης, όταν ο διάδικος που δικαιούται σε έξοδα έχει ταυτόχρονα καταδικαστεί να καταβάλει στον αντίδικο του ποσό μεγαλύτερο από αυτό που δικαιούται να λάβει, τότε δύναται, κατόπιν αίτησης, να εμποδιστεί από του να προχωρήσει με την εκτέλεση της απόφασης του εκτός στο βαθμό που έχει πληρώσει το δικό του χρέος.» - «Where the party to receive costs was indebted at the issue of the writ to his opponent to an amount exceeding the amount he is to receive, he will on motion be restrained from levying execution except to the extent to which he has paid that debt». Τέλος και όσον αφορά την εκκρεμούσα αίτηση ημερ. 16/05/23 αυτή θα παραμείνει για οδηγίες στις 17/04/24 και ώρα 0900 ώστε να δοθεί ο χρόνος για συμμόρφωση με τους όρους της αναστολής εκτέλεσης που διατάσσεται σήμερα. Υπ........... Λ. Πασχαλίδης, A.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο