← Κύπρος

TOLE SHIP BUILDING REPAIR & TRADING LIMITED κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 715/2015, 2/12/2024

TOLE SHIP BUILDING REPAIR & TRADING LIMITED κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 715/2015, 2/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Π.Ε.Δ Αρ. Αγωγής 715/2015 Μεταξύ:

  1. TOLE SHIP BUILDING REPAIR & TRADING LIMITED
  2. ESKOM HANDELSGESELLSCAFT MBH Εναγόντων και
  3. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED
  4. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ
  5. ANTHIMOS DEMETRIOU BONDED WAREHOUSE LIMITED
  6. ΧΡΥΣΩ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  7. ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ Εναγομένων Αίτηση της Εναγόμενης 5 ημερομηνίας 11.3.2024 για ασφάλεια εξόδων αναφορικά με την Ενάγουσα αρ. 1 Ημερομηνία: 2 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη 5 - Αιτήτρια: κ. Κ. Γεωργίου Για την Ενάγουσα 1 - Καθ' ης η Αίτηση: κα. Δ. Μαππουρίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε την 22.4.2015, η Ενάγουσα 1 αξιώνει από την Εναγόμενη 5 το ποσό των €328.503,00 «το οποίο αποτελεί το προϊόν της ασφάλισης των διαμαντιών 306,44 καρατίων τα οποία κατέθεσε η Ενάγουσα 1 στο bonded warehouse σύμφωνα με πιστοποιητικό κατάθεσης αντικειμένων αρ. 3/2012 ημερομηνίας 9.1.2012, τα οποία ασφαλίστηκαν δυνάμει ασφαλιστηρίου εγγράφου μεταξύ της Εναγόμενης 3 και της Εναγόμενης 5 ημερομηνίας 31.10.2011 και τα οποία κλάπηκαν με υπαιτιότητα της Εναγόμενης 3 και/ή των Εναγομένων 2 και 4 οι οποίοι ενεργούσαν για λογαριασμό και/ή προς όφελος της Εναγόμενης 3 και/ή ως αντιπρόσωποι και/ή υπαλλήλοι της και/ή κλάπηκαν υπό συνθήκες άγνωστες στην Ενάγουσα.» Με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγουσών, τα επίδικα διαμάντια ήταν ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 2, η δε Ενάγουσα 1 τα είχε στην κατοχή της ως εμπιστευματοδόχος της Ενάγουσας 2 και προέβηκε σε διάφορες ενέργειες σε σχέση με αυτά στο πλαίσιο συμφωνίας ασφαλούς κάλυψης ημερ. 10.10.
  8. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, η αγωγή ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες για ακρόαση, με τελευταία ημερομηνία για το σκοπό αυτό την 16.1.
  9. Μέχρι σήμερα η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει. Την 11.3.2024 η Εναγόμενη 5 καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Ενάγουσα 1 όπως εντός 30 ημερών από την έκδοση του διατάγματος παραχωρήσει και/ή καταβάλει και/ή καταθέσει στο Δικαστήριο ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €20.567,16 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε κρίνει το Δικαστήριο με την κατάθεση του εν λόγω ποσού σε μετρητά στο Δικαστήριο και/ή με την καταχώρηση ανέκκλητης τραπεζικής εγγύησης προς όφελος της Αιτήτριας και/ή με οποιοδήποτε άλλο εξασφαλισμένο και/ή ασφαλή τρόπο. Περαιτέρω, ζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου ώστε η διαδικασία της αγωγής να ανασταλεί για όσο χρονικό διάστημα ήθελε δοθεί στην Ενάγουσα 1 για να παραχωρήσει ασφάλεια για τα έξοδα και απόρριψη της αγωγής σε περίπτωση μη παραχώρησης της ασφάλειας εξόδων. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Εναγόμενη 5 - Αιτήτρια. Εκεί, αφού γίνεται μια σύντομη περιγραφή του ιστορικού της υπόθεσης, σημειώνεται πως η μεν Ενάγουσα 1- Καθ' ης η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λευκωσία, η δε Ενάγουσα 2 εταιρεία συσταθείσα με βάση τους αυστριακούς νόμους και έδρα τη Βιέννη. Ως αναφέρεται, κατόπιν έρευνας που διενεργήθηκε στην πύλη του Κτηματολογίου, δεν εντοπίστηκε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο της Καθ' ης η αίτηση στην Κύπρο. Η δε Καθ' ης η αίτηση, με δήλωση μεταβίβασης ημερομηνίας 27.10.2021, αποξένωσε ακίνητη περιουσία ύψους €780,000 (βλ. Τεκμήριο 1). Περαιτέρω, από έρευνα που διενεργήθηκε στον Έφορο Εταιρειών, προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση παρουσιάζει μια οικονομική αστάθεια αφού στις οικονομικές κατάστασεις για τα έτη 2020, 2021 και 2022 παρουσιάζονται ζημιές και ανεπαρκής ρευστότητα (βλ. Τεκμήριο 2). Με αυτά τα δεδομένα, φαίνεται ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν διαθέτει πόρους για να καλύψει τυχόν έξοδα σε περίπτωση που επιδικαστούν εναντίον της. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση με την οποία προωθεί τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  10. H Αιτήτρια δεν δικαιούται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων διότι η αίτηση είναι καταχρηστική αφού καταχωρήθηκε με τεράστια καθυστέρηση με σκοπό να στερηθεί η Καθ' ης η Αίτηση το δικαίωμα να προσφύγει στο Δικαστήριο.
  11. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν επεξηγούνται οι λόγοι της καθυστέρησης που παρατηρείται στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, αφού το Κλητήριο Ένταλμα καταχωρήθηκε στις 22.4.2015 και η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 16.10.2015 και η αγωγή βρίσκεται πλέον στο στάδιο προσαγωγής μαρτυρίας.
  12. Η αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και με μοναδικό γνώμονα την αποστέρηση του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση για πρόσβαση στην Δικαιοσύνη.
  13. Η Αιτήτρια κωλύεται να αιτείται ασφάλεια εξόδων καθ' ότι η ίδια ευθύνεται για την απώλεια κερδών των Εναγουσών 1 και
  15. Ο κατάλογος εξόδων που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι υπέρογκος και/ή σχηματίζει εικασίες σε σχέση με το ύψος των εξόδων.
  16. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει αδικία στην Καθ' ης η αίτηση και θα επιτρέψει στην Αιτήτρια να επωφεληθεί από την δική της αδικοπραξία, αν αυτή ήθελε αποδειχθεί.
  17. Ο διευθυντής της Ενάγουσας 2 διαμένει μόνιμα στην Ουκρανία και λόγω της εμπόλεμης κατάστασης αδυνατεί να προβεί στην καταβολή οποιουδήποτε ποσού ως ασφάλεια εξόδων και η οποιαδήποτε διαταγή, για παροχή ποσού ως ασφάλειας εξόδων, θα οδηγήσει σε στέρηση του δικαιώματος του για πρόσβαση στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, ο Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση διαμένει μόνιμα στην Σερβία και επίσης αδυνατεί να προβεί στην καταβολή οποιουδήποτε ποσού ως ασφάλεια εξόδων, αφού η οικονομική κατάσταση στην Σερβία έχει επηρεαστεί άμεσα από τον πόλεμο στην Ουκρανία λόγω των οικονομικών της δεσμών και της ενεργειακής της εξάρτησης.
  18. H Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση αφού η Καθ' ης η αίτηση είναι νομικό πρόσωπο εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  19. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και/ή της νομολογίας οι οποίες να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ' ης η αίτηση όπου υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και περαιτέρω σημειώνεται πως ο μοναδικός διευθυντής και δικαιούχος της Καθ' ης η αίτηση είναι αλλοδαπό πρόσωπο που διαμένει μόνιμα στη Σερβία, η δε Ενάγουσα 2 είναι εταιρεία συσταθείσα με βάση τους αυστριακούς νόμους και ο μοναδικός διευθυντής και πραγματικός δικαιούχος της είναι επίσης αλλοδαπό πρόσωπο που διαμένει στην Ουκρανία. Υποστηρίζεται πως, ως είναι γνωστό, η ουκρανική οικονομία έχει επηρεαστεί σοβαρά λόγω της έκρυθμης κατάστασης ένεκα της ρωσικής εισβολής το
  20. Η κατάσταση που δημιουργήθηκε είχε αντίκτυπο και στον διευθυντή της Ενάγουσας 2, η επιχειρηματική δραστηριότητα του οποίου είναι, πλέον, περιορισμένη. Η μεν Καθ' ης η αίτηση, δεν κατέχει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο στην Κυπριακή Δημοκρατία, η δε Ενάγουσα 2 επίσης δεν κατέχει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο στην Κυπριακή Δημοκρατία, με την εξαίρεση των διαμαντιών 32,96 καρατίων αξίας €25.000 τα οποία κρατούνται από το τμήμα τελωνείων από το 2014 (βλ. Τεκμήρια 2 και 3). Σε σχέση με το ακίνητο για το οποίο γίνεται αναφορά από την Αιτήτρια, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει πως αυτό ήταν υποθηκευμένο και ακολούθως μεταβιβάστηκε προς εξόφληση των δανειακών υποχρεώσεων της Καθ' ης η αίτηση. Ως εκ τούτου, η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει στη διάθεση της οποιοδήποτε χρηματικό ή άλλο ποσό, ενώ η μείωση του κύκλου εργασιών της προκύπτει από τις οικονομικές της καταστάσεις για το έτος 2022 (βλ. Τεκμήριο 4), από τις οποίες φαίνεται να παρουσιάζονται ζημιές. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι δύο πλευρές περιορίστηκαν στις αγορεύσεις τους προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται στη Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  21. Είναι από την αρχή σημαντικό να λεχθεί πως με δεδομένο ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο, η Δ.60 δεν έχει εφαρμογή. Συνεπώς, η αίτηση θα εξεταστεί στο πλαίσιο του άρθρου 382 του Κεφ. 113 που προβλέπει πως «όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση». Το άρθρο 382 παρέχει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων με ταυτόχρονη αναστολή των διαδικασιών, όπου διαφαίνεται ότι υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι εταιρεία δεν θα μπορεί να καταβάλει τα έξοδα (βλ. Yiannoplast Limited ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.ά.., Πολιτική Έφεση αρ. 242/2022, απόφαση ημερ. 18.9.2023, Genemp Trading Ltd v Λαϊκή Τράπεζα

(2011)1 Α.Α.Δ.1314, Λεωνίδας Κίμωνος ως Εκκαθαριστής της Blue Seal Shoes Ltd ν. Χρ. Ιωάννου & Υιοι (Υποδήματα) Λτδ
(2015)1 Α.Α.Δ.147). Οι πρόνοιες του άρθρου 382 του Κεφ. 113 είναι πανομοιότυπες με αυτές του άρθρου 447 του αγγλικού Companies Act του 1948. Στο πλαίσιο εξέτασης αίτησης δυνάμει του άρθρου 382, δύο είναι τα ζητήματα τα οποία θα πρέπει να αποφασιστούν: Πρώτον, κατά πόσον η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα των αιτητών, και δεύτερο, κατά πόσον το Δικαστήριο στη δεδομένη περίπτωση θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα αυτά. Στη σελίδα 435 του συγγράμματος The Supreme Court Practice
(1982)παρατίθεται κατάλογος ορισμένων από τις πιθανές περιστάσεις που θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης: Εάν η απαίτηση του ενάγοντα εγέρθηκε καλόπιστα, Εάν ο ενάγοντας έχει μια καλή και εύλογη πιθανότητα επιτυχίας, Εάν υπάρχει οποιαδήποτε παραδοχή του εναγομένου στα δικόγραφα του ή οπουδήποτε αλλού ότι το αξιούμενο ποσό οφείλεται, Εάν έχει γίνει κάποια πληρωμή στο Δικαστήριο, Εάν η αίτηση καταχωρείται καταχρηστικά ή με τρόπο ώστε να αποδυναμώσει μια γνήσια αξίωση, και Εάν η αίτηση καταχωρείται σε προχωρημένο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας. Η γενική αρχή που πηγάζει από τη νομολογία είναι ότι δεν χωρεί διαταγή για την παροχή ασφαλείας για τα έξοδα όπου η έκδοση της απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο (βλ. μεταξύ άλλων Conway v. Ηλία
(2002)1 Α.Α.Δ. 1653 και Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 1698). Στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της KSS Trading Ltd ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1446, το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επιβεβαιώνει τα πιο πάνω, προσθέτει τα ακόλουθα: «Την ίδια γραμμή ακολούθησε το Εφετείο και στις υποθέσεις Conway v. Ηλία, (ανωτέρω) Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.α.,
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1809. Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία: Βλ. Golder v. U.K., Series A Vol. 18
(1975)σελ. 1, Ashingdane v. U.K., Series A Vol.93
(1985)σελ. 1, Tolstoy Miloslavsky v. U.K. Series A Vol. 316
(1996)σελ. 51, Ait-Mouhoud v. France, ECHR Reports of Judgments and Decisions 1998 - Vill No. 96, σελ. 3214, Kreuz v. Poland, ECHR Reports of Judgments and Decisions 2001 - VI σελ. 127, Jedamski and Jedamska v. Poland 73547/01 ECHR Reports of Judgments and Decisions 2005 σελ. 2005 σελ. 538». Η λελογισμένη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να αναστείλει διαδικασία για να πληρωθούν έξοδα ή ευρύτερα για παροχή εγγύησης κρίθηκε ότι δεν παραβιάζει το δικαίωμα διαδίκου για δίκαιη δίκη (βλ. Stevers v. School of Oriental and African Studies (Times 2.2.01)). Το ζήτημα είναι πάντοτε θέμα εξισορρόπησης και στάθμισης των δεδομένων, όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της KSS Trading Ltd (πιο πάνω). Το ύψος του ποσού ασφάλειας εξόδων βρίσκεται στην κρίση του Δικαστηρίου και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Standard Ltd κ.ά. v. Gold Seal Ship. Co Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 121, τα έξοδα δεν πρέπει να είναι ούτε φανταστικά ούτε καταπιεστικά, με την έννοια ότι απαγορεύουν, ουσιαστικά, την προσφυγή στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Sally Line Ltd v. Greenmar Nav. Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 633 λέχθηκε ότι η ασφάλεια που θα διαταχθεί μπορεί να καλύπτει έξοδα που έχουν προκύψει μέχρι τη δεδομένη στιγμή και ακόμα μελλοντικά έξοδα (σχετική και η υπόθεση Dagher v. Morace
(1985)1 C.L.R. 656). Στην υπό εξέταση αίτηση η Καθ' ης η αίτηση αποδέχεται πως δεν διαθέτει οποιαδήποτε περιουσία, κινητή ή ακίνητη, στην Κυπριακή Δημοκρατία ούτε, βεβαίως, σε κάποια άλλη χώρα. Παραδέχεται, επίσης, πως από το έτος 2022 παρουσιάζεται μείωση του κύκλου εργασιών της και της οικονομικής της δραστηριότητας, όπως και ότι στερείται της δυνατότητας καταβολής οποιουδήποτε ποσού στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Απορρίπτει, ωστόσο, τη θέση της Αιτήτριας περί αδυναμίας της να καταβάλει τα δικηγορικά έξοδα σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής και γίνεται εισήγηση όπως τα διαμάντια 32,96 καρατίων δεσμευτούν ως ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα της Αιτήτριας σε περίπτωση που δεν αποδείξει την απαίτηση της. Στη βάση των πιο πάνω και ειδικότερα της παραδοχής της Καθ΄ης η αίτηση ότι επί του παρόντος αδυνατεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό εξόδων το θέμα απλοποιείται. Ενεργοποιούναι, συναφώς, οι διατάξεις του άρθρου 382 του Κεφ. 113, αφού η Καθ' ης η αίτηση φαίνεται να είναι εταιρεία που δεν είναι σε θέση να καλύψει τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Όπως λέχθηκε στην Φάρμα Ρένος Χατζηιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν Ρένου Παντελή, Πολ. Εφ. 229/15 ημερ. 13.2.2017, ECLI:CY:AD:2017:A42, όταν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει, συνήθως το Δικαστήριο εκδίδει το αιτούμενο διάταγμα για παροχή ασφάλειας για έξοδα, εκτός αν καταλήξει ότι υπάρχουν ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της μη έκδοσης του. Στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου για την Καθ' ης η αίτηση προβάλλεται πως τυχόν διαταγή για παροχή ασφάλειας εξόδων θα λειτουργήσει με τρόπο που να της αποστερήσει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Το ζήτημα έχει ήδη απαντηθεί στην υπόθεση Y. Liasides Developers Ltd v Μιχαήλ Μιχαήλ, Πολ. Εφ. 123/2012 ημερ. 2.6.2017, ECLI:CY:AD:2017:A211, στην οποία υποδείχθηκαν τα εξής: «Θα πρέπει, κατ΄αρχάς, να λεχθεί ότι, σε αντιδιαστολή προς τη γενική ρύθμιση περί παροχής ασφάλειας εξόδων δια της Διαταγής 60 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το εν λόγω άρθρο 382 αποτελεί ειδική πρόνοια, με την οποία ρυθμίζεται το ζήτημα της παροχής ασφάλειας εξόδων από εταιρείες. Αναφορικά µε φυσικά πρόσωπα, αποκρυσταλλωμένη είναι η αρχή ότι δεν εκδίδεται διάταγµα για παροχή ασφάλειας εξόδων εναντίον ενάγοντα ο οποίος στερείται µέσων. Όπως ετέθη στην Cowell ν. Taylor
(1885)31 Ch D 34, 38 «the general rule is that poverty is no bar to a litigant, that, from time immemorial, has been the rule at common law, and also, in equity». Άλλως η διαταγή για παροχή ασφάλειας εξόδων θα απέληγε σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο (Conway v. Ηλία
(2002)1 ΑΑΔ 1653). Τέτοια αρχή, όμως, δεν ισχύει προκειµένου περί εταιρειών περιορισµένης ευθύνης, όπου ο κανόνας αντιστρέφεται. Το ζήτηµα εξηγείται από τον Megarry V-C στην υπόθεση Pearson ν. Naydler [1977] 3 ΑΙΙ ER 531, 532, µε αναφορά στο Άρθρο 447 του Companies Act 1948, το οποίο αντιστοιχούσε στο Άρθρο 382 του δικού µας Νόµου: "In the case of a limited company, there is no basic rule conferring immunity from any liability to give security for costs. The basic rule is the opposite; section 447 applies to all limited companies, and subjects them all to the liability to give security for costs. The whole concept of the section is contrary to the rule developed by the cases that poverty is not to be made a bar to bringing an action. There is nothing in the statutory language (the substance of which goes back at least as far as the Companies Act 1862, section 69) to indicate that there are any exceptions to what is laid down as a broad and general rule for all limited companies. Nor is it surprising that there should be such a rule. A man may bring into being as many limited companies as he wishes, with the privilege of limited liability; and section 447 provides some protection for the community against litigious abuses by artificial persons manipulated by natural persons. One should be as slow to whittle away this protection as one should be to whittle away a natural person's right to litigate despite poverty."» (βλ. επίσης G.K. Theonell Building & Construction Limited, Πολ. Εφ. 98/17, απόφαση ημερ. 3.6.2019). Χωρίς να παραγνωρίζω πως δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε από το οποίο να διαπιστώνεται ότι η αγωγή δεν εγέρθηκε καλόπιστα ή δεν έχει εύλογη πιθανότητα επιτυχίας, λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα προωθήθηκαν από τις δύο πλευρές και έχοντας σταθμίσει όλους τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 382 του Κεφ. 113, κρίνω ότι στην απουσία ειδικών περιστάσεων που μπορούν να επενεργήσουν προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση, το αίτημα της Αιτήτριας για έκδοση διατάγματος παροχής ασφάλειας εξόδων από την Καθ' ης η αίτηση αναφορικά με τα έξοδα της αγωγής κρίνεται δικαιολογημένο. Η πρόταση της Καθ' ης η αίτηση για δέσμευση των διαμαντιών 36,94 καρατίων, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 2, δεν θα μπορούσε να αλλοιώσει τα δεδομένα δεδομένου αφενός ότι δεν πρόκειται για περιουσία της Καθ' ης η αίτηση στην οποία αφορά η υπό κρίση αίτηση, αφετέρου ότι δεν πρόκειται για αποδεκτό τρόπο παροχής ασφάλειας εξόδων. Σε σχέση με τη θέση της Καθ΄ης η αίτηση περί υποβολής της αίτησης σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, σημειώνεται πως αν και η υπόθεση έχει καταχωρηθεί το 2015, η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει ακόμα για λόγους που αφορούν, κυρίως, τις Ενάγουσες και ειδικότερα κώλυμμα των εκπροσώπων τους να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο για μαρτυρία, με τρόπο ώστε το ζήτημα αυτό να μην μπορεί να αποτελέσει λόγο απόρριψης της αίτησης. Ερχόμενη στο ποσό το οποίο αξιώνεται ως ασφάλεια από την Αιτήτρια, η τελευταία έχει επισυνάψει κατάλογο προϋπολογισμού των εξόδων με την εισήγηση ότι αυτά αναμένεται να ανέλθουν σε ποσό €20.567,16. Έχοντας υπόψη τα έξοδα που συνήθως επιδικάζονται στο πλαίσιο αγωγών της κλίμακας €500,000 - €2.000.000, καθώς επίσης ότι στον συνημμένο κατάλογο περιλαμβάνονται έξοδα ετοιμασίας μεγάλου αριθμού ενημερωτικών επιστολών, κρίνω ότι το πόσο των €15,000 είναι εύλογο. Κατά συνέπεια η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Ενάγουσα 1 διατάσσεται όπως παράσχει ασφάλεια εξόδων στην Εναγόμενη 5 για το ποσό των €15,000. Η ασφάλεια εξόδων να παρασχεθεί είτε με κατάθεση του εν λόγω ποσού σε μετρητά είτε με την παράδοση ανέκκλητης τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου εντός 45 ημερών από σήμερα. Εκδίδεται, επίσης, διάταγμα που αναστέλλει κάθε διαδικασία σε σχέση με την Ενάγουσα 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αναφορικά με την Εναγόμενη 5 μέχρι κατάθεσης του πιο πάνω ποσού και/ή παράδοσης της τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή. Σε περίπτωση που η προθεσμία των 45 ημερών παρέλθει χωρίς την κατάθεση του ποσού της ασφάλειας εξόδων ή την παράδοση της τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή, η αγωγή της Ενάγουσας 1 αναφορικά με την Εναγόμενη 5 θα θεωρείται απορριφθείσα. Στην περίπτωση που υπάρξει συμμόρφωση με τη διαταγή για την παροχή της ασφάλειας εξόδων, τότε ο Πρωτοκολλητής να θέσει αμέσως τον φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου για τον ορισμό αυτής αναφορικά με την Εναγόμενη 5 από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης 5 και εναντίον της Ενάγουσας 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι, όμως, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.