ΜΩΥΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑ άλλως ΝΙΚΟΛΑ ΜΩΥΣΗΣ ν. ΑΔΑΜΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα MICHAEL MOISIS NICO

(1)(α) (β) (γ) (δ) (ε), 32

(3), 41, 42, 43-71, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, άρθρα 1-3, 4

(1)-

(3), 5

(5), 7-8, 9

(1)-

(4), 10-13, 14

(1)(α) (β) (γ) (δ) (ε)

(2)-

(4), 15-81, 82-87, 90, 91Α, 91Β, 91Γ, 91Γ

(2)(α) (β) (γ), 91Δ-102, στις Αρχές της Επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου, στη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων, στη γενική πρακτική και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκο δήλωση του Λούκα Λουκά Γεωργίου, ΛΛΓ, ο οποίος είναι ο πρώτος ξάδελφος του ενάγοντα και ως αναφέρει, γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσωπική γνώση, ως επίσης και από πληροφορίες που του έχει δώσει ο ίδιος ο ενάγοντας, οι συγγενείς και φίλοι του ενάγοντα που κατονομάζει πιο κάτω και οι δικηγόροι του ενάγοντα. Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον ενάγοντα-αιτητή να προβεί στην ένορκο δήλωση. Για όσα δε θέματα είναι νομικής φύσεως η πληροφόρησή του προέρχεται από τους δικηγόρους του ενάγοντα-αιτητή. Δηλώνει ότι ο ενάγοντας γεννήθηκε στις 3/5/1936, είναι σήμερα 87 χρονών και λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του είναι δύσκολο να μετακινηθεί και να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να ορκιστεί. Ως αναφέρει ο ομνύων, ο ενάγοντας-αιτητής απέκτησε 2 γιους με την πρώτη του σύζυγο Sheila Nicola, ήτοι τον MICHAEL MOISIS NICOLA άλλως NICOLA MICHAEL (Ν.Μ.) ο οποίος απεβίωσε τον Νοέμβριο 2020 και ήταν παντρεμένος με την εναγόμενη 2, και τον John Nicola. Ο ενάγοντας-αιτητής απέκτησε 3 γιους με τη δεύτερη του σύζυγο Alison Nicola, ήτοι τον Paul M. Nicola, τον Kevin Robert Nicola και τον Andrew Peter Nicola. Ο εναγόμενος 1 είναι δικηγόρος και είναι ο Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα γιου του ενάγοντα, Ν.Μ. στα πλαίσια της Αίτησης Διαχείρισης 123/2021 του Ε.Δ. Αμμοχώστου. Ο αποβιώσας γιος του ενάγοντα, Ν.Μ. ήταν παντρεμένος με την εναγόμενη 2 και μαζί απέκτησαν 2 παιδιά τον Jay Nicola και τον Sam Nicola. Η εναγόμενη 2 είναι η νύφη του ενάγοντα-αιτητή και σύζυγος του αποβιώσαντα γιου του ενάγοντα Ν.Μ. και είναι από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ως έχει πρόσφατα διαφανεί, ο ενάγοντας-αιτητής ήταν μέχρι τον Οκτώβριο 2014 ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του όλου μεριδίου του Διαμερίσματος αρ. 2 στο ισόγειο, Αρ. Θύρας 003, στην Πολυκατοικία [ ] COURT, στην Οδό [ ] 35, με αρ. εγγραφής 5/[ ], τεμάχιο ΕΠΙ [ ], Φύλλο/Σχέδιο 40/560304, Ενορία Χρυσοπολίτισσα, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας, Κύπρος, το οποίο σήμερα βρίσκεται παράνομα εγγεγραμμένο επ' ονόματι της εναγόμενης 2, και στο οποίο διαμένει μέχρι και σήμερα ο ενάγοντας-αιτητής (το Ακίνητο). Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας του Ακινήτου ως λήφθηκε από το Κτηματολόγιο τον Ιούλιο

1. Το Τεκμήριο 3 αναφέρει ότι η αξία του Ακινήτου με βάση τις αξίες της 1/1/2018 είναι €118.
2. Περί τον Ιούνιο-Ιούλιο 2021 ο ενόρκως δηλών, ως αναφέρει, είχε καλέσει τα παιδιά του ενάγοντα-αιτητή να έλθουν στην Κύπρο για να δούνε μαζί την κατάσταση της υγείας του ενάγοντα και τον τρόπο χρηματοδότησης της φροντίδας του και προς το σκοπό αυτό ο ενάγοντας-αιτητής με τη βοήθεια του έκανε έρευνα στο Κτηματολόγιο για να λάβει αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του Ακινήτου. Προς δυσάρεστη έκπληξη του ενάγοντα-αιτητή διαφάνηκε ότι ο αυτός δεν ήταν ο ιδιοκτήτης του Ακινήτου και ότι το Ακίνητο είχε παραμείνει από τον Οκτώβριο 2014 εγγεγραμμένο επ' ονόματι του αποβιώσαντα γιου του Ν.Μ.. Όταν ήλθε στην Κύπρο ο γιος του ενάγοντα-αιτητή John Nicola τον Ιούλιο 2021 για να δει τον ενάγοντα και για να δούνε μαζί τα οικονομικά του ενάγοντα-αιτητή, συζήτησαν με τον τελευταίο ο οποίος τους ενημέρωσε ότι το 2014, όταν θα έκανε εγχείρηση ανοικτής καρδίας, τον είχαν επισκεφθεί ο αποβιώσαντας γιος του Ν.Μ. με την σύζυγο του-εναγόμενη 2 και τον έπεισαν να μεταβιβάσει το Ακίνητο επ' ονόματι του εν λόγω γιου του μήπως και πάθαινε κάτι κατά την εγχείρηση και χρειαζόταν φροντίδα μετέπειτα και δεν μπορούσε να χειριστεί την περιουσία του. Οι πιο πάνω του είχαν πει ότι το Ακίνητο θα ήταν πιο εύκολο και γρήγορο να μεταβιβαστεί επ' ονόματι του Ν.Μ. αφού όλα τα υπόλοιπα παιδιά του ενάγοντα ζούσαν στην Αγγλία και δεν υπήρχε χρόνος λόγω της επείγουσας εγχείρησης του για να έλθουν στην Κύπρο για να το μεταβιβάσει επ' ονόματι όλων των παιδιών του. Είχαν και οι δύο υποσχεθεί στον ενάγοντα ότι η μεταβίβαση αυτή θα γινόταν επ' ονόματι του αποβιώσαντα γιου του με σκοπό να τη μοιραστεί με όλα του τα αδέλφια και παιδιά του ενάγοντα. Προς τούτο και για σκοπούς εξασφάλισης της υπόσχεσης αυτής του υποσχέθηκαν ότι θα διατηρούσε ο ίδιος ο ενάγοντας δικαίωμα οίκησης στο Ακίνητο εφ' όρου ζωής. Μάλιστα, ο κος Γιώργος Μαύρου, για χρόνια φίλος του ενάγοντα-αιτητή, ήταν παρών όταν ο γιος του ενάγοντα Ν.M. είχε πει στον ενάγοντα ότι θα ήταν δίκαιος με όλους και ότι θα μοιραζόταν το Ακίνητο με τα αδέλφια του (του είχε πει στα Αγγλικά "Will see everyone right" και "I will share the property with my brothers"). Στην παρουσία του ομνύοντα ο γιος του ενάγοντα John Nicola τον Ιούλιο 2021 τηλεφώνησε στην εναγόμενη 2 (αφού ο γιος του ενάγοντα Ν.Μ. είχε ήδη πεθάνει το Νοέμβριο 2020) και την ενημέρωσε για τα προβλήματα υγείας του ενάγοντα-αιτητή και για το τι είχε ανακαλύψει ο ενάγοντας-αιτητής για το Ακίνητο. Η εναγόμενη 2 προσπάθησε απότομα να διακόψει τη συζήτηση αναφέροντας ότι ο ενάγοντας-αιτητής είχε κάνει δώρο το Ακίνητο στον Ν.Μ. και ότι δεν ήθελε να συζητήσει άλλο το θέμα αυτό. Επειδή τα οικονομικά αποθέματα του ενάγοντα είχαν αρχίσει να μειώνονται και επειδή το πιο πάνω θέμα δεν μπορούσε να μένει σε εκκρεμότητα, ο γιος του ενάγοντα-αιτητή John Nicola, στον οποίο ο ενάγοντας έδωσε τον Ιούλιο 2021 πληρεξούσιο έγγραφο για να χειρίζεται τα οικονομικά του θέματα και την περιουσία του και για να συνάψει δάνειο για τη φροντίδα του, απέστειλε επιστολή στην εναγόμενη 2 και στα παιδιά της Jay Nicola και τον Sam Nicola τον Οκτώβριο 2021 θέτοντας υπόψη τους ξανά τα πιο πάνω γεγονότα και ζητώντας από την εναγόμενη 2 να σεβαστεί την πιο πάνω επιθυμία του ενάγοντα για το διαμοιρασμό της περιουσίας του σε όλα του τα παιδιά και να προχωρήσει στην επαναμεταβίβαση του Ακινήτου πίσω στο όνομα του ενάγοντα για να μπορέσει να εξασφαλίσει κάποια χρηματοδότηση για τη φροντίδα του με εξασφάλιση το Ακίνητο. Στην εν λόγω επιστολή γίνεται αναφορά και στο δάνειο που είχε λάβει ο αποβιώσαντας Ν.Μ. από τον πατέρα του ύψους GBP£25.000 και το οποίο δεν είχε ολότελα αποπληρωθεί. Μάλιστα την εν λόγω επιστολή τη συνυπογράφουν τόσο ο ενάγοντας-αιτητής, όσο και ο ίδιος, ο φίλος του ενάγοντα Γιώργος Μαύρου και ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του ενάγοντα John Nicola. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο της εν λόγω επιστολής προς την εναγόμενη 2 και τα παιδιά της. Η εναγόμενη 2 ουδέποτε απάντησε στην επιστολή ούτε και επικοινώνησε είτε μαζί του είτε με τον γιο του ενάγοντα John Nicola, εγκαταλείποντας στο έλεος του Θεού τον ενάγοντα με τα προβλήματα υγείας του και τη χρηματοδότηση της φροντίδας του. Ούτε και τα παιδιά της εναγόμενης 2 απάντησαν στην εν λόγω επιστολή. Η εναγόμενη 2 άφησε το χρόνο να παρέλθει μετά την πιο πάνω επιστολή για να θέσει σε εφαρμογή το δόλιο σχέδιο της ως αναφέρει πιο κάτω. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο του πληρεξούσιου εγγράφου από τον ενάγοντα στον γιο του John Nicola ημερομηνίας 19/7/
3. Τον Μάρτιο 2023 και ενώ ο ενάγοντας-αιτητής θέλησε να κάνει διαθήκη για την περιουσία του, επικοινώνησαν με τους δικηγόρους του ενάγοντα προς το σκοπό αυτό. Όταν οι δικηγόροι του ενάγοντα έλαβαν γνώση για τα πιο πάνω, συμβούλευσαν τον ενάγοντα ότι έπρεπε να γίνει έρευνα στο Κτηματολόγιο για να διαπιστωθεί ότι το Ακίνητο ήταν ακόμη επ' ονόματι του αποβιώσαντα γιου του Ν.Μ. έτσι ώστε η διαθήκη του να είναι ακριβής αναφορικά με τα περιουσιακά του στοιχεία. Προς μεγάλη τους έκπληξη ανακάλυψαν ότι το Ακίνητο είχε πρόσφατα μεταβιβαστεί επ' ονόματι της εναγόμενης 2 με την κληρονομική αίτηση στο Κτηματολόγιο υπ' αριθμό Α454/2022, γεγονός που οδήγησε τους δικηγόρους του ενάγοντα να προβούν σε έρευνα για το εάν είχε καταχωρηθεί αίτηση διαχείρισης για την περιουσία του αποβιώσαντα γιου του ενάγοντα Ν.Μ.. Την περασμένη εβδομάδα οι δικηγόροι του ενάγοντα ανακάλυψαν ότι όντως υπήρχε διαχείριση της περιουσίας του εν λόγω αποβιώσαντα, ήτοι η Αίτηση Διαχείρισης 123/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, ότι διαχειριστής ήταν ο εναγόμενος 1, και ότι αυτή είχε κλείσει τον Ιανουάριο
4. Ο ενάγοντας θορυβήθηκε από τα πιο πάνω και συνειδητοποίησε ότι η εναγόμενη 2 είχε τελεσίδικα βάλει σκοπό να ξεχάσει τις υποσχέσεις της ίδιας και του αποβιώσαντα συζύγου της για διατήρηση του Ακινήτου προς όφελος όλων των παιδιών του ενάγοντα και να εκμεταλλευθεί η ίδια το Ακίνητο με το θάνατο του ενάγοντα. Ο ενάγοντας-αιτητής πικράθηκε όταν αντιλήφθηκε ότι ο αποβιώσας γιος του και η εναγόμενη 2 είχαν εκμεταλλευτεί την άσχημη κατάσταση της υγείας του και τον είχαν παράνομα ξεγελάσει να προχωρήσει στη μεταβίβαση του μοναδικού του ακινήτου στην Κύπρο, ήτοι του Ακινήτου, με σκοπό να του το υφαρπάξουν χωρίς να τηρήσουν τη δέσμευση τους για διαμοιρασμό του Ακινήτου σε όλα τα παιδιά του ενάγοντα. Είναι προφανές, σύμφωνα με τον ομνύοντα ότι η εναγόμενη 2 είχε βάλει από το 2021 μπροστά το σχέδιο της για να οικειοποιηθεί μετά το θάνατο του συζύγου της το Ακίνητο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι το Ακίνητο δεν έχει μεταβιβαστεί στα παιδιά της εναγόμενης 2 και του αποβιώσαντα Ν.M. αλλά μόνο στην εναγόμενη
5. Τα παιδιά αυτά, ο Jay Nicola και ο Sam Nicola, ήταν και είναι νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντα πατέρα τους Ν.M., και όμως η μητέρα τους-εναγόμενη 2 αποφάσισε να μην εγγράψει τίποτα σε αυτούς δείχνοντας την πρόθεση της και με τον τρόπο αυτό να αποξενώσει το Ακίνητο. Εγωιστικά, παράνομα, δόλια η εναγόμενη 2 αποφάσισε να εγγράψει επ' ονόματι της το Ακίνητο, ξεχνώντας τις δεσμεύσεις της ίδιας και του αποβιώσαντα συζύγου της προς τον ενάγοντα-αιτητή. Με ψευδείς παραστάσεις, δόλο, απάτη, ψυχική πίεση και εξαναγκασμό η εναγόμενη 2 και ο αποβιώσαντας σύζυγος της καταδολίευσαν τον ενάγοντα-αιτητή και του πήραν τη μοναδική ακίνητη περιουσία του στην Κύπρο-το Ακίνητο. Περαιτέρω, μεμπτό και παράνομο είναι και το γεγονός ότι η εναγόμενη 2, αγνοώντας παντελώς τις πιο πάνω εκκλήσεις του ενάγοντα, του ενόρκως δηλούντα και του πληρεξούσιου αντιπροσώπου του ενάγοντα, δόλια και παράνομα προχώρησε χωρίς αιδώ και χωρίς να σκεφθεί τις ανάγκες του ενάγοντα στην πιο πάνω μεταβίβαση του Ακινήτου επ' ονόματι της. Από τον Οκτώβριο 2021 μέχρι και σήμερα η εναγόμενη 2 γνώριζε ξεκάθαρα και γραπτώς ότι ο ενάγοντας της είχε επιστήσει την προσοχή στο γεγονός ότι το Ακίνητο είχε μεταβιβαστεί στον αποβιώσαντα σύζυγο της για να το μοιραστεί με τα αδέλφια του και αντί να διορθώσει τις ενέργειες αυτής και του αποβιώσαντα συζύγου της προχώρησε ένα βήμα παρακάτω και έθεσε στην δική της απόλυτη ιδιοκτησία το Ακίνητο. Το Τεκμήριο 4, το οποίο συνυπογράφει ο ενάγοντας, καταδεικνύει την ίδια τη θέση του ενάγοντα και την πρόθεση του για το Ακίνητο. Ενόψει των πιο πάνω ο ενάγοντας έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να προχωρήσουν αμέσως με την ετοιμασία αγωγής και της παρούσας αίτησης με σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων του. Όταν την περασμένη βδομάδα οι δικηγόροι του ενάγοντα-αιτητή ανακάλυψαν ότι η ως άνω ρηθείσα Διαχείριση 123/2021 του Ε.Δ. Αμμοχώστου είχε κλείσει, το γεγονός αυτό θορύβησε τον ενάγοντα-αιτητή ακόμα περισσότερο αφού πλέον το Ακίνητο, το οποίο ο ενάγοντας θεωρούσε ότι ήταν ακόμη επ' ονόματι του αποβιώσαντα γιου του, έχει μεταβιβαστεί στην εναγόμενη 2 και υπάρχει κίνδυνος το Ακίνητο να μεταβιβαστεί στο όνομα ανυποψίαστου τρίτου προσώπου που δεν γνωρίζει τα πιο πάνω γεγονότα, γεγονός που θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο το έργο του ενάγοντα-αιτητή για την επαναμεταβίβαση του Ακινήτου επ' ονόματι του. Ο ενάγοντας-αιτητής δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στην εναγόμενη 2 και φοβάται ότι υπάρχει μεγάλη και άμεση πιθανότητα το Ακίνητο μέσα στο οποίο ζει να τύχει τέτοιας εκμετάλλευσης ή χρήσης από την εναγόμενη 2 που να χαθεί πρακτικά και νομικά το δικαίωμα του ενάγοντα-αιτητή να επανακτήσει την ιδιοκτησία του, καθιστώντας την αγωγή του άνευ αντικειμένου. Με την πιο πάνω συμπεριφορά της η εναγόμενη 2 έχει δείξει ότι δεν θα σταματήσει τα σχέδια της εάν δεν τη σταματήσει το Δικαστήριο. Είναι ξεκάθαρο από την πιο πάνω συμπεριφορά ότι τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς αναφορικά με τις σκέψεις και τις ενέργειες της εναγόμενης 2, μη αποκλειόμενης της οποιασδήποτε συμμετοχής του εναγόμενου 1 σε τέτοια προσπάθεια, ηθελημένα ή μη, σε προσπάθεια αποξένωσης του Ακινήτου ή οποιασδήποτε άλλης πράξης αναφορικά με το Ακίνητο. Σε κάθε περίπτωση, η μεταβίβαση του Ακινήτου πίσω στο όνομα του ενάγοντα-αιτητή θα χρειαστεί τη συμμετοχή του εναγόμενου 1, εξ' ου και η ανάγκη συμπερίληψης του στην παρούσα αγωγή και στην παρούσα αίτηση. Προσθέτει ότι με τα αιτούμενα διατάγματα οι εναγόμενοι δεν υπόκεινται σε καμιά ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, αν αποφασίσει το Δικαστήριο υπέρ των εναγόμενων στο πέρας της αγωγής και ότι είναι ορθό και δίκαιο και εξαιρετικά επείγον όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα για την καλύτερη δυνατή απονομή της δικαιοσύνης. Εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ο ενάγοντας-αιτητής διατρέχει σοβαρό και πολύ πιθανό κίνδυνο να αποστερηθεί των ιδιοκτησιακών του δικαιωμάτων και ίσως να απωλέσει τη μοναδική του στέγη στην προχωρημένη ηλικία που βρίσκεται ο ίδιος και να χαθεί η μόνη ακίνητη περιουσία του στην Κύπρο την οποία θέλει να αφήσει σε όλα του τα παιδιά. Υπάρχει η πιθανότητα η ίδια η εναγόμενη 2, με βάση την προηγούμενη της πιο πάνω συμπεριφορά, να ωθήσει τα πράγματα έτσι ώστε ο ενάγοντας-αιτητής να αναγκαστεί να πάει να ζήσει σε γηροκομείο και να μείνει η ίδια ελεύθερη να εκμεταλλευθεί και να πωλήσει το Ακίνητο. Ως ισχυρίζεται, σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ο ενάγοντας - αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, θα βρεθεί απροστάτευτος μπροστά στις ορέξεις και τις παράνομες πράξεις και διαθέσεις της εναγόμενης 2 αλλά και τρίτων προσώπων, και θα χάσει την ουσία και το αντικείμενο της η παρούσα αγωγή. Θα δημιουργηθεί με αυτό τον τρόπο μεγάλη αδικία σε βάρος του ενάγοντα-αιτητή και δεν θα απονεμηθεί δικαιοσύνη στην παρούσα υπόθεση. Με την επίδοση του μονομερούς Διατάγματος σε αυτούς οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχώρησαν ένσταση στη συνέχιση της ισχύος του. Η ένσταση στηρίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60, άρθρα 29, 30, 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, καν. 1 και 2, Δ.48 καν. 4- 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι αυτούσιοι οι ακόλουθοι: α. Δεν πληρούνται και / ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, καθώς επίσης και οι προϋποθέσεις των άρθρων 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
6. β. Δεν υπάρχει καλή βάση Αγωγής, ούτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αγωγής καθ' ότι ο ενάγων-αιτητής μεταβίβασε το επίδικο διαμέρισμα στον γιο του Michael Moisis Nicola, σύζυγο της εναγόμενης-Καθ' ης η Αίτηση 2 πριν από 9 χρόνια, με ελεύθερη βούληση, έχοντας πλήρη επίγνωση του τι έπραττε, με μοναδικό όρο να δικαιούται να κατοικά στο επίδικο διαμέρισμα εφ' όρου ζωής. γ. Ο Ενάγων-Αιτητής απέτυχε να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο και / ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα και ότι ο Ενάγοντας-Αιτητής θα υποστεί οποιανδήποτε αδικία. δ. Ουδείς κίνδυνος αποξένωσης του επίδικου διαμερίσματος υπάρχει καθ' ότι υπάρχει εγγεγραμμένη δουλεία / δικαίωμα οίκησης του ενάγοντα - αιτητή εφ' όρου ζωής που αποτελεί εμπόδιο στην αποξένωση του. ε. Τόσο η ανωτέρω αγωγή όσο και η αίτηση καταχωρήθηκαν εν αγνοία του ενάγοντα-αιτητή, ο οποίος πάσχει από άνοια από ή περί το τέλος του 2020 και επομένως είναι ανίκανος για οποιαδήποτε δικαιοπραξία. στ. Ο ενόρκως δηλών στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ουδεμία εξουσιοδότηση έχει από τον ενάγοντα-αιτητή ο οποίος πάσχει από άνοια και δεν είναι πνευματικά ικανός και οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκο του δήλωση είναι εντελώς αβάσιμοι και εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα. ζ. Ο ενόρκως δηλών στην ένορκο δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση δεν αποκάλυψε την αλήθεια στο σεβαστό Δικαστήριο και παρ' όλο που γνώριζε πολύ καλά ότι ο ενάγων - αιτητής πάσχει από άνοια από το τέλος του 2020 και επομένως ανίκανος για οποιαδήποτε απόφαση εν τούτοις δεν το αποκαλύπτει στην ένορκο του δήλωση και παρουσιάζεται στο Δικαστήριο χωρίς καθαρά χέρια. η. Η ανωτέρω αγωγή αλλά και η αίτηση εναντίον του εναγόμενου 1 είναι άνευ αντικειμένου, καθ' ότι η διαχείριση της περιουσίας του Michael Moisis Nicola έκλεισε στις 10/01/23 και ο εναγόμενος 1 έπαυσε να ενεργεί ως διαχειριστής της περιουσίας του. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στις ενόρκους δηλώσεις της εναγόμενης 2 και του εναγόμενου
7. Η εναγόμενη 2, Diane Nicola αναφέρει ότι τόσο ο αποβιώσας σύζυγος της (ο οποίος ήταν ο ίδιος Κύπριος πολίτης) όσο και η ίδια είχαν πάντα εξαίρετες σχέσεις με τον πεθερό της. Με τον σύζυγο της είχαν αγοράσει διαμέρισμα στη Δερύνεια το 2007 και έρχονταν στην Κύπρο μαζί συχνά, τουλάχιστον 3 φορές τον χρόνο για 2-3 εβδομάδες κάθε φορά για να βλέπουν τον ενάγοντα ο οποίος ζει στη Λάρνακα για πάνω από 20 χρόνια από τότε που επέστρεψε στην Κύπρο μετά από 40 χρόνια διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όποτε ήταν στην Κύπρο, ο σύζυγος της ειδικά περνούσε πολλές ώρες με τον πατέρα του και είχαν πάντα μια εξαιρετική σχέση. Ήταν επίσης το πρόσωπο επικοινωνίας του πατέρα του στο Ηνωμένο Βασίλειο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (emergency contact). Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α αντίγραφο του Πωλητηρίου Εγγράφου για το ανωτέρω διαμέρισμα το οποίο μετά τον θάνατο του συζύγου της εκχωρήθηκε εξ ολοκλήρου στην ίδια. Ως επίσης αναφέρει η ομνύουσα, ο σύζυγος της έχει ακόμα ένα αδελφό από τον ίδιο πατέρα και μητέρα (την Sheila Nicola) που ονομάζεται John Nicola, ο οποίος ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Με την δεύτερη του σύζυγο Alison Nicola, ο πεθερός της απέκτησε 3 γιούς, ήτοι τον Paul M. Nicola, τον Kevin Robert Nicola και τον Andrew Peter Nicola. Εκτός από τον σύζυγο της, με τα υπόλοιπα παιδιά του ο πεθερός της όπως συχνά ανέφερε, είχε ελάχιστη ή και καθόλου επικοινωνία και δεν τους εμπιστευόταν. Τούτο το διαπίστωσε και η ίδια προσωπικά, κατά τη διάρκεια των επισκέψεων και των συναντήσεων που είχαν με τον πεθερό της. Όταν επισκέπτονταν με τον σύζυγο της την Κύπρο, έφερναν μεταξύ άλλων πραγμάτων που ζητούσε συχνά, καινούργια ρούχα στον πεθερό της με βάση τις προτιμήσεις του. Περί τις αρχές του 2019, όταν διαφάνηκε ότι ο πεθερός της δυσκολευόταν να φροντίσει τον εαυτό του και το σπίτι του, ανησύχησαν και ο σύζυγος της συζήτησε το θέμα με τον Γεώργιο Μαύρου ο οποίος ήταν φίλος του πεθερού της και ο οποίος διαβεβαίωσε τον σύζυγό της ότι θα εύρισκε άτομο για να καθαρίζει το διαμέρισμα του πατέρα του. Ο πεθερός της τότε είχε ακόμα πνευματική διαύγεια και τους το έκαμε ξεκάθαρο ότι δεν ήθελε στο διαμέρισμα του μόνιμο άτομο να τον φροντίζει. Έγινε σαφές λίγο πριν την έλευση της covid-19 ότι ο πεθερός της δυσκολευόταν και χρειαζόταν καθημερινή βοήθεια λόγω της επιδείνωσης της υγείας του. Λόγω των περιορισμών της πανδημίας και της μη δυνατότητας να ταξιδέψει, και λόγω του γεγονότος ότι ο σύζυγός της είχε διαγνωστεί με καρκίνο (Δεκέμβριος 2019), δεν μπορούσαν να βοηθήσουν με τη δική τους φυσική παρουσία και έπρεπε να βασιστούν σε αυτούς που θεωρούσαν συγγενείς και φίλους στην Κύπρο για να φροντίσουν τον πεθερό της. Στις 9 Οκτωβρίου 2021 επισκέφθηκε τον πεθερό της και μετά από μια προσωπική συζήτηση με τον Λ.Λ.Γ. σχετικά με τις καθημερινές του ανάγκες, επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και μίλησε με το βρετανικό Υπουργείο Εργασίας και Συντάξεων (DWP) για να δει τι επίδομα θα μπορούσε να λάβει. Ο πεθερός της ζούσε στο Ηνωμένο Βασίλειο για πάνω από 40 χρόνια και σήμερα λαμβάνει κρατική σύνταξη του Ηνωμένου Βασιλείου. Της είπαν από το DWP ότι λόγω της άνοιας και των αναγκών φροντίδας του δικαιούται επίσης παροχές όπως το επίδομα βοήθειας [Attendance Allowance] (£240-£360 το μήνα) και επίσης το επίδομα φροντίδας [Carers Allowance] (£270 το μήνα) επιπλέον της κρατικής σύνταξης του Ηνωμένου Βασιλείου, προκειμένου να καλυφθεί το κόστος της φροντίδας του (το οποίο όπως της είπε ο Λ.Λ.Γ. ήταν 500 ευρώ τον μήνα) στην Κύπρο. Έστειλε αυτές τις πληροφορίες και το έντυπο (μέσω Whatsapp) στον Λ.Λ.Γ., ο οποίος συμφώνησε να υποβάλει αίτηση εκ μέρους του πεθερού της (καθώς δεν ήταν σε θέση να υποβάλει ο ίδιος αίτηση λόγω της άνοιας του) και στη συνέχεια να την αποστείλει στο DWP. Ποτέ δεν της είπε αν η αίτηση υποβλήθηκε πράγματι ή όχι από τον Λ.Λ.Γ. ή όντως από τον πληρεξούσιο του πεθερού της ή/και αν έγινε δεκτή μέχρι σήμερα. Κατά τον Οκτώβριο του 2013, όταν ο πεθερός της είχε πλήρη πνευματική διαύγεια, ήταν ένας έξυπνος άνθρωπος που γνώριζε πολύ καλά τι έκανε, εξέφρασε την επιθυμία να μεταβιβάσει το διαμέρισμα του στη Λάρνακα με δωρεά στο σύζυγο της με επιφύλαξη να κατοικά ο ίδιος σε αυτό εφ' όρου ζωής. Τούτο έγινε πολύ πριν διαφανεί ότι ο πεθερός της θα έκανε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς και η μεταβίβαση έγινε τον επόμενο χρόνο, το 2014, σε ένα από τα ταξίδια τους στην Κύπρο, όπως φαίνεται και στο αντίγραφο του τίτλου του διαμερίσματος που είναι το Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του Λ.Λ.Γ. Όπως φαίνεται και στο εν λόγω Τεκμήριο 3, ο πεθερός της επιφύλαξε το δικαίωμα του να κατοικά στο διαμέρισμα εφ' όρου ζωής και ως εκ τούτου είναι αδύνατη η μεταβίβαση του ενόσω ο ίδιος ζει. Μετά την μεταβίβαση του διαμερίσματος στον σύζυγό της και μέχρι τον Οκτώβρη του 2019, είχαν επισκεφθεί τον πεθερό της παρά πολλές φορές κατά τα συνήθη και τακτικά ταξίδια τους στην Κύπρο και ουδέποτε εξέφρασε την επιθυμία να του επαναμεταβιβάσει ο σύζυγός της το διαμέρισμα που του είχε εκείνος χαρίσει, ούτε τους ανέφερε οτιδήποτε άλλο σχετικό. Ως επίσης αναφέρει, ο σύζυγος της δυστυχώς διαγνώστηκε με καρκίνο τον Δεκέμβριο του 2019 και μετά ακολούθησε η πανδημία του Covid-
8. Κατά την διάρκεια της πανδημίας ο σύζυγος της είχε πολύ τακτική τηλεφωνική επικοινωνία με τον πατέρα του αλλά ουδέποτε του ανέφερε ότι είχε διαγνωστεί με καρκίνο για να μην τον στεναχωρήσει. Δυστυχώς ο σύζυγος της απεβίωσε στις 15/11/2020 στο αποκορύφωμα της πανδημίας. Είναι τραγικό το ότι ο πεθερός της δεν μπορεί καν να θυμηθεί ότι ο γιος του Michael (ο σύζυγός της) έχει πεθάνει. Μετά τον θάνατο του συζύγου της είχε επικοινωνία μέσω ανταλλαγής μηνυμάτων με το Whats App, με την Debbie Nicola, σύζυγο του John Nicola, αδελφού του συζύγου της καθώς και με τον Λ.Λ.Γ. Επισυνάπτει φωτοτυπίες των μηνυμάτων που αντάλλαξαν, ως Τεκμήρια Β1-Β
9. Όπως προκύπτει από τα μηνύματα ημερομηνίας 24/11/2020 της Debbie Nicola προς την ίδια και του Λ.Λ.Γ. ημερομηνίας 26/12/2020 και 18/11/2021, ο ενάγων-πεθερός της (ο οποίος επίσης είναι γνωστός ως Nicky και/ή Nick στους φίλους και την οικογένεια), είχε αρχίσει ήδη από τον Νοέμβριο του 2020, να πάσχει από απώλεια μνήμης (brain shrinkage) η οποία με την πάροδο του χρόνου επιδεινώνετο ξεκάθαρα. Η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι η αγωγή δεν είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης του ενάγοντα αλλά αποτελεί προϊόν πλάνης και συμπαιγνία του John Nicola με τον Λ.Λ.Γ. Ο ενάγων-πεθερός της τουλάχιστον από τον Νοέμβριο του 2020 πάσχει από απώλεια μνήμης και ο Λ.Λ.Γ. της επιβεβαίωσε επίσης στις 18 Νοεμβρίου 2021 μέσω μηνύματος στο Whatsapp ότι ο πεθερός της υπέφερε επίσης από εγκεφαλική συρρίκνωση. Δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί και δεν είναι ικανός για οποιαδήποτε δικαιοπραξία. Στις 9/10/2021 όταν ήταν ξανά στην Κύπρο μαζί με τον γιο της Sam Nicola, επισκέφθηκαν τον πεθερό της μαζί και με ένα άλλο συγγενικό του πρόσωπο, τον Steven Redfern (ο οποίος είναι εξ αγχιστείας ξάδερφός του). Κατά την επίσκεψη τους αυτή ο πεθερός της φαινόταν συγχυσμένος και ασυνάρτητος και ήταν φανερό ότι η διανοητική του κατάσταση χειροτέρευε και δεν είχε διανοητική ικανότητα. Ο Λ.Λ.Γ. και ο Γιώργος Μαύρος ήταν επίσης παρόντες. Είναι πολύ απογοητευμένη, σοκαρισμένη και αναστατωμένη επειδή από ό,τι φαίνεται περίμεναν να φύγει από τη ζωή ο σύζυγός της και τώρα επέλεξαν να εκμεταλλευτούν μια τέτοια τραγική κατάσταση για να της επιτεθούν. Απέκτησε, είναι ο ισχυρισμός της, νόμιμα το επίδικο διαμέρισμα, όπως επιθυμούσε ο αποβιώσαντας σύζυγός της και με τη νομότυπη συγκατάθεση των δύο παιδιών της. Τόσο η επιστολή Τεκμήριο 4 όσο και το πληρεξούσιο Τεκμήριο 5 δεν παρουσιάζουν την βούληση του ενάγοντα πεθερού της ο οποίος κατά τις ημερομηνίες υπογραφής της επιστολής (27/11/21) καθώς και του πληρεξουσίου εγγράφου (19/7/21) αδιαμφισβήτητα έπασχε από άνοια και δεν γνώριζε τι έπραττε ούτε ήταν σε θέση να αντιληφθεί τι υπέγραφε. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο Λ.Λ.Γ. στο μήνυμα του προς την ίδια ημερομηνίας 18/11/2021 μέσω του Whats App, δηλαδή 9 μέρες πριν την ισχυριζόμενη υπογραφή του πεθερού της στην επιστολή ημερομηνίας 27/11/2021 (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του Λ.Λ.Γ) την πληροφορούσε ότι ο πεθερός της έπασχε από άνοια (brain shrinkage). Εάν ο πεθερός της είχε την διανοητική ικανότητα να υπογράψει, υπήρχε τρόπος να υπογράψει ο ίδιος την ένορκο δήλωση και όχι ο Λ.Λ.Γ. και απέφυγαν να το πράξουν διότι θα φανερώνετο η συμπαιγνία του John Nicola με τον Λ.Λ.Γ. και το όψιμο ενδιαφέρον του πρώτου για τον πατέρα του που εκδηλώθηκε μόνο μετά τον θάνατο του συζύγου της. Σημειώνει επίσης ότι στις 24/5/2021 απεβίωσε η μητέρα του συζύγου της και του John Nicola (η οποία ήταν η πεθερά της για 35 χρόνια) και η κηδεία της έγινε στην Αγγλία στις 8/07/
10. Ο John Nicola αμφισβητεί επί του παρόντος το περιεχόμενο της διαθήκης της μητέρας τους και έχει κινήσει αγωγή στην Αγγλία εναντίον της και των δύο παιδιών της. Μετά την κηδεία της μητέρας τους ήρθε στην Κύπρο στις 12/7/2021 και εκμεταλλευόμενος την άνοια του πατέρα του εξασφάλισε το πληρεξούσιο, Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση του Λ.Λ.Γ. Ο Ενάγοντας είναι ανίκανος για οποιαδήποτε δικαιοπραξία λόγω της άνοιας από την οποία πάσχει, από την 18/11/2021 τουλάχιστον, όπως ο ίδιος ο Λ.Λ.Γ. παραδέχτηκε στην ίδια. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε 15 μήνες μετά το ως άνω αναφερόμενο μήνυμα από τον Λ.Λ.Γ. και προκύπτει αβίαστα ότι ο Λ.Λ.Γ. δεν έχει γνήσια εξουσιοδότηση ούτε οδηγίες από τον ενάγοντα, όπως προκύπτει επίσης ότι δεν λέει την αλήθεια και έχει παραπλανήσει το Δικαστήριο. Στην ένορκη δήλωση του ο εναγόμενος 1 αναφέρει ότι ήταν ο διαχειριστής της περιουσίας του Ν.Μ. δυνάμει αίτησης διαχείρισης 123/21 του Ε.Δ. Αμμοχώστου. Έχει μεταβιβάσει τα περιουσιακά στοιχεία του πιο πάνω με βάση τις οδηγίες των κληρονόμων και έχει υποβάλει στο Δικαστήριο τελικούς λογαριασμούς οι οποίοι έχουν εγκριθεί από τον Πρωτοκολλητή. Η διαχείριση έκλεισε στις 10/01/2023 πριν την καταχώριση της αγωγής εναντίον του. Ισχυρίζεται συνεπώς ότι τόσο η αγωγή όσο και η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου. Επισυνάπτει ως σχετικά τεκμήρια το διάταγμα διαχείρισης (Τεκμήριο Α), τον τίτλο του διαμερίσματος με αρ. εγγραφής 5/1399 (Τεκμήριο Β) μετά την μεταβίβαση του στην εναγόμενη 2 και την ειδοποίηση της Πρωτοκολλητού ότι η διαχείριση έκλεισε (Τεκμήριο Γ). Η ακρόαση της υπόθεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν, αντίστοιχα, την αίτηση και την ένσταση, χωρίς οι δύο πλευρές να προβούν σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με την υποβολή εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων λαμβάνω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτό όπου το κρίνω απαραίτητο. Απαντήσεις στα διάφορα επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει. ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/
11. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and another

(1982)1 C.L.R. 557, ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου προτού εξετάσει τους υπόλοιπους παράγοντες που θα πρέπει να συνεκτιμηθούν κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας (Jonitexo v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα που θα καταδείξουν την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Αυτή η δεύτερη προϋπόθεση συσχετίζει στην ουσία τη νομική θεμελίωση που απορρέει από το καταχωρημένο δικόγραφο με την πραγματική διαθέσιμη μαρτυρία όπως αυτή καταγράφεται στις ένορκες δηλώσεις για να θεμελιώσει την αγωγή. Αν ο αιτητής μπορεί να δείξει κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, τότε το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο - όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Αν αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ ανάγκην την έκδοση διατάγματος. (Βλ. ΚΟΤ v. Θεωρή

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255). Εφόσον ληφθούν υπόψη οι πιο πάνω παράγοντες, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση, είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω), αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. (Βλ. επίσης Γρηγορίου v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269-270). Έχει πάγια νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο μπορεί, χωρίς να υπεισέλθει και να εξετάσει την ουσία του προσωρινού διατάγματος, να το ακυρώσει αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσής του, που έχει επηρεάσει το Δικαστήριο το οποίο άλλως θα μπορούσε να μην το είχε εκδώσει. Σύμφωνα με την υπόθεση Γρηγορίου v. Χριστοφόρου (ανωτέρω), η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ανατρέπει τη βάση του διατάγματος. Στη σελίδα 264 της πιο πάνω υπόθεσης λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι ύψιστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: "δεν σας ακούω πλέον" και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση.» (Βλέπε επίσης: Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου

(1998)1 Α.Α.Δ. 598). Τέλος, πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει δείξει ότι και ο παράγων του χρόνου μπορεί να είναι σημαντικός από την άποψη ότι ο αιτητής θα πρέπει να δείξει στο μονομερές στάδιο το επείγον του θέματος, παρακάμπτοντας έτσι τη συνήθη διαδικασία της ακρόασης και του άλλου μέρους στη διαφορά, το δε Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει το διάταγμα γι΄ αυτό το λόγο, διότι το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί το βάθρο της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα πάνω σε μονομερή βάση (Stavros Hotel Apartments Ltd (No.2)

(1994)1 A.A.Δ. 836, 841 και Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ

(1995)1 Α.Α.Δ. 949, 954). Μια από τις αρχές που το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση η ίδια θεραπεία με αυτήν που ζητείται στην αγωγή. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και η τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν πρέπει να παραχωρούνται. Στην απόφαση Ελπίδα Αβερκίου ν. Θεο Κτηματική Λτδ κ.α.

(2013)1 Α.Α.Δ. 222, τονίστηκαν τα ακόλουθα (Δ. Παμπαλλής): «Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Κοσμά ν. Χ΄Κυπρή

(2001)ΑΑΔ 169, από τη στιγμή που ικανοποιείται το πρωτόδικο δικαστήριο για την ύπαρξη και των τριών προϋποθέσεων, που τίθενται με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, δεν αυτοματοποιείται η έκδοση του αιτούμενου προστακτικού διατάγματος, αφού τούτο, ως εκ της φύσεως του δεν έχει στόχο την αποκατάσταση της τάξεως πραγμάτων, αλλά την απόδοση στην εφεσείουσα της θεραπείας και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται στην αγωγή». Όταν το ασφαλιστικό μέτρο ζητείται διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι στο διηνεκές που είναι το ζητούμενο με την αγωγή και όταν ζητούνται και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, δεν πρόκειται για ταυτόσημες θεραπείες (βλ. Zena Company Ltd ν Demenian Catering Ltd

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1848). Το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφαση ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και εξέδωσε το ενδιάμεσο διάταγμα γιατί έτσι θα επαναφερόταν το status quo ante, η κατάσταση των πραγμάτων δηλαδή ως ίσχυε πριν την επέμβαση της εφεσίβλητης. Από μελέτη των γεγονότων της υπόθεσης, ευθύς εξ' αρχής θα πρέπει να αναφερθεί ότι με βάση το αποδεικτικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου στα πλαίσια της υπό συζήτηση αίτησης και τις δικογραφημένες θέσεις του ενάγοντα, όπως αυτές είναι ήδη καταχωρημένες στο φάκελο της διαδικασίας, θεωρώ ότι ο ενάγοντας έχει αποκαλύψει συζητήσιμη υπόθεση, η οποία αφορά, μεταξύ άλλων, παράνομη μεταβίβαση ακινήτου ιδιοκτησίας του ενάγοντα προς τον αποβιώσαντα Ν.M. ως αποτέλεσμα εξαναγκασμού και/ή ψυχικής πίεσης και/ή απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και κατ' επέκταση παράνομης εγγραφής του πιο πάνω ακινήτου στην Καθ' ης η Αίτηση 2, τουλάχιστον σε σχέση με την τελευταία. Περαιτέρω, με το περιορισμένο βάρος που έχει για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, ο ενάγοντας έχει θέσει εκείνο το πραγματικό πλαίσιο γεγονότων κατά τρόπο που φαίνεται να ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Το Δικαστήριο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί, ούτε και πρέπει, να προβεί σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα σε σχέση με τα ζητήματα που τελούν υπό αμφισβήτηση. Η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων. (βλ. Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788). Είναι σαφές ότι η πιο πάνω διαπίστωση του Δικαστηρίου γίνεται εκ πρώτης όψεως, χωρίς την ουσιαστική ενασχόληση με τους ισχυρισμούς και κατάληξη σε συμπεράσματα και τελική διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων, τα οποία θα απασχολήσουν στα πλαίσια της εκδίκασης της ουσίας της αγωγής. Στην υπό κρίση περίπτωση, η εκδοχή του ενάγοντα είναι ότι ήταν μέχρι τον Οκτώβριο 2014 ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του όλου μεριδίου του επίδικου ακινήτου. Με βάση το Τεκμήριο 3 της ΕΔ του ενάγοντα προκύπτει ότι στις 3/10/2014 το ακίνητο μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του αποβιώσαντα γιου του ενάγοντα, Ν.M. και το ακίνητο σήμερα είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της εναγόμενης

1. Με βάση το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό (Βλ. παρά 7-14 της Ε.Δ. ενάγοντα) το 2014, λόγω του ότι ο ενάγοντας θα έκανε εγχείρηση ανοικτής καρδίας, ο αποβιώσας γιος του Ν.M. με την σύζυγο του, εναγόμενη 2 έπεισαν τον ενάγοντα να μεταβιβάσει το Ακίνητο επ' ονόματι του Ν.M. σε περίπτωση που προέκυπτε κάτι κατά την εγχείρηση και χρειαζόταν φροντίδα μετέπειτα και δεν μπορούσε να χειριστεί την περιουσία του. Προέβαλαν το επιχείρημα ότι ήταν πιο εφικτή η εν λόγω μεταβίβαση στον πιο πάνω αντί σε όλα τα παιδιά του ενάγοντα αφού λόγω της επείγουσας εγχείρησης δεν υπήρχε χρόνος να έρθουν τα υπόλοιπα παιδιά του στην Κύπρο. Προς τούτο και για σκοπούς εξασφάλισης της υπόσχεσης αυτής του υποσχέθηκαν ότι θα διατηρούσε ο ίδιος ο ενάγοντας δικαίωμα οίκησης στο Ακίνητο εφ' όρου ζωής και ο Ν.M. είχε πει στον ενάγοντα, στην παρουσία φίλου του τελευταίου ότι θα ήταν δίκαιος με όλους και ότι θα μοιραζόταν το Ακίνητο με τα αδέλφια του (του είχε πει στα Αγγλικά "Will see everyone right" και "I will share the property with my brothers"). Προκύπτει επίσης ότι η υπόσχεση δεν υλοποιήθηκε, ότι απεστάλη η επιστολή Τεκμήριο 4 στην Εναγόμενη 2 μεταξύ άλλων από τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του Ενάγοντα ζητώντας της να σεβαστεί την επιθυμία του ενάγοντα, η οποία δεν απαντήθηκε και ότι η εναγόμενη 2 έλαβε επίσης σχετικό τηλεφώνημα πριν τη μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα της. Η εκδοχή την εναγομένης είναι ότι η μεταβίβαση στον Ν.Μ. έγινε με την ελεύθερη βούληση του ενάγοντα. Επίσης ότι ο ενάγοντας σήμερα πάσχει από άνοια (με βάση μηνύματα που επισυνάπτει) και ως αποτέλεσμα ο ενόρκως δηλών στην αίτηση δεν είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον αιτητή να προβεί στην ένορκη δήλωση. Είναι η άποψη μου ότι στη βάση των πιο πάνω ο ενάγοντας έχει καταφέρει να αποδείξει, τουλάχιστον σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας, ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας ώστε να πετύχει στην εξασφάλιση των θεραπειών που ζητά. Tο ζητούμενο εν προκειμένω δεν είναι η διαμόρφωση οριστικής πεποίθησης είτε για την υπόθεση του ενάγοντα, είτε για το βάσιμο της Υπεράσπισης. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο τα όσα ο ενάγοντας έχει θέσει υπόψη του Δικαστηρίου και λαμβανομένων υπόψη των θέσεων της άλλης πλευράς, στοιχειοθετείται ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Δεν είναι στο παρόν στάδιο που θα αποφασιστεί κάτω από ποιες περιστάσεις έχει λάβει χώρα η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στον Ν.M. ή ποια ήταν και είναι η κατάσταση της υγείας του ενάγοντα, στην απουσία μάλιστα της όποιας ιατρικής γνωμάτευσης. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί της Εναγόμενης, δεν αποδυναμώνουν κατά την εκτίμηση μου, την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα σε βαθμό μάλιστα που να οδηγούν στη διαπίστωση μη ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Κατάληξη η οποία δεν σημαίνει βέβαια ότι τα επίδικα θέματα, υπό το φως των γεγονότων και περιστάσεων καθώς και της μαρτυρίας που θα προσαχθεί κατά την δίκη, δεν θα αποτελέσουν ζητήματα που θα παραμείνουν ζωντανά, για να αποφασιστούν από το Δικαστήριο το οποίο θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Έρχομαι τώρα στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
2. Είναι η θέση των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση ότι το επίδικο ακίνητο βαρύνεται με δικαίωμα (δουλεία) οίκησης εφ' όρου ζωής προς όφελος του ενάγοντα και ότι είναι επομένως αδύνατη η μεταβίβαση του. O συνήγορος του ενάγοντα εισηγήθηκε ότι με την παρούσα αίτηση επιδιώκεται η διασφάλιση του ιδίου του αντικειμένου της αγωγής στη βάση του Άρθρου 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
3. και ότι μόνο με τη διατήρηση του αντικειμένου της παρούσας αγωγής, ήτοι του επίδικου ακινήτου, θα μπορούσαν να υπάρχουν δυνατότητες για μελλοντική συζήτηση του αντικειμένου αυτού. Σχετική με το υπό εξέταση θέμα είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ευγένιος Κίτσιου ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Ουρανίας Κίτσιου ν. Χριστοδούλου

(2004)1 Α.Α.Δ. 228 όπου η βασική αξίωση του Εφεσείοντα αφορούσε την επ΄ ονόματι του εγγραφή ακινήτων ως διαχειριστή περιουσίας αποβιώσασας που ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα της Εφεσίβλητης στη βάση εχθρικής κατοχής. Στην υπόθεση εκείνη με μονομερή του αίτηση ζήτησε και εξασφάλισε παρεμπίπτον διάταγμα που να απαγορεύει την αποξένωση των ακινήτων που αποτελούσαν το αντικείμενο των διεκδικήσεων του. Στην εκδίκαση της υπόθεσης για προσωρινό διάταγμα το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι ο Εφεσείων είχε αποτύχει να θεμελιώσει την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου

1. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχτηκε την έφεση παραμερίζοντας την πρωτόδικη απόφαση και διατηρώντας σε ισχύ το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί. Αιτιολογώντας την κατάληξη του αυτή ανέφερε τα εξής : «Εν πάση περιπτώσει είναι προφανές πως διέλαθε της προσοχής του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως εν προκειμένω η αίτηση για το παρεμπίπτον διάταγμα δεν αποσκοπούσε ακριβώς στην εξασφάλιση ενδεχόμενης απόφασης με τη διαφύλαξη των δυνατοτήτων εκποίησης ακίνητης περιουσίας γενικώς, αλλά στη διασφάλιση του ίδιου του αντικειμένου της αγωγής, ενόψει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
2. Το γεγονός ότι υπήρχε και διαζευκτική αξίωση για αποζημιώσεις δεν μπορεί να απομακρύνει από την ουσία του πράγματος. Ο ενάγων επιδίωκε να διατηρηθεί το αντικείμενο με βάση αγωγής η οποία διατηρουμένης της δυνατότητας για μελλοντική συζήτησή της, για τις ανάγκες του θέματος, φαινόταν καλή και, κάτω από τις περιστάσεις, το παρεμπίπτον διάταγμα θα έπρεπε να είχε διατηρηθεί.» Λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης κρίνω ότι η τυχόν αποξένωση του επίδικου Ακίνητου αντικειμένου του εκδοθέντος Διατάγματος θα καταστήσει άνευ αντικειμένου τις βασικές θεραπείες που ο Ενάγοντας ζητά με την παρούσα αγωγή. Σε περίπτωση που αλλάξει το υφιστάμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς σε σχέση με το επίδικο Ακίνητο ο Ενάγων δεν θα μπορεί πλέον να προωθήσει τις βασικές του θεραπείες Α-Ε που καταγράφονται στο Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα εφόσον το αντικείμενο της βάσης αγωγής θα εκλείψει και, ως απόρροια αυτού, δεν θα διατηρηθεί η δυνατότητα στο μέλλον για συζήτηση αυτών των αξιώσεων. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι με βάση τη νομολογία, δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για την πραγματική πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί. Πρόκειται για την πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση της απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του Ενάγοντα (C. Phasarias (Aut. Center) Ltd. ν. Σκυροποιείο «Λεωνικ» Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 785 και Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121.) Προσθέτω επίσης ότι στην Καλογήρου Κώστας ν. CCF Credit Capital Finance Ltd,

(2005)1 Α.Α.Δ. 1237 αναφέρθηκαν τα εξής: «Ο κίνδυνος αποξένωσης, με τον τερματισμό της σύμβασης, κατέστη υπαρκτός και η ανάγκη παρεμπόδισης πιθανής επίδρασης στην ικανοποίηση τυχόν απόφασης από την αποξένωση δικαιολογημένη. Ορθά νομίζουμε το Δικαστήριο, μέσα στο σύνολο των πιο πάνω, άσκησε τη διακριτική του εξουσία και εξέδωσε το διάταγμα. Η εισήγηση ότι η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής, δικαιολογείται κατ' εξαίρεση και ασκείται με φειδώ - (βλ. Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου

(2002)1 Α.Α.Δ. 1759) - μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Το σύνολο, όμως, των στοιχείων, που είχε ενώπιόν του το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας, μεταξύ των οποίων και το ύψος της ισχυριζόμενης οφειλής, δικαιολογούσαν την κατάληξη. Το γεγονός ότι το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο δε διαφοροποιούσε το ζήτημα, ούτε απέκλειε τον κίνδυνο αποξένωσης, όπως εισηγήθηκε ο εφεσείων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά διαπίστωσε στην απόφασή του ότι ο εφεσείων, για τον κίνδυνο να παρεμποδιστεί η ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης, δεν έδωσε οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με την κατοχή άλλης περιουσίας. Ότι το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο, από μόνο του, δεν εξουδετέρωνε την πρόθεση αποξένωσης.» (υπογράμμιση δική μου) Συνάγεται ότι το γεγονός ότι ένα ακίνητο είναι υποθηκευμένο δεν εξουδετερώνει την πρόθεση αποξένωσης. Κατ' αναλογία ούτε και το δικαίωμα οίκησης εφ' όρου ζωής έχει τέτοιο αποτέλεσμα. Δέον να αναφερθεί ότι δεν έχει τεθεί μαρτυρία ενώπιον μου ως προς τούτο αλλά ούτε έχει νομικά τεκμηριωθεί η θέση του συνηγόρου ότι ένα ακίνητο δεν μπορεί να αποξενωθεί λόγω τέτοιου δικαιώματος. Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω αρχές και όσα έχουν εκτεθεί πιο πάνω, καταλήγω ότι έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και ότι χωρίς την οριστικοποίηση του μονομερώς εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όσον αφορά την ικανοποίηση του ισοζυγίου της ευχέρειας, ενόψει των όσων έχουν ήδη αναλυθεί, είναι σαφές ότι αυτό κλίνει υπέρ τoυ αιτητή. Σταθμίζοντας τη ζημιά που θα υποστεί ο αιτητής από τη μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρθηκαν κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης ανωτέρω, κρίνω ότι η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας, εάν ήθελε φανεί στο τέλος της δίκης, ότι η παρούσα απόφαση είναι εσφαλμένη. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι, δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι ως εκ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, η Εναγόμενη 2 θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη, ούτε τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να συνηγορεί υπέρ μίας τέτοιας κατάληξης. Εν προκειμένω, το ισοζύγιο της ευχέρειας ή ορθότερα των αναγκών της δικαιοσύνης ή ως πιο αρμόζουσα φράση «balance of justice», δεδομένου ότι το Δικαστήριο ασχολείται με τη δικαιοσύνη και όχι με την ευχέρεια των διαδίκων, κλίνει υπέρ τoυ ενάγοντα - αιτητή. Για τους πιο πάνω λόγους, πιστεύω ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος εναντίον της εναγόμενης 2. Το Διάταγμα καθίσταται απόλυτο ούτως ώστε να ισχύει μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Όσον αφορά τον εναγόμενο 1 η αίτηση απορρίπτεται και το εκδοθέν Διάταγμα ακυρώνεται αφού κατά την καταχώριση της αίτησης αδιαμφισβήτητα η διαχείριση είχε κλείσει και δεν είχε την ιδιότητα του Διαχειριστή. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης 2 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ........... Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο