DO.MENIKOS LIMITED ν. BENEW LTD, Αρ. Αγωγής: 294/24, 23/8/2024

(1)(α), ζητώντας όπως εκδοθούν διάφορα διατάγματα εναντίον της εναγόμενης εταιρείας από την οποία ενοικιάζει κατάστημα στο οποίο λειτουργεί επιχείρηση πώλησης ειδών ένδυσης και υπόδησης πολυτελείας και το οποίο βρίσκεται εντός κτηριακού συγκροτήματος που ανήκει στην τελευταία. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα ζητά όπως η εναγόμενη διαταχθεί να σταματήσει (α) από του να επεμβαίνει και/ή να παραβιάζει το δικαίωμα της για ειρηνική απόλαυση, απρόσκοπτη χρήση και κατοχή του καταστήματος της, (β) από του να επεμβαίνει στις εισόδους του καταστήματος και εντός αυτού και (γ) από του να επεμβαίνει επί του πεζοδρομίου μπροστά από την είσοδο του καταστήματος. Επιπρόσθετα των διαταγμάτων αυτών, η ενάγουσα αξιώνει και αποζημιώσεις σε σχέση με υλικές ζημιές και μείωση του κύκλου εργασιών της και/ή απώλεια κερδών που ισχυρίζεται ότι της έχει προκαλέσει η εναγόμενη. Σημειώνω εδώ ότι σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης που περιέχεται στο έντυπο απαίτησης, η επίδικη συμπεριφορά που καταλογίζεται στην εναγόμενη συνίσταται στο ότι η τελευταία εκτελεί από το Δεκέμβριο 2023 οικοδομικές εργασίες στο κτηριακό συγκρότημα στο οποίο βρίσκεται το κατάστημα της ενάγουσας, με τέτοιο όμως επικίνδυνο, επιπόλαιο και αμελή τρόπο που (α) έχει θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια όλων, (β) έχει αποκλειστεί η μια εκ των εισόδων του καταστήματος της ενάγουσας και/ή η βιτρίνα του καταστήματος, (γ) έχουν προκληθεί υλικές ζημιές στο κατάστημα και/ή στην τοιχοποιία και/ή στα εμπορεύματα που βρίσκονται εντός αυτού και (δ) έχει προκληθεί οικονομική ζημιά στην επιχείρηση της ενάγουσας υπό τη μορφή μείωσης του κύκλου εργασιών και των κερδών της. Την ίδια μέρα που η ενάγουσα καταχώρισε την απαίτηση της καταχώρισε και την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση με την οποία ζήτησε, στη βάση κυρίως των αρ. 29 έως 32 και 43 Ν.14/60, των αρ. 4 και 9 Κεφ.6, των αρ. 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος και των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (περιλαμβανομένων των Μ.23 και 25), όπως εκδοθούν, χωρίς ειδοποίηση προς την εναγόμενη, προσωρινά διατάγματα με τα οποία, (α) να απαγορεύεται στην τελευταία από του να επεμβαίνει και/ή να θέτει εμπόδια στη διέλευση από και προς τις εισόδους του καταστήματος της ενάγουσας, (β) να απαγορεύεται στην εναγόμενη από του να επεμβαίνει και/ή να παραβιάζει το δικαίωμα της ενάγουσας για ειρηνική απόλαυση και απρόσκοπτη χρήση του καταστήματος της, (γ) να απαγορεύεται η διενέργεια οποιοδήποτε οικοδομικών εργασιών χωρίς να υπάρχει συμμόρφωση με τους σχετικούς κανονισμούς ασφάλειας και υγείας σε εργοτάξια, και (δ) να διατάσσεται η εναγόμενη όπως προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες, ήτοι να αφαιρέσει και/ή μετακινήσει άμεσα τις σιδερένιες περιφράξεις και/ή το σκίπ και/ή κάδο απορριμμάτων και/ή τα μπάζα που βρίσκονται μπροστά από την είσοδο του καταστήματος της ενάγουσας και πάνω στο πεζοδρόμιο καθώς επίσης και να συνδέσει και/ή επιδιορθώσει το αποχετευτικό σύστημα της τουαλέτας του καταστήματος και/ή όπως αποκαταστήσει την λειτουργία της. Η αίτηση υποστηρίζεται από δυο Ε/Δ, μια από τον διευθυντή και γραμματέα της ενάγουσας και μια από ένα υπάλληλο του καταστήματος της τελευταίας. Στο περιεχόμενο των εν λόγω Ε/Δ κάνω αναφορά σε κατοπινό στάδιο της παρούσας απόφασης. Αφού μελετήθηκε η αίτηση και τα όσα την υποστηρίζουν κρίθηκε ότι σε εκείνο το στάδιο δικαιολογείτο η έκδοση μονομερώς μόνο του διατάγματος που αφορούσε στην επιδιόρθωση της τουαλέτας και/ή του αποχετευτικού συστήματος του καταστήματος (παρ. 5 της αίτησης), οπόταν και το σχετικό διάταγμα εκδόθηκε στις 28/05/24 υπό συγκεκριμένο όρο εγγύησης τον οποίο η ενάγουσα εκπλήρωσε. Δόθηκαν ακολούθως οδηγίες όπως το εκδοθέν διάταγμα αλλά και τα υπόλοιπα αιτητικά της αίτησης επιδοθούν στην εναγόμενη η οποία αφού εμφανίστηκε στο Δικαστήριο με δικηγόρο καταχώρισε ένσταση τόσο στην οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος όσο και στην έκδοση των υπόλοιπων αιτούμενων διαταγμάτων. Προχωρώ να συνοψίσω τις εκατέρωθεν θέσεις. ΕΝΑΓΟΥΣΑ Το κατάστημα στο οποίο η ενάγουσα ασκεί την επιχείρηση της, το οποίο αποτελείται από ισόγειο χώρο όπου βρίσκονται τα ενδύματα που διατίθενται προς πώληση και από μεσοπάτωμα στο οποίο η ενάγουσα αποθηκεύει τα εμπορεύματα της και στο οποίο υπάρχει και τουαλέτα, βρίσκεται εντός κτηριακού συγκροτήματος που έχει ανεγερθεί μεταξύ των οδών Ερμού και Κων/νου Καλογερά. Το εν λόγω κατάστημα, στο οποίο υπάρχει πρόσβαση και από την οδό Ερμού αλλά και από την οδό Καλογερά, η ενάγουσα το έχει ενοικιάσει από το 2019 για περίοδο 9 ετών, δηλαδή μέχρι τις 28/02/28, δυνάμει γραπτής συμφωνίας που είχε συνάψει με τους τότε ιδιοκτήτες του κτηριακού συγκροτήματος (Τεκ.2 και 3). Όταν σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο η εναγόμενη αγόρασε το συγκρότημα και κατέστη εκείνη η ιδιοκτήτρια, η ενοικίαση του καταστήματος της ενάγουσας συνεχίστηκε με τους ίδιους συμβατικούς όρους. Περί τον Νοέμβριο του 2023 συγκεκριμένη εργοληπτική εταιρεία (DOMIKI) άρχισε να εκτελεί στο συγκρότημα οικοδομικές εργασίες κατόπιν οδηγιών της εναγομένης. Για τις εργασίες αυτές, ο διευθυντής της ενάγουσας ισχυρίζεται τα εξής: «. όπως αναμέναμε οι οικοδομικές εργασίες επιφέρουν μια αντικειμενική ενόχληση την οποία εμείς αναμέναμε ως μικρή για να μην επηρεαστεί πάρα πολύ η επιχείρηση μου. Αρχικά ήταν η κατασκευή των σκαλωσιών και η τοποθέτηση των αναγκαίων περιφράξεων. Παρά το ότι.οι σκαλωσιές - ικριώματα και οι περιφράξεις τοποθετήθηκαν παράνομα και λανθασμένα και κατά παράβαση των σχετικών κανονισμών και νόμων, δεν δημιουργήσαμε οποιοδήποτε πρόβλημα στους ιδιοκτήτες και στους εργολάβους αφού σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης μπορούν να γίνουν εργασίες όμως με την μικρότερη δυνατή ενόχληση στην ομαλή λειτουργία του καταστήματος μας.τον Δεκέμβριο του 2023 οι εργασίες άρχισαν να προκαλούν προβλήματα που πλέον επηρέαζαν σημαντικά την ομαλή λειτουργία της επιχείρησης μας.καταστράφηκε η σύνδεση αποχετευτικού συστήματος και συγκεκριμένα η σύνδεση της τουαλέτας του καταστήματος είχε διακοπή με αποτέλεσμα να αναγκαστούμε να χρησιμοποιούμε είτε τον νιπτήρα είτε κουβά για τις ανάγκες μας. Παραπονεθήκαμε στους εργολάβους αλλά και στον (διευθυντή της εναγόμενης) για το πρόβλημα και μας ανέφεραν ότι θα το επιδιόρθωναν. Λάβαμε ενημέρωση ότι το πρόβλημα στην τουαλέτα επιλύθηκε όμως με την πρώτη χρήση της τουαλέτας από την δήθεν επιδιόρθωση, τα νερά της τουαλέτας διαπέρασαν την οροφή του ισόγειου χώρου και έτρεχαν στον τοίχο του ισόγειου καταστήματος με αποτέλεσμα την έντονη οσμή εντός του καταστήματος αλλά και τη ζημιά στην μπογιά του τοίχου. Έγινε εκ νέου παράπονο χωρίς όμως να γίνει οτιδήποτε από τους αρμόδιους.οι εργολάβοι τοποθέτησαν στην δεύτερη είσοδο του καταστήματος η οποία βρίσκεται επί της οδού Κ. Καλογερά σιδερένιες περιφράξεις με αποτέλεσμα να αποκοπεί εντελώς η διέλευση των πελατών μας από εκείνη την πλευρά, να αποκοπεί εντελώς η οπτική των διερχόμενων προς την πίσω βιτρίνα του καταστήματος και αναπόφευκτα το επόμενο χρονικό διάστημα να επηρεαστεί αρνητικά και σε μεγάλο βαθμό ο κύκλος εργασιών μας.παρά ταύτα προσπαθήσαμε να μην δημιουργήσουμε πρόβλημα και να αναμένουμε με υπομονή την ολοκλήρωση των εργασιών.το εσωτερικό του καταστήματος έχει επηρεαστεί από υγρασίες και νερά που εμφανίστηκαν στους τοίχους και στην οροφή.περί την 10/04/24 άρχισαν να εισέρχονται εντός του καταστήματος κομμάτια μπετόν και πέτρες. Επίσης από την παράνομη απόφραξη του πεζοδρομίου με τις σκαλωσιές πελάτης μας φεύγοντας από το κατάστημα μαζί με παιδικό καροτσάκι.αναγκάστηκε να κατεβεί από το πεζοδρόμιο.επισκεφθήκαμε τον τότε δικηγόρο μας.(ο οποίος).απέστειλε επιστολή ημερ. 11/04/24 προς τους εργολάβους.(όμως).μέχρι την 17/04/24 δεν έγινε καμία ενέργεια.την 25/04/24 έπεσε κομμάτι σουβά/τοίχου πάνω στο (υπάλληλο του καταστήματος).κατέστη σαφές ότι κινδυνεύει και η σωματική μας ακεραιότητα και ασφάλεια αλλά και η επιβίωση της επιχείρησης μας.την 29/04/24 διεγνώστη ο (υπάλληλος) με μόλυνση προστατίτιδα η οποία πιθανότατα είναι απότοκο των μολυσμένων τουαλέτων λόγω της κατάστασης στην οποία βρίσκονται οι τουαλέτες εδώ και 6 μήνες.στις 8/05/24 και πάλι κατά την διεξαγωγή των εργασιών των εργολάβων ένα κομμάτι πέτρας έπεσε κοντά σε πελάτη μας.την 17/05/24 και πάλι εν ώρα που λειτουργούσε το κατάστημα και ενώ γίνονταν οι οικοδομικές εργασίες και (ο υπάλληλος) βρισκόταν στην είσοδο του καταστήματος μας έπεσαν πέτρες και χώματα στα μάτια του.η κατάσταση είναι ανυπόφορη.αισθάνομαι ότι κινδυνεύει καθημερινά η σωματική μας ακεραιότητα.η σκόνη και οι πέτρες πέφτουν πάνω στα είδη ένδυσης και προκαλούν τεράστια οικονομική ζημιά.είναι είδη ένδυσης μεγάλης αξίας.δεν τηρούνται οι ελάχιστες προϋποθέσεις ασφάλειας στο εν λόγω εργοτάξιο και είναι άκρως επικίνδυνη η κατάσταση.πολλές από τις πρόνοιες (των σχετικών ΚΔΠ) παραβιάζονται και κατ΄ επέκταση παραβιάζονται και οι πρόνοιες του σχετικού νόμου περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία.οι εργασίες κατεδάφισης δημιουργούν τεράστια ηχορύπανση σε βαθμό που είναι ενοχλητική αφού δεν μπορούμε να συνομιλήσουμε μεταξύ μας και με τους πελάτες μας.η κατάσταση έχει ξεφύγει αφού πλέον διακυβεύεται η σωματική μας ακεραιότητα και ασφάλεια, η σωματική ακεραιότητα και ασφάλεια των πελατών μας, η απρόσκοπτη χρήση και κατοχή του καταστήματος, η ομαλή λειτουργία της επιχείρησης μας αλλά και η επιβίωση από έχουν μειωθεί δραματικά οι πωλήσεις μας σε αντίθεση με αντίστοιχες προηγούμενες χρονιές.απώλεσε περί το ποσό των €82.000 (Τεκ.7).τα αιτούμενα διατάγματα θα πρέπει να εκδοθούν. για να προστατευθούμε.επίσης αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.θα προκληθεί τέτοια οικονομική ζημιά που θα είναι αδύνατο να την μειώσουμε.η εναγόμενη δεν θα υποστεί οποιαδήποτε οικονομική ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αφού το διάταγμα θα αποσκοπεί στην τήρηση των συμφωνηθέντων και στην τήρηση των μέτρων ασφαλείας .». Σημειώνω εδώ ότι προς επίρρωση των ανωτέρω ισχυρισμών αναφορικά με την κατάσταση που επικρατεί στο κατάστημα της ενάγουσας συνεπεία των οικοδομικών εργασιών, έχει παρουσιαστεί μέσω της Ε/Δ του διευθυντή της τελευταίας σχετικό φωτογραφικό υλικό (Τεκ.5) καθώς επίσης και Ε/Δ από τον υπάλληλο του καταστήματος της ενάγουσας ο οποίος αναφέρεται μεταξύ άλλων και στο πρόβλημα που κατ' ισχυρισμό δημιουργήθηκε στην τουαλέτα του καταστήματος αλλά και στις συνέπειες που αυτό είχε για την δική του υγεία. ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ Οι θέσεις της εναγόμενης η οποία να σημειωθεί ότι με την ένσταση της προβάλλει 27 συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, παρατίθενται σε δυο Ε/Δ, μια από τον διευθυντή της εναγομένης και μια από τον διευθυντή της εργοληπτικής εταιρείας (DOMIKI) που εκτελεί τις επίδικες εργασίες στο συγκρότημα. Παραθέτω τις επί του προκειμένου θέσεις. Διευθυντής Εναγόμενης Ο ίδιος είχε εμπλακεί προσωπικά και ενεργά στις διαπραγματεύσεις που γίνονταν σε σχέση με την επίτευξη συμφωνίας για την αγορά του κτηριακού συγκροτήματος μεταξύ της εναγόμενης και των προηγούμενων ιδιοκτητών. Επειδή είχε αναφερθεί τότε στην εναγόμενη ότι το κτήριο παρουσίαζε αρκετά προβλήματα, σε σημείο μάλιστα που κρινόταν ακατάλληλο, και επειδή λόγω τούτου έπρεπε να γίνει άμεσα επιδιόρθωση και ανακατασκευή του, πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ της εναγόμενης και όλων των ενοικιαστών που βρίσκονταν τότε εκεί, περιλαμβανομένης και της ενάγουσας, ώστε να τους εξηγηθεί η επικινδυνότητα της κατάστασης καθώς επίσης και το πόσο αναγκαίο ήταν να ξεκινήσει άμεσα η ανακατασκευή του κτηρίου. Στα πλαίσια αυτών των συναντήσεων με τους ενοικιαστές, των οποίων τα συμβόλαια ενοικίασης έδιναν ρητά το δικαίωμα στον εκάστοτε ιδιοκτήτη να προβεί σε όποιες οικοδομικές εργασίες ήταν αναγκαίο να γίνουν, προτάθηκε σε αυτούς από την εναγόμενη όπως αποχωρήσουν ενωρίτερα από τα ακίνητα που ενοικίαζαν λαμβάνοντας ταυτόχρονα και την ανάλογη αποζημίωση. Την πρόταση αυτή της εναγόμενης την αποδέχθηκαν όλοι οι ενοικιαστές του κτηρίου εκτός από την ενάγουσα, οι αξιωματούχοι της οποίας δεν έδειχναν να έχουν πρόθεση να αποχωρήσουν. Εν τω μεταξύ η εναγόμενη ανέθεσε στην εργοληπτική εταιρεία DOMIKI να μελετήσει και να εκτελέσει τις εργασίες ανακατασκευής που έπρεπε να γίνουν. Αφού λοιπόν η τελευταία εξασφάλισε σχετική μελέτη από ειδικό εμπειρογνώμονα, επιβεβαίωσε ότι όχι μόνο το κτήριο ήταν ακατάλληλο αλλά και ότι έπρεπε άμεσα να ξεκινήσουν οι εργασίες ανακατασκευής του, οι οποίες και αναμενόταν να είναι μακροχρόνιες. Λόγω τούτου πραγματοποιήθηκε εκ νέου συνάντηση με τους αξιωματούχους της ενάγουσας ώστε να εξηγηθεί σε αυτούς το πόσο δύσκολο θα ήταν να παραμείνουν εντός του κτηρίου ενόσω γίνονταν οι εργασίες ανακατασκευής. Κατά τη συνάντηση αυτή, η πλευρά της εναγόμενης υπέβαλε προς στην πλευρά της ενάγουσας την εναλλακτική πρόταση να της παραχωρήσει μέρος του ακινήτου που ενοικίαζε για δυο μήνες ώστε να μπορέσουν να γίνουν κάποιες απαραίτητες εργασίες στις κολώνες του κτηρίου και σε αντάλλαγμα να μην της καταβάλει το μηνιαίο ενοίκιο των €1.000 για τα επόμενα δυο χρόνια. Παρά ταύτα όμως, και παρά το εξηγήθηκε αρκετές φορές προς τους αξιωματούχους της ενάγουσας ότι αν δεν γίνονταν οι απαιτούμενες εργασίες θα αντιμετώπιζαν προβλήματα στο μέλλον λόγω της ακαταλληλότητας του κτηρίου, οι τελευταίοι απέρριψαν την πρόταση της εναγόμενης. Η δε αντιπρόταση που υπέβαλαν είχε κριθεί παράλογη εφόσον ζήτησαν όπως τους δοθεί αποζημίωση ύψους €300.

1. Ένεκα λοιπόν της άρνησης της ενάγουσας να αποχωρήσει από το ακίνητο προκειμένου να γίνουν οι απαιτούμενες εργασίες, ζητήθηκε η άποψη της εργοληπτικής εταιρείας ως προς το πώς θα μπορούσε το όλο θέμα να προχωρήσει. Η τελευταία ανέφερε τότε ότι αν και θα ήταν επικίνδυνο για κάποιο ενοικιαστή να συνεχίσει να κατέχει το ακίνητο του ενόσω εκτελούνταν οι εργασίες, εντούτοις, αν ο ενοικιαστής επέμενε στη θέση του ότι επιθυμεί να παραμείνει, τότε, επειδή οι εργασίες έπρεπε να γίνουν, θα μπορούσαν να ξεκινήσουν στο υπόλοιπο κτήριο και όταν το συμβόλαιο του ενοικιαστή θα έληγε και αυτός θα αποχωρούσε, να προχωρήσουν και στο ενοικιασθέν υποστατικό. Υπό το φως αυτής της ενημέρωσης επιχειρήθηκε να γίνει εκ νέου συζήτηση με τους αξιωματούχους της ενάγουσας προκειμένου να τους εξηγηθεί ξανά και το επείγον της όλης κατάστασης αλλά και η επικινδυνότητα που θα συνεπάγετο η εκεί παραμονή τους κατά την εκτέλεση των εργασιών, όμως αυτή τη φορά, η αντίδραση των τελευταίων δεν ήταν μόνο αρνητική αλλά ήταν και απειλητική αφού ισχυρίστηκαν ότι θα προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να εμποδίσουν να γίνουν οποιεσδήποτε εργασίες στο χώρο. Εφόσον λοιπόν η ενάγουσα δεν δεχόταν να αποχωρήσει παρά το ότι της εξηγήθηκε η όλη κατάσταση και εφόσον η σύμβαση ενοικίασης επέτρεπε να γίνουν οι εργασίες ανακατασκευής που έπρεπε να γίνουν, αποφασίστηκε ότι δεν υπήρχε πλέον άλλη επιλογή εκτός από του να ξεκινήσουν οι εργασίες στο υπόλοιπο κτήριο και όπως στο κατάστημα της ενάγουσας προχωρήσουν όταν θα έληγε το συμβόλαιο ενοικίασης της τελευταίας. Ενόψει της απόφαση αυτής, η εργοληπτική εταιρεία κατέφθασε στο κτήριο όπου και εγκατέστησε τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας ώστε να μπορέσουν να ξεκινήσουν οι εργασίες. Από την αρχή των εργασιών οι αξιωματούχοι της ενάγουσας προκαλούσαν συνεχώς προβλήματα. Μάλιστα δε, υπήρξαν και περιπτώσεις όπου αυτοί προκάλεσαν και ζημιές στο εργοτάξιο με αποτέλεσμα, ο μεν διευθυντής της εργοληπτικής εταιρείας να αναγκαστεί τρεις φορές να ζητήσει την εμπλοκή της αστυνομίας, η δε εναγόμενη να δαπανήσει περαιτέρω έξοδα ώστε να τοποθετηθούν κάμερες ασφαλείας και φωτισμός στο χώρο του εργοταξίου. Υπήρξαν επίσης περιπτώσεις όπου οι αξιωματούχοι της ενάγουσας προέβησαν και σε απειλές (Τεκ.1). Κατά τον διευθυντή της εναγομένης συνεπώς, οι αξιωματούχοι της ενάγουσας, όπως και τότε έτσι και σήμερα, ενεργούν κακόπιστα και με σκοπό να δημιουργήσουν προβλήματα και ταλαιπωρία στην εναγόμενη και αυτό διότι δεν θέλουν να δεχτούν αυτό που ήδη γνωρίζουν, ήτοι ότι το κτίριο είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση και οι εργασίες επί αυτού είναι αναγκαίες. Αναφορικά με την επάρκεια και καταλληλότητα των μέτρων ασφάλειας του εργοταξίου και του εκεί χώρου γενικότερα, ο διευθυντής της εναγόμενης απορρίπτει τους επί του προκειμένου ισχυρισμούς της ενάγουσας και επικαλείται αφ' ενός την ανάγκη για ύπαρξη αυστηρών μέτρων ασφαλείας στο χώρο και αφ' ετέρου την εξειδικευμένη εμπειρία της εργοληπτικής εταιρείας που τα έχει εγκαταστήσει καθώς επίσης και το γεγονός ότι όλες οι δημόσιες αρχές που είναι επιφορτισμένες με τον έλεγχο των θεμάτων αυτών, έχουν κρίνει, κατόπιν ελέγχου που διενήργησαν, ότι οι εργασίες μπορούν να προχωρήσουν (βλ. Τεκ. 2 και 3). Αν λοιπόν, ισχυρίζεται ο ομνύοντας, υπήρχε οτιδήποτε στο χώρο που παραβίαζε τη σχετική νομοθεσία οι αρμόδιες αρχές θα λάμβαναν άμεσα δραστικά μέτρα. Όσον αφορά τώρα τα παράπονα της ενάγουσας σε σχέση με την διέλευση από και προς στο κατάστημα της καθώς επίσης και σε σχέση με το θέμα της ειρηνικής και απρόσκοπτης απόλαυσης του καταστήματος, ο διευθυντής της εναγόμενης αναφέρει τα εξής. «. τα μέτρα ασφαλείας, οι σκαλωσιές/ικριώματα, οι περιφράξεις και ο κάδος απορριμάτων τοποθετήθηκαν από την εργοληπτική εταιρεία κατόπιν απαραίτητης μελέτης του χώρου. αρχικά με την εγκατάσταση των μέτρων ασφαλείας η πίσω είσοδος του καταστήματος είχε αποκελιστεί προσωρινά με περιφράξεις, μέχρι να τοποθετηθούν σωστά όλα τα υπόλοιπα μέτρα ασφαλείας όπως οι σκαλωσιές/ικριώματα και όλοι οι εξοπλισμοί που χρειάζονταν να μετακινηθούν στο πάνω μέρος του κτηρίου. Προς τούτο ενημέρωσε τους αιτητές ο εργολάβος ότι για λόγους ασφαλείας και μέχρι να τοποθετηθούν όλα τα απαραίτητα θα χρειαστεί να αποκόψουμε προσωρινά την πίσω είσοδο. Αυτό ουδέποτε έγινε εσκεμμένα και ουδέποτε υπήρχε κάποια κακοπροαίρετη πρόθεση. Όλα γίνονται με γνώμονα την ασφάλεια και την ομαλή λειτουργία των εργασιών. Μόλις τακτοποιήθηκαν όλα τα απαραίτητα μέτρα, άμεσα άνοιξε η είσοδος και η διέλευση προς την πίσω είσοδο. Υπάρχει ναι μεν περίφραξη μέχρι ένα σημείο αλλά είναι άνετη και χωρίς επηρεασμό πρόσβαση προς την είσοδο. Συνεπώς σήμερα αλλά και κατά την ημερομηνία κατά την οποία καταχώρισαν την Αίτηση οι Αιτητές καμία από τις δύο εισόδους δεν ήταν και δεν είναι πλήρως αποκλεισμένη.όπως διαφαίνεται και από τα ίδια τεκμήρια των Αιτητών υπάρχει πρόσβαση προς την είσοδο παρά του ότι υπάρχουν περιφράξεις. Σε καμία περίπτωση η είσοδος δεν είναι αποκλεισμένη και σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπει σε αποκλεισμό του καταστήματος.Σημειώνω ότι, ως ανέφερα και πιο πάνω, καμία είσοδος δεν έχει εμποδιστεί και με κανένα τρόπο δεν επηρεάζεται η διέλευση προς το κατάστημα από τις εργασίες και τις περιφράξεις. Έχω ήδη αναφέρει ότι υπάρχουν ναι μεν περιφράξεις πέριξ του ακινήτου αλλά σε καμία περίπτωση δεν εμποδίζεται η είσοδος ή η διέλευση προς την είσοδο. Οι εν λόγω περιφράξεις έχουν τοποθετηθεί βάση τα απαραίτητα και απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας τα οποία η εργοληπτική εταιρεία είναι υπόχρεα να ακολουθά, όμως είναι αντιληπτό ότι υπάρχει περιθώριο για διέλευση προς την είσοδο και η είσοδος δεν είναι αποκομμένη. Προς τούτο επισυνάπτω ως Τεκμήριο 4 φωτογραφίες από την σκηνή που φαίνονταν ξεκάθαρα τα όσα αναφέρω. Συνεπώς και εφόσον υπάρχει τρόπος διέλευσης προς το κατάστημα και η είσοδος δεν έχει απαγορευτεί ή δεν έχει αποκοπεί τότε ποιος ο λόγος να υπάρχει αιτητικό που να επιζητεί την μη εμπόδιση της εισόδου και της διέλευσης προς αυτή;. (ούτε). γίνεται κάτι το οποίο διενεργείται με σκοπό την αποστέρηση της ειρηνικής απόλαυσης των αιτητών. Επιπρόσθετα στη συμφωνία ενοικίασης δίνουν το δικαίωμα στον ιδιοκτήτη να διενεργεί εργασίες εντός του κτηρίου με όσο τη μικρότερη δυνατή ενόχληση. Ως με ενημερώνουν οι αντιπρόσωποι της εργοληπτικής εταιρείας, σε καμία περίπτωση δεν διενεργήθηκαν εργασίες που να δημιουργούν ενοχλήσεις ή θορύβους, πέραν τους συνήθεις που υπάρχουν σε κάθε οικοδομή και εργοτάξιο. Σε καμία περίπτωση και για κανένα λόγο δεν υπάρχει αιτία να διενεργούνται πέραν του κανονικού ενοχλήσεις και θόρυβοι. Η δουλειά που γίνεται είναι όπως γίνεται σε κάθε εργοτάξιο και σε κάθε οικοδομή. Εφόσον εκδοθεί το συγκεκριμένο αιτητικό θα είναι ωσάν να δίνετε η δυνατότητα σε κάθε γειτονικό ακίνητο από οικοδομές, να προβαίνει στην καταχώριση αίτησης για παραβίαση της ειρηνικής απόλαυσης. Είναι η θέση της εργοληπτικής εταιρείας ότι σε καμία περίπτωση οι εργασίες δεν ξέφυγαν από τις συνήθεις καταστάσεις σχετικά με την ενόχληση των γειτονικών υποστατικών. Περαιτέρω ο υπεύθυνος εργολάβος με βεβαίωσε ότι οι εργασίες γίνονται και θα εξακολουθούν να γίνονται με την μικρότερη δυνατή ενόχληση.» Τέλος, όσον αφορά το θέμα της τουαλέτας του καταστήματος, ο διευθυντής της εναγόμενης, αναφέρει ότι όντως υπήρξε κάποια βλάβη στο αποχετευτικό σύστημα κατά την εκτέλεση των επίδικων εργασιών, η οποία όμως βλάβη, μόλις περιήλθε σε γνώση της εναγόμενης δόθηκαν οδηγίες στον εργολάβο του έργου για να την επιδιορθώσει όπως και έπραξε αυθημερόν (Τεκ. 5). Στη βάση των πιο πάνω, ο διευθυντής της εναγόμενης καταλήγει στο ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επηρεάσει δυσμενώς και δυσανάλογα την τελευταία και μάλιστα θα τις προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές εφόσον θα χρειαστεί ουσιαστικά να σταματήσουν πλήρως οι εργασίες επιδιόρθωσης και ανακατασκευής του κτηρίου για τουλάχιστον 4 - 5 χρόνια που ενδεχομένως να διαρκέσει η αποπεράτωση της υπόθεσης. Μια τέτοια εξέλιξη όμως δεν θα συνεπάγεται μόνο όπως παραμείνει για όλο αυτό το χρόνο ακατάλληλο και μη δυνάμενο να αξιοποιηθεί το κτήριο που αγόρασε η εναγόμενη αλλά και θα αφήσει εκτεθειμένη την τελευταία απέναντι σε τρίτους με τους οποίους έχει ήδη συνάψει συμφωνίες αγοράς χώρων εντός του συγκροτήματος και έχει μάλιστα λάβει και προκαταβολές από αυτούς. Σε κάθε περίπτωση όμως, λαμβανομένου υπόψη αφ' ενός του ότι δεν τίθεται θέμα αφαίρεσης των μέτρων ασφαλείας που απαιτούνται να υπάρχουν σε ένα εργοτάξιο και αφ' ετέρου ότι κατά την ημερομηνία καταχώρισης της παρούσας αίτησης είχαν ήδη παρέλθει 6 μήνες από τότε που ξεκίνησαν οι εργασίες, τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Διευθυντής DOMIKI Η Ε/Δ του εργολάβου του έργου κινείται ουσιαστικά πάνω στις ίδιες γραμμές με την Ε/Δ του διευθυντή της εναγόμενης. Συγκεκριμένα, ο εργολάβος κάμνει αναφορά στο ότι η εργοληπτική εταιρεία του είχε συνάψει συμφωνία με την εναγόμενη περί τον Οκτώβριο 2023 για να προβεί σε εργασίες επιδιόρθωσης και ανακατασκευής του κτηριακού συγκροτήματος που είχε αγοράσει η τελευταία και το οποίο φαινόταν να έχριζε άμεσης επιδιόρθωσης, ότι για σκοπούς αξιολόγησης της κατάστασης του κτιρίου εξασφαλίστηκε σχετική μελέτη από ανεξάρτητο πολιτικό μηχανικό (Τεκ.1), ότι στην εν λόγω μελέτη υποδείχθηκε ότι το κτίριο ήταν ακατάλληλο και ότι έπρεπε άμεσα να εκτελεστούν εργασίες επιδιόρθωσης υπό συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας (σκαλωσιές περιμετρικά), ότι πριν την έναρξη των εργασιών επιχειρήθηκε όπως προσεγγιστούν όλοι οι ενοικιαστές του κτηρίου ώστε να τους εξηγηθεί η κατάσταση και να τους ζητηθεί να εγκαταλείψουν το χώρο πριν τη λήξη των συμβολαίων τους με την ανάλογη αποζημίωση, ότι με εξαίρεση την ενάγουσα όλοι οι άλλοι οι ενοικιαστές αποδέχτηκαν την διευθέτηση που τους προτάθηκε, ότι επιχειρήθηκε επανειλημμένα να εξηγηθεί στην ενάγουσα η σοβαρότητα και το επικίνδυνο της όλης κατάστασης προκειμένου να εξευρεθεί κάποια κοινώς αποδεκτή λύση όμως παρά ταύτα η τελευταία ήταν ανένδοτη και πλήρως απρόθυμη να συνεργαστεί, ότι λόγω της στάσης αυτής της ενάγουσας η μόνη επιλογή που υπήρχε ήταν να ξεκινήσουν οι εργασίες επιδιόρθωσης στο υπόλοιπο κτήριο και να περιμένουν τη λήξη του συμβολαίου της ενάγουσας για να προχωρήσουν και εντός του καταστήματος της τελευταίας και τέλος ότι οι αξιωματούχοι της ενάγουσας δημιουργούσαν από την αρχή προβλήματα στις εργασίες, περιλαμβανομένων και δολιοφθορών, με αποτέλεσμα να ζητηθεί η εμπλοκή της αστυνομίας αλλά και να ληφθούν περαιτέρω μέτρα φύλαξης και ασφάλειας του εργοταξίου. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας για τα μέτρα ασφαλείας που εγκαταστάθηκαν και την κατ' ισχυρισμό επέμβαση στα δικαιώματα της, ο εργολάβος ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «.Ως η πρακτική μας και ως είναι απαραίτητο εκ του νόμου προτού αρχίσουν οι εργασίες εφαρμόσαμε όλα τα μέτρα ασφαλείας εντός εκτός και πέριξ του κτιρίου. Η συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ιδιάζουσα ένεκα της τοποθεσίας του κτιρίου επειδή υπάρχουν γειτονικά καταστήματα αλλά κυρίως επειδή είναι περιοχή που κυκλοφορεί κόσμος συνεχώς. Συνεπώς όσον αφορά τα μέτρα ασφαλείας οφείλαμε να είμαστε ακόμη πιο προσεκτικοί για παν ενδεχόμενο...Για την εγκατάσταση των μέτρων ασφαλείας και όλων των απαιτούμενων κατόπιν αίτησής μου προς το Δήμο αποκτήσαμε άδεια η οποία δίδεται για περίοδο 2 μηνών περίπου και εκ νέου γίνεται ανανέωση της ως η πρακτική του Δήμου. Κατόπιν της εξασφάλισης της εν λόγω άδειας αυτή παραχωρείται από εμένα στο διευθυντή της καθ' ης η αίτηση... Καθώς οι εργασίες κυλούσαν ο διευθυντής της καθ' ης η αίτηση με ενημέρωσε ότι η αιτήτρια παραπονιέται τόσο για τις εργασίες μας όσο και για το στήσιμο των σκαλωσιών/ικριωμάτων, των περιφράξεων και του κάδου απορριμμάτων ... (και)...απαιτούσαν να (τα) αποσύρω... Τους εξήγησα για πολλοστή φορά ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν. Υπάρχουν μέτρα ασφαλείας τα οποία οφείλουμε και έχουμε καθήκον να ακολουθάμε, δεν εγκατέστησα εσκεμμένα τα μέτρα ασφαλείας πώς θεωρούν αλλά γιατί είναι απαραίτητο. Όσο για τους θορύβους και την ενόχλησή τους εξήγησα ότι δεν γίνεται κάτι πέραν της δουλειάς μας... Όσον αφορά το στήσιμο των σκαλωσιών/ικριωμάτων, το προστατευτικό δίχτυ, της περίφραξης και τον κάδο απορριμμάτων αυτά έχουν καθορισμένο χώρο που πρέπει να είναι εγκατεστημένα και είμαστε υποχρεωμένοι εκ του νόμου να παρέχουμε ασφάλεια και να ακολουθάμε τα απαραίτητα μέτρα... Ανά διαστήματα δεχόμαστε ελέγχους από το γραφείο εργασίας το οποίο προβαίνει σε αξιολόγηση των εργασιών και βασισμένοι στο στάδιο το οποίο είναι οι εργασίες θέτουν αλλαγές ή τροποποιήσεις που είμαστε υπόχρεοι να τηρούμε... Στα μέσα του μήνα Απριλίου ένεκα του ότι θα μεταβαίνουν άμεσα σε νέο κύκλο εργασιών ενημερωθήκαμε ότι προτού ξεκινήσουμε θα διενεργηθεί συγκεκριμένος έλεγχος. Κατόπιν του συγκεκριμένου ελέγχου παρατηρήθηκε ότι πρέπει να αυξηθούν τα μέτρα ασφαλείας λόγω της φύσης των εργασιών που θα αρχίζαμε και σε συνάρτηση με την τοποθεσία του χώρου θα έπρεπε να αυξηθούν τα μέτρα ασφαλείας, συνεπώς δόθηκε προς εμάς σχετική ειδοποίηση... Ως ήταν απαραίτητο και ως οφείλαμε πριν αρχίσουμε τις νέες εργασίες αυξήσαμε τα μέτρα ασφάλειας τα οποία πλέον ανταποκρίνονται στις νέες υποδείξεις του γραφείου εργασίας. Στη συνέχεια κατόπιν νέου ελέγχου έδωσαν την έγκρισή τους για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε... από τη στιγμή που το γραφείο εργασίας εγκρίνει κατόπιν ελέγχου του εργοταξίου και το κρίνει ορθό ώστε να διενεργεί εργασίες πώς είναι δυνατόν να μας αμφισβητούν οι αιτητές και να προσπαθούν μέσω της αίτησής τους να αλλοιώσουν ή να τροποποιήσουν τον τρόπο με τον οποίο είναι δομημένα τα μέτρα ασφαλείας και οι εγκαταστάσεις του εργοταξίου;... Η είσοδος για το κατάστημα της αιτήτριας είναι και κατά την καταχώρηση της εν λόγω αίτησης ήταν ανοιχτή από τις 2 πλευρές και μπορεί να υπάρχει πρόσβαση από και προς το κατάστημα. Σε καμία περίπτωση δεν έχει αποκλειστεί η είσοδος. Επισυνάπτω και καταχωρώ ως τεκμήριο 2 φωτογραφίες από τις εισόδους. Σημειώνω ότι όντως έχουν τοποθετηθεί περίφραξη και κάδος απορριμμάτων στην πίσω είσοδο αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν συνιστά αποκλεισμό της εισόδου. Επίσης παραδέχομαι ότι για ένα μικρό χρονικό διάστημα έγινε ένα αποκλεισμός της πίσω εισόδου με σκοπό να τοποθετηθούν όλα τα μέτρα ασφαλείας και να ανέβουν στον όροφο του εργοταξίου όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα/εργαλεία. Αυτό να αναφέρθηκε προς τους Αιτητές, ότι για σκοπούς ασφαλείας και αποφυγή τυχόν ατυχημάτων θα χρειαστεί να αποκλείσουμε για μικρό χρονικό διάστημα την πίσω είσοδο. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν έγινε κακόπιστα ή με σκοπό να δημιουργήσουμε πρόβλημα. Εγινε με σκοπό να εγκατασταθούν τα μέτρα ασφαλείας στον όροφο. Μόλις ολοκληρώσαμε η είσοδος άνοιξε και πλέον υπάρχει πρόσβαση. Υπάρχουν περιφράξεις αλλά δεν αποκλείουν την είσοδο ή τη διέλευση προς την είσοδο. Οι συγκεκριμένες περιφράξεις είναι απαραίτητο από τον νόμο να υπάρχουν πέριξ του εργοταξίου και έχουν τοποθετηθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του νόμου... Σε περίπτωση που αφαιρέσω τις περιφράξεις, ο προστατευτικό ή τον κάδο απορριμμάτων αυτόματα το εργοτάξιο θα προβαίνει σε παρατυπίες, δεν θα ανταποκρίνονται στα μέτρα ασφαλείας και συνεπώς στον πρώτο έλεγχο θα τιμωρηθούμε.μέσα από τα τεκμήρια των αιτητών ο οποιοσδήποτε μπορεί να παρατηρήσει ότι υπάρχουν σκαλωσιές/ικριώματα όπου είναι απαραίτητο και γίνονται εργασίες...Ουδέποτε έγινε η οποιαδήποτε ηχορύπανση ή ενόχληση ή αναστάτωση από πλευράς μας πέραν από τις συνηθισμένες που υπάρχουν στη φύση του επαγγέλματος στον κλάδο των οικοδομών...Επιπρόσθετα βάσει του ενοικιαστηρίου εγγράφου υπάρχει η δυνατότητα να διερευνηθούν εργασίες επί κτιρίου με όσο μικρότερη δυνατή ενόχληση...» Όσον αφορά το θέμα της τουαλέτας του καταστήματος, ο εργολάβος ισχυρίζεται τα ακόλουθα: «.Εγώ ο ίδιος προσωπικά διόρθωσα το εν λόγω ζήτημα κατασκευάζοντας τους αγωγούς αποχέτευσης και συγκεκριμένα τους αντικατέστησα τοποθετώντας νέους. Η εν λόγω ενέργεια έγινε πριν καν καταχωρηθεί η αίτηση της αιτήτριας. Οι αιτητές παρά τη διόρθωση ακόμα μετά από μέρες συνέχισαν να ισχυρίζονται ότι το θέμα δεν είχε επιδιορθωθεί με αποτέλεσμα να μεταβώ στο χώρο και να εξετάσω εκ νέου. Όλα ήταν μια χαρά και προς τούτο φωτογράφισα τους νέους αγωγούς που εγκατέστησα... Τεκμήριο 3... Ο επιστάτης που είχα μαζί μου κατά την εγκατάσταση των αγωγών ζήτησε κατόπιν δικής μου εντολής από τους αιτητές να επισκεφθεί το αποχωρητήριο στο κατάστημα ώστε να ελέγξει αν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα ως ισχυρίζονταν. Ωστόσο δεν του επέτρεψαν να εισέλθει στο κατάστημα και δη στο αποχωρητήριο... Ήμουν πεπεισμένος ότι το θέμα διορθώθηκε από την πρώτη κιόλας μέρα που εγκατέστησα τους αγωγούς... Κατόπιν της έκδοσης του διατάγματος υπέρ των αιτητών για επιδιόρθωση των αποχετευτικών επικοινώνησαν μαζί μου οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση... Τους εξιστόρησα τα γεγονότα και τους διαβεβαίωσα ότι το αποχετευτικό ήταν διορθωμένο από μέρες πριν...Προς αποφυγή οποιουδήποτε άλλου προβλήματος εργοδότησα ανεξάρτητο υδραυλικό ώστε να ελέγξει εξονυχιστικά το ζήτημα και να βρει τη λύση. Κατόπιν ελέγχου και μελέτης ο υδραυλικός μου ανέφερε ότι κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει, επίσης ο ίδιος ήρθε σε επικοινωνία με τους αιτητές ως υδραυλικός και τους ανέφερε ότι δεν αντιλαμβάνεται να υπάρχει οποιοδήποτε θέμα και τους κάλεσε να προσπαθήσουν να λειτουργήσουν το αποχετευτικό στην παρουσία του. Κατά την προσπάθεια αυτή το αποχετευτικό λειτούργησε μια χαρά και κανονικά. Ο υδραυλικός τους ανέφερε ότι δεν προέβη στην οποιαδήποτε περαιτέρω διόρθωση αφού δεν υπήρχε πρόβλημα, συνεπώς το αποχετευτικό λειτουργούσε και πριν, δηλαδή από την ημέρα που το έφτιαξα. Η απάντηση που έδωσαν οι αιτητές στον υδραυλικό ήταν ότι λόγω της προηγούμενης ζημιάς που υπήρχε δεν ήθελαν να το χρησιμοποιήσουν εκ νέου και φοβούμενοι ότι δεν λειτουργεί δεν το επιχειρήσαν ποτέ.» Στη βάση των πιο πάνω, ο εργολάβος του έργου καταλήγει στο ότι τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, τα οποία, σε κάθε περίπτωση, αν εκδοθούν θα επιφέρουν δυσμενείς και δυσανάλογες συνέπειες στην εργοληπτική εταιρεία του η οποία όχι μόνο είναι συμβατικά εκτεθειμένη σε σχέση με τις επίδικες εργασίες αλλά και η οποία έχει ήδη δαπανήσει αρκετά χρήματα για να τις εκτελέσει. Εφόσον καμία πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση του ομνύοντα της αντίδικης πλευράς και εφόσον δεν καταχωρήθηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική Ε/Δ από πλευράς εναγόντων προς απάντηση στους ισχυρισμούς της εναγομένης - το δικαίωμα να γίνουν τέτοιες ενέργειες είχε δοθεί εκατέρωθεν με τις οδηγίες που δόθηκαν κατά την ΑΔΟ - η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων αναφορά στις οποίες κάμνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Οι νομολογιακές αρχές που περιβάλλουν αιτήματα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων στη βάση του αρ.32 του Ν.14/60 είναι καλά γνωστές και έχουν πολύ εύστοχα συνοψισθεί σε πληθώρα αποφάσεων όπως είναι οι ΚΟΖΑΚΟΥ κ.α. ν. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. E127/2013, 13/6/2019 και Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.ά. ν. xxx Λοϊζίδου, Π.Ε. Ε7/2018, ημερ. 21.3.
2. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της Λοϊζίδου που υιοθετήθηκε στη Κοζάκου: «Στο άρθρο 32

(1)αποτυπώνονται οι τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά, προκειμένου να θεμελιώνεται η εξουσία προς έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η πρώτη αφορά το ποιοτικό κριτήριο της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συνδέθηκε, αρχικά από την καθοριστική επί του ζητήματος υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 CLR 557, με τις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα. Θεωρήθηκε ότι ο όρος στα πλαίσια του άρθρου 32 δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι απαιτεί ο,τιδήποτε πέραν της αποκάλυψης «συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων». Εν τέλει, η εξέταση στο στάδιο αναζήτησης προσωρινού διατάγματος της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 περιορίζεται στη δύναμη των δικογράφων και στα όσα αντικειμενικά προκύπτουν από αυτά. Το επίπεδο απόδειξης δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό, καθώς αναμένεται από τον Ενάγοντα μέσα από τα δικόγραφά του να εγείρει το αγώγιμο δικαίωμά του το οποίο, ως ισχυρίζεται, παραβιάζει η αντίδικη πλευρά. Η πιθανότητα επιτυχίας, η δεύτερη δηλαδή προϋπόθεση του άρθρου 32, χαρακτηρίζεται ως το «πρωταρχικό κριτήριο» και το Δικαστήριο προχωρά στην εξέτασή του στην περίπτωση και μόνο όπου έχει ικανοποιηθεί ότι συντρέχει το πρώτο κριτήριο του εν λόγω άρθρου. Η υπόθεση Odysseos (ανωτέρω), ερμηνεύοντας το υπό αναφορά κριτήριο, καθόρισε ότι στο πλαίσιο της νομοθετικής διάταξης του άρθρου 32, δεν θα μπορούσε να είναι ο,τιδήποτε άλλο εκτός από την αποδεικτική ισχύ της υπόθεσης του Ενάγοντα. Το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου το οποίο απαιτείται να υπερπηδήσει ο Ενάγοντας συνίσταται στην τεκμηρίωση «μιας πιθανότητας» επιτυχίας. Κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το επίπεδο δηλαδή απόδειξης που απαιτείται για πολιτική αγωγή. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο. Όπως κατ΄ επανάληψη λέχθηκε, η άσκηση κρίσης επί σοβαρών και περίπλοκων ζητημάτων στα πλαίσια αίτησης για παρεμπίπτον διάταγμα δεν ενδείκνυται, αρχή η οποία θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32

(1)σχετίζεται με τη δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει κατ΄ επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρυση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. Με δεδομένο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θα ήταν επαρκής η θεραπεία των αποζημιώσεων για να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη, τα Δικαστήρια της επιείκειας προχωρούν στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων. Το τρίτο αυτό κριτήριο εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος. Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία. Μεταξύ των περιπτώσεων όπου η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί επαρκής εντάσσεται και η περίπτωση όπου γίνεται επίκληση παραβίασης δικαιωμάτων, ιδίως όπου η επικαλούμενη ζημιά ή βλάβη συνεχίζεται, με απρόβλεπτες προεκτάσεις.... Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32

(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον». Το Δικαστήριο ενεργώντας με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις έκδοσής του. Το όλο ζήτημα συνίσταται στον ισοζυγισμό των ιδιαίτερων αναγκών των διαδίκων, υπό το φως πάντοτε των στοιχείων που καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Στην όλη πορεία εντοπισμού ενός δίκαιου ισοζυγίου ο κάθε παράγοντας που καλύπτει την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά τη δική του σημασία στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Ζητούμενο είναι η άσκηση από το Δικαστήριο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της διακριτικής του εξουσίας, ώστε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και να εξαλειφθεί, στο μέτρο του δυνατού, ο κίνδυνος αδικίας στην περίπτωση κατά την οποία φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα. Η εν προκειμένω άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου δεν λαμβάνει τη μορφή αυθαίρετης απόφασης, αφού ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση η υποχρέωση παράθεσης αιτιολογημένης απόφασης και παροχής εξηγήσεων ως προς τους λόγους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας κατά συγκεκριμένο τρόπο. Παράγοντες που επιδρούν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι, μεταξύ άλλων, οι διαβλεπόμενες επιπτώσεις από την έκδοση ή μη του παρεμπίπτοντος διατάγματος στο πρόσωπο των διαδίκων ή ακόμη και σε τρίτα πρόσωπα, η ίδια η συμπεριφορά των διαδίκων, η καθυστέρηση προσφυγής προς αναζήτηση θεραπείας προσωρινού διατάγματος, αλλά και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, δεδομένου ότι η άσκηση της υπό αναφορά διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εδράζεται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας.» (βλ. μεταξύ άλλων και MERIDIAN GAMING LTD κ.α. v. ΔΗΜΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. E179/2017, 2/5/2024, SERGIY MARFUT v. ZAFORPO VENTURES LTD κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ.: Ε144/2020, Ε145/2020, 29/3/2024, LAXIFLORA HOLDINGS LTD κ.α. v. ΚΩΣΤΑ ΖΕΡΒΟΥ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ.: Ε38/2021, Ε42/2021, 12/2/2024 και PROQUASERV ACCOUNTANTS LTD κ.α. v. ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε49/2018, 17/11/2023) Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι οι πιο πάνω αρχές, στο βαθμό που αφορούν και στο πώς είναι που διενεργείται η δικαστική εξέταση ενδιάμεσων αιτήσεων της παρούσας φύσης, συνάδουν και με τον τρόπο με τον οποίο τέτοιες αιτήσεις θα πρέπει να εξετάζονται με βάση τους «νέους» Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας στη βάση των οποίων και εγείρεται η παρούσα. Προς τούτο παραπέμπω ενδεικτικά στο εγνωσμένου κύρους νομικό σύγγραμμα BLACKSTONE'S CIVIL PRACTICE 2019, όπου σε σχέση με τον τρόπο εφαρμογής των αγγλικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι είναι όμοιοι με τους κυπριακούς Κανονισμούς, αναφέρεται στις σελ. 585 - 588 ότι κατά την εκδίκαση ενδιάμεσων αιτήσεων δεν είναι ορθό να επιβάλλεται το επίπεδο απόδειξης που επιβάλλεται στα πλαίσια κανονικής δίκης (ισοζύγιο των πιθανοτήτων) αφού κάτι τέτοιο θα απαιτούσε ουσιαστικά, είτε τη διεξαγωγή πρόωρης δίκης είτε όπως το Δικαστήριο προκαταβάλει στα πλαίσια μιας ενδιάμεσης διαδικασίας την ενδεχόμενη τελική του κρίση επί της ουσίας της υπόθεσης. Παρόμοια είναι δε και η αρχή που διατυπώθηκε προ πολλού στην Κύπρο σε σχέση με το επίπεδο απόδειξης σε ενδιάμεσες διαδικασίες για προσωρινά διατάγματα, αφού όπως λέχθηκε και στην Odysseos v. Pieris Estates & Others

(1982)1 C.L.R. 557 «The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action. A legal probability is something different from a mathematical probability as the Court explained in Re J.S. (a minor) [1980] 1 All E.R. 1061 (C.A.) "A probability", in the context of the proviso to s. 32

(1), requires the applicant to demonstrate that he has a visible chance of success.» Ως εκ τούτου, το σύνηθες επίπεδο απόδειξης σε ενδιάμεσες διαδικασίες με βάση τους νέους Κανονισμούς είναι το κατά πόσο το οποιοδήποτε αμφισβητούμενο γεγονός έχει καταδειχθεί μέσω μιας «καλής συζητήσιμης υπόθεσης», κριτήριο το οποίο «.εμπερικλείει το σημαντικό κανόνα ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να είναι όσο ικανοποιημένο μπορεί να είναι, δεδομένων των περιορισμών που έχει μια ενδιάμεση διαδικασία, για το ότι υπάρχουν παράγοντες που του δίδουν δικαιοδοσία ή που δικαιολογούν την άσκηση της δικαιοδοσίας αυτής.». Για το λόγο αυτό, συνεχίζει το BLACKSTONE'S, «.οι περισσότερες αιτήσεις εξετάζονται στη βάση των γεγονότων που δεν αμφισβητούνται από τον καθ' ου η αίτηση, μαζί με την εκδοχή του καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα.(εφόσον).η επιλογή μεταξύ μαρτύρων συνιστά λειτουργία του Δικαστή που εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης και σε μια ενδιάμεση αίτηση είναι επιτρεπτό για ένα Δικαστή να «κοιτάξει πίσω» από μια Ε/Δ μόνο αν προβάλλεται κάποιος ισχυρισμός που παρουσιάζει εγγενή απιθανότητα ή όταν υπάρχει εξωγενής μαρτυρία που τον αντικρούει.» (βλ.σελ. 587 και την αναφορά που εκεί γίνεται στις HRH Prince of Wales v Associated Newspapers Ltd [2006] EWCA Civ 1776 (21 December 2006), National Westminster Bank Plc v Daniel [1993] 1 WLR 1453 και Shyam Jewellers Ltd v Cheeseman | [2001] EWCA Civ 1818). Επιπρόσθετα όμως των πιο πάνω, επισημαίνω ότι εφόσον στην υπό κρίση περίπτωση ένα από τα επίδικα αιτούμενα διατάγματα εκδόθηκε μονομερώς συνεπεία επίκλησης του δικαιοδοτικού παράγοντα του κατεπείγοντος, ο οποίος παράγοντας, αν διαπιστωθεί ότι υφίσταται, συνιστά θεμιτή εξαίρεση στον θεμελιώδη κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που δεν επιτρέπει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί (βλ. μεταξύ άλλων ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΥΠΠΑ ν. ΠΟΥΛΛΑΣ ΤΣΑΔΙΩΤΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, 17/7/2014, ΑSPIS LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC CO LTD ν. ΕΛΕΟΝΩΡΑΣ ΑΛΛΩΣ ΝΟΡΑΣ ΣΙΑΚΑΤΙΔΟΥ, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 52/2010, 19/3/2014, Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.

(2013)1 Α.Α.Δ. 78, Vuitton ν. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 καθώς επίσης και Μ.23 Κ.6), και εφόσον το δικαιοδοτικό στοιχείο του «κατεπείγοντος» θίγεται ρητά με την ένσταση της εναγομένης, το Δικαστήριο όχι μόνο μπορεί αλλά και επιβάλλεται όπως επανεξετάσει το στοιχείο αυτό ώστε να καταλήξει να επικυρώσει ή να ακυρώσει ένα διάταγμα υπό το φως πλέον του συνόλου των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του. Και βεβαίως, αν κατά την εν λόγω επανεξέταση κριθεί ότι για κάποιο λόγο τελικά η εν λόγω δικαιοδοτικής φύσεως προϋπόθεση δεν ικανοποιείτο τότε το εκδοθέν διάταγμα καθίστααι άκυρο εξ' υπαρχής και η εξέταση οποιουδήποτε άλλου θέματος σε σχέση με αυτό παρέλκει (βλ. ΠΕΤΡΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ ν. ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε90/2016, 23/3/2017, ECLI:CY:AD:2017:A106, Αμβροσιάδου και Τσαδιώτη ανωτέρω). Το βάρος απόδειξης βέβαια ότι όντως υφίστατο το «κατεπείγον» κατά την έκδοση διαταγμάτων μονομερώς το φέρει μέχρι τέλους ο αιτητής ο οποίος βαρύνεται κατά την ακρόαση να τεκμηριώσει πλήρως το αίτημα του για την παροχή θεραπείας, περιλαμβανομένης και της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος εκεί όπου η θεραπεία δόθηκε μονομερώς (βλ. μεταξύ άλλων Δερμοσάκ ανωτέρω). Με γνώμονα όλες τις πιο πάνω αρχές λοιπόν σημειώνω κατ' αρχή ότι από τις Ε/Δ που έχουν καταχωρηθεί εκατέρωθεν, προκύπτουν τα ακόλουθα. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης που ισχύει μέχρι τις 28/02/28, η ενάγουσα ενοικιάζει από την εναγόμενη κατάστημα στο κτηριακό συγκρότημα που ανήκει πλέον στην τελευταία. Το κατάστημα αυτό χρησιμοποιείται από την ενάγουσα για σκοπούς πώλησης ειδών ένδυσης, αποτελείται από ισόγειο χώρο όπου βρίσκονται τα ενδύματα που διατίθενται προς πώληση και από μεσοπάτωμα στο οποίο η ενάγουσα αποθηκεύει τα εμπορεύματα της και στο οποίο υπάρχει και τουαλέτα, και έχει δύο εισόδους/εξόδους, μία από/προς την οδό Ερμού και μία από/προς την οδό Καλογερά. Αμφότερες οι εν λόγω οδοί είναι πολυσύχναστες και σε αυτές βρίσκονται μεταξύ άλλων και άλλα καταστήματα αλλά και σχολείο. Η συμφωνία ενοικίασης που σύναψε η ενάγουσα με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του κτιρίου και η οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα να ισχύει μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης, περιέχει μεταξύ άλλων όρο σύμφωνα με τον οποίο «.ο ενοικιαστής θα επιτρέπει στον ιδιοκτήτη να ανοικοδομήσει στην οροφή του κτηρίου ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κτήματος σε οποιοδήποτε χρόνο ήθελε ο ιδιοκτήτης κατά τη διάρκεια της παρούσας μισθώσεως να ανοικοδομήσει στην οροφή με τρόπο που θα προκαλεί τη μικρότερη δυνατή ενόχληση στην ομαλή λειτουργία του καταστήματος και ο ενοικιαστής δεν θα δικαιούται να προβάλλει οποιαδήποτε απαίτηση ή να ζητήσει αποζημίωση για τυχόν ενόχληση ή ζημιά, ενώ στην περίπτωση που απαιτηθεί η προσωρινή διακοπή της λειτουργίας του καταστήματος δεν θα καταβάλλεται ενοίκιο κατά την αντίστοιχη περίοδο». Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό ότι μεταξύ Οκτωβρίου - Νοεμβρίου 2023, η πλευρά της εναγόμενης ενημέρωσε την πλευρά της ενάγουσας ότι θα ξεκινούσε οικοδομικές εργασίες επί ολόκληρου του κτηρίου με σκοπό την ανακατασκευή και επιδιόρθωση του. Ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι οι εργασίες αυτές είχαν κριθεί από ανεξάρτητο πολιτικό μηχανικό ότι ήταν αναγκαίες να γίνουν λόγω της ακατάλληλης κατάστασης του κτιρίου, ο οποίος ισχυρισμός τεκμηριώθηκε και με σχετική έγγραφη μαρτυρία, δεν έχει αμφισβητηθεί από πλευράς ενάγουσας. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι αν και στις δικές της Ε/Δ η πλευρά της ενάγουσας δεν παρέθεσε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με το τι ακριβώς διημείφθη κατά τις συναντήσεις που έγιναν με την εναγόμενη με σκοπό την ενημέρωση της για την έναρξη των επίδικων εργασιών, εντούτοις δεν έχει αμφισβητηθεί από μέρους της με οποιοδήποτε τρόπο ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι κατ' εκείνες τις συναντήσεις είχε εξηγηθεί στην ενάγουσα πλήρως το όλο θέμα με την διαπιστωθείσα ακαταλληλότητα του κτιρίου, το απόλυτα αναγκαίο των οικοδομικών εργασιών καθώς και τα προβλήματα που θα δημιουργούνταν αν αυτή επέμενε να παραμείνει στο κατάστημα. Ούτε όμως έχει αμφισβητηθεί από πλευράς ενάγουσας ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι είχε προταθεί στην πρώτη όπως έναντι ανάλογης αποζημίωσης αποχωρήσει από το χώρο, είτε μόνιμα είτε προσωρινά, και ότι αυτή παρά ταύτα απέρριψε τις εν λόγω προτάσεις επιλέγοντας να παραμείνει στο χώρο παρά τις εργασίες που θα γίνονταν. Είναι βεβαίως παραδεκτό από την ενάγουσα ότι για τις εργασίες που θα γίνονταν αυτή ήταν εκ των προτέρων πλήρως ενήμερη καθώς και ότι ήταν σε γνώση της ότι οι εργασίες αυτές αναπόφευκτα θα της προκαλούσαν ενόχληση, την οποία ήταν σε κάποιο βαθμό ήταν υπόχρεα να ανεχτεί λόγω των όρων της συμφωνίας ενοικίασης. Οι επίδικες εργασίες είναι αποδεκτό ότι τελικά άρχισαν περί τον Νοέμβριο - Δεκέμβριο 2023 από την εργοληπτική εταιρεία DOMIKI και ότι στα πλαίσια των εργασιών αυτών, είχαν, μέχρι τις 24/05/24 που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση, εγκατασταθεί, εντός, εκτός και πέριξ του κτιρίου και του εργοταξίου που στήθηκε εκεί, διάφορες σκαλωσιές/ισκριώματα, προστατευτικό δίχτυ, περιφράξεις και κάδος απορριμμάτων (σκιπ). Κρίνω σκόπιμο εδώ να επισημάνω τα εξής. Κατά πρώτο, αμφότερες οι πλευρές συμφωνούν ότι σε τέτοιας φύσης εργοτάξια τυγχάνει εφαρμογής συγκεκριμένη Νομοθεσία, ήτοι ο περί Ασφαλείας και Υγείας στην Εργασία Νόμος Ν.89(I)/1996 και οι Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (Ελάχιστες Προδιαγραφές για Προσωρινά ή Κινητά Εργοτάξια) Κανονισμοί του 2015 (ΚΔΠ 410/2015), καθώς επίσης και ότι η αρμόδια Αρχή για να ελέγχει και να διασφαλίζει την ορθή εφαρμογή και τήρηση της συγκεκριμένης Νομοθεσίας είναι το Τμήμα Εργασίας. Σύμφωνα δε με το σχετικό έντυπο του Τμήματος Εργασίας που έχει παρουσιάσει η ενάγουσα (Τεκ.6), και του οποίου το περιεχόμενο η εναγόμενη αποδέχεται: «.η περίφραξη του εργοταξίου στοχεύει στην αποτελεσματική απομόνωση του χώρου των εργασιών ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε αυτόν προσώπων τα οποία δεν έχουν εργασία . αποφεύγεται η έκθεση σε κίνδυνο καθώς και η πρόκληση ατυχημάτων ή και επαγγελματικών ασθενειών σε πρόσωπα που μπορεί να επηρεαστούν από τις δραστηριότητες στο εργοτάξιο . οι εργολάβοι . έχουν υποχρέωση για την απομόνωση του χώρου του εργοταξίου . μέσω κατάλληλης περίφραξης επαρκούς αντοχής και ύψους ή μέσω άλλων αποτελεσματικών μέσων για την αποτροπή εισόδου σε αυτόν προσωπικού χωρίς σχετική άδεια ή εξουσία . ο περιβάλλων χώρος και η περίμετρος του εργοταξίου πρέπει να έχουν ευκρινή και εμφανή σήμανση και περίφραξη ικανοποιητικής αντοχής . η περίφραξη πρέπει να είναι κατάλληλη ώστε να αποτρέπεται ή εμποδίζεται η θεληματική ή αθέμιτη είσοδος στο εργοτάξιο προσώπων τα οποία δεν έχουν εργασία . να απομονώνεται αποτελεσματικά ο χώρος του εργοταξίου . λαμβάνονται υπόψη μεταξύ άλλων . η θέση του εργοταξίου - δημόσια κτήρια . που γειτνιάζουν . ή βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του εργοταξίου με αποτέλεσμα να υπάρχει αυξημένη διακίνηση του κοινού . η τροχαία κίνηση . η διακίνηση του κοινού . η φύση των εργασιών . συστήνεται όπως χρησιμοποιούνται προκατασκευασμένα στοιχεία . (όπως) . είναι π.χ. μεταλλικά πλαίσια με μεταλλικό πλέγμα . οποιαδήποτε ανοίγματα της κατασκευής της περίφραξης . να είναι τέτοιου μεγέθους ώστε να μην δημιουργεί νέους κινδύνους και να ευκολύνει την παραβίαση της περίφραξης από το κοινό . να λαμβάνεται πρόνοια και χωρίς κινδύνους είσοδο και έξοδο . στο εργοτάξιο χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα στην τροχαία κυκλοφορία καθώς και για την ασφαλή και χωρίς κινδύνους διακίνηση των πεζών και οχημάτων στον περιβάλλοντα χώρο εκτός του εργοταξίου .». Κατά δεύτερο, δεν έχει αμφισβητηθεί με οποιοδήποτε τρόπο από πλευράς ενάγουσας ο ισχυρισμός της εναγόμενης, ο οποίος έχει υποστηριχτεί με σχετική έγγραφη μαρτυρία, ότι σε σχέση με τις επίδικες εργασίες έχει εξασφαλιστεί από το Δήμο Λάρνακας άδεια «. για κλείσιμο της οδού/ κατάληψη τμήματος της οδού Ερμού και Κων/νου Καλογερά για τοποθέτηση υλικών σε χώρους των προμηθευτικών . (υπό τον όρο μεταξύ άλλων ότι).θα τοποθετηθούν στα κατάλληλα σήματα τροχαίας στο σημείο τοποθέτησης των υλικών όπου θα περιφραχτεί ο χώρος. Θα τοποθετηθεί δίκτυ προστασίας στην περίφραξη. Εκεί όπου επηρεάζονται καταστήματα θα γίνεται ενημέρωση των ιδιοκτητών. Θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για προστασία των διερχόμενων πεζών και οχημάτων .». Ούτε όμως έχει αμφισβητηθεί ότι η εργοληπτική εταιρεία έχει συνάψει ασφαλιστική σύμβαση για επίδικες εργασίες η οποία καλύπτει μεταξύ άλλων και την πρόκληση οποιασδήποτε φυσικής ή σωματικής ζημιάς ήθελε προκληθεί σε τρίτους για ποσό μέχρι €650.000 (Τεκ.2 Ε/Δ δ/ντη εναγόμενης). Όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα και παραδέχεται η πλευρά της εναγόμενης, περί τον Δεκέμβριο του 2023, ήτοι ενόσω οι εργασίες βρίσκονταν στα αρχικά τους στάδια, είχε τοποθετηθεί περίφραξη στην πλευρά που είναι η είσοδος/έξοδος του καταστήματος από/προς την οδό Καλογερά με αποτέλεσμα η εν λόγω είσοδος/έξοδος να αποκλειστεί. Παρά ταύτα, δεν έχει αμφισβητηθεί με οποιοδήποτε τρόπο από πλευράς ενάγουσας ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι η συγκεκριμένη περίφραξη εγκαταστάθηκε για συγκεκριμένο σκοπό και ότι σύντομα μετά αφαιρέθηκε οπόταν και η επηρεαζόμενη είσοδος/έξοδος «απελευθερώθηκε», ισχυρισμός ο οποίος φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από την πραγματική μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η εναγόμενη. (βλ. φωτογραφίες Τεκ. 2 Ε/Δ DOMIKI και Τεκ.4 Ε/Δ εναγόμενης). Το αναφέρω αυτό μη παραγνωρίζοντας βεβαίως και τις φωτογραφίες που έχει παρουσιάσει η πλευρά της ενάγουσας. Από τις φωτογραφίες αυτές όμως δεν φαίνεται να υπάρχει ο πλήρης αποκλεισμός της επηρεαζόμενης εισόδου/εξόδου που ισχυρίζεται η τελευταία αφού τουλάχιστο στη φωτ.1 που παραπέμπει ο δ/ντης της ενάγουσας φαίνεται ότι στο σημείο που βρίσκεται η επηρεαζόμενη είσοδος/έξοδος του καταστήματος υπάρχει άνοιγμα στην περιμετρική περίφραξη του εργοταξίου ούτως ώστε να παρέχεται χώρος για διέλευση. Αυτή όμως φαίνεται ουσιαστικά να είναι και η εικόνα που παρουσιάζουν και οι φωτογραφίες της πλευράς της εναγόμενης σε σχέση τουλάχιστο με την κατάσταση που υφίστατο κατά την ημερομηνία καταχώρισης της ένστασης (17/06/24) και η οποία εικόνα δεν έχει με οποιοδήποτε τρόπο αμφισβητηθεί ή αντικρουστεί. Είναι επίσης παραδεκτό από πλευράς εναγόμενης ότι σε κάποιο στάδιο πριν τις 24/05/24 που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση, είχε προκληθεί βλάβη στο αποχετευτικό σύστημα της τουαλέτας του καταστήματος συνεπεία των επίδικων εργασιών. Για την βλάβη αυτή ειδοποιήθηκε τόσο η εναγόμενη όσο και η εργοληπτική εταιρεία οι οποίες έλαβαν μέτρα προς επιδιόρθωση της. Ο επί του προκειμένου ισχυρισμός της ενάγουσας, στη βάση του οποίου εκδόθηκε και το σχετικό προσωρινό διάταγμα μονομερώς, είναι ότι όχι μόνο η συγκεκριμένη βλάβη δεν αποκαταστάθηκε αλλά και ότι όταν έγιναν περαιτέρω εκκλήσεις προς την εναγόμενη και την εργοληπτική εταιρεία για φερόμενη συνέχιση και επέκταση του προβλήματος, καμία ανταπόκριση δεν υπήρξε. Η επί τούτου όμως εκδοχή που πρόβαλε η εναγόμενη και η εργοληπτική εταιρεία ήταν διαφορετική. Αμφότερες ισχυρίστηκαν ότι όχι μόνο ανταποκρίθηκαν άμεσα στο παράπονο της ενάγουσας αλλά και ότι μόλις ειδοποιήθηκαν για τον ισχυρισμό της τελευταίας ότι το πρόβλημα δεν είχε επιδιορθωθεί, ζήτησαν από αυτήν όπως επιτρέψει σε αρμόδιο υπάλληλο της εργοληπτικής εταιρείας να εισέλθει στο κατάστημα προκειμένου να ελέγξει την τουαλέτα και να διαπιστώσει αν όντως υπήρχε κάποιο πρόβλημα πλην όμως το αίτημα τους αυτό δεν έγινε αποδεκτό. Τον πραγματικό (factual) αυτό ισχυρισμό της εναγομένης, τον οποίο πρόβαλε το πρόσωπο που παρουσιάστηκε, χωρίς αμφισβήτηση, να είναι το πρόσωπο που ενεπλάκηκε άμεσα και ενεργά στην επιδιόρθωση της βλάβης, η ενάγουσα επέλεξε να μην τον αμφισβητήσει ή να τον αντικρούσει με οποιοδήποτε τρόπο. Ούτε όμως και έχουν αμφισβητηθεί ή αντικρουστεί από πλευράς ενάγουσας τα όσα η πλευρά της εναγόμενης ισχυρίστηκε ότι έλαβαν χώρα μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ήτοι ότι ανατέθηκε σε ανεξάρτητο υδραυλικό να ελέγξει εκ νέου την τουαλέτα και ότι κατόπιν του ελέγχου αυτού διαπιστώθηκε ότι κανένα πρόβλημα δεν υφίστατο. Τέλος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς και τα Τεκμήρια της ίδιας της εναγόμενης, τα οποία η ενάγουσα δεν αμφισβητεί, περί τον Απρίλιο του 2024, ήτοι 4-5 μήνες μετά που ξεκίνησαν οι επίδικες εργασίες, το Τμήμα Εργασίας προέβη σε έλεγχο του επίδικου εργοταξίου και διαπίστωσε αφενός ότι «.παραβαίνετε ή έχετε παραβεί υπό συνθήκες που καθιστούν πιθανή την συνέχιση ή επανάληψη των παραβάσεων, τις διατάξεις των περί Ασφάλειας και Υγείας στην εργασία Νόμο ή και των Κανονισμών που εκδόθηκαν με βάση αυτούς, οι οποίες αναφέρονται στο συγκεκριμένο παράρτημα.» και αφ' ετέρου ότι «. το εργοτάξιο. ή και οι δραστηριότητες που εκτελούνται ή πρόκειται να εκτελεστούν από εσάς στο πιο πάνω εργοτάξιο, δημιουργούν ή πρόκειται να προκαλέσουν κίνδυνο σοβαρής σωματικής βλάβης.». Μάλιστα δε, λόγω των διαπιστώσεων αυτών, το Τμήμα Εργασίας φαίνεται να εξέδωσε τότε (19/04/24) και ειδοποίηση βελτίωσης των παραβάσεων εντός 15 ημερών κατ΄ εφαρμογή του αρ. 45 του Ν.89(Ι)/96 αλλά και ειδοποίηση (άμεσης) απαγόρευσης εκτέλεσης οποιωνδήποτε εργασιών μέχρις ότου εξαλειφθεί ο κίνδυνος κατ' εφαρμογή του αρ. 46 του ίδιου Νόμου. Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω, σημειώνω τα εξής. Εφόσον είναι κοινώς αποδεκτό στην προκειμένη περίπτωση ότι η φύση των επίδικων εργασιών εμπίπτει στις εργασίες που με βάση τη συμφωνία ενοικίασης της ενάγουσας δικαιούται να εκτελέσει ο ιδιοκτήτης του κτηρίου, δηλαδή η εναγόμενη, έστω και αν ο ενοικιαστής εξακολουθεί να βρίσκεται στο κτήριο και έστω και αν θα προκληθεί στον τελευταίο ενόχληση ή κάποια ζημιά, τα επίδικα παράπονα της ενάγουσας, τα οποία προβάλλονται να συνιστούν και τη βάση για την απαίτηση της, δεν μπορούν να εξεταστούν για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας απομονωμένα από αυτό το συγκεκριμένο συμβατικό πλαίσιο. Αυτό δηλαδή που θα πρέπει να καταδειχθεί στο παρόν στάδιο είναι ότι η εναγόμενη, ως ιδιοκτήτης του κτιρίου, έχει υπερβεί το συμβατικό όριο της πρόκλησης της «μικρότερης δυνατής ενόχλησης στην ομαλή λειτουργία του καταστήματος» της εναγόμενης, για το οποίο η τελευταία έχει δηλώσει ενυπογράφως ότι δεν θα έχει κανένα δικαίωμα να παραπονεθεί ή να αξιώσει οποιασδήποτε αποζημιώσεις. Λαμβανομένου λοιπόν υπόψη του συμβατικού πλαισίου που διέπει τη σχέση των δύο μερών καθώς επίσης και ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι για τις επίδικες εργασίες η πλευρά της εναγόμενης ήταν και είναι υποχρεωμένη δια Νόμου να εγκαταστήσει στο χώρο μέτρα ασφαλείας, τα οποία περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και την τοποθέτηση σκαλωσιών/ισκριωμάτων, προστατευτικού δικτύου, μεταλλικής περίφραξης και κάδου απορριμμάτων, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτή καθ΄ αυτή η εγκατάσταση των συγκεκριμένων μέτρων συνιστά καλή βάση αγωγής εναντίον της εναγομένης και δη με ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Άλλωστε, όπως ήδη ανέφερα, δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η εναγόμενη έχει ήδη εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια Δημοτική Αρχή για να καταλάβει μέρος των οδών που περιβάλλουν το κατάστημα όπως και ότι έχει επίσης εκπληρώσει και τον όρο που της επιβλήθηκε για να ενημερώσει προηγουμένως τον οποιοδήποτε επηρεαζόμενο κάτοχο καταστήματος όπως είναι η ενάγουσα. Στο βαθμό λοιπόν που η πλευρά της ενάγουσας προβάλλει το γεγονός της εγκατάστασης των συγκεκριμένων μέτρων ασφαλείας ως βάση για τα επίδικα παράπονα της, δεν μπορεί στο παρόν στάδιο και με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου να θεωρηθεί ότι προβάλλει μια καλή βάση αγωγής και με ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Τα ίδια όμως ισχύουν και σε σχέση με τον κατά τ' άλλα παραδεκτό αποκλεισμό που έγινε στη μια είσοδο του καταστήματος της ενάγουσας το Δεκέμβριο του

1. Αυτό όχι μόνο διότι ο ισχυρισμός της ενάγουσας περί μονιμότητας του εν λόγω αποκλεισμού δεν φαίνεται να συνάδει με τη μη αμφισβητούμενη πραγματική μαρτυρία που παρουσιάστηκε (φωτογραφίες) αλλά και διότι η ενάγουσα επέλεξε όπως μην αμφισβητήσει ή αντικρούσει με οποιοδήποτε τρόπο τον κατά τ' άλλα τεκμηριωμένο με πραγματική μαρτυρία ισχυρισμό της εναγόμενης ότι ο συγκεκριμένος αποκλεισμός είχε αρθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα και δεν υφίσταται πλέον. Υπό αυτή την σκοπιά λοιπόν, φαίνεται, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον, ότι η ενόχληση που προκλήθηκε στην ενάγουσα συνεπεία του συγκεκριμένου αποκλεισμού της μίας εισόδου/εξόδου του καταστήματος δεν υπερέβηκε το συμβατικό όριο της «μικρότερης δυνατής ενόχλησης», για το οποίο όριο υπενθυμίζω ότι η τελευταία είχε δεσμευτεί ενυπογράφως ότι «δεν θα δικαιούται να προβάλει οποιαδήποτε απαίτηση ή να ζητήσει αποζημίωση». Είναι άλλωστε κοινώς αποδεκτό ότι καθ' όλο το χρόνο που υφίστατο ο αποκλεισμός της μιας εισόδου/εξόδου, η άλλη είσοδος/έξοδος του καταστήματος ήταν ελεύθερη. Όσον αφορά τώρα τα παράπονα της ενάγουσας σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο εκτελούνται οι συγκεκριμένες εργασίες, ήτοι ότι εμποδίζεται η απρόσκοπτη διέλευση από και προς το κατάστημα της, καθώς επίσης και ότι η επιχείρηση και τα εμπορεύματα της επηρεάζονται από πτώση τοιχοποιίας, χωμάτων, πετρών κλπ., σημειώνω τα ακόλουθα: Όπως ανέφερα και πιο πάνω, από τις φωτογραφίες που και οι δυο πλευρές έχουν καταθέσει δεν προκύπτει να υφίσταται, σήμερα τουλάχιστον, ο οποιοσδήποτε αποκλεισμός των δυο εισόδων/εξόδων του καταστήματος της ενάγουσας. Αυτό γιατί, όπως φαίνεται και από τις εκατέρωθεν φωτογραφίες, εκεί όπου βρίσκονται οι δυο εισόδοι/εξόδοι του καταστήματος υπάρχει άνοιγμα στην περίφραξη του εργοταξίου ώστε να παρέχεται αρκετό περιθώριο διέλευσης από και προς το κατάστημα. Το ότι δεξιά και αριστερά των εισόδων/εξόδων φαίνεται να υπάρχει περίφραξη, είναι, υπενθυμίζω, υποχρεωτικό με βάση τους κοινώς αποδεκτούς εφαρμοστέους κανονισμούς Ασφάλειας εφόσον εκεί εκτελούνται οικοδομικές εργασίες, οι οποίες, επίσης υπενθυμίζω, είναι επιτρεπτό να γίνουν με βάση τη συμφωνία των μερών. Υπό αυτή την σκοπιά λοιπόν, δεν μπορεί στο παρόν στάδιο ούτε να θεωρηθεί ότι ο τρόπος με τον οποίο έχουν εγκατασταθεί οι περιφράξεις του εργοταξίου, οι σκαλωσιές/ισκριώματα, το προστατευτικό δίκτυ και ο κάδος απορριμμάτων - ο οποίος κάδος να σημειωθεί φαίνεται να έχει περιορισθεί στον περιφραγμένο χώρο -υπερβαίνουν το εκ της σύμβασης επιτρεπτό όριο ενόχλησης. Άλλωστε, όπως έχει αναφερθεί από την ίδια την εναγόμενη, ήταν από την αρχή αναμενόμενο ότι κάποια ενόχληση θα προκαλείτο στις εργασίες της συνεπεία των επίδικων εργασιών. Με βάση λοιπόν τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο παρόν στάδιο, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι σε σχέση με αυτή την πτυχή των παραπόνων της ενάγουσας αποκαλύπτεται καλή συζητήσιμη υπόθεση ή υπόθεση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Και διαφορετική όμως να ήταν η διαπίστωση σε σχέση με τις πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ.32 σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα, η ενάγουσα, κατά την άποψη μου, δεν θα μπορούσε να «ξεπεράσει» είτε την 3η προϋπόθεση είτε το ισοζύγιο της ευχέρειας. Αυτό όχι μόνο γιατί η φύση των συνεπειών της συγκεκριμένης ενόχλησης είναι τέτοια που μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα στο μέλλον αν χρειαστεί - αυτή μάλιστα είναι και μία από τις τελικές θεραπείες που ζητά η ενάγουσα - αλλά και διότι τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποδηλοί ότι οι επίδικες εργασίες, οι οποίες ήδη εκτελούνταν για έξι μήνες προτού η ενάγουσα αποφασίσει να λάβει οποιαδήποτε δικαστικά μέτρα, δεν δικαιολογείται να συνεχίζουν ακόμη να εκτελούνται ενόψει και του σκοπού για τον οποίο εκτελούνται. Αναφορικά τώρα με το θέμα της πτώσης τοιχοποιίας, πετρών και χώματος εντός του καταστήματος, των εμπορευμάτων αλλά και του προσωπικού της ενάγουσας, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο μπορεί να λεχθεί ότι σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα ικανοποιούνται οι πρώτες δυο προϋποθέσεις του άρθρου
2. Αυτό γιατί αν όντως έγιναν τα συγκεκριμένα συμβάντα, για τα οποία έχει παρουσιαστεί και φωτογραφικό υλικό αλλά και μαρτυρία από κάποιο από τα φερόμενα «θύματα», τότε αυτά φαίνεται εκ πρώτης όψεως να εκφεύγουν του συμβατικά επιτρεπτού ορίου ενόχλησης και υπενθυμίζω εδώ ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε εις βάθος αξιολόγηση της μαρτυρίας. Όπως όμως και με το προαναφερόμενο θέμα των μέτρων ασφαλείας του εργοταξίου έτσι και με το υπό συζήτηση θέμα, διαπιστώνεται αφ' ενός ότι όποια ζημιά και αν προκλήθηκε η θα προκληθεί συνεπεία τέτοιων περιστατικών αυτή μπορεί στο μέλλον να αποζημιωθεί με χρήμα, ως είναι άλλωστε και κάποιες από τις τελικές θεραπείες που αξιώνει η ενάγουσα - αποζημιώσεις για ζημιές στην τοιχοποιία του καταστήματος έστω και αν αυτό δεν της ανήκει, αποζημιώσεις για την αξία των εμπορευμάτων της που έχουν καταστραφεί και αποζημιώσεις για τη μείωση του κύκλου εργασιών της - και αφ' ετέρου ότι με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα δικαιολογείτο υπό τις περιστάσεις η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος τερματισμού ή αναστολής των επίδικων εργασιών. Αυτό όχι μόνο γιατί οι επίδικες εργασίες ήδη εκτελούνταν για πέραν των έξι μηνών με την ανοχή της ενάγουσας αλλά και διότι ήταν συνειδητή η επιλογή της τελευταίας να παραμείνει στο χώρο κατά τη διάρκεια των εργασιών παρά το ότι της εξηγήθηκε επανειλημμένα η επικινδυνότητα της κατάστασης και παρά το ότι της προσφέρθηκαν διάφορες εναλλακτικές λύσεις όπως π.χ. η έναντι χρηματικού ανταλλάγματος προσωρινή αποχώρηση της από το χώρο. Σε σχέση τώρα με το θέμα της τουαλέτας του καταστήματος, η παραδοχή της εναγόμενης ότι είχε όντως προκληθεί βλάβη εκεί κατά την εκτέλεση των επίδικων εργασιών, επιτρέπει κατά την άποψη μου όπως για το συγκεκριμένο συμβάν θεωρηθεί εκ πρώτης όψεως ότι το σχετικό παράπονο της ενάγουσας όντως έχει κάποιο έρεισμα. Τούτου λεχθέντος όμως, η παράλειψη της ενάγουσας να μην αποκαλύψει στο Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης της μονομερώς - όταν και αποφασίστηκε να εκδοθεί σχετικό προσωρινό διάταγμα - το ότι όχι μόνο η πλευρά της εναγόμενης είχε προσφερθεί να ελέγξει εκ νέου την τουαλέτα ώστε να διορθώσει το πρόβλημα που αυτή ισχυριζόταν ότι συνέχισε να υφίστατο αλλά και ότι αυτή, η ενάγουσα δηλαδή, είχε αρνηθεί να επιτρέψει να γίνει ένας τέτοιος έλεγχος, δεν μπορεί καθόλου να αγνοηθεί. Τα συγκεκριμένα γεγονότα υπενθυμίζω, είχαν προβληθεί από την εναγόμενη στα πλαίσια της δικής της εκδοχής επί του θέματος αυτού, και δη από πρόσωπο που παρουσιάστηκε να έχει ιδίαν γνώση και εμπλοκή, και παρά ταύτα η ενάγουσα ούτε τα αμφισβήτησε αλλά ούτε και αντέκρουσε ενώ είχε το δικαίωμα να το πράξει. Αν λοιπόν το Δικαστήριο, όταν εξέταζε για πρώτη φορά την αίτηση της ενάγουσας, και δη στην απουσία της άλλης πλευράς, δεν είχε υπόψη του τον ισχυρισμό που προβλήθηκε ως προς το ότι «έγινε εκ νέου παράπονο χωρίς όμως να γίνει οτιδήποτε από τους αρμόδιους», αλλά τον μη αμφισβητούμενο ισχυρισμό ότι η εναγόμενη όντως κατέβαλε προσπάθειες για να ανταποκριθεί στα συγκεκριμένα παράπονα της ενάγουσας και παρά ταύτα η τελευταία ενδεχομένως να «συνέβαλε» ή να «ανέχτηκε» συνειδητά όπως συνεχίσει να υφίσταται το πρόβλημα που εκείνη ισχυριζόταν ότι εξακολουθούσε να υφίσταται, τότε σίγουρα η απόφαση ως προς το κατά πόσο δικαιολογείτο να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα χωρίς πρώτα να ακούσει και η άλλη πλευρά θα ήταν διαφορετική. Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, κρίνεται ότι για το συγκεκριμένο θέμα η πλευρά της ενάγουσας δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων και αυτό είναι αρκετό για να σφραγίσει την τύχη του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος και δη χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί το κατά πόσο πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις του αρ.32 Ν.14/60 (βλ. Βγενόπουλος, Ανδρεου, Αμβροσιάδου και Σιακόλας ανωτέρω). Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμη και να μην θεωρείτο ότι η ενάγουσα δεν ήταν εξ΄ αρχής ειλικρινής σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα, η παράλειψη της να αμφισβητήσει ή να αντικρούσει με οποιοδήποτε τρόπο τη θέση της εναγόμενης ότι το αποχετευτικό σύστημα της τουαλέτας ελέγχτηκε εκ νέου μετά την καταχώρηση της αίτησης οπόταν και διαπιστώθηκε ότι αυτό κανένα πρόβλημα δεν έχει, αναπόφευκτα καθιστά μη δικαιολογημένη την οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος το οποίο αποσκοπούσε αποκλειστικά στην επιδιόρθωση του συγκεκριμένου συστήματος. Στρέφομαι τέλος σε μια άλλη πτυχή της υπόθεσης και συγκεκριμένα στον ισχυρισμό της ενάγουσας ότι το εργοτάξιο της εναγόμενης και της εργοληπτικής εταιρείας δεν πληροί τα αναγκαία μέτρα ασφάλειας. Έχοντας κατά νου τις δύο ειδοποιήσεις του Τμήματος Εργασίας που η ίδια η πλευρά της εναγόμενης καταχώρησε, φαίνεται ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός της ενάγουσας ήταν, κατά τον Απρίλιο του 2024 τουλάχιστο, σε κάποιο βαθμό βάσιμος. Αυτό γιατί οι συγκεκριμένες ειδοποιήσεις του Τμήματος Εργασίας, το οποίο συνιστά την Αρχή που είναι δια Νόμου επιφορτισμένη με το καθήκον να ελέγχει τέτοιας φύσης θέματα ασφάλειας, καταδεικνύουν ότι είχε όντως διαπιστωθεί τότε ότι υπήρχε παραβίαση των Κανονισμών που αφορούν στην Ασφάλεια και Υγεία στα εργοτάξια. Το ερώτημα συνεπώς που εγείρεται είναι αν υπό το φως των ειδοποιήσεων αυτών δικαιολογείται να εκδοθεί σήμερα και δη στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, το σχετικό διάταγμα που ζητά η ενάγουσα, ήτοι να απαγορεύεται η διενέργεια οποιοδήποτε οικοδομικών εργασιών στο κτίριο χωρίς να υπάρξει πρώτα συμμόρφωση με τους σχετικούς κανονισμούς ασφάλειας και υγείας σε εργοτάξια. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό κατά την κρίση μου είναι αρνητική. Εξηγώ. Οι συγκεκριμένες ειδοποιήσεις του Τμήματος Εργασίας, οι οποίες εκδόθηκαν στη βάση του Ν.89(Ι)/96, αφορούσαν σε διαπιστώσεις που είχαν γίνει τον Απρίλιο του 2024, δηλαδή πριν από 4 μήνες και στη βάση τους επιβλήθηκε αφ' ενός απαγόρευση εκτέλεσης οποιωνδήποτε περαιτέρω εργασιών μέχρις ότου εξαλειφτούν οι κίνδυνοι πρόκλησης σωματικής βλάβης και αφ' ετέρου δόθηκε προθεσμία 15 ημερών για την επανόρθωση των άλλων παραβιάσεων. Σύμφωνα με το αρ. 48 του Ν.89(Ι)/96, οι ειδοποιήσεις αυτές ισχύουν μέχρις ότου αποσυρθούν από αρμόδιο επιθεωρητή ή ακυρωθούν από τον αρμόδιο Υπουργό στα πλαίσια άσκησης ιεραρχικής προσφυγής. Η θέση τώρα που προβλήθηκε από την πλευρά της εναγόμενης μέσω του διευθυντή της εργοληπτικής εταιρείας και η οποία δεν αμφισβητήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο από πλευράς ενάγουσας, είναι ότι μετά την επίδοση των συγκεκριμένων ειδοποιήσεων «. αυξήσαμε τα μέτρα ασφαλείας τα οποία πλέον ανταποκρίνονται στις νέες υποδείξεις του Γραφείου Εργασίας. Στη συνέχεια κατόπιν νέου ελέγχου, έδωσαν την έγκριση τους για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε .». Αν λοιπόν είναι στους ώμους της ενάγουσας να καταδείξει, στον απαιτούμενο για την παρούσα διαδικασία βαθμό, ότι οι παραβιάσεις που διαπιστώθηκαν τον Απρίλιο του 2024 συνεχίζουν μέχρι σήμερα να ισχύουν, τότε η παράλειψη της τελευταίας να αμφισβητήσει ή να αντικρούσει με οποιοδήποτε τρόπο τον ισχυρισμό της εναγομένης ότι όχι μόνο έγιναν ενέργειες προς πλήρη συμμόρφωση με τις ειδοποιήσεις του Τμήματος αλλά και ότι συνεπεία των ενεργειών αυτών, η αρμόδια Αρχή έχει αποσύρει τις ειδοποιήσεις λόγω συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς, τότε η ενάγουσα δεν δικαιολογείται καθόλου να ζητά σήμερα την έκδοση οποιουδήποτε σχετικού διατάγματος. Αν από την άλλη είναι στους ώμους της εναγόμενης να αποδείξει ότι το Τμήμα Εργασίας έχει όντως αποσύρει τις συγκεκριμένες ειδοποιήσεις λόγω συμμόρφωσης της, τότε αυτή όφειλε να παρουσιάσει τις συγκεκριμένες αποσύρσεις αλλιώς τεκμαίρεται δια Νόμου ότι οι ειδοποιήσεις συνεχίζουν να ισχύουν. Αν είναι όμως έτσι που έχουν τα πράγματα, τότε, εφόσον η εκτέλεση οποιωνδήποτε εργασιών στο επίδικο εργοτάξιο έχει ήδη απαγορευτεί από την αρμόδια Αρχή μέχρι να υπάρξει συμμόρφωση με τους Κανονισμούς που αφορούν σε θέματα Ασφάλειας και Υγείας, δεν τίθεται θέμα να εκδοθεί και διάταγμα Δικαστηρίου για τον ίδιο σκοπό και μάλιστα επί της ίδιας βάσης. Αυτό όχι μόνο γιατί η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος θα συνιστούσε ουσιαστικά την υποκατάσταση και αντικατάσταση της εκ του Νόμου αρμόδιας εποπτικής Αρχής από το Δικαστήριο, αλλά και διότι θα δημιουργείτο πλέον ο κίνδυνος, σε περίπτωση επανεξέτασης του θέματος για σκοπούς ελέγχου τυχόν συμμόρφωσης, να εξαχθούν αντικρουόμενα συμπεράσματα μεταξύ της δικαστικής και της εκτελεστικής εξουσίας και δη σε σχέση με θέμα για το οποίο την πρωταρχική εξουσία εξαγωγής συμπερασμάτων ο Νόμος την έδωσε στην εκτελεστική εξουσία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους συνεπώς, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται ούτε η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος της 28/05/24 αλλά ούτε και η έκδοση των υπόλοιπων αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Ως εκ τούτου, το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 28/05/24 ακυρώνεται ενώ η αίτηση της ενάγουσας απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, αυτά, ως είναι και ο γενικός κανόνας, τα δικαιούται η πλευρά της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση. Προτού όμως προχωρήσω να ακούσω τους συνηγόρους σε σχέση με το ύψος των εξόδων αυτών στα πλαίσια της σχετικής διαδικασίας που προνοούν οι Κανονισμοί, θα δώσω στους τελευταίους την ευκαιρία να συμφωνήσουν και να δηλώσουν το ύψος τους, το οποίο, από μια πρώτη θεώρηση των σχετικών Πινάκων και υπό την επιφύλαξη βέβαια των όσων ενδεχομένως να επιχειρηματολογήσουν οι συνήγοροι, φαίνεται να κυμαίνεται μεταξύ €2500 - €3000 πλέον ΦΠΑ αν υπάρχει. Αν λοιπόν μέχρι τις 31/08/24 οι διάδικοι δεν καταλήξουν σε συμφωνία ως προς το ύψος των εξόδων τότε να καταχωρήσουν εκατέρωθεν σχετικούς καταλόγους μέχρι τις 09/09/24 και το Δικαστήριο θα επιληφθεί του θέματος στις 13/09/24 και ώρα 09:30 στη φυσική παρουσία τους. (Υπ.) .......... Λ. Πασχαλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο