ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ κ.α., Αγωγή αρ.: 391/2016, 31/5/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, Α.Ε.Δ Αγωγή αρ.: 391/2016 Μεταξύ: ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ενάγοντας -και- ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 31 Μαΐου, 2024 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Χ. Χριστοφή για ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 2: Καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 25/02/2016, ο Ενάγοντας αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία τις οποίες υπέστη συνεπεία επίθεσης που δέχθηκε από τον Εναγόμενο 2 κατά την 08/11/2014 ενώ βρισκόταν σε κέντρο διασκέδασης στην παραλιακή περιοχή Μακένζυ στην Λάρνακα. Περαιτέρω, αξιώνει ειδικές αποζημιώσεις καθώς και επιβαρυντικές και/ή αυξημένες αποζημιώσεις (aggravated damages) και τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις (exemplary damages) για σωματικές και/ή ψυχικές και/ή ηθικές βλάβες προκληθείσες λόγω της παράνομης και/ή απρόκλητης επίθεσης του Εναγομένου, πλέον νόμιμο και έξοδα. Στις 29/11/2022 που ήταν ορισμένη για ακρόαση η παρούσα αγωγή ο Εναγόμενος 1 αποδέχτηκε όπως εκδοθεί εναντίον του απόφαση για το ποσό των €30.000 πλέον δικηγορικά έξοδα. Η αγωγή απεσύρθη εναντίον του Εναγομένου 3 και η υπόθεση ορίστηκε για απόδειξη σε σχέση με τον Εναγόμενο 2. Οι δικηγόροι του Ενάγοντα καταχώρησαν ένορκη δήλωση απόδειξης και αγόρευση προς υποστήριξη των θέσεων τους. Στην ένορκη δήλωση του ο Ενάγοντας ανέφερε ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, αφού τα έχει βιώσει. Σε σχέση με τις αναφορές του σε γεγονότα τα οποία έθεσαν εις γνώση του τρίτα πρόσωπα αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης του, όπου αναφέρεται σε νομικές έννοιες έλαβε συμβουλή από τους δικηγόρους του. Έχει, ως αναφέρει, διαβάσει το περιεχόμενο της παρούσας αγωγής το οποίο υιοθετεί και επαναλαμβάνει ως ορθό και αληθή. Κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής ήταν 23 ετών και δεν αντιμετώπιζε οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. Ήταν δε ένα κοινωνικό άτομο και διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις με πολλούς φίλους και γνωστούς. Εργαζόταν στο περίπτερο MINISTOP EXPRESS LTD στο Κίτι και είχε μηνιαίες απολαβές μέχρι και €648 ως φαίνεται στην σχετική κατάσταση κοινωνικών ασφαλίσεων την οποία παρουσίασε ως Τεκμήριο 1. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του στις 07/11/2014 ή στις 08/11/2014, συγκεκριμένα τα ξημερώματα της 08/11/2014, ενώ βρισκόταν σε κέντρο διασκέδασης στην παραλιακή περιοχή Μακένζυ της επαρχίας Λάρνακας, οι Εναγόμενοι 1 και 2, εκ προθέσεως, αδίκως, παρανόμως και απρόκλητα και άνευ συναινέσεως και άνευ λόγου, τού επιτέθηκαν και τον χτύπησαν προκαλώντας του σωματικές βλάβες, τραύματα, ζημιές, πόνο, ταλαιπωρία, σωματική, ψυχική και ηθική ταλαιπωρία και εξευτελισμό της προσωπικότητας του μπροστά σε τρίτους και του αποστέρησαν τις απολαύσεις της ζωής. Συγκεκριμένα, στις 07/11/2014 με 08/11/2014, ενώ βρισκόταν σε κέντρο διασκέδασης με την ονομασία «ΜΑΡΕ» στην παραλιακή περιοχή Μακένζυ, οι Εναγόμενοι 1 και 2, χωρίς λόγο και αιτία και απρόκλητα, τού επιτέθηκαν κτυπώντας τον και ο Εναγόμενος 1 μαχαιρώνοντας τον με αιχμηρό αντικείμενο, ήτοι μαχαίρι στο πρόσωπο, στην κοιλιακή χώρα, στον θώρακα και σε διάφορα μέρη του σώματός του, με αποτέλεσμα να διακομισθεί στα επείγοντα περιστατικά του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας με σκοπό να λάβει την απαραίτητη ιατρική περίθαλψη και φαρμακευτική αγωγή. Προς επιβεβαίωση των πιο πάνω κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 17/02/2015 από το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, αντίγραφο Δελτίου Αναφοράς Νοσηλείας από την Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας ως Τεκμήριο 3, Δέσμη εγγράφων από τις εξετάσεις και αναλύσεις στις οποίες υποβλήθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας ως Τεκμήριο 4 καθώς και αντίγραφο Ιατροδικαστικής Έκθεσης από την Δρ Ελένη Αντωνίου από το μαρτυρικό υλικό της ποινικής υπόθεσης, ως Τεκμήριο 5. Ο Ενάγοντας σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ήταν ο Πρόεδρος του Νυχτερινού Σχολείου στην Βεργίνα Λάρνακας και τη συγκεκριμένη ημερομηνία, ήτοι στις 07/11/2014, είχε προγραμματιστεί συνεστίαση του Σχολείου τους όπου παρευρέθηκαν διάφοροι συμμαθητές, καθηγητές, φίλοι και συνοδοί. Το πάρτι ήταν οργανωμένο από προηγουμένως και επειδή η κάθε παρέα είχε προκρατήσει το δικό της τραπέζι, κυλούσαν όλα ομαλά και ο καθένας βρισκόταν με τους φίλους και συμμαθητές της τάξης του. Κατά τη διάρκεια της διασκέδασης τους, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, τού φώναξε ο ιδιοκτήτης του καταστήματος για να διευθετήσουν ένα θέμα που δημιουργήθηκε με το τραπέζι των Εναγόμενων, λόγω του ότι ο Εναγόμενος 2 έφερε από έξω ποτό εντός του κέντρου διασκέδασης. Ακολούθως αυτός τους είπε με πολύ ήρεμο και φιλικό τρόπο ότι απαγορεύεται να έχουν ποτά μαζί τους από έξω, τους πρότεινε να απομακρύνουν τα ποτά που έφεραν και σε συνεννόηση με τον ιδιοκτήτη θα μεσολαβούσε να αγοράσουν αλκοολούχα ποτά σε καλύτερη τιμή. Στη συνέχεια είδε τον Εναγόμενο 2 να αποχωρεί έξω από το μαγαζί. Λίγη ώρα αργότερα, άκουσε φωνές, γύρισε και είδε τον Εναγόμενο 2 να μαλώνει μαζί με τον Άγγελο Σταυρινού. Πιο συγκεκριμένα, ο Εναγόμενος 2 σπρωχνόταν με τον τελευταίο. Ακολούθως κατευθύνθηκε προς αυτούς, ενώ αυτοί απομακρύνθηκαν προς το δρομάκι δίπλα από τα τέλια του παλιού Αεροδρομίου. Κινήθηκε κοντά τους για να τους χωρίσει, χωρίς να αντιληφθεί ότι ο Εναγόμενος 1 κρατούσε αιχμηρό αντικείμενο και ο Εναγόμενος 2 του επιτέθηκε με γροθιές επειδή προσπάθησε να τους χωρίσει. Μόλις πήγε, τον έσπρωξε ο Εναγόμενος 2 και με γροθιές χτυπούσε και τον ίδιο στο πρόσωπο αλλά και σε διάφορα άλλα μέρη του σώματος του, όπως στην κοιλιά, στο στήθος και τον κλωτσούσε. Σε κάποια στιγμή και ενώ ο Εναγόμενος 1 ήταν έτοιμος να του ξαναχτυπήσει, ο φίλος του, Ζένιος Χριστοδούλου, μπήκε μπροστά του και απέκρουσε το χτύπημά του με αποτέλεσμα να χτυπηθεί αυτός στο μάτι του. Ο Εναγόμενος 1 του επιτέθηκε ξανά και ένιωσε ότι του έριχνε κτυπήματα, ενώ στην πραγματικότητα ήταν μαχαιριές στην κοιλιά, στο στήθος, στην αριστερή πλευρά του προσώπου και στα αριστερά πλευρά του. Ακολούθως ένιωσε κάποιον να τον τραβά πίσω και κάποιον να φωνάζει ότι έτρεχαν αίματα από πάνω του και ότι τους μαχαίρωσαν. Την ίδια ώρα κοίταξε πάνω του και είδε ότι είχε παντού αίματα και κατάλαβε ότι τα χτυπήματα που δέχτηκε από αυτόν ήταν μαχαιριές. Δεν κατάλαβε ότι ο Εναγόμενος 1 κρατούσε μαχαίρι την ώρα που τον χτυπούσε. Στη συνέχεια τον έβαλαν άλλοι φίλοι τους να καθίσει καθότι δεν ένιωθε καλά και ειδοποίησαν ασθενοφόρο. Την ίδια ώρα είδε ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 έφυγαν από εκεί τρέχοντας. Στη συνέχεια έχασε τις αισθήσεις του, όπως του είπαν, λόγω του ότι έχασε πολύ αίμα, και αμέσως μετά, απ' ότι του είπαν, κατέφθασε στη σκηνή ασθενοφόρο το οποίο τους μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, όπου σε κάποια στιγμή ξύπνησε χωρίς να έχει πλήρη αντίληψη και την επόμενη μέρα οι επί καθήκοντι ιατροί είχαν προβεί σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση σε αυτόν. Συγκεκριμένα, ο Εναγόμενος 1 μαζί με τον Εναγόμενο 2, επιδεικνύοντας ανάρμοστη, ανεπίτρεπτη και βίαιη συμπεριφορά, με γροθιές και κλοτσιές και χρησιμοποιώντας μαχαίρι ή άλλο αιχμηρό αντικείμενο και με οιονδήποτε άλλο παράνομο και επιθετικό τρόπο, εκ προθέσεως, αδίκως και παρανόμως και απρόκλητα και άνευ συναινέσεως, τον χτύπησαν βίαια και μανιασμένα και με δύναμη και χρησιμοποιώντας μαχαίρι ή αιχμηρό αντικείμενο στο πρόσωπο ή στην κεφαλή, στην κοιλιακή χώρα, στον θώρακα, στην περιοχή γύρω από την καρδία και σε διάφορα μέρη του σώματός του, με αποτέλεσμα να του προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς. Περαιτέρω, κατά τη διάρκεια της επίθεσης που δέχτηκε από αυτούς, ο Εναγόμενος 2 τον αποκαλούσε με διάφορα προσβλητικά, σκανδαλώδη και ενοχλητικά επίθετα όπως «μαλάκα, γιε της που..., εννα δεις ήντα που να πάθεις, εν θα την γλυτώσεις» και άλλα πολλά που ντρέπεται να αναφέρει, γεγονός που τον έθιξε και τον εξευτέλισε μπροστά σε τρίτους, γνωστούς, φίλους και συμμαθητές του, αφού εκείνο το βράδυ συγκεκριμένα είχαν συνεστίαση οι συμμαθητές στο σχολείο όπου φοιτούσαν, όπως έχει ήδη προαναφέρει. Ο Εναγόμενος 2 συμπεριφέρθηκε με υπεροψία, αυθάδεια και αλλότριο σκοπό με αποτέλεσμα την ταπείνωση του Ενάγοντα μπροστά σε τρίτους, σε φιλικά και γνωστά του πρόσωπα αλλά και συμμαθητές του. Από την επίθεση των Εναγόμενων 1 και 2 τραυματίστηκαν σε διάφορα μέρη του σώματος τους οι συμμαθητές και φίλοι του Ζένιος Χριστοδούλου, Ανδρέας Γεωργιάδης και Άγγελος Σταυρινού. Ο Ζένιος Χριστοδούλου από το εν λόγω συμβάν έμεινε τυφλός στο αριστερό του μάτι. Κατά τον ουσιώδη χρόνο που έγινε το πιο πάνω περιστατικό, αυτό προβλήθηκε και δημοσιεύθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στο διαδίκτυο από διάφορες δημοσιογραφικές σελίδες. Προς επιβεβαίωση των ανωτέρω, επισυνάπτεται δέσμη δημοσιευμάτων ως Τεκμήριο 6. Το εν λόγω δημοσίευμα αντιλαμβάνεται ότι αναφέρεται μεταξύ άλλων στο πρόσωπό του, αφού όπως τον καλούσαν φίλοι, συγγενείς και γνωστοί, του ανέφεραν ότι δικαιώθηκε που επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Όλο το σχολείο, φίλοι, συμμαθητές και συγγενείς είχαν ενημερωθεί και τον καλούσαν τότε τηλεφωνικώς αφού βούηξαν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Αξιώνει την πληρωμή γενικών αποζημιώσεων για σωματικές βλάβες, πόνο, ταλαιπωρία, ψυχική οδύνη, ηθική βλάβη και εξευτελισμό μπροστά σε τρίτους που υπέστη κατά τον ουσιώδη χρόνο του συμβάντος, για την οδύνη, τον πόνο, την ταλαιπωρία, την ηθική βλάβη και τον εξευτελισμό που υπέστη στο μέλλον συνεπεία των τραυμάτων του και των μόνιμων βλαβών, των μόνιμων ουλών, συνέπεια της επίθεσης που δέχτηκε από τον Εναγόμενο 2. Συνεπεία των τραυμάτων του στερήθηκε και στερείται των ανέσεων της ζωής του και για περίπου 1 έτος δεν μπορούσε να εργαστεί και δη μέχρι των Οκτώβρη του 2015, ενώ μετέπειτα ξεκίνησε δειλά-δειλά να δουλεύει με πολύ λίγες ώρες και πολύ χαμηλά εισοδήματα λόγω της επίθεσης από τους Εναγομένους 1 και 2. Είχε υποστεί τις ακόλουθες σωματικές βλάβες: (
- i)Διαγνώστηκε με πολλαπλά θλαστικά τραύματα στο πρόσωπο και στον θώρακα και στο θωρακικό τοίχωμα παρά το στέρνο και στο στέρνο και στην κοιλιακή χώρα και σε άλλα μέρη του σώματός του. Διατρέχοντας σοβαρότατο κίνδυνο και προς διερεύνηση των τραυμάτων του υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και σε σκωληκοειδεκτομή και του τοποθετήθηκε παροχετευτικός σωλήνας θώρακος. Μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Παρακολούθησης σε σοβαρή κατάσταση για περαιτέρω νοσηλεία και παρακολούθηση. Συγκεκριμένα νοσηλευόταν από τις 08/11/14 μέχρι και την 14/11/14. Σημειώνει ότι μετά που πήρε εξιτήριο από το Νοσοκομείο προέβηκε σε πολλαπλές επισκέψεις για παρακολούθηση των τραυμάτων του και συγκεκριμένα στις 21/11/2014, 19/12/2014, 16/11/2015 και 03/12/2015. Προς επιβεβαίωση των ανωτέρω παρουσιάζει Δέσμη αποδεικτικών των επισκέψεων του ως Τεκμήριο 7. (
- ii)Συνεπεία των πιο πάνω σωματικών βλαβών που υπέστηκε, θα χρειαστεί στο μέλλον χειρουργική αντιμετώπιση και επέμβαση και θεραπεία, ήτοι διορθωτική επέμβαση στον θώρακα και στην κοιλιά, για την οποία θα χρειαστεί να πληρώσει €3.000 και για τα οποία δικαιούται και απαιτεί όπως αποζημιωθεί υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Αναφέρει ότι οι ουλές είναι μόνιμες και δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να προβεί σε τέτοια διορθωτική επέμβαση λόγω οικονομικών δυσκολιών παρά το ότι χρειάζεται. Ως επίσης αναφέρει, ο Πλαστικός Χειρούργος που τον παρακολουθούσε του ανέφερε ότι ακόμα και να προβεί σε τέτοια επέμβαση, αυτές δεν θα εξαλειφθούν αλλά μπορούν μόνο να διορθωθούν και να είναι λιγότερο εμφανείς. Τις έχει μέχρι σήμερα πάνω του. Προς τούτο παρουσιάζει Ιατρικό Πιστοποιητικό από τον Δρ. Ανδρέα Σκαρπάρη ως Τεκμήριο 8. (iii) Περαιτέρω και συνεπεία των τραυματισμών του από τους Εναγόμενους, επηρεάστηκε και συνεχίζει να επηρεάζεται αρνητικά και άλλαξε ο τρόπος ζωής του, γεγονός που έχει προκαλέσει ποικίλες αρνητικές προεκτάσεις στη ζωή του κοινωνικά και στις ανέσεις και στις απολαύσεις του και στην επαγγελματική του ζωή. (
- iv)Αναφέρει επίσης ότι πριν το συμβάν δεν υπέφερε και δεν έφερε οποιανδήποτε σωματική βλάβη και ασθένεια ή ανικανότητα. (
- v)Παρουσιάζει επίσης Δέσμη με αντίγραφα φωτογραφιών του μετά την επίθεση, οι οποίες λήφθηκαν από την Αστυνομία, ως Τεκμήριο 9. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα οι ειδικές ζημιές τις οποίες υπέστη είναι οι ακόλουθες: α. €200 για την έκδοση ιατρικού πιστοποιητικού από τον Δρ Ανδρέα Σκαρπάρη. Κατέθεσε αντίγραφο απόδειξης είσπραξης από τον κο Ανδρέα Σκαρπάρη ως Τεκμήριο 10. β. €62 για την έκδοση Ιατρικού πιστοποιητικού από το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Κατέθεσε αντίγραφο απόδειξης είσπραξης από το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας ως Τεκμήριο 11. γ. €85 για την πληρωμή Αστυνομικής Έκθεσης. Κατέθεσε αντίγραφο απόδειξης είσπραξης ως Τεκμήριο 12. δ. €70 αναφορικά με δαπάνες σε φάρμακα και επισκέψεις σε ιατρούς. Κατέθεσε τιμολόγιο από τον Δρ. Δημήτρη Παπαμιχαήλ ως Τεκμήριο 13. ε. €7.776,00 αναφορικά με την απώλεια μισθών ένεκα της ανικανότητας του να εργαστεί συνεπεία των τραυμάτων του, ήτοι από τον Απρίλιο του 2014 μέχρι και Οκτώβρη του 2015. Το συνολικό ποσό των ειδικών ζημιών του ανέρχεται στις €8.193,00. Συνεπεία των ως άνω σωματικών βλαβών που υπέστη, θα χρειαστεί στο μέλλον χειρουργική αντιμετώπιση και χειρουργικές επεμβάσεις και θεραπείες. Ο λόγος που δεν προέβηκε μέχρι σήμερα σε πλαστική χειρουργική επέμβαση για εξάλειψη των ουλών ως προανάφερε, είναι γιατί δεν είχε και δεν έχει την οικονομική ευχέρεια. Συγκεκριμένα ο μισθός του σήμερα είναι περί τα €1.200, είναι παιδί διαζευγμένων γονιών και το μεγαλύτερο μέρος του μισθού του το συνεισφέρει στην οικογένεια του ως προστάτης της οικογένειας του για σκοπούς διαβίωσης της μητέρας του και του αδελφού του. Ένεκα της επίθεσης, βίωσε τον εξευτελισμό, προσβολή και μειώθηκε και θίχτηκε η αξιοπρέπεια, η τιμή και η υπόληψη του μπροστά σε τρίτους, γνωστούς, φίλους και συμμαθητές. Νιώθει μειονεκτικά σε σχέση με τους υπόλοιπους συνανθρώπους του, νιώθει ντροπιασμένος και ταπεινωμένος από τη συμπεριφορά των Εναγόμενων απέναντι στο πρόσωπο του και έχει υποστεί βλάβη στα αισθήματα της αξιοπρέπειας του. Επιπλέον, εξαιτίας της προαναφερθείσας επίθεσης και παράνομης και άσεμνης και προσβλητικής συμπεριφοράς των Εναγόμενων και συγκεκριμένα του Εναγόμενου 1 μαζί με τον Εναγόμενο 2, αναγκάστηκε να απουσιάζει από το νυχτερινό σχολείο στο οποίο φοιτούσε για δύο
(2)και πλέον μήνες με αποτέλεσμα να πληγεί ανεπανόρθωτα η μάθηση του. Προς τούτο παρουσιάζει ως Τεκμήριο 14 σχετική κατάσταση με τις απουσίες από το σχολείο του. Ενώ βρισκόταν σ΄ ένα στάδιο που ήθελε να πάει και για σπουδές, το συμβάν αυτό του ανέκοψε και στέρησε το όνειρό του. Περαιτέρω, έχει υποστεί, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά τραύματα, ψυχική οδύνη, πόνο, ταλαιπωρία και μόνιμες βλάβες, δηλαδή ουλές και ψηλή πίεση και για ένα μεγάλο διάστημα μετά την επίθεση υπέφερε από αϋπνίες, φοβίες, ήταν τρομοκρατημένος, αναστατωμένος και φοβόταν ότι οι Εναγόμενοι θα του επιτίθεντο ξανά, καθώς επίσης φοβόταν για την προσωπική του ασφάλεια και τη σωματική του ακεραιότητα. Επιπλέον, ως αναφέρει, μετά από αυτό το συμβάν και συγκεκριμένα τις πρώτες μέρες, έπαθε τόσο μεγάλο σοκ, γεγονός το οποίο δεν τον άφηνε να έχει την φυσιολογική αντίληψη και αντίδραση που έχει ένας υγιής άνθρωπος. Ό,τι και να πει είναι λίγο μπροστά σε αυτό που βίωσε. Τον μαχαίρωσαν στην περιοχή της καρδίας και σε άλλα σημεία και παραλίγο να πέθαινε επί τόπου. Ευτυχώς όμως δεν πέθανε αλλά υπέφερε και υποφέρει καθημερινά ένεκα του πιο πάνω συμβάντος. Δεν ζούσε σαν φυσιολογικός άνθρωπος πέραν των 10 μηνών, αφού προσπαθούσε ο οργανισμός του να αναρρώσει. Του έκαναν χειρουργική επέμβαση και συγκεκριμένα δεν θα ξεχάσει χαρακτηριστικά τον γιατρό του, που του είπε ότι αν δεν είχε περιττά κιλά σήμερα δεν θα ζούσε. Αυτός, όπως του εξήγησε, μια εκ των μαχαιριών που δέχτηκε από τον Εναγόμενο 1 ήταν λίγα χιλιοστά από την καρδία. Και όλα έγιναν πέραν των ανωτέρω με την παροχή βοήθειας από τον Εναγόμενο 2 προς τον Εναγόμενο 1. Έκτοτε και αφού συνήλθε λίγο ψυχολογικά και αφού ανάρρωσε, δεν βγαίνει από την σκέψη του τόσο η ταλαιπωρία αλλά και ο αιφνίδιος φόβος που έζησε ο ίδιος και η οικογένεια του. Το εν λόγω συμβάν δεν θα το ξεχάσει ποτέ και μάλιστα αυτό του δημιουργεί αρκετές φοβίες, έχει θύμισες την ταλαιπωρία του και μέχρι σήμερα δεν μπορεί να συγκεντρωθεί και βλέποντας μαχαίρι, τού επανέρχεται στην θύμησή του το συμβάν. Του έμειναν επίσης πάνω στο κορμί του σημάδια και μόνιμες ουλές από τις μαχαιριές, τις οποίες καθημερινά βλέπει και έρχεται στην σκέψη του εκείνο το τραγικό περιστατικό. Μέχρι και σήμερα, 9 έτη μετά περίπου, όταν θέλει να πάει στην παραλία επιλέγει απομονωμένες παραλίες χωρίς πολύ κόσμο, ένεκα τούτων των μόνιμων ουλών και σημαδιών αφού ντρέπεται και δεν μπορεί να ζήσει πλέον φυσιολογικά. Μια φορά που είχε πάει μάλιστα σε παραλία με πολύ κόσμο, τον είδαν μικρά παιδιά και τους προκλήθηκε φόβος, γεγονός το οποίο τον απέτρεψε να ξαναπάει. Είναι δύσκολο να μεταφέρει τα συναισθήματα του ακόμα και τώρα, 9 έτη μετά, αλλά το μόνο που εύχεται είναι σε κανέναν άνθρωπο να μην συμβεί κάτι τέτοιο. Ούτε σε κάποιον που να είχε την ευαίσθητη ηλικία του, που πάνω στα όνειρα του και στην χαρά της νεότητας του, τού συνέβηκε αυτό, το οποίο θα αμαυρώνει πάντα τις σκέψεις του. Επίσης, ως ο Ενάγοντας αναφέρει, κανένας δεν έχει δικαίωμα να αποστερεί τη ζωή ή τις απολαύσεις της ζωής κάποιου ανθρώπου ως έπραξαν οι πιο πάνω Εναγόμενοι εναντίον του. Ο ίδιος εκείνη τη νύχτα, ήταν στη συνεστίαση του σχολείου του, πάντα ήταν υπόδειγμα και αξιαγάπητος προς τους συμμαθητές και του φίλους του, εξ΄ου και η εκλογή του ως Πρόεδρος του Εσπερινού Γυμνασίου - Λυκείου Λάρνακας αλλά και του Παγκύπριου Μαθητικού Συμβουλίου Εσπερινών Λυκείων και Τεχνικών Σχολών στην Κύπρο και δυστυχώς έτυχε θύμα των πιο πάνω τριών ανθρώπων αιφνίδια, χωρίς λόγο και αιτία. Ο φόβος, η αγωνία, η ταραχή, το άγχος, η διατάραξη της ψυχικής του ηρεμίας, η αποστέρηση του από τα καθημερινά που ζούσε, την μάθηση του, την εργασία του, τους φίλους και την οικογένεια του, τις κοινωνικές υποχρεώσεις του, όλα αυτά τα στερήθηκε και συνεχίζει, μετά λύπης του, αν και έζησε, να κουβαλά ουλές, τραύματα, φοβίες, αϋπνίες, κάποιες φορές και κακές αναμνήσεις από το εν λόγω περιστατικό. Επαναλαμβάνει πως ό,τι και να πει είναι λίγο μπροστά σε αυτά που έζησε από αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι επιτέθηκαν ομαδικά εναντίον του. Επιπλέον, εξ' όσων γνωρίζει, είχε ειδοποιηθεί η Αστυνομία και το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Λάρνακας στη σκηνή και είχαν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης εναντίον των Εναγομένων, τους οποίους συνέλαβαν. Προς τούτο καταχωρήθηκε εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, η ποινική υπόθεση υπ' αριθμόν 8205/2015 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Εξ' όσων ενημερώθηκε, ο Εναγόμενος 1 παραδέχτηκε και καταδικάστηκε σε άμεση ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Προς τούτο, επισυνάπτει ως Τεκμήριο 15, Δέσμη Εκθέσεων γεγονότων της Αστυνομίας η οποία διερεύνησε την υπόθεση και στις οποίες περιγράφονται τα γεγονότα. Έναντι των ανωτέρω ζημιών του ο Εναγόμενος 2 ουδέν ποσόν κατέβαλε μέχρι σήμερα παρά τις οχλήσεις του. Το δεδομένο ότι η μαρτυρία του Εναγόμενου 2 δεν αμφισβητήθηκε και συνεπώς παρέμεινε αναντίλεκτη δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο ο τελευταίος έχει, με τη προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση (βλ. Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ"Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41). Εξετάζοντας τη μαρτυρία που παρουσίασε ο Ενάγοντας, δεν βρίσκω κανένα απολύτως λόγο να μην την αποδεχθώ ως γενικά αξιόπιστη μαρτυρία και ότι το συμβάν εκτυλίχθηκε ως οι ισχυρισμοί του και προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Το αστικό αδίκημα της επίθεσης προβλέπεται στο άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, ο οποίος έχει κωδικοποιήσει σχετικές αρχές του κοινοδικαίου. Σύμφωνα με το άρθρο 26
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 : «26.-
(1)Επίθεση συvίσταται στηv εκ πρoθέσεως χρήση κάθε είδoυς βίας κατά τoυ πρoσώπoυ άλλoυ, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίvηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χωρίς τη συvαίvεση τoυ, ή με τη συvαίvεση τoυ αv η συvαίvεση για αυτό λήφθηκε με απάτη, ή κατόπι απόπειρας ή απειλής με πράξη ή χειρovoμία χρήσης τέτοιας βίας κατά τoυ πρoσώπoυ άλλoυ αv τo πρόσωπo πoυ απoπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας πρoκαλεί στov άλλo πεπoίθηση η oπoία εδραιώvεται σε εύλoγη αιτία, ότι αυτός έχει κατά τov εv λόγω χρόvo τηv πρόθεση και τηv ικαvότητα για πραγμάτωση τoυ σκoπoύ τoυ.» Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Κεφάλαιο 148, Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις, (Λευκωσία 2003), σελ. 93: «Το αδίκημα της επίθεσης περιλαμβάνει τα δύο συναφή αδικήματα του κοινού δικαίου, της απειλής χρήσης βίας (assault) και της εφαρμογής βίας (battery). Τα συστατικά του αδικήματος είναι:
(1)η απειλή χρήσης βίας ή η χρήση βίας,
(2)η ύπαρξη πρόθεσης και
(3)η έλλειψη συναίνεσης. ... ... Το να σπρώξεις, να κτυπήσεις ή να φτύσεις κάποιο, ή να του ρίξεις νερό, να του στρίψεις το βραχίονα, ή να τραβήξεις την καρέκλα του ώστε να πέσει είναι παραδείγματα του αδικήματος με τη χρήση βίας. Όμως, το να αγγίξεις κάποιο για να του ελκύσεις την προσοχή δεν συνιστά επίθεση: η επαφή πρέπει να είναι εχθρική. Η βία πρέπει να συνίσταται σε άμεση επαφή, είτε με το σώμα του εναγόμενου, (με την γροθιά, π.χ.) είτε με κάποιο όργανο, (όπως κτύπημα με ρόπαλο)....» Το αστικό αδίκημα της επίθεσης δεν προϋποθέτει την απόδειξη ζημιάς για τη στοιχειοθέτηση του. Το θύμα όμως δικαιούται να απαιτήσει ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για τυχόν σωματικές βλάβες που υπέστη συνεπεία της επίθεσης ή ακόμη απλά και τα πληγωμένα αισθήματα του ή την προσβολή που υπέστη. Οι αποζημιώσεις υπολογίζονται στην ίδια βάση με τις αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που προκύπτουν ως αποτέλεσμα οποιουδήποτε άλλου αστικού αδικήματος. Παραπέμπω στο σύγγραμμα Mc Gregor on Damages, 15η έκδ., παρ. 1615, όπου αναφέρονται τα εξής: ″In so far as an assault and battery results in physical injury to the plaintiff, the damages will be calculated as in any other action for personal injury. Beyond this, the tort of assault affords protection not only from physical injury but also from the insult which may arise from interference with the person. Thus, a further head of damage is the injury to feelings, i.e. the indignity, mental suffering, disgrace and humiliation, that may be caused. ″ Τα πιο πάνω ευρήματα μου σε σχέση με το όλο περιστατικό ως εκτυλίχθηκε, ικανοποιούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 26 του Κεφ. 148 και συνιστούν επίθεση. Κρίνω επίσης ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμμετείχαν από κοινού στο όλο περιστατικό και ότι η ευθύνη τους έναντι του Ενάγοντα δεν διαχωρίζεται. Ενήργησαν επομένως ως ομάδα και όχι μεμονωμένα. Κρίνω επομένως ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 ευθύνονται αλληλέγγυα και/ή χωριστά ως από κοινού αδικοπραγούντες (joint tortfeasors). Η συμμετοχή τους είχε κοινό σκοπό (joint purpose) (βλ. άρθρο 11 του Κεφ. 148 και Mouharem and another v. Pavlides
(1983)1(Β) C.L.R. 526, 530) και δεν θα πρέπει, ούτε μπορεί να διαχωριστεί η ευθύνη τους έναντι του Ενάγοντα. Κατά συνέπεια, ο Ενάγοντας δικαιούται σε αποζημιώσεις. Ο Ενάγοντας απαιτεί γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Σκοπός των γενικών αποζημιώσεων είναι η αποκατάσταση του Ενάγοντα (βλ. Fysco Constructing Co. Ltd ν. Γεωργίου
(1991)Α.Α.Δ. 1014,1028 και Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 C.L.R. 789, 793). Σε θύματα επιθέσεων δύναται να επιδικαστούν και επαυξημένες αποζημιώσεις (aggravated damages), ανάλογα με τις περιστάσεις του αδικήματος, λόγω της βλάβης που προκαλείται στα αισθήματα αξιοπρέπειας του (βλ. Αστικά Αδικήματα, ανωτέρω, σελ. 99, Eliades v. Lyssarides
(1979)1 C.L.R. 254, 257-258 και Papakokkinou a.o. v. Kanther
(1982)1 C.L.R. 65, 77). Αντίθετα, σκοπός των τιμωρητικών ή παραδειγματικών αποζημιώσεων (exemplary damages) είναι και η τιμωρία του εναγομένου ως ένδειξη της απέχθειας με την οποία ο νόμος αντιμετωπίζει τέτοια αλόγιστη συμπεριφορά (βλ. Kanther, ανωτέρω, σελ. 75, Νικολάου ν. Επίσημου Παραλήπτη
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1339, 1348, Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Καραμεσίνη
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 715, 741 - 742 και Τσιβίκου ν. Γ.Ε. κ.α., ECLI:CY:AD:2018:A255, Πολιτική Έφεση 350/2011, 29/5/2018), ECLI:CY:AD:2018:A255 και δεν αποσκοπούν στην αποκατάσταση του θύματος, όπως είναι οι συνήθεις αποζημιώσεις. Η διαφορά μεταξύ των επαυξημένων και τιμωρητικών αποζημιώσεων φαίνεται να είναι περισσότερο θεωρητική, και οι επαυξημένες αποζημιώσεις μπορεί να καλύψουν όλες τις περιπτώσεις, εκτός από κάποιες σπάνιες περιστάσεις που ενδεχομένως να υπάρχουν ιδιάζοντα γεγονότα που να συνηγορούν υπέρ της κατ' εξαίρεση χορήγησης της θεραπείας των τιμωρητικών αποζημιώσεων. Το Δικαστήριο για να αποφασίσει αν ο ενάγων δικαιούται σε τιμωρητικές αποζημιώσεις λαμβάνει υπόψη του, μεταξύ άλλων, αν η συμπεριφορά του αδικοπραγήσαντα περιείχε στοιχεία αλαζονείας και κακίας ή αν είχε σκοπό να γελοιοποιήσει το θύμα (βλ. Kanther, ανωτέρω, σελ.77, Παπακόκκινου κ.α. ν. Δήμου Πάφου
(1998)1(B) Α.Α.Δ. 634, 650 και Παπακόκκινου κ.α. ν. Κουρέα κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1833, 1855) και την οικονομική του κατάσταση (βλ. Kanther, ανωτέρω, σελ.79, Μήτα ν. Γ. & Κ. Σοφοκλέους Λτδ
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1952, 1958). Όπου επιδικάζονται τιμωρητικές αποζημιώσεις δικαιολογείται η επιδίκαση ενός μόνο ποσού και είναι εσφαλμένος ο διαχωρισμός τους από τις συνήθεις αποζημιώσεις. Στο τέλος πρέπει να γίνεται μια επιδίκαση βασισμένη επί της συνολικής θεώρησης των γεγονότων της υπόθεσης. Στη βάση των ευρημάτων μου, κρίνω ότι o Ενάγοντας δικαιούται σε απόφαση εναντίον του Εναγομένου για γενικές αποζημιώσεις. Οι ειδικές αποζημιώσεις, όπως έχει νομολογηθεί, πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία, δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα (Βλ.: Ηρακλέους v. Ταχύπλοου σκάφους ″Νίκη″ κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 510 και Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 396). Σε σχέση με τις ειδικές αποζημιώσεις, παρατηρώ ότι ενώ στην Έκθεση Απαίτησης του ο Ενάγοντας αξιώνει απώλεια εισοδήματος για ένα μήνα ύψους €600, στην ένορκη δήλωση του ζητά μισθούς έξι μηνών. Παρατηρώ επίσης ότι κανένα σχετικό Τεκμήριο δεν έχει παρουσιάσει ως προς την όποια απώλεια εισοδημάτων του, είτε σε σχέση με την χρονική περίοδο αυτής, είτε σε σχέση με το ποσό που απώλεσε. Συνεπώς το κονδύλι της απώλειας μισθών (ε) της Έκθεσης Απαίτησης δεν έχει τεκμηριωθεί και συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί. Σε σχέση με το κονδύλι (δ) της Έκθεσης Απαίτησης που αφορά φάρμακα κ.λ.π., ο Ενάγοντας έχει αποδείξει με σχετική απόδειξη, Τεκμήριο 13, ποσό ύψους €
- Κρίνω συνεπώς ότι δικαιούται σε ειδικές αποζημιώσεις ύψους €
- Στην απόφαση Jamal Ismail v. Μιχαήλ Αντωνίου κ.ά., Πολ.Εφ.333/2009, ημερ.12.2.2014, το Εφετείο, συγκεφαλαιώνοντας τις αρχές που διέπουν την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων, ανέφερε τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη νομολογία ο «Στόχος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά του διαδίκου που τραυματίστηκε χωρίς να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος πάνω στον αδικοπραγούντα. (Βλ. Fletcher v. Autocar Transporters Ltd
(1968)1 All E.R. 726, Constantinou v. Slahouris
(1969)1 C.L.R. 416). Με άλλες λέξεις, το ποσό που επιδικάζεται πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτό. Συνεπώς, η κοινωνική δεοντολογία κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι σε κάθε περίπτωση παράγοντας σχετικός προς το έργο μας ειδικά σε σχέση με μη χρηματική απώλεια. Η χρηματική ζημιά, ως περισσότερο επιδεκτική μαθηματικού υπολογισμού εξαρτάται λιγότερο από κοινωνικά κριτήρια. Στόχος του εγχειρήματος είναι η κατάληξη, στο τέλος της πορείας, σε αριθμό που είναι δίκαιος και εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης.» (Βλ. Fysco Constructing Co. Ltd v. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1014, 1028 και Μιχαήλ κ.α. ν. Φίλιος Γ. Συκοπετρίτης Λτδ. κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 1049). Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων (Βλ. Μαυροπετρή ν. Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74).» Αποτελεί, περαιτέρω, καλά εμπεδωμένη αρχή ότι οι προηγούμενες επί του θέματος αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο, υπό την έννοια της αρχής του stare decisis, αλλά παρέχουν καθοδήγηση, γιατί κάθε περίπτωση διαφέρει ανάλογα με το είδος και την έκταση του τραυματισμού, καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε υπόθεσης. Σχετική είναι η απόφαση Γιαννάκης Ερωτοκρίτου κ.ά. v. Καραολή
(1998)1 Α.Α.Δ.
- Περαιτέρω τονίζεται ότι τα μελλοντικά ιατρικά έξοδα εμπίπτουν στο κονδύλι των γενικών αποζημιώσεων. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα McGregor on Damages, 16η έκδοση, παρ.1653, στην σελ. 1077, υπό τον τίτλο Medical Expenses, αναφέρονται τα εξής: «Both expenses already incurred at the time of the trial and prospective expenses are recoverable, and while the rules of procedure require that the expenses already incurred and paid be pleaded as special damage and the prospective expenses as general damage, the division, which depends purely on the accident of the time that the case comes on for hearing, implies no substantive differences. Interest, however, is awarded on the special but not on the general damage. » Υπό το πρίσμα των πιο πάνω, θα εξετάσω το ζήτημα της απόδοσης γενικών αποζημιώσεων προς τον Ενάγοντα, αντλώντας καθοδήγηση, στο βαθμό και υπό την έννοια που περιγράφεται ανωτέρω, από προηγούμενες αποφάσεις που αφορούν παρόμοιους τραυματισμούς. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, τα ιατρικά πιστοποιητικά και έγγραφα (Τεκμήρια 2, 3, 4, 7 και 8), ο Ενάγοντας έφερε τραύματα κοιλιάς και θώρακα από νύσσον και τέμνον όργανο ως ακολούθως:
- Πολλαπλά θλαστικά τραύματα εκ των οποίων ένα στην αριστερά παρειά.
- Ένα θλαστικό τραύμα στο πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα παρά το στέρνο αριστερά.
- Ένα θλαστικό τραύμα στο αριστερό πλάγιο ημιθωράκιο παρά την θηλή.
- Τρία θλαστικά τραύματα στην αριστερή πλάγια / πρόσθια κοιλιακή χώρα. Από τις εξετάσεις κοιλιάς και θώρακος αναδείχθηκε πλευριτική συλλογή αριστερά και παρουσία αέρα στους θωρακικούς μύες αριστερά καθώς και στο περικαρδιακό λίπος. Αμέσως ο Ενάγοντας οδηγήθηκε στο χειρουργείο και τα δύο τραύματα εκτιμήθηκαν ως διατιτραίνοντα. Έγινε λαπαροτομή και διερεύνηση των τραυμάτων υπό γενική αναισθησία. Έγινε σκωληκοειδεκτομή και τοποθετήθηκε παροχευτικός σωλήνας θώρακος αριστερά λόγω τρώσης του υπεζωκότα αριστερά στο σημείο του διατυτραίνοντος τραύματος στο αριστερό ημιθωράκιο παρά το στέρνο. Ακολούθως ο Ενάγοντας μεταφέρθηκε στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας σε σοβαρή γενική κατάσταση για περαιτέρω νοσηλεία και παρακολούθηση. Κρατήθηκε για νοσηλεία από τις 08/11/2014 - 14/11/
- Η μετεγχειρητική του πορεία ήταν ομαλή και ανεπίπλεκτη και έλαβε εξιτήριο σε άριστη γενική κατάσταση. Περαιτέρω, σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση ημερ. 12/11/2014 της Δρος Ελένης Αντωνίου (Τεκμήριο 5), διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα:
- Στην αριστερή παρασπονδυλική περιοχή στο ύψος του 4ου θωρακικού σπονδύλου μικρό θλαστικό τραύμα επουλωμένο 1 εκ, όπου υπήρχε 1 ραφή η οποία έχει ήδη αφαιρεθεί.
- Στην αριστερή παρειά υπάρχει συραμμένο θλαστικό τραύμα 4 εκ. με 3 ράμματα.
- Στην αριστερή πλάγια κοιλία υπάρχει επιπόλαιο θλαστικό τραύμα 2 εκ. στην φάση της επούλωσης.
- Κατά μήκος της κοιλίας υπάρχει χειρουργική τομή συραμμένη με 15 ράμματα.
- Στον αριστερό θώρακα υπάρχει συραμμένη η χειρουργική τομή 12 εκ. με 9 ραφές.
- Στην αριστερή υπομάστιο περιοχή μικρό θλαστικό τραύμα 2 εκ. επούλωση, χωρίς ραφές. Ο Ενάγοντας κατά ή περί την 15/09/2015 εξετάστηκε από πλαστικό χειρούργο (Τεκμήριο 8) σύμφωνα με το Ιατρικό Πιστοποιητικό του οποίου, μετατραυματικά παρουσίαζε τα ακόλουθα:
- Δύο ουλές αριστερά του αριστερού στήθους μήκους 3 εκατοστών κάθε μια, ως αποτέλεσμα του τραυματισμού που υπέστη με μαχαίρι.
- Οριζόντια ουλή (χειρουργική ουλή) κάτω από το στήθος αρχόμενη από το μέσο του στέρνου μήκους 13 εκατοστών. Εκατέρωθεν της ουλής φέρει σημειακές ουλές (stich marks) πλάτους 3 εκατοστών.
- Στο αριστερό επιγάστριο ουλή μήκους 7 εκατοστών και η άλλη ουλή μήκους 2 εκατοστών. Στην μεσαία κοιλιακή χώρα φέρει ουλή μήκους 15 εκατοστών πάνω και κάτω από τον ομφαλό απότοκη της ερευνητικής λαπαροτομίας όπως και διαγώνια ουλή μήκους 6 εκατοστών.
- Η διάγνωση ήταν ότι ο ενάγοντας έφερε ουλές στο θώρακα και στην κοιλιά ως αποτέλεσμα του τραυματισμού του και των χειρουργικών επεμβάσεων που υπέστη έπειτα από τον τραυματισμό. Οι ουλές μπορούσαν να διορθωθούν χειρουργικά (αφαίρεση του ουλώδης ιστού και εκ νέου συρραφή) ώστε να βελτιωθεί η όψη. Οι ουλές δεν πρόκειται να εξαφανιστούν παντελώς ακόμη και μετά από χειρουργική διόρθωση, μπορούν να διορθωθούν και να είναι λιγότερο εμφανείς. Η διορθωτική επέμβαση θα στοίχιζε €3.
- Η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα με παρέπεμψε σε σειρά αποφάσεων οι οποίες κατά την εισήγηση της προσφέρουν καθοδήγηση για καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων. Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ σε αυτές μία προς μία, αναφέρω όμως ότι παρόλο που παρουσιάζουν κάποια συνάφεια με την παρούσα, δεν είναι απόλυτα σχετικές. Η κάθε μια κρίθηκε στη βάση των δικών της γεγονότων. Έχοντας υπόψη το πλαίσιο που σκιαγραφούν οι πιο πάνω αποφάσεις σε παρόμοιας φύσης τραυματισμούς, τη φύση του υπό κρίση τραυματισμού και τις συνέπειές του στον Ενάγοντα, και το κόστος της μελλοντικής πλαστικής επέμβασης, ύψους €3.000, κρίνω ότι το ποσό των €28.000 είναι εύλογο και δίκαιο, ως αποζημιώσεις για πόνο και ταλαιπωρία που προήλθε από τους επίδικους τραυματισμούς και για το κόστος μελλοντικής επέμβασης. Λαμβάνοντας, τέλος, υπόψη το γεγονός της απρόκλητης και βίαιης επίθεσης που δέχθηκε ο Ενάγοντας, η οποία, συνοδευόμενη από βρισιές, έλαβε χώρα σε δημόσιο μέρος, στην παρουσία και άλλων προσώπων, προκαλώντας φόβο αλλά και προσβάλλοντας, ταπεινώνοντας και εξευτελίζοντας τον, κρίνω ότι εκτός από την σωματική του ακεραιότητα προκλήθηκε βλάβη στα αισθήματα, την τιμή και την αξιοπρέπεια του. Οι αποζημιώσεις λοιπόν που θα επιδικασθούν, θα πρέπει να είναι επαυξημένες σε βαθμό που να αντικατοπτρίζουν το αυξημένο μέγεθος της βλάβης που έχει υποστεί η αξιοπρέπεια του ενάγοντα λόγω της συμπεριφοράς του εναγόμενου. Συνακόλουθα, κρίνω σκόπιμο να προσθέσω στο κονδύλι των γενικών αποζημιώσεων και αποζημιώσεις ύψους €2.000 για τα αισθήματα ντροπής και εξευτελισμού που υπέστη ο Ενάγων από την επίθεση. Όσον αφορά τις παραδειγματικές αποζημιώσεις, πρέπει να λεχθεί ότι στην παρούσα δεν φαίνεται από τα γεγονότα ότι ο Εναγόμενος προέβη στην επίθεση εναντίον του Ενάγοντα με σκοπό τον προσπορισμό οφέλους, αλλά ούτε και ότι η εν λόγω συμπεριφορά καταδεικνύει την ύπαρξη έκδηλου στοιχείου αλαζονείας ή αθέμιτου κινήτρου. Όσον αφορά την βλάβη στα αισθήματα, την τιμή και την αξιοπρέπεια του ενάγοντα, τού επιδικάσθηκαν ήδη επαυξημένες αποζημιώσεις, οι οποίες σε συνδυασμό με τις γενικές αποζημιώσεις θεωρώ ότι είναι επαρκείς και συνεπώς δεν τίθεται θέμα επιδίκασης και παραδειγματικών αποζημιώσεων. Ως φαίνεται από την προαναφερόμενη σχετική νομολογία, οι επαυξημένες αποζημιώσεις μπορεί να καλύψουν όλες τις περιπτώσεις, εκτός από κάποιες σπάνιες περιστάσεις που ενδεχομένως να υπάρχουν ιδιάζοντα γεγονότα που να συνηγορούν υπέρ της κατ' εξαίρεση χορήγησης της θεραπείας των παραδειγματικών αποζημιώσεων. Τέτοια δε ιδιάζοντα γεγονότα κρίνω ότι δεν υπάρχουν στην παρούσα. Ως προς τον τόκο, έχοντας υπόψη ότι η Αγωγή καταχωρήθηκε ένα και πλέον χρόνο μετά το επίδικο συμβάν χωρίς να δοθεί εξήγηση προς τούτο, το πιο πάνω ποσό των γενικών και επαυξημένων αποζημιώσεων θα φέρει νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της Αγωγής. Καταληκτικά, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου 2, για το ποσό των €417, ως ειδικές αποζημιώσεις, το οποίο θα φέρει νόμιμο τόκο από την καταχώριση της αγωγής, καθώς και για το ποσό των €30.000 ως γενικές και επαυξημένες αποζημιώσεις. Από το ποσό αυτό, το ποσό των €27.000 θα φέρει νόμιμο τόκο από την καταχώριση της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως, το δε ποσό των €3.000 δεν θα φέρει τόκους. Επιδικάζονται έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην ανάλογη κλίμακα. (Υπ.)........................................ Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο