Γιώργου Φ. Πιττάτζη ν. ACEMARK HOLDINGS LTD, Αρ. Αγωγής: 750/2016, 31/5/2024

Γιώργου Φ. Πιττάτζη ν. ACEMARK HOLDINGS LTD, Αρ. Αγωγής: 750/2016, 31/5/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Κλίμακα εξόδων: €10.000 - €50.000 Αρ. Αγωγής: 750/2016 Μεταξύ: Γιώργου Φ. Πιττάτζη Εναγόντων -και- ACEMARK HOLDINGS LTD Εναγομένων Ημερομηνία: 31 Μαΐου 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Μ. Χ'' Κωνσταντή για ΓΙΩΡΓΟΣ Φ. ΠΙΤΤΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη: κ. Βαφέας για Αντώνης Βαφέας & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της παρούσας αγωγής του, το αντικείμενο της οποίας έχει περιορίσει, ο ενάγων αξιοί την έκδοση απόφασης υπέρ του για ποσό €5.630 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ενάγοντα, εγείρει την παρούσα αγωγή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του R.J.W., ο οποίος είχε αγοράσει και εξοφλήσει μία οικία στην Αγία Νάπα, δυνάμει συμβολαίου ημερ. 1.9.2006, από την KTIMATIKES ERGOLIPTIKES EPICHIRISIS A. CHACHOLIS LTD (στο εξής η «Chacholis»). Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 2.6.2016, ο ενάγων εκχώρησε στην εναγομένη όλα τα δικαιώματα του συμβολαίου ημερ. 1.9.2006, έναντι του τιμήματος των €79.000 (στο εξής η «σύμβαση εκχώρησης»). Σύμφωνα με την σύμβαση εκχώρησης, το ποσό των €1.551 το οποίο οφείλετο στην Chacholis θα το πλήρωνε η εναγόμενη και θα αφαιρείτο από το τίμημα. Σε περίπτωση δε μη πληρωμής παν υπολοίπου του τιμήματος εντός 60 ημερών, ο ενάγων είχε δικαίωμα τερματισμού της σύμβασης εκχώρησης. Η εναγόμενη παρέλαβε κατοχή και χρήση της αναφερόμενης οικίας και κατέθεσε την σύμβαση εκχώρησης στο Κτηματολόγιο. Εντούτοις, απέκοψε ποσό €4.000 από το τίμημα πώλησης και παρέλειψε να πληρώσει την Chacholis. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντα, μέχρι σήμερα η εναγόμενη δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Δια της Υπεράσπισής της η εναγόμενη αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, εξαιρουμένων των ακόλουθων ισχυρισμών: - Ο ενάγων είναι ο διαχειριστής της περιουσίας του R.J.W. και υπό την ιδιότητά του αυτή εγείρει την παρούσα αγωγή. - Ο αποθανών είχε αγοράσει και εξοφλήσει μία υπό ανέγερση οικία στην Αγία Νάπα από την Chacholis, δυνάμει συμβολαίου ημερ. 1.9.

1. - Δυνάμει της συμφωνίας εκχώρησης ο ενάγων εκχώρησε στην εναγόμενη όλα τα δικαιώματα του συμβολαίου ημερ. 1.9.2006 έναντι του τιμήματος των €79.
2. - Σύμφωνα με την σύμβαση εκχώρησης, το ποσό των €1.551 το οποίο οφείλετο στην Chacholis θα το πλήρωνε η εναγόμενη και θα το αφαιρούσε από το τίμημα. Αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό της εναγομένης, ότι με βάση ρητή πρόνοια της σύμβασης εκχώρησης, η καταβολή του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης θα γινόταν ταυτόχρονα με την εξόφληση όλων των φορολογιών και/ή άλλων λογαριασμών που επιβάρυναν την επίδικη οικία μέχρι την ημερομηνία παράδοσής της στην εναγομένη. Επίσης, η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης θα καταβάλλετο ταυτόχρονα με την κατάθεση της σύμβασης εκχώρησης στο Κτηματολόγιο, νοουμένου ότι ο ενάγων θα πλήρωνε όλα τα οφειλόμενα τέλη σε σχέση με το επίδικο ακίνητο και θα παρέδιδε σχετικές αποδείξεις. Η εναγόμενη ισχυρίζεται επίσης ότι την 10.6.2016 κατέβαλε με τραπεζική επιταγή ποσό €5.000 στον ενάγοντα βάσει των όρων της σύμβασης εκχώρησης. Αναφορικά με το ποσό των €1.551 το οποίο οφείλετο από τον ενάγοντα στην Chacholis, αυτό θα καταβάλλετο από την εναγομένη στην εν λόγω εταιρεία κατά την έκδοση και εγγραφή ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου επ' ονόματι της εναγομένης. Ως εκ τούτου, το ποσό αυτό αφαιρείται από το συνολικό ποσό του τιμήματος πώλησης. Την 2.8.2016 ο ενάγων ειδοποίησε την εναγομένη να παρευρεθεί στο Κτηματολόγιο ώστε να ολοκληρωθεί η αγοραπωλησία, πλην όμως η αντιπρόσωπος του ενάγοντα παρουσίασε στην εναγομένη μόνο το πιστοποιητικό διευθέτησης του Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών. Ως εκ τούτου, συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων όπως η εναγόμενη καταβάλει ποσό €70.000 με τραπεζική επιταγή, ώστε να κατατεθεί η συμφωνία εκχώρησης στο Κτηματολόγιο και το υπόλοιπο ποσό των €2.449 να πληρωθεί με την παρουσίαση των σχετικών αποδείξεων πληρωμής των οφειλόμενων φορολογιών. Αφού ενημέρωσε τον ενάγοντα αναφορικά με τα τέλη σκυβάλων και υδατοπρομήθειας, η εναγόμενη αφαίρεσε από το ποσό των €2.449,00 το ποσό το οποίο αντιστοιχούσε σε οφειλόμενα τέλη σκυβάλων και υδατοπρομήθειας και ήταν πρόθυμη να καταβάλει στον ενάγοντα ποσό €1,216.56 αφού λάμβανε σχετική απόδειξη εξόφλησης. Εντούτοις, ο ενάγων αρνήθηκε να παραλάβει το εν λόγω ποσό και καταχώρισε την παρούσα αγωγή. Με το δικόγραφο της Απάντησής του, ο ενάγων αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της εναγομένης και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως η έκθεση απαίτησης. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ουδεμία οφειλή υπήρχε σε σχέση με το επίδικο ακίνητο, πέραν της οφειλής προς την Chacholis. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Μέσα στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας, για την πλευρά του ενάγοντα μαρτυρία προσέφεραν δύο μάρτυρες και για την πλευρά της εναγομένης ένας μάρτυρας. Με την υπόμνηση ότι δεν είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να παραθέτει ολόκληρη την μαρτυρία που παρουσίασε η κάθε πλευρά ή να αναφέρεται σε όλες τις πτυχές της, καθώς είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου, συνοψίζω κατωτέρω την προσκομισθείσα μαρτυρία.[1] Πρώτος μαρτυρία προσέφερε ο ενάγων (στο εξής ο «ΜΕ1»), ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασής του υιοθέτησε την γραπτή του δήλωση την οποία κατέθεσε, ενώ προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του κατέθεσε σχετικά τεκμήρια, αναφορά στα οποία θα γίνει κατωτέρω, όπου τούτο κριθεί σκόπιμο. Στην δήλωσή του ο μάρτυρας επί της ουσίας επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως η έκθεση απαίτησης και επίσης αναφέρει ότι εκ μέρους του παρουσιάστηκε δικολάβος, για να παρουσιάσει φοροαπαλλαγή και να εισπράξει το υπόλοιπο του τιμήματος, όταν ο Μ.Φ. εκ μέρους της εναγομένης, κατεκράτησε αυθαίρετα το ποσό των €4.000 για φόρους και τέλη. Ο ΜΕ1 αναφέρει ότι η πληρωμή του ποσού των €1.551 είναι αναγκαίο να γίνει ώστε να ολοκληρωθεί η διαχείριση σωστά, οπότε κάλεσε επανειλημμένως την εναγομένη να καταβάλει το εν λόγω ποσό, πλην όμως αρνήθηκε επίμονα. Συνολικά, συνεχίζει ο μάρτυρας, η εναγόμενη οφείλει ποσό €5.630, ήτοι €4.000 υπόλοιπο του τιμήματος και €1.551 χρέος προς την Chacholis. Μετά την καταχώριση της αγωγής, ο ΜΕ1 έλαβε από τον Μ.Φ. επιταγή για ποσό €1.236, την οποία ως τον ενημέρωσε δεν θα εξαργυρώσει και την οποία επέστρεψε. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αναφέρει ότι στην συμφωνία μεταξύ του αποβιώσαντος και της Chacholis, η πρόνοια για την καταβολή του ποσού των €1.551 δεν συνδέεται με την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας. Το εν λόγω ποσό ήταν πληρωτέο στην Chacholis και με το εκχωρητήριο έγγραφο η εναγόμενη ανέλαβε να το πληρώσει, πράγμα το οποίο δεν έπραξε. Στην δε συμφωνία μεταξύ αποβιώσαντος και Chacholis ημερ. 1.9.2006, προβλέπεται εξόφληση του τιμήματος με την παράδοση και ότι σε περίπτωση μεταπώλησης πριν την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας, θα πρέπει να εξοφληθεί ολόκληρο το τίμημα, πράγμα το οποίο η εναγόμενη γνώριζε και αποδέχθηκε. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΕ1 ενέμεινε στην θέση του σε σχέση με την οφειλή προς την Chacholis, ενώ ως ανέφερε, την ημέρα που κατατέθηκε η συμφωνία εκχώρησης στο Κτηματολόγιο, δόθηκαν τα κλειδιά του επίδικου ακινήτου στην εναγομένη και έλαβε κατοχή του. Ήταν η θέση του, ότι η δικολάβος που τον εκπροσώπησε στο Κτηματολόγιο και η οποία έλαβε επιταγή για το ποσό των €70.000 ήταν εξουσιοδοτημένη από τον ίδιο, όταν ωστόσο τον ενημέρωσε ότι της δόθηκε επιταγή για χαμηλότερο ποσό, της ανέφερε ότι θα χειριστεί ο ίδιος το θέμα, ώστε να εισπράξει το υπόλοιπο ποσό. Ως ο μάρτυρας υπέδειξε κατά την αντεξέτασή του, για να δεχθεί το Κτηματολόγιο μεταβίβαση απαιτεί την προσκόμιση αποδεικτικών πληρωμής των φόρων, επομένως σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να προσκομίζονται αποδείξεις αναφορικά με τους φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας, τον φόρο εισοδήματος, τα τέλη σκυβάλων και αποχετευτικού συστήματος. Για την εκχώρηση ωστόσο, το μόνο που ζητείται είναι ο φόρος απαλλαγής κληρονομιάς. Τέλος, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει εάν η εναγόμενη πλήρωσε τέλη υδατοπρομήθειας και σκυβάλων. Η δεύτερη μάρτυρας η οποία προσέφερε μαρτυρία από πλευράς ενάγοντα είναι επαγγελματίας δικολάβος, η οποία συνεργάζεται με τον ενάγοντα και η οποία ασχολείται με την εξασφάλιση φοροαπαλλαγών, την μεταβίβαση ακινήτων, την εκχώρηση πωλητηρίων στο Κτηματολόγιο και με συναφείς εργασίες (στο εξής η «ΜΕ2»). Η ΜΕ2 ως μέρος της κυρίως εξέτασής της υιοθέτησε και κατέθεσε την γραπτή της δήλωση, στην οποία αναφέρει ότι περί τον Ιούλιο του 2016, ο ενάγων της ανέθεσε την εξασφάλιση πιστοποιητικού πληρωμής των κεφαλαιουχικών κερδών ενός ακινήτου του αποβιώσαντος R.J.W. προς την ACEMARK HOLDINGS LTD, να παρουσιάσει το εν λόγω πιστοποιητικό στο Κτηματολόγιο και να λάβει επιταγή από τον Μ.Φ., εκπρόσωπο της ACEMARK HOLDINGS LTD, για ποσό €74.
3. Κατά την κατάθεση του εκχωρητηρίου, συνεχίζει η μάρτυρας, αφού έδωσε την σχετική φοροαπαλλαγή, ο Μ.Φ. της έδωσε τραπεζική επιταγή για ποσό €70.000, αναφέροντάς της ότι το ποσό των €4.000 κρατήθηκε για φόρους και ότι θα συνεννοηθεί ο ίδιος με τον ενάγοντα. Ως περαιτέρω η μάρτυρας αναφέρει, για την εκχώρηση πωλητηρίου στο Κτηματολόγιο, η μόνη φοροαπαλλαγή που χρειάζεται είναι του Τμήματος Κεφαλαιουχικών Κερδών, ενώ για μεταβίβαση, χρειάζονται και πολλές άλλες φοροαπαλλαγές. Κατά την αντεξέτασή της η ΜΕ2 ανέφερε ότι την συνάντηση στο Κτηματολόγιο είχαν διευθετήσει μεταξύ τους ο Μ.Φ. και ο ενάγων και ότι η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Μ.Φ., υπέδειξε δε ότι ήταν εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα και ότι η πράξη αφορούσε ποσό €74.000 με βάση την πληροφόρηση που είχε λάβει από τον ενάγοντα. Από πλευράς εναγομένης, μαρτυρία προσέφερε ένας μάρτυρας, ο Μ.Φ., ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασής του υιοθέτησε και κατέθεσε την γραπτή του δήλωση, προς τεκμηρίωση δε των ισχυρισμών του κατέθεσε σχετικά τεκμήρια, αναφορά στα οποία θα γίνει κατωτέρω, όπου τούτο κριθεί σκόπιμο (στο εξής ο «ΜΥ1»). Στην γραπτή του δήλωση του ο ΜΥ1 αναφέρει ότι είναι ο Διευθυντής της εναγομένης, η οποία την 2.6.2016, δυνάμει εκχωρητηρίου εγγράφου, αγόρασε ένα ακίνητο. Ως ο μάρτυρας περαιτέρω αναφέρει, εκ μέρους της εναγομένης υπέγραψε ο ίδιος και εκ μέρους του αποθανόντα, ο ενάγων. Σύμφωνα με τους όρους της μεταξύ των συμφωνίας, την 10.6.2016 κατέβαλε με τραπεζική επιταγή το ποσό των €5.000 στον ενάγοντα, το δε ποσό των €1.551 το οποίο οφείλετο από τον ενάγοντα προς την Chacholis, θα αφαιρείτο από το τίμημα πώλησης και θα πληρωνόταν από την εναγομένη στην Chacholis, κατά την έκδοση και εγγραφή ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας επ' ονόματι της εναγομένης. Αναφορικά με το ποσό των €72.449, θα καταβάλλετο από την εναγομένη προς τον ενάγοντα κατά την ημερομηνία κατάθεσης της σύμβασης εκχώρησης στο Κτηματολόγιο, νοουμένου ότι ο ενάγων θα πλήρωνε όλα τα οφειλόμενα τέλη σε σχέση με το επίδικο ακίνητο. Παρά ταύτα, συνεχίζει ο ΜΥ1, την 2.8.2016, όταν μετέβησαν στο Κτηματολόγιο, η αντιπρόσωπος του ενάγοντα του παρουσίασε μόνο το πιστοποιητικό του Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών. Ως εκ τούτου, μετά από συνεννόηση με τον ενάγοντα και της αντιπροσώπου του, συμφωνήθηκε όπως καταβάλει το ποσό των €70.000 με τραπεζική επιταγή και το υπόλοιπο ποσό των €2.449 να πληρωθεί με την παρουσίαση των αποδείξεων πληρωμής των οφειλόμενων τελών σε σχέση με το επίδικο ακίνητο. Ακολούθως, ο ΜΥ1 επισκέφθηκε τον Δήμο Αγίας Νάπας και εξασφάλισε αποδείξεις, όπου φαίνεται ότι ο ενάγων όφειλε τέλη σκυβάλων από το 2010 μέχρι το 2016 εκ €1.122,85 και τέλη υδατοπρομήθειας εκ €109,59 και με ηλεκτρονικό του μήνυμα κάλεσε τον ενάγοντα να πληρώσει τους σχετικούς φόρους και να προσκομίσει σχετικές αποδείξεις, ώστε να του πληρώσει το υπόλοιπο ποσό των €1.236, το οποίο του απέστειλε αργότερα με τραπεζική επιταγή. Εντούτοις, ο ενάγων ουδέποτε ανταποκρίθηκε και καταχώρισε την παρούσα αγωγή. Αποτελεί θέση του ΜΥ1 ότι ο ενάγων έχει πλήρως εξοφληθεί και ότι απομένει να καταβληθεί το ποσό των €1.551 προς την Chacholis κατά την μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου και την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας. Κατά την αντεξέτασή του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνωρίζει τους όρους της σύμβασης η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και διαφώνησε με την υποβολή ότι το ποσό των €1.551 πληρώθηκε στην Chacholis κατά την έκδοση του συμβολαίου που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, αποδέχθηκε δε, ότι οφείλεται από την εναγομένη ποσό €1.551 στην Chacholis. Περαιτέρω, αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 ανέφερε ότι πληρώθηκε ποσό €76.236 και ότι προσκόμισε επιταγή για ποσό €1.236 την οποία ο ενάγων αρνήθηκε να παραλάβει. Ήταν η θέση του, ότι συμφώνησαν με τον ενάγοντα να πληρώσει τους φόρους και ακολούθως να πληρώσει την διαφορά, ως έπραξε. Προτού προχωρήσω σε αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, παραθέτω κατωτέρω τα γεγονότα τα οποία σύμφωνα με την δικογραφία και την προσκομισθείσα μαρτυρία, δεν τυγχάνουν αμφισβήτησης: - Δυνάμει συμβολαίου ημερ. 1.9.2006, ο R.J.W. αγόρασε από την Chacholis μία οικία στην Αγία Νάπα και εξόφλησε το τίμημα πώλησης, εξαιρουμένου του ποσού των €1.551, το οποίο όφειλε στην Chacholis έναντι τελών και φόρων. - Την 15.5.2010 ο R.J.W. απεβίωσε και ο ενάγων διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του. - Την 2.6.2016, υπεγράφη σύμβαση εκχώρησης μεταξύ του ενάγοντα, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος, και της εναγομένης, δια του διευθυντή της, Μ.Φ., με την οποία ο ενάγων εκχώρησε στην εναγομένη όλα τα δικαιώματα του συμβολαίου ημερ. 1.9.2006, έναντι του τιμήματος των €79.
4. - Την 10.6.2016 η εναγόμενη κατέβαλε στον ενάγοντα το ποσό των €5.000 και την 2.8.2016 το ποσό των €70.
5. - Σύμφωνα με την σύμβαση εκχώρησης, το ποσό των €1.551 το οποίο οφείλετο στην Chacholis, θα το πλήρωνε η εναγόμενη και θα το αφαιρούσε από το τίμημα. - Την 2.8.2016 ο Μ.Φ. και η ΜΕ2 εκ μέρους του ενάγοντα μετέβηκαν στο Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου και η ΜΕ2 παρουσίασε στον Μ.Φ. πιστοποιητικό Απαλλαγής Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών σε σχέση με το επίδικο ακίνητο. - Η σύμβαση εκχώρησης κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο και η εναγόμενη έλαβε κλειδιά και κατοχή του επίδικου ακινήτου. - Την 15.12.2016 ο Μ.Φ. εξέδωσε επιταγή για το ποσό των €1,236.
6. - Μέχρι σήμερα, το ποσό των €1.551 δεν έχει καταβληθεί στην Chacholis. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Παρακολουθώντας τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα, μπόρεσα να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους, με βάση, μεταξύ άλλων, τη λογική, την ποιότητα και την πειστικότητα της μαρτυρίας που προσκόμισαν, την αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων τους ή την ύπαρξη ουσιαστικών αντιφάσεων σε αυτές.[2] Η αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα δεν περιορίστηκε αποκλειστικώς στην αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων.[3] Αξίζει να σημειωθεί ότι η αξιοπιστία των μαρτύρων εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης.[4] Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται μόνο βάσει της εξωτερικής εντύπωσης που προκαλεί ο μάρτυρας.[5] Επουσιώδεις αντιφάσεις δεν πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα,[6] ενώ ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και δεν είναι επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα.[7] Αρχίζοντας από τον ΜΕ1, σημειώνω ότι έκανε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο, καθώς απαντούσε με φυσικότητα και αυθορμητισμό, χωρίς υπεκφυγές, σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέτασή του, ενώ δεν έχω εντοπίσει οιεσδήποτε ανακολουθίες στην μαρτυρία του. Αναφορικά με το Τεκμήριο 5 το οποίο μάρτυρας κατέθεσε, ήτοι τηλεομοιότυπο με επιστολή της Chacholis, όπου παρατίθεται πίνακας στον οποίο εμφαίνονται κάποια οφειλόμενα τέλη σε σχέση με το επίδικο ακίνητο, πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία, στην οποία το Δικαστήριο αδυνατεί να προσδώσει την οποιαδήποτε βαρύτητα. Παρόλο που εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιασδήποτε δικαστική διαδικασία, απλώς και μόνο διότι είναι εξ ακοής, το Δικαστήριο αξιολογεί την βαρύτητα που θα προσδώσει σε τέτοια μαρτυρία, λαμβανομένων πάντοτε υπόψη των αρχών που διέπουν το ζήτημα, αλλά και των σχετικών νομοθετικών διατάξεων του Περί Αποδείξεως Νόμου.[8] Στην προκειμένη περίπτωση, καμία εξήγηση δεν δόθηκε στο Δικαστήριο γιατί δεν κλητεύθηκε το πρόσωπο το οποίο συνέταξε το εν λόγω έγγραφο ώστε να αντεξετασθεί και να τύχει αξιολόγησης από το Δικαστήριο, ούτε καταδείχθηκε κατά πόσο ήταν εύλογο ή εφικτό να κλητευθεί για να καταθέσει. Ως έχει νομολογηθεί, όταν ένας μάρτυρας καταθέτει προφορικά στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια μιας δίκης, η μαρτυρία του προσφέρεται για το αληθές του περιεχομένου της. Όταν όμως ο μάρτυρας καταθέτει και κάποιο έγγραφο, δεν συνεπάγεται ότι αυτό προορίζεται απαραίτητα για τον ίδιο πιο πάνω σκοπό· πόσω δε μάλλον όταν τα όσα καταγράφονται σε αυτό δεν προέρχονται από τον ίδιο τον μάρτυρα, αλλά αποτελούν δηλώσεις άλλου προσώπου, δηλαδή είναι εξ ακοής μαρτυρία, ως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 23 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9.[9] Για τους ίδιους λόγους, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στην εξ ακοής μαρτυρία του ΜΕ1, σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό πληρωμή λογαριασμού ηλεκτρικού ρεύματος ύψους €79.00, από μία κληρονόμο του αποβιώσαντος, αφότου η εναγόμενη ανέλαβε κατοχή του επίδικου ακινήτου. Τέλος, αξιολογώντας το Τεκμήριο 10 το οποίο κατατέθηκε κατά την αντεξέταση του ΜΕ1, διαπιστώνω ότι πρόκειται για δέσμη εγγράφων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται έντυπα του Δήμου Αγίας Νάπας, τα οποία σχετίζονται με τέλη που αφορούν στο επίδικο ακίνητο και σε σχέση με τα οποία δεν τέθηκε ενώπιόν μου οποιαδήποτε μαρτυρία που να θέτει υπό αμφισβήτηση την γνησιότητα ή το αληθές των εν λόγω εγγράφων. Ως προς την έκδοση της επιταγής για ποσό €1236.00, ούτως ή άλλως δεν πρόκειται για αμφισβητούμενο γεγονός. Αναφορικά με την ΜΕ2, έκανε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο, καθώς απαντούσε με φυσικότητα σε όλες τις ερωτήσεις που της υπεβλήθησαν κατά την αντεξέταση της, από την οποία εξήλθε αλώβητη, και παρόλο που η μάρτυρας συνεργάζεται επαγγελματικά με τον ΜΕ1, δεν αναδύθηκε από την όλη μαρτυρία της, ότι είχε οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο. Το γεγονός ότι η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί εάν είχαν παρουσιαστεί στον Μ.Φ. όλες οι αποδείξεις πληρωμής των φόρων, οι οποίες, ως ανέφερε, συνήθως παρουσιάζονται, δεν θεωρώ ότι πλήττει την αξιοπιστία της, λαμβανομένης υπόψη της αρκετά μεγάλης παρόδου του χρόνου που έχει παρέλθει από την συνάντηση η οποία πραγματοποιήθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο, αλλά και του γεγονότος ότι η σύμβαση εκχώρησης κατά κοινή ομολογία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο, επομένως τα όσα η μάρτυρας ανέφερε, επαληθεύονται, κατόπιν αντιπαραβολής των με την υπόλοιπη προσκομισθείσα μαρτυρία. Στρεφόμενη στην μαρτυρία του ΜΥ1, η εντύπωση που απεκόμισα ήταν θετική, καθότι ο μάρτυρας απαντούσε με αυθορμητισμό και φυσικότητα στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέτασή του, ενέμεινε δε στις θέσεις του και δεν εντόπισα οιεσδήποτε ουσιώδεις ανακολουθίες στην μαρτυρία του. Σημειώνω, ότι τα Τεκμήρια 6 και 8 τα οποία κατέθεσε ο ΜΕ1 και τα Τεκμήρια 13 και 14 αντίστοιχα, τα οποία κατέθεσε ο ΜΥ1, αποτελούν εκτύπωση της ίδιας αλληλογραφίας μεταξύ του ενάγοντος και του Μ.Φ., η οποία δεν φαίνεται να στάλθηκε με επιφύλαξη δικαιωμάτων από οποιοδήποτε μέρος, σχετίζεται δε με την διαφορά των δύο πλευρών σε σχέση με τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά, επομένως κρίνω ότι μπορώ να στηριχθώ επί των Τεκμηρίων αυτών για σκοπούς εξαγωγής των συμπερασμάτων μου. Το μέρος ωστόσο της μαρτυρίας του ΜΥ1 στο οποίο δεν μπορώ να στηριχθώ για την εξαγωγή ανάλογου συμπεράσματος, είναι ότι κατά την συνάντηση με την ΜΕ2 στο Κτηματολόγιο, συμφωνήθηκε όπως εκδοθεί επιταγή μόνο για το ποσό των €70.000 και όπως πληρωθεί η διαφορά σε μεταγενέστερο χρόνο, αφού πληρωθούν οι σχετικοί φόροι. Και τούτο, διότι αντιπαραβάλλοντας τον ισχυρισμό αυτό με τα Τεκμήρια 13 και 14 δεν μπορεί να συναχθεί τέτοιο συμπέρασμα, καθώς πουθενά δεν γίνεται αναφορά σε μεταγενέστερη συμφωνία. Ούτε και υποβλήθηκε η θέση αυτή στους μάρτυρες που προσέφεραν μαρτυρία από πλευράς ενάγοντα, ώστε να τους δοθεί η δυνατότητα να τοποθετηθούν.[10] Ειδικότερα, η μοναδική επί τούτου στιχομυθία που εντοπίζω κατά την αντεξέταση του ΜΕ1, είναι η ακόλουθη: «Ε. Συμφωνείτε μαζί μου ότι ήταν εξουσιοδοτημένη εκ μέρους σας για να προχωρήσει να χειριστεί την υπόθεση στο Κτηματολόγιο; Α. Ισχύει ότι ήταν εξουσιοδοτημένη να πάει στο Κτηματολόγιο για να πάρει το υπόλοιπο και το συμβόλαιο για να γίνει εκχώρηση και όταν ήρθε η Έλενα μου είπε «κύριε Πιττάτζη 70 χιλιάδες μου έδωσε» και εγώ της είπα «άσε θα πάω εγώ να τα εισπράξω». [.] Ε. Είχατε απόδειξη για το ποσό των 70 χιλιάδων ευρώ; Α. Όχι, είπα στον Μ.Φ. «τι έκανες έκοψες από μόνος σου τα 1551 άλλες 4 χιλιάδες» και ήρθαμε σε αντιπαράθεση.» Διερχόμενη δε της μαρτυρίας της ΜΕ2, την οποία έχω αποδεχθεί, προκύπτει ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας ήταν εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα, όπως την 2.8.2016 παρουσιαστεί εκ μέρους του και παραδώσει το πιστοποιητικό Απαλλαγής του Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών και λάβει επιταγή για ποσό €74.000, ενώ δεν προκύπτει ότι ήταν γενικά εξουσιοδοτημένη να διαπραγματευθεί εκ μέρους του ενάγοντα ή να συνάψει νέα συμφωνία στην βάση οιασδήποτε μορφής εξουσιοδότησης, ούτε και της υπεβλήθη τέτοια θέση ώστε να τοποθετηθεί. Ως εκ των άνω, δεν δύναμαι να οδηγηθώ σε εξαγωγή ανάλογου συμπεράσματος. Στη βάση όλων των ανωτέρω, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Δυνάμει συμβολαίου ημερ. 1.9.2006, ο R.J.W. αγόρασε από την Chacholis μία οικία στην Αγία Νάπα και εξόφλησε το τίμημα πώλησης, εξαιρουμένου του ποσού των €1.551, το οποίο όφειλε στην Chacholis έναντι τελών και φόρων. Την 15.5.2010 ο R.J.W. απεβίωσε και ο ενάγων διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του. Την 2.6.2016, υπεγράφη σύμβαση εκχώρησης μεταξύ του ενάγοντα (υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος) και της εναγομένης, δια του διευθυντή της, Μ.Φ., με την οποία ο ενάγων εκχώρησε στην εναγομένη όλα τα δικαιώματα που πηγάζουν από το συμβόλαιο ημερ. 1.9.2006, έναντι του τιμήματος των €79.
7. Την 10.6.2016, η εναγόμενη κατέβαλε με επιταγή το ποσό των €5.
8. Για σκοπούς κατάθεσης της σύμβασης εκχώρησης στο Κτηματολόγιο, διευθετήθηκε συνάντηση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου την 2.8.2016, όπου παρευρέθηκε ο Μ.Φ. εκ μέρους της εναγομένης και η ΜΕ2 εκ μέρους του ενάγοντα. Αφού η ΜΕ2 παρουσίασε στον Μ.Φ. πιστοποιητικό Απαλλαγής Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών σε σχέση με το επίδικο ακίνητο, ο Μ.Φ. της παρέδωσε τραπεζική επιταγή για ποσό €70.000, αναφέροντάς της ότι το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, θα το κατέβαλλε μόλις του προσκομιστούν αποδείξεις πληρωμής των οφειλόμενων φόρων και τελών σε σχέση με το επίδικο ακίνητο. Η ΜΕ2 έλαβε την επιταγή των €70.000 και ενημέρωσε σχετικά τον ενάγοντα. Η σύμβαση εκχώρησης κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο και η εναγόμενη έλαβε κλειδιά και κατοχή του επίδικου ακινήτου. Περί τον Αύγουστο - Σεπτέμβριο του 2016 ανταλλάχθηκαν ηλεκτρονικά μηνύματα μεταξύ του ενάγοντος και του Μ.Φ., με τον ενάγοντα να ζητά την πληρωμή του υπολοίπου τιμήματος πώλησης, του οφειλόμενου ποσού προς την Chacholis, καθώς επίσης και οποιωνδήποτε οφειλόμενων λογαριασμών κοινής ωφελείας και να του προσκομιστούν σχετικές αποδείξεις, και τον Μ.Φ. να καλεί τον ενάγοντα να παραλάβει επιταγή για ποσό €1,236.00, στο οποίο κατέληξε κατόπιν συμψηφισμού των οφειλόμενων φόρων και τελών αναφορικά με τους οποίους ενημερώθηκε από τον Δήμο Αγίας Νάπας, και του ποσού που οφειλόταν στην Chacholis, με το ποσό των €4.000,00 που δεν είχε καταβληθεί. Την 15.12.2016 ο Μ.Φ. εξέδωσε επιταγή για το ποσό των €1.236,00 την οποία ο ενάγων αρνήθηκε να παραλάβει και την οποία του απέστειλε ταχυδρομικώς ο ΜΥ
9. Η εν λόγω επιταγή, δεν έχει εξαργυρωθεί. Μέχρι σήμερα, το ποσό των €1.551 δεν έχει καταβληθεί στην Chacholis. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ως γνωστό στην πολιτική δίκη το γενικό βάρος απόδειξης φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά όχι» (is more probable than not) και όχι το κατά πόσο είναι «πιο πιθανή παρά ή αντίθετη» από εκείνη του αντιδίκου του.[11] Το ειδικό βάρος απόδειξης, αφορά στην ανάγκη παρουσίασης ικανοποιητικής μαρτυρίας για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός ισχυρισμού που μετατοπίζει το βάρος στην άλλη πλευρά να απαντήσει ικανοποιητικά για να αποσείσει εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα που δημιουργήθηκε.[12] Τα ζητήματα τα οποία πραγματεύεται η παρούσα υπόθεση, αφορούν σε ερμηνεία των προνοιών της σύμβασης εκχώρησης, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3, και η νομιμότητα και εγκυρότητα της οποίας δεν έχει αμφισβητηθεί. Παρεμβάλλω, ότι έχω μελετήσει τις γραπτές αγορεύσεις που κατέθεσαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προς υποστήριξη των θέσεων τους και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο.[13] Οδηγό για την ερμηνεία μιας σύμβασης, αποτελεί η γραμματική έννοια των λέξεων ή των φράσεων που χρησιμοποιούνται, υπό το φως των σκοπών συνομολόγησης της συμφωνίας, ως αυτοί αποκαλύπτονται από την ίδια τη συμφωνία στο σύνολό της. Για την ορθή δε ερμηνεία μιας σύμβασης, βασικό κριτήριο είναι η συνήθης ερμηνεία των λέξεων και είθισται η αναζήτηση λεξικών αναφορικά με το νόημα των λέξεων στην καθομιλουμένη. Το έγγραφο, πρέπει να ερμηνεύεται συνολικά και όχι αποσπασματικά, ενώ η διακρίβωση της σημασίας των όρων που χρησιμοποιούνται σε μία συμφωνία οδηγεί και σε διακρίβωση της πρόθεσης των μερών.[14] Διαφωτιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Ltd v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λτδ (Αρ.2)