ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αριθμός Αίτησης-Έφεσης: 20/2024, 15/4/2024

(5), στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στον Περί Ερμηνείας Νόμο, Κεφ. 1, αρ. 42, στη νομολογία και στην σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση-Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή υπ΄αρ. 1, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω συνοπτικά ευθύς αμέσως. Περί το 2008 ο Αιτητής υπ' αρ. 2 ενέγραψε την επιδικη Υποθήκη στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου προς εξασφάλιση παραχωρηθέντων πιστωτικών διευκολύνσεων. Στο εν λόγω δάνειο, πρωτοφειλέτης και ενυπόθηκος οφειλέτης είναι ο Αιτητής υπ' αρ. 2, ο δε Αιτητής υπ' αρ. 1, είναι εγγυητής. Την 13.7.2023 οι Αιτητές παρέλαβαν, από ιδιώτη επιδότη, την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» ημερ. 15.3.2023, με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού. Ακολούθως, την 30.1.2024, οι Αιτητές παρέλαβαν μέσω ιδιώτη επιδότη την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερ. 17.1.2024 μαζί με Δελτίο - Ειδοποίηση Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού. Ουδέποτε επιδόθηκαν οι Ειδοποιήσεις στους Αιτητές μέσω συστημένου ταχυδρομείου, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, ενώ δεν ειδοποιήθηκαν να παραλάβουν οτιδήποτε από το ταχυδρομείο πριν την επίδοση με ιδιώτη επιδότη. Ως προέκυψε δε από έρευνα του συνηγόρου των Αιτητών στο σύστημα του ταχυδρομείου, την οποία ο ομνύων επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3, οι συστημένες επιστολές ταχυδρομήθηκαν την 24.1.2024 και έφτασαν στην Πάφο την 30.1.2024, εντούτοις αυθημερόν αναγράφηκε στο σύστημα η ένδειξη «UNSUCCESSFUL ITEM DELIVERY ATTEMPT - NO HOME DELIVERY». Την 5.2.2024, οι Αιτητές ενημερώθηκαν από τον κοινοτάρχη της περιοχής όπου διαμένουν ότι ο τελευταίος παρέλαβε δύο συστημένες επιστολές με αυτούς ως παραλήπτες, τις οποίες ο ενόρκως δηλών παρέλαβε αυθημερόν και διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ». Κατ' αυτό τον τρόπο, ως ισχυρίζεται, παραλαμβάνονται οι επιστολές από το ταχυδρομείο στην περιοχή όπου διαμένουν οι Αιτητές. Ως επίσης αναφέρει ο ομνύων, επισυνάπτοντας ως Τεκμήριο την ιστοσελίδα των Κυπριακών Ταχυδρομείων, από την ημέρα που εκδίδεται ειδοποιητήριο παραλαβής συστημένου ταχυδρομείου, παραχωρείται διάστημα 30 ημερών για παραλαβή και μόνο εάν παρέλθει η εν λόγω περίοδος, το αντικείμενο επιστρέφεται στον αποστολέα. Ως εκ των άνω, είναι η θέση του ομνύοντος, ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» στάλθηκε πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, ένεκα του ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη, χωρίς να προηγηθεί επίδοση της με συστημένο ταχυδρομείο, επομένως δεν επιδόθηκε δεόντως. Η Αίτηση προσέκρουσε στην Ένσταση της Καθ' ης η αίτηση, στην οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης, τους οποίους παραθέτω αυτούσιους:

1. Η Αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή στερείται της απαραίτητης νομικής και πραγματικής βάσης και/ή υπόβαθρου για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
2. Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει και/ή δεν στοιχειοθετούνται και/ή δεν συντρέχουν οι λόγοι που εξαντλητικά προβλέπει ο Νόμος 9/1965 και/ή το Άρθρο 44Γ για καταχώρηση σχετικής Έφεσης κατά της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και/ή για παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή αμφισβήτηση αυτής.
3. Θέματα που αφορούν στην επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο καταχώρησης αίτησης έφεσης.
4. Η Ειδοποίηση τύπου Ι επιδόθηκε δεόντως σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και ως εκ τούτου πληρείται η προϋπόθεση του νόμου για την παραχώρηση προθεσμίας τουλάχιστον 45 ημερών από την επίδοση της μέχρι την επίδοση της τύπου ΙΑ.
5. Η αίτηση είναι καταχρηστική καθότι δεν παρουσιάζεται οτιδήποτε που να θέτει υπό αμφισβήτηση των δικαίωμα των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση να επιζητούν τις θεραπείες που προβλέπονται από το Νόμο.
6. Η αποδοχή της αίτησης θα αποστερήσει από τους Εφεσίβλητους/Καθ' ων η Αίτηση το δικαίωμα που τους παρέχει η νομοθεσία.
7. Οι Αιτητές λανθασμένα ερμηνεύουν τον Νόμο με αποτέλεσμα ο σκοπός του νόμου να μην εξυπηρετείται.
8. Η Ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» έχει δεόντως επιδοθεί στους Αιτητές και σε όλα τα Ενδιαφερόμενα πρόσωπα ως τέτοια καθορίζονται από τον Νόμο και/ή πληρεί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις και/ή έχει αποσταλεί κατά την προβλεπόμενη προθεσμία και χρόνο και/ή δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό Διάταγμα σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και/ή δεν πληρείται οποιοσδήποτε άλλος λόγος που ρητά καθορίζεται στο αναφερόμενο Άρθρο 44Γ για παραμερισμό της σκοπούμενης πώλησης
9. H διαδικασία εκποίησης του ακινήτου που βαρύνεται με την Υποθήκη υπ' αριθμό [ ] του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου είναι καθόλα νόμιμη και κανονική και/ή έχουν τηρηθεί όλες οι σχετικές πρόνοιες του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 και οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ών η Αίτηση ενέργησαν με βάση τις δυνατότητες που τους παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του νόμου προβλεπόμενα δικαιώματά τους και ακολούθησαν την διαδικασία που προβλέπεται από τον Νόμο ευλαβικά και με καλή πίστη.
10. Η Αίτηση - Έφεση και η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει, είναι γενικές και αόριστες και δεν στοιχειοθετούν ούτε αποσείουν το βάρος απόδειξης των λόγων έφεσης, και/ή έχουν τεθεί από τους Αιτητές καταχρηστικά και/ή με μοναδικό στόχο την καθυστέρηση και/ή παρακώλυση της διαδικασίας.
11. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, καθώς δεν είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες διότι οι Καθ'ών η Αίτηση θα αποστερηθούν των εκ του Νόμου και του Συντάγματος προβλεπόμενων δικαιωμάτων τους να ανακτήσουν τα οφειλόμενα ποσά, στη βάση των δυνατοτήτων που της παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο. Η Ένσταση βασίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και στις εκάστοτε τροποποιήσεις και παραρτήματα αυτού, ειδικότερα, χωρίς περιορισμό, στα Άρθρα 2,5,21,27,35,36,37, 44Α - 44ΙΑΑ, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς ΚΔΠ 185/2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο (Κεφ. 224), άρθρα 80, 81, στους περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960, Ν.14/1960 άρθρο 32

(3), στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.5Β, Δ.28 Δ.1-4, Δ.32, Δ.35, Δ.39, Δ.48,Δ.51, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους γενικούς κανόνες επιείκειας, στη νομολογία και ειδικότερα στις αποφάσεις στις Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Si Senth Dau κ.α.,

(2016)1 Α ΑΑΔ και Leffler v. Berlin Chemie AG, C-443/03 [2005] ECR I-9611, στην πρακτική και στις σύμφυτες εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου της DOVALUE CYPRUS LIMITED, η οποία δυνάμει σχετικής σύμβασης, ενεργεί για λογαριασμό της Καθ' ης η αίτηση και ανέλαβε την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων - εγγυήσεων και άλλων, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και το δάνειο που αφορά η υπό κρίση περίπτωση, μαζί με τις συναφείς εξασφαλίσεις. Η ομνύουσα αναφέρει ότι η επίδικη Υποθήκη ενεγράφη προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση, ως εξασφάλιση για την παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων στους Αιτητές. Ενόψει της μη εξόφλησης του παραχωρηθέντος ποσού, συνεχίζει η ομνύουσα, η Καθ' ης η αίτηση επέδωσε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα τις προβλεπόμενες από το Νόμο ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ», μέσα στο πλαίσιο διαδικασίας πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων. Ειδικότερα, την 13.7.2023 επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη και στους δύο Αιτητές η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» και στις 19.1.2024 κατατέθηκαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» στο ταχυδρομείο. Την 30.1.2024 οι αναφερόμενες Ειδοποιήσεις έφτασαν στον προορισμό τους, ωστόσο λόγω ελλιπών στοιχείων διεύθυνσης, η ταχυδρόμησή τους απέτυχε, ως φαίνεται από το Τεκμήριο 3 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση-Έφεση. Ως εκ τούτου, η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στους Αιτητές με ιδιώτη επιδότη. Σχετικά η ομνύουσα επισυνάπτει ως Τεκμήρια Α και Β τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης και την απόδειξης της κατάθεσης των αναφερόμενων ειδοποιήσεων στο ταχυδρομείο. Ως περαιτέρω αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, σύμφωνα με τη νομοθεσία, οι Αιτητές μπορούν να καταχωρίσουν Αίτηση-Έφεση μόνο για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» για συγκεκριμένους λόγους και στην προκειμένη περίπτωση, κανένας εκ των λόγων έφεσης που προβλέπει το αρ. 44(Γ)

(3)του Ν. 9/1965, δεν πληρείται. Η δε Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν είναι πρόωρη, καθότι η νομοθετικά προβλεπόμενη προθεσμία των 45 ημερών, από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», παρήλθε. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά το ακροαματικό στάδιο της Αίτησης - Έφεσης, ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι ευπαίδευτες συνήγοροι των μερών περιορίστηκαν στην καταχώρηση των γραπτών τους αγορεύσεων προς υποστήριξη των θέσεών τους, καθώς επίσης και σε προφορικές αγορεύσεις, οι οποίες έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο.[1] ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου διέπεται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί. Σε περίπτωση υπερημερίας, κατά τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 27 του Νόμου 9/1965, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που το χρέος καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν. 9/1965. Η διαδικασία άρχεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» μαζί με την οποία αποστέλλεται κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της ειδοποίησης αυτής ο οφειλέτης καλείται όπως εξοφλήσει το απαιτούμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσής της, ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου δανειστή με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3), υπάρχει η δυνατότητα καταχώρισης Έφεσης με σκοπό τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός 45 ημερών από την παραλαβή της, μόνο εάν συντρέχει ένας εκ των λόγων ακύρωσης που παρατίθενται εξαντλητικά στο εν λόγω άρθρο του Νόμου. Δικαίωμα καταχώρισης έφεσης έχει ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς επίσης και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, ως αυτό καθορίζεται στις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 44ΙΕ του Ν. 9/1965. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΦΕΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Εν πρώτοις αναφέρω ότι στη βάση των όσων αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση, δεν τυγχάνει αμφισβήτησης το γεγονός ότι η επίδικη Υποθήκη παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση και προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση, έναντι της παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων προς τους Αιτητές. Δεν αμφισβητείται επίσης ούτε το γεγονός ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» επιδόθηκαν με ιδιώτη επιδότη στους Αιτητές την 13.7.2023 και την 30.1.2024 αντίστοιχα, ούτε και το ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» επιδόθηκε μόνο με ιδιώτη επιδότη. Στρέφομαι αρχικά σε εξέταση του πρώτου λόγου έφεσης σύμφωνα με τον οποίο η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι πρόωρη, ένεκα του ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν επιδόθηκε κατά τον τρόπο που προβλέπει η οικεία νομοθεσία, ήτοι δια συστημένης επιστολής, με αποτέλεσμα να μην προσμετράται η προθεσμία πληρωμής, λόγω αντικανονικότητας της διαδικασίας. Ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης θα εξετασθεί μαζί με τον τρίτο λόγο έφεσης, σύμφωνα με τον οποίο Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί, καθώς δεν προηγήθηκε προσπάθεια επίδοσής της με συστημένη επιστολή, εφόσον διαπλέκονται και είναι συναφείς. Σύμφωνα με το αρ. 44Γ

(3)του Ν. 9/1965: «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: [.] (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή.» Εν προκειμένω, το ζήτημα της δέουσας επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», σχετίζεται με την προσμέτρηση της προθεσμίας των 45 ημερών για την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», κατά τα διαλαμβανόμενα του αρ. 44Γ του Ν. 9/1965, δηλαδή με τον λόγο έφεσης υπό το αρ. 44Γ

(3)(γ). Είναι υπό αυτό το πρίσμα που πρέπει να εξετασθεί το κατά πόσο ορθώς η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» επιδόθηκε απευθείας με ιδιώτη επιδότη, χωρίς να διαλανθάνει της προσοχής μου ότι εφέσιμη, είναι μόνο η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης, σχετικές είναι οι διατάξεις του αρ. 44ΙΕ του Ν. 9/1965: «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης [.]». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 1.12.2023 Πολ. Εφ. 159/2021, Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Γιώργου Παντέλα, όπου εξετάσθηκε το ζήτημα της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός του Νομοθέτη είναι ξεκάθαρος. Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν βεβαία σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου. Πέραν της συνήθους και φυσικής έννοιας των επιμέρους λέξεων του νομοθετήματος, επιβεβαιωτικό εργαλείο διάγνωσης του σκοπού του Νομοθέτη αποτελεί η πρότερη κατάσταση πραγμάτων. Συγκεκριμένα, πριν τη θέσπιση του τροποποιητικού Ν87(Ι)/2018 η ερμηνευτική αναφορά της «επίδοσης» ήταν η ακόλουθη: «επίδοση» σηµαίνει την παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή µε ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας) Δηλαδή, με τον τροποποιητικό Ν87(Ι)/2018 ο Νομοθέτης, μεταξύ άλλων, επέλεξε να απαλείψει το διαζευκτικό «ή» και να το αντικαταστήσει με τη φράση «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό». Τούτο άρει την όποια εναπομείνασα αμφιβολία περί του σκοπού του Νομοθέτη. Όπως αναφύεται από τη Νομολογία, η αποστολή των Δικαστηρίων, σε ξεκάθαρες περιπτώσεις, περιορίζεται στο να διαγιγνώσκουν, μέσα από τη συνήθη και φυσική έννοια των λέξεων, τον δεδηλωμένο σκοπό του Νομοθέτη. Η υποκειμενική άποψη του Δικαστηρίου επί του ορθολογισμού ή μη του δεδηλωμένου σκοπού, δεν δικαιολογεί ερμηνευτική εκτροπή. Συνεπώς, το γεγονός ότι με την προσωπική επίδοση, ο παραλήπτης/ενδιαφερόμενος μιας ειδοποίησης, επικοινωνίας ή εγγράφου, σαφέστατα λαμβάνει γνώση και δύναται να υπερασπιστεί ή να ασκήσει τα όποια ένδικα μέσα του παρέχονται, όπως εξάλλου έχει επισυμβεί στην προκειμένη περίπτωση, δεν δικαιολογεί ερμηνεία άλλη απ' εκείνη που είναι κρυστάλλινα καθαρή στο μάτι. Εναπόκειται στον Νομοθέτη - εν τη σοφία του - να νομοθετεί κατά τρόπο που διευκολύνει, παρά να δυσχεραίνει διαδικασίες και καταστάσεις. Στο σύγγραμμα ΕΡΜΗΝΕΙA ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ του δικηγόρου Πόλυ Γ. Πολυβίου αναφέρονται στις σελ.47 - 48 - εύστοχα κατά την κρίση μας - τα ακόλουθα: «.Αυτό που έχει σημασία δεν είναι η υποκειμενική πρόθεση του νομοθέτη (intention), ιδιαίτερα εφόσον η Βουλή ή άλλο νομοθετικό όργανο αποτελείται από πολλά μέλη τα οποία σχεδόν σίγουρα έχουν διαφορετικές υποκειμενικές αντιλήψεις (εάν φυσικά έχουν οποιεσδήποτε αντιλήψεις, διότι πολλά νομοθετήματα ψηφίζονται χωρίς οποιαδήποτε μελέτη ή τουλάχιστον προσεκτική μελέτη του περιεχομένου τους), αλλά ο σκοπός του νομοθέτη, ή καλύτερα ο σκοπός και το γενικότερο πλαίσιο (context) του νομοθετήματος, κάτι που προκύπτει από μια σειρά αντικειμενικών παραγόντων συμπεριλαμβανομένου του όλου περιεχομένου του επίδικου νομοθετήματος, της ιστορικής καταβολής του, και του προβλήματος ή των προβλημάτων που το νομοθέτημα προσπαθεί να ρυθμίσει». Ενόψει των πιο πάνω κρίνουμε ότι η εφεσείουσα όφειλε να επιχειρήσει να επιδώσει την επίμαχη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με συστημένη επιστολή και μόνον αν τούτο ήταν ανέφικτο να προχωρήσει με τη διαδικασία της ιδιωτικής επίδοσης. Την υποχρέωση επίδοσης της ειδοποίησης τη φέρει ασφαλώς ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος συνακόλουθα φέρει και το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση κανένα τέτοιο στοιχείο προσκομίστηκε από πλευράς εφεσείουσας». Ως προς την έννοια που αποδίδεται στην λέξη «εφικτός», στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, Β' Έκδοση

(2002), Αθήνα, αναφέρεται ότι αυτή είναι η εξής: «αυτός τον οποίο μπορεί να προσεγγίσει και να πραγματοποιήσει κανείς». Επανερχόμενη στα περιστατικά της παρούσας, διαπιστώνω ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη την 30.1.2024, αφού προηγουμένως στάλθηκε με συστημένο ταχυδρομείο προς τους Αιτητές και το σύστημα του ταχυδρομείου κατέδειξε αποτυχία επίδοσης, αποτέλεσμα το οποίο είναι κατά την κρίση μου ικανοποιητικό ως προς το «ανέφικτο» που προβλέπει ο Νόμος, για σκοπούς επίδοσης με ιδιωτική επίδοση. Ως εκ τούτου, η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» πραγματοποιήθηκε δεόντως, καθώς, αφού επιχειρήθηκε πρώτα η επίδοσή της με συστημένη επιστολή, όταν αυτό δεν κατέστη εφικτό, η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε με ιδιωτική επίδοση. Ως προς το ότι δεν δόθηκε χρόνος στους Αιτητές για να παραλάβουν τις επιστολές, ως ισχυρίζεται ο ομνύων, δεν θεωρώ σε κάθε περίπτωση ότι ο ισχυρισμός αυτός διαφοροποιεί με οποιοδήποτε τρόπο το αποτέλεσμα του συστήματος του ταχυδρομείου, - το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί με την προσκόμιση οποιασδήποτε ικανοποιητικής μαρτυρίας, - ενώ δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε αναφορά στη νομοθεσία σε υποχρεωτικό διάστημα αναμονής, προτού επιχειρηθεί η ιδιωτική επίδοση, όταν η επίδοση με συστημένη επιστολή καταστεί ανέφικτη. Στρεφόμενη ωστόσο σε εξέταση της ορθότητας της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», διαπιστώνω ότι πράγματι, για την επίδοση της εν λόγω Ειδοποίησης δεν ακολουθήθηκε η εκ του νόμου προβλεπόμενη διαδικασία. Αξίζει δε να σημειωθεί, ότι καμία εξήγηση δεν παρατέθηκε στο Δικαστήριο, για την παράκαμψη του διαδικαστικού σταδίου αποστολής της εν λόγω Ειδοποίησης με συστημένη επιστολή. Έχω ανατρέξει στις πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση, οι οποίες παρόλο που δεν είναι δεσμευτικές, δυνατό να παρέχουν χρήσιμη καθοδήγηση. Σε καμία εκ των περιπτώσεων αυτών δεν παρακάμφθηκε εξ ολοκλήρου το διαδικαστικό στάδιο επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» με συστημένη επιστολή, ως έγινε στην προκειμένη περίπτωση. Κοντολογίς, δίχως να παραγνωρίζω ότι η Παντελή (βλ. ανωτέρω) αφορά σε εξέταση της ορθότητας της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», θεωρώ ότι ο δικαστικός λόγος της αναφερόμενης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου ξεκαθαρίζει το θέμα της ερμηνείας του επίδικου νομοθετήματος αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης, αναφέροντας εύστοχα, ότι η υποκειμενική άποψη του Δικαστηρίου επί του ορθολογισμού ή μη του δεδηλωμένου σκοπού του νομοθέτη, δεν δικαιολογεί ερμηνευτική εκτροπή. Όμοιο είναι και το σκεπτικό του αδερφού Δικαστή Σ. Συμεού στην Ανδρέας Θεοχάρους κ.α. ν. Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης 2/24, ημερ. 5.3.

1. Περαιτέρω, το αρ. 44ΙΕ του Ν. 9/1965 δεν εξαίρει από την εφαρμογή του την Ειδοποίηση Τύπου «Ι». Τουναντίον, η σχετική νομοθετική πρόνοια αναφέρεται σε «κάθε περίπτωση» και σε «παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας». Έχω επίσης διέλθει της Leffler v. Berlin Chemie AG, C - 443/03 στην οποία με παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση, η οποία αφορά σε παραπομπή προδικαστικού ερωτήματος στο Δ.Ε.Ε., αναφορικά με το δικαίωμα άρνησης του αποδέκτη κοινοποιητέου εγγράφου να το παραλάβει, δυνάμει των προνοιών του (ΕΚ) 1348/2000, όταν το κοινοποιητέο έγγραφο δεν είναι μεταφρασμένο στην επίσημη γλώσσα του κράτους - μέλους παραλαβής και στις συνέπειες τέτοιας άρνησης, σε συνάρτηση με τις πρόνοιες περί ερημοδικίας. Δεν θεωρώ ωστόσο ότι τα δεδομένα που περιβάλλουν την υπό εξέταση περίπτωση δυνατό να υπαχθούν στα της ανωτέρω απόφασης, εφόσον εν προκειμένω, έχουμε να κάνουμε με ειδική ρύθμιση σε εθνική νομοθεσία η οποία αφορά σε συγκεκριμένο ζήτημα. Περαιτέρω, η υπό κρίση περίπτωση δεν αφορά σε άρνηση των Αιτητών να παραλάβουν την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» με συστημένη επιστολή μέσω του ταχυδρομείου, υπενθυμίζεται δε, ότι σύμφωνα με το αρ. 44ΙΕ, όταν η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο είναι ανέφικτη, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει με ιδιωτική επίδοση. Ως εκ των άνω, η μη δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», αναπόφευκτα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η προθεσμία των 45 ημερών που προβλέπει η νομοθεσία για ικανοποίηση της απαίτησης, προτού σταλεί η ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ», ουδέποτε ενεργοποιήθηκε. Αναφορικά με τον δεύτερο και τέταρτο λόγο έφεσης, ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» δεν επιδόθηκαν δεόντως σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, επισημαίνω, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας, ότι δεν τέθηκε ενώπιόν μου οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία, ότι πέραν των Αιτητών, υπάρχουν άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στα οποία θα έπρεπε να είχαν επιδοθεί οι αναφερόμενες ειδοποιήσεις. Ως γνωστό, το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται εικάζοντας, αλλά βάσει της μαρτυρίας η οποία τίθεται ενώπιόν του και το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του φέρει ο Αιτητής, ο οποίος αποτείνεται στο Δικαστήριο ζητώντας θεραπεία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Για όλους τους ανωτέρω λόγους, η Αίτηση-Έφεση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερ. 17.1.
2. Ως προς τα έξοδα της διαδικασίας, δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, συνεπώς επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι θα καταβληθεί 1 σετ εξόδων. (Υπ.)............ Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καλλικάς ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο