STELIOS AFXENTIOU & CO LIMITED κ.α. ν. THEMIS PORTFOLIO (H3) MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αίτηση Έφεση: 156/2024, 23/8/2024

(1)- (4Α), 44Β

(1)-

(3), 44Γ

(1)-

(3), 44ΓΑ, 44Δ

(1)-

(6), 44Θ

(1)-

(2), 44ΙΕ «και γενικά τα άρθρα 44Α - 44ΙΑΑ» του Ν.9/65, των αρ. 2, 80 και 81 του Κεφ.224, των συναφών Κανονισμών, και των αρ. 5

(1)και

(2)του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου 2012, όπως για 12 διαφορετικούς λόγους εκδοθεί: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή και να παραμερίζεται η (ειδοποίηση τύπου ΙΑ «ημερ. 13/05/24) η οποία αφορά την υποθήκη Υ1324/1992 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τον σκοπούμενο με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερ.13/05/24 (πλειστηριασμό), ο οποίος είναι ορισμένος στις 26/08/24 και ώρα 10:00 π.μ. στην ιστοσελίδα www.eauction-cy.com ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού των ως άνω αναφερόμενων ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ». Σημειώνω εδώ ότι σύμφωνα με την αίτηση και την υποστηρικτική Ε/Δ του εφεσείοντα 2 - αναφορά στο περιεχόμενο της οποίας κάνω σε κατοπινό στάδιο - αλλά και σύμφωνα με τις προβαλλόμενες ως επίδικες ειδοποιήσεις τύπου «ΙΑ» που επισυνάπτονται στην Ε/Δ ως Τεκ.14, ο πλειστηριασμός που επιδιώκεται να ακυρωθεί με την παρούσα αίτηση έφεση αφορά στην προαναφερόμενη υποθήκη Υ1342/1992 (εφ' εξής η υποθήκη) και σε συγκεκριμένο ακίνητο στη Λάρνακα ιδιοκτησίας της εφεσείουσας 3 (εφ' εξής το ακίνητο). Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των εφεσιβλήτων οι οποίοι προβάλλουν 17 συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, λόγους τους οποίους αναπτύσσουν μέσω της υποστηρικτικής Ε/Δ ενός εκ των λειτουργών τους. Ειδική αναφορά στο περιεχόμενο της συγκεκριμένης Ε/Δ επίσης κάνω σε κατοπινό στάδιο. Εφόσον καμία πλευρά δεν επεδίωξε να αντεξετάσει τον ομνύοντα της άλλης πλευράς και ούτε ζητήθηκε από πλευράς εφεσειόντων να καταχωρήσουν οποιαδήποτε συμπληρωματική Ε/Δ προς απάντηση των ισχυρισμών των εφεσιβλήτων, η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των μερών. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι αν και με την αίτηση προβάλλονταν 12 διαφορετικοί λόγοι για τους οποίους οι εφεσείοντες θεωρούσαν ότι θα πρέπει να εκδοθούν τα διατάγματα που ζητούν, εντούτοις, η επιχειρηματολογία που προβλήθηκε από μέρους των τελευταίων κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων αφορούσε μόνο σε 4 εξ' αυτών. Ως εκ τούτου, και επειδή οι λόγοι έφεσης που παρατίθενται μεν στο σώμα της αίτησης αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο των αγορεύσεων θεωρούνται ότι έχουν εγκαταλειφθεί και επομένως δεν εξετάζονται (βλ. μεταξύ άλλων Γρηγορίου v. Euroinvestment & Finance Ltd

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2229, ΜΑΡΙΝΑ ΗΡΟΔΟΤΟΥ κ.α. v. ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΔΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. 336/2014, 13/7/2023, ΒΑΡΝΑΒΑΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗ ΛΤΔ v. DEMADES DESIGN LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ. 334/2015, 4/6/2024, LAURA SLETKEVICIUTE v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ.: 171/2023, 4/7/2024, και IVAN KIRILOV OPRENOV v. ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 279/2018, 10/7/2024), θα αναφερθώ στην εκατέρωθεν μαρτυρία και στα εγειρόμενα θέματα μόνο στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς των προωθούμενων λόγων έφεσης (βλ. κατ' αναλογία ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α. ν. ΑΛΗΦΑΝΤΗ κ.α., Ποινικές Εφέσεις Αρ. 163 /2017, 164/2017, 165/2017, 7/10/2019). Εξέτασα όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Σημειώνω κατ' αρχή ότι συνιστά κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων (α) ότι η υποθήκη στην οποία αφορά η επίδικη ειδοποίηση είχε εγγραφεί το 1992 προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που είχε λάβει από την τότε Λαϊκή Τράπεζα η εφεσείουσα 1 υπό την εγγύηση των εφεσειόντων 2 και 3 και ενός άλλου προσώπου (Τεκ.2 Ε/Δ εφεσειόντων), (β) ότι για τις εν λόγω διευκολύνσεις η Λαϊκή Τράπεζα καταχώρησε αγωγή εναντίον των εφεσειόντων στις 04/03/96 και στις 10/05/96 εξασφάλισε απόφαση εναντίον τους για ποσό ΛΚ175.174,49 πλέον τόκο 9% καθώς επίσης και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης Υ1324/1992 (Τεκ. 6 Ε/Δ εφεσειόντων και Τεκ. ΓΓ1Α Ε/Δ εφεσιβλήτων), (γ) ότι δυνάμει διαφόρων νομοθεσιών που θεσπίστηκαν μεταξύ 2013 - 2015, το δικαίωμα ανάκτησης του εξ' αποφάσεως χρέους όπως και το δικαίωμα εκποίησης της υποθήκης, μεταβιβάστηκαν, πρώτα στην Τράπεζα Κύπρου και ύστερα στους εφεσίβλητους (19/10/22), (δ) ότι στις 13/12/19 υπεβλήθη αίτηση από τον εφεσείοντα 2 για ένταξη στο κυβερνητικό Σχέδιο ΕΣΤΙΑ η οποία όμως απορρίφθηκε στις 04/11/20 (Τεκ. 7 και 8 Ε/Δ εφεσειόντων), (ε) ότι στις 30/11/20 ο εφεσείοντας 2 καταχώρισε ένσταση στην απόρριψη της αίτησης του (Τεκ.9 Ε/Δ εφεσειόντων και Τεκ.ΓΓ1 και ΓΓ2 Ε/Δ εφεσιβλήτων), (στ) ότι στις 10/05/23 οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν ειδοποιήσεις τύπου Ι τις οποίες επέδωσαν στους εφεσείοντες μαζί με καταστάσεις λογαριασμού, απαιτώντας από αυτούς όπως τους καταβάλουν εντός 45 ημερών «.το ποσό των €170.860,

1. πλέον τόκοι επί €0,00 τοις εκατό προς ετήσιο επιτόκιο 0,00 επί τοις εκατό.» αλλιώς θα προχωρούσαν με τη διαδικασία πλειστηριασμού που προνοεί το Μέρος VIA του Ν.9/65 (Τεκ. 10 Ε/Δ εφεσειόντων και Τεκ. ΓΓ3 - ΓΓ12 Ε/Δ εφεσιβλήτων), (ζ) ότι μέχρι τις 20/11/23 δεν έγινε καμία πληρωμή από πλευράς εφεσειόντων οπόταν οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, ήτοι ειδοποιήσεις με τις οποίες καθοριζόταν η 26/04/24 ως η ημερομηνία διενέργειας του πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου και τις οποίες επέδωσαν στους εφεσέιοντες (Τεκ. 11 Ε/Δ εφεσειόντων και Τεκ. ΓΓ13 - ΓΓ22 Ε/Δ εφεσιβλήτων), (η) ότι στη συνέχεια οι εφεσείοντες καταχώρησαν στο Ε.Δ Λ/κας την Αίτηση Έφεση 3Α/2024 επιδιώκοντας να παραμερίσουν τις εν λόγω ειδοποιήσεις και να ανακόψουν τον ορισμένο με αυτές πλειστηριασμό (Τεκ.12 εφεσειόντων), (θ) ότι στις 06/02/24 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση από το Δικαστήριο που επιλαμβανόταν εκείνης της αίτησης με την οποία «.το Δικαστήριο τούτο δια του παρόντος διατάττει όπως η Αίτηση/Έφεση αποσυρθεί και απορριφθεί και δια του παρόντος αποσύρεται και απορρίπτεται άνευ βλάβης με.έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση.» (Τεκ.13 Ε.Δ εφεσειόντων), (ι) ότι στις 13/05/24 οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν τις επίδικες ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, οι οποίες αναφέρονταν στο ίδιο ποσό που είχε απαιτηθεί με τις ειδοποιήσεις τύπου Ι το Μάιο 2023 και τις οποίες επέδωσαν στους εφεσείοντες στις 04/06/24 ενημερώνοντας τους ότι ο πλειστηριασμός του ακινήτου είχε προγραμματιστεί να γίνει στις 26/08/24 και ώρα 10.00 (Τεκ. 14 Ε/Δ εφεσειόντων και Τεκ.ΓΓ27-ΓΓ33 Ε/Δ εφεσιβλήτων), (ια) ότι στις 02/07/24 οι εφεσείοντες 2 και 3 υπέβαλαν αίτηση για ένταξη τους στο κυβερνητικό σχέδιο Ενοίκιο Έναντι Δόσης η οποία δεν έχει ακόμη αποφασιστεί (Τεκ. 15 Ε/Δ εφεσειόντων και Τεκ. ΓΓ35 εφεσιβλήτων) και τέλος (ιβ) ότι επί του ενυπόθηκου ακινήτου έχουν εγγράψει εμπράγματα βάρη η Τράπεζα Κύπρου (12/12//13), η ΚΕΔΙΠΕΣ (07/05/92 και 03/08/05) και η εταιρεία B2Kapital (06/02/09)(βλ. Τεκ. 5 Ε/Δ εφεσειόντων).[1] Η θέση των εφεσειόντων, ως αυτή διαμορφώθηκε κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων, είναι ότι η παρούσα αίτηση έφεση θα πρέπει να επιτύχει για τους εξής λόγους: Α. «1ος λόγος Εφεσης - Οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ ημερ. 13/05/2024 θα πρέπει να παραμεριστούν ως πρόωρες διότι έχουν αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή του ενυπόθηκου χρέους προς τον ενυπόθηκο δανειστή [Αρ.44Γ3(γ)] διότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν απέστειλαν την προηγούμενη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπου Ι η οποία να αφορά την παρούσα διαδικασία πλειστηριασμού αλλά βασίστηκαν σε μια άλλη Ειδοποίηση Τύπου Ι η οποία αφορούσε σε άλλη διαδικασία εκποίησης» Όσον αφορά το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που αφορά στον πιο πάνω λόγο έφεσης, οι εφεσείοντες παραπέμπουν στην παράγραφο 12 της Ε/Δ του εφεσείοντα 2, όπου εκεί ο ομνύοντας κάμνει αναφορά στην δικαστική διαδικασία της Αίτησης Εφεσης 3Α/2024 που είχε καταχωρηθεί σε σχέση με τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ που είχαν αποσταλεί τον Νοέμβριο του 2023, και η όποια δικαστική διαδικασία ολοκληρώθηκε με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης στις 06/02/
2. Η επί του προκειμένου θέση του εφεσείοντα 2 λοιπόν είναι ότι όπως επιβεβαιώνεται και από την εκδοθείσα απόφαση της 06/02/24, οι εφεσίβλητοι αποφάσισαν όπως «προχωρήσουν με την ακύρωση» της διαδικασίας πλειστηριασμού που είχε οριστεί τότε να γίνει με βάση τις Ειδοποιήσεις Τύπου Ι του Μαΐου 2023 και τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ του Νοέμβρη 2023, οπόταν και η «Αίτηση-Έφεση αποσύρθηκε άνευ βλάβης με ταυτόχρονη δήλωση ότι ο πλειστηριασμός ημερ. 26/04/2024 δεν θα πραγματοποιηθεί». Κατ' επέκταση, υποστηρίζουν οι εφεσείοντες, εφόσον η προηγούμενη διαδικασία πλειστηριασμού που ενεργοποιήθηκε με τις Ειδοποιήσεις Ι του Μάη 2023 και ΙΑ του Νοέμβρη 2023 είχε πλέον ολοκληρωθεί με την ακύρωση ή και αναστολή του τότε προγραμματισμένου πλειστηριασμού, οι εφεσίβλητοι, αν επιθυμούσαν να ενεργοποιήσουν και πάλι τη διαδικασία πλειστηριασμού, «.όφειλαν να εκδώσουν και να επιδώσουν νέες Ειδοποιήσεις τύπου Ι, τάσσοντας νέα προθεσμία στους Αιτητές και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για την καταβολή του ποσού. Η διαδικασία πλειστηριασμού με βάση τις διατάξεις του Mέρους VIA του Ν.9/65 είναι μια σύνθετη διαδικασία που αποτελείται από διάφορα στάδια τα οποία εκ του νόμου καθίστανται αλληλένδετα μεταξύ τους και υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο». Αντίθετη προσέγγιση θα σήμαινε, σύμφωνα με τους εφεσίβλητους, ότι θα μπορεί να αποστέλλεται μόνο μια φορά Ειδοποίηση Τύπου Ι και στη συνέχεια να υπάρχει το δικαίωμα να εκδίδονται κατά το δοκούν Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ οπότε αυτό βολεύει και εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα των δανειστών. Οι εφεσίβλητοι δεν συμφωνούν με τα πιο πάνω και μέσω του ομνύοντα τους ισχυρίζονται ότι: «.το θέμα είναι απλό. Ο πλειστηριασμός που είχε οριστεί με τις εν λόγω ειδοποιήσεις ΤΥΠΟΥ ΙΑ τον Απρίλιο του 2024 είχε αναβληθεί με δικαίωμα συνέχισης της διαδικασίας με επαναορισμό της ημερομηνίας - και δεν ακυρώθηκε ούτε και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα για ακύρωση του, αλλά δηλώθηκε αυτό το γεγονός και η αίτηση απορρίφθηκε.Παρουσιάζω ως τεκμήριο ΓΓ23 την αλληλογραφία που προηγήθηκε που αντικατοπτρίζει και τα όσα λέχθηκαν στο Δικαστήριο. Επιβεβαιώνεται δε και από την ιστοσελίδα πλειστηριασμών, στην οποία φαίνεται το καθεστώς να είναι υπό αναστολή και όχι ακυρωμένος, τεκμήριο ΓΓ24, και αυτός ήταν και ο λόγος που δεν εκδόθηκαν νέες ειδοποιήσεις ΤΥΠΟΥ Ι». Ήταν λοιπόν η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου των εφεσιβλήτων ότι: «.Ο πλειστηριασμός που είχε οριστεί με τις εν λόγω ειδοποιήσεις ΤΥΠΟΥ ΙΑ τον Απρίλιο του 2024, είχε αναβληθεί με δικαίωμα συνέχισης της διαδικασίας με επαναορισμό της ημερομηνίας - και δεν ακυρώθηκε ούτε και εκδόθηκε σχετικό διάταγμά για ακύρωση του, αλλά δηλώθηκε αυτό το γεγονός και η αίτηση απορρίφθηκε. Ο λόγος ήταν το ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν είχαν ενημέρωση ότι η ένσταση της αιτήτριας 3 στην απόρριψη του ΣΧΕΔΙΟΥ ΕΣΤΙΑ είχε επίσης απορριφθεί, ότι ετίθετο θέμα κατ' ισχυρισμό πρώτης κατοικίας και η πολιτική των καθ' ων η αίτηση ήταν να αναστέλλονται. Αυτά επιβεβαιώνονται και από την αλληλογραφία, τεκμήριο ΓΓ23 και από την ιστοσελίδα πλειστηριασμών, στην οποία φαίνεται το καθεστώς να είναι υπο αναστολή και όχι ακυρωμενος, τεκμήριο ΓΓ
3. Συνεπεία αυτού είναι η θέση και εισήγηση των καθ' ων η αίτηση ότι η διαδικασία δεν τερματίστηκε αλλά αναστάληκε, λόγω της εφαρμογής της νομοθεσίας για αναστολή, με πλήρη επιφύλαξη δικαιωμάτων των καθ' ων η αίτηση να τον επαναορίσουν. Άλλωστε η λέξη αναστολή από μόνη της καταδεικνύει ότι δεν διακόπτεται αλλά αναστέλλεται ήτοι παγοποιείται η κατάσταση εκεί που έμεινε. Με βάση όλα τα δεδομένα είναι η θέση μας ότι καμία νέα ειδοποίηση δεν απαιτείτο να αποσταλεί» Με γνώμονα τις πιο πάνω θέσεις των δύο πλευρών, διεξήλθα με προσοχή τόσο της ικανής επιχειρηματολογίας των ευπαίδευτων συνηγόρων, οι οποίοι προς υποστήριξη των θέσεων τους παρέπεμψαν σε διάφορες πρωτόδικες αποφάσεις όπου είχαν εξεταστεί οι συνέπειες που επιφέρει στις ειδοποιήσεις τύπου Ι ο τρόπος, αλλά και ο λόγος, που ένας καθορισμένος πλειστηριασμός τελικά δεν λαμβάνει χώρα, όσο και τα σχετικά Τεκμήρια που παρουσιάστηκαν εκατέρωθεν και σημειώνω τα ακόλουθα. Και οι δύο πλευρές δέχονται ότι τελικά δεν έγινε ο πλειστηριασμός που είχε προγραμματιστεί να γίνει τον Απρίλιο 2024 όπως δέχονται και ότι η Αίτηση Έφεση που είχαν τότε καταχωρήσει οι εφεσείοντες αποπερατώθηκε με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης στις 06/02/24, η οποία, ως ανέφερα και πιο πάνω, το μόνο που αναφέρει είναι ότι «.το Δικαστήριο τούτο δια του παρόντος διατάττει όπως η Αίτηση/Έφεση αποσυρθεί και απορριφθεί και δια του παρόντος αποσύρεται και απορρίπτεται άνευ βλάβης με.έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση.». Ενώ όμως και οι δύο πλευρές υποστηρίζουν ότι οι θέσεις τους ως προς το πώς ή το γιατί δεν έγινε εκείνος ο πλειστηριασμός επιβεβαιώνονται από τα όσα έλαβαν χώρα και δηλώθηκαν στο Δικαστήριο στις 06/02/24, εντούτοις ούτε το περιεχόμενο της απόφασης της 06/02/24 περιέχει οτιδήποτε που να επιβεβαιώνει τις θέσεις αυτές αλλά ούτε και παρουσιάστηκε από οποιαδήποτε πλευρά το δικαστικό πρακτικό που τηρήθηκε στις 06/02/24 και στο οποίο σίγουρα θα περιέχονταν οι εκατέρωθεν δηλώσεις. Το αναφέρω αυτό επισημαίνοντας ταυτόχρονα και ότι για το υπό συζήτηση θέμα δεν μπορεί ούτε να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα από τυχόν παραδεκτές θέσεις αφού καμία πλευρά δεν δέχεται την εξήγηση που δίνει η άλλη πλευρά ως προς το πώς και γιατί δεν έγινε εκείνος ο πλειστηριασμός ή ως προς το τι ακριβώς δηλώθηκε στο Δικαστήριο στις 06/02/24 - οι μεν εφεσείοντες υποστηρίζουν ότι οι εφεσίβλητοι αποφάσισαν να «.προχωρήσουν με την ακύρωση του πλειστηριασμού ημερ. 26/02/24.(οπόταν).η Αίτηση-Έφεση αποσύρθηκε άνευ βλάβης με ταυτόχρονη δήλωση ότι ο πλειστηριασμός ημερ. 26/04/2024 δεν θα πραγματοποιηθεί», οι δε εφεσίβλητοι ότι «.είχε αναβληθεί με δικαίωμα συνέχισης της διαδικασίας με επαναορισμό της ημερομηνίας». Με άλλα λόγια, το μόνο που έχει τεθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ότι για κάποιο άγνωστο λόγο, ο πλειστηριασμός του Απριλίου του 2024 δεν έγινε τότε και ότι η Αίτηση - Έφεση που είχαν καταχωρήσει τότε οι εφεσείοντες για ακύρωση του πλειστηριασμού εκείνου αποσύρθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους. Υπό αυτά τα δεδομένα όμως, δεν μπορεί να λεχθεί ούτε ότι η τότε ενεργοποιηθείσα διαδικασία είχε ακυρωθεί εντελώς ή εν μέρει, αλλά ούτε και μπορεί να λεχθεί ότι η μη διενέργεια τότε του ορισμένου πλειστηριασμού είχε γίνει κάτω από συνθήκες που δεν επιτρέπουν, είτε στην μια πλευρά είτε στην άλλη, από του να επικαλεστούν τη διαδικασία εκείνη προκειμένου να προωθήσουν τα δικαιώματα τους. Άλλωστε, θα μπορούσε κάλλιστα να λεχθεί ότι η επιφύλαξη που διατήρησαν τότε οι εφεσείοντες και η οποία περιλήφθηκε στην απόφαση τις 06/02/24, δεν συνάδει με τη θέση που προβάλλουν σήμερα ως προς το ότι εκείνη η διαδικασία πλειστηριασμού, στην οποία αφορούσε τότε η αίτηση - έφεση τους, είχε ολοκληρωθεί εντελώς συνεπεία της μη διενέργειεας του τότε καθορισμένου πλειστηριασμού. Στην απουσία λοιπόν οποιασδήποτε μαρτυρίας που να υποστηρίζει είτε τη μια είτε την άλλη θέση, αλλά ιδιαίτερα τη θέση των εφεσειόντων, δεν μπορεί να λεχθεί ότι τα όσα έλαβαν χώρα μέχρι και την έκδοση της απόφασης της 06/02/24 συνιστούν λόγο για τον οποίο θα πρέπει οι Ειδοποιήσεις Τύπου Ι του Μάϊου του 2023 να θεωρηθούν ότι δεν ήταν σε ισχύ και δεν παρήγαγαν έννομα αποτελέσματα κατά τον Μάιο του 2024 που εκδόθηκαν και επιδόθηκαν οι επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ. Ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης επομένως απορρίπτεται. Β. «Δεύτερος Λόγος Έφεσης - Άνευ βλάβης των ανωτέρω οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 13/05/2024 θα πρέπει να παραμεριστούν διότι έχουν αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας (άρθρου 44Γ

(3)(γ) για καταβολή του χρέους προς τον ενυπόθηκο δανειστή διότι δεν στάλθηκαν οι προηγούμενες σε σειρά Ειδοποιήσεις Τύπου Ι προς όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες και προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα». Ως προς αυτό το λόγο έφεσης, οι εφεσείοντες, επικαλούμενοι την υποχρέωση που επιβάλλει το αρ. 44Γ

(1)του Ν.9/65 για αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Ι, μεταξύ άλλων και προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, υποστηρίζουν ότι επειδή οι εφεσίβλητοι στην προκειμένη περίπτωση δεν επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπου Ι προς την εταιρεία B2CAPITAL, η οποία είχε εγγεγραμμένο ΜΕΜΟ επί του ακινήτου, συνεπάγεται ότι δεν ακολούθησαν ορθά και πιστά τη διαδικασία που προνοεί το Ν.9/65 και συνεπώς δεν νομιμοποιούνται να προχωρήσουν με τον πλειστηριασμό που όρισαν με τις επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ. Στην αντιπέρα όχθη οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι απορρίπτουν την πιο πάνω θέση των εφεσειόντων, δεν αρνούνται ότι δεν είχαν στείλει Ειδοποίηση Τύπου Ι στην B2CAPITAL, η οποία είναι πράγματι κάτοχος εμπράγματος βάρους επί του ακινήτου, ισχυρίζονται όμως, παρουσιάζοντας και το σχετικό αποδεικτικό (Τεκ. ΓΓ28), ότι στην τελευταία επέδωσαν την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ώστε να την ενημερώσουν για τη διαδικασία. Θέση τους δε είναι ότι ο λόγος που δεν είχαν στείλει στη συγκεκριμένη εταιρεία την ειδοποίηση τύπου Ι ήταν διότι δεν είχαν διαπιστώσει αρχικά το συμφέρον που η εν λόγω εταιρεία είχε επί του ακινήτου, και όταν αργότερα το διαπίστωσαν, επέδωσαν σε αυτήν την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ (Τεκ.ΓΓ28). Έχοντας διεξέλθει των εκατέρωθεν θέσεων σε σχέση με το υπό κρίση ζήτημα, θα πρέπει να επισημάνω ότι αυτό που ουσιαστικά προβάλλουν οι εφεσείοντες με το συγκεκριμένο λόγο έφεσης δεν είναι το ότι έχουν επηρεαστεί με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς τα δικά τους δικαιώματα από τη διαδικασία που ακολούθησαν οι εφεσίβλητοι αλλά ότι επηρεάστηκαν τα δικαιώματα τρίτου ενδιαφερόμενου προσώπου, και δη προσώπου που, σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνει το αρ. 44ΙΕ του Νόμου, «έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης». Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή, οι εφεσείοντες υποστηρίζουν ότι επειδή όταν στάληκε η Ειδοποίηση Τύπου Ι δεν δόθηκε η ευκαιρία και στην B2CAPITAL να αντιδράσει, αν ήθελε, προκειμένου να διαφυλάξει τα δικά της συμφέροντα επί του ακινήτου, η όλη διαδικασία εκποίησης θα πρέπει να θεωρηθεί ως εξ' υπαρχής άκυρη. Τέτοιο παράπονο όμως η ίδια η B2CAPITAL δεν επέλεξε ποτέ να εκφράσει και αυτό παρά το ότι της είχε δοθεί δυο φορές η ευκαιρία να το πράξει, μια όταν της επιδόθηκε η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, οπόταν και ενεργοποιήθηκε το δικαίωμα της να αμφισβητήσει τη διαδικασία, το ίδιο δηλαδή δικαίωμα που άσκησαν οι εφεσείοντες, και μια όταν οι τελευταίοι της επέδωσαν την παρούσα αίτηση στις 17/07/24, οπόταν και της δόθηκε το δικαίωμα να εμφανιστεί αν ήθελε στο Δικαστήριο και να προβάλει τις όποιες θέσεις επιθυμούσε, δικαίωμα όμως το οποίο επίσης επέλεξε να μην ασκήσει. Υπό αυτά τα δεδομένα επομένως δεν μπορεί θεωρώ να λεχθεί ότι η B2CAPITAL έχει οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με τη μη αποστολή σε αυτή Ειδοποίησης Τύπου Ι και ως εκ τούτου δεν θεωρώ ότι η μη αποστολή ειδοποίησης τύπου Ι και στην εν λόγω εταιρεία θα πρέπει να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία που ακολούθησαν οι εφεσίβλητοι πάσχει σε τέτοιο βαθμό ώστε να πρέπει να θεωρηθεί εξ' ολοκλήρου ως αντινομική και άκυρη. Και αυτός ο λόγος έφεσης επομένως απορρίπτεται. Γ. «Τρίτος Λόγος Έφεσης - Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και γενικά η όλη διαδικασία εκποίησης που προωθούν οι Καθ΄ ων η αίτηση θα πρέπει να παραμεριστούν και/η να ακυρωθούν και/ή ανασταλούν από το σεβαστό Δικαστήριο διότι το αγώγιμο δικαίωμα των εφεσιβλήτων - καθ΄ ων η αίτηση για να προωθούν την παρούσα διαδικασία εκποιήσεως ενυπόθηκης ιδιοκτησίας έχει παραγραφεί δυνάμει του Άρθρου 5 του περί Παραγραφής Αγώγιμο Δικαιωμάτων Νόμου του 2012». Σε σχέση με τη θέση αυτή, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων, επικαλούμενος τις πρόνοιες του αρ. 5

(2)του Ν.66(Ι)/12, οι οποίες, σε συνάρτηση με το αρ.5

(1), προνοούν ότι «.οποιαδήποτε διαδικασία εκποιήσεως ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας . θεωρείται αγωγή . (και) . καμία αγωγή . δεν εγείρεται μετά την πάροδο 12 ετών από την ημέρα που συμπληρώθηκε η βάση της αγωγής», υποστήριξε, μέσω μιας εμπεριστατωμένης επιχειρηματολογίας, ότι το δικαίωμα των εφεσιβλήτων να προχωρήσουν με οποιαδήποτε διαδικασία εκποίησης της επίμαχης υποθήκης, συμπεριλαμβανομένης και της επίδικης διαδικασίας, είχε συμπληρωθεί στις 16/02/

1. Ως εκ τούτου, προχωρεί ο συνήγορος, εφόσον κατ' εφαρμογή των εκάστοτε προνοιών του Ν.66(Ι)/12 η βάση του δικαιώματος των εφεσιβλήτων είχε συμπληρωθεί και παραγραφεί πριν την 01/07/12 που τέθηκε σε ισχύ ο συγκεκριμένος Νόμος, και εφόσον δεν υπάρχει καμία νομοθετική πρόνοια που να δικαιολογεί την αναβίωση του δικαιώματος αυτού - αφού μετά την 01/01/16 δεν υπήρχε οποιαδήποτε εναπομείνασα περίοδος χρόνου για να «προσμετρηθεί» σύμφωνα με το αρ.3 του Νόμου - θα πρέπει να θεωρηθεί ότι οι εφεσίβλητοι έχουν απωλέσει το δικαίωμα τους να προωθούν οποιεσδήποτε διαδικασίες εκποίησης, συμπεριλαμβανομένης και της υπό εξέτασης διαδικασίας. Η επίσης εμπεριστατωμένη θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου των εφεσιβλήτων είναι εκ διαμέτρου αντίθετη. Κατά την εν λόγω συνήγορο, με δεδομένο αφ' ενός το ότι ο Ν.66(Ι)/12 προνοεί στο Άρθρο 24 ότι το πεδίο εφαρμογής του δεν επεκτείνεται σε προθεσμίες που αναφέρονται σε οποιαδήποτε νομική διάταξη αν η διάταξη αυτή δεν περιλαμβάνεται στις καταργούμενες από το άρθρο 29 διατάξεις και δεν είχε ανασταλεί δυνάμει του περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, και αφ' ετέρου το ότι οι πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/65, οι οποίες περιέχουν ειδικές προθεσμίες για την εκεί προβλεπόμενη διαδικασία, δεν περιλαμβάνονται στο Παράρτημα των Νόμων που καταργούνται με το Ν.66(Ι)/12 και ούτε είχαν ανασταλεί δυνάμει των σχετικών περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής Νόμων, οι πρόνοιες περί παραγραφής του Ν.66(Ι0/12 δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Το θέμα που εγείρει ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων είναι ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρον. Παρά ταύτα θα συμφωνήσω με την ευπαίδευτη συνήγορο των εφεσιβλήτων ότι υπό το φως των προνοιών του αρ.24 του Ν.66(Ι)/12, το υπό συζήτηση θέμα είναι πολύ πιο απλό. Αυτό γιατί οι πρόνοιες του Ν.9/65 που αφορούν στην παρούσα διαδικασία πλειστηριασμού δεν ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο που θεσπίστηκε ο Ν.66(Ι)/
2. Ως εκ τούτου, οι πρόνοιες αυτές δεν περιλαμβάνονται και δεν θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται στο παράρτημα των καταργηθέντων υπό του Νόμου εκείνου Νόμων ή να είχαν ανασταλεί καθ' όσον χρόνο ίσχυαν οι προηγούμενοι περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής Νόμοι. Στη βάση των πιο πάνω συνεπώς, οι περί παραγραφής πρόνοιες του αρ.5 του Ν.66(Ι)/12, οι οποίες συνιστούν τη βάση επί της οποίας εδράζεται ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης, δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι εφαρμόζονται και στις διαδικασίες εκποίησης του Μέρους VIA του Ν.9/65 στις οποίες αφορά η επίδικη διαδικασία. Ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης λοιπόν απορρίπτεται. Δ. «Τέταρτος Λόγος Έφεσης - Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ θα πρέπει να παραμεριστούν από το σεβαστό Δικαστήριο δυνάμει του εδαφίου (η) ή και (ζ) του Άρθρου 44Γ

(3)του Μέρους VIA του Ν.9/65 ενόψει του ότι εκκρεμεί σχετική αίτηση για ένταξη στο «Σχέδιο Ενοίκιο έναντι Δόσης» αναφορικά με το επίδικο ακίνητο . το οποίο ακίνητο αποτελεί την κύρια κατοικία της οικογένειας των αιτητών - εφεσειόντων 2 και 3». Σε σχέση με αυτό τον λόγο έφεσης, αμφότερες οι πλευρές παραπέμπουν στις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(3)(η), σύμφωνα με τις οποίες αποτελεί νόμιμο λόγο ακύρωσης των επίδικων Ειδοποιήσεων αν αυτές αφορούν σε ακίνητο «το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία ως αυτή ορίζεται στο σχέδιο» και ειδικότερα όταν έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο αναφορικά με την οποία ο αιτητής ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του πληροί τις προϋποθέσεις του όρου 2.2.2 του Σχεδίου ή τις προϋποθέσεις του όρου 2.

1. Επί του συγκεκριμένου θέματος δεν προτίθεμαι να επεκταθώ και θα περιοριστώ να αναφέρω τα εξής. Στην προκειμένη περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι έχει όντως υποβληθεί αίτηση για ένταξη στο συγκεκριμένο Σχέδιο (Τεκ.15) και ότι αυτή δεν έχει ακόμη αποφασιστεί. Σύμφωνα όμως με τις πρόνοιες του συγκεκριμένου Σχεδίου, στις οποίες ο ίδιος ο Νόμος παραπέμπει και τις οποίες η πλευρά των εφεσίβλητων έχει παρουσιάσει ως Τεκμήριο ΓΓ35, ένα από τα κριτήρια «επιλεξιμότητας» για ένταξη στο Σχέδιο είναι όπως η αίτηση αφορά σε «κύρια κατοικία», η αγοραία αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις €250.
2. Στην παρούσα περίπτωση η πλευρά των εφεσειόντων δεν έχει παρουσιάσει καμία εκτίμηση της κατοικίας που υποστηρίζει ότι βρίσκεται στο ακίνητο που επιδιώκεται να πωληθεί. Αντιθέτως, τέτοιες εκτιμήσεις έχουν παρουσιαστεί από τους εφεσίβλητους, και σύμφωνα με αυτές, η αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου κυμαίνεται μεταξύ €347.000 και €402.000, ήτοι πέραν του συγκεκριμένου «κριτηρίου επιλεξιμότητας». Ακόμη όμως και αν το συγκεκριμένο σημείο ήθελε προσεγγιστεί με βάση τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι εφεσείοντες, διαπιστώνεται ότι το Τεκ. 5 που κατέθεσαν οι τελευταίοι, δηλαδή το πιστοποιητικό του Κτηματολογίου, παρουσιάζει το ακίνητο να έχει εκτιμηθεί, για σκοπούς βέβαια του Κτηματολογίου, στις €325.700 κατά την 01/01/18 και στις €342.300 κατά τις 01/01/
3. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δηλαδή, φαίνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση η επίδικη ειδοποίηση δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του αρ. 44Γ

(3)(η) αφού δεν αφορά σε ακίνητο «το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο». Επιπρόσθετα όμως των πιο πάνω, στην προκειμένη περίπτωση δεν θα μπορούσε ούτε να λεχθεί ότι ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο πληροί τις προϋποθέσεις των όρων 2.2.2 ή 2.5 του Σχεδίου. Αυτό γιατί η μεν δήλωση στην αίτηση για ένταξη ότι ο αιτητής είναι δικαιούχος ΕΕΕ καταρρίπτεται από επιστολή που επισυνάπτεται στην αίτηση και η οποία αναφέρει ότι το αρμόδιο κυβερνητικό τμήμα έχει απορρίψει το αίτημα για χορήγηση ΕΕΕ (βλ. επιστολή 12/3/24 στο Τεκ.5), ενώ η δε δήλωση στην αίτηση ότι ο αιτητής έχει θεωρηθεί ως επιλέξιμος αλλά μη βιώσιμος για ένταξη στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ, καταρρίπτεται από τη σχετική απάντηση της αρμόδιας Αρχής ότι τόσο η αίτηση για ένταξη στο ΕΣΤΙΑ όσο και η ένσταση που υπεβλήθη απορρίφθηκαν για το λόγο ότι δεν προσκομίστηκαν τα απαραίτητα παραστατικά (βλ. Τεκ. ΓΓ1 και ΓΓ2 εφεσιβλήτων). Ως εκ τούτου, ούτε αυτός ο λόγος έφεσης ευσταθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους συνεπώς, κρίνω ότι κανένας από τους προβαλλόμενους και προωθούμενους λόγους έφεσης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου η αίτηση -έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εφεσίβλητων και εναντίον εφεσειόντων ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Λ. Πασχαλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. [1] Σημειώνεται εδώ ότι ο λόγος έφεσης που προβαλλόταν προς αμφισβήτηση της ορθότητας του τρόπου επίδοσης των ειδοποιήσεων τελικά δεν προωθήθηκε cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο