Αίτηση από: THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED ν. Αναφορικά με τον Εμμανουήλ Σταυρίδη, Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 34/2019, 29/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 34/2019 Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 Αναφορικά με τον Εμμανουήλ Σταυρίδη με Αρ. Εγγρ, Αλλ. χχχ, από χχχ Πάφος - Χρεώστη Αίτηση από: THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, εκ Λευκωσίας - Πιστώτρια Ημερομηνία: 29.11.24 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια - Πιστώτρια: κος Β. Παπαδόπουλος για Στέλιος Στυλιανίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η αίτηση - Χρεώστη: κα Μ. Παπαβασιλείου για Argiro S. Charalambous L.L.C. Για Σύμβουλο Αφερεγγυότητας: καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση που καταχωρίστηκε στις 06.04.23 η Αιτήτρια (στο εξής η «Πιστώτρια») επιδιώκει τον τερματισμό της ισχύος του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής («ΠΣΑ») που της επιβλήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 17.02.20 του Ε.Δ. Πάφου και αφορά τον Καθ' ου η αίτηση (στο εξής «Χρεώστη»). Η αίτηση αυτή εδράζεται, ανάμεσα σ' άλλα, στα άρθρα 33, 60-63 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 (Ν.65(Ι)/2015), στους κανονισμούς 4 & 21 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016 (5/2016), στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με την Πιστώτρια δικαιολογούν την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, περιέχονται σε ένορκη δήλωση της κυρίας Ανδρούλλας Κανάρη, νυν λειτουργού στην εταιρεία Themis Portfolio Management Limited η οποία είναι 100% θυγατρική εταιρεία της Πιστώτριας που είναι ο οργανισμός ο οποίος, κατ' εφαρμογή του άρθρου 18 του Ν.169(Ι)/2015 και δυνάμει των προνοιών του Σχεδίου Κανονισμού που επικυρώθηκε στις 04.06.21 κατόπιν έκδοσης διατάγματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ανέλαβε τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων και συναφών θεμάτων, ανάμεσα στα οποία και την παρούσα υπόθεση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα επιβολής ΠΣΑ, του οποίου η ακύρωση επιδιώκεται με την υπό κρίση αίτηση. Προς υποστήριξη της ένορκης δήλωσης επισυνάπτονται διάφορα έγγραφα. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης μπορεί να αναφερθεί η δήλωση της ομνύουσας ότι το ΠΣΑ προνοεί την καταβολή μηνιαίων δόσεων ύψους €1.812 για περίοδο συνολικά 216 μηνών, ήτοι οι 60 μήνες που διαρκεί το ΠΣΑ και έπειτα άλλοι 156 μήνες. Είναι η θέση της Πιστώτριας ο Χρεώστης παρέλειψε να προβεί σε μηνιαίες πληρωμές για περίοδο μεγαλύτερη των 5 μηνών. Σύμφωνα με την ομνύουσα, από τις 05.10.22 μέχρι την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης της στις 06.04.23 ο Αιτητής δεν έχει πληρώσει οποιαδήποτε δόση. 'Όπως ακόμη αναφέρεται, ο Χρεώστης, πέραν των πιο πάνω οφειλομένων δόσεων, ενώ έπρεπε να είχε πληρώσει ποσό €63.420 για την περίοδο από 05/20 μέχρι 03/23 που αντιστοιχεί σε 35 μήνες χ €1.812 κατέβαλε μόλις €41.878. Ο Χρεώστης αντέδρασε με την καταχώριση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί 11 λόγων. Δεν χρειάζεται να τους απαριθμήσω. Αναφορά σ' αυτούς θα γίνει στη συνέχεια. Κοινό σημείο τους είναι η εγειρόμενη θέση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν η νομοθεσία αλλά και οι συναφείς κανονισμοί καθώς επίσης οι περιστάσεις και τα γεγονότα δεν είναι τέτοια ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Νομική βάση της ένστασης είναι ουσιαστικά η ίδια μ' αυτήν της υπό κρίση αίτησης απλά με παραπομπή σε περισσότερα άρθρα του Ν.65(Ι)/2015 και σε επιπλέον σχετικούς κανονισμούς. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χρεώστη. Προς ενίσχυση του περιεχομένου της επισυνάπτονται έγγραφα. Μέσα από την ένορκη δήλωση επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Περαιτέρω ο Χρεώστης προβάλλει τη θέση ότι είναι άδικο να τερματιστεί το ΠΣΑ επειδή, όπως αναφέρει, τηρεί όλους τους όρους του και συμμορφώνεται πλήρως με τις υποχρεώσεις του προς την Πιστώτρια. Σύμφωνα ακόμη με τον Χρεώστη, στις 30.05.23 κατέβαλε ποσό €8.500 που αντιστοιχεί περίπου σε 5 δόσεις. Όπως είπε, η καθυστέρηση στην πληρωμή των δόσεων οφειλόταν σε σοβαρά ιατρικά και προσωπικά προβλήματα που αντιμετώπισε. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων μαζί με τα επισυνημμένα έγγραφα αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Πιστώτριας, με παραπομπή στο άρθρο 68 του Ν.65(Ι)/2015 το οποίο σχολιάζει, υποστήριξε τις νομικές θέσεις και ισχυρισμούς της. Μέσα από νομική ανάλυση στην οποίαν προέβηκε η πλευρά της Πιστώτριας ευσεβάστως εισηγήθηκε την εφαρμογή του εδαφίου
(3)(β) του άρθρου 68 της πιο πάνω νομοθεσίας εκδίδοντας το αιτούμενο διάταγμα. Αντίθετα, η ευπαίδευτη συνήγορος του Χρεώστη απλά υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του πελάτη της και υπέδειξε πως θα πρέπει να εφαρμοστεί το εδάφιο
(3)(γ) του άρθρου 68 της εν λόγω νομοθεσίας απορρίπτοντας την υπό κρίση αίτηση. Ακολούθως θα παραθέσω επιγραμματικά γεγονότα που περιέχονται στον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, τον οποίον ανάτρεξα για καλύτερη αντίληψη του ιστορικού της παρούσας περίπτωσης εφόσον υπήρχε τέτοια δυνατότητα (Γεωργίου v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου
(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1938, Εύζωνος v. Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λίμιτεδ
(2016)1 Α.Α.Δ. 2146). Τα γεγονότα αυτά εμπίπτουν στη δικαστική γνώση και δεν θα μπορούσαν παρά να αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων. Πρόκειται για τα εξής: (α) Στις 17.02.20 το Ε.Δ. Πάφου εξέδωσε διάταγμα με το οποίο επιβλήθηκε στους πιστωτές, περιλαμβανομένου της Πιστώτριας, το ΠΣΑ της παρούσας υπόθεσης. (β) Με βάση το ΠΣΑ προνοείται η καταβολή μηνιαίων δόσεων ύψους €1.812 για συνολική περίοδο 216 μηνών, ήτοι 60 μήνες διάρκειας του ΠΣΑ πλέον άλλους 156 μήνες έπειτα. (γ) Το ΠΣΑ τέθηκε σε ισχύ με την επιβολή του από το Δικαστήριο, δηλαδή από τις 17.02.
- (δ) Με βάση το ΠΣΑ η πρώτη δόση θα πληρωθεί τρεις μήνες μετά την επικύρωση του ΠΣΑ από το Δικαστήριο, δηλαδή στις 17.05.
- (ε) Με βάση το ΠΣΑ οι επόμενες δόσεις θα πληρώνονται το τέλος κάθε επόμενου μήνα. (στ) Όλες οι πληρωμές θα γίνονται κατευθείαν στην Πιστώτρια από τον Χρεώστη και για κάθε πληρωμή ο Χρεώστης θα εφοδιάζει τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας με αντίγραφο της κατάθεσης. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της αγόρευσης του συνηγόρου της Πιστώτριας και τα όσα ανάφερε προφορικά η συνήγορος του Χρεώστη, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω ακόμη μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που μου έχει παρουσιαστεί. Με τον 1ο λόγο ένστασης ο Χρεώστης παραπονιέται ότι «Η Αίτηση είναι κατά Νόμω αβάσιμη, αστήρικτη, παράτυπη και αντικανονική». Είναι σαφές ότι ο λόγος αυτός περιλαμβάνει δύο πτυχές. Πρώτη πτυχή είναι η θέση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική. Εξετάζοντας τη θέση αυτή θα πρέπει να λεχθεί ότι ουδεμία εξήγηση δίδεται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση και κανένας σχολιασμός γίνεται από τη συνήγορο του Χρεώστη προς στοιχειοθέτηση της τοποθέτησης πως η παρούσα αίτηση πάσχει νομικά ή έστω που αυτή υστερεί νομικά. Όπως ο Χρεώστης αναφέρει στην ένορκη δήλωση του (§4), η θέση περί παρατυπίας και αντικανονικότητας προέρχεται από νομική συμβουλή που έλαβε από τη δικηγόρο του. Ωστόσο ουδεμία νομική επεξήγηση παρέχεται σχετικά με το σκεπτικό της εν λόγω νομικής συμβουλής. Ούτε καν αναφορά γίνεται από την συνήγορο του Χρεώστη. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία θέση που παρέμεινε στο επίπεδο του λεκτικού ισχυρισμού που τελικά δεν προωθήθηκε μέσα από την εκδίκαση της αίτησης και συνεπώς στερείται θεμελίωσης. Εκλαμβάνω ότι ο Χρεώστης έχει εγκαταλείψει τη θέση του αυτή, η οποία σε κάθε περίπτωση, ως ατεκμηρίωτη που είναι, απορρίπτεται. Ως δεύτερη πτυχή αποτελεί η θέση ότι η αίτηση αυτή είναι νομικά αβάσιμη και αστήρικτη. Με κάθε σεβασμό στον Χρεώστη η εν λόγω τοποθέτηση του συνιστά συμπέρασμα και όχι λόγο ένστασης με συγκεκριμένο και σαφή νόημα που χρήζει εξέτασης στα πλαίσια του αντικειμένου εκδίκασης της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου το μέρος αυτό του λόγου ένστασης δεν έχει έρεισμα. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται στην ολότητα του. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου που αφορά τη δεύτερη πτυχή βρίσκει έρεισμα στον 5ο λόγο ένστασης, τον οποίον συμπαρασύρει σε αποτυχία. Σύμφωνα με τον Χρεώστη «Οι ισχυρισμοί που αναφέρονται τόσο στην Αίτηση όσο και στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει αυτής είναι αναληθείς και αβάσιμοι». Παραπέμπω στο πιο πάνω σκεπτικό χωρίς να χρειάζεται να είτε να το επαναλάβω είτε να προσθέσω οτιδήποτε σ' αυτό. Με τον 10ο λόγο ένστασης ο Χρεώστης επικαλείται ότι «Οι Αιτητές εμποδίζονται δια διαγωγής και/ή εγγράφων και/ή συμπεριφοράς από το να προβάλλουν ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση τους και να ζητούν το αιτούμενο Διάταγμα εφόσον οι ίδιοι με τη συμπεριφορά τους δεν συμβάλλουν στην ομαλή εφαρμογή του ΠΣΑ». Θα πρέπει να λεχθεί ότι πρόκειται για γενικό και αόριστο ισχυρισμό, ο οποίος δεν διασαφηνίζεται και επεξηγείται με πειστικά επιχειρήματα και ούτε τεκμηριώνεται με βάση στοιχεία. Από τα ενώπιον μου δεδομένα δεν έχω εντοπίσει διαγωγή και/ή έγγραφα που να προκαλούν κώλυμα στην Πιστώτρια στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Η Πιστώτρια προώθησε την υπό κρίση αίτηση ασκώντας το δικαίωμα που της παρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 68 του Ν.65(Ι)/2015 στα πλαίσια του δικονομικού πλαισίου που διέπεται από τις διατάξεις του κανονισμού 21 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016 (5/2016). Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Περαιτέρω ο Χρεώστης παραπονιέται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. Πρόκειται για τον 2ο και 6ο λόγους ένστασης. Είναι η θέση του Χρεώστη ότι η Πιστώτρια προέβηκε καταχρηστικά στην καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση αίτησης επειδή, ως ισχυρίζεται, ο ίδιος είναι πλήρως συμμορφωμένος με τους όρους του ΠΣΑ. Με κάθε σεβασμό στον Χρεώστη, η θέση του αυτή μένει εκτεθειμένη από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου. Ανάμεσα στα έγγραφα που έχουν παρουσιαστεί είναι κατάσταση λογαριασμού στην οποίαν φαίνονται όλες οι καταθέσεις ποσών στις οποίες προέβηκε ο Χρεώστης για την περίοδο από 17.05.20 που θα έπρεπε να είχε γίνει η πληρωμή της πρώτης δόσης, μέχρι τις 28.03.
- Το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Χρεώστη και ούτε έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε περί του αντιθέτου μαρτυρία που να την καταρρίπτει. Ως έγγραφο είναι σαφές, αναλυτικό και επεξηγηματικό. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι το περιεχόμενο του συγκεκριμένου εγγράφου ως αξιόπιστο και ότι αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αν κάποιος το μελετήσει με προσοχή θα αντιληφθεί ότι από το 05/20 που θα έπρεπε να γίνει η πληρωμή της πρώτης δόσης μέχρι τον 10/22 που έγινε η τελευταία πληρωμή μέχρι την καταχώριση της παρούσας αίτησης, η περίοδος είναι 30 μήνες. Με δεδομένο ότι η μηνιαία δόση ανέρχεται στα €1.812 το συνολικό ποσό που θα έπρεπε να πληρωθεί την περίοδο των 30 μηνών ισούται με €54.
- Παράλληλα ελέγχοντας το σύνολο των πιστώσεων, δηλαδή των πληρωμών που έγιναν στην πραγματικότητα από τον Χρεώστη προς την Πιστώτρια, διαπιστώνω ότι αυτό ανέρχεται συνολικά στα €41.
- Αυτό έκδηλα καταδεικνύει ότι οι πληρωμές που έγιναν δεν καλύπτουν όλους τους μήνες της περιόδου. Ο Χρεώστης δεν έχει δίκαιο να λέει ότι είναι πλήρως συμμορφωμένος με τους όρους του ΠΣΑ. Τα πιο πάνω στοιχεία τον διαψεύδουν. Έχει ήδη παραλείψει να πληρώσει €12.482, δηλαδή πέραν των 6 μηνιαίων δόσεων. Περαιτέρω μελετώντας το ίδιο έγγραφο, παρατηρώ ότι από τον 11/22 μέχρι τις 03/23 ουδεμία πληρωμή έχει γίνει. Δηλαδή δεν έγινε πληρωμή για άλλες 5 μηνιαίες δόσεις. Την ίδια στιγμή αν ληφθεί υπόψη η παραδοχή του Χρεώστη ότι προέβηκε σε πληρωμή στις 30.05.23 τότε σημαίνει ότι και ο 4/23 είχε παραμείνει απλήρωτος. Δηλαδή σύνολο 6 μηνιαίες δόσεις που εκκρεμούσαν για πληρωμή μέχρι τις 30.05.23 που ο Χρεώστης προέβηκε σε πληρωμή. Η πληρωμή των €8.800 ισοδυναμεί με 4,69 μηνιαίες δόσεις. Αυτό σημαίνει ότι παραμένουν απλήρωτες κάτι περισσότερο από 7 μηνιαίες δόσεις. Ενώπιον μου ουδεμία μαρτυρία υπάρχει που να καταδεικνύει ότι έπαυσε να υπάρχουν απλήρωτες μηνιαίες δόσεις. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, δεν παραγνωρίζω τη δεσμευτική δήλωση της συνηγόρου του Χρεώστη στο στάδιο εκδίκασης της αίτησης με την οποίαν ο Χρεώστης αναγνωρίζει ότι ουδεμία πληρωμή υπήρξε τη συνεχόμενη περίοδο από 11/22 μέχρι και τον 3/
- Το γεγονός ότι ο Χρεώστης επικαλείται λόγους μέσα από την ένορκη δήλωση του δεν ανατρέπουν το σκηνικό της κατάστασης. Επομένως κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης στις 06.04.23 εκκρεμούσε η πληρωμή μηνιαίων δόσεων, κατάσταση η οποία συνέχισε να υφίσταται. Το δεδομένο αυτό αφήνει εκτεθειμένο σε απόρριψη τη θέση του Χρεώστη ότι τηρούνται όλοι οι όροι και προϋποθέσεις του ΠΣΑ και πως όλες οι δόσεις έχουν καταβληθεί. Την ίδια στιγμή καταρρίπτεται ως αβάσιμη η θέση του Χρεώστη ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε και προωθήθηκε καταχρηστικά. Η κακοπιστία που ο Χρεώστης επικαλείται συνδέεται με τον ισχυρισμό της καταχρηστικής καταχώρησης και προώθησης της παρούσας αίτησης. Το βάρος απόδειξης ότι η παρούσα αίτηση διαπνέεται από κακοπιστία βρίσκεται στους ώμους του Χρεώστη που την επικαλέστηκε. Για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα, εφόσον με τη διαπίστωση ύπαρξης κακοπιστίας, η αίτηση συνήθως οδηγείται σε απόρριψη (Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας
(2012)1 Α.Α.Δ. 745). Θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν έχω εντοπίσει σαφή και επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν τη θέση του Χρεώστη περί ύπαρξης κακοπιστίας. Ουδεμία λεπτομέρεια παρέχεται και καμία εξήγηση δίδεται μέσα από την ένορκη δήλωση του Χρεώστη. Η απόρριψη των ισχυρισμών του Χρεώστη που συνιστούν τη θέση περί καταχρηστικής καταχώρισης και προώθησης της αίτησης αυτής για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, συμπαρασύρει σε αποτυχία τη θέση ότι η παρούσα αίτηση χαρακτηρίζεται από κακοπιστία. Στη βάση των πιο πάνω οι πιο πάνω λόγοι ένστασης απορρίπτονται ως ανυπόστατοι στην ολότητα τους. Ακόμη είναι η θέση του Χρεώστη ότι ο ίδιος «προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και έχει ακολουθήσει την διαδικασία με καλή πίστη και με σκοπό την προστασία της κύριας κατοικίας του και την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων του». Πρόκειται για τον 7ο λόγο ένστασης. Με κάθε σεβασμό στο Χρεώστη δεν συμμερίζομαι την πιο πάνω θέση του. Τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον μου κάθε άλλο παρά την υποστηρίζουν. Ο Χρεώστης μπορούσε, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 62
(7)του Ν.65(Ι)/2015, να αιτηθεί τροποποίηση των όρων του ΠΣΑ προβάλλοντας τα προβλήματα υγείας και τα προσωπικά προβλήματα που σήμερα επικαλείται. Δεν το έπραξε όμως χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε επαρκής δικαιολογία. Αντίθετα προέβηκε σε πληρωμή συγκεκριμένου ποσού 55 ημέρες μετά την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης και έπειτα από 11 ημέρες από την επίδοση των εγγράφων προς τον ίδιο. Επομένως, σε αντίθεση με το τι ισχυρίζεται, η σαφής εντύπωση που έδωσε ήταν ότι προέβηκε σε πληρωμή όταν αντιλήφθηκε τον κίνδυνο που διατρέχει με την παρούσα αίτηση που του είχε επιδοθεί και το έπραξε προκειμένου να υποχρεώσει την άλλη πλευρά να την αποσύρει. Σε κάθε όμως περίπτωση όταν στις 30.05.23 προέβηκε στην πληρωμή, οι συνεχόμενες μηνιαίες δόσεις που παρέμειναν απλήρωτες ήταν συνολικά έξι
(6)με όποια σημασία αυτό μπορεί να έχει, αν έχει. Συγκεκριμένα οι εκκρεμούσες πληρωμές αφορούσαν τον Νοέμβριο 22, Δεκέμβριο 22, Ιανουάριο 23, Φεβρουάριο 23, Μάρτιο 23 και Απρίλιο
- Υπενθυμίζω ότι στον καθορισμό της χρονικής διάρκειας αυτής λήφθηκε υπόψη ότι τελευταία πληρωμή από τον Χρεώστη είχε γίνει στις 04.10.22 ύψους €5.500 και αμέσως επόμενη πληρωμή στις 30.05.23 για ποσό €8.
- Η κατάσταση λογαριασμού που υποστηρίζει την αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας δεν έχει αντικρουστεί με άλλη μαρτυρία, είναι ξεκάθαρη και άκρως διαφωτιστική. Επιπρόσθετα όμως των πιο πάνω, δεν μπορεί να λεχθεί ότι ο Χρεώστης προηγουμένως ήταν απόλυτα συνεπής και συμμορφωμένος με τους όρους του ΠΣΑ. Όπως ήδη έχω αναφέρει, την περίοδο Μαΐου 20 μέχρι και Οκτώβριο 22 ενώ θε έπρεπε σύμφωνα με το ΠΣΑ να είχε καταβληθεί συνολικό ποσό €54.360 στην πραγματικότητα καταβλήθηκε ποσό €41.878, δηλαδή λιγότερα. Αυτή η μαρτυρία, η οποία τέθηκε από τον ενόρκως δηλών της Πιστώτριας και τεκμηριώνεται από την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού, δεν αντικρούστηκε. Αυτό το στοιχείο δεν μπορεί παρά να με οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι πληρωμές που έγιναν δεν καλύπτουν όλους τους μήνες της περιόδου εκείνης. Επιπλέον δε συσσωρεύτηκαν οι άλλες συνεχόμενες έξι μηνιαίες δόσεις για τη μεταγενέστερη περίοδο (Νοέμβριο 22 μέχρι και Απρίλιο 2022) που μέχρι την πληρωμή της 30ης Μαΐου 2022 αυξήθηκαν σε επτά
(7). Εφόσον τελευταία πληρωμή από τον Χρεώστη αναφέρθηκε αυτή της 30ης Μαΐου 2023, μαρτυρία η οποία δεν καταρρίφθηκε και ως εκ τούτου αποδέχομαι, με το ποσό να ισούται σε 5 μηνιαίες δόσεις, τότε δεν μπορεί παρά να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση πληρωμών μέχρι Οκτώβριο 22 δεν έχει διαφοροποιηθεί μέχρι σήμερα. Αν υπήρχαν επιπλέον πληρωμές θα παρουσιάζονταν στο Δικαστήριο. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Κατά συνέπεια, η προβαλλόμενη θέση του Χρεώστη στερείται θεμελίωσης. Αντίθετα, στη βάση του μαρτυρικού υλικού ο Χρεώστης είναι ο ίδιος εκτεθειμένος ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Χρεώστης επίσης ισχυρίζεται ότι «Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αλλά με κακή πίστη επιδιώκοντας να πλήξουν την απονομή της δικαιοσύνης, τη δημιουργία βλάβης, ταλαιπωρίας και εξόδων». Η θέση αυτή περιέχεται στον 11ο λόγο ένστασης. Με κάθε σεβασμό στον Χρεώστη, δεν μπορώ να χρεώσω στην Πιστώτρια αυτά που της καταλογίζει. Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, διαπιστώνω ότι όλες οι ουσιαστικές και συνάμα, σχετικές με το αντικείμενο εκδίκασης της παρούσας αίτησης, αναφορές της Πιστώτριας στοιχειοθετούνται από στοιχεία που παρουσίασε στο Δικαστήριο. Αντίθετα οι θέσεις του Χρεώστη περιορίστηκαν σε γενικές και αόριστες τοποθετήσεις που παρέμειναν αιωρούμενες σε επίπεδο λεκτικού ισχυρισμού χωρίς να υποστηρίζονται από πραγματικό υπόβαθρο. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Σε ότι αφορά τους υπόλοιπους λόγους ένστασης ο Χρεώστης βασικά διατυπώνει τη θέση ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Αντίθετη είναι η θέση της Πιστώτριας, η οποία αναπτύσσει τα δικά της επιχειρήματα. Σχετικές απλά ως προς το πνεύμα που μεταδίδουν στην παρούσα περίπτωση είναι οι πρόνοιες του άρθρου 69 του Ν.65(Ι)/2015, τις οποίες παραθέτω αυτούσιες: «
(1)Σε περίπτωση που ο χρεώστης παρουσιάσει καθυστέρηση στις πληρωμές του, όπως αυτές προκύπτουν από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, για περίοδο έξι
(6)μηνών, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής τεκμαίρεται ότι έχει αποτύχει και τερματίζεται, όταν ο σύμβουλος αφερεγγυότητας ενημερώνει την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και το χρεώστη για το γεγονός αυτό.
(2)Για τους σκοπούς του εδαφίου
(1), χρεώστης θεωρείται ότι παρουσιάζει καθυστέρηση στις πληρωμές του για περίοδο έξι
(6)μηνών, σε οποιαδήποτε ημερομηνία, εάν- (α) κατά την αρχή της περιόδου των έξι
(6)μηνών, η οποία λήγει αμέσως πριν από την εν λόγω ημερομηνία, μία ή περισσότερες πληρωμές σε σχέση με το χρέος καθίστανται απαιτητές από το χρεώστη σύμφωνα με τους όρους του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· και (β) σε καμία χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της εξάμηνης περιόδου δεν ικανοποιήθηκαν οποιεσδήποτε υποχρεώσεις σε σχέση με τέτοιες πληρωμές.
(3)Σε περίπτωση που η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας ενημερώνεται για αθέτηση εκπλήρωσης υποχρέωσης πληρωμής σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1), καταγράφει τέτοια αθέτηση εκπλήρωσης του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής στο Μητρώο Προσωπικών Σχεδίων Αποπληρωμής.» Παρόλο ότι η ερμηνεία των εδαφίων
(1)και
(2)του πιο πάνω άρθρου δεν ενεργοποιεί τη χρήση των προνοιών του, εντούτοις, για ότι μπορεί να σημαίνει, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι η καταβολή του ποσού από τον Χρεώστη στις 30.05.23 επήλθε μετά την πάροδο 6 μηνών των οποίων οι δόσεις παρέμειναν όλες για όλη αυτήν την περίοδο απλήρωτες. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το δεδομένο ότι μέχρι σήμερα το ύψος των πληρωμών που έχουν γίνει δεν καλύπτει τη συνολική περίοδο που έχει παρέλθει, καταδεικνύει ότι ο Χρεώστης δεν ενδιαφέρεται για την τήρηση των προνοιών του ΠΣΑ με βάση τους όρους της σχετικής νομοθεσίας και κατ' επέκταση δεν επιδεικνύει σεβασμό στην εφαρμογή τους. Οι σκόρπιες πληρωμές που κατά καιρούς γίνεται, χωρίς να υπάρχει μία σταθερή μηνιαία καταβολή του ποσού που προνοείται από το ΠΣΑ, το περιεχόμενο του οποίου επιβλήθηκε δυνάμει σχετικού δικαστικού διατάγματος, αποκαλύπτει μία συστηματική ασυνέπεια από μέρους του Χρεώστη να συμμορφώνεται με τις οικονομικές του υποχρεώσεις που απορρέουν από το ΠΣΑ. Παράλληλα γίνεται αντιληπτό ότι πληρωμές γίνονται κατά το δοκούν και στο χρόνο που ο Χρεώστης επιλέγει χωρίς να παρέχεται κάποια εξήγηση και δίχως να ακολουθείται η διαδικασία που η νομοθεσία προβλέπει. Για τη μη καταβολή του συνολικού ύψους του ποσού που αντιστοιχεί στη συνολική διάρκεια που έχει παρέλθει από την έναρξη πληρωμών στο ΠΣΑ (17.05.20) μέχρι και τον Οκτώβριο 2022, ουδεμία εξήγηση δόθηκε. Για την μη πληρωμή στην περίοδο από Νοέμβριο 2022 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης (06.04.23), ο Χρεώστης επικαλέστηκε ιατρικά προβλήματα και προσωπικά προβλήματα που αντιμετώπισε. Προς τούτο παρουσίασε σχετικά έγγραφα. Δεν αμφισβητώ την αλήθεια των εγγράφων. Ωστόσο ισχύουν τα όσα έχω αναφέρει προηγουμένως. Δεν αιτήθηκε τροποποίηση των όρων του ΠΣΑ προβάλλοντας τα προβλήματα υγείας και τα προσωπικά προβλήματα αλλά αυθαίρετα αποφάσισε τη μη πληρωμή χωρίς να εξηγήσει για ποιο λόγο δεν παρουσίασε τα προβλήματα που σήμερα ανέφερε. Επαναλαμβάνω δεν αμφισβητώ τα προβλήματα που ο Χρεώστης αναφέρει, τα οποία υποστηρίζονται από τα έγγραφα που παρουσίασε. Ωστόσο δεν μπορώ να αντιληφθώ πως η εγχείρηση που υπεβλήθηκε στις 16.11.22 και εξήλθε από την κλινική στις 17.11.22 τον εμπόδιζε από του να πληρώσει τις μετέπειτα μηνιαίες δόσεις από Νοέμβριο 2022 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης αλλά και αυτής του Απριλίου 2023. Κατ' ανάλογο τρόπο δυσκολεύομαι να κατανοήσω πως το τραγικό γεγονός του θανάτου του πατέρα του Χρεώστη εμπόδιζε τον Χρεώστη να ήταν συνεπής με τις προγενέστερες πληρωμές του Νοεμβρίου 2022 μέχρι Φεβρουαρίου 2023 αλλά και με τις μεταγενέστερες οικονομικές υποχρεώσεις του που αφορούσαν τις μηνιαίες δόσεις Μαρτίου 2023 και Απριλίου 2023. Τι ήταν δηλαδή εκείνο που εμπόδιζε τον Χρεώστη να το έπραττε για παράδειγμα τον Φεβρουάριο 2023 ή τον Απρίλιο του 2023 και δεν τον εμπόδισε να το πράξει στις 30.05.24; Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι η διάρκεια πάροδος 6 μηνών των οποίων οι δόσεις παρέμειναν όλες για όλη αυτήν την περίοδο απλήρωτες δημιουργεί μία κατάσταση από την οποίαν τεκμαίρεται ότι το ΠΣΑ έχει αποτύχει. Το σκεπτικό αυτό μάλιστα μπορεί να λεχθεί ότι ενισχύεται από το παρελθόν ασυνέπειας του Χρεώστη που παρατηρείται μέσα από την κατάσταση λογαριασμού που τέθηκε ενώπιον μου. Παραπέμπω στο άρθρο 68 του Ν.65(Ι)/2015, οι πρόνοιες του οποίου καταγράφονται αυτούσιες: «
(1)Χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 65, καθορισμένος πιστωτής ή σύμβουλος αφερεγγυότητας δύνανται, σε σχέση με Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής καθ' οιονδήποτε χρόνο κατά τον οποίο το σχέδιο βρίσκεται σε ισχύ, να αποταθεί στο δικαστήριο και να αιτηθεί τον τερματισμό του, για τους πιο κάτω λόγους: (α) Ο χρεώστης δεν συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις ή τα καθήκοντά του, τα οποία επιβάλλει η διαδικασία Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (β) ο χρεώστης έχει καταδικαστεί για αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο μετά από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (γ) ο χρεώστης παραλείπει να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του για την καταβολή πληρωμών όπως αυτές προκύπτουν από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής για περίοδο που υπερβαίνει τους τρεις
(3)μήνες· (δ) ο χρεώστης δεν προέβηκε στις απαραίτητες ενέργειες που απαιτούνταν για την εφαρμογή οποιασδήποτε προϋπόθεσης ή όρου του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (ε) ο χρεώστης αρνήθηκε παράλογα να συγκατατεθεί σε τροποποίηση του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής.
(2)Για τους σκοπούς της παραγράφου (γ) του εδαφίου
(1), ο χρεώστης παραλείπει να καταβάλει τις πληρωμές για περίοδο που υπερβαίνει τους τρεις
(3)μήνες, όταν: (α) Στην αρχή της περιόδου των τριών
(3)μηνών η οποία λήγει αμέσως πριν από την ημέρα κατά την οποία γίνεται ή αίτηση δυνάμει του εδαφίου
(1), δεν έχει καταβληθεί μία ή περισσότερες από τις πληρωμές που προβλέπονται στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· και (β) σε καμία χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου των πιο πάνω αναφερόμενων τριών
(3)μηνών δεν καταβλήθηκαν οποιεσδήποτε πληρωμές.
(3)Κατά την ακρόαση αίτησης που υποβάλλεται δυνάμει του εδαφίου
(1), το δικαστήριο δύναται- (α) να απορρίψει την αίτηση· (β) να τερματίσει το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· ή (γ) να διατάξει τον σύμβουλο αφερεγγυότητας να ετοιμάσει πρόταση για την τροποποίηση του Σχεδίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 64.
(4)Σε περίπτωση που το δικαστήριο εκδίδει απόφαση σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(3)- (α) ο Πρωτοκολλητής του δικαστηρίου κοινοποιεί την απόφαση στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας· και (β) η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας όταν λάβει γνώση της απόφασης ειδοποιεί το χρεώστη, τον σύμβουλο αφερεγγυότητας και τους καθορισμένους πιστωτές ως προς την απόφαση του δικαστηρίου.
(5)Όταν το δικαστήριο αποφασίζει, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(3)να τερματίσει το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, κατά τη λήψη της ειδοποίησης για τον τερματισμό σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(4), καταγράφει το γεγονός του τερματισμού του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής στο Μητρώο Προσωπικών Σχεδίων Αποπληρωμής.
(6)Σε περίπτωση που το δικαστήριο αποφασίζει, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(3)να τερματίσει το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, τα αποτελέσματα που προβλέπονται στο άρθρο 61 του παρόντος Νόμου παύουν να ισχύουν.» [η έμφαση και η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου]. Ερμηνεία των πιο πάνω καθιστά αντιληπτό ότι εφόσον ικανοποιούνται οι διατάξεις των εδαφίων
(1)και
(2)του άρθρου 68, τότε το Δικαστήριο εξετάζει την αίτηση που τίθεται ενώπιον του έχοντας τις επιλογές που περιέχονται στο εδάφιο
(3)του ιδίου άρθρου. Το τι θα επιλέξει το Δικαστήριο εμπίπτει στη διακριτική του ευχέρεια. Από τα ενώπιον μου στοιχεία η υπό κρίση αίτηση, χωρίς αμφιβολία, καλύπτει μη πραγματοποίηση καθορισμένων πληρωμών για το χρονικό διάστημα που προϋποθέτουν οι πρόνοιες των εδαφίων
(1)και
(2)του άρθρου 68. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου η πληρωμή που έγινε στις 30.05.24, πλην όμως η εικόνα της ασυνέπειας και της έλλειψης σεβασμού στην εφαρμογή του ΠΣΑ που έχει σχηματιστεί για τον Χρεώστη δεν διαφοροποιείται. Δεν μπορεί να αναμένεται από τον Χρεώστη να πληρώνει όποτε ο ίδιος το επιθυμεί και το επιλέγει να το πράξει και να θεωρεί ότι αυτό είναι ορθό, νόμιμο και δίκαιο. Δεν μπορεί να αναμένεται από τον Χρεώστη να πληρώνει όποτε ο ίδιος το επιθυμεί και το επιλέγει να το πράξει και να θεωρεί ότι αιτήσεις, όπως την παρούσα, θα απολέσουν τη σημασία τους, ιδιαίτερα όταν η συμπεριφορά που εκδηλώνει στο παρελθόν δεν τον ευνοεί. Συμφωνώ με τη θέση της Πιστώτριας ότι αιτήσεις, όπως την παρούσα, νοουμένου ότι πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 68, δεν καταχωρούνται για να αποσύρονται κάθε φορά που ο Χρεώστης μπροστά στον κίνδυνο να εκτεθεί προχωρεί σε πληρωμή των καθυστερημένων μηνιαίων δόσεων είτε εξ' ολοκλήρου είτε μέρος τους. Αν κάποιος ευθύνεται για τις συνέπειες που ο Χρεώστης επικαλείται ότι θα υποστεί αυτός αποκλειστικά είναι ο εαυτός του. Είναι οι δικές του παραλείψεις και η δική του συμπεριφορά που τον έχουν οδηγήσει στην παρούσα κατάσταση. Κάτω από αυτά τα δεδομένα οι λόγοι αυτοί ένστασης δεν ευσταθούν και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Στη βάση του σκεπτικού που έχω αναλύσει και επεξηγήσει και ειδικότερα επί των διαπιστώσεων και συμπερασμάτων στα οποία κατέληξα κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης όλων των στοιχείων και δεδομένων που τέθηκαν ενώπιον μου και για όλους τους λόγους που έχω αναλύσει και εξηγήσει, η αίτηση επιτυγχάνει και όλοι οι λόγοι ένστασης απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως το σημείο (Α) της παρούσας αίτησης. Ο Πρωτοκολλητής να κοινοποιήσει την απόφαση του Δικαστηρίου στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκασή τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Πιστώτριας-Αιτήτριας και εναντίον του Χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο