← Κύπρος

Ηλίας Σκούλου κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2944/15, 14/2/2024

Ηλίας Σκούλου κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2944/15, 14/2/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2944/15 Μεταξύ:

  1. Ηλίας Σκούλου
  2. Κυριακή Χ''Γεωργίου
  3. Φωτεινή Χριστοφή
  4. Χρίστος Χριστοφή
  5. Golden Day (Estate) Limited Ενάγοντες -και- Συνεργατική Εταιρεία διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Εναγόμενη ----------------------------------------- (Αίτηση ημερ. 29/08/23 για παραμερισμό απόφασης και επαναφορά αγωγής) Ημερομηνία: 14 Φεβρουαρίου 2024 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες - αιτητές: κ. Κ. Κωνσταντινίδης για Μιχαηλίδης & Παντελή Συνεταίροι ΔΕΠΕ Για εναγόμενη - καθ' ης αίτηση: κα Κ. Ιωάννου για Χριστόφορος Ιωάννου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την πιο πάνω αγωγή που καταχώρησαν στις 29/12/2015, οι πέντε ενάγοντες, οι οποίοι συνδέονται οικογενειακώς, ζητούσαν να λάβουν από την εναγόμενη (αρχικά ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ) αποζημιώσεις περί τις ΛΚ96.000 λόγω κατ' ισχυρισμό επίδειξης αμέλειας και/ή παράνομων και/ή παραπλανητικών ενεργειών, καθώς επίσης και δικαστικά διατάγματα με τα οποία να δηλώνεται ότι οι ίδιοι κανένα ποσό δεν όφειλαν στην εναγόμενη και ότι η τελευταία παράνομα τόκιζε πέραν του διπλάσιου τις προηγούμενες οφειλές τους. Η εναγόμενη από την άλλη, η οποία είχε καταχωρήσει την Υπεράσπιση της στις 16/02/2016, απέρριπτε με το δικόγραφο της όλους τους ισχυρισμούς των εναγόντων ως αβάσιμους και ανεδαφικούς. Αφού ολοκληρώθηκε η δικογραφία της υπόθεσης και εκπληρώθηκαν και οι σχετικές προδικαστικές οδηγίες του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.30 (ως οι πρόνοιες της εν λόγω Διάταξης εφαρμόζονταν για τη συγκεκριμένη υπόθεση), η αγωγή ορίστηκε στις 30/10/2017 για ακρόαση. Για διάφορους όμως λόγους που καταγράφηκαν στα εκάστοτε πρακτικά η ακρόαση της υπόθεσης δεν κατέστη δυνατό να ξεκινήσει πριν τις 05/10/
  6. Σημειώνω εδώ ότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία υπήρξε αλλαγή και στο όνομα της εναγόμενης (βλ. ειδοποίηση 12/10/2018 που είναι καταχωρημένη στο φάκελο) αλλά και στους δικηγόρους που την εκπροσωπούσαν. Στις 5/10/2022 λοιπόν, ήτοι την τελευταία ημερομηνία που η υπόθεση είχε οριστεί για ακρόαση, εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ο ενάγοντας 4, οι δικηγόροι που εκπροσωπούσαν τότε τους ενάγοντες και οι δικηγόροι της εναγόμενης. Είχε δε προηγηθεί email των δικηγόρων των εναγόντων στις 03/10/22 με το οποίο οι εν λόγω δικηγόροι ενημέρωναν το Δικαστήριο και τους αντιδίκους τους ότι την ημέρα της ακρόασης (05/10/22) θα ζητούσαν την άδεια του Δικαστηρίου να αποσυρθούν από την εκπροσώπηση των εναγόντων και ότι μέχρι τότε θα προχωρούσαν με επίδοση σχετικών επιστολών στους πελάτες τους. Όντως, στις 5/10/2022 που η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου (υπό άλλη σύνθεση) για σκοπούς της ακρόασης, στο φάκελο της υπόθεσης είχαν καταχωρηθεί ένορκες δηλώσεις επίδοσης στους ενάγοντες των επιστολών που τους έστειλαν οι τότε δικηγόροι τους σε σχέση με την πρόθεση τους ν' αποσυρθούν - οι οποίες επιδόσεις εξακολουθούν να βρίσκονται στο φάκελο - και παρών στο Δικαστήριο ήταν, όπως ανέφερα, και ο ενάγοντας 4, ο οποίος, αφού επιβεβαίωσε ότι όλοι οι ενάγοντες είχαν ενημερωθεί για την πρόθεση των δικηγόρων τους και συγκατατέθηκε στο αίτημα για απόσυρση, ζήτησε μια «νέα ημερομηνία για να διορίσουμε δικηγόρο. Ένα μήνα» (βλ. πρακτικό ημερ. 5/10/2022 το οποίο επισυνάπτεται και ως Τεκ.1 στην υπό κρίση αίτηση). Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι δεν αμφισβητείται ότι το αίτημα αυτό του ενάγοντα 4 ορθά εκλήφθηκε ότι συνιστούσε αίτημα και των εναγόντων που είχαν επιλέξει να μην εμφανιστούν εκείνη την μέρα παρά την δέουσα ειδοποίηση που τους έγινε (βλ. επίσης αρ.30 Κεφ.2). Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων το Δικαστήριο ενέκρινε τότε και το αίτημα των δικηγόρων των εναγόντων για να αποσυρθούν αλλά και το αίτημα των τελευταίων για ορισμό της υπόθεσης σε μια άλλη ημερομηνία προκειμένου να διορίσουν νέο δικηγόρο οπόταν και η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 02/11/2022 και ώρα 8:30π.μ. Κατά την εν λόγω ημερομηνία όμως, δηλαδή στις 02/11/2022, ενώπιον του Δικαστηρίου εμφανίστηκαν μόνο οι δικηγόροι της εναγόμενης οι οποίοι ανέφεραν ότι ούτε οι ενάγοντες ήταν παρόντες αλλά ούτε και είχαν ενημερωθεί ότι θα εμφανιζόταν κάποιος για να τους εκπροσωπήσει. Το Δικαστήριο, αφού επιβεβαίωσε ότι όντως δεν εμφανιζόταν κάποιος από τους ενάγοντες ή οποιοσδήποτε εκπρόσωπος τους και αφού έδωσε περιθώριο για το σκοπό αυτό πέραν των δύο ωρών από τις 8:30πμ. που ήταν ορισμένη η υπόθεση, προχώρησε και εξέτασε αίτημα των δικηγόρων της εναγομένης γι' απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης της και το οποίο έκρινε υπό τις περιστάσεις δικαιολογημένο. Η αγωγή συνεπώς απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης και επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ της εναγόμενης και εναντίον των εναγόντων (βλ. πρακτικό ημερ. 2/11/2022 το οποίο επισυνάπτεται και ως Τεκμήριο 2 στην υπό κρίση αίτηση). Εφτά μήνες αργότερα, δηλαδή στις 22/06/2023, το Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου έλαβε επιστολή από το νυν δικηγόρο των εναγόντων, στην οποία επισυναπτόταν retainer που είχαν υπογράψει οι τελευταίοι, και με την οποία ο εν λόγω δικηγόρος ζητούσε όπως εφοδιαστεί με τα πρακτικά του Δικαστηρίου ημερ. 5/10/2022 και 2/11/2022 «με σκοπό να χρησιμοποιηθούν σε ενδεχόμενη καταχώριση σχετικής αίτησης για επαναφορά της εν λόγω αγωγής». Σύμφωνα με τη σχετική απόδειξη (certification) που βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης, η πληρωμή των τελών που αντιστοιχούσαν στα συγκεκριμένα πρακτικά φαίνεται να έγινε ένα περίπου μήνα αργότερα, ήτοι στις 18/7/
  7. Στις 29/8/2023, δηλαδή ένα και πλέον μήνα μετά που ζητήθηκαν τα προαναφερόμενα πρακτικά και εννιά μήνες μετά που απορρίφθηκε η αγωγή, οι νυν δικηγόροι των εναγόντων καταχώρησαν στο φάκελο της υπόθεσης σχετικό σημείωμα διορισμού τους από τους τελευταίους και την ίδια ημέρα καταχώρισαν και την υπό κρίση αίτηση με την οποία οι ενάγοντες ζητούν, στη βάση των Δ.17, Δ.26 θ.14, Δ.33 θ.1,4 και 5, Δ.39, Δ.48, Δ.57, Δ.64, Αρ. 28 - 30Σ, των αρχών της επιείκειας και των σύμφυτων εξουσιών του Δικαστηρίου, (α) διάταγμα παραμερισμού της απορριπτικής απόφασης τις 2/11/2022, (β) παράταση του χρόνου καταχώρισης αίτησης επαναφοράς της αγωγής και (γ) επαναφορά της αγωγής. Η αίτηση υποστηρίζεται από Ε/Δ του ενάγοντα 4, ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος και από τους υπόλοιπους ενάγοντες να υποστηρίξει ενόρκως την αίτηση, και ο οποίος, παραδεχόμενος ότι είχε όντως εμφανιστεί στο Δικαστήριο την 05/10/22 οπόταν και αφού συγκατατέθηκε στο αίτημα απόσυρσης των τότε δικηγόρων των εναγόντων, ζήτησε και έλαβε εκ μέρους όλων χρόνο μέχρι τις 02/11/22 και ώρα 0830πμ. για διορισμό νέου δικηγόρου, ισχυρίζεται τα εξής: «.Το Δικαστήριο απεφάσισε να μας δώσει χρόνο για τα πιο πάνω και όρισε την υπόθεση για οδηγίες στις 2/11/2022 και ώρα 8:30 π.μ. Σχετικό Πρακτικό ημερομηνίας 5/10/22 που επιβεβαιώνει τα όσα διημείφθησαν, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  8. Κατά ή περί την 2/11/2022 και ώρα 10:50π.μ. λόγω αβλεψίας και/ή κατόπιν καλόπιστου λάθους που οφειλόταν αποκλειστικά σε μένα, δεν είχα παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού δυστυχώς αντί για 2/11/2022 που είχε οριστεί η υπόθεση, είχα αναγράψει και/ή σημειώσει την ημερομηνία 2/12/2022, με αποτέλεσμα η Δικηγόρος που εμφανίστηκε εκ μέρους της Εναγόμενης στις 2/11/2022, να ζητήσει την απόρριψη της αγωγής με έξοδα ως θα υπολογίζονταν από το Πρωτοκολλητείο, Το Δικαστήριο απέρριψε την εν λόγω αγωγή, λόγω μη προώθησης της. Πρακτικό ημερομηνίας 2/11/2022 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  9. Στις 2/12/2022, όταν μετέβηκα στο Πολιτικό Πρωτοκολλητείο Λάρνακας για να ενημερωθώ για το που πρέπει να πάω, σε ποιαν αίθουσα, ποιον Δικαστή κτλ., διότι δεν γνωρίζω και πολλά περί Δικαστηρίων, μου ανέφεραν ότι η υπόθεση μου δεν ευρίσκετο σε σχετικό πινάκιο και ότι ίσως να τους έλεγα λάθος αριθμό ή λάθος στοιχεία αγωγής. Πέρασε αρκετή ώρα και στο τέλος ενημερώθηκα από σχετικό λειτουργό του Δικαστηρίου και/ή του Πρωτοκολλητείου, ότι θα ήταν καλύτερα να περάσω «από Δευτέρας» όπου θα ήταν υπηρεσία κάποιος «κατάλληλος» και/ή «ο μόνος» που θα μπορούσε να με βοηθήσει/εξυπηρετήσει, ως μου αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, του οποίου το όνομα δεν θυμάμαι. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, λόγω δουλειάς και προσωπικών υποχρεώσεων, δεν κατέστη δυνατό και/ή εφικτό να μεταβώ και πάλι στο Δικαστήριο και έτσι προσπαθούσα επανειλημμένα να μιλήσω τουλάχιστον τηλεφωνικώς με αρμόδιους λειτουργούς του Πρωτοκολλητείου, προσπάθειες οι οποίες απέβησαν άκαρπες, εφόσον η τηλεφωνική γραμμή ήταν τις πλείστες φορές κρατημένη και/ή δεν μου το απαντούσαν, προφανώς λόγω του ότι βρίσκονταν υπό πίεση και/ή είχαν πολλά άτομα να εξυπηρετήσουν. Εντούτοις με την 1η ευκαιρία και συγκεκριμένα μετά από λίγες μέρες και/ή κατά ή περί τα μέσα Δεκεμβρίου, μετέβηκα και πάλι στο Πολιτικό Πρωτοκολλητείο Λάρνακας, όπου προς έκπληξη μου, ενημερώθηκα από αρμόδιο λειτουργό του Πρωτοκολλητείου, ότι η εν λόγω αγωγή είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησης της. Επίσης είχαν μεσολαβήσει και οι εορτές των χριστουγέννων όπου η επικοινωνία μας με τα αρμόδια άτομα του Πρωτοκολλητείου, ήταν δύσκολο έως αδύνατο να επιτευχθεί. Ταυτόχρονα ήταν δύσκολη και η εξεύρεση νέων Δικηγόρων για να μας εκπροσωπήσουν, εφόσον πολλά Δικηγορικά γραφεία έκλειναν και/ή ετοιμάζονταν να κλείσουν για τις διακοπές των χριστουγέννων, περίοδος κατά την οποία όπως μας ενημέρωσαν οι Δικηγόροι μας, ήταν και/ή είναι τρομερά πιεστική από θέμα φόρτου και/ή όγκου εργασίας, ως επίσης για την επιλογή των Δικηγόρων που θα διορίζαμε να μας εκπροσωπήσουν, θα έπρεπε να υπάρχει σύμπνοια και ομοφωνία μεταξύ όλων των Εναγόντων/Αιτητών. Τελικά καταφέραμε να βρούμε διαθέσιμους, αλλά και κατάλληλους για τις ανάγκες μας Δικηγόρους, ήτοι κατά ή περί τις αρχές/μέσα του Ιανουαρίου 2023, αποταθήκαμε στο Δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Μιχαηλίδης & Παντελή Συνέταιροι Δ.Ε.Π.Ε., οι οποίοι ενώ ανέλαβαν να χειριστούν την υπόθεση μας, για κακή μας τύχη, μας ενημέρωσαν ότι είχε ήδη παρέλθει η εκ του Νόμου σχετική προθεσμία, για καταχώρηση αίτησης επαναφοράς αγωγής. Περαιτέρω, η «κακοτυχία» μας φαίνεται να συνεχίστηκε, καθότι ενημερωθήκαμε από το Δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Μιχαηλίδης & Παντελή Συνέταιροι Δ.Ε.Π.Ε., ότι η Δικηγόρος που θα χειριζόταν προσωπικά το εν λόγω ζήτημα της υπόθεσης μας, θα αποχωρούσε από το γραφείο στις 20/1/
  10. Δεν θεωρήσαμε ορθό να αποταθούμε σε άλλους Δικηγόρους γνωρίζοντας τα πιο πάνω, καθότι κατά την ταπεινή μας πάντοτε άποψη και μεταξύ άλλων: 1) είναι γεγονός και/ή κοινή αντίληψη ότι κατά κανόνα δεν προβάλλει καλή εικόνα ένας πελάτης ο οποίος άλλαξε και άλλους Δικηγόρους για να τον εκπροσωπήσουν και 2) είχαμε και εξακολουθούμε να έχουμε πολύ καλές σχέσεις με το συγκεκριμένο Δικηγορικό Γραφείο. Σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 17/112023, με το οποίο ενημερώνεται η στενογράφος του Δικαστηρίου σε σχέση άλλην αγωγή για την αποχώρηση της τότε Δικηγόρου μας.επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  11. Όταν είχε προσληφθεί νέος Δικηγόρος στο Δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Μιχαηλίδης & Παντελή Συνέταιροι Δ.Ε.Π.Ε., ήτοι ο (νυν συνήγορος) μετά που ήρθε σε επαφή μαζί μας σε σχετική συνάντηση και ενημερώθηκε για την εν λόγω περίπτωση μας κατά ή περί τον Ιούνιο του 2023, μόλις ήρθε στην αντίληψη του το πιο πάνω θέμα και/ή λίγες μέρες αργότερα, έσπευσε να προβεί σε ανάλογες διαδικασίες και διαβήματα με σκοπό να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Πιο συγκεκριμένα κατά ή περί την 19/6/2023, ο αναφερόμενος νεοπροσληφθείς Δικηγόρος, απέστειλε σε γραφείο επίδοσης στην Λάρνακα, σχετικές οδηγίες για να μας εφοδιάσουν με τα πρακτικά των δύο προηγούμενων εμφανίσεων που έγιναν στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 2944/2015, διότι μεταξύ άλλων, εγώ δεν θυμόμουν πότε ακριβώς απορρίφθηκε η αγωγή ως μου είχε αναφέρει το Πρωτοκολλητείο στο οποίο μετέβηκα σε λάθος ημερομηνία. Σχετικό Ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 19/6/2023, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  12. Σε σχέση με το ότι ο εν λόγω Δικηγόρος έχει προσληφθεί σχετικά πρόσφατα στο εν λόγω Δικηγορικό Γραφείο, επισυνάπτεται σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα που έστειλε o ίδιος στις 5/7/2023 προς το Δικαστήριο Λάρνακας σε σχέση με άλλη υπόθεση, ως Τεκμήριο
  13. Στη συνέχεια, κατά ή περί την 22/6/2023, οι Δικηγόροι μας ενημερώθηκαν από το γραφείο επίδοσης τους στην Λάρνακα.ότι το Πρωτοκολλητείο Λάρνακας, τους ανέφερε ότι για να μπορούν να ζητηθούν τα σχετικά πρακτικά, θα έπρεπε να ετοιμαστεί και σχετική επιστολή με το εν λόγω αίτημα μας. Την ίδια ημέρα, άμεσα και χωρίς χρονοτριβή, οι Δικηγόροι μας απέστειλαν.σχετική επιστολή με σαφέστατες οδηγίες.επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  14. Περαιτέρω, σχετική απόδειξη που δεικνύει την αποστολή σχετικού φακέλου μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφορών ACS (courier) με τα πιο πάνω ζητηθέντα πρακτικά Δικαστηρίου.προς τους Δικηγόρους μου, που τον παρέλαβαν στις 18/7/2023, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 7..» Σημειώνω εδώ ότι με την ένορκη δήλωση του ο ενάγοντας 4 δέχεται και αναγνωρίζει ότι επιδείχθηκε μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης καθώς και ότι η καθυστέρηση αυτή λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο σε αιτήσεις αυτής της φύσης όπου το κύριο μέλημα του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσυνης και τα δικαιώματα των διαδίκων. Υποστηρίζει παρά ταύτα ότι η μεμονωμένη αυτή επίδειξη καθυστέρησης από πλευράς εναγόντων δεν θα πρέπει καθόλου να θεωρηθεί ως ένδειξη εγκατάλειψης ή έλλειψης ενδιαφέροντος προώθησης της αγωγής τους, η οποία άλλωστε έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Σε κάθε περίπτωση όμως, καταλήγει ο ομνύοντας, τυχόν έγκριση της αίτησης δεν θα πλήξει καθόλου τα δικαιώματα της εναγόμενης αφού αυτή και τις θέσεις της θα μπορέσει να προωθήσει κατά την ακρόαση της υπόθεσης αλλά και μπορεί να διασφαλίσει τα μέχρι σήμερα αναλωθέντα έξοδα της με την υπογραφή σχετικής εγγύησης από μέρους του. Στην αντιπέρα όχθη η εναγόμενη καταχώρισε ένσταση με την οποία προβάλει 19 συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι λόγοι αυτοί, οι οποίοι υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση λειτουργού ενός εκ των συνεργατών της εναγόμενης, περιστρέφονται αφ' ενός γύρω από τη θέση ότι ο παραμερισμός της επίδικης απόφασης δεν μπορεί να επιτευχθεί με αίτηση της παρούσας φύσης αλλά μόνο μέσω της διαδικασίας της έφεσης και αφ' ετέρου ότι με βάση τις σχετικές νομικές αρχές, τίποτα από τα όσα ισχυρίζεται η πλευρά των εναγόντων δεν δικαιολογεί την έγκριση της αίτησης και αυτό ιδιαίτερα λόγω της υπέρμετρης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης που είναι παραδεκτό ότι έχει επιδειχθεί καθώς και των συνεπειών που μια ενδεχόμενη έγκριση της αίτησης θα συνεπάγεται για το δικαίωμα της εναγόμενης σε τελεσίδικη διάγνωση των δικαιωμάτων της μέσα σε εύλογο χρόνο. Η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των μερών στα πλαίσια των οποίων αμφότεροι αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων και στις νομικές αρχές που διέπουν τις εξουσίες του Δικαστηρίου να παραμερίζει απόφαση με την οποία απορρίφθηκε αγωγή και ταυτόχρονα να επαναφέρει την απορριφθείσα αγωγή. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Κρίνω κατ' αρχή σκόπιμο να επισημάνω ότι αν και η αίτηση παρουσιάζεται να εδράζεται σε διάφορες πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Δ.17, Δ.26, Δ.33 και Δ.64), εντούτοις η επιχειρηματολογία και των δυο πλευρών, ιδιαίτερα των εναγόντων αιτητών, περιορίστηκε ουσιαστικά αποκλειστικά στις πρόνοιες της Δ.33 Θ.5 οι οποίες έχουν ως εξής: «Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial» Από μια απλή ανάγνωση των πιο πάνω προνοιών όμως, καθώς επίσης και της σχετικής με τις πρόνοιες αυτές νομολογίας (βλ. Στυλιανού Λούκας ν. Σκύρα Λίμα Λτδ

(2003)1 ΑΑΔ 1234, Ann-Clair Developments Ltd v. Κυριακίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 537, Παναγίδης κ.ά. ν. Κουρούσιη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1583, Χρύσανθου κ.ά. ν. Mariala Construction Limited
(1996)1 ΑΑΔ 1129 και F.N. & A.G. DEVELOPERS LTD ν. KERMIA PROPERTIES & INVESTMENTS LTD κ.α., Πολιτική Εφεση Αρ. 31/2012, 11/6/2018, ECLI:CY:AD:2018:A285, ECLI:CY:AD:2018:A285) προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι συγκεκριμένες πρόνοιες δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση και αυτό διότι η αγωγή των εδώ εναγόντων αιτητών δεν απορρίφθηκε διότι αυτοί δεν εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο την ημέρα και ώρα που η υπόθεση ήταν ορισμενη για ακρόαση / δίκη (trial), ήτοι κατ' εφαρμογή, είτε της Δ.33Θ.1 είτε της Δ.33 Θ.4[1], αλλά καθ' όσον χρόνο η αγωγή βρισκόταν σε «στάδιο» οδηγιών προκειμένου αυτοί να προβούν στα μέτρα που ανέφεραν ότι θα προέβαιναν για να προωθήσουν την αγωγή τους. Στο σημείο αυτό υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η εξουσία του Δικαστηρίου να απορρίπτει αυτεπάγγελτα ή κατόπιν αιτήματος υποθέσεις λόγω μη προώθησης, χωρίς δηλαδή να εξετάζει την ουσία τους, βρίσκει έρεισμα, είτε σε συγκεκριμένες πρόνοιες ή Διατάξεις στο Νόμο και στους Κανονισμούς, είτε στις «γενικές εξουσίες του δικαστηρίου, σύμφυτες, χάριν του τελέσφορου του δικαστικού έργου», η φύση των οποίων σύμφυτων εξουσιών έχει «εξηγηθεί» σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, αγγλικών και κυπριακών (βλ. ιδιαίτερα Κουλέρμος Μάριος ν. Ξένιας Κουμπαρίδου
(2000)1 ΑΑΔ 493 και την αναφορά που εκεί γίνεται στο The Annual Practice του 1958 (Τόμος 1, σελ. 2009 και μεταξύ άλλων στην Βασιλείου ν. Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ. 133). Όσον αφορά λοιπόν τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι εν λόγω Κανονισμοί παρέχουν στο Δικαστήριο εξουσία απόρριψης μιας αγωγής λόγω μη προώθησης της, χωρίς δηλαδή να εξεταστεί η ουσία της, όταν ο ενάγοντας παραλείπει να λάβει τα προβλεπόμενα διαδικαστικά διαβήματα για να προωθήσει την αγωγή του στο συγκεκριμένο στάδιο που αυτή βρίσκεται, όπως είναι π.χ. η περίπτωση της Δ.17 Θ.14 η οποία αφορά στην παράλειψη να καταχωρηθεί αίτηση για απόφαση λόγω μη εμφάνισης, της Δ.26 Θ.13 η οποία αφορά στην παράλειψη καταχώρησης του προβλεπόμενου δικογράφου, των Δ.30 Θ.7 (παλαιά) και Δ.30 Θ
(1)(γ) (νέα) που αφορούν στην μη εμπρόθεσμη έκδοση της προβλεπόμενης κλήσης για οδηγίες και της Δ.31 Θ.13 η οποία αφορά στην παράλειψη να ζητηθεί ορισμός της υπόθεσης για ακρόαση. Αυτές οι διατάξεις βέβαια αφορούν και εφαρμόζονται σε όλα τα στάδια μιας υπόθεσης προτού οριστεί γι' ακρόαση, όπου σ' εκείνο το στάδιο τυγχάνουν πλέον εφαρμογής μόνο οι πρόνοιες της Δ.33. Κατά την κανονική και προβλεπόμενη πορεία των πραγμάτων άλλωστε, για να «φτάσει» μια υπόθεση στο στάδιο της δίκης (trial), όπου πλέον εφαρμόζεται η Δ.33, συνεπάγεται ότι όλες οι προηγούμενες Διατάξεις (Δ.1 - Δ.32), οι οποίες αφορούν στα προδικαστικά στάδια μιας υπόθεσης, έχουν δεόντως εκπληρωθεί (βλ. Ανδρέου Παναγιώτης ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 1596 και Pechtchachanskaia Loudmila και Άλλος ν. Vadim Esipovich
(2014)1 ΑΑΔ 1207, ECLI:CY:AD:2014:A409). Η σχετική νομολογία συνεπώς έχει πλέον καταστήσει σαφές ότι αν μία αγωγή απορριφθεί λόγω μη προώθησης ενόσω βρίσκεται σε στάδιο άλλο από εκείνο της ακρόασης, αυτή δύναται να επαναφερθεί κατ' εφαρμογή είτε της Δ.17 Θ.14
(2)είτε της Δ.26 Θ.14 αναλόγως βέβαια της περίπτωσης (βλ. Evagorou v. Christodoulou and Others
(1982)1 C.L.R. 771), ενώ αν η απόρριψη επέλθει συνεπεία της μη εμφάνισης του ενάγοντα την ημέρα της δίκης (trial), τότε δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή καμίας άλλης διάταξης για σκοπούς επαναφοράς της αγωγής πέραν των Δ.33
(1)και
(5)(βλ. Ann-Clair Developments Ltd και Κουρουσίδης ανωτέρω). Όσον αφορά τώρα την περίπτωση απόρριψης μιας αγωγής λόγω μη προώθησης στη βάση της σχετικής σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, τέτοια περίπτωση δυνατό να είναι η περίπτωση όπου καταδεικνύεται τέτοια καθυστέρηση στην προώθησή της αγωγής, που, αναλόγως των συγκεκριμένων περιστάσεων, ερμηνεύεται ως κατάχρηση της διαδικασίας διότι αφ' ενός υποδηλοί κακοπιστία στις προθέσεις του ενάγοντα και αφ' ετέρου δημιουργεί κίνδυνο να μην υπάρξει δίκαιη δίκη, αρχή η οποία ουσιαστικά εξομοιώνεται με την αρχή που καθιερώνεται με το Άρθρο 30
(2). Η εξουσία για απόρριψη της αγωγής υπό αυτές τις περιστάσεις αφορά ουσιαστικά στη δυνατότητα αλλά και στο καθήκον του Δικαστηρίου να διαφυλάξει τη διαδικασία του από καταχρήσεις που πλήττουν είτε την αξιοπιστία της είτε την αποτελεσματικότητά της (βλ. Iακωβίδης Kώστας και Άλλη ν. Γεώργιου Γεωργίου
(1999)1 ΑΑΔ 1048). Θα πρέπει όμως να επισημανθεί εδώ ότι στην υπόθεση Evagorou ανωτέρω, η οποία αφορούσε το πεδίο εμβέλειας και εφαρμογής της Δ.26 Θ.14, η οποία αντιστοιχεί στην παλαιά αγγλική R.S.C. Ord. 27, r.15, το Ανώτατο Δικαστήριο παρέπεμψε με επιδοκιμασία σε σχετικές περικοπές του συγγράμματος Annual Practice 1958 και συγκεκριμένα στις σελ. 615 - 618, όπου εκεί αναφέρεται ότι η εξουσία παραμερισμού οποιασδήποτε απόφασης εκδόθηκε «by default, whether under this Order or under any other of these Rules», ήτοι η εξουσία που παρέχει η Ord. 27, r.15 (Δ.26 Θ.14), δεν καλύπτει τις αποφάσεις που εκδόθηκαν λόγω παράλειψης του διάδικου να εμφανιστεί την ημέρα της δίκης, όπου δηλαδή μόνο η Δ.33 εφαρμόζεται (σελ.617), αλλά καλύπτει τις περιπτώσεις όπου εκδόθηκε κάποια απόφαση κατ' εφαρμογή της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου να διαφυλάττει τη διαδικασία του από καταχρήσεις (σελ.615 -«Any judgment by Default - Apart from express rules there is an inherent power in the Court to prevent an abuse of its proceedings»), η οποία εξουσία, σύμφωνα με τους έγκριτους συγγραφείς, απορρέει από την R.S.C. Ord. 25, r.4 η οποία αντιστοιχεί στην κυπριακή Δ.27 Θ.3: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Σύμφωνα λοιπόν με τη σχετική παραπομπή που γίνεται στο Annual Practice (σελ.577), αυτή η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να απορρίπτει αγωγές που διαπιστώνονται να είναι μεταξύ άλλων καταχρηστικές ή καταπιεστικές, η οποία απορρέει από τη Δ.27 Θ.3, δύναται ν' ασκηθεί και στις περιπτώσεις όπου δεν επιδεικνύεται καθόλου ενδιαφέρον για την προώθηση μιας αγωγής (βλ. αναφορά στην Krakauer v Katz [1954] 1 WLR 278) - οπόταν και κρίνεται να συνιστά καταπίεση και κατάχρηση - και σε μια τέτοια περίπτωση η απορριπτική απόφαση δύναται να παραμεριστεί και η αγωγή να επαναφερθεί κατ' εφαρμογή των προνοιών της Δ.26 Θ.14 (R.S.C. Ord. 27, r.15). Κοντολογίς, μία αγωγή δύναται να απορριφθεί χωρίς να εξεταστεί η ουσία της σε οποιοδήποτε στάδιο εκτός του σταδίου της δίκης κατ' εφαρμογή, είτε των Θεσμών που αφορούν στις συνέπειες που συνεπάγεται η μη προώθηση της αγωγής κατά τον εκεί προβλεπόμενο τρόπο, είτε της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου που απορρέει από τους συγκεκριμένους Θεσμούς. Κατά την ημέρα της δίκης όμως, η αγωγή δύναται να απορριφθεί λόγω μη προώθησης αν ο ενάγοντας δεν εμφανιστεί στο Δικαστήριο και αυτό κατ' εφαρμογή μόνο της Δ.33. Στην πρώτη περίπτωση ο παραμερισμός της απορριπτικής απόφασης και η επαναφορά της αγωγής δύναται να διαταχθούν κατ' εφαρμογή των ίδιων Θεσμών (Δ.17 Θ.14
(2)ή Δ.26 Θ.14), ενώ στη δεύτερη περίπτωση μόνο κατ' εφαρμογή της Δ.33 Θ.1 και Θ.5 και των εκεί προβλεπόμενων αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων. Άλλωστε, όπως αναφέρεται και στην Evagorou ανωτέρω, «There is jurisdiction to set aside any judgment not founded on an appraisal of the merits of the case and revoke the prior exercise of the coersive power of the Court.» Επισημαίνω εδώ ότι δεν έχει καθόλου διαφύγει της προσοχής μου η νομολογία που επιβάλλει σε κάποιες από τις συζητούμενες περιπτώσεις απόρριψης αγωγής να πρέπει να καταχωρείται έφεση αντί αίτηση παραμερισμού / επαναφοράς (βλ. F.N. & A.G. DEVELOPERS LTD ν. KERMIA PROPERTIES & INVESTMENTS LTD ανωτέρω και τις αποφάσεις στις οποίες η εν λόγω αυθεντία παραπέμπει). Εκείνες όμως οι περιπτώσεις αφορούσαν, όπως άλλωστε ρητά εκεί αναφέρεται, σε αποφάσεις οι οποίες εκδόθηκαν στην παρουσία αμφότερων των διαδίκων και αφού είχαν ακουστεί και εξεταστεί τα αιτήματα τους. Δεν ήταν δηλαδή αποφάσεις που εκδόθηκαν στην απουσία της «παραπονούμενης» πλευράς, η οποία, λόγω του ότι δεν είχε «ακουστεί» πριν την έκδοση της απόφασης, έχει το δικαίωμα να προσκομίσει μαρτυρία στο Δικαστήριο προκειμένου ν' «ανατρέψει» το συμπέρασμα το οποίο είχε εξαχθεί ερήμην της, δικαίωμα το οποίο δεν μπορεί προφανώς να ασκηθεί στα πλαίσια της διαδικασίας της έφεσης αλλά μόνο στα πλαίσια ενδιάμεσης διαδικασίας ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Με γνώμονα τα πιο πάνω λοιπόν και λαμβανομένου υπόψη ότι η αγωγή των εδώ εναγόντων δεν απορρίφθηκε λόγω του ότι αυτοί παρέλειψαν να εμφανιστούν την ημέρα της ακρόασης ώστε να ενεργοποιούνται οι πρόνοιες της Δ.33 θθ.1-5, η παρούσα αίτηση, στο βαθμό που κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων περιορίστηκε στο να εδράζεται αποκλειστικά στις εν λόγω πρόνοιες (βλ. σελ.13 - 16 αγόρευσης αιτητών), δεν μπορεί να επιτύχει και θα πρέπει να απορριφθεί, όπως αναπόφευκτα θα πρέπει να απορριφθούν και τα αιτήματα που αφορούν σε παράταση της προβλεπόμενης από τη Δ.33 προθεσμίας για την καταχώρηση αίτησης για επαναφορά της αγωγής. Παρά όμως την πιο πάνω κατάληξη μου, η οποία σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία είναι αρκετή για να σφραγίσει την τύχη της αίτησης από αυτό το στάδιο (βλ. μεταξύ άλλων Στυλιανού ανωτέρω), θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση και υπό το φως των προνοιών της Δ.26 Θ.14 που αναφέρονται στη νομική βάση της αίτησης, και αυτό αν μη τι άλλο για σκοπούς πληρότητας. Όπως λοιπόν έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, η αγωγή των εναγόντων απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης ενόσω βρισκόταν σε στάδιο οδηγιών και αυτό διότι οι τελευταίοι, όχι μόνο παρέλειψαν να λάβουν τα μέτρα που είχαν από πριν ένα μήνα αναφέρει στο Δικαστήριο ότι θα λάμβαναν ώστε να προωθήσουν την αγωγή τους, να διορίσουν δηλαδή δικηγόρο για να τους εκπροσωπήσει, αλλά και παρέλειψαν να εμφανιστούν στο Δικαστήριο την ημέρα που ορίστηκε η υπόθεση κατόπιν του δικού τους αιτήματος ούτως ώστε να προωθήσουν με κάποιο τρόπο την αγωγή τους. Η εντύπωση δηλαδή που έδωσαν τότε στο Δικαστήριο με τη συγκεκριμένη στάση τους οι ενάγοντες ήταν ότι κανένα ενδιαφέρον δεν είχαν πλέον για την αγωγή τους ή για την τύχη της και είναι αυτή την εντύπωση που προσπαθούν σήμερα με τα στοιχεία και τις εξηγήσεις που προβάλλουν μέσω της παρούσας αίτησης και της υποστηρικτικής ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 4 να ανατρέψουν ή έστω να εξηγήσουν. Έχοντας όμως διεξέλθει με προσοχή των όσων οι ενάγοντες έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με την υπό κρίση αίτηση και ένορκη δήλωση αλλά και των όσων περιέχονται στο φάκελο της υπόθεσης, κρίνω ότι κανένας ουσιαστικός ή βάσιμος λόγος δεν υπάρχει για να παραμεριστεί το συμπέρασμα στο οποίο είχε καταλήξει το Δικαστήριο όταν αποφάσισε στις 02/11/23 ν' απορρίψει την αγωγή λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος για την προώθηση της. Εξηγώ. Ως είναι κοινώς αποδεκτό, οι ενάγοντες είχαν πληροφορηθεί επακριβώς στις 5/10/2022 για την ημέρα, ώρα και σκοπό που θα οριζόταν η υπόθεση τους, ήτοι για οδηγίες στις 02/11/22 και ώρα 0830πμ, και γνώριζαν ότι μέχρι εκείνη τη μέρα θα έπρεπε να δείξουν ότι είχαν όντως προχωρήσει να λάβουν τα μέτρα που οι ίδιοι ανέφεραν ότι θα λάμβαναν προκειμένου να προωθήσουν την αγωγή. Γνώριζαν επίσης οι ενάγοντες ότι ο λόγος που η κανονική πορεία της υπόθεσης εκτροχιαζόταν στις 05/10/22, ο λόγος δηλαδή που δεν θα γινόταν ακρόαση εκείνη την ημέρα ως ήταν προγραμματισμένο να γίνει, οφειλόταν αποκλειστικά στα θέματα που είχαν προκύψει με τους ιδίους και τους δικηγόρους τους καθώς και ότι ήταν με τη συγκατάθεση των αντιδίκων τους που κατάφεραν να λάβουν το χρόνο που ήθελαν ώστε να επιλύσουν τα θέματα αυτά. Παρά ταύτα, κατά την επόμενη ημερομηνία που ορίστηκε η υπόθεση οι ενάγοντες όχι μόνο δεν φαίνονταν από το φάκελο της υπόθεσης να είχαν λάβει τα μέτρα προώθησης για τα οποία ζήτησαν και έλαβαν χρόνο από το Δικαστήριο για να λάβουν, αλλά ούτε και εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο ώστε να προωθήσουν με οποιοδήποτε τρόπο την υπόθεση τους ή έστω για να ενημερώσουν το Δικαστήριο για τις όποιες προσπάθειες είχαν ως τότε κάμει προς το σκοπό αυτό. Μάλιστα δε, όπως καταδεικνύει και το σχετικό σημείωμα εκπροσώπησης που οι νυν δικηγόροι των εναγόντων καταχώρησαν στις 29/08/2023, τα μέτρα που οι ενάγοντες ανέφεραν στις 5/10/2022 ότι θα λάμβαναν εντός 1 μηνός προκειμένου να προωθήσουν την αγωγή τους, τελικά τα έλαβαν μετά πάροδο 11 μηνών σχεδόν, και μάλιστα 9 περίπου μήνες μετά που ενημερώθηκαν, ως οι ίδιοι ισχυρίζονται, για την απόρριψη της αγωγής - «κατά ή περί τα μέσα Δεκεμβρίου». Αν τώρα στα πιο πάνω συνυπολογιστούν και τα όσα οι ενάγοντες επικαλούνται σήμερα για να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση τους στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, το αρχικό συμπέρασμα του Δικαστηρίου περί έλλειψης ενδιαφέροντος από μέρους τους για την προώθηση της αγωγής προβάλλει ακόμη πιο δικαιολογημένο και ορθό. Αυτό γιατί σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των ίδιων των εναγόντων, η καθυστέρηση που αυτοί επέδειξαν στο να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση οφειλόταν ουσιαστικά στη συνειδητή επιλογή τους να θέσουν την τύχη της αγωγής σε δεύτερη μοίρα, δίνοντας προτεραιότητα και βαρύτητα σε διάφορους άλλους παράγοντες όπως, «.λόγω δουλειάς και προσωπικών υποχρεώσεων.», «.εορτές των Χριστουγέννων.», απροθυμία να πιέσουν ή να δυσκολέψουν ή να δυσαρεστήσουν τους δικηγόρους που επέλεξαν για να τους εκπροσωπήσουν και επιμονή στο να εκπροσωπηθούν από τους συγκεκριμένους δικηγόρους παρά την ενημέρωση που τους έδωσαν οι τελευταίοι σε σχέση με τα διάφορα εσωτερικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν και τα οποία δεν επέτρεπαν την άμεση λήψη οποιωνδήποτε μέτρων. Και σίγουρα δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί εδώ ούτε το γεγονός ότι αν και η πλευρά των εναγόντων παρουσιάζεται να είχε υπόψη της την ανάγκη καταχώρησης της παρούσας αίτησης από τις 22/06/23 που ο νυν δικηγόρος των τελευταίων έστειλε επιστολή στο Πρωτοκολλητείο αναφέροντας ότι ήθελε τα πρακτικά ημερ. 5/10/2022 και 2/11/2022 «με σκοπό να χρησιμοποιηθούν σε ενδεχόμενη καταχώριση σχετικής αίτησης για επαναφορά της εν λόγω αγωγής» - τα οποία πρακτικά του δόθηκαν στις 18/07/23 ως οι ίδιοι οι ενάγοντες ισχυρίζονται με το Τεκ.7 - η παρούσα αίτηση δεν καταχωρήθηκε παρά μόνο ένα και πλέον μήνα αργότερα (29/08/23). Με κάθε σεβασμό λοιπόν προς την πλευρά των εναγόντων, η επιλογή τους αφ' ενός να δώσουν προτεραιότητα και βαρύτητα σε άλλους παράγοντες αντί στην αγωγή τους και αφ' ετέρου η συνειδητή αποδοχή από μέρους τους της 9μηνης τουλάχιστο καθυστέρησης στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, δεν μπορούν καθόλου να δικαιολογήσουν την προς όφελος τους άσκηση της υπό συζήτηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και δη χωρίς κάτι τέτοιο να συνιστά υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις κατάφορη παραβίαση των δικαιωμάτων της εναγόμενης και του καθήκοντος του Δικαστηρίου να διαφυλάττει τη διαδικασία του από καταχρήσεις που πλήττουν είτε την αξιοπιστία της είτε την αποτελεσματικότητά της, ως κρίνεται να είναι και η στάση που επέδειξαν οι ενάγοντες στην προκειμένη περίπτωση. Όσον αφορά τέλος το κατά πόσο οι ενάγοντες έχουν καταδείξει με την παρούσα αίτηση να έχουν τέτοια καλή υπόθεση εναντίον της εναγόμενης ώστε να μην δικαιολογείται να αποστερηθούν του δικαιώματος τους να την παρουσιάσουν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια ακρόασης της ουσίας της, θα περιοριστώ να παραθέσω αυτούσια τα όσα σχετικά ισχυρίζεται ο ενάγοντας 4 και τα οποία καταδεικνύουν ότι άλλες είναι ουσιαστικά οι πραγματικές προθέσεις των εναγόντων: « . υπάρχουν και δυο άλλες αγωγές που εκκρεμούν προς εκδίκαση . οι οποίες εγέρθηκαν εναντίον μας από τους εναγόμενους . (και) . είναι ορισμένες για ακρόαση στις 6 και 7 Μαρτίου 2024 αντίστοιχα. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα εξαιτούμενα διατάγματα είναι η θέση μου ότι ένεκα της μη δυνατότητας μας να προωθήσουμε την πιο πάνω αγωγή μας εναντίον των εναγομένων για να αποδοθεί δικαιοσύνη . οι εναγόμενοι θα εκμεταλλευθούν αυτή την κατάσταση και θα μας εξασκούν αφόρητη πίεση. Ειδικότερα θα εξαλειφθεί οιαδήποτε πιθανότητα διαπραγμάτευσης μεταξύ μας για εξώδικη διευθέτηση και των τριών υποθέσεων στο σύνολο . καθότι οι εναγόμενοι θα έχουν σχηματίσει την εντύπωση ότι θα βρίσκονται σε θέση ισχύος έναντι μας και η μοναδική περίπτωση όπου θα μπορεί να επέλθει μεταξύ μας διαπραγμάτευση θα είναι μόνο με καταπιεστικούς και/ή επαχθείς για εμάς όρους που θα ωφελούν μόνο τους ίδιους. Αυτό θα έχει ως συνέπεια την πιθανή εκδίκαση των άλλων δυο προαναφερόμενων υποθέσεων και επομένως την δημιουργία και συσσώρευση περαιτέρω δικαστικών εξόδων, καθώς και την ανάλωση επιπλέον δικαστικού χρόνου .». Όπως λοιπόν και αν ήθελε ιδωθεί η παρούσα αίτηση αυτή δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης και εναντίον των εναγόντων ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 1. If on the day fixed for trial the parties do not appear when the trial is called on, upon proof that they (or the party at whose instance such day was fixed) had notice, the action υπόκειται σε απόρριψη and shall not subsequently be heard, unless upon application to the Court, the Court orders reinstatement of the action on the ground that it is equitable so to do in the circumstances of the case. 4. If on the day fixed for trial the defendant appears when the trial is called on but the plaintiff does not, then upon proof being given of the plaintiff having been given notice of such day, the defendant, if he has no counter-claim, shall be entitled to judgment dismissing the action, but if he has a counter-claim, then he may prove his counter-claim so far as the burden of proof lies upon him, and judgment may be given accordingly. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.