← Κύπρος

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΛΕΟΠΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1164/2023, 18/11/2024

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΛΕΟΠΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1164/2023, 18/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κούρα, προσ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1164/2023 (i-justice) Μεταξύ: ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ (ΑΔΤ [ ]) Ενάγων / Αιτητής -και-

  1. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΛΕΟΠΑ (ΑΔΤ [ ])
  2. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΚΛΕΟΠΑ (ΑΔΤ [ ]) Εναγόμενων / Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 18.11.2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγων / Αιτητή: Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους / Καθ' ων η αίτηση: Κ.Κ. Σαβεριάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  3. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο της παρούσας υπόθεσης καταχωρήθηκε στις 21/08/2023, από μέρους του Ενάγοντα, και επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1 και 2 στις 08/09/2023 οι οποίοι στις 03/10/2023 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης. Στις 12/03/2024 καταχωρήθηκε από τον Ενάγοντα η υπό κρίση αίτηση με την οποία αιτείται από το Δικαστήριο την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 ως οι αξιώσεις της έκθεσης απαίτησης. Συγκεκριμένα στην Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγοντας αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης 1, ως ενοικιάστρια του επίδικου ακινήτου, διάταγμα που να αναγνωρίζει ότι η Εναγόμενη 1 επεμβαίνει παράνομα επί του διαμερίσματος με αριθμό 01 στο ισόγειο της πολυκατοικίας που βρίσκεται στην οδό [ ] 18, στο χωριό Δρομολαξιά, 7020 στη Λάρνακα, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η έξωση της από το πιο πάνω αναφερόμενο ακίνητο, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η παράδοση στον Ενάγοντα της κατοχής του πιο πάνω Ακινήτου εντός 48 ωρών από την επίδοση του διατάγματος και διάταγμα το οποίο να επιτρέπει στον Ενάγοντα όπως λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προς ανάκτηση της κατοχής του εν λόγω ακινήτου εντός 48 ωρών από την επίδοση του διατάγματος. Εναντίον τόσο της Εναγόμενης 1 όσο και του Εναγόμενου 2, ως εγγυητή της Εναγόμενης 1, ο Ενάγοντας αξιώνει αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως αποζημιώσεις ύψους €1000 μηνιαίως και/ή ως αυτές θα υπολογιστούν και/ή θα καθοριστούν σύμφωνα με το αγοραίο ενοίκιο, από την 01/07/2023 μέχρι την άρση της παράνομης επέμβασης και/ή την παράδοση και/ή την ανάκτηση της κατοχής του Ακινήτου και νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθέντος ποσού, πλέον έξοδα.
  4. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας άρθρα Δ.18 Θ.1-9, Δ.48 Θ.1-12, Δ.64, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο (Κεφ.148) άρθρα 43 και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου.
  5. ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ Την Αίτηση στηρίζει ένορκη δήλωση του Ενάγοντα (στο εξής «Αιτητής») ο οποίος αναφέρει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος με αριθμό 01 στο ισόγειο της πολυκατοικίας που βρίσκεται στην οδό [ ] 18, στο χωριό Δρομολαξιά, 7020 στη Λάρνακα (στο εξής «Ακίνητο») και προς τούτο επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας. Παραθέτει επίσης στην ένορκη του δήλωση όλα τα γεγονότα και τις θέσεις του που υποστηρίζουν την αίτηση του και τα οποία μπορούν να συνοψιστούν ως κατωτέρω:
  6. Υπογράφτηκε συμφωνία ενοικίασης στις 17/01/2021 μεταξύ του Αιτητή και της Εναγόμενης 1 όπου ενοικίασε σε αυτήν το Ακίνητο από την 01/02/2022 μέχρι την 31/01/
  7. Η συμφωνία ενοικίασης επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο Β.
  8. Ήταν ρητός ή εξυπακουόμενος όρος του Τεκμηρίου Β ότι κατά τη λήξη της συμφωνίας η Εναγόμενη 1 όφειλε να παραδώσει το Ακίνητο στον Αιτητή στην κατάσταση που το παρέλαβε. Υπήρχε επίσης δικαίωμα ανανέωσης της συμφωνίας για ακόμη ένα χρόνο νοουμένου ότι θα συμφωνούσε ο Αιτητής με την Εναγόμενη 1 το ύψος του ενοικίου.
  9. Ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε προσωπικά τους όρους του Τεκμηρίου Β και την πιστή τήρηση από την Εναγόμενη 1 των όρων της συμφωνίας μέχρι την παράδοση του Ακινήτου στον Αιτητή.
  10. Στις 02/12/2022 η Εναγόμενη 1 με επιστολή της ιδίας ημερομηνίας ενημέρωσε τον Αιτητή για την πρόθεση της να ανανεώσει το ενοικιαστήριο έγγραφο. Η επιστολή ημερομηνίας 02/12/2022 επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο Γ.
  11. Στις 04/12/2022 μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, ο Αιτητής ένεκα του ότι δεν συμφωνούσε με το ενοίκιο που του πρότεινε η Εναγόμενη 1, της απάντησε ότι η πρόταση της δεν γίνεται αποδεκτή και ζήτησε την παράδοση της κατοχής του Ακινήτου με τη λήξη της συμφωνίας, στις 31/1/
  12. Η Εναγόμενη 1 του απάντησε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ενημερώνοντας τον Αιτητή ότι προσπαθούσε να ανεύρει άλλο διαμέρισμα στην περιοχή, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Αντίγραφα της επικοινωνίας επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο Δ(α) και Δ(β) αντίστοιχα.
  13. Η Εναγόμενη 1 αρνήθηκε να παραδώσει το Ακίνητο στον Αιτητή και κατέβαλλε σε αυτόν το ποσό των €500 μηνιαίως, χωρίς αυτός να αντιδράσει αφού θεωρούσε ότι με τη λήξη της συμφωνίας δεν υπήρχε η οποιαδήποτε συμβατική σχέση.
  14. Στη συνέχεια ο Αιτητής μίλησε με τους δικηγόρους του, οι οποίοι στις 30/05/2023 απέστειλαν επιστολή στην Εναγόμενη 1, σύμφωνα με την οποία τερματιζόταν η περιοδική ενοικίαση που δημιουργήθηκε και την κάλεσαν όπως παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του Ακινήτου την 30/06/
  15. Αντίγραφο της επιστολής μαζί με την επίδοση επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο Ε.
  16. Στις 19/06/2023 η Εναγόμενη 1 μέσω των δικηγόρων της ενημέρωσε με επιστολή τους δικηγόρους του Αιτητή ότι παρά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης δεν θα παραδώσει το Ακίνητο μέχρι να ανεύρει άλλο διαμέρισμα σύμφωνα με τα δικά της κριτήρια. Αντίγραφο της επιστολής επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο Στ.
  17. Ο Αιτητής μέσω επιστολής των δικηγόρων του ημερομηνίας 30/06/2023 προσπάθησε να βρει λύση διευθέτησης με την Εναγόμενη 1 και την ενημέρωσε ότι οποιοδήποτε ποσό καταβάλλει στον τραπεζικό του λογαριασμό θα εισπράττεται έναντι των αποζημιώσεων ως αυτές θα καθορίζονταν από το Δικαστήριο. Αντίγραφο της επιστολής επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο Ζ.
  18. Η Εναγόμενη 1 αρνήθηκε να παραδώσει την κατοχή του Ακινήτου και κατέβαλλε διάφορα ποσά στον τραπεζικό λογαριασμό του Αιτητή.
  19. Επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο Η έκθεση εκτίμησης ημερομηνίας 05/12/2023 στη βάση της οποίας ο Αιτητής αναφέρει ότι λόγω της συμπεριφοράς της Εναγόμενης 1 και της παράνομης της επέμβασης στο Ακίνητο και της κατ' επέκταση αποστέρησης του από το να χρησιμοποιεί το Ακίνητο και να το καρπούται, υφίσταται ζημιά ίση με το αγοραίο ενοίκιο ύψους €845.
  20. Ως εκ τούτου περιόρισε το αιτητικό Ε στο ποσό των €845.58 και το αιτητικό Θ στο ποσό των €
  21. Επισυνάφθηκε και το τιμολόγιο για το κόστος εκτίμησης ως Τεκμήριο Θ. Αναφέρεται επίσης ότι από την 01/07/2023 μέχρι και την ημερομηνία που καταχωρήθηκε η ένορκη δήλωση η Εναγόμενη 1 κατέβαλε το ποσό των €4500, ποσό το οποίο προτείνεται όπως αφαιρεθεί από το ποσό που θα επιδικασθεί ως αποζημιώσεις.
  22. Ο εντοπισμός εκτιμητή ήταν δύσκολος, γι' αυτό προέκυψε και η οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης.
  23. Σκοπός της Εναγόμενης 1 είναι να καθυστερήσει τη διαδικασία και να προκαλέσει οικονομική πίεση στον Αιτητή για να δεχθεί νέα συμφωνία ενοικίασης με μειωμένο ενοίκιο, κάτι που αποτέλεσε και εισήγηση της παλαιότερα.
  24. Καμία υπεράσπιση δεν υπάρχει από πλευράς Εναγόμενων 1 και
  26. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΖΕΙ Η υπό κρίση αίτηση συνάντησε την ένταση των Εναγόμενων 1 και 2 (στο εξής «Καθ' ων η αίτηση»), οι οποίοι προέβαλαν τους 5 πιο κάτω λόγους για τους οποίους πιστεύουν ότι η αίτηση δεν θα πρέπει να επιτύχει:
  27. Το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων.
  28. Δεν πληρούνται οι νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση της συνοπτικής απόφασης.
  29. Οι Καθ' ων η αίτηση έχουν καλή και συζητήσιμη υπεράσπιση και θα πρέπει να τους δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
  30. Η αιτούμενη έξωση και το αιτούμενο ποσό ενοικίου που διεκδικεί ο Αιτητής είναι παράνομα, αυθαίρετα και δεν συνάδουν με τη συμφωνία ενοικίασης και/ή το συμφωνηθέν μεταξύ των μερών ενοίκιο.
  31. Η αξίωση του Αιτητή δεν μπορεί να θεωρηθεί καθαρή και αδιαμφισβήτητη. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 1 η οποία αναφέρει συνοπτικά τα κάτωθι:
  32. Η αγωγή έχει καταχωρηθεί σε λανθασμένο, αναρμόδιο Δικαστήριο, ήτοι στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας αντί στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, το οποίο είναι το αρμόδιο Δικαστήριο να εκδικάσει την αγωγή.
  33. Πριν από τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ήτοι την 31/01/2023 η Καθ' ης η αίτηση 1 απέστειλε επιστολή στον Αιτητή, εκφράζοντας το ενδιαφέρον της για συνέχιση της ενοικίασης του αναφερόμενου ακινήτου. Τότε ο Αιτητής της είπε να αποχωρήσει από το διαμέρισμα και να του παραδώσει κατοχή, ώστε να το εκμεταλλευτεί διαφορετικά ενοικιάζοντας το σε υψηλότερη τιμή.
  34. Η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε τυχόν αύξηση του ενοικίου και εισηγήθηκε στον Αιτητή αύξηση του ποσού των €50,00 μηνιαίως η οποία και απορρίφθηκε.
  35. Έγιναν διάφορες συζητήσεις μεταξύ του Αιτητή και της Καθ' ης η αίτηση 1, και η Καθ' ης η αίτηση 1 σεβόμενη την επιθυμία του Αιτητή για τον τρόπο εκμετάλλευσης της περιουσίας του, του ζήτησε χρόνο προκειμένου να βρει κάποιο άλλο χώρο να ενοικιάσει μέσα στα πλαίσια των οικονομικών της δυνατοτήτων.
  36. Τον Ιούλιο του 2023, επισκέφθηκε την Καθ' ης η αίτηση 1 στο Ακίνητο άγνωστος άνδρας, ο οποίος της παρουσιάστηκε σαν προτιθέμενος αγοραστής του Ακινήτου, ενημερώνοντας την ότι κατέβαλε το ποσό των €30.000 ως προκαταβολή και ότι θα έπρεπε να εγκαταλείψει άμεσα το ακίνητο. Επισύναψε προς τούτο σχετική απόδειξη ως Τεκμήριο
  38. Το ως άνω περιστατικό ξάφνιασε την Καθ' ης η αίτηση, της προκάλεσε φόβο για την εξέλιξη των διαδικασιών και της προκάλεσε επίσης και ανασφάλεια για το ότι θα έπρεπε να εγκαταλείψει άμεσα το διαμέρισμα.
  39. Η Καθ' ης η αίτηση 1 εργάζεται ως Γραμματέας, Υπεύθυνη γραφείου στην εταιρεία Competitive Edge Digital με μηνιαίο καθαρό εισόδημα €1.220, ενώ ο προηγούμενος της μισθός ήταν €1,
  41. Η παραμονή της Καθ' ης η αίτηση 1 στο Ακίνητο είναι καθόλα νόμιμη. Καταβάλλει ανελλιπώς το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο και η οποιαδήποτε καθυστέρηση οφείλεται στη μεγάλη δυσκολία εξεύρεσης νέου χώρου ενοικίασης σε συνάρτηση με τις αυξημένες τιμές των ενοικίων στην παρούσα χρονική περίοδο. Δεν πρόκειται για παράνομη επέμβαση στο Ακίνητο.
  42. Δεν στοιχειοθετείται το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης, ως αυτό ορίζεται στο άρθρο 43

(1)του Κεφ.
  2. Το αυξημένο ποσό που απαίτησε ο Αιτητής σε διάφορα χρονικά διαστήματα, σαν μηνιαίο ενοίκιο, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και στην αντικειμενική αξία του ενοικίου της εν λόγω περιοχής. Εξ' ου και ο Αιτητής έλαβε έκθεση εκτίμησης και περιόρισε το ποσό στο αιτητικό του.
  3. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ - ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Την ημέρα της ακρόασης, οι συνήγοροι του Αιτητή και των Καθ' ων η αίτηση παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε εκ των ομνυόντων στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που στήριξαν αίτηση και ένσταση. Τα όσα οι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, αναφορά δε σε αυτά θα γίνει πιο κάτω, στα πλαίσια ανάπτυξης της νομικής πτυχής της αίτησης στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο.
  4. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Α. ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Μελετώντας τις ενώπιον μου αγορεύσεις διαφαίνεται ότι προέχει κατάληξη του Δικαστηρίου επί του ζητήματος της δικαιοδοσίας και μετά ανάλυση των προϋποθέσεων έκδοσης συνοπτικής απόφασης, θέμα το οποίο θα μπορούσε να εξεταστεί και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι θέματα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι πρωταρχικής και κύριας σημασίας και το Δικαστήριο κέκτηται εξουσία να τα εξετάσει αυτεπάγγελτα (ex proprio motu). Ακόμα στο θέμα της δικαιοδοσίας, το κατώτερο Δικαστήριο έχει, όχι μόνο εξουσία αλλά και καθήκον να το εξετάσει (βλέπε υπόθεση Άννας Γεωργίου v. Γεωργίου Αντωνίου Γεωργίου, Έφεση αρ. 118
(2001)1 ΑΑΔ 1592). Στην υπόθεση Νίνος Δημητρίου v. Τζηζέλας Δημητρίου
(1991)1 ΑΑΔ 1153, 1161 ειπώθηκε ότι: «Η δικαιοδοσία είναι θέμα δημόσιας τάξης και το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα δικαιούται και έχει καθήκον να εγείρει το θέμα και να αποφασίσει, γιατί απόφαση Δικαστηρίου που στερείται δικαιοδοσίας είναι άκυρη - (Central Co-operative Bank v. CY.E.N.S.
(1984)1 CLR 435).» Με όλο το σεβασμό όμως προς τους ευπαίδευτους συνήγορους των Καθ' ων η αίτηση, η θέση τους ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση και ότι αρμόδιο Δικαστήριο να την εκδικάσει είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Σύμφωνα με το άρθρο 4
(1)του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83 ως τροποποιήθηκε (στο εξής «Νόμος 23/83»): «4
(1)Καθιδρύονται Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων..... επί σκοπώ επιλύσεως, μεθ' όλης της λογικής ταχύτητος, των εις αυτά αναφερομένων διαφορών των αναφυομένων επί οιουδήποτε θέματος εγειρομένου κατά την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος.» Συνεπώς, τα Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων για να έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν οποιαδήποτε διαφορά, θα πρέπει, η διαφορά αυτή, να αναφύεται κατά την εφαρμογή του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου και, να υπάγεται στο Ενοικιοστάσιο. Για να υπάγεται όμως μια διαφορά στο Ενοικιοστάσιο, θα πρέπει, σύμφωνα με το Νόμο 23/83, να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις και μάλιστα, σωρευτικά, δηλαδή: (α) Θα πρέπει το ακίνητο να υπάγεται στο Ενοικιοστάσιο και, για να υπάγεται στο Ενοικιοστάσιο, θα πρέπει: (αα) να βρίσκεται εντός των ορίων Ελεγχόμενης, σύμφωνα με το Νόμο, περιοχής, δηλαδή, περιοχής που έχει κηρυχθεί ως τέτοια, δυνάμει διατάγματος του Υπουργικού Συμβουλίου, για την οποία και ισχύουν οι διατάξεις του Νόμου 23/83, και (ββ) με βάση την, σήμερα ισχύουσα τροποποίηση του Νόμου, το ακίνητο να συμπληρώθηκε μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου 20(Ι)/01, δηλαδή, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου, 1999. (β) να υφίσταται ενοικίαση, έγγραφη ή άλλη ή κατοχή ακινήτου δυνάμει της οποίας δημιουργείται η σχέση ιδιοκτήτη και ενοικιαστή, εξαιρουμένων των περιπτώσεων, οι οποίες, ρητά, καθορίζονται ως, μη περιλαμβανόμενες στον ορισμό της λέξης «ενοικίασις», στο άρθρο 2, του Νόμου. (γ) ο ενοικιαστής να είναι θέσμιος και, συνεπώς, η ενοικίαση θέσμια. Οι ελεγχόμενες περιοχές καθορίζονται στον Νόμο 23/83, στο άρθρο 2, ως «οποιαδήποτε περιοχή της Κύπρου ήθελε κηρυχθεί ως τέτοια με διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των εδαφίων
(1)και
(3)του άρθρου 3 του παρόντος Νόμου». Αρμοδιότητα για τον καθορισμό τους έχει το Υπουργικό Συμβούλιο, δυνάμει του άρθρου 3 του Νόμου 23/
  1. Με Διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 3, το περί Ενοικιοστασίου (Ελεγχόμενες Περιοχές) Διάταγμα του 2007, κηρύχθηκαν ως ελεγχόμενες περιοχές, οι περιοχές που καθορίζονται στο Πίνακα του Διατάγματος και καταργήθηκαν τα Διατάγματα των ετών 1975, 1977 και
  2. Το Διάταγμα δημοσιεύθηκε ως Κ.Δ.Π. 519/
  3. Όπως προκύπτει από το διάταγμα ελεγχόμενες περιοχές στην επαρχία Λάρνακας θεωρούνται οι περιοχές που βρίσκονται εντός των δημοτικών ορίων των Δήμων Αραδίππου και Λευκάρων. Συνεπώς, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο Δήμος Δρομολαξιάς - Μενεού, όπου βρίκεται το Ακίνητο, δεν εμπίπτει εντός των ελεγχόμενων περιοχών και συνεπώς δεν μπορεί να υπάγεται στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Μόνο και μόνο από το πιο πάνω εύρημα του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο δεν θα προχωρήσει να εξετάσει τις υπόλοιπες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να υπάγεται μια διαφορά στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, αφού ως αναφέρθηκε ανωτέρω, οι προϋποθέσεις αυτές πρέπει να πληρούνται σωρευτικά. Στη βάση των ανωτέρω το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αίτηση. Β. ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Η δικονομική δυνατότητα εξέτασης του αιτήματος παρέχεται από την Δ.18 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία αναφέρει τα ακόλουθα, σε μετάφραση: «Όπου ο Εναγόμενος εμφανίζεται σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο, σύμφωνα με τη Διάταξη 2 Κανονισμός 6 ο Ενάγοντας μπορεί, με ένορκο δήλωση που θα κάνει ο ίδιος, ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά και πιστοποιήσει τα γεγονότα και βεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσόν που απαιτείται (αν υπάρχει) και να αναφέρει ότι από ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή, να αποταθεί για απόφαση για το ποσό που απαιτείται μαζί με τόκο (αν υπάρχει) ή για ανάκτηση γης (με ή χωρίς ενοίκιο) ή για την παράδοση ορισμένου κινητού πράγματος, ανάλογα με την περίπτωση, και τα έξοδα. Απόφαση υπέρ του Ενάγοντα μπορεί να δοθεί εκτός αν ο Εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα κριθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης». Σημειώνω επίσης ότι το δικαίωμα έκδοσης συνοπτικής απόφασης για μέρος της αξίωσης προβλέπεται από την Δ.18 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλέπε επίσης Αγάπιος Καμένος κ.α. ν. Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ,
(2014)1 ΑΑΔ 1812). Όπως προκύπτει από το λεκτικό της πιο πάνω Διαταγής, και έχει καθιερωθεί από τη Νομολογία, οι ακόλουθες είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν για την έκδοση συνοπτικής απόφασης: (α) Η αγωγή πρέπει να καταχωρείται σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο. (β) Να έχει καταχωριστεί Εμφάνιση από τον Εναγόμενο. (γ) Η αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση από τον ίδιο τον Ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα, και να επιβεβαιώνει την αιτία της αγωγής και το ποσό που αξιώνεται και να δηλώνει ότι, καθώς πιστεύει, δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Βλέπε επίσης Hermes Insurance Co. Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ,
(2005)1Β Α.Α.Δ. 818 Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ (υπό εκκαθάριση) κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(2001)1 Α.Α.Δ. 798. Όπως αναφέρθηκε και στην Stavrinides v. Cekoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130, η τήρηση των προϋποθέσεων αυτών σχετίζεται με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η δε μη ικανοποίηση τους στερεί το Δικαστήριο από τη δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση. Αφού ο Ενάγοντας ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις αυτές, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του Εναγομένου να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής ή να αποκαλύψει γεγονότα που να μπορούν να θεωρηθούν ικανά να του επιτρέψουν να υπερασπιστεί (βλ. Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου,
(2002)1 Α.Α.Δ. 417, Kyprianides v. Ioannou
(1966)1 C.L.R. 265, Christodoulou v. Erotocritou XXI C.L.R. 175). Σημειώνω περαιτέρω ότι, όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου (πιο πάνω), η διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών, αφού ουσιαστικά, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, αποκλείει τον Εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση. Τούτου δεδομένου, μόνο σε περιπτώσεις όπου προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Εναγόμενος στερείται υπεράσπισης μπορεί να εκδοθεί συνοπτική απόφαση (βλέπε Ιουλία Μαγγλή ν. C.B.C.I Cyprus - Balkan Consulting and Investment Ltd,
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 896). Η όλη δικαιοδοσία πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μην αφαιρεί από διάδικο το δικαίωμα να εγείρει υπεράσπιση (βλέπε Trans Middle East (Trading) (TMET) Ltd v. Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 339). Η δε άδεια για υπεράσπιση πρέπει να παρέχεται στον Εναγόμενο ακόμα και όταν φαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας. Ο Εναγόμενος όμως, δεν πρέπει να προβάλλει απλά γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, αλλά η ένσταση πρέπει να περιέχει λεπτομερώς τις θέσεις του Εναγόμενου (βλέπε Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Νέστωρα Χ'Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204). Περαιτέρω, σε τέτοιες αιτήσεις, η συζήτηση του κατά πόσο υπάρχει ή όχι υπεράσπιση γίνεται σε επίπεδο ισχυρισμών μόνο, και το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση μαρτυρίας. Γ. ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και εξετάζοντας κατά πόσο ο Αιτητής πέτυχε να ικανοποιήσει τις δικαιοδοτικές προϋποθέσεις που απαιτούνται, βρίσκω, κατ' αρχάς, ότι η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση έχουν σαφώς ικανοποιηθεί, αφού καταχωρήθηκε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 21/08/23, ενώ οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης την 03/10/
  1. Ερχόμενη στην τρίτη προϋπόθεση τώρα, θα πω αρχικά πως είναι σαφές ότι στην προκειμένη περίπτωση ορκίζεται ο Ενάγοντας, ο οποίος γνωρίζει θετικά τα γεγονότα που καταθέτει. Από εκεί και πέρα προκύπτει από τη μαρτυρία του τελευταίου, συνδυαστικά με τα έγγραφα που καταθέτει, ότι υπογράφτηκε συμφωνία ενοικίασης στις 17/01/2021 μεταξύ του Αιτητή και της Εναγόμενης 1 όπου ενοικίασε σε αυτήν το Ακίνητο από την 01/02/2022 μέχρι την 31/01/
  2. Η συμφωνία αυτή δεν αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση. Μάλιστα η Καθ' ης η αίτηση 1 συμφωνεί ότι η συμφωνία έληγε στις 31/01/
  3. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Β της ένορκης δήλωσης του Αιτητή στον όρο 9 αυτού, υπάρχει δικαίωμα ανανέωσης της συμφωνίας ενοικίασης. Ο Αιτητής ισχυρίζεται στην παράγραφο 6 της ένορκης τους δήλωσης ότι το δικαίωμα ανανέωσης της συμφωνίας ήταν για ακόμη ένα χρόνο νοουμένου ότι θα συμφωνούσε με την Καθ' ης η αίτηση 1 το ύψους του ενοικίου. Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο εν λόγω όρος της συμφωνίας είναι ελλιπής. Από αυτά όμως τα οποία αναγράφονται στον όρο 9 προκύπτει ότι εάν η Καθ' ης η αίτηση 1 επιθυμούσε να ανανεώσει τη συμφωνία θα έπρεπε να δώσει γραπτή ειδοποίηση στον Αιτητή. Στην τελευταία πρόταση του όρου 9 προκύπτει επίσης ότι το μίσθιο θα συμφωνείτο εκ νέου από τα μέρη. Η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του Αιτητή με αποτέλεσμα να παραμείνουν αναντίλεκτοι. Αντιθέτως, μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντιστοίχως, προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 απέστειλε επιστολή στον Αιτητή για να ανανεώσει τη συμφωνία ενοικίασης, πρότεινε αύξηση του ενοικίου της τάξεως των €50,00, ήτοι από €500 στα €550, και ο Αιτητής αρνήθηκε. Μάλιστα η Καθ' ης η αίτηση 1 στις υποπαραγράφους της παραγράφου 4 της ένορκης της δήλωσης αναφέρει ότι «σεβόμενη την επιθυμία του για τον τρόπο εκμετάλλευσης της περιουσίας του, του ζητούσα χρόνο προκειμένου να βρω κάποιο άλλο χώρο να ενοικιάσω.» Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η επίδικη συμφωνία ενοικίασης έχει λήξει, ότι δεν έχει ανανεωθεί και ότι η Καθ' ης η αίτηση συνεχίζει να κατέχει το Ακίνητο, και να καταβάλλει το ποσό των €500 (παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση 1), ως ήταν το συμφωνηθέν ενοίκιο, κάθε μήνα στον τραπεζικό λογαριασμό του Αιτητή. Ενόψει της εν λόγω πρακτικής, έχει δημιουργηθεί ενοικίαση από μήνα σε μήνα (βλέπε Tryfon Co. v. Black and Decker
(1983)1 CLR 971 και Nicos Christou Developments Ltd -vs- Παναγιώτη Τοφινή,
(1998)1 ΑΑΔ 1990). Η ενοικίαση από μήνα σε μήνα τερματίστηκε με την επιστολή των δικηγόρων του Ενάγοντα ημερομηνίας 30/5/2023, με την οποία δόθηκε ειδοποίηση για εκκένωση και παράδοση ελεύθερης κατοχής του Ακινήτου κατά την 30/06/2023 (Τεκμήριο Ε της ένορκης δήλωσης του Αιτητή). Συνεπώς, ο Αιτητής επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα και τις αξιώσεις και δηλώνει ότι εξ όσων γνωρίζει οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν υπεράσπιση στην αγωγή. Με αυτά υπόψη, θεωρώ ότι πλέον το βάρος είναι στους Εναγόμενους να δείξουν ότι έχουν κάποια υπεράσπιση στην υπόθεση ή, εν πάση περιπτώσει, να αποκαλύπτουν γεγονότα που να τους δίδουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν την υπόθεση. Γ.1. ΙΣΧΥΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΑΠΟ ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΙΔΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ Έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά τη μαρτυρία της Καθ' ης η αίτηση 1 και όσα θέτουν οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση στις αγορεύσεις τους, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ως λόγος μη αποχώρησης από το Ακίνητο αναφέρεται η μεγάλη δυσκολία εξεύρεσης νέου χώρου ενοικίασης σε συνάρτηση με τις αυξημένες τιμές των ενοικίων στην παρούσα χρονική περίοδο. Με όλο το σεβασμό προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, αλλά ο εν λόγω ισχυρισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ουσιαστική υπεράσπιση. Ούτε επίσης και το ότι η αξίωση δεν μπορεί να θεωρηθεί καθαρή και αδιαμφισβήτητη, αφού ο εν λόγω ισχυρισμός είναι πολύ γενικός και αόριστος και δεν δόθηκε η οποιαδήποτε αιτιολόγηση περί τούτου. Αναφορικά με τη θέση της Καθ' ης η αίτηση 1 ότι δεν στοιχειοθετείται το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία, πάλι δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι πρόνοιες του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 που προβλέπουν για το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης έχουν ως εξής: «
(1)Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο.
(2)Αν η πράξη για την οποία εγείρεται η αγωγή είναι επιτρεπτή κατά τοπικό έθιμο, αυτό αφού αποδειχθεί συνιστά υπεράσπιση αλλά σε αγωγή που εγείρεται για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία το βάρος της απόδειξης ότι η πράξη για την οποία εγείρεται η αγωγή δεν ήταν παράνομη φέρει o εναγόμενος.» Ως αναφέρθηκε στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd v. Δημοκρατίας
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1836): «Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι αγώγιμο per se. Όπου όμως δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ζημιάς, μπορεί να επιδικαστούν μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις και να μη δοθούν έξοδα ή ακόμη και να διαταχθεί ο ενάγων να καταβάλει έξοδα στον εναγόμενο. (Παπακόκκινου κ.ά. ν. Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379, Kakoullou and Another v. Kakoulli
(1985)1 C.L.R. 355, Ttantis v. Hadjimichael and Another
(1982)1 C.L.R. 301 και Ευθυβούλου κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Κισσόνεργας κ.ά.
(1998)1 A.A.Δ. 1059). Όπου αποδεικνύεται παράνομη κατοχή ακινήτου το μέτρο αποζημιώσεων είναι η αγοραία ενοικιαστική αξία του ακινήτου και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από τη χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία της περιουσίας (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Kύπρου
(1992)1(B) Α.Α.Δ. 882). Η καταβολή αποζημιώσεων με βάση τις πιο πάνω αρχές επιβάλλεται, έστω και αν ο ιδιοκτήτης δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος την περιουσία ή να την ενοικιάσει (Γενικός Εισαγγελέας ν. Βαhchecioglou και Άλλος
(1998)1 A.A.Δ. 426 όπου γίνεται αναφορά σχετικά με το θέμα στην Strand Electric and Engineering Co. Ltd v. Brisford Ltd [1952] 1 All E.R. 796).» Συναφή είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Παπακοκκίνου κ.α. ν. Κυριακίδη
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 789 και στην υπόθεση Μιχάλης Καΐλης κ.ά. ν. Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης Λτδ κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 133/2012, ημερομηνίας 28/11/2017, ECLI:CY:AD:2017:A419, ECLI:CY:AD:2017:A
  1. Όσον, τώρα, αφορά την περίπτωση αγωγής σε κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση λόγω παραμονής στο χώρο μετά τη λήξη συμφωνίας ενοικίασης, σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ε. Δάμτσας κ.α. ν. Ouzounian M. Sultanian and Company (Cars) Ltd, Πολ. Έφ. 133/11, ημ. 24.3.
  2. Συγκεκριμένα λέχθηκε: «Στο Halsbury' s Laws of England 3η έκδοση, Τόμος 38, παρ. 1194 αναφέρεται ότι η επέμβαση συνίσταται σε παράνομη πράξη υποδεικνύουσα αμφισβήτηση ή ενόχληση της κατοχής της περιουσίας κάποιου αντίθετα με τη θέληση του. (βλ. Λάμπρου ν. Κεφάλα
(2000)1 Γ. Α.Α.Δ. 1516, Παπακοκκίνου κ.ά. ν. Σμυρλή κ.ά.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1653 και Γεώργιος Κώστα Μάρκου ν. Γεώργιου Π. Χρυσοστόμου κ.ά
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 813). Στη βάση λοιπόν της εκφρασμένης αντίθεσης της πλευράς των εφεσειόντων για παράταση της επίδικης συμφωνίας η παραμονή των εφεσιβλήτων στο ακίνητο χωρίς οποιανδήποτε ένδειξη θέλησης παράτασης μόνο σαν παράνομη επέμβαση μπορεί να θεωρηθεί. Όπως τίθεται στο ίδιο Σύγγραμμα ανωτέρω, στην παρα.1207: "Tenant trespasser. If a tenancy determines by effluxion of time or otherwise, and the former tenant remains in possession against the will of the rightful owner, the former tenant is, apart from statutory protection, a trespasser from the date of the determination of the tenancy."» Τα πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν μου αφήνουν επιλογή από το να καταλήξω στο ότι η πράξη της Καθ' ης η αίτηση 1 να παραμείνει στο Ακίνητο, παρά την αντίθεση του Αιτητή να ανανεώσει την επίδικη συμφωνία ενοικίασης και χωρίς να υπάρχει η οποιανδήποτε ένδειξη θέλησης παράτασης, συνιστά παράνομη επέμβαση και δεν θα μπορούσε ο εν λόγω ισχυρισμός να θεωρηθεί ως υπεράσπιση. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Καθ' ης η αίτηση 1 ότι τα αυξημένα ποσά που απαίτησε σαν μηνιαίο ενοίκιο ο Αιτητής δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και στην αντικειμενική αξία του ενοικίου της εν λόγω περιοχής, και πάλι δεν με βρίσκει σύμφωνη ότι θα μπορούσε να αποτελέσει καλόπιστη υπεράσπιση, αφού ο εν λόγω ισχυρισμός είναι πολύ γενικός και αόριστος. Με όλο το σεβασμό προς τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Καθ' ων η αίτηση αλλά η Καθ' ης η αίτηση δεν ανάφερε στην μαρτυρία της ποια ποσά της πρότεινε ο Αιτητής. Σημειώνω ότι ο Αιτητής περιόρισε το αιτητικό Ε στο ποσό των €845.58, το οποίο αντιστοιχεί στο αγοραίο ενοίκιο ανά μήνα και μάλιστα επισύναψε και ως Τεκμήριο Η έκθεση εκτίμησης ημερομηνίας 05/12/2023, στη βάση της οποίας στηρίζει το εν λόγω ποσό. Το εν λόγω τεκμήριο δεν αμφισβητήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση 1, με αποτέλεσμα η μαρτυρία περί τούτου να παραμείνει αναντίλεκτη. Τέλος, σχετικά με τον ισχυρισμό της Καθ' ης η αίτηση 1 ότι τον Ιούλιο του 2023, την επισκέφθηκε στο Ακίνητο άγνωστος άνδρας, ο οποίος της παρουσιάστηκε σαν προτιθέμενος αγοραστής του Ακινήτου, ενημερώνοντας την ότι κατέβαλε το ποσό των €30.000 ως προκαταβολή και ότι θα έπρεπε να εγκαταλείψει άμεσα το ακίνητο, επισυνάπτοντας προς τούτο σχετική απόδειξη ως Τεκμήριο 1 και σημειώνοντας ότι το ως άνω περιστατικό την ξάφνιασε, της προκάλεσε φόβο για την εξέλιξη των διαδικασιών και της προκάλεσε επίσης και ανασφάλεια για το ότι θα έπρεπε να εγκαταλείψει άμεσα το διαμέρισμα, δεν θεωρώ ότι επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την κρίση του Δικαστηρίου, αφού δεν αναφέρεται πώς μπορεί ο εν λόγω ισχυρισμός να επηρεάσει την παρούσα διαδικασία. Δεν θεωρώ ότι το εν λόγω γεγονός της δίδει το δικαίωμα να υπερασπιστεί την αγωγή. Στη βάση των ανωτέρω, ήδη εκφρασθεισών, κρίσεων μου, οι Καθ' ων η αίτηση δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος που έφεραν. Οι όποιες αναφορές τους, πέραν από τον ισχυρισμό για μη στοιχειοθέτησης του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης, τον οποίο ανέλυσα εκτενώς ανωτέρω, περιβάλλονται από πλήρη γενικότητα, αοριστία, και ασάφεια. Γίνονται απλά σχετικές γενικές αναφορές περί ύπαρξης καλόπιστης Υπεράσπισης, χωρίς, ωστόσο, να προβάλλονται εκείνες οι πληροφορίες ή λεπτομέρειες που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να εξετάσει τη βασιμότητα του προβαλλόμενου αυτού ισχυρισμού. Ως έχει δε υποδειχθεί ανωτέρω κατά την παράθεση της νομικής πτυχής του ζητήματος, η προώθηση γενικών και αόριστων ισχυρισμών δεν αρκεί για την απόσειση του βάρους που φέρει ένας εναγόμενος να αποδείξει καλόπιστη εκ πρώτης όψεως Υπεράσπιση. Κατά συνέπεια, ο Αιτητής δικαιούται σε απόφαση στα πλαίσια της επίδικης αίτησης. Αυτό που μένει να εξεταστεί είναι το ύψος της αποζημίωσης που ο Αιτητής δικαιούται λόγω της μέχρι σήμερα κατοχής και χρήσης του ακινήτου από την Καθ' ης η αίτηση 1. Δ. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ Εκείνο που προκύπτει από τη σχετική, με τις αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, νομολογία, στην οποία αναφορά θα γίνει κατωτέρω, από τον τερματισμό μια σύμβασης ενοικίασης και για την περίοδο κατοχής των ακινήτων από τον επεμβασία μέχρι και την ανάληψη κατοχής τους από τον δικαιούχο, ο τελευταίος δικαιούται σε αποζημιώσεις υπό μορφή ενδιάμεσων οφελών (mesne profits). Σχετική είναι η υπόθεση Thoma v. Chambou
(1986)1 C.L.R. 68 και η υπόθεση Kakoullou and Another v. Kakoulli
(1985)1 C.L.R. 355 στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «The normal measure of damages is the market rental value of the property occupied or used for the period of wrongful occupation or user - (McGregor on Damages, 13th Edition, para. 1076). In Clifton Securities, Ltd. v. Huntley and Others, [1948] 2 All E.R. 283, Donning, J., as he then was, at p. 284 said:- "There is no doubt that in point of Law the defendants were trespassers for that time, and that they can have no answer to this claim for mesne profits upto July 15, 1947. At what rate are the mesne profits to be assessed? When the rent represents the fair value of the premises, mesne profits are assessed at the amount of the rent". (See, also, Olymbiou v. Kyriakoulli and Another,
(1983)1 C.L.R. 235).» Στην υπόθεση Olymbiou v. Kyriakoulli a.o.
(1983)1 C.L.R. 235, επί του ίδιου θέματος, αναφέρθηκε ότι: «It examined the measure of damages which it defined as being "the market rental value of the property occupied or used for the period of wrongful occupation or user", and in support thereof he referred to McGregor on Damages, 13th Ed., para. 1076, and to the case of Clifton Securities Ltd. v. Huntley & Others [1948] 2 All E.R. 283, quoting a passage from Denning J., from p. 284, of the said judgment where it was said:‑ "There is no doubt that in point of law the defendants were trespassers for that time, and that they can have no answer to this claim for mesne profits up to July 15, 1947. At what rate are the mesne profits to be assessed? When the rent represents the fair value of the premises, mesne profits are assessed at the amount of the rent, but, if the real value is higher than the rent, then the mesne profits must be assessed at the higher value. In this case, the real value of the premises at the material time was £300.- a year and the mesne profits are to be taken at that rate".» Στην υπόθεση Τσαρμαντίδης κ.ά. v. Δημητρίου
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 239, επαναβεβαιώθηκε η αρχή ότι οι αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση είναι άρρηκτα συνυφασμένες και αλληλένδετες με την ενοικιαστική αξία του ακινήτου. Με παραπομπή στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 882, το Εφετείο σημείωσε ότι οι πρόνοιες της Δ.33 θ.14 παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο, σε περιπτώσεις συνεχιζόμενων αστικών αδικημάτων, να επιδικάζει αποζημιώσεις για ολόκληρη τη ζημιά που ο ενάγων υπέστη μέχρι τη δίκη. Επί αυτής της θεώρησης, οι αποζημιώσεις καθορίστηκαν στη βάση της ενοικιαστικής αξίας του ακινήτου, πλην όμως τονίστηκε πως δεν πρέπει να καταβληθούν υπό μορφή οφειλόμενων ενοικίων, αλλά ως αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και σαν τέτοιες είναι πληρωτέες για όσο χρονικό διάστημα η επέμβαση διαρκεί. Ακόμα, συναφώς, στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd (ανωτέρω), ως ήδη σημειώθηκε, αναφέρθηκε ότι: «Όπου αποδεικνύεται παράνομη κατοχή ακινήτου το μέτρο αποζημιώσεων είναι η αγοραία ενοικιαστική αξία του ακινήτου και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από τη χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία της περιουσίας (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 882). Η καταβολή αποζημιώσεων με βάση τις πιο πάνω αρχές επιβάλλεται, έστω και αν ο ιδιοκτήτης δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος την περιουσία ή να την ενοικιάσει (Γενικός Εισαγγελέας ν. Bahchecioglou και Άλλος,
(1998)1 Α.Α.Δ. 426 όπου γίνεται αναφορά σχετικά με το θέμα στην Strand Electric and Engineering Co. Ltd v. Brisford Ltd [1952] 1 All E.R. 796). Οι εφεσείοντες προσβάλλουν το εύρημα ότι απέτυχαν να αποδείξουν απώλεια ή ζημιά και παραθέτουν σειρά αποφάσεων που ασχολούνται με το θέμα των αποζημιώσεων. Μεταξύ άλλων αναφέρονται και στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Swordheath Properties Ltd v. Tabet and Others [197] 1 All E.R. p.240 στη σελ.242: ................................ Σε μετάφραση: "Φαίνεται ότι είναι καθαρό, ότι τόσο ως θέμα αρχής αλλά και αυθεντιών, σε υπόθεση αυτού του είδους ο ενάγων, όπου αποδεικνύει ότι ο εναγόμενος παραμένει παράνομα σε ακίνητη ιδιοκτησία, δικαιούται, χωρίς να παρουσιάσει μαρτυρία ότι θα μπορούσε ή ότι επροτίθετο να ενοικιάσει την ιδιοκτησία σε κάποιον άλλον αν δεν την κατείχε παράνομα ο εναγόμενος, να ανακτά ως αποζημιώσεις από την παράνομη επέμβαση την αξία της περιουσίας όπως θα μπορούσε δίκαια να υπολογιστεί. και, στην απουσία ειδικών περιστάσεων η συνήθης ενοικιαστική αξία της ιδιοκτησίας θα αποφάσιζε το ποσό των αποζημιώσεων". Περαιτέρω, αναφέρθηκαν και στην υπόθεση Inverugie Investments Ltd v. Hackett [1995] 3 All E.R. 841, από την οποία παραθέτουμε σχετικό απόσπασμα από τη σελ. 845: ................................ Σε μετάφραση: "Στην υπόθεση Stoke-on-Trent City Council v. W & J Wass Ltd
(1988)3 All ER 394 στην 402,
(1988)1 WLR 1406 στη 1416 ο Nicholls LJ κατονόμασε την αρχή σε τέτοιες υποθέσεις ως την "αρχή χρήσης". Ο ενάγων μπορεί να μην έχει υποστεί οποιαδήποτε πραγματική απώλεια με το να στερηθεί της χρήσης της περιουσίας του. Αλλά κάτω από την αρχή χρήσης δικαιούται να ανακτήσει ένα λογικό ενοίκιο για την παράνομη χρήση της περιουσίας του από τον παρανόμως επεμβαίνοντα. Παρομοίως, εκείνος που επεμβαίνει παράνομα μπορεί να μην έχει αποκομίσει οποιοδήποτε πραγματικό όφελος από την χρήση της περιουσίας. Αλλά κάτω από την αρχή χρήσης υποχρεούται να πληρώσει εύλογο ενοίκιο για τη χρήση της οποίας επωφελήθηκε."» Κρίνω ορθή τη θέση του Αιτητή, ως αυτή προβλήθηκε μέσω του συνηγόρου του, και ως προκύπτει από τη σχετική νομολογία που παρατέθηκε ανωτέρω, ότι, για τον χρόνο που αφορά μετά την 01/07/2023 η σχετική αποζημίωση που δικαιούται ισούται με την εκτιμημένη αγοραία ενοικιαστική αξία του Ακινήτου, η οποία και δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση, ως αυτή προβάλλεται μέσα από το Τεκμήριο Η της ένορκης δήλωσης του Αιτητή και δη τη σχετική εκτίμηση του εμπειρογνώμονα. Κατά συνέπεια, για τους μήνα Ιούλιο του 2023 και εντεύθεν, η σχετική αποζημίωση που θα πρέπει να επιδικαστεί υπέρ του Αιτητή αφορά στο ποσό των €845.58 ανά μήνα, πλην φυσικά του ποσού των €4500 που καταβλήθηκαν από την Καθ' ης η αίτηση 1 στο λογαριασμό του Αιτητή, πλέον οποιοδήποτε άλλο ποσό καταβλήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση 1 μέχρι σήμερα. 7. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατά συνέπεια στη βάση των ανωτέρω κρίνω ότι η Ενάγουσα δικαιούται σε συνοπτική απόφαση εναντίον αμφοτέρων των Εναγόμενων, ως εξής: Εναντίον της Εναγόμενης 1 εκδίδονται:
(1)Διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζεται ότι η κατοχή και η χρήση από την Εναγόμενη 1 του επίδικου ακινήτου (ως αυτό προσδιορίζεται στα δικόγραφα του Ενάγοντα) από την 01/07/2023 αποτελεί παράνομη επέμβαση.
(2)Διάταγμα με το οποίο η Εναγόμενη 1 και/ή αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι και/ή υπηρέτες και/ή υπάλληλοί της διατάσσονται όπως εντός δύο μηνών από την ημερομηνία επίδοσης της παρούσας απόφασης παραδώσουν ελεύθερη και κενή κατοχή του επίδικου ακινήτου (ως αυτό προσδιορίζεται στα δικόγραφα του Ενάγοντα) στον Ενάγοντα ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ήθελε αυτός υποδείξει.
(3)Διάταγμα το οποίο επιτρέπει στον Ενάγοντα και/ή τους νόμιμους αντιπροσώπους του όπως λάβουν όλα τα νόμιμα αναγκαία μέτρα προς ανάκτηση της κατοχής του επίδικου ακινήτου (ως αυτό προσδιορίζεται στα δικόγραφα του Ενάγοντα) εντός δύο μηνών από την ημερομηνία επίδοσης της παρούσας απόφασης. Εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα:
(3)εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €845.58 (ενοικιαστική αξία του επίδικου ακινήτου), για τον μήνα Ιούλιο 2023 και για κάθε επόμενο μήνα, ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή ως αποζημίωση για την κατοχή και/ή χρήση του επίδικου ακινήτου (ως αυτό προσδιορίζεται στα δικόγραφα του Ενάγοντα) από 01/07/2023 μέχρι και την παράδοση ελεύθερης και κενής κατοχής του στον Ενάγοντα, ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο ήθελε αυτός υποδείξει, αφαιρουμένου του ποσού των €4,500 και οποιουδήποτε άλλου ποσού κατέβαλε η Εναγόμενη 1 στον λογαριασμό του Ενάγοντα μετά την 12/03/2024, ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης, με νόμιμο τόκο επί κάθε τέτοιου ποσού από τον χρόνο που τούτο κατέστη και/ή θα καταστεί οφειλόμενο μέχρι τελείας εξόφλησής του και, 4) επιδικάζονται τα έξοδα της παρούσας αγωγής, της επίδικης αίτησης, πλέον Φ.Π.Α., τα έξοδα επίδοσης, τα έξοδα εκτίμησης που αντιστοιχούν στο ποσό των €595 υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............. Α. Κούρα προσ. Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.