← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Απαίτηση αρ.: 1635/2023, 31/12/2024

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Απαίτηση αρ.: 1635/2023, 31/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Σάββα, προσ. Ε.Δ. Απαίτηση αρ.: 1635/2023 (i-justice) Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ενάγοντας και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενος Ημερομηνία: 31/12/2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κ. Σ. Μάος για Γ. Πολυχρόνη Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο: κα Π. Χαραλάμπους για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Α Π Ο Φ Α Σ Η Ι. Εισαγωγή 1. Με την παρούσα Απαίτηση ο Ενάγοντας αξιώνει το ποσό των €5.850,00 ως αποζημιώσεις καθώς και γενικές αποζημιώσεις συνεπεία της κατ' ισχυρισμό παράνομης κράτησης και/ή αποστέρησης της ελευθερίας του μεταξύ 1/12/2022 μέχρι τις 27/3/2023 (117 ημέρες), περίοδο κατά την οποία, είναι κοινός αποδεκτό, κρατήθηκε στο Τμήμα Φυλακών. ΙΙ. Δικογραφημένες θέσεις 2. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης είναι η θέση του Ενάγοντα ότι κατά την προαναφερόμενη περίοδο αποστερήθηκε την ελευθερία του παράνομα και ότι ο Εναγόμενος, μέσω των αντιπροσώπων του, παραβίασε τα Συνταγματικά και νόμιμα δικαιώματα του Ενάγοντα, δικαιώματα τα οποία προστατεύονται από τα άρθρα 11 και 35 του Συντάγματος, καθώς και τα άρθρα 1 και 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων των Ανθρώπων (στο εξής η "ΕΣΔΑ"). Επιπλέον είναι η θέση του Ενάγοντα ότι ο ίδιος δικαιούται σε δίκαιη και εύλογη αποζημίωση, δυνάμει του περί Κατ' Έφεση Ανατροπής Ποινής Φυλάκισης (Αποζημίωση) Νόμου του 2001 (144(Ι)/2001) (στο εξής ο "Νόμος"). Περαιτέρω ο Ενάγοντας αναφέρει ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εργαζόταν σε εταιρεία μεταλλικών κατασκευών με καθαρό μισθό περί τα €240,00 εβδομαδιαίως. 3. Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπιση εγείρει πέντε προδικαστικές ενστάσεις. Συγκεκριμένα ότι ο Ενάγοντας (
  2. i)δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και ότι δεν στοιχειοθετείται άδικη ή αμελή συμπεριφορά από μέρους των οργάνων/υπαλλήλων/εκπροσώπων της; (
  3. ii)δεν είναι δικαιούχος αποζημίωσης δυνάμει του άρθρου 11 του Συντάγματος και 5 του ΕΣΔΑ διότι δεν υπήρξε ανατροπή καταδικαστική απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο; (iii) δεν δικαιούται αποζημίωση δυνάμει του άρθρου 3 του Νόμου; (
  4. iv)κωλύεται από την ίδια την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο πλαίσιο της υπόθεση 281/2022 ημερομηνίας 27/03/2023, ECLI:CY:AD:2023:B111 (στο εξής η "Έφεση") να ζητά αποζημίωση (
  5. v)ο Ενάγοντας δεν είναι θύμα παράβασης του άρθρου 5.5 της ΕΣΔΑ καθότι έλαβε επανόρθωση με το να μειωθεί η δεκάμηνη ποινή φυλάκισης του στην 7η κατηγορία κατά τρεις μήνες. Πέραν των πιο πάνω ο Εναγόμενος αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Ενάγοντας στην Έκθεση Απαίτησης του πλην των γεγονότων που προκύπτουν από την απόφαση στην Έφεση καθώς και την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ημ.1/12/2022, στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 4932/2019 (στο εξής η "Πρωτόδικη Απόφαση"). ΙΙΙ. Παραδεκτά Γεγονότα και Έγγραφα 4. Οι διάδικοι προέβηκαν στη δήλωση και κατάθεση των πιο κάτω παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων: 5. Παραδεκτά Γεγονότα ● Την 1/12/2022, στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αρ. 4932/2019 του Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας εναντίον 1. Κυριάκου Τσιακκούρμα και 2. Χρίστου Γρηγορίου (ενάγοντα) εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας η Πρωτόδικη Απόφαση αναφορικά με την ποινή, το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί μέρος των γεγονότων της παρούσας αγωγής. ● Στις 27/3/2023, στα πλαίσια της ποινικής έφεσης αρ. 281/2022 του ενάγοντα εναντίον την Αστυνομίας, εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου, η απόφαση στην Έφεση, το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί μέρος των γεγονότων της παρούσας αγωγής. ● Ο ενάγοντας κρατήθηκε στο Τμήμα Φυλακών από τις 01/12/2022 μέχρι τις 27/3/2023. ● Στις 26/05/2023 επιδόθηκε γραπτό αίτημα, που φέρει ημερομηνία 25 Μαΐου 2023, από μέρους του Δικηγορικού Γραφείου Γιάννης Πολυχρόνης Δ.Ε.Π.Ε. προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών εκ μέρους του Ενάγοντα, για να λάβει δίκαιη και εύλογη αποζημίωση δυνάμει του Νόμου. ● Το αίτημα απορρίφθηκε με απαντητική επιστολή του Υπουργείου Οικονομικών ημερ. 23/08/2023. ● Ο κατώτατος μισθός κατά τον ουσιώδη χρόνο, δυνάμει της Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης αρ.350/20222, ανέρχεται στο ποσό των €940,00. 6. Παραδεκτά Έγγραφα ● Αντίγραφο της Πρωτόδικης Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, στην ποινική υπόθεση αρ.4932/2019. ● Αντίγραφο της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Έφεση αρ.281/2022. ● Επιστολή ημερ.25/5/2023 του Δικηγορικού Γραφείου Γιάννης Πολυχρόνης Δ.Ε.Π.Ε. προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών. ● Αντίγραφο ένορκης δήλωσης επίδοσης ημερ. 29/05/2023 της επιστολής ημερ. 25/05/2023 προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών. ● Επιστολή ημερ.23/8/2023 του Υπουργείου Οικονομικών. ● Έγγραφο των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων με τίτλο: Αναλυτική Κατάσταση Αποδοχών Ασφαλισμένου κατά Εργοδότη για το Έτος 2021. ● Έγγραφο των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων με τίτλο: Αναλυτική Κατάσταση Αποδοχών Ασφαλισμένου κατά Εργοδότη για το Έτος 2022. ● Έγγραφο των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων με τίτλο: Αναλυτική Κατάσταση Αποδοχών Ασφαλισμένου κατά Εργοδότη για το Έτος 2023. ΙV. Διαδικασία και ακρόαση 7. Η ακρόαση της παρούσας απαίτησης διεξήχθη στη βάση των παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων, χωρίς την προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας από καμία πλευρά ενόψει και του γεγονότος ότι το μείζων ζήτημα στην παρούσα αγωγή κρίθηκε να είναι νομικό. 8. Κατά την ακροαματική διαδικασία της απαίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και των δύο πλευρών υιοθέτησαν τις γραπτές αγορεύσεις τις οποίες ετοίμασαν προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου και πρόσθεσαν σχετικά με τις προφορικές τους αγορεύσεις τα όσα αναφέρονται στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/11/2024. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων οι οποίες λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους καθώς και τα όσα λέχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους κατά την ακρόαση της απαίτησης και θα αναφερθώ σε αυτά στη συνέχεια όπου κρίνω σκόπιμο. V. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα 9. Επί του παρόντος σημειώνω ότι με τις αγορεύσεις τους οι συνήγοροι και των δύο πλευρών ασχολήθηκαν με τη νομική πτυχή της φύσης της συγκεκριμένης υπόθεσης για την οποία πτυχή αναφέρω τα εξής: Α. Ο Περί κατ' Έφεση Ανατροπής Ποινής Φυλάκισης (Αποζημίωση) Νόμος του 2001 (Ν. 144(I)/2001) 10. Ο Νόμος παραθέτει τις περιπτώσεις τις οποίες άτομο δικαιούται αποζημίωση όταν του επιβληθεί πρωτοδίκως ποινή φυλάκισης χωρίς αναστολή. Ειδικότερα το Άρθρο 3 του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: "Δικαίωμα σε αποζημιώσεις 3. Πρόσωπο στο οποίο επιβάλλεται πρωτοδίκως ποινή φυλακίσεως χωρίς αναστολή, είτε η καταδίκη του για το έγκλημα, σε σχέση με το οποίο επιβλήθηκε η ποινή ανατρέπεται κατ' έφεση, με αποτέλεσμα την αθώωση του, χωρίς να διατάσσεται επανεκδίκαση της υπόθεσης, είτε η ποινή φυλάκισης κρίνεται κατ' έφεση υπερβολική και αντικαθίσταται με ποινή προστίμου ή εγγύηση ή απαλλαγή με ή άνευ όρων, είτε η καταδίκη του για το έγκλημα σε σχέση με το οποίο επιβλήθηκε η ποινή ανατρέπεται κατ' έφεση και διατάσσεται επανεκδίκαση της υπόθεσης με τελική κατάληξη την τελεσίδικη αθώωση του, δικαιούται σε δίκαιη και εύλογη, σε κάθε περίπτωση, αποζημίωση, εφόσον υποβάλει αίτηση για την παροχή της σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4. 11. Η διαδικασία υποβολής αίτησης για αποζημίωση δυνάμει του Νόμου είναι συγκεκριμένη και καταγράφεται στο άρθρο 4 του Νόμου, το οποίο παραθέτω πιο κάτω: "Υποβολή αίτησης 4.—

(1)Ο δικαιούχος υποβάλλει μέσα σε τρεις μήνες από την ημερομηνία έκδοσης της κατ' έφεση απόφασης ή, στην περίπτωση επανεκδίκασης από την ημερομηνία της αθωωτικής τελεσιδικίας, αίτηση στο διευθυντή ζητώντας τη χορήγηση σ' αυτόν αποζημίωσης.
(2)Η αίτηση πρέπει να περιλαμβάνει πληροφορίες και στοιχεία ως προς τα θέματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 5.
(3)Ο διευθυντής αποστέλλει την αίτηση στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για να διαπιστωθεί κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση αποζημίωσης, που αναφέρονται στο άρθρο 3, και για να ληφθεί γνωμάτευση για το ύψος της αποζημίωσης.
(4)Ο διευθυντής κοινοποιεί στο δικαιούχο μέσα σε τρεις μήνες από την ημέρα υποβολής της αίτησης την απόφασή του να απορρίψει την αίτηση του δικαιούχου ή να προσφέρει στο δικαιούχο καθορισμένο ποσό αποζημίωσης.
(5)Ο δικαιούχος δύναται μέσα σε τρεις μήνες από την κοινοποίηση σ' αυτόν της απόφασης του διευθυντή, όπως προνοείται στο εδάφιο
(4)ανωτέρω είτε να γνωστοποιήσει γραπτώς την αποδοχή της προσφερόμενης σ' αυτόν αποζημίωσης είτε, σε περίπτωση μη αποδοχής της ή απόρριψης της αίτησης του, να εγείρει αγωγή στο επαρχιακό δικαστήριο της επαρχίας όπου κατοικεί, ζητώντας αποζημίωση με βάση τα άρθρα 3 και 5 του παρόντος Νόμου: Νοείται ότι στην περίπτωση που ο δικαιούχος αποδεχτεί το ποσό της προσφερθείσας αποζημίωσης, ο διευθυντής θα πρέπει να του το καταβάλει μέσα σε σαράντα πέντε μέρες από τη γραπτή γνωστοποίηση της αποδοχής, άλλως ο δικαιούχος θα δικαιούται να το διεκδικήσει δικαστικούς ως συμφωνημένη αποζημίωση.
(6)Σε περίπτωση παράλειψης του διευθυντή να απαντήσει στο δικαιούχο μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή της αίτησης του, ο δικαιούχος δύναται να εγείρει αγωγή για αποζημίωση στο επαρχιακό δικαστήριο της επαρχίας όπου διαμένει μέσα σε περίοδο τριών μηνών από την ημέρα εκπνοής της χρονικής προθεσμίας των τριών μηνών εντός της οποίας ο διευθυντής όφειλε να απαντήσει στην αίτηση του δικαιούχου.
  1. Για να δικαιούται λοιπόν ο Ενάγοντας σε αποζημίωση δυνάμει του Νόμου θα πρέπει να ικανοποιήσει σωρευτικά τις ακόλουθες προϋποθέσεις: ○ Να έχει πρωτοδίκως υποβληθεί σε ποινή φυλάκισης χωρίς αναστολή; και ○ κατ΄έφεση η ποινή να έχει κριθεί υπερβολική; και ○ η ποινή να αντικατασταθεί με ποινή προστίμου ή εγγύηση ή απαλλαγή με ή χωρίς όρους.
  2. Στο παρόν στάδιο κρίνω σκόπιμο και αυτό ενόψει των όσων αναφέρονται στην αγόρευση της πλευράς του Ενάγοντα να διευκρινίσω ότι το διάταγμα αναστολής της ποινής είναι διαφορετική έννοια τόσο νομικά όσο και πραγματικά από τη διαταγή για απαλλαγή με ή χωρίς όρους.
  3. Η έννοια της "απαλλαγής με ή χωρίς όρους" ερμηνεύεται στον περί Κηδεμονίας και Άλλων Τρόπων Μεταχείρισης Αδικοπραγούντων του 1996, όπου σύμφωνα με το άρθρο 10 του εν λόγω νόμου, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα απαλλαγής. Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο 10: "Απαλλαγή με ή χωρίς όρους 10.-
(1)Όταν το δικαστήριο, καταδικάζοντας πρόσωπο για αδίκημα για το οποίο η ποινή δεν καθορίζεται από οποιοδήποτε νόμο είναι της γνώμης, αφού λάβει υπόψη τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης της φύσης του αδικήματος και του χαρακτήρα του αδικοπραγούντος, ότι δεν είναι σκόπιμο να επιβάλει ποινή και ότι δεν αρμόζει να εκδοθεί διάταγμα κηδεμονίας, τότε δύναται να εκδώσει διάταγμα που να τον απαλλάσσει απόλυτα ή, αν το θεωρεί πρέπον, να τον απαλλάξει με τον όρο ότι δε θα διαπράξει αδίκημα κατά τη διάρκεια χρονικού διαστήματος που δε θα υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες από την ημερομηνία εκδόσεως τον διατάγματος, όπως Θα οριστεί σε αυτό.
(2)Διάταγμα με το οποίο απαλλάσσεται πρόσωπο με όρους που αναφέρονται πιο πάνω καλείται "διάταγμα απαλλαγής υπό όρους" και η περίοδος που ορίζεται σε αυτό καλείται "περίοδος απαλλαγής υπό όρους". (...)." (έμφαση έχει προστεθεί)
  1. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (95/1972) η αναστολή μιας ποινής φυλάκισης είναι θέμα που εξετάζεται αφού έχει επιβληθεί ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο. Β. Παραβίαση Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
  2. Ο Ενάγοντας αξιώνει αποζημιώσεις επικαλούμενος παράβαση των άρθρων 1 και 5 της ΕΣΔΑ τα οποία είναι προσαρμοσμένα στην Κυπριακή έννομη τάξη στα άρθρα 11 και 35 του Συντάγματος. Παραθέτω αυτούσια τα πιο κάτω άρθρα: "ΑΡΘΡΟΝ 11
  3. Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας και προσωπικής ασφαλείας.
  4. Ουδείς στερείται της ελευθερίας αυτού, ειμή ότε και όπως ο νόμος ορίζει εις τας περιπτώσεις: (α) κρατήσεως ατόμου μετά την καταδίκην αυτού υπό αρμοδίου δικαστηρίου, (...)
  5. Πας στερηθείς της ελευθερίας αυτού δια συλλήψεως ή κρατήσεως δικαιούται να προσφύγη εις το αρμόδιον δικαστήριον, ίνα τούτο κρίνη ταχέως την νομιμότητα της κρατήσεως και διατάξη την απόλυσιν αυτού, εάν η κράτησις δεν είναι νόμιμος.
  6. Ο κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος άρθρου συλληφθείς ή κρατηθείς έχει αγώγιμον δικαίωμα προς αποζημίωσιν. (...) ΑΡΘΡΟΝ 35 Αι νομοθετικαί, εκτελεστικαί και δικαστικαί αρχαί της Δημοκρατίας υποχρεούνται να διασφαλίζωσι την αποτελεσματικήν εφαρμογήν των διατάξεων του παρόντος μέρους, εκάστη εντός των ορίων της αρμοδιότητος αυτής."
  7. Τα άρθρα 1 και 5 της ΕΣΔΑ προνούν τα ακόλουθα: "Άρθρο 1 Υποχρέωση σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη διασφαλίζουν σε όλα τα πρόσωπα που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που καθορίζονται στο Πρώτο μέρος της παρούσας Σύμβασης. (...) Άρθρο 5 Δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και ασφάλεια "
  8. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια. Κανείς δεν επιτρέπεται να στερηθεί την ελευθερία του παρά μόνο στις παρακάτω περιπτώσεις και σύμφωνα με τη νόμιμη διαδικασία: α. εάν κρατείται νόμιμα σε συνέχεια καταδίκης από αρμόδιο δικαστήριο, (...)
  9. Κάθε πρόσωπο που στερείται την ελευθερία του λόγω σύλληψης ή κράτησης έχει δικαίωμα να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου, ώστε αυτό να αποφασίσει σε σύντομη προθεσμία ως προς τη νομιμότητα της κράτησης και να διατάξει την απόλυση εάν η κράτηση είναι παράνομη.
  10. Κάθε πρόσωπο, θύμα σύλληψης ή κράτησης, υπό συνθήκες αντίθετες προς τις παραπάνω διατάξεις, έχει δικαίωμα επανόρθωσης."
  11. Σχετική με την παραβίαση του άρθρου 5 της ΕΣΔΑ είναι η υπόθεση MAKRYLAKIS v. GREECE - 34812/15 [2022] ECHR 1004 (17 November 2022) στο πλαίσιο της οποίας το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε σχετικά τα ακόλουθα στις παραγράφους 63-65:
  12. Lastly, the applicant complained under Article 5 § 5 of the Convention that he received no compensation for his detention even though he had been acquitted. This provision reads as follows: "Everyone who has been the victim of arrest or detention in contravention of the provisions of this Article shall have an enforceable right to compensation." The Court reiterates that, for Article 5 § 5 to apply, the deprivation of liberty must have been effected in conditions contrary to paragraphs 1, 2, 3 or 4 (see, for example Wassink v. the Netherlands, 27 September 1990, § 38, Series A no. 185-A). The right to compensation set forth in paragraph 5 therefore presupposes that a violation of one of the other paragraphs has been established, either by a domestic authority or by the Convention institutions.
  13. The Court notes that it did not transpire from the parties' observations that the applicant's detention was unlawful or otherwise in contravention of the first four paragraphs of Article
  14. The applicant was convicted at first instance, and was acquitted by the Court of Appeal on the basis that he had not committed the offence. In these circumstances, the guarantees of Article 5 § 5 of the Convention do not apply in the present case (see Kabili v. Greece, no. 28606/05, § 23, 31 July 2008). This complaint is therefore incompatible ratione materiae with the provisions of the Convention within the meaning of Article 35 § 3 (a) and must be rejected in accordance with Article 35 §
  15. (η έμφαση έχει προστεθεί)
  16. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
  17. Παραθέτω καταρχήν αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα με την κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο πλαίσιο της απόφασης της Έφεσης αρ. 281/2022: "(...)Η ποινή που επιβλήθηκε στην 3η κατηγορία της κατοχής κρίνουμε ότι ήταν, υπό τις περιστάσεις, έκδηλα υπερβολική και τη μειώνουμε σε 7 μήνες φυλάκιση. Δεν βλέπουμε λόγο, όμως, να επέμβουμε στο ύψος της ποινής που επιβλήθηκε στην 7η κατηγορία, της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια κάνναβης. (...) Με τα δεδομένα, όπως τα σημειώσαμε πιο πάνω, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα έπρεπε να είχε ασκηθεί υπέρ της αναστολής. Δεδομένου ότι ο εφεσείων έχει εκτίσει μέρος της επιβληθείσας ποινής, θεωρούμε ορθό, γι΄ αυτό και μόνο το λόγο, όπως μειώσουμε την επιβληθείσα 10μηνη ποινή φυλάκισης κατά τρεις μήνες, δυνατότητα που παρέχεται από τη νομολογία (N. Mavros and Others v. The Police
(1975)2 CLR 171, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583 και Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 22). Οι ποινές φυλάκισης των 12 μηνών στην 3η κατηγορία και 10 μηνών στην 7η κατηγορία παραμερίζονται και αντικαθίστανται με συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 7 μηνών αντίστοιχα, η έκτιση των οποίων αναστέλλεται με βάση τον προαναφερθέντα Νόμο, για περίοδο τριών χρόνων από σήμερα." (η υπογράμμιση έχει προστεθεί) 21. Ως εμφαίνεται τώρα από την Πρωτόδικη Απόφαση στον Ενάγοντα είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης χωρίς αναστολή η οποία σύμφωνα με την απόφαση στην Έφεση κρίθηκε υπερβολική όχι εσφαλμένη, είτε ως προς τη φύση της είτε ως ορθή απόρροια μιας μη αμφισβητούμενης καταδίκης αλλά μόνο ως υπερβολική στην έκτασης της, εξού και δεν αντικαταστάθηκε με ποινή προστίμου ή εγγύηση ή απαλλαγή με ή χωρίς όρους, του επιβλήθηκε δηλαδή κατ' έφεση ποινή φυλάκισης μικρότερη μεν από την Πρωτόδικη Απόφαση αλλά μεγαλύτερη δε της περιόδου που είχε ως τότε εκτίσει ήτοι των 117 ημερών. Σύμφωνα με την απόφαση στην Έφεση οι ποινές φυλάκισης των 12 μηνών στην 3η κατηγορία και 10 μηνών στην 7η κατηγορία αντικαταστάθηκαν με συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 7 μηνών αντίστοιχα, περίοδο την οποία να σημειωθεί ότι ο Ενάγοντας δεν είχε ακόμη εκτίσει. Το ότι η έκτιση της ποινής κρίθηκε ορθό να ανασταλεί από εκείνη την ημερομηνία είναι θέμα που δεν εμπίπτει στις προϋποθέσεις για καταβολή αποζημίωσης δυνάμει του Νόμου, εφόσον η αυτή καθεαυτή ποινή φυλάκισης παρέμεινε (βλ. κατ' αναλογία Γεν. Εισαγγελέας ν. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303).
  1. Επισημαίνω δε ότι η υπόθεση HASAN ABUL HASHEM v. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 130/2015, 14/5/2024 δεν προσομοιάζει με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης εφόσον ο εκεί κατηγορούμενος/εφεσείων κρίθηκε ένοχος σε κατηγορία παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών μηνών και ακολούθως πρωτόδικη απόφαση ανετράπη στο σύνολο της και ο Εφεσείων αφέθηκε ελεύθερος. Επιπλέον στην υπόθεση Νίκος Σίελης ν. Κυπριακή Δημοκρατία δια του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής 650/03, 8.5.2007, ο Ενάγοντας δεν είχε αθωωθεί μετά από έφεση αλλά παραμερίστηκε η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης ως αποτέλεσμα προσφυγής του τελευταίου στο Ανώτατο Δικαστήριο με προνομιακό ένταλμα habeas corpus και το διάταγμα φυλάκισης που εκτελέστηκε ως ποινή, παραμερίστηκε, ως εκδοθέν χωρίς δικαιοδοσία. Το Δικαστήριο παρόλο που ανέφερε ότι θα ίσχυαν κατ' αναλογία οι πρόνοιες του Νόμου, η αγωγή απορρίφθηκε για το λόγο ότι ο ενάγοντας ως δικαιούχος όμως δεν υπέβαλε αίτηση στον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών όπως επιβάλλει το Άρθρο 4 του Νόμου.
  2. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω θεωρώ ότι ο Ενάγοντας δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 3 του Νόμου και συνακόλουθα δεν δικαιούται σε οποιαδήποτε αποζημίωση βάση των συγκεκριμένων προνοιών.
  3. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω την πτυχή της απαίτησης που αφορά την κατ' ισχυρισμό παραβίαση συνταγματικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  4. Με γνώμονα τα όσα ανέφερα πιο πάνω σε σχέση με τις εφαρμοστέες νομικές αρχές είναι θεωρώ ξεκάθαρο από την απόφαση της Έφεσης ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για τις 117 ημέρες που κρατήθηκε ο Ενάγοντας, είχε κρατηθεί παράνομα έτσι ώστε να ενεργοποιηθούν με οποιοδήποτε τρόπο οι πρόνοιες του άρθρου 5
(5)της ΕΣΔΑ ή του άρθρου 11
(8)του Συντάγματος. Σε κάθε περίπτωση το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να προβεί σε οποιοδήποτε συμπέρασμα επί της νομιμότητας της κράτησης του Ενάγοντα, η οποία υπενθυμίζω ότι αφορούσε σε περίοδο που ενέπιπτε στην περίοδο που το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ορθή ως μέρος της αρμόζουσας ποινής. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι ο Ενάγοντας δεν υπέστη , για την επίδικη περίοδο που τέλεσε υπό κράτηση, παραβίαση οποιουδήποτε δικαιώματος δυνάμει του Συντάγματος ή της ΕΣΔΑ ώστε να δικαιολογεί την επιδίκαση αποζημιώσεων. VI. Υπολογισμός τυχόν αποζημίωσης 26. Για σκοπούς πληρότητας και σε περίπτωση που η ανωτέρω κρίση του Δικαστηρίου ήθελε ανατραπεί κατ' έφεση προχωρώ να εξετάσω το ύψος της αποζημίωσης που ενδεχομένως να δικαιούται ο Ενάγοντας αν αποδείκνυε τη βάση απαίτησης. 27. Όσον αφορά την αποζημίωση με βάση το Νόμο, το άρθρο 5 του Νόμου προνοεί τα εξής: 5.—
(1)Για τον καθορισμό της αποζημίωσης λαμβάνονται υπόψη— (α) Η περίοδος της ποινής φυλάκισης, την οποία ο δικαιούχος πράγματι έχει εκτίσει- (β) η προσωπική και οικογενειακή κατάσταση του δικαιούχου- (γ) το επάγγελμα ή η απασχόληση του δικαιούχου αμέσως πριν από την καταδίκη του και η πραγματική απώλεια εισοδήματος συνεπεία της παραμονής του στη φυλακή για την περίοδο που είχε παραμείνει εκεί.
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(1), η αποζημίωση, που θα χορηγηθεί δεν μπορεί να υπερβαίνει την πραγματική απώλεια εισοδήματος του δικαιούχου, όπως η τελευταία καθορίζεται βάσει της παραγράφου (γ) του εδαφίου
(1), αυξημένη κατά 25%. Νοείται ότι. εάν ο δικαιούχος δεν απώλεσε εισόδημα ή εάν το ποσό που απώλεσε είναι μικρότερο του ποσού που θα εισέπραττε αν το εισόδημα του ήταν ίσο με το εκάστοτε σε ισχύ κατώτατο όριο μισθών βάσει του περί Κατωτάτου Ορίου Μισθών Νόμου. Κεφ. 183. η αποζημίωση δε θα μπορεί να υπερβαίνει το ποσό που θα εισέπραττε αν είχε τέτοιο εισόδημα αυξημένο κατά 25%.
(3)Μετά τον καθορισμό της αποζημίωσης. ο διευθυντής πληροφορεί εγγράφως το δικαιούχο για το ποσό της αποζημίωσης που θα του χορηγηθεί."
  1. Αν και στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Απαίτησης ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι το εισόδημα του πριν την καταδίκη του ήταν €240,00 εβδομαδιαίως, εντούτοις δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό αυτό. Παρά ταύτα σύμφωνα με την αναλυτική κατάσταση κοινωνικών ασφαλίσεων κατά τον ουσιώδη για την παρούσα περίπτωση χρόνο, ήτοι για το έτος 2022, η οποία αποτελεί παραδεκτό έγγραφο, φαίνεται ότι πριν την καταδίκη του ο Ενάγοντας είχε μηδενικό εισόδημα. Συνακόλουθα για τον υπολογισμό της ενδεχόμενης αποζημίωσης με βάση το Νόμο θα λαμβανόταν υπόψη ο κατώτατος μισθός κατά τον επίδικο χρόνο, ο οποίος έχει δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός να ανέρχεται στο ποσό των €940,00 σύμφωνα με την Κανονιστική Διοικητική Πράξη 350/2022 και τα όσα έχουν λεχθεί για τον υπολογισμό τέτοιας αποζημίωσης στην υπόθεση HASAN ABUL HASHEM v. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (ανωτέρω).
  2. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι η αξίωση της αποζημίωσης του Ενάγοντα αφορά τις 117 ημέρες τις οποίες είχε κρατηθεί στο Τμήμα Φυλακών, υπολογίζω ότι σε περίπτωση που ο Ενάγοντας δικαιούτο αποζημίωση με βάση το Νόμο αυτή θα ανέρχετο στο ποσό των €4.519,73 [(€940 μηνιαίως *12 μήνες /365 μέρες)*117 μέρες + 25%] πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της απαίτησης, ήτοι 22/12/
  4. Στο βαθμό που οι αξιούμενες αποζημιώσεις θα έπρεπε να υπολογιστούν ως εύλογες και δίκαιες αποζημιώσεις για παραβίαση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα το ίδιο ποσό, ήτοι €4.519,73, κρίνω ότι θα ήταν εύλογο υπό τις περιστάσεις για τις επίδικες 117 ημέρες.
  5. Υπό το φως όλων των πιο πάνω θεωρώ ότι η ενασχόληση του Δικαστηρίου με οτιδήποτε άλλο προβλήθηκε στα δικόγραφα ή στις αγορεύσεις των μερών παρέλκει. VII. Κατάληξη
  6. Για του λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω η απαίτηση απορρίπτεται στην ολότητα της.
  7. Έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον του Ενάγοντα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................................. Α. Σάββα, προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.