ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΣΩΦΡΟΝΗ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 248/16, 3/9/2024

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΣΩΦΡΟΝΗ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 248/16, 3/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧIΑΚΟ ΔIΚΑΣΤΗΡIΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Κλίμακα εξόδων: €10.000 - €50.000 Αρ. Αγωγής: 248/16 Μεταξύ: ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόντων και

1. ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ, ως παραλήπτης της περιουσίας του ΣΩΦΡΟΝΗ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ
2. ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΠΑΣΧΑΛΗ
3. ΑΝΤΡΟΣ ΒΑΣΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Εvαγομένων και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 1.6.2016 ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόντων και
4. ΣΩΦΡΟΝΗ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ
5. ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΠΑΣΧΑΛΗ
6. ΑΝΤΡΟΣ ΒΑΣΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Εναγομένων Ημερομηνία: 3 Σεπτεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Θ. Ποσνακίδης για Κύπρος Ανδρέου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγομένους: κ. Χρ. Πουτζιουρής για Χρ. Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της παρούσας αγωγής της, η ενάγουσα αξιοί την επιδίκαση ποσού €6.834,41.- λόγω κατ' ισχυρισμό παράβασης συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων ημερ. 14.1.
7. Ως δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης, βάσει της συμφωνίας ημερ. 14.1.1994, η ενάγουσα παραχώρησε στον εναγόμενο 1 ποσό Λ.Κ. 2.000,00 (€3.417,20) (στο εξής η «συμφωνία δανείου»). Προς εξασφάλιση της ενάγουσας, οι εναγόμενοι 2 και 3 ενυπογράφως εγγυήθηκαν προσωπικά και/ή αλληλεγγύως όλες τις υποχρεώσεις του εναγομένου 1 προς την ενάγουσα, οι οποίες απορρέουν από την συμφωνία δανείου. Εντούτοις, οι εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τους όρους της συμφωνίας δανείου και δεν πλήρωσαν οποιοδήποτε ποσό, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να τερματίσει την συμφωνία δανείου και να απαιτήσει την πληρωμή ολόκληρου του οφειλόμενου ποσού, το οποίο μέχρι σήμερα οι εναγόμενοι αρνούνται να καταβάλουν. Δια της Υπεράσπισης τους, οι εναγόμενοι αρνούνται και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και την καλούν σε απόδειξή των, εγείρουν δε προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι ουδεμία συμβατική σχέση έχουν με την ενάγουσα, καθώς, η συμφωνία δανείου η οποία δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης, συνομολογήθηκε με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αχερίτου Λτδ (στο εξής η «ΣΠΕ Αχερίτου»). Ο εναγόμενος 1 εγείρει και δεύτερη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η αγωγή εναντίον του είναι έκθετη σε απόρριψη, καθότι κηρύχθηκε σε πτώχευση και διορίστηκε παραλήπτης της περιουσίας του, διαδικασία μέσα στο πλαίσιο της οποίας η ενάγουσα επαλήθευσε τις επίδικες αξιώσεις της και/ή θα μπορούσε να τις είχε επαληθεύσει, ο δε εναγόμενος 1 αποκαταστάθηκε την 7.11.2015 και έχει απαλλαγεί από οποιαδήποτε προηγούμενα της πτώχευσής του χρέη. Οι εναγόμενοι συμφωνούν ότι την 14.1.1994 ο εναγόμενος 1 υπέγραψε την συμφωνία δανείου, αμφισβητούν τη νομιμότητα της παρασχεθείσας εγγύησης, επικαλούνται δε ότι η αγωγή καταχωρίστηκε με ολιγωρία, με αποτέλεσμα να απωλέσουν τα σχετικά με την υπόθεση έγγραφα και/ή στοιχεία και/ή μαρτυρία και να επηρεαστεί το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη. Επιπρόσθετα, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι έχουν απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις τους ως εγγυητές της συμφωνίας δανείου ενόψει της τροποποίησής της από τα συμβαλλόμενα μέρη άνευ γνώσης και συγκατάθεσής των και/ή ενόψει του ότι η ενάγουσα έδινε παράταση πληρωμής στον εναγόμενο 1 άνευ της συγκατάθεσης και/ή ενημέρωσης και/ή πληροφόρησής των, αποτελεί δε ισχυρισμό τους, ότι ουδέποτε η ενάγουσα κοινοποίησε προς αυτούς τις καταστάσεις λογαριασμού του επίδικου δανείου, ούτε αναφορικά με το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 δεν τηρούσε το πρόγραμμα αποπληρωμής, δημιουργώντας στους εναγομένους την εύλογη πεποίθηση ότι είχε αποποιηθεί οποιωνδήποτε δικαιωμάτων της αναφορικά με τη συμφωνία δανείου. Αποτελεί επίσης ισχυρισμό των εναγομένων, ότι ο επίδικος λογαριασμός χρεωνόταν με αυθαίρετες, αντισυμβατικές και/ή παράνομες χρεώσεις και/ή με παράνομο ανατοκισμό και με μη εισπράξιμους τόκους και/ή παράνομα κεφαλαιοποιημένους τόκους και/ή με χρεώσεις που άμεσα και/ή έμμεσα συνιστούσαν χρέωση παράνομων τόκων και/ή ισχυριζόμενο χρεωστικό υπόλοιπο, το οποίο είναι διογκωμένο και/ή αποτέλεσμα παράνομων και/ή μονομερών χρεώσεων και ότι η ενάγουσα δεν είχε δικαίωμα να κεφαλαιοποιεί τους τόκους σύμφωνα με τον Περί Τόκου Νόμο, που ίσχυε κατά την σύναψη της συμφωνίας δανείου. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός των εναγομένων, ότι η αγωγή είναι πρόωρη, καθότι η ενάγουσα δεν κατέστησε τον χρόνο των επίδικων ποσών και/ή δόσεων ουσιώδη όρο, για να μπορέσει να τερματίσει την συμφωνία δανείου, η δε ολιγωρία από πλευράς ενάγουσας, έχει αποτύχει να μετριάσει τις ζημιές των εναγομένων, οι οποίοι, αν ενημερώνονταν ότι ο εναγόμενος 1 δεν εκπλήρωνε τις συμβατικές υποχρεώσεις του, θα πλήρωναν έκτοτε το οφειλόμενο ποσό, οι δε εναγόμενοι 2 και 3 θα ανάγκαζαν τον εναγόμενο 1, ο οποίος ήταν υψηλά αμειβόμενο άτομο, να αποπληρώσει το οφειλόμενο χρέος. Δια της Απάντησής της, η ενάγουσα επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της ως η έκθεση απαίτησης και αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγομένων, στον βαθμό που αντίκεινται στους ισχυρισμούς της, ισχυρίζεται δε ότι η προδικαστική ένσταση των εναγομένων είναι ανυπόστατη, καθώς η ΣΠΕ Αχερίτου συγχωνεύθηκε με άλλα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοχωρίων Λτδ (στο εξής η «ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων»), η οποία διαδέχθηκε την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αχερίτου Λτδ σε όλα τα δικαιώματα και/ή υποχρεώσεις της. Αναφορικά με την προδικαστική ένσταση που αφορά στο καθεστώς πτώχευσης του εναγομένου 1, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι σε κάθε περίπτωση το χρέος δεν ήταν επαληθεύσιμο, εφόσον κατέστη άμεσα πληρωτέο και απαιτητό μετά την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης ημερ. 4.11.2008, ενώ δεν μπορούσε να γνωρίζει και/ή δεν γνώριζε ότι ο εναγόμενος 1 τελούσε υπό πτώχευση. Η ενάγουσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγομένων περί ολιγωρίας και ισχυρίζεται ότι ειδοποιούσε τους εναγομένους να εκπληρώσουν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους, οι οποίοι ήτο ενήμεροι αναφορικά με το εκάστοτε χρεωστικό υπόλοιπο και/ή οποιεσδήποτε αυξήσεις, το δε χρεωστικό υπόλοιπο είναι αποτέλεσμα νόμιμων χρεώσεων. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Προτού προσκομίσουν μαρτυρία, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν κατάλογο παραδεκτών γεγονότων, ο οποίος σημειώθηκε ως Έγγραφο Α και κατατέθηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου, δια του οποίου κατέστησαν παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα:
8. Η επίδικη συμφωνία υπογράφτηκε μεταξύ των εναγομένων και της ΣΠΕ Αχερίτου.
9. Κατά το χρόνο σύναψης της επίδικης συμφωνίας και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ως προς την παρούσα αγωγή, οι εναγόμενοι 1 και 3 διέμεναν στις Βρυσούλλες και ο εναγόμενος 2 στο Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου.
10. Κατά την 14.1.1994 υπογράφτηκε μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου 1 Γραμμάτιο Μεσοπρόθεσμο με το οποίο οι ενάγοντες χορήγησαν στον εναγόμενο 1 δάνειο δια το ποσό των Λ.Κ. 2.000, ήτοι €3.417,20.- Περαιτέρω οι εναγόμενοι 2 και 3, σε αντάλλαγμα της παροχής προς τον εναγόμενο 1 του ανωτέρω δανείου, την 14.1.1994 εγγυήθηκαν γραπτώς όλες τις υποχρεώσεις του εναγομένου 1 όσον αφορά στο εν λόγω δάνειο.
11. Οι ενάγοντες παραχώρησαν στον εναγόμενο 1, το ως άνω δάνειο, δια το ως άνω ποσό, το οποίο καταβλήθηκε σε σχετικό λογαριασμό με αρ. 30130-7215681-8 (νέοι αρ. λογαριασμού συνεπεία των πιο πάνω αναφερόμενων συγχωνεύσεων: αρχικά ο 05830-7250506-6 και ακολούθως ο 05530-7264889-4).
12. Το εν λόγω δάνειο θα ήταν πληρωτέο δια μηνιαίων δόσεων εκ Λ.Κ.100.- σε €170,86 έκαστη. Η πρώτη δόση θα ήταν πληρωτέα στις 31.1.
14. Το δάνειο που χορηγήθηκε στον εναγόμενο 1 θα χρεώνετο με συνολικό επιτόκιο 9%.
15. Οι ενάγοντες, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους, θα περιορίσουν την απαίτησή τους, σύμφωνα με τον Περί Τόκου Νόμο ως ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο, σε €6.834,41.- ήτοι Λ.Κ. 4.000, δηλαδή το διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου.
16. Ο δικηγόρος των εναγόντων απέστειλε επιστολή ημερ. 7.6.2011 προς τον εναγόμενο 1 με κοινοποίηση στους εναγομένους 2 και 3, την οποία παρέλαβαν όλοι οι εναγόμενοι και έλαβαν γνώση της.
17. Κατά του εναγομένου 1, στις 18.10.2006, εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του και ακολούθως διάταγμα πτώχευσης την 4.11.2008 στο πλαίσιο της αίτησης υπ' αρ. 54/2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Ο εναγόμενος 1 έχει αποκατασταθεί σύμφωνα με το αρ. 27Α από την 7.11.
19. Οι εναγόμενοι μέχρι σήμερα δεν κατέβαλαν κανένα ποσό για το επίδικο δάνειο. Περαιτέρω, κατατέθηκαν από κοινού τα Τεκμήρια 1 και 2, ήτοι η συμφωνία ημερ. 14.1.1994 και η επιστολή ημερ. 7.6.2011, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων, δήλωσε ότι δεν αμφισβητεί τις χρεώσεις του επίδικου λογαριασμού. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Με την υπόμνηση ότι δεν είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να παραθέτει ολόκληρη την μαρτυρία που παρουσίασε η κάθε πλευρά ή να αναφέρεται σε όλες τις πτυχές της, καθώς είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου, συνοψίζω κατωτέρω την προσκομισθείσα μαρτυρία.[1] Από πλευράς ενάγουσας, μαρτυρία προσέφερε μία μάρτυρας (στο εξής η «ΜΕ1»), η οποία υιοθέτησε και κατέθεσε την γραπτή της δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής της. Σε αυτήν, η μάρτυρας αρχικά αναφέρει ότι εργάζεται στην υπηρεσία της DOVALUE CYPRUS LIMITED, η οποία έχει συνάψει συμφωνία διαχείρισης και ρύθμισης δανείων με την ενάγουσα, δυνάμει της οποίας ενεργεί δια λογαριασμό της ενάγουσας και έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της ενάγουσας, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων και συναφών θεμάτων, μια εκ των οποίων είναι η επίδικη συμφωνία δανείου και οι συναφείς με αυτό εξασφαλίσεις. Η ΜΕ1 αναφέρει επίσης ότι είναι λειτουργός σε δικαστικές υποθέσεις και πλήρως εξουσιοδοτημένη τόσο από την ενάγουσα, όσο και από την DOVALUE CYPRUS LIMITED, να προβεί στην παρούσα της δήλωση, καταθέτοντας ως τεκμήριο σχετικό πληρεξούσιο. Ένεκα των καθηκόντων της, συνεχίζει η μάρτυρας, έχει στην κατοχή της τα έγγραφα ή τα αντίγραφά τους, τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση, την οποία γνωρίζει είτε από προσωπική γνώση, είτε από τα όσα προκύπτουν από τα έγγραφα τα οποία έχει στην κατοχή της, σε σχέση δε με τα όσα έχουν περιέλθει σε γνώση της από τρίτα πρόσωπα, κατονομάζει την πηγή της πληροφόρησής της. Ακολούθως, η ΜΕ1 επαναλαμβάνει, επί της ουσίας, τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης και αναφέρεται λεπτομερώς στους όρους της συμφωνίας δανείου, όπως επίσης και στο ιστορικό συγχωνεύσεων και μετονομασιών της ΣΠΕ Αχερίτου, εξηγώντας πως οι επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις κατέληξαν σήμερα στην ενάγουσα, καταθέτοντας ως τεκμήρια τα σχετικά έγγραφα, ήτοι τις σχετικές δημοσιεύσεις, ειδική αναφορά στα οποία θα γίνει όπου τούτο κριθεί σκόπιμο, μέσα στο πλαίσιο της παρούσας. Ως επίσης η μάρτυρας αναφέρει στην γραπτή της δήλωση, η ενάγουσα αποτελεί εταιρεία η οποία κατέχει άδεια «εταιρείας εξαγοράς πιστώσεων» και «μη πιστωτικού ιδρύματος» και είναι 100% θυγατρική εταιρεία της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (στο εξής η «ΣΕΔΙΠΕΣ»), που κατά τον χρόνο μεταβίβασης, ήταν επίσης κάτοχος των προαναφερόμενων αδειών, την οποία υποκατέστησε, σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις, δυνάμει μεταβίβασης ημερ. 7.10.2022, στην βάση των προνοιών του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν.169(Ι)/2015). Αντεξεταζόμενη, η ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν ήταν παρούσα κατά την κατάρτιση των επίδικων συμφωνιών, δεν συνέταξε οποιεσδήποτε επιστολές και δεν απέστειλε η ίδια τις επιστολές οι οποίες κατατέθηκαν ως τεκμήρια και οι οποίες, ως υπέδειξε, είναι πρακτική να αποστέλλονται με σύνηθες ταχυδρομείο, παρόλο που στα κατατεθειμένα τεκμήρια, συμφώνησε ότι δεν αναγράφονται διευθύνσεις. Ως περαιτέρω εξήγησε κατά την αντεξέτασή της, μετά την συγχώνευση και μεταφορά των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της ΣΠΕ Αχερίτου στην ΣΠΕ Φρενάρου-Αχερίτου, η ΣΠΕ Αχερίτου διαλύθηκε. Ερωτηθείσα εάν λήφθηκε άδεια για την καταχώριση της αγωγής, η μάρτυρας απάντησε ότι, από τη στιγμή που έγινε μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων λόγω των συγχωνεύσεων, θεωρεί, - χωρίς να γνωρίζει αν καταχωρήθηκε αίτηση, - ότι δεν χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει γιατί η αγωγή καταχωρίστηκε 20 χρόνια μετά την 30.1.1996, η οποία αναγράφεται ως η ημερομηνία από την οποία το επίδικο δάνειο έληξε, στην επιστολή ημερ. 18.6.2001, η οποία κατατέθηκε ως μέρος του Τεκμηρίου 12, πιθανολογώντας, ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στην διαδικασία παραλαβής και πτώχευσης του εναγομένου 1, καθώς η αγωγή καταχωρίστηκε αφότου αυτός αποκαταστάθηκε. Από πλευράς εναγομένων μαρτυρία προσέφερε ένας μάρτυρας, ο εναγόμενος 1 (στο εξής ο «ΜΥ1»). Ο ΜΥ1 υιοθέτησε και κατέθεσε την γραπτή του δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, στην οποία αρχικά αναφέρει ότι την 14.1.1994 υπέγραψε συμφωνία δανείου με την ΣΠΕ Αχερίτου και ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 είναι εγγυητές του δανείου του. Ως περαιτέρω ο μάρτυρας αναφέρει στην γραπτή του δήλωση, ουδέποτε πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό αναφορικά με το δάνειο που αφορά η συμφωνία ημερ. 14.1.1994 και ουδέποτε του ζητήθηκε να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό, παρά μόνο έλαβε την επιστολή ημερ. 7.6.2011, είχε δε την εντύπωση, ότι ουδέποτε θα του ζητείτο να πληρώσει το δάνειο αυτό, εφόσον κηρύχθηκε σε πτώχευση το 2008 και είναι άδικο, μετά από τόσα χρόνια ολιγωρίας, να ζητείται με την αγωγή του 2016 πληρωμή, καθώς από το 1994 μέχρι και την πτώχευσή του, ήταν σε θέση να πληρώνει το δάνειο, αν αυτό του ζητείτο. Ο ΜΥ1 περαιτέρω αναφέρει ότι η συμφωνία δανείου, όπως επίσης και η ενσωματωμένη εγγύηση, ήταν τυποποιημένη και δεν μπορούσε να διαπραγματευτεί τους όρους της ή να τους αλλάξει, πράγμα το οποίο γνωρίζει και από άλλες συμφωνίες δανείων που είχε συνάψει με την ίδια ΣΠΕ, καθώς οι όροι των συμφωνιών ήταν πάντοτε οι ίδιοι. Το δικαίωμα των εναγομένων σε δίκαιη δίκη εντός ευλόγου χρόνου έχει παραβιασθεί, συνεχίζει ο ΜΥ1, εφόσον όποια μαρτυρία είχαν προς υπεράσπισή τους, την απώλεσαν, ή αυτοί που γνώριζαν για την υπόθεσή τους, έχουν αποβιώσει και δεν μπορούν να προσφέρουν μαρτυρία. Συγκεκριμένα, ο αποβιώσας Γραμματέας της ΣΠΕ Αχερίτου, τον διαβεβαίωνε ότι τόσο το επίδικο δάνειο, όσο και άλλα δάνεια, τα οποία βρέθηκαν στο όνομά του, χωρίς να είναι δικά του δάνεια, θα διαγραφούν. Τέλος, ο μάρτυρας αναφέρει ότι όταν τον κάλεσε ο Επίσημος Παραλήπτης, εντόπισε το επίδικο δάνειο στις υποχρεώσεις του, καθώς η ΣΠΕ Αχερίτου έκανε επαλήθευση των χρεών που της όφειλε, συνεπώς δεν μπορεί σήμερα να διεκδικείται η πληρωμή του ίδιου δανείου. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΥ1 συμφώνησε ότι υπέγραψε την συμφωνία δανείου και ότι έλαβε ελεύθερα το επίδικο δάνειο, χωρίς καμία απόκρυψη από τη ΣΠΕ Αχερίτου και ότι γνώριζε ότι έπρεπε να το πληρώσει, ενώ ήταν επιλογή του, ως ανέφερε, να μην πληρώνει το δάνειο. Η ουσία, ως χαρακτηριστικά ανέφερε, είναι ότι πήρε Λ.Κ. 2.000.- και ότι ήταν επιλογή του να μην διαβάσει τα όσα του δόθηκαν, ενώ ως υπέδειξε, ούτε οι εγγυητές του δανείου του δέχθηκαν οποιαδήποτε πίεση. Καθ' υπόδειξη του Τεκμηρίου 12, ήτοι δέσμης προειδοποιητικών επιστολών της ΣΠΕ Αχερίτου, σε σχέση με το επίδικο δάνειο, ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι παρέλαβε οποιαδήποτε επιστολή, πέραν της επιστολής ημερ. 7.6.2011, ενώ ως ανέφερε, οι εγγυητές του δανείου του είναι συγχωριανοί του και έχουν στενές οικογενειακές σχέσεις, επομένως θα του το έλεγαν αν λάμβαναν οιεσδήποτε επιστολές. Ο λόγος για τον οποίο τέθηκε υπό καθεστώς πτώχευσης, ως ο μάρτυρας υπέδειξε, ήταν οικονομικές ατασθαλίες, οι οποίες συνδέονται με το επίδικο δάνειο, ήταν δε εγγυητής σε άλλο δάνειο στην Ελληνική Τράπεζα, η οποία τον κήρυξε πτωχεύσαντα, και προτίμησε να παραμείνει πτωχεύσας για να προφυλαχθεί από τα υπόλοιπα δάνεια. Ο ΜΥ1 ανέφερε επίσης κατά την αντεξέτασή του, ότι στην ΣΠΕ Αχερίτου φοβούνταν λόγω ατασθαλιών που έκαναν, εξ ου και του υποσχέθηκαν ότι δεν θα διεκδικήσουν οποιαδήποτε ποσά, εντούτοις δεν προέβη σε οποιαδήποτε καταγγελία, πλην όμως τσακώθηκε πολλές φορές με τον Γραμματέα της ΣΠΕ Αχερίτου, με τον οποίο μιλούσε καθημερινά σε καφενεία, καθ' υπόδειξη του οποίου υπέβαλε αίτημα με επιστολή του, ζητώντας διαγραφή των δανείων. Την εν λόγω επιστολή, ειχε ετοιμάσει ο αποβιώσας Γραμματέας της ΣΠΕ Αχερίτου, ωστόσο δεν έλαβε ούτε αντίγραφό της, ούτε απάντηση σε αυτήν. Όλα αυτά τα χρόνια, ανέφερε επίσης ο ΜΥ1, επειδή ήταν πτωχεύσας, τον ενοχλούσαν να πληρώσει μόνο το συγκεκριμένο δάνειο και τον καλούσαν τηλεφωνικώς υπάλληλοι της Συνεργατικής και διάφοροι δικηγόροι, οι οποίοι σταμάτησαν εδώ και καιρό να τον καλούν. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, προχωρώ σε αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Παρακολουθώντας τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα, μπόρεσα να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους με βάση τη λογική, την ποιότητα του περιεχομένου και την πειστικότητα της μαρτυρίας που προσκόμισαν.[2] Η αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα δεν περιορίστηκε αποκλειστικώς στην αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων.[3] Αξίζει δε να σημειωθεί ότι η αξιοπιστία των μαρτύρων εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης.[4] Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται μόνο βάσει της εξωτερικής εντύπωσης που προκαλεί ο μάρτυρας.[5] Επουσιώδεις αντιφάσεις δεν πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα,[6] ενώ ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και δεν είναι επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα.[7] Αρχίζοντας από την ΜΕ1, η εντύπωση που έκανε στο Δικαστήριο ήταν εξαιρετική, καθώς απάντησε με φυσικότητα και ευθύτητα, χωρίς υπεκφυγές, σε όλες τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν κατά την αντεξέτασή της, από την οποία εξήλθε αλώβητη. Η μάρτυρας καθ' όλη την διάρκεια της αντεξέτασής της απαντούσε με ηρεμία, σταθερότητα και λογική και δεν έχω εντοπίσει οποιεσδήποτε ανακολουθίες στην μαρτυρία της, η οποία, σημειώνω, συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα και τα από κοινού κατατιθέμενα τεκμήρια. Ως προς το γεγονός ότι η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σε ερωτήσεις που αφορούσαν στον καταρτισμό της σύμβασης ή την αποστολή των επιστολών, καθώς δεν ήταν παρούσα όταν τα γεγονότα αυτά λάμβαναν χώρα, δεν θεωρώ ότι πλήττει την αξιοπιστία της. Τα δε ζητήματα νομικής υφής, αποτελούν έργο του Δικαστηρίου. Αναφορικά με την θέση που προβάλλει ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων, ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε σε σχέση με τις συγχωνεύσεις και μεταβιβάσεις που έλαβαν χώρα και σχετίζονται με τις επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις, δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα, σημειώνω ότι δεν συμμερίζομαι την θέση αυτή, καθώς, αφενός μεν θεωρώ ότι η συγκεκριμένη μαρτυρία καλύπτεται από την έκθεση απαίτησης, η οποία αφορά στην σύμβαση ημερ. 14.1.1994, που κατά κοινή παραδοχή συνήφθη μεταξύ της ΣΠΕ Αχερίτου και του εναγομένου 1, αφετέρου δε, αφ' ης στιγμής οι εναγόμενοι ήγειραν προδικαστική ένσταση αμφισβητώντας την ύπαρξη συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων, η ενάγουσα προσέφερε μαρτυρία για σκοπούς απόδειξης της εν λόγω σχέσης, η οποία, υπό τις περιστάσεις, συνδέεται άρρηκτα με την επίδικη συμφωνία δανείου. Ως εκ των άνω, κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ επί της μαρτυρίας της ΜΕ1 για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Στρεφόμενη στην μαρτυρία του ΜΥ1, σημειώνω καταρχάς ότι ο μάρτυρας αυτός δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Απεναντίας, μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να αποφύγει τις ευθύνες του, η δε μαρτυρία του παρουσιάζει ουσιώδεις αντιφάσεις και δεν αντέχει στην βάσανο της λογικής, ως θα εξηγήσω ευθύς αμέσως. Από την όλη μαρτυρία του ΜΥ1, διεφάνη ότι εκμεταλλεύτηκε το γεγονός της κήρυξής του σε πτώχευση για να αποφύγει τις υποχρεώσεις του έναντι διαφόρων συνεργατικών ή τραπεζικών πιστωτικών ιδρυμάτων, αναφορικά με τις οποίες είχε πλήρη γνώση, ως παραδέχθηκε αντεξεταζόμενος, πλην όμως στην γραπτή του δήλωση τόνιζε εμφαντικά ότι δεν του ζητήθηκε ποτέ να αποπληρώσει τις οφειλές του. Παράλληλα, κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι τον καλούσαν τηλεφωνικώς διάφορα πρόσωπα για να αποπληρώσει το επίδικο δάνειο. Η δε θέση που ο μάρτυρας επαναλάμβανε, ήτοι ότι ο Γραμματέας της τότε ΣΠΕ Αχερίτου, σε καθημερινές συζητήσεις τους σε καφενεία, του υποσχέθηκε ότι τα δάνειά του θα διαγραφούν, αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία αποβιώσαντος προσώπου, στην οποία το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδώσει την οποιαδήποτε βαρύτητα.[8] Εν πάση δε περιπτώσει, τόσο η συγκεκριμένη μαρτυρία, όσο και η θέση του ΜΥ1, ότι «βρέθηκαν» ορισμένα «εικονικά δάνεια» επ' ονόματί του, με μομφές προς πάσα κατεύθυνση, δίχως διευκρίνιση ή οποιαδήποτε λογική τεκμηρίωση, ούτε πειστική κρίνεται από το Δικαστήριο, ούτε ικανοποιητική. Και ενώ, από την μια ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι εάν του ζητείτο η πληρωμή του επίδικου χρέους από το 1994 μέχρι και την κήρυξή του σε πτώχευση, θα το έπραττε, από την άλλη, ήταν η θέση του ότι ο Γραμματέας της ΣΠΕ Αχερίτου, του είχε υποσχεθεί διαγραφή των χρεών του. Θέσεις, οι οποίες εκ των πραγμάτων αντιφάσκουν μεταξύ τους. Περαιτέρω, η θέση του ΜΥ1 στην γραπτή του δήλωση, ότι όταν τον κάλεσε ο Επίσημος Παραλήπτης, είδε ότι η ΣΠΕ Αχερίτου έκανε επαλήθευση της επίδικης οφειλής, έρχεται σε αντίθεση με την θέση που εξέφρασε αντεξεταζόμενος, ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο έγινε επαλήθευση του επίδικου χρέους και ότι δεν θυμόταν αν αυτό το οποίο υπέγραψε όταν επισκέφθηκε τον Επίσημο Παραλήπτη, αφορούσε στο επίδικο χρέος. Τούτων λεχθέντων, δεν κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ επί της μαρτυρίας του ΜΥ1 για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου, εξαιρουμένων των όσων δεν τυγχάνουν αμφισβήτησης και των παραδεκτών γεγονότων. Υπό το φως όλων των ανωτέρω, της δικογραφίας και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, καταλήγω στα ακόλουθα ουσιώδη για την υπόθεση ευρήματα: Την 14.1.1994 υπογράφτηκε μεταξύ της ΣΠΕ Αχερίτου και του εναγομένου 1 Γραμμάτιο Μεσοπρόθεσμο, με το οποίο η πρώτη χορήγησε στον τελευταίο δάνειο δια το ποσό των Λ.Κ. 2.000, ήτοι €3.417,20.- Το δάνειο παραχωρήθηκε στον εναγόμενο 1 και καταβλήθηκε σε σχετικό λογαριασμό. Οι εναγόμενοι 2 και 3, σε αντάλλαγμα της παροχής προς τον εναγόμενο 1 του ανωτέρω δανείου, την 14.1.1994 εγγυήθηκαν γραπτώς όλες τις υποχρεώσεις του εναγομένου 1 όσον αφορά στο εν λόγω δάνειο. Κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας ημερ. 14.1.1994, οι εναγόμενοι 1 και 3 διέμεναν στις Βρυσούλλες και ο εναγόμενος 2 στο Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας δανείου ημερ. 14.1.1994, το δάνειο θα ήταν πληρωτέο δια μηνιαίων δόσεων εκ Λ.Κ. 100.- ήτοι €170,86 έκαστη και θα χρεώνετο με συνολικό επιτόκιο 9%. Η πρώτη δόση ήταν πληρωτέα την 31.1.
20. Την 18.10.2006 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του εναγομένου 1 και την 4.11.2008 εκδόθηκε διάταγμα πτώχευσης του, μέσα στο πλαίσιο της αίτησης υπ' αρ. 54/2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Ο εναγόμενος 1 αποκαταστάθηκε σύμφωνα με το αρ. 27Α του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, την 7.11.
21. Με επιστολές ημερ. 5.5.1999, 7.8.2000, 28.6.2001 και 7.2.2011, απευθυνόμενες προς τους εναγομένους 1 και 3, η ΣΠΕ Αχερίτου κάλεσε τους εναγομένους όπως προβούν σε πληρωμή των καθυστερήσεων του επίδικου λογαριασμού, προειδοποιήθηκαν δε, ότι σε αντίθετη περίπτωση, θα ληφθούν νομικά μέτρα εναντίον τους. Την 1.1.2011 η ΣΠΕ Αχερίτου συγχωνεύτηκε με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρου, μεταφέροντας στην τελευταία όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού της και στην συνέχεια διαλύθηκε, η δε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρου μετονομάστηκε σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρου-Αχερίτου και διαδέχθηκε την ΣΠΕ Αχερίτου, ως μεταφέρουσα, εξ' ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της. Την 7.6.2011, η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρου - Αχερίτου, δια της δικηγόρου της, απέστειλε προς όλους τους εναγομένους επιστολή, δια της οποίας τερμάτισε την συμφωνία δανείου και κάλεσε τους εναγομένους όπως καταβάλουν οποιοδήποτε χρεωστικό υπόλοιπο. Την 3.1.2013, η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρου - Αχερίτου μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου, η οποία την 24.6.2013 μετατράπηκε σε Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου Λτδ και την 11.1.2014, συγχωνεύτηκε με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παραλιμνίου Λτδ, ακυρώθηκε η εγγραφή της και διαλύθηκε. Περαιτέρω, η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παραλιμνίου Λτδ, μετονομάστηκε σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοχωρίων Λτδ. Ακολούθως, η ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων, μετέφερε βάσει συμφωνίας συγχώνευσης ημερ. 21.7.2017, στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού της και η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, ως αποδεχόμενη εταιρεία, διαδέχθηκε εξ ολοκλήρου την ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της. Ακολούθησε μετονομασία της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, το όνομα της οποίας στην συνέχεια μετατράπηκε σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ). Την 7.10.2022, δυνάμει σχετικής συμφωνίας, η ΣΕΔΙΠΕΣ μεταβίβασε στην Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (στο εξής η «ΚΕΔΙΠΕΣ»), όλες τις πιστωτικές διευκολύνσεις και συναφείς εξασφαλίσεις που κατείχε ως δανειστής κατά τον χρόνο μεταβίβασης, ήτοι την 7.10.2022, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι επίδικες. Η ΚΕΔΙΠΕΣ αποτελεί εταιρεία εγγεγραμμένη δυνάμει του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113), είναι αδειοδοτημένη από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και κατέχει άδεια λειτουργίας εταιρείας εξαγοράς πιστώσεων και άδεια λειτουργίας μη πιστωτικού ιδρύματος από την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου, ενώ είναι 100% θυγατρική της ΣΕΔΙΠΕΣ, η οποία είναι επίσης αδειοδοτημένη από την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου και κατέχει τις αναφερόμενες άδειες. Μέχρι σήμερα, ουδέν ποσό καταβλήθηκε έναντι του επίδικου δανείου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Στην πολιτική δίκη, το γενικό βάρος αποδείξεως φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και κριτήριο, είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά όχι» (is more probable than not) και όχι το κατά πόσο είναι «πιο πιθανή παρά ή αντίθετη» από εκείνη του αντιδίκου του.[9] Το ειδικό βάρος απόδειξης, αφορά στην ανάγκη παρουσίασης ικανοποιητικής μαρτυρίας για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός ισχυρισμού, που μετατοπίζει το βάρος στην άλλη πλευρά να απαντήσει ικανοποιητικά, για να αποσείσει εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα που δημιουργήθηκε.[10] Στις περιπτώσεις όπου αξιώνεται οφειλόμενο τραπεζικό χρέος, τα βασικά στοιχεία που πρέπει να αποδειχθούν και κατά συνέπεια χρήζουν εξέτασης από το Δικαστήριο, είναι τα ακόλουθα:[11] (α) Η σύναψη της σύμβασης δανείου, χρηματοδότησης ή πιστωτικών διευκολύνσεων και οι όροι της. (β) Η παράβαση όρου της σύμβασης. (γ) Ο τερματισμός της σύμβασης και το οφειλόμενο υπόλοιπο. Παρεμβάλλω, ότι έχω μελετήσει τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολογούν στις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους και αναφορά στις θέσεις που προωθήθηκαν μέσω αυτών, θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο.[12] Στρέφομαι αρχικά σε εξέταση της προδικαστικής ένστασης των εναγομένων, αναφορικά με την ανυπαρξία συμβατικής σχέσης μεταξύ της ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων και των εναγομένων, ενόψει του ότι η συμφωνία δανείου συνομολογήθηκε μεταξύ της ΣΠΕ Αχερίτου και του εναγομένου
22. Ως επίσης ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων επιχειρηματολογεί στην γραπτή του αγόρευση, η συγχώνευση της ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων με την Συνεργατική Τράπεζα Κύπρου Λτδ, ουδόλως διαφοροποιεί το ζήτημα, εφόσον ούτε αυτή ήταν συμβαλλόμενο μέρος με τους εναγομένους, όπως ούτε και η ΚΕΔΙΠΕΣ, η δε διαδικασία του αρ. 49(ΣΤ) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν. 22/1985), δεν έχει τηρηθεί, εφόσον δεν έχουν καταχωριστεί στον δικαστηριακό φάκελο οι εκ του Νόμου προβλεπόμενες ειδοποιήσεις. Σχετικές επί των εγειρόμενων ζητημάτων, είναι οι διατάξεις του Μέρους Χ του Ν. 22/1985, οι οποίες αφορούν στην Αναδιοργάνωση Εταιρειών. Σύμφωνα με το αρ. 49(Γ)