Άννας Παπαγεωργίου ν. Ηρακλέους Αχιλλέα Μιχαήλ, Αρ. Αίτησης / Έφεσης: 10/2023, 15/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης / Έφεσης: 10/2023 Μεταξύ: Άννας Παπαγεωργίου Αιτήτρια / Εφεσείουσα ν. Ηρακλέους Αχιλλέα Μιχαήλ Καθ ου η Αίτηση / Εφεσίβλητο Ημερομηνία: 15.10.2024 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια / Εφεσείουσα: κ. Νίκος Παπακλεοβούλου δια Νίκος Παπακλεοβούλου Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ ού η Αίτηση / Εφεσίβλητο: κα. Παναγιώτα Κλεάνθους Α Π Ο Φ Α Σ Η Έναυσμα για την καταχώρηση της παρούσης αίτησης / έφεσης αποτέλεσε η απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερομηνίας 13.12.2022 να καθορίσει ως δικαίωμα διάβασης το πλάτος των 3,66 μ. που έχει η βόρεια πλευρά του κτήματος της Αιτήτριας / Εφεσείουσας με αριθμό εγγραφής 54959, του Φ/Σχ.: 45/02, Τεμ. 375 και βρίσκεται στην Πέγεια της Επαρχίας Πάφου ως δίοδο προς την οδό για το δεσπόζον όμορο ακίνητο τεμάχιο αρ. 251 που ανήκει στον Καθ ου η Αίτηση / Εφεσίβλητο και/ή ως δουλεία διέλευσης. Η απόφαση λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 11Α[1] του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 καθώς και των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμών του 1967 και εφεσιβάλλεται εμπρόθεσμα από την Αιτήτρια με βάση το δικαίωμα που της παρέχει το άρθρο 80 του Κεφ. 224.[2] H αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου ημερομηνίας 31.01.2023 η οποία υπογράφεται από τον κ. Ανδρέα Κυπριανού και βρίσκεται στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης περιλαμβάνει το εξής περιεχόμενο: Η αιτήτρια στην πιο πάνω Αίτηση / Έφεση Άννα Παπαγεωργίου από Λευκωσία είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια με αριθμό εγγραφής 54959 και αριθμό τεμαχίου 375 και Φ/Σχ. 45/02 στον Δήμο Πέγειας. Το κτήμα τούτο έχε έκταση 3.722 τμ, είναι χωράφι, επίπεδο, το οποίο είναι ακαλλιέργητο. Μέρος της βόρειας του πλευράς εφάπτεται εγγεγραμμένου δημόσιου δρόμου. Βρίσκεται στην Πολεοδομική Ζώνη Γ3 με ανώτατο συντελεστή δόμησης 0,10:1 και κάλυψης 0,10:
- Αυτό φαίνεται με καφέ χρώμα στο σχεδιάγραμμα που είναι στο πίσω μέρος του τύπου Ν.286, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ <<Α>> και με καφέ χρώμα, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ <<Β>>. Ο Μιχαήλ Ηρακλέους εναντίον του οποίου καταχωρήθηκε η Αίτηση / Έφεση είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του κτήματος με αριθμό εγγραφής 39948 και αριθμό τεμαχίου 251 του Δήμου Πέγειας. Τούτο φαίνεται με γαλάζιο χρώμα στο σχεδιάγραμμα που είναι στο πίσω μέρος του τύπου Ν.286, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ <<Α>> με γαλάζιο χρώμα και στο σχέδιο, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ <<Β>>. Επειδή το τεμάχιο 251 στερείται επαρκούς διόδου ο Καθ ου η Αίτηση / Εφεσίβλητης Μιχαήλ Ηρακλέους αποτάθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου με την αίτηση ΑΕΔ309/2021 για καταναγκαστική απόκτηση διόδου από το κτήμα της Εφεσείουσας καθώς και από άλλα κτήματα. Η σχετική επιτόπια έρευνα έγινε στις 25.01.2022 από τον Κτηματολόγο Χαράλαμπο Αντωνίου στην παρουσία του Εφεσίβλητου Μιχαήλ Ηρακλέους και του Χαράλαμπου Κώστα Ταπακούδη, ιδιοκτήτη του δουλεύοντος τεμαχίου 608, Φ/Σχ. 35/58 στον Δήμο Πέγειας. Ο Κτηματολόγος κατά την επιτόπια έρευνα αφού μελέτησε όλα τα στοιχεία και γεγονότα καθόρισε την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση δικαιώματος του αποκτώντος μέρους καθώς και την καταβλητέα αποζημίωση, αφού έλαβε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία ή και ταλαιπωρία στους ιδιοκτήτες των επηρεαζόμενων κτημάτων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπό τις υφιστάμενες συνθήκες η επιλεγείσα δίοδος ήταν η καταλληλότερη. Η δίοδος αυτή η οποία επηρεάζει το τεμάχιο 375 του Φ/Σχ. 45/37 φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο σχεδιάγραμμα στο πίσω μέρος του τύπου Ν.286, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ <<Α>> και το ποσό της αποζημίωσης καθορίστηκε στα €4.360,
- Μέθοδος εκτίμησης. Στην υπόθεση αυτή χρησιμοποιήθηκε η συγκριτική μέθοδος Εκτίμησης και λήφθηκαν υπόψη τα πιο κάτω συγκριτικά: α. Τεμάχιο 277 του Φ/Σχ. 45/02 το οποίο είναι χωράφι έκτασης 2.342 τμ πωλήθηκε με την Π1818/2021 ημερομηνίας 03/09/2021 αντί του ποσού των €95.000,00 δηλαδή €27,17 το τμ. Τούτο φαίνεται με μπλέ χρώμα στο φωτοαντίγραφο σχεδίου ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ <<Γ>>. β. Τεμάχιο 1608 του Φ/Σχ. 45/09 το οποίο είναι χωράφι έκτασης 2.500 τμ πωλήθηκε με την Π1557/2021 ημερομηνίας 30/07/2021 αντί του ποσού των €40.000,00 και εκτιμήθηκε με Νόμο 81/70 για το ποσό των €50.000,00 δηλαδή €65.00 το τμ. Τούτο φαίνεται με κίτρινο χρώμα στο φωτοαντίγραφο σχεδίου ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ <<Γ>>. Τόσο το πρώτο συγκριτικό, όσο και το δεύτερο συγκριτικό, εμπίπτουν στην Πολεοδομική Ζώνη Γ3 με ανώτατο συντελεστή δόμησης 0.10:1 και εφάπτονται σε δημόσιο δρόμο. Με βάση τα πιο πάνω λαμβάνοντας υπόψη τα συγκριτικά α και β υιοθετήθηκε το ποσό των €24.00 το τμ το οποίο θεωρείται δίκαιο και λογικό. Λεπτομέρειες εκτίμησης. Από το κτήμα της αιτήτριας/εφεσείουσας με αριθμό τεμαχίου 375 Φ/Σχ. 45/02 θα χρησιμοποιηθούν 202 τμ για την καθορισθείσα δίοδο, ήτοι: 202 τμ x €24.00 /τμ x 90% = €4.360,00 Με βάση τα αποτελέσματα της επιτόπιας εξέτασης απεστάλησαν ειδοποιήσεις σύμφωνα με τους σχετικούς τύπους Ν.286 ημερομηνίας 13/12/2022 σε όλα τα μέρη με σχεδιάγραμμα επικολλημένο στο πίσω μέρος στο οποίο φαίνεται με κόκκινο χρώμα η κατεύθυνση και το πλάτος της διόδου. Οι λόγοι για τους οποίους ο καθορισμός της διόδου έγινε όπως φαίνεται στο σχεδιάγραμμα στο πίσω μέρος του τύπου Ν.286 με στοιχείο <<Α>> είναι οι πιο κάτω: α. Είναι η καταλληλότερη και η πιο σύντομη. β. Είναι η πλέον ομαλή. γ. Προκαλείται η λιγότερη ζημιά και οχληρία. Δεν χρησιμοποιήθηκε το υφιστάμενο δικαίωμα που διέρχεται από τα τεμάχια 7, 608 και 252 καθότι τα τεμάχια 608 και 252 ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη και η δίοδος θα του στερούσε το δικαίωμα να αναπτύξει ενιαία τα δύο κτήματα του. Το ποσό της αποζημίωσης έχει κατατεθεί από τον καθ ου η αίτηση / εφεσίβλητο μετά την πάροδο των 30 ημερών στις 18/11/2023 σύμφωνα με τον Κανονισμό 7 του Άρθρου 11Α και έχουν καταβληθεί όλα τα νενομισμένα δικαιώματα. Με την υπό κρίση αίτηση / έφεση που καταχωρήθηκε στις 16.01.2023 η Εφεσείουσα εξαιτείται: 1.Απόφαση και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την Απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ενεργούντος μέσω του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου της Πάφου, ημερομηνίας 13.12.22 με την οποία καθόρισε ως δικαίωμα διάβασης το πλάτος των 3,66 μ. που έχει η βόρεια πλευρά του κτήματος της Αιτήτριας / Εφεσείουσας με αριθμό εγγραφής 54959, του Φ/Σχ.: 45/02, Τεμ. 375 στην Πέγεια, ως δίοδο προς την οδό για το δεσπόζον όμορο τεμάχιο αρ. 251 που φέρεται να ανήκει στον Καθ ου η Αίτηση / Εφεσίβλητο και/ή ως δουλεία διέλευσης. Διαζευτικά και/ή άνευ βλάβης ως προς τα πιο πάνω αυτή αιτείται: (α) Όπως η προσβαλλόμενη Απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ανατραπεί καθ ολοκληρία αφού δεν προηγήθηκε η απαιτούμενη έγκυρη ειδοποίηση για τον χρόνο διενέργειας της σκοπούμενης επιτόπιας εξέτασης και/ή δόθηκε αντινομικά με κενή ημερομηνία διενέργεια της επιτόπιας εξέτασης και/ή ζήτημα αντίθετο προς κάθε συναφή νομική διάταξη και/ή επιτρεπτή εξουσία και διαδικασία που παραχωρείται στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας. (β) Όπως διαταχθεί άλλη έρευνα προς τη πλευρά των ομόρων και/ή γειτονικών τεμαχίων στη βορειοδυτική πλευρά του επηρεαζόμενου κτήματος της Αιτήτριας/Εφεσείουσας με αριθμούς τεμαχίων 608, 7 & 252 που γειτνιάζουν με το Δεσπόζον και από όπου ήδη διέρχεται τέτοιο δικαίωμα προς όφελος του υπερκείμενου τεμαχίου αρ. 253 στο περιορισμένο μήκος των 19,3 μ. και εμβαδού μόλις 65 Τ.Μ. και/ή ως η μικρότερη, η συντομότερη και δημιουργούσα την ολιγότερη ενόχληση, ζημιά, οχληρία, ταλαιπωρία δίοδος. (γ) Σε περίπτωση που δεν γίνουν αποδεκτά τα πιο πάνω Διάταγμα και/ή Απόφαση που να καθορίζει το ύψος των καταβλητέων αποζημιώσεων επειδή οι καθορισθείσες με την προσβαλλόμενη απόφαση είναι πολύ χαμηλές και μη ικανοποιητικές υπό τις περιστάσεις 2.Περαιτέρω και/ή άλλη διαταγή και/ή θεραπεία.
- Τα έξοδα της αίτησης πλέον Φ.Π.Α. Η αίτηση / έφεση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση της Εφεσείουσας καθώς και του Αγρονόμου / Τοπογράφου / Μηχανικού Κτηματολογίου και Οδοποιίας κ. Ιεζεκιήλ Ιεζεκιήλ ο οποίος μάλιστα ετοίμασε και σχετική Τεχνική Έκθεση μαζί με παραρτήματα. Μελετώντας το περιεχόμενο της αίτησης προκύπτει ότι η βασική επιχειρηματολογία για την προσβολή της απόφασης του Διευθυντή στηρίζεται στα ακόλουθα: α. Όταν της αποστάλθηκε από το Κτηματολόγιο το Έντυπο Ν. 285 αναφορικά με τον φάκελο 6/ΑΕΔ/309/2021 σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού 5 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμών[3] σε αυτό δεν περιλαμβανόταν η ημερομηνία και ώρα καθορισμού για την διενέργεια της επιτόπιας έρευνας και η ίδια ουδέποτε ενημερώθηκε για να παρευρεθεί σε τέτοια επιτόπια έρευνα. β. Ότι η απόφαση που λήφθηκε για την παραχώρηση διόδου στο τεμάχιο 251 μέσω των τεμαχίων 375 (αιτήτριας) και του τεμαχίου 608 (ιδιοκτησίας του Ταπακούδη Κώστα Χαράλαμπου) δεν είναι ούτε η καταλληλότερη και πιο σύντομη, ούτε και η πλέον ομαλή αλλά ούτε και προκαλείται η λιγότερη ζημιά και οχληρία. Με την απόφαση του Διευθυντή ουσιαστικά απαιτείται η παραχώρηση συνολικής έκτασης 278 τετραγωνικών μέτρων έτσι ώστε να δοθεί δίοδος στο τεμάχιο 251 από τον υφιστάμενο δημόσιο δρόμο και ουσιαστικά επηρεάζεται το τεμάχιο της αιτήτριας με αριθμό 375 από το οποίο θα πρέπει να παραχωρηθούν 202 τ.μ. καθώς και το τεμάχιο 608 από το οποίο θα πρέπει να παραχωρηθούν άλλα 76 τ.μ. ήτοι σύνολο 278 τ.μ. Λήφθηκε απόφαση δηλαδή για την παραχώρηση διόδου ως το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και δεν επιλέχθηκε ως καταλληλότερη η χορήγηση διόδου δια επέκτασης υφιστάμενου δικαιώματος διόδου που υπάρχει ήδη (σχετικός ο φάκελος Β697/98) και δίνει πρόσβαση στο τεμάχιο
- Η δίοδος αυτή υπάρχει ήδη η οποία περνά από τα τεμάχια 7, 608 και 252 και δίνει πρόσβαση στο τεμάχιο
- Μάλιστα ως σημειώνει σύμφωνα και με την σχετική αποτύπωση που έχει διενεργηθεί από τον κ. Ιεζεκιήλ η επέκταση της υφιστάμενης διόδου από το σημείο Θ μέχρι το σημείο Ε όπου μπορεί να δοθεί ουσιαστικά δίοδος στο τεμάχιο 251 είναι μήκους μόλις 19,3 μέτρων ενώ απαιτούνται μόνο 65 τμ παραχώρησης γης από τα τεμάχια 608 και
- Επιπρόσθετα επιχειρηματολογεί με την αίτηση σε σχέση με την ύπαρξη υψομετρικής διαφοράς από την δίοδο που έχει επιλεχθεί περί τα 3 μέτρα και θα απαιτηθεί ψηλό κόστος κατασκευής αντιστήριξης ενώ το πλάτος των 3.66 μέτρων που έχει καθοριστεί δεν είναι δυνατό να χωράει δύο αυτοκίνητα ερχόμενα εξ αντιθέτου ταυτόχρονα. Η ένσταση καταχωρήθηκε στις 19.04.2023, περιλαμβάνει 16 λόγους ένστασης και υποστηρίζεται από σύντομη ένορκη δήλωση του καθ ου η αίτηση / εφεσίβλητου. Ουσιαστικά αυτός για σκοπούς υποστήριξης της ένστασης του υιοθετεί το περιεχόμενο της αιτιολογημένης έκθεσης του Κτηματολογίου και περαιτέρω ισχυρίζεται πως είναι αναγκαία η χορήγηση διόδου προς όφελος του ακινήτου έτσι ώστε αυτός να μπορέσει να το αξιοποιήσει και συγκεκριμένα να ανεγείρει εντός αυτού γεωργικής αποθήκης. Η ακρόαση της Αίτησης: Η ακρόαση της Αίτησης / Έφεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση και δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε προσώπου. Το σύνολο της μαρτυρίας είναι στον φάκελο της διαδικασίας, όπως και η αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, προς υποστήριξη των θέσεων τους. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ότι αναφέρθηκε, στην πλήρη του μορφή, ακόμα κι αν δεν γίνεται αυτούσια, ειδική ή λεπτομερής αναφορά. Νομική Πτυχή: Σύμφωνα με το άρθρο 11Α Κεφ.224, ανεξάρτητα από τις λοιπές διατάξεις του Κεφ.224, εάν ακίνητη ιδιοκτησία, εξαιτίας οποιουδήποτε λόγου, είναι περίκλειστη, με τέτοιο τρόπο ώστε να στερείται της αναγκαίας διόδου σε δημόσιο δρόμο, ή εάν η υφιστάμενη δίοδος είναι ανεπαρκής για την κατάλληλη χρήση αυτής, ανάπτυξη ή εκμετάλλευση, ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας δικαιούται να απαιτήσει δίοδο επί των γειτονικών ακινήτων ιδιοκτησιών, με πληρωμή εύλογης αποζημίωσης. Η κατεύθυνση της διόδου και η έκταση του δικαιώματος για χρήση αυτής, καθώς και η αποζημίωση που πρέπει να καταβάλλεται καθορίζονται από τον Διευθυντή, αφού προηγηθεί γνωστοποίηση προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, και αν κατόπιν της γνωστοποίησης αυτής οποιοδήποτε από τα ενδιαφερόμενα μέρη παραλείψει να παρευρεθεί κατά την επιτόπια έρευνα που ορίζεται στη γνωστοποίηση, ο Διευθυντής δύναται να προχωρήσει σε κάθε απαιτούμενη ενέργεια στην απουσία του. Υποχρέωση των γειτόνων για παροχή διόδου δεν υφίσταται αν η συγκοινωνία της ακίνητης ιδιοκτησίας προς τον δημόσιο δρόμο σταμάτησε από αυτόβουλη πράξη ή παράλειψη του κυρίου αυτής. Δίοδος που χορηγήθηκε βάσει του άρθρου αυτού θεωρείται ως δικαίωμα, δουλεία ή ωφέλημα που αποκτήθηκε βάσει των διατάξεων του άρθρου 11 Κεφ.
- Ο ιδιοκτήτης του ακινήτου που αιτείται τη δίοδο, θα πρέπει να αποδεικνύει, προς τον Διευθυντή, πως: (α) το ακίνητό του περιβάλλεται από άλλα ακίνητα και δεν έχει καθόλου ή επαρκή δίοδο σε δημόσιο δρόμο, διαπίστωση που είναι αντικειμενική (δεν έχει σημασία τη πιστεύει ο ίδιος)· (β) η απομόνωσή του δεν οφείλεται σε πράξεις του ίδιου· (γ) είναι αναγκαία η παροχή διόδου για να υπάρχει πρόσβαση στον δημόσιο δρόμο, για την εξυπηρέτηση της κανονικής εκμετάλλευσης του ακινήτου, σύμφωνα με τον προορισμό του· (δ) η δίοδος που ζητείται είναι για να υπάρχει πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο με την έννοια του άρθρου 2 Κεφ.224, δηλαδή σε οδό, πλατεία, μονοπάτι, ανοικτό χώρο ή χώρο επί του οποίου το κοινό έχει δικαίωμα διόδου και περιλαμβάνει οποιαδήποτε γη που εκχωρήθηκε από, ή με τη συναίνεση, της αρμόδιας αρχής ως δημόσιος δρόμος· και (ε) είναι διατεθειμένος ο ιδιοκτήτης του ακινήτου που αιτείται τη δίοδο να καταβάλει την κατάλληλη αποζημίωση, η καταβολή της οποίας είναι όρος του ενεργού της καθορισθείσας διόδου. Ο Διευθυντής, κατά τον καθορισμό δικαιώματος διόδου, έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, την οποία πρέπει, βεβαίως, να ασκεί κατά τρόπο εύλογο και δίκαιο. Σε αυτό το πλαίσιο, σε περίπτωση που η αναγκαία δίοδος δεν μπορεί να διέλθει διά μέσου μόνον ενός ακινήτου, αλλά με τον περιορισμό της παροχής διόδου βαρύνονται περισσότερα γειτονικά/όμορα ακίνητα, για την επιλογή, χρησιμοποιούνται κάποια κριτήρια, που συνθέτουν την αρχή της αναλογικότητας, όπως το κριτήριο της προσφορότητας (δίοδος που είναι προσφορότερη για την εξυπηρέτηση του περίκλειστου ακινήτου, λαμβανομένων υπόψη της έκτασης, του μήκους της διόδου, της λειτουργικότητας, του κόστους, κ.λπ.), και το κριτήριο της φειδούς (ποια δίοδος επιβαρύνει λιγότερο). Σύμφωνα με τους Κανονισμούς, το αποκτών μέρος επιδίδει στο δουλεύον μέρος ειδοποίηση μαζί με τοπογραφικό σχέδιο, δια της οποίας πληροφορεί το δουλεύον μέρος για την σκοπούμενη αποκτήση διόδου επί του δουλεύοντος ακινήτου, δίδοντας πλήρη στοιχεία της δικής του ιδιοκτησίας, για το δικαίωμα που σκοπεί να αποκτήσει, και για τους λόγους για τους οποίους η απόκτησή του είναι αναγκαία. Εντός 60 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης αυτής, το αποκτών μέρος εφοδιάζει τον Διευθυντή με αντίγραφο της ειδοποίησης και απόδειξη της επίδοσής της και ζητά εγγράφως ο Διευθυντής να καθορίσει την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση αυτής δικαιώματος και την καταβλητέα αποζημίωση, καταβάλλοντας ταυτόχρονα τα νενομισμένα τέλη. Πριν από την εξέταση της αίτησης του αποκτώντος μέρους, ο Διευθυντής δίδει ειδοποίηση τουλάχιστον 7 ημερών στα ενδιαφερόμενα μέρη με την οποία τους κοινοποιεί την ημερομηνία κατά την οποία προτίθεται να επιθεωρήσει τα αναφερόμενα ακίνητα. Ο Διευθυντής, κατόπιν επιτόπιας έρευνας και μελέτης όλων των σχετικών στοιχείων και γεγονότων, καθορίζει την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση αυτής δικαιώματος του αποκτώντος μέρους και την υπ' αυτού καταβλητέα αποζημίωση, και γνωστοποιεί τον καθορισμό των θεμάτων αυτών προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Σε περίπτωση ύπαρξης και άλλου ή άλλων ακινήτων πλην του δουλεύοντος ακινήτου που, κατά τη γνώμη του Διευθυντού είναι κατάλληλα για τη δημιουργία διόδου επ' αυτών, ό Διευθυντής μπορεί να αναβάλει τον καθορισμό της αιτουμένης διόδου και να ζητήσει από το αποκτών μέρος όπως, εντός 60 ημερών από την έκφραση αυτής της γνώμης από τον Διευθυντή να επιδώσει στον ιδιοκτήτη ή τους ιδιοκτήτες των ακινήτων την ειδοποίηση που προβλέπεται στον Κανονισμό 3, και εφόσον υπάρξει συμμόρφωση με τον Κανονισμό 4 και του Διευθυντού με τον Κανονισμό 5, ο Διευθυντής, κατόπιν νέας επιτόπιας έρευνας και μελέτης όλων των σχετικών στοιχείων και γεγονότων, και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία ή ταλαιπωρία, αποφασίζει επί ποιου ή ποιων ακινήτων θα παραχωρηθεί η δίοδος και καθορίζει την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση αυτής δικαιώματος του αποκτώντος μέρους και την υπ' αυτού καταβλητέα αποζημίωση, και γνωστοποιεί τον υπ' αυτού καθορισμό των θεμάτων αυτών προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Σύμφωνα με το άρθρο 80 Κεφ. 224, κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Κεφ.224 δύναται, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης, να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο. Το Δικαστήριο, κατά την αναθεώρηση της απόφασης του, εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων που εμπίπτουν εντός της σφαίρας του δημοσίου δικαίου, με δυνατότητα τροποποίησης της προσβαλλόμενης απόφασης. Δεν αντικαθιστά εύκολα τη διακριτική ευχέρεια του Διευθυντή με τη δική του, παρά μόνον εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση.[4] Σύμφωνα με το άρθρο 6 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 ο Διευθυντής οφείλει να εκδώσει αιτιολογημένη απόφαση.[5] Αυτή δίδεται από τον Διευθυντή είτε πριν την καταχώρηση της αίτησης/έφεσης νοουμένου ότι ζητηθεί από το πρόσωπο που έχει παράπονο από την απόφαση του Διευθυντή και ο οποίος εκδηλώνει την πρόθεσή του να την εφεσιβάλει (Καν. 6
(1)), είτε μετά την καταχώρηση της αίτησης/έφεσης εντός 14 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της προς αυτόν (Καν. 6
(2)). Επίσης σημειώνεται ότι η αιτιολογία της απόφασης του Διευθυντή δεν απαιτείται από τον Νόμο να περιέχεται στην κοινοποίηση της απόφασής του, αλλά σε δήλωση που επακολουθεί μετά την καταχώρηση έφεσης εναντίον της απόφασής του.[6] Συμπεράσματα: Η αιτήτρια διαμαρτύρεται ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για την ακριβή ημερομηνία και ώρα που θα διενεργείτο η επιτόπια έρευνα που αφορούσε το αίτημα παραχώρησης διόδου προς το τεμάχιο
- Μάλιστα προς υποστήριξη της θέσης αυτής επισυνάπτει αντίγραφο του Εντύπου Ν. 285 που της αποστάλθηκε από το Κτηματολόγιο στο οποίο στην 2η σελίδα αυτού δεν αναφέρει την ημερομηνία και ώρα που θα λάμβανε χώρα η επιτόπια έρευνα αφού στις αντίστοιχες θέσεις επί του εντύπου υπάρχει κενό. Επιπρόσθετα και από το περιεχόμενο της αιτιολογημένης έκθεσης προκύπτει πως η Αιτήτρια δεν ήταν παρούσα (είτε αυτή προσωπικά είτε αντιπρόσωπος της) κατά την επιτόπια έρευνα που φαίνεται να έλαβε χώρα στις 25.01.2022 χωρίς να αναφέρεται οτιδήποτε ότι πράγματι αυτή είχε ενημερωθεί για το πότε αυτή θα ελάμβανε χώρα. Συνεπώς από τα πιο πάνω έχω ικανοποιηθεί ότι η αιτήτρια δεν έλαβε την απαιτούμενη ειδοποίηση για σκοπούς διενέργειας επιτόπιας έρευνας κατά παράβαση του Κανονισμού 5 των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμών. Σε σχέση με την ληφθείσα απόφαση για παραχώρηση διόδου προς όφελος του τεμαχίου 251 μέσω των τεμαχίων 608 και 375 και όχι την χρήση της υφιστάμενης διόδου που εξασφάλιζε πρόσβαση στο τεμάχιο 253 και η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί δια επέκτασης για να δοθεί δίοδος στο τεμάχιο 251 σημειώνω τα ακόλουθα: Καταρχάς η μόνη δικαιολογία που δίδεται στην αιτιολογημένη έκθεση για την μη χρησιμοποίηση του υφιστάμενου δικαιώματος που διέρχεται των τεμαχίων 7, 608 και 252 ήταν ότι τα τεμάχια 608 και 252 ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη και η δίοδος θα στερούσε το δικαίωμα να αναπτύξει ενιαία τα δύο κτήματα του. Αξιοσημείωτο ότι καμία άλλη εξήγηση δεν δίνεται όπως για παράδειγμα πως μπορεί να γίνει ενιαία ανάπτυξη των δύο αυτών κτημάτων όταν αμφότερα όπως φυσικά και όλα τα υπόλοιπα όμορα ή γειτονικά τεμάχια εμπίπτουν στην Πολεοδομική Ζώνη (Γεωργική Ζώνη) Γ
- Δεν γίνεται καμιά αναφορά αν στην Πολεοδομική Ζώνη αυτή μπορεί να επιτραπεί τέτοια ενιαία ανάπτυξη κάτι που συνήθως αποτελεί δυνατότητα σε οικιστικές ή τουριστικές ζώνες και όχι στην ζώνη της υπό εξέταση περίπτωσης. Ούτε και αναφέρεται κατά πόσον τα συγκεκριμένα τεμάχια συνορεύουν με τεμάχια άλλης ζώνης (ενδεχόμενα τουριστικής ή οικιστικής) και ότι αναμένεται και η ένταξη και αυτών σε τέτοια αναβαθμισμένη Πολεοδομική Ζώνη. Αποκλείστηκε ουσιαστικά το υφιστάμενο δικαίωμα διόδου το οποίο με μια μικρή επέκταση μήκους μόλις 19,3 μέτρων προς το τεμάχιο 251 και με μόλις 65 τετραγωνικά μέτρα που θα λαμβάνονταν από τα τεμάχια 608 και 252 θα έδιδε πρόσβαση στο περίκλειστο τεμάχιο 251 και επιλέγηκε να δοθεί άλλη πρόσβαση με την προσβαλλόμενη απόφαση μέσω των τεμαχίων 608 και 375 η οποία θα επηρέαζε συνολική έκταση ιδιωτικής γης 278 τ.μ. και συγκεκριμένα 202 τ.μ. επηρεάζουν το τεμάχιο 375 της Αιτήτριας και 76 τ.μ. το τεμάχιο 608 ιδιοκτησίας του Ταπακούδη Κώστα Χαράλαμπου. Επιλέχθηκε δηλαδή μια νέα δίοδος μεγαλύτερη κατά 213 τ.μ. από ότι αν χρησιμοποιείτο η δίοδος από υφιστάμενη οδό με μόνη αιτιολογία τη στέρηση του δικαιώματος του ιδιοκτήτη των τεμαχίων 608 και 252 να αναπτύξει αυτά ενιαία παρά το ότι αυτά εμπίπτουν στην Πολεοδομική Ζώνη Γ3 (Γεωργική Ζώνη) με ανώτατο συντελεστή δόμησης 0.10:1 και κάλυψης 0,10:
- Επιπρόσθετα καμιά αναφορά δεν γίνεται στην απόφαση στην ύπαρξη τέτοιων υψομετρικών διαφορών για να αναδειχθεί ποια από τις δύο διόδους ήταν η καταλληλότερη υπο τις περιστάσεις αφού η υφιστάμενη δίοδος αποκλείστηκε αποκλειστικά και μόνο στην βάση της πιο πάνω επιχειρηματολογίας. Καλό θα ήταν σε τέτοιες περιπτώσεις να γίνεται και ενασχόληση και με ζητήματα που αφορούν τα υφιστάμενα υψόμετρα με ενδεχόμενη μάλιστα καταγραφή και αποτύπωση τους επί σχεδίου και παρουσίαση τους αν απαιτηθεί και επί Δικαστηρίου πράγμα το οποίο δεν γίνεται στην υπο εξέταση περίπτωση. Απεναντίας η αναντίλεκτη μαρτυρία από πλευράς Αιτήτριας φανερώνει την ακαταλληλότητα της προτεινόμενης διόδου μέσω των τεμαχίων 608 και 375 λόγω της ύπαρξης υψομέτρου περί τα 3 μέτρα σε αντίθεση με την επίπεδη και ομαλή επιφάνεια που φαίνεται να παρουσιάζεται στην υφιστάμενη οδό επιλογή που αποκλείστηκε βασιζόμενη σε μία και μοναδική αιτιολογία. Κατάληξη: Συνεπώς ένεκα: (α) της μη ενημέρωσης της αιτήτριας για την ημερομηνία και ώρα διενέργειας επιτόπιας έρευνας επί του Εντύπου Ν. 285 και (β) λόγω της ελλιπούς έρευνας και αιτιολογίας όσον αφορά τη δυνατότητα χρησιμοποίησης της εναλλακτικής επιλογής που αφορά στην ήδη υφιστάμενη δίοδο προς όφελος γειτονικού τεμαχίου, Εκδίδεται Διάταγμα δια του οποίου η απόφαση / γνωστοποίηση του Διευθυντή ημερομηνίας 13.12.2022, με την οποία καθορίστηκε δίοδος προς όφελος του τεμαχίου 251, Φ/Σχ. 45/02, Τμήμα 0, αριθμού εγγραφής 613300/0/39948 (δεσπόζον) με επιβάρυνση του τεμαχίου 375, Φ/Σχ. 45/02, Τμήμα 0, αριθμού εγγραφής 613300/0/54959 (δουλεύον) και άλλου ακινήτου ακυρώνεται. Διατάσσεται η επανεξέταση από τον Διευθυντή της αίτησης του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 251, Φ/Σχ. 45/02, Τμήμα 0, αριθμού εγγραφής 613300/0/39948 για παροχή διόδου, με γνωστοποίηση στους ιδιοκτήτες των γειτονικών τεμαχίων 7, 608, 252, 251 και 375 ως ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Σε σχέση με τα έξοδα της αίτησης σημειώνω πως η διαδικασία δεν είναι αντιπαραθετική. Ο Εφεσίβλητος δεν ευθύνεται για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης και ο Διευθυντής δεν είναι διάδικος συνεπώς κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιδοθεί από την Εφεσείουσα και στον ιδιοκτήτη του τεμαχίου 608, Φ/Σχ. 35/58, Τμήμα 0, αρ. εγγραφής 613300/0/54960 (Ταπακούδη Κώστα Χαράλαμπο) για να λάβει γνώση για την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή η οποία αφορά και επηρεάζει και το δικό του ακίνητο. Η απόφαση του Δικαστηρίου να κοινοποιηθεί από το Πρωτοκολλητείο στον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. (Υπ.) ........................... Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Υποχρέωση παροχής διόδου 11Α.-
(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Νόμου αυτού αν ακίνητη ιδιοκτησία εξαιτίας οποιουδήποτε λόγου είναι περίκλειστη με τέτοιο τρόπο ώστε να στερείται της αναγκαίας διόδου σε δημόσιο δρόμο, ή αν η υφιστάμενη δίοδος είναι ανεπαρκής για την κατάλληλη χρήση αυτής, ανάπτυξη ή εκμετάλλευση ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας δικαιούται να απαιτήσει δίοδο επί των γειτονικών ακινήτων ιδιοκτησιών με πληρωμή εύλογης αποζημίωσης. Για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού "δίοδος" περιλαμβάνει το δικαίωμα διοχέτευσης ύδατος, λυμάτων ή οποιουδήποτε άλλου υγρού μέσω αυλακιών, ή σωλήνων ή οποιουδήποτε άλλου κατάλληλου μέσου.
(2)Η κατεύθυνση της διόδου και η έκταση του δικαιώματος για χρήση αυτής, καθώς και η αποζημίωση που πρέπει να καταβάλλεται καθορίζονται από το Διευθυντή αφού προηγηθεί γνωστοποίηση προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, και αν κατόπι της γνωστοποίησης αυτής οποιοδήποτε από τα ενδιαφερόμενα μέρη παραλείψει να παρευρεθεί κατά την επιτόπια έρευνα που ορίζεται στη γνωστοποίηση ο Διευθυντής δύναται να προχωρήσει σε κάθε απαιτούμενη ενέργεια στην απουσία του.
(3)Υποχρέωση των γειτόνων για παροχή διόδου δεν υφίσταται αν η συγκοινωνία της ακίνητης ιδιοκτησίας προς το δημόσιο δρόμο σταμάτησε από αυτόβουλη πράξη ή παράλειψη του κυρίου αυτής.
(4)Αν ένεκα εκποίησης μέρους της ακίνητης ιδιοκτησίας απεκόπηκε η συγκοινωνία του μέρους που εκποιήθηκε ή απέμεινε προς το δημόσιο δρόμο, για παροχή διόδου υποχρεούται ο κύριος του μέρους, μέσω του οποίου εγίνετο μέχρι τώρα η συγκοινωνία. Με εκποίηση μέρους εξομοιώνεται και η εκποίηση μιας από περισσότερες ακίνητες ιδιοκτησίες που ανήκουν στον ίδιο κύριο.
(5)Δίοδος που χορηγήθηκε βάσει του άρθρου αυτού θεωρείται ως δικαίωμα, δουλεία ή ωφέλημα που αποκτήθηκε βάσει των διατάξεων του άρθρου 11, και οι διατάξεις του Νόμου αυτού θα εφαρμόζονται σε οποιαδήποτε τέτοια δίοδο.
(6)Το Υπουργικό Συμβούλιο εκδίδει Κανονισμούς ρυθμίζοντας κάθε θέμα το οποίο χρειάζεται ρύθμιση για την καλύτερη εφαρμογή του άρθρου αυτού και ιδιαίτερα τη διαδικασία που ακολουθείται για τους σκοπούς αυτού: Νοείται ότι Κανονισμοί που έγιναν βάσει του εδαφίου αυτού κατατίθενται στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία εντός 15 ημερών από την κατάθεση αυτή αποφασίζει σχετικά με αυτούς. Σε περίπτωση έγκρισης ή τροποποίησης των Κανονισμών που κατατέθηκαν με τον τρόπο αυτό, αυτοί τίθενται σε ισχύ όπως εγκρίθηκαν από τη Βουλή.
(7)Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζονται επί οποιασδήποτε φύσεως κρατικής γης χωρίς ειδική γι' αυτό απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και με τέτοιους όρους ως ήθελε προβλεφθεί στην απόφαση. [2] Εφέσεις κατ' αποφάσεων του Διευθυντή
- Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη Δημοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούμενο πρόσωπο εμποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ημερών, να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιμο. [3]
- Προ της εξετάσεως της αιτήσεως του αποκτώντος μέρους ό Διευθυντής δίδει ουχί βραχυτέραν τών επτά ήμερων ειδοποίησιν εις τά ενδιαφερόμενα μέρη κοινοποιών εις αυτούς τήν ήμερομηνίαν καθ' ην προτίθεται νά επιθεώρηση τά ώς εΐρηται ακίνητα [4] Peyiotis v. Polemides
(1982)1 CLR 442, Λιασίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1989)1 ΑΑΔ 185, Αθανάση ν. Χατζημάμα
(1990)1 ΑΑΔ 208, Σολωμόντος ν. Παπανεοκλή
(1992)1 ΑΑΔ 906, 912, Παύλου ν. Νεοφύτου
(1995)1 ΑΑΔ 973, Αριστοτέλους ν. Χ'Κυριάκου
(2001)1 ΑΑΔ 100. [5] Η ανάγκη για την αιτιολόγηση απόφασης του Διευθυντή προβλέπεται από το άρθρο 6 των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, το οποίο προβλέπει ως ακολούθως:
(1)The Director shall, when so requested by a person aggrieved by any order, notice or decision of the Director made or given under the provisions of the Law, who signifies his intention to appeal against such order, notice or decision, furnish such person with a statement of his reasons thereof, which statement shall be filed with the Registrar together with the summons (Form 2).
(2)Where an office copy of the summons (Form 2) is served on the Director under the provisions of Rule 5, he shall, within fourteen days after the date of such service, file with the Registrar a statement of his reasons for the order, notice or decision appealed against, unless he shall have previously supplied such statement to the person aggrieved under the provisions of paragraph
(1)of this rule: Provided that the Director may, within the aforesaid period of fourteen days, apply to the Court ex parte for an extension of time, and shall forthwith give notice of any extension allowed by the Court to all parties to the proceedings.
(3)On filing his statement of reasons with the Registrar, the Director shall leave, for each party to the proceedings, a copy thereof for service plus a duplicate of such copy for the affidavit of service». Σε ελεύθερη μετάφραση: «
(1)Ο Διευθυντής, όταν του ζητηθεί από πρόσωπο που έχει παράπονο από οποιοδήποτε διάταγμα, ειδοποίηση ή απόφαση του Διευθυντή, η οποία εκδόθηκε στην βάση των προνοιών του Νόμου και ο οποίος εκδηλώνει την πρόθεσή του να εφεσιβάλει αυτό το διάταγμα, ειδοποίηση ή απόφαση, παρέχει στο πρόσωπο αυτό έκθεση με τους λόγους γι' αυτή του την απόφαση, ειδοποίηση ή διάταγμα η οποία καταχωρείται στον Πρωτοκολλητή μαζί με την κλήση (Έντυπο 2)
(2)Όταν επίσημο αντίγραφο της αίτησης (Έντυπο 2) επιδίδεται στον Διευθυντή δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 5 ο Διευθυντής εντός 14 ημερών μετά την ημερομηνία της επίδοσης καταχωρεί στον Πρωτοκολλητή έκθεση με τους λόγους του για το διάταγμα, ειδοποίηση ή απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός εάν έχει προμηθεύσει από προηγουμένως με τέτοια έκθεση το πρόσωπο που έχει παράπονο δυνάμει των προνοιών της παραγράφου
(1)αυτού του Κανονισμού: νοείται ότι ο Διευθυντής δύναται, εντός της πιο πάνω περιόδου των 14 ημερών, να αιτηθεί μονομερώς στο Δικαστήριο για παράταση του χρόνου και θα δώσει πάραυτα ειδοποίηση οποιασδήποτε παράτασης που επιτράπηκε από το Δικαστήριο σε όλα τα διάδικα μέρη στην διαδικασία
(3)Με την καταχώρηση της έκθεσης των λόγων του στον Πρωτοκολλητή ο Διευθυντής θα αφήσει αντίγραφο της έκθεσης για κάθε διάδικο μέρος στην διαδικασία πλέον αντίγραφο τέτοιου αντίγραφου για την ένορκη δήλωση επίδοσης». [6] Στην υπόθεση Θάλεια Ιωάννου Κλεοβούλου ν. Ανδρέα Γιαννακού Χρ. Πελίδη
(2001)1 ΑΑΔ 46 η οποία αφορούσε συνοριακή διαφορά ο εφεσίβλητος καταχώρησε έφεση εναντίον της απόφασης του Διευθυντή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ήταν αναιτιολόγητη και με βάση τις αρχές που διέπουν το θέμα αιτιολόγησης των αποφάσεων και κατ' αναλογία με διοικητικές αποφάσεις ακύρωσε την απόφαση και διέταξε την επανεξέταση της αίτησης. Η εφεσείουσα προσέβαλε την πρωτόδικη απόφαση ισχυριζόμενη ότι κακώς και εσφαλμένα το Επαρχιακό Δικαστήριο χειρίσθηκε την υπόθεση ωσάν να επρόκειτο περί διοικητικής απόφασης. Η πρωτόδικη απόφαση έπρεπε σύμφωνα με την εφεσείουσα να ακυρωθεί. Το Εφετείο αποφάσισε ότι από τους Κανονισμούς 5 και 6 των Κανονισμών του 1956 προκύπτει ότι η αιτιολογία της απόφασης του Διευθυντή δεν απαιτείται από τον Νόμο να περιέχεται στην κοινοποίηση της απόφασής του, αλλά σε δήλωση που επακολουθεί μετά την καταχώρηση έφεσης εναντίον της απόφασής του. Η έφεση έγινε δεκτή και η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου παραμερίσθηκε. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο