← Κύπρος

TOLE SHIP BUILDING REPAIR & TRADING LIMITED κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 715/2015, 2/12/2024

TOLE SHIP BUILDING REPAIR & TRADING LIMITED κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 715/2015, 2/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Π.Ε.Δ Αρ. Αγωγής 715/2015 Μεταξύ:

  1. TOLE SHIP BUILDING REPAIR & TRADING LIMITED
  2. ESKOM HANDELSGESELLSCAFT MBH Εναγόντων και
  3. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED
  4. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ
  5. ANTHIMOS DEMETRIOU BONDED WAREHOUSE LIMITED
  6. ΧΡΥΣΩ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  7. ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ Εναγομένων Αίτηση των Εναγομένων 3 και 4 ημερομηνίας 24.1.2024 για ασφάλεια εξόδων από τις Ενάγουσες 1 και 2 Ημερομηνία: 2 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για τους Εναγομένους 3 και 4 - Αιτητές: κ. Γ. Λουκαϊδης Για τις Ενάγουσες-Καθ΄ων η αίτηση: κα. Δ. Μαππουρίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε την 22.4.2015, οι Ενάγουσες αξιώνουν από τους Εναγόμενους 3 και 4 τις ακόλουθες θεραπείες: «Α.Ειδικές αποζημιώσεις ύψους 370.882,84 USD ή το ισάξιο αυτών σε ευρώ, ύψους €276.778,24 ως η ισοτιμία κατά την 7/12/2011, ως η αξία των διαμαντιών τα οποία κλάπηκαν και/ή απωλέσθηκαν ως αποτέλεσμα δόλου και/ή απάτης και/ή αμέλειας και/ή παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων και/ή υποχρέωσης ασφαλούς φύλαξης και/ή παραβίαση υποχρεώσεων απορρεόντων από καταπίστευμα των Εναγομένων 1, 2, 3 και
  8. Β. Διαζευκτικά το ποσό των 370.882,84 USD ή το ισάξιο τους σε ευρώ ύψους €273.593, 12 ως η ισοτιμία κατά την 23/11/2013, ημερομηνία κατά την οποία τα προϊόντα θα πωλούνται στην εταιρεία Bendianco Ltd, αλλά δεν κατέστη εφικτό γιατί τα διαμάντια κλάπηκαν και/ή απωλέσθηκαν ως αποτέλεσμα δόλου και/ή απάτης και/ή αμέλειας και/ή παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων και/ή υποχρέωσης ασφαλούς φύλαξης και/ή παραβίαση υποχρεώσεων απορρεόντων από καταπίστευμα των Εναγομένων 1, 2, 3 και
  9. Γ. Γενικές αποζημιώσεις για απώλεια εισοδήματος που υπέστη η Ενάγουσα λόγω αδυναμίας εκπλήρωσης της συμφωνίας για πώληση διαμαντιών με την εταιρεία Bendianco Ltd και/ή άλλες εταιρείες μέλη της Ισραηλινής εταιρείας ανταλλαγής διαμαντιών (Israel Diamond Exchange). Δ. Γενικές αποζημιώσεις για τη ζημιά που θα υποστεί η Ενάγουσα μέχρι την εκδίκαση της παρούσας και για όσο χρόνο τα διαμάντια βρίσκονταν υπό την επιμέλεια των Εναγομένων 1 και/ή 2 και/ή
  10. Ε. Γενικές αποζημιώσεις υπέρ των Εναγόντων 1 και/ή 2 για δόλο και/ή απάτη και/ή αμέλεια και/η παράβαση καθήκοντος». Με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγουσών, τα επίδικα διαμάντια ήταν ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 2, η δε Ενάγουσα 1 τα είχε στην κατοχή της ως εμπιστευματοδόχος της Ενάγουσας 2 και προέβηκε σε διάφορες ενέργειες σε σχέση με αυτά στο πλαίσιο συμφωνίας ασφαλούς κάλυψης ημερ. 10.10.
  11. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, η αγωγή ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες για ακρόαση, με τελευταία ημερομηνία για το σκοπό αυτό την 16.1.
  12. Μέχρι σήμερα η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει. Την 24.1.2024 οι Εναγόμενες 3 και 4 - Αιτήτριες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτούνται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Ενάγουσες 1 και 2 - Καθ' ων η αίτηση όπως ενός 1 μηνός από την έκδοση του διατάγματος καταβάλουν στο Δικαστήριο ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €26.408,37 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε κρίνει το Δικαστήριο με την κατάθεση του εν λόγω ποσού σε μετρητά στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, ζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου για απόρριψη της αγωγής σε περίπτωση μη κατάθεσης του οριζόμενου ποσού ως ασφάλειας εξόδων εντός της καθορισμένης προθεσμίας. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τις Αιτήτριες. Εκεί σημειώνεται πως τα αρμόδια άτομα που λειτουργούν εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Επιπρόσθετα, οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία εγγεγραμμένη επ' ονόματι τους. Σε σχέση δε με μετρητά, ακόμα και εάν υπάρχει οποιοδήποτε ποσό κατατεθειμένο σε τράπεζα, αυτό μπορεί να μετακινηθεί ανά πάσα στιγμή. Είναι δε η θέση των Αιτητριών πως σε περίπτωση που η αγωγή απορριφθεί και οι Καθ' ων η αίτηση καταδικαστούν σε έξοδα, οι Αιτήτριες δεν θα μπορούν να ικανοποιηθούν αφού οι Καθ' ων η αίτηση δεν διαθέτουν περιουσία στην Κύπρο. Σε σχέση δε με το ποσό των δικηγορικών εξόδων, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 κατάλογος με βάση τον οποίο τα έξοδα της αγωγής θα ανέλθουν στο ποσό των €26.408,
  13. Οι Καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση με την οποία προωθούν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  14. Οι Αιτήτριες δεν δικαιούνται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων διότι η αίτηση είναι καταχρηστική αφού καταχωρήθηκε με τεράστια καθυστέρηση με σκοπό να στερηθούν οι Καθ΄ων η αίτηση το δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο.
  15. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν επεξηγούνται οι λόγοι της καθυστέρησης που παρατηρείται στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, αφού το Κλητήριο Ένταλμα καταχωρήθηκε στις 22.4.2015 και η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 16.10.2015 και η αγωγή βρίσκεται πλέον στο στάδιο προσαγωγής μαρτυρίας.
  16. Η αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και με μοναδικό γνώμονα την αποστέρηση του δικαιώματος των Καθ΄ων η αίτηση για πρόσβαση στην Δικαιοσύνη.
  17. Οι Αιτήτριες κωλύονται να αιτούνται ασφάλεια εξόδων καθ' ότι οι ίδιες ευθύνονται για την απώλεια κερδών των Καθ' ων η Αίτηση.
  18. Οι Αιτήτριες με τρόπο καταπιεστικό και προκειμένου να αποφύγουν την εκδίκαση της αγωγής απέρριψαν πρόταση των Εναγουσών όπως δεσμευτούν ως εγγύηση τα αυθεντικά διαμάντια 32,96 καρατίων ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 2 και τα οποία είναι εκτιμημένης αξίας €25,000 και κρατούνται στο Τελωνείο.
  19. Ο κατάλογος εξόδων που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι υπέρογκος και/ή σχηματίζει εικασίες σε σχέση με το ύψος των εξόδων.
  20. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει αδικία στους Καθ΄ων η αίτηση και θα επιτρέψει στις Αιτήτριες να επωφεληθούν από την δική τους αδικοπραξία, αν αυτή ήθελε αποδειχθεί.
  21. Ο διευθυντής της Ενάγουσας 2 διαμένει μόνιμα στην Ουκρανία και λόγω της εμπόλεμης κατάστασης αδυνατεί να προβεί στην καταβολή οποιουδήποτε ποσού ως ασφάλεια εξόδων και η οποιαδήποτε διαταγή, για παροχή ποσού ως ασφάλειας εξόδων, θα οδηγήσει σε στέρηση του δικαιώματος του για πρόσβαση στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, ο Διευθυντής της Ενάγουσας 1 διαμένει μόνιμα στην Σερβία και επίσης αδυνατεί να προβεί στην καταβολή οποιουδήποτε ποσού ως ασφάλεια εξόδων, αφού η οικονομική κατάσταση στην Σερβία έχει επηρεαστεί άμεσα από τον πόλεμο στην Ουκρανία λόγω των οικονομικών της δεσμών και της ενεργειακής της εξάρτησης.
  22. H Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση αφού η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι νομικό πρόσωπο εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  23. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και/ή της νομολογίας οι οποίες να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ΄ων αίτηση όπου υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και περαιτέρω σημειώνεται πως ο μοναδικός διευθυντής και δικαιούχος της Καθ' ης η αίτηση 1 είναι αλλοδαπό πρόσωπο που διαμένει μόνιμα στη Σερβία, ενώ η Καθ΄ης η αίτηση 2 είναι εταιρεία συσταθείσα με βάση τους αυστριακούς νόμους και ο μοναδικός διευθυντής και πραγματικός δικαιούχος της είναι επίσης αλλοδαπό πρόσωπο που διαμένει στην Ουκρανία. Προβάλλεται πως, ως είναι γνωστό, η ουκρανική οικονομία έχει επηρεαστεί σοβαρά λόγω της έκρυθμης κατάστασης ένεκα της ρωσικής εισβολής το
  24. Η κατάσταση που δημιουργήθηκε είχε αντίκτυπο και στον διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση 2, η επιχειρηματική δραστηριότητα του οποίου είναι, πλέον, περιορισμένη. Η μεν Καθ' ης η αίτηση 1 δεν κατέχει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο στην Κυπριακή Δημοκρατία, η δε Καθ΄ης η αίτηση 2 επίσης δεν κατέχει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο στην Κυπριακή Δημοκρατία, με την εξαίρεση των διαμαντιών 32,96 καρατίων αξίας €25.000 τα οποία κρατούνται από το τμήμα τελωνείων από το 2014 (βλ. Τεκμήρια 2 και 3). Σε σχέση με την Καθ΄ης η αίτηση 1, σημειώνεται πως ήταν ιδιοκτήρια ακινήτου στη Λεμεσό, το οποίο, όμως, μεταβιβάστηκε σε εταιρεία διαχείρισης δανείων προς εξόφληση των δανειακών υποχρεώσεων της. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών σημειώνει πως η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν διαθέτει οποιοδήποτε τραπεζικό υπόλοιπο σε οποιαδήποτε τράπεζα στην Κυπριακή Δημοκρατία και παραπέμπει στις οικονομικές της καταστάσεις για το έτος 2022 από όπου προκύπτει η μείωση του κύκλου εργασιών της και η ύπαρξη ζημιών (βλ. Τεκμήριο 4). Λόγω δε της οικονομικής αδυναμίας των Καθ' ων η αίτηση να παράσχουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό προς τις Αιτήτριες για ασφάλεια εξόδων, οι Καθ' ων η αίτηση υποδεικνύουν ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα απέληγε σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης τους στο Δικαστήριο. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι δύο πλευρές περιορίστηκαν στις αγορεύσεις τους προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται στη Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  25. Θα πρέπει εξαρχής να λεχθεί πως και οι δυο πιο πάνω διατάξεις δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση
  26. Και τούτο γιατί το άρθρο 382 του Κεφ. 113 αφορά σε εταιρεία που εγγράφηκε δυνάμει των προνοιών του Κεφ. 113 (βλ. ερμηνεία του όρου «εταιρεία» στις ερμηνευτικές διατάξεις του Κεφ. 113, άρθρο 2), κάτι το οποίο σαφώς δεν ικανοποιείται εφόσον στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου πρόκειται για εταιρεία η οποία εγγράφηκε με βάση τους Νόμους της Αυστρίας. Στην ίδια βάση, ήτοι με δεδομένο ότι η Καθ' ης η αίτηση 2 είναι εταιρεία η οποία είναι εγγεγραμμένη σε χώρα της Ευρωπαϊκης Ένωσης, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής ούτε η Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Επομένως, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση
  27. Προχωρώντας στην εξέταση της αίτησης αναφορικά με την Καθ' ης η αίτηση 1 σημειώνονται τα εξής: Η Δ.60 δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής εφόσον η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Η αίτηση σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση 1 θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο του άρθρου 382 του Κεφ. 113 που προβλέπει πως «όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση». Το άρθρο 382 παρέχει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων με ταυτόχρονη αναστολή των διαδικασιών, όπου διαφαίνεται ότι υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι εταιρεία δεν θα μπορεί να καταβάλει τα έξοδα (βλ. Yiannoplast Limited ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.ά.., Πολιτική Έφεση αρ. 242/2022, απόφαση ημερ. 18.9.2023, Genemp Trading Ltd v Λαϊκή Τράπεζα

(2011)1 Α.Α.Δ.1314, Λεωνίδας Κίμωνος ως Εκκαθαριστής της Blue Seal Shoes Ltd ν. Χρ. Ιωάννου & Υιοι (Υποδήματα) Λτδ
(2015)1 Α.Α.Δ.147). Οι πρόνοιες του άρθρου 382 του Κεφ. 113 είναι πανομοιότυπες με αυτές του άρθρου 447 του αγγλικού Companies Act του 1948. Το άρθρο 382 παρέχει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων με ταυτόχρονη αναστολή των διαδικασιών, όπου διαφαίνεται ότι υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι εταιρεία δεν θα μπορεί να καταβάλει τα έξοδα (βλ. Yiannoplast Limited ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.ά.., Πολιτική Έφεση αρ. 242/2022, απόφαση ημερ. 18.9.2023, Genemp Trading Ltd v Λαϊκή Τράπεζα
(2011)1 Α.Α.Δ.1314, Λεωνίδας Κίμωνος ως Εκκαθαριστής της Blue Seal Shoes Ltd ν. Χρ. Ιωάννου & Υιοι (Υποδήματα) Λτδ
(2015)1 Α.Α.Δ.147). Στο πλαίσιο εξέτασης αίτησης δυνάμει του άρθρου 382, δύο είναι τα ζητήματα τα οποία θα πρέπει να αποφασιστούν: Πρώτον, κατά πόσον η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα των αιτητών, και δεύτερο, κατά πόσον το Δικαστήριο στη δεδομένη περίπτωση θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα αυτά. Στη σελίδα 435 του συγγράμματος The Supreme Court Practice
(1982)παρατίθεται κατάλογος ορισμένων από τις πιθανές περιστάσεις που θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης: Εάν η απαίτηση του ενάγοντα εγέρθηκε καλόπιστα, Εάν ο ενάγοντας έχει μια καλή και εύλογη πιθανότητα επιτυχίας, Εάν υπάρχει οποιαδήποτε παραδοχή του εναγομένου στα δικόγραφα του ή οπουδήποτε αλλού ότι το αξιούμενο ποσό οφείλεται, Εάν έχει γίνει κάποια πληρωμή στο Δικαστήριο, Εάν η αίτηση καταχωρείται καταχρηστικά ή με τρόπο ώστε να αποδυναμώσει μια γνήσια αξίωση, και Εάν η αίτηση καταχωρείται σε προχωρημένο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας. Η γενική αρχή που πηγάζει από τη νομολογία είναι ότι δεν χωρεί διαταγή για την παροχή ασφαλείας για τα έξοδα όπου η έκδοση της απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο (βλ. μεταξύ άλλων Conway v. Ηλία
(2002)1 Α.Α.Δ. 1653 και Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 1698). Στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της KSS Trading Ltd ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1446, το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επιβεβαιώνει τα πιο πάνω, προσθέτει τα ακόλουθα: «Την ίδια γραμμή ακολούθησε το Εφετείο και στις υποθέσεις Conway v. Ηλία, (ανωτέρω) Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.α.,
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1809. Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία: Βλ. Golder v. U.K., Series A Vol. 18
(1975)σελ. 1, Ashingdane v. U.K., Series A Vol.93
(1985)σελ. 1, Tolstoy Miloslavsky v. U.K. Series A Vol. 316
(1996)σελ. 51, Ait-Mouhoud v. France, ECHR Reports of Judgments and Decisions 1998 - Vill No. 96, σελ. 3214, Kreuz v. Poland, ECHR Reports of Judgments and Decisions 2001 - VI σελ. 127, Jedamski and Jedamska v. Poland 73547/01 ECHR Reports of Judgments and Decisions 2005 σελ. 2005 σελ. 538». Η λελογισμένη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να αναστείλει διαδικασία για να πληρωθούν έξοδα ή ευρύτερα για παροχή εγγύησης κρίθηκε ότι δεν παραβιάζει το δικαίωμα διαδίκου για δίκαιη δίκη (βλ. Stevers v. School of Oriental and African Studies (Times 2.2.01)). Το ζήτημα είναι πάντοτε θέμα εξισορρόπησης και στάθμισης των δεδομένων, όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της KSS Trading Ltd (πιο πάνω). Το ύψος του ποσού ασφάλειας εξόδων βρίσκεται στην κρίση του Δικαστηρίου και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Standard Ltd κ.ά. v. Gold Seal Ship. Co Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 121, τα έξοδα δεν πρέπει να είναι ούτε φανταστικά ούτε καταπιεστικά, με την έννοια ότι απαγορεύουν, ουσιαστικά, την προσφυγή στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Sally Line Ltd v. Greenmar Nav. Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 633 λέχθηκε ότι η ασφάλεια που θα διαταχθεί μπορεί να καλύπτει έξοδα που έχουν προκύψει μέχρι τη δεδομένη στιγμή και ακόμα μελλοντικά έξοδα (σχετική και η υπόθεση Dagher v. Morace
(1985)1 C.L.R. 656). Στην υπό εξέταση αίτηση η Καθ' ης η αίτηση 1 αποδέχεται πως δεν διαθέτει οποιαδήποτε περιουσία, κινητή ή ακίνητη, στην Κυπριακή Δημοκρατία ούτε, βεβαίως, σε κάποια άλλη χώρα. Παραδέχεται, επίσης, πως από το έτος 2022 παρουσιάζεται μείωση του κύκλου εργασιών της και της οικονομικής της δραστηριότητας, όπως και ότι στερείται της δυνατότητας καταβολής οποιουδήποτε ποσού στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Απορρίπτει, ωστόσο, τη θέση των Αιτητριών περί αδυναμίας της να καταβάλει τα δικηγορικά έξοδα σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής και γίνεται εισήγηση όπως τα διαμάντια 32,96 καρατίων δεσμευτούν ως ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα της Αιτήτριας σε περίπτωση που δεν αποδείξει την απαίτηση της. Στη βάση των πιο πάνω και ειδικότερα της παραδοχής της Καθ΄ης η αίτηση 1 ότι επί του παρόντος αδυνατεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό εξόδων το θέμα απλοποιείται. Ενεργοποιούναι, συναφώς, οι διατάξεις του άρθρου 382 του Κεφ. 113, αφού η Καθ' ης η αίτηση φαίνεται να είναι εταιρεία που δεν είναι σε θέση να καλύψει τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Όπως λέχθηκε στην Φάρμα Ρένος Χατζηιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν Ρένου Παντελή, Πολ. Εφ. 229/15 ημερ. 13.2.2017, ECLI:CY:AD:2017:A42, όταν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει, συνήθως το Δικαστήριο εκδίδει το αιτούμενο διάταγμα για παροχή ασφάλειας για έξοδα, εκτός αν καταλήξει ότι υπάρχουν ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της μη έκδοσης του. Στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου για την Καθ' ης η αίτηση 1 προβάλλεται πως τυχόν διαταγή για παροχή ασφάλειας εξόδων θα λειτουργήσει με τρόπο που να της αποστερήσει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Το ζήτημα έχει ήδη απαντηθεί στην υπόθεση Y. Liasides Developers Ltd v Μιχαήλ Μιχαήλ, Πολ. Εφ. 123/2012 ημερ. 2.6.2017, ECLI:CY:AD:2017:A211, στην οποία υποδείχθηκαν τα εξής: «Θα πρέπει, κατ΄αρχάς, να λεχθεί ότι, σε αντιδιαστολή προς τη γενική ρύθμιση περί παροχής ασφάλειας εξόδων δια της Διαταγής 60 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το εν λόγω άρθρο 382 αποτελεί ειδική πρόνοια, με την οποία ρυθμίζεται το ζήτημα της παροχής ασφάλειας εξόδων από εταιρείες. Αναφορικά µε φυσικά πρόσωπα, αποκρυσταλλωμένη είναι η αρχή ότι δεν εκδίδεται διάταγµα για παροχή ασφάλειας εξόδων εναντίον ενάγοντα ο οποίος στερείται µέσων. Όπως ετέθη στην Cowell ν. Taylor
(1885)31 Ch D 34, 38 «the general rule is that poverty is no bar to a litigant, that, from time immemorial, has been the rule at common law, and also, in equity». Άλλως η διαταγή για παροχή ασφάλειας εξόδων θα απέληγε σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο (Conway v. Ηλία
(2002)1 ΑΑΔ 1653). Τέτοια αρχή, όμως, δεν ισχύει προκειµένου περί εταιρειών περιορισµένης ευθύνης, όπου ο κανόνας αντιστρέφεται. Το ζήτηµα εξηγείται από τον Megarry V-C στην υπόθεση Pearson ν. Naydler [1977] 3 ΑΙΙ ER 531, 532, µε αναφορά στο Άρθρο 447 του Companies Act 1948, το οποίο αντιστοιχούσε στο Άρθρο 382 του δικού µας Νόµου: "In the case of a limited company, there is no basic rule conferring immunity from any liability to give security for costs. The basic rule is the opposite; section 447 applies to all limited companies, and subjects them all to the liability to give security for costs. The whole concept of the section is contrary to the rule developed by the cases that poverty is not to be made a bar to bringing an action. There is nothing in the statutory language (the substance of which goes back at least as far as the Companies Act 1862, section 69) to indicate that there are any exceptions to what is laid down as a broad and general rule for all limited companies. Nor is it surprising that there should be such a rule. A man may bring into being as many limited companies as he wishes, with the privilege of limited liability; and section 447 provides some protection for the community against litigious abuses by artificial persons manipulated by natural persons. One should be as slow to whittle away this protection as one should be to whittle away a natural person's right to litigate despite poverty."» (βλ. επίσης G.K. Theonell Building & Construction Limited, Πολ. Εφ. 98/17, απόφαση ημερ. 3.6.2019). Χωρίς να παραγνωρίζω πως δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε από το οποίο να διαπιστώνεται ότι η αγωγή δεν εγέρθηκε καλόπιστα ή δεν έχει εύλογη πιθανότητα επιτυχίας, λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα προωθήθηκαν από τις δύο πλευρές και έχοντας σταθμίσει όλους τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 382 του Κεφ. 113, κρίνω ότι στην απουσία ειδικών περιστάσεων που μπορούν να επενεργήσουν προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση 1, το αίτημα των Αιτητριών για έκδοση διατάγματος παροχής ασφάλειας εξόδων από την Καθ' ης η αίτηση 1 αναφορικά με τα έξοδα της αγωγής κρίνεται δικαιολογημένο. Η πρόταση της Καθ' ης η αίτηση 1 για δέσμευση των διαμαντιών 36,94 καρατίων, ιδιοκτησίας της Καθ' ης η αίτηση 2, δεν θα μπορούσε να αλλοιώσει τα δεδομένα δεδομένου αφενός ότι δεν πρόκειται για περιουσία της Καθ' ης η αίτηση 1, αφετέρου ότι δεν πρόκειται για αποδεκτό τρόπο παροχής ασφάλειας εξόδων. Σε σχέση με τη θέση της Καθ΄ης η αίτηση 1 περί υποβολής της αίτησης σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, σημειώνεται πως αν και η υπόθεση έχει καταχωρηθεί το 2015, η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει ακόμα για λόγους που αφορούν, κυρίως, τις Ενάγουσες, και ειδικότερα κώλυμμα των εκπροσώπων τους να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο για μαρτυρία, με τρόπο ώστε το ζήτημα αυτό να μην μπορεί να αποτελέσει λόγο απόρριψης της αίτησης. Ερχόμενη στο ποσό το οποίο αξιώνεται ως ασφάλεια από τις Αιτήτριες, έχει επισυναφθεί κατάλογος προϋπολογισμού των εξόδων με την εισήγηση ότι αυτά αναμένεται να ανέλθουν σε ποσό €20.408,
  1. Έχοντας υπόψη τα έξοδα που συνήθως επιδικάζονται στο πλαίσιο αγωγών της κλίμακας €500,000 - €2.000.000, καθώς επίσης πως στον συνημμένο κατάλογο εξόδων περιλαμβάνονται και έξοδα σύνταξης 25 επιστολών τα οποία σαφώς και δεν μπορούν να υπολογιστούν υπέρ των Αιτητριών στο βαθμό που καταγράφεται, το πόσο των €15,000 κρίνεται εύλογο. Στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει αναφορικά με την Ενάγουσα
  2. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Ενάγουσα 1 διατάσσεται όπως παράσχει ασφάλεια εξόδων στους Εναγόμενους 3 και 4 για το ποσό των €15,
  3. Η ασφάλεια εξόδων να παρασχεθεί είτε με κατάθεση του εν λόγω ποσού σε μετρητά είτε με την παράδοση ανέκκλητης τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου εντός 45 ημερών από σήμερα. Εκδίδεται, επίσης, διάταγμα που αναστέλλει κάθε διαδικασία σε σχέση με την Ενάγουσα 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αναφορικά με τις Εναγόμενες 3 και 4 μέχρι κατάθεσης του πιο πάνω ποσού και/ή παράδοσης της τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή. Σε περίπτωση που η προθεσμία των 45 ημερών παρέλθει χωρίς την κατάθεση του ποσού της ασφάλειας εξόδων ή την παράδοση της τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή, η αγωγή της Ενάγουσας 1 αναφορικά με τις Εναγόμενες 3 και 4 θα θεωρείται απορριφθείσα. Στην περίπτωση που υπάρξει συμμόρφωση με τη διαταγή για την παροχή της ασφάλειας εξόδων, τότε ο Πρωτοκολλητής να θέσει αμέσως τον φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου για τον ορισμό αυτής αναφορικά με τους συγκεκριμένους Εναγόμενους από το Δικαστήριο. Για τους λόγους που επεξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται σε σχέση με την Ενάγουσα
  4. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης και λαμβάνοντας υπόψη ότι οι Ενάγουσες - Καθ' ων η αίτηση εκπροσωπούνται από τον ίδιο δικηγόρο, επιδικάζεται υπέρ των Εναγόμενων 3 και 4 και εναντίον της Ενάγουσας 1 μόνο το ½ των εξόδων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, και τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.