ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΠΑΥΛΟΣ ΨΑΡΑ ΚΚΑΓΙΑ, Αρ. Αγωγής: 70/2022, 31/10/2024

(2011)1 Α.Α.Δ. 825) προκύπτει το ακόλουθο ιστορικό. ● Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε με ειδικό οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 31/1/

1. ● Ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε την Υπεράσπιση του στις 12/09/
2. ● Μετά από δύο μέρες, ήτοι στις 14/09/2022 καταχωρήθηκε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση από μέρους του Εναγόμενου
3. ● Η Ενάγουσα καταχώρισε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση σε σχέση με τους Εναγόμενους 1 και 2, σε ενιαίο δικόγραφο στις 19/9/
4. ● Πριν παρέλθει η προθεσμία των 90 ημερών ως προνοεί η Δ.30 Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η Ενάγουσα καταχώρισε Κλήση για Οδηγίες στις 11/10/2022 όσον αφορά την Αγωγή η οποία ορίστηκε στις 12/01/
5. ● Ο Εναγόμενος 1 προέβηκε στην καταχώρηση σχετικού Παραρτήματος 25 στις 12/01/
6. ● Σημειώνεται ότι από το φάκελο του Δικαστηρίου δεν φαίνεται να έχει καταχωρηθεί το σχετικό Παράρτημα 25 από μέρους του Εναγόμενου 2 και δεν έχει καταχωρηθεί σχετική Κλήση για Οδηγίες όσον αφορά την Ανταπαίτηση του Εναγόμενου
7. ● Στις 12/01/2023, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η Κλήση για Οδηγίες της Ενάγουσας όσον αφορά την Αγωγή, το Δικαστήριο έκδωσε τις ακόλουθες οδηγίες: "(...) Εκδίδονται εκατέρωθεν διατάγματα για καταχώρηση Ε/Δ αποκάλυψης εγγράφων. Οι Ε/Δ να καταχωρηθούν εντός 60 ημερών από σήμερα και σε αυτές να επισυναφθούν αντίγραφα των εγγράφων τα οποία θα αποκαλυφθούν. Ορίζεται για Οδηγίες". Η ημερομηνία που ορίστηκε η Αγωγή ως εμφαίνεται στο πρακτικό του αδελφού Δικαστή ήταν 29/03/2023 και ώρα 9:30πμ. ● Ακολούθως στις 28/03/2023 ο Εναγόμενος 2 καταχώρισε την τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του. ΙΙ. Η Αίτηση: Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση η Ενάγουσα/ Αιτήτρια εξαιτείται τα ακόλουθα:
8. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή της Τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Εναγόμενου
10. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η απόρριψη της αρχικά καταχωρηθείσας Ανταπαίτησης του Εναγόμενου 2 ημερ.14/09/
11. Η νομική βάση της αίτησης αποτελείται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ("ΘΠΔ"), ειδικότερα Δ.19 θθ.14, 26, Δ.21, Δ.25 θθ1, 2, Δ.27, Δ.30 θθ1, 2, Δ.48 θθ.1-4, 7, 9, Δ.64 στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου και πρακτική. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Αντωνίου ("Ε/Δ ΜΑ"). Στην εν λόγω ένορκη δήλωση αφού γίνεται αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, σημειώνεται ότι η Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του Εναγόμενου 2 είναι ανυπόστατη καθώς καταχωρήθηκε χωρίς να ληφθεί άδεια από το Δικαστήριο για τη τροποποίηση της σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανονισμούς και ειδικότερα ενόψει της προσθήκης νέας βάσης απαίτησης. Επιπλέον αναφέρεται ότι με την καταχώριση της Τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης δεν αναβιώνει το δικαίωμα του Εναγόμενου αρ. 2 για καταχώρηση κλήσης οδηγιών αφού έχουν παρέλθει οι προβλεπόμενες προθεσμιες. ΙΙΙ. Η Ένσταση: Ο Καθ' ου η Αίτηση/ Εναγόμενος 2 καταχώρισε ένσταση στις 13/02/2024 προβάλλοντας του ακόλουθους λόγους:
12. Η αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις του Νόμου και των κανονισμών πολιτικής δικονομίας.
13. Η αίτηση είναι καταχρηστική και σκοπό έχει την άσκηση πίεσης στον Καθ' ου η Αίτηση και την αποστέρηση της πρόσβασης αυτού στο Δικαστήριο.
14. Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση.
15. Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκύψει κατάφωρη αδικία σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση και η Αιτήτρια θα αποκτήσει αδίκως δικονομικό πλεονέκτημα έναντι του Καθ' ου η Αίτηση κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης.
16. Η Αιτήτρια κωλύεται εκ της συμπεριφοράς της να αξιώνει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
17. Τα δικόγραφα δεν έχουν συμπληρωθεί για να δύναται η Αιτήτρια να προωθεί την παρούσα Αίτηση.
18. Η αίτηση είναι καταχρηστική, παράτυπη, αντικανονική και νόμω και ουσία αβάσιμη.
19. Η νομική βάση της αίτησης πάσχει δικονομικά και/ή δεν επιτρέπει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
20. Η αίτηση είναι παραπλανητική και κακόπιστη. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία περιλαμβάνει συνοπτικά τους ακόλουθους ισχυρισμούς: ● Ότι τα δικόγραφα δεν θεωρούνται συμπληρωμένα αφού έχει καταχωρηθεί περαιτέρω ανταπαίτηση δια της καταχώρισης τροποποιημένου δικογράφου την 28/3/2023 στην οποία η Αιτητρια θα πρέπει να καταχωρήσει τροποποιημένη απάντηση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. ● Ότι κατά το στάδιο που καταχωρήθηκε η Τροποποιημένη Υπεράσπιση και ανταπαίτηση μας η Ανταπαίτηση δεν είχε καθ' οιονδήποτε τρόπο απορριφθεί ούτε και είχε τεθεί καθ οιονδήποτε τρόπο προς το σκοπό αυτό ενώπιον του δικαστηρίου. Συνεπώς τυγχάνει εφαρμογής ο κανονισμός της Δ.25 θ.2 ΘΠΔ. ● Ότι δεν είχε ληφθεί κανένα άλλο δικονομικό διάβημα πριν την καταχώρηση της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και συνεπώς ορθά καταχωρήθηκε το δικόγραφο χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου και θα έπρεπε να ακουληθεί ξανά η διαδικασία συμπλήρωσης των δικογράφων. ● Σε περίπτωση απόρριψη της Ανταπαίτησης θα προκληθεί κατάφορη αδικία σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση αφού θα του αποστερηθεί η πρόσβαση στο Δικαστήριο ενώ η Αιτήτρια δεν θα υποστεί καμία συνέπεια σε περίπτωση που κριθεί ότι η υπόθεση θα πρέπει να συνεχιστεί και να συμπληρωθούν εκ νέου τα δικόγραφα σύμφωνα με την Δ.25 θ.2 ● Ότι η αίτηση των Εναγόντων καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση στις 4/4/
21. ● Η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου και των κανονισμών πολιτικής δικονομίας. ● Η αίτηση είναι καταχρηστική, παράτυπη, αντικανονική, παραπλανητική και κακόπιστη. Κατά την ακροαματική διαδικασία της υπό κρίση αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και των δύο πλευρών υιοθετησαν τις γραπτές αγορεύσεις τις οποίες ετοίμασαν προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου και καμία πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκων δηλούντων. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων και θα αναφερθώ σε αυτές στη συνέχεια όπου κρίνω σκόπιμο. IV. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα Ως εμφαίνεται από το περιεχόμενο τόσο της υπό κρίση Αίτησης, όσο και τους ισχυρισμούς που αναπτύχθηκαν μέσω της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων της Αιτήτριας, η υπό κρίση αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.25 ΘΠΔ και στη Δ.30 ΘΠΔ. Η Δ.25.1 ΘΠΔ προνοεί τα εξής: "(...)

(2)Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι, όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση, ανάλογα με την περίπτωση, τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης. Όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση του, τροποποιημένη απάντηση, όπου χρειάζεται. Νοείται ότι, όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών.

(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης." (η έμφαση έχει προστεθεί). Η Δ.30 ΘΠΔ προνοεί τα ακόλουθα: "1. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (...)" (η έμφαση έχει προστεθεί) Στην παρούσα περίπτωση ο Εναγόμενος 2 προέβη στην τροποποίηση του δικογράφου του, ήτοι την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, χωρίς να λάβει προηγουμένως άδεια του Δικαστηρίου, θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη τροποποίηση εμπίπτει στις πρόνοιες της Δ.25 θ.1

(2)ΘΠΔ. Ως εκ τούτου καθίσταται επάναγκες να εξεταστεί κατά πόσο ο Εναγόμενος 2 ερμήνευσε ορθά τις πρόνοιες Δ.25 ΘΠΔ τις οποίες ακολούθησε. Όσον αφορά την προσέγγιση ερμηνείας ενός νομοθετήματος, καθοδηγητική είναι η υπόθεση A.D «Pallada Athena» Developers Ltd v. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λεμεσού και του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 82/2015, ημερομηνίας 01/03/2022), ECLI:CY:AD:2022:C84, ECLI:CY:AD:2022:C84 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε σχετικά τα εξής: "Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, βασικός κανόνας ερμηνείας νομοθετημάτων, είναι η γραμματική ερμηνεία η οποία υπαγορεύει την απόδοση στις λέξεις που χρησιμοποιούνται του απλού γραμματικού και κατά κυριολεξία νοήματος τους. Θα πρέπει, δηλαδή, να διαβάζονται με τη συνήθη, φυσική και γραμματική τους σημασία. Όταν λοιπόν οι πρόνοιες και η φρασεολογία του νόμου είναι σαφείς, το κείμενο αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς του νομοθέτη (Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ ν. Δημοκρατίας

(1991)4(Β) Α.Α.Δ. 1142, Δ. Γαλατάκης Λτδ ν. Δημοκρατίας

(2008)3 Α.Α.Δ. 78, σελίδες 80 έως 81, Κυπριακή Δημοκρατία ν. xxx Σωτηρίου κ.ά., Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 96/2012, ημερ. 20/11/2015, ECLI:CY:AD:2015:D770, ΚΟΤ ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86 και Φυσεντζίδη v. K & C Snooker & Pool Entertainment, Πολιτική Έφεση Αρ. 30/2019, ημερ. 1/6/2020, ECLI:CY:AD:2020:A171, ECLI:CY:AD:2020:A171)." (η έμφαση έχει προστεθεί) Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω και προχωρώντας σε απόδοση του απλού γραμματικού νοήματος της Δ.25 θ.1

(2)ΘΠΔ, η εν λόγω διαταγή θέτει συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο στο οποίο υπάρχει η δυνατότητα τροποποίησης και αυτό είναι "Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30.". Ο νομοθέτης παραπέμπει όσον αφορά την έννοια της "Κλήσης για Οδηγίες" στη Δ.30 ΘΠΔ. Η Δ.30 θ.1 ΘΠΔ, μεταξύ άλλων, αναφέρει "Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση". Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω η Δ.25 θ.1

(2)ΘΠΔ θα πρέπει να διαβάζεται σε συνάρτηση με την Δ.30 ΘΠΔ, η οποία θέτει ξεκάθαρα ότι η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο και αναλόγως την ανταπαίτηση. Συνακόλουθα ένας διάδικος ενδέχεται να τροποποιήσει το δικόγραφο του σε σχέση με την Ανταπαίτηση, κατ' αναλογία της Δ.25 θ.1

(2)ΘΠΔ άπαξ χωρίς άδεια του Δικαστηρίου πριν την έκδοση Κλήσης για Οδηγίες όσον αφορά την Ανταπαίτηση από τον Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα. Δεν θα ήταν λογικό η Δ.25 θ.1

(2)ΘΠΔ να περιορίζει τη δυνατότητα τροποποίησης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου μόνο πριν την έκδοση Κλήσης για Οδηγίες όσον αφορά την Αγωγή εφόσον στις περιπτώσεις όπου μια υπόθεση η οποία περιλαμβάνει και ανταπαίτηση ο Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας καλείται να καταχωρήσει ξεχωριστή Κλήση για Οδηγίες όσον αφορά την Ανταπαίτηση δυνάμει της ίδιας της Δ.30 ΘΠΔ. Στην παρούσα περίπτωση παρατηρώ ότι η Ενάγουσα- Αιτήτρια καταχώρισε την κλήση για οδηγίες όσον αφορά την Αγωγή στις 11/10/2022 η οποία επιδόθηκε στον δικηγόρο του Εναγόμενου 2 στις 12/10/

1. Ωστόσο ο Εναγόμενος 2 δεν καταχώρησε το προβλεπόμενο Παράρτημα
2. Κατά την ημερομηνία που ήταν ορισμένη για πρώτη φορα ορισμένη η Κλήση για Οδηγίες της Ενάγουσας, η εν λόγω εμφάνιση διεκπεραιώθηκε, εξ όσων φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου, μέσω ηλεκτρονικής επικοινωνίας -σημειώνεται ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία δεν υπάρχει οποιαδήποτε ηλεκτρονική επικοινωνία εκ μέρους του Εναγόμενου 2-. Κατά την εν λόγω εμφάνιση, ήτοι στις 12/01/2023, το Δικαστήριο εξέδωσε τις ακόλουθες οδηγίες: "(...) Εκδίδονται εκατέρωθεν διατάγματα για καταχώρηση Ε/Δ αποκάλυψης εγγράφων. Οι Ε/Δ να καταχωρηθούν εντός 60 ημερών από σήμερα και σε αυτές να επισυναφθούν αντίγραφα των εγγράφων τα οποία θα αποκαλυφθούν. Ορίζεται για Οδηγίες". Επιπλέον ο αδελφός Δικαστής όρισε την Αγωγή στις 29/03/2023 και ώρα 9:30πμ. Σε κανένα σημείο του πρακτικού του αδελφού Δικαστή δεν φαίνεται το Δικαστήριο να έδωσε σχετικές οδηγίες όσον αφορά την Ανταπαίτηση του Εναγόμενου 2, ούτε υπάρχει οτιδήποτε στο πρακτικό με το οποίο να έχει αποφασιστεί ότι η Αγωγή και η Ανταπαίτηση θα συνεκδικαστούν ούτως ώστε να θεωρηθεί ότι οι οδηγίες που δόθηκαν κατά την εν λόγω ημερομηνια να αφορούσαν τόσο την Αγωγή όσο και την Ανταπαίτηση, ούτε υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά στο γεγονός ότι δεν είχε καταχωρηθεί Κλήση για Οδηγίες από τον Εναγόμενο 2 όσον αφορά την Ανταπαίτηση. Αντιθέτως, ως παρατηρώ από το ιστορικό της υπόθεσης ο Εναγόμενος 2 μέχρι και τις 12/01/2023 δεν είχε καταχωρήσει Κλήση για Οδηγίες όσον αφορά την Ανταπαίτηση δυνάμει της Δ.25 ΘΠΔ, αλλά προχώρησε στην καταχώριση της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στις 28/03/
3. Από τη στιγμή που δεν είχε καταχωριθεί η Κλήση για Οδηγίες για την Ανταπαίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει παρέλθει ο χρόνος για "άπαξ τροποποίηση" δυνάμει της Δ.25 θ.1 ΘΠΔ. Ως εκ τούτου ο Εναγόμενος 2 ορθά προέβη στην τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. Επιπλέον, στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης συμπεριλαμβάνεται τόσο η Δ.19 θ.26 ΘΠΔ όσο και η Δ.27 ΘΠΔ. Σημειώνεται ότι ο σκοπός της Δ.19 θ.26 είναι η διαγραφή ισχυρισμών από δικόγραφα, η Δ.27 θ.3 αφορά την διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου, όπου δεν φαίνεται να υπάρχει ουσιαστικό επίδικο ζήτημα ή τα δικόγραφα είναι τόσο επιπόλαια και ενοχλητικά που η κατάθεση τους αποτελεί στην ουσία κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας με αποτέλεσμα το Δικαστήριο έχει την δυνατότητα να διαγράψει το δικόγραφο ή να εκδώσει απόφαση ως κρίνει δίκαιο υπό τις περιστάσεις (βλ.Cyber Group v. Χαραλαμπίδη κ.ά.

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1852, Βιομηχανία Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά. ν. Alpha Bank Ltd

(2003)1(Β) A.A.Δ. 990 και Δημοκρατία ν. Γεωργίου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 704, In Re Pelmaco Developments Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 246). Παρατηρώ ότι δεν προωθείται η διαγραφή του δικογράφου στη βάση των εν λόγω προνοιών, ούτε μέσω της υπό κρίση Αίτησης ούτε στην αγόρευση της συνήγορου της Αιτήτριας συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει περαιτέρω το ζήτημα. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι η Αιτήτρια έχει συμπεριλάβει στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης την Δ.19 θ.14 ΘΠΔ και έχει προωθήσει τον ισχυρισμό ότι η τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση θα πρέπει να διαγραφεί καθότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει συμπεριλάβει με το τροποποιημένο δικόγραφο του νέα βάση απαίτησης. Παρά το γεγονός ότι η Δ.25

(1)ΘΠΔ δεν περιορίζει το είδος της τροποποίησης, ακόμη και εάν αυτό αφορά προσθήκη νέας βάσης απαίτησης, δεδομένου ότι γίνεται μια και μοναδική φορά "άπαξ" εντός του χρονικού πλαισίου που θέτει η διαταγή, το Δικαστήριο έχει αντλήσει καθοδήγηση επί του θέματος από σχετική νομολογία. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΑΚΙΔΟΥ κ.α. v. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε207/2018, 17/10/2023 στην οποία αναφέρονται σχετικά τα ακόλουθα: "Ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο εφάρμοσε την νομολογία και δη την απόφαση στις συνεκδικαζόμενες Πολιτικές Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013 IKOS CIF LTD v.

1. Martin Coward κ.α. ημερ. 20/3/2014 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία δεν επιτράπηκε η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης καθότι με την αιτούμενη τροποποίηση ο αιτητής επεδίωκε να «δημιουργήσει» νέο αγώγιμο δικαίωμα. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα: «Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση. (...) Κατ΄ εφαρμογή της απόφασης IKOS CIF LTD (ανωτέρω), το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά κατέληξε ότι αυτό που ουσιαστικά επιδιώκεται είναι η προβολή νέων ισχυρισμών και η δημιουργία νέων αγώγιμων δικαιωμάτων, ειδικότερα ισχυρισμών για κακόβουλη ποινική δίωξη της εφεσείουσας 1 στην ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε στο Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λεμεσού με αρ. 17373/15 εναντίον του εφεσίβλητου
2. Ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η προτεινόμενη τροποποίηση αποτελεί προσπάθεια των εφεσειόντων να δικογραφηθούν γεγονότα τα οποία δεν υπήρχαν όταν εγέρθηκε η αγωγή και να εισαχθούν θεραπείες και αξιώσεις εντελώς διαφορετικές από τις αρχικές θεραπείες και αξιώσεις της αγωγής οι οποίες και δεν θα μπορούσαν να ήταν μέρος των θεραπειών και αξιώσεων που οι ενάγοντες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου από την αρχή. Όπως αναφέρθηκε και στην Πολιτική Έφεση 43/2013, Forcan v. Hemslade Trading Ltd κ.α., ημερ. 6/11/2018 «.η τροποποίηση κλητηρίου εντάλματος ανατρέχει στο χρόνο καταχώρησης του αρχικού κλητηρίου και κατά συνέπεια δεν μπορεί να δοθεί άδεια τροποποίησης κλητηρίου για να περιλάβει αιτία αγωγής που γεννήθηκε μετά την καταχώρηση του αρχικού κλητηρίου». (...) Ορθά επίσης το πρωτόδικο Δικαστήριο υπογράμμισε ότι στην περίπτωση όπου επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής η οποία δεν υπήρχε κατά τον χρόνο καταχώρισης του αρχικού δικογράφου αλλά προέκυψε μεταγενέστερα, δεν επιτρέπεται. Τούτο όμως διακρίνεται από την περίπτωση στην οποία τροποποιούνται δικόγραφα σε σχέση με γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την καταχώρηση της αγωγής και τα οποία ο διάδικος επικαλείται για να υποστηρίξει την αρχική αιτία αγωγής. Σχετική είναι η υπόθεση Tilcon Ltd v. Land and Real Estate Investments Ltd

(1987)1 All E.R.

1. Σημειώνουμε περαιτέρω ότι με την επιδιωκόμενη τροποποίηση οι εφεσείοντες επιδιώκουν να προσθέσουν, ως ορθά έχει αποφασιστεί, νέο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εφεσίβλητου 2 μόνο, και όχι και εναντίον της εφεσίβλητης
2. Όπως έχει αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε4/2017 Federal Bank of Lebanon (Sal) v. Σιακόλας, ημερ. 11/10/2018, η προσθήκη τέτοιων αιτιών αγωγής μετά από τόσα χρόνια προκαλεί περαιτέρω καθυστέρηση στη διαδικασία και δημιουργία άλλων εξόδων καθώς επίσης δεν κρίνεται δόκιμο και εύλογο να προστεθεί νέο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον ενός μόνο από τους δύο διαδίκους υπό τις περιστάσεις. (...) Περαιτέρω, θεωρούμε ότι τυχόν έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης θα άλλαζε ριζικά την βάση και τη φύση της αγωγής. Σχετική αναφορά γίνεται στο Σύγγραμμα The Annual Practice 1956, Τόμος 1, σελ. 459, όπου αναφέρεται ότι το Δικαστήριο απορρίπτει αίτηση τροποποίησης «where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action»." Είναι ξεκάθαρο από το κείμενο της Τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης ότι ο Καθ'ου η Αίτηση/ Εναγόμενος 2 με το τροποποιημένο δικόγραφο του προσθέτει μόνο στην Ανταπαίτηση τις παραγράφους 19-22 (συμπεριλαμβανομένου) καθώς και το Αιτητικό Γ, μέσω των οποίων προσπαθεί να εισάξει νέα βάση Ανταπαίτησης, με γεγονότα τα οποία δεν υπήρχαν κατά την καταχώριση της αρχικής Ανταπαίτησης ημ. 14/9/
3. Με την τροποποιημένη Ανταπαίτηση επιχειρείται η εισαγωγή νέας βάσης ανταπαίτησης, ήτοι για απώλεια περιουσίας την οποία κατ' ισχυρισμό κατακρατεί και/ή ιδιοποιήθηκε παρανόμως και αντινομικώς η Ενάγουσα. Τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στις πιο πάνω παραγράφους έχουν πραγματοποιηθεί μεταξύ Δεκέμβριο του 2022 και Φεβρουάριο του 2023, δηλαδή 3 μήνες μετά την καταχώρηση της αρχικής ανταπαίτησης του Εναγόμενου
4. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω η εισαγωγή νέας βάσης ανταπαίτησης δεν μπορεί να επιτραπεί και δεδομένου ότι η τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση εισάγει μόνο τις παραγράφους 19-22 και το Αιτητικό Γ, τα οποια αφορούν εξ ολοκλήρου την εισαγωγή νέας ανταπαίτησης κρίνω ότι η Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση πρέπει να διαγραφεί. Θα εξετάσω ακολούθως το αιτητικό 2 της υπό κρίση αίτησης, μέσω του οποίου η Αιτήτρια εξαιτείται τη διαγραφή της αρχικής Ανταπαίτησης ημερομηνίας 14/09/2022 στη βάση του ότι δεν έχει καταχωρηθεί σχετική Κλήση για Οδηγίες όσον αφορά την Ανταπαίτηση του Εναγόμενου
5. Η Δ.30 θ.1 (γ) ΘΠΔ προνοεί ότι σε περίπτωση που ο ενάγοντας [στη περίπτωση μας ο Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα] αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει κλήση για οδηγίες εντός των προβλεπόμενων 90 ημερών από το κλείσιμο των δικογράφων, ο εναγόμενος [Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος] δύναται εντός 15 ημερών να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής [Ανταπαίτησης]. Επιπλέον, η Δ.30 ΘΠΔ δίνει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα κατά την εξέταση τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή [ανταπαίτηση] με τέτοιους όρους που κρίνει δίκαιο είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες. Όσον αφορά τον χρόνο που τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα κατατοπιστική είναι η υπόθεση Χαραλάμπους v. Γεωργίου v. Αντωνίου Πολιτική Έφεση Αρ. 185/2017, ημερ. 18/4/18, ECLI:CY:AD:2018:A173 στην οποία λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Ο χρόνος κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα ήταν το ορόσημο και στην αρχική Διαταγή 30 («Such summons shall be taken out within 10 days from the time when the pleadings shall be deemed to be closed.»). Η έννοια δε του όρου «συμπλήρωση των δικογράφων» στη Δ.30 οριζόταν πάντοτε [1] από τα προβλεπόμενα στη Δ.26, κ.11, με αναφορά στους αρχικούς διαδίκους: «Where a pleading subsequent to reply is not ordered, then, at the expiration of seven days from the delivery of defence or reply (if any)» Εξ ου και στην Οδηγία Πρακτικής ημερ. 28.7.2017 διευκρινίστηκε ότι τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα εν τη εννοία της Δ.30, κ.

(1)(α), ώστε να αρχίσει να τρέχει η προνοούμενη προθεσμία, όταν τα δικόγραφα συμπληρωθούν υπό την έννοια που προβλέπεται από τη Δ.26, κ.11 για όλους τους εναγόμενους». (η έμφαση έχει προστεθεί) Στην προκείμενη υπόθεση ο Εναγόμενος 2/Καθ' ου η Αίτηση αμέλησε ή παρέλειψε να εκδώσει την προνοουμενη Κλήση για Οδηγίες εντός των προβλεπόμενων 90 ημερών από τη συμπλήρωση των -αρχικών- δικογράφων και η Ενάγουσα/ Αιτήτρια δεν καταχώρησε εντός 15 ημερών αίτηση για απόρριψη της Ανταπαίτησης λόγω της πιο πάνω παράλειψης του Εναγόμενου 2 ως προνοεί η Δ.30 θ.1(γ) ΘΠΔ. Αφού παρήλθαν άπρακτες οι πάρα πάνω προθεσμίες, η -αρχική- ανταπαίτηση θεωρείτο ως εγκαταληφθείσα σύμφωνα με την Δ.30 θ.1(γ) ΘΠΔ και το Πρωτοκολλητείο θα έπρεπε να θέσει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, πράγμα το οποίο δεν έγινε. Κατόπιν συμπλήρωσης των δικογράφων, ο Καθ'ου η Αίτηση καταχώρισε στις 28/03/2023, τρεις μήνες περίπου μετά, Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Η αρχική Ανταπαίτηση, μέχρι εκείνη τη χρονική στιγμή, δεν απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, όπως προνοείται από τη Δ.30 θ.1(γ) ΘΠΔ. Σε κάθε περίπτωση η καταχώρηση τροποποιημένου δικογράφου από τον Εναγόμενο 2/Καθ'ου η Αίτηση -έστω και λανθασμένα- καταδεικνύει με τον πιο εμφανή τρόπο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προωθεί την απαίτηση του και ότι η ανταπαίτηση δεν έχει εγκαταλειφθεί (βλ.Φιλίππου κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1344/16, 18/8/2021, Pivovary Lobkowicz Group AS κ.α. ν. Chayton Sava (Cyprus) Limited, Αγωγή Αρ. 2978/2017, 20/5/2021). Λαμβανομένου υπόψη των ανωτέρω δεν τίθεται θέμα διαγραφής της Ανταπαίτησης και ενόψει της διαγραφής της Τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, το Δικαστήριο δύναται να δώσει οδηγίες και να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της Δ.30 θ.1(γ) ΘΠΔ. Στην βάση των ως άνω, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχεται δυνάμει της Δ.30 θ.1(γ) ΘΠΔ, η υπό κρίση αίτηση θεωρείται ως κλήση για οδηγίες για την Ανταπαίτηση. Η Αγωγή ορίζεται για Οδηγίες στις 9/12/2024. Σε 10 μέρες να καταχωρηθεί το Παράρτημα Τύπος 25 του Εναγόμενου 2/ Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και σε περαιτέρω 10 το Παράρτημα Τύπος 25 της Ενάγουσας/ Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης. Με την ανωτέρω κατάληξή μου, θεωρώ ότι η ενασχόληση του Δικαστηρίου με οτιδήποτε άλλο προβλήθηκε στην υπό κρίση αίτηση και ένσταση παρέλκει. V. Κατάληξη Για τους παραπάνω λόγους η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Το Αιτητικό Α της αίτησης επιτυγχάνει ενώ το Αιτητικό Β της αίτησης απορρίπτεται για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω. Η Αγωγή ορίζεται για Οδηγίες στις 9/12/2024 και ώρα 9πμ. Σε 10 μέρες να καταχωρηθεί το Παράρτημα Τύπος 25 του Εναγόμενου 2/ Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και σε περαιτέρω 10 μέρες να καταχωρηθεί το Παράρτημα Τύπος 25 της Ενάγουσας/ Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης. Το πρωτοκολλητείο να ενημερώσει γραπτώς τους συνηγόρους του Εναγόμενου 1 για την ημερομηνία που ορίστηκε η παρούσα Αγωγή, ενόψει του ότι η υπό κρίση αίτηση δεν τους αφορούσε. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου 2 το 50% των εξόδων της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ...................................... Α. Σάββα προσ. Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο