Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Διευθυντή Υπουργείου Εσωτερικών κ.α. ν. Ιωάννη Σταυρή Πασχάλη, Αρ. Αγωγής: 140/2022, 29/5/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιονː Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Κλίμακα: €500 - €2.000 Αρ. Αγωγής: 140/2022 Μεταξύ: Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Διευθυντή Υπουργείου Εσωτερικών και μέσω του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Ενάγοντας και Ιωάννη Σταυρή Πασχάλη Εναγόμενος Ημερομηνία: 29 Μαΐου 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Α. Πατσιάς Για Εναγόμενο: κ. Γ. Μιντής ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αγωγής αποτελούν τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα τέλη άδειας χρήσης τα οποία ο ενάγων διεκδικεί από τον εναγόμενο. Περαιτέρω, ο ενάγων αξιοί την έκδοση διατάγματος εκκένωσης και/ή παράδοσης της κατοχής της επίδικης κρατικής γης. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ενάγοντα, είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης κρατικής γης και την 31.7.2008 συνομολογήθηκε γραπτή σύμβαση με τον εναγόμενο, για την χορήγηση άδειας χρήσης κρατικής γης. Σύμφωνα με τον όρο 2 της αναφερόμενης άδειας χρήσης, ο εναγόμενος θα κατέβαλλε στον ενάγοντα ποσό €111,06 ως ετήσιο τέλος χρήσης. Ήταν εξυπακουόμενος όρος της εν λόγω σύμβασης, ότι το πρώτο τέλος χρήσης θα πληρωθεί μόλις χορηγηθεί η άδεια και το τέλος της χρήσης για κάθε ένα από τα επόμενα χρόνια θα προπληρώνεται την 31/7 κάθε χρόνου. Περαιτέρω, δυνάμει των όρων της εν λόγω σύμβασης, κάθε συμβαλλόμενο μέρος έχει δικαίωμα να αξιώσει αναθεώρηση του ύψους του ετήσιου τέλους χρήσης κάθε 5 χρόνια. Την 3.12.2012 ο εναγόμενος ενημερώθηκε μέσω επιστολής για αναθεώρηση του καταβαλλόμενου τέλους χρήσης για την περίοδο από 31.7.2013 μέχρι 30.7.2018 και ότι το νέο τέλος χρήσης επρόκειτο να του κοινοποιηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Έπειτα από εκτίμηση που έγινε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας την 21.3.2014, το τέλος ανήλθε σε €215,00 αναφορικά με την πιο πάνω περίοδο, πράγμα αναφορικά με το οποίο ο εναγόμενος ενημερώθηκε δια επιστολής του ενάγοντα ημερ. 5.11.2019, με την οποία του ζητήθηκε η καταβολή της διαφοράς μεταξύ του πρώτου και του αναθεωρημένου τέλους χρήσης, ήτοι €727,
- Την 12.6.2020 ο ενάγων με νέα επιστολή του κάλεσε τον εναγόμενο, όπως εντός ενός μηνός καταβάλει το ποσό των €727,28 πλέον τόκους, για τα τέλη χρήσης αναφορικά με την περίοδο από 31.7.2013 μέχρι 30.7.
- Με επιστολή του δικηγόρου του, ημερομηνίας 5.7.2020, ο εναγόμενος τερμάτισε την αναφερόμενη άδεια χρήσης με άμεση ισχύ, λόγω της αύξησης του ετήσιου μισθώματος. Περαιτέρω, με επιστολή του ημερομηνίας 5.8.2020, ο εναγόμενος έθεσε τις δικές του απόψεις σε σχέση με την αύξηση του ετήσιου τέλους χρήσης, απορρίπτοντας τη θέση ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Την 12.8.2020, με επιστολή του ενάγοντα προς τον εναγόμενο, αφού ο τελευταίος πληροφορήθηκε ότι για να τερματιστεί η σύμβαση μίσθωσης χρειάζεται η υπογραφή σχετικής δήλωσης είτε από τον ίδιο είτε από πληρεξούσιο αντιπροσώπό του, πληροφορήθηκε ότι σε περίπτωση μη καταβολής των οφειλών του εντός 15 ημερών, θα ξεκινήσει διαδικασία είσπραξης των οφειλόμενων ποσών, η δε σύμβαση μίσθωσης θα ακυρωθεί και η κρατική γη θα ανακτηθεί. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντα, ο εναγόμενος μέχρι σήμερα παραλείπει να καταβάλει το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό, το οποίο αντιστοιχεί στο ετήσιο τέλος χρήσης για την περίοδο από 31.7.2013 μέχρι 30.7.2020 και για την περίοδο 31.7.2020 μέχρι 30.7.2021, ήτοι το συνολικό ποσό των €943,
- Διά της Υπεράσπισής του, ο εναγόμενος εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι έχει παραγραφεί το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα. Ως προς τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος συμφωνεί με τους ακόλουθους ισχυρισμούς: - Ο ενάγων κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου. - Την 31.7.2008 συνομολογήθηκε μεταξύ των διαδίκων σύμβαση για την χορήγηση άδειας χρήσης κρατικής γης. - Σύμφωνα με την εν λόγω άδεια χρήσης ο Εναγόμενος θα κατέβαλλε στον Ενάγοντα ως ετήσιο τέλος χρήσης το ποσό των €111,
- - Το πρώτο τέλος άδειας χρήσης θα πληρωνόταν με την χορήγηση της άδειας και το τέλος χρήσης για κάθε ένα από τα επόμενα χρόνια θα προπληρώνεται στις 31/7 κάθε επόμενου χρόνου. - Καθένας από τους συμβαλλομένους έχει δικαίωμα να αξιώσει αναθεώρηση του ύψους του ετήσιου τέλους χρήσης κάθε 5 χρόνια, αξίωση η οποία υποβάλλεται εγγράφως στον άλλο συμβαλλόμενο, 6 μήνες τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία από την οποία αξιώνεται η αναθεώρηση. - Στις 3.12.2012, ο εναγόμενος ενημερώθηκε μέσω επιστολής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Αμμοχώστου, για την αναθεώρηση του καταβαλλόμενου τέλους χρήσης από 31.7.2013 και ότι το νέο ετήσιο τέλος χρήσης επρόκειτο να του κοινοποιηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. - Το νέο αναθεωρημένο ετήσιο τέλος χρήσης για την περίοδο από 31.7.2013 μέχρι 30.7.2018 ανήλθε σε ποσό €215,
- - Με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 5.7.2020, προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, τερμάτισε τη σύμβαση ημερομηνίας 31.7.2008 με άμεση ισχύ. - Με επιστολή του ημερομηνίας 5.8.2020 προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ο εναγόμενος έθεσε τις απόψεις του επί του θέματος. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ήταν αδειούχος της επίδικης κρατικής γης μέχρι την 5.7.2020, με πληρωτέο το ποσό των €111,06 ως ετήσιο τέλος χρήσης, ενώ αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό του, ότι ο καθορισμός του αναθεωρημένου τέλους χρήσης έγινε καθ' υπέρβαση εξουσίας ή/και κατά παράβαση των σχετικών κανονισμών ή/και οδηγιών του Υπουργικού Συμβουλίου ή/και του Επαρχιακού Διευθυντή του Κτηματολογίου ή/και της Επαρχιακής Επιτροπής, αρνείται δε τον τρόπο υπολογισμού της εκτίμησης. Περαιτέρω, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο ενάγων, κατά παράβαση των συναλλακτικών ηθών ή/και της σύμβασης ημερομηνίας 31.7.2008, του απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 5.11.2019 ενημερώνοντάς τον για τον ύψος του αναθεωρημένου τέλους χρήσης, για την περίοδο 31.7.2013 μέχρι 30.7.2023, δηλαδή 5,5 και πλέον χρόνια μετά τον υπολογισμό του αναθεωρημένου τέλους χρήσης και 7 χρόνια μετά την αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 3.12.
- Ο εναγόμενος επίσης ισχυρίζεται ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο τήρησε τις συμβατικές του υποχρεώσεις, πληρώνοντας κανονικά το συμφωνηθέν ετήσιο τέλος χρήσης εκ €111,06 και αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό προς τον ενάγοντα. Περαιτέρω, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το Υπουργικό Συμβούλιο και/ή ο Υπουργός Γεωργίας αποφάσισε να εγκρίνει την μη καταβολή των μισθίων και τελών που αφορούν συμβάσεις μίσθωσης κρατικής γης που χρησιμοποιούνται για γεωργικούς σκοπούς για το 2020 και 2021, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Τέλος, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο ενάγων με τις πράξεις και/ή παραλείψεις του απεμπόλησε το οποιοδήποτε δικαίωμά του για αναθεώρηση του ετήσιου τέλους χρήσης, λόγω της πολυετούς καθυστέρησης του να καθορίσει το αναθεωρημένο ετήσιο τέλος χρήσης και/ή να ειδοποιήσει εγκαίρως τον εναγόμενο περί αυτού (waiver by conduct). Διά της απάντησης στην υπεράσπιση ο ενάγων επαναλαμβάνει επί της ουσίας τους ισχυρισμούς του ως η έκθεση απαίτησης και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του εναγομένου. Ισχυριζεται δε, ότι δεν παραγράφηκε το αγώγιμό του δικαίωμα, καθότι η επίδικη σύμβαση βρισκόταν σε ισχύ και ο εναγόμενος πληροφορήθηκε την 3.12.2012 για αναθεώρηση του τέλους χρήσης για την πενταετή περίοδο 31.7.2013 μέχρι 30.7.
- Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι τα μισθώματα που οφείλονται στην Δημοκρατία πρέπει να υπολογίζονται από την ημερομηνία κατά την οποία θα έπρεπε να είχε αναθεωρηθεί το ενοίκιο, από την οποία ο μισθωτής οφείλει και νόμιμους τόκους λόγω της μη έγκαιρης καταβολής των μισθωμάτων. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη μέσω της κατάθεσης έγγραφης μαρτυρίας, εφόσον πρόκειται για αγωγή η οποία έχει καταχωρισθεί ως «ταχείας εκδίκασης», δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, οι οποίες έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών, θα γίνει όπου τούτο κριθεί σκόπιμο.[1] ΠΡΟΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Μέσα στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης, για την κάθε πλευρά, έγγραφη μαρτυρία προσέφερε ένας μάρτυρας. Με την υπόμνηση ότι δεν είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να παραθέτει ολόκληρη την μαρτυρία που προσέφερε η κάθε πλευρά ή να αναφέρεται σε όλες τις πτυχές της, συνοψίζω κατωτέρω την προσκομισθείσα μαρτυρία.[2] Από πλευράς ενάγοντα, έγγραφη μαρτυρία προσέφερε Λειτουργός του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου, η οποία κατέθεσε τα σχετικά με την υπόθεση έγγραφα ως τεκμήρια, αναφορά στα οποία θα γίνει κατωτέρω όπου τούτο κριθεί σκόπιμο (στο εξής η «ΜΕ1»). Η ΜΕ1 επί της ουσίας επαναλαμβάνει στην γραπτή της δήλωση τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης, αναφέρει δε, ότι στην επιστολή ημερομηνίας 5.11.2019, επεξηγείται ότι ο υπολογισμός του τέλους χρήσης έγινε με βάση τον εγκεκριμένο πίνακα γεωργικών και κτηνοτροφικών ενοικίων της επαρχίας Αμμοχώστου. Επιπρόσθετα, η μάρτυρας αναφέρει ότι με την επιστολή του ενάγοντα ημερομηνίας 12.8.2020 προς τον εναγόμενο, ο τελευταίος ενημερώθηκε ότι η άδεια χρήσης ημερομηνίας 31.7.2008 θα ακυρωθεί και η κρατική γη θα ανακτηθεί. Από πλευράς εναγομένου, μαρτυρία προσέφερε ο ίδιος ο εναγόμενος (στο εξής ο «ΜΥ1»). Στην έγγραφη μαρτυρία του, ο εναγόμενος ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως η Υπεράσπιση και καταθέτει τα σχετικά τεκμήρια, αναφορά στα οποία θα γίνει κατωτέρω, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο. Ο ΜΥ1 επίσης αναφέρει ότι η επιστολή για αναθεώρηση του τέλους χρήσης στάλθηκε τον Δεκέμβριο του 2012, δηλαδή 10 χρόνια πριν την καταχώρηση της αγωγής και 7 χρόνια πριν την αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 5.11.2019, με την οποία αναθεωρήθηκε αυθαίρετα το ετήσιο τέλος χρήσης. Η άδεια χρήσης, συνεχίζει ο μάρτυρας, δεν αναφέρει οτιδήποτε για αναδρομική επιβολή του όποιου αναθεωρημένου ενοικίου, ενώ εάν γνώριζε από το 2012 ότι ο ενάγων θα απαιτούσε πιο ψηλό ποσό έναντι τέλους χρήσης, θα ακύρωνε και θα τερμάτιζε από τότε την συμφωνία άδειας χρήσης, ή τουλάχιστον θα είχε από τότε αυτή τη δυνατότητα, πράγμα το οποίο έπραξε μετά την λήψη της επιστολής ημερομηνίας 5.11.2019 και συγκεκριμένα με επιστολή του ημερομηνίας 5.7.
- Επιπρόσθετα, ο μάρτυρας αναφέρει ότι από το 2012 μέχρι το 2019 ο ενάγων εισέπραττε το ετήσιο τέλος χρήσης και δεν ανέγραφε στις αποδείξεις είσπραξης ότι αυτό εισπράττεται με επιφύλαξη, επομένως εγκατέλειψε το όποιο δικαίωμά του για αναθεώρηση ή αύξηση του ετήσιου τέλους χρήσης. Τις εν λόγω αποδείξεις ο μάρτυρας καταθέτει ως Τεκμήρια 9 (α) ‑ 9 (ζ). Ο εναγόμενος αναφέρει επίσης ότι η άρνηση του ενάγοντα να αποδεχθεί τον τερματισμό της άδειας χρήσης μέσω του δικηγόρου του είναι αντισυμβατική και αυθαίρετη, αναφέρει δε, ότι με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 17.3.2021, αποφασίστηκε η μη καταβολή μισθίων και τελών που αφορούσαν σε συμβάσεις μίσθωσης τουρκοκυπριακών κλήρων, καθώς επίσης και κρατικής και δασικής γης που χρησιμοποιείται για γεωργικούς/κτηνοτροφικούς σκοπούς που αφορούν το 2020 και 2021, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 10(α). Η παρούσα αγωγή, συνεχίζει ο μάρτυρας, καταχωρήθηκε 1.7.2022, δηλαδή μετά την σχετική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, πράγμα το οποίο δείχνει την κακοπιστία του ενάγοντα. Έχοντας παραθέσει συνοπτικά την προσκομισθείσα μαρτυρία, προχωρώ σε αξιολόγησή της. Σε διαδικασίες ταχείας εκδίκασης, όπου κατά κανόνα δεν εκτυλίσσεται ενώπιον του Δικαστηρίου δια ζώσης ακροαματική διαδικασία, η εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων συναρτάται από την αξιολόγηση της έγγραφης μαρτυρίας η οποία κατατίθεται από τα μέρη.[3] Ως εκ τούτου, για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας η οποία τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου σε υποθέσεις τέτοιας φύσεως, η προσκομισθείσα μαρτυρία αντιπαραβάλλεται και αξιολογείται με βάση την λογική, την ποιότητα του περιεχομένου της, αλλά και την πειστικότητα των εκατέρωθεν θέσεων, λαμβανομένης υπόψη και της επιχειρηματολογίας που προβάλλεται κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων.[4] Υπενθυμίζεται, ότι ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων ζητημάτων εξαρτάται από τα δικόγραφα, τα οποία έχουν πολλάκις παρομοιαστεί με τις προκαθορισμένες γραμμές διαδρομής του τρένου.[5] Αποτελεί δε παγίως καθιερωμένη νομική αρχή, ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία πρέπει να συνάδει με το περιεχόμενο των δικογράφων.[6] Παραπέμπω επίσης στον Θεσμό 7
(5)(iii) της Διαταγής 30, όπου καταγράφεται ότι όταν κατατίθεται έγγραφη μαρτυρία, αυτή πρέπει να συνάδει με τους ισχυρισμούς γεγονότων που περιέχονται στα δικόγραφα. Προτού προχωρήσω σε αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, παραθέτω κατωτέρω τα γεγονότα τα οποία σύμφωνα με την δικογραφία και την προσκομισθείσα μαρτυρία, δεν τυγχάνουν αμφισβήτησης: - Την 31.7.2008 συνομολογήθηκε μεταξύ των διαδίκων γραπτή σύμβαση για χορήγηση άδειας χρήσης κρατικής γης στον εναγόμενο. - Σύμφωνα με την εν λόγω σύμβαση, ο εναγόμενος θα κατέβαλλε στον ενάγοντα ως ετήσιο τέλος χρήσης το ποσό των €111,
- - Το πρώτο τέλος άδειας χρήσης θα πληρωνόταν με την χορήγηση της άδειας και το τέλος χρήσης για κάθε ένα από τα επόμενα χρόνια θα προπληρωνόταν στις 31/7 κάθε χρόνου. - Έκαστο συμβαλλόμενο μέρος έχει δικαίωμα να αξιώσει αναθεώρηση του ύψους του ετήσιου τέλους χρήσης κάθε 5 χρόνια, αξίωση η οποία υποβάλλεται εγγράφως στον άλλο συμβαλλόμενο, 6 μήνες τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία από την οποία αξιώνεται η αναθεώρηση. - Στις 3.12.2012, ο εναγόμενος ενημερώθηκε μέσω επιστολής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Αμμοχώστου, για αναθεώρηση του καταβαλλόμενου τέλους χρήσης από 31.7.2013 και ότι το νέο ετήσιο τέλος χρήσης επρόκειτο να του κοινοποιηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. - Με επιστολή ημερ. 5.11.2019 ο εναγόμενος πληροφορήθηκε ότι το νέο αναθεωρημένο ετήσιο τέλος χρήσης για την περίοδο από 31.7.2013 μέχρι 30.7.2023 ανήλθε σε ποσό €215,00 και κλήθηκε να καταβάλει την διαφορά, ήτοι ποσό €727,58 καθότι μέχρι τότε συνέχιζε να καταβάλλει ποσό €111,06 έναντι τέλους για την άδεια χρήσης. - Με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 5.7.2020, προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ο εναγόμενος τερμάτισε την σύμβαση ημερομηνίας 31.7.2008 με άμεση ισχύ. - Με επιστολή του ημερομηνίας 5.8.2020 προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ο εναγόμενος έθεσε τις απόψεις του επί του θέματος και ανέφερε ότι ουδέν ποσό οφείλει προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Προχωρώντας σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΕ1, αντιπαραβάλλοντας τους ισχυρισμούς της με τα κατατιθέμενα τεκμήρια, καταλήγω ότι μπορώ να βασιστώ επί της μαρτυρίας της για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου, καθώς το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έχει καταθέσει συνάδει με τα λεγόμενά της, η δε μαρτυρία της παρουσιάζει λογική και συνοχή και είναι εμπεριστατωμένη, ενώ δεν έχω εντοπίσει οιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις στην μαρτυρία της. Αξιολογώντας την μαρτυρία του ΜΥ1, θεωρώ ότι παρουσιάζει λογική και συνοχή, αντιπαραβάλλοντας δε τους ισχυρισμούς του με τα κατατιθέμενα τεκμήρια, διαπιστώνω ότι οι ισχυρισμοί του συνάδουν με τα κατατιθέμενα τεκμήρια, ενώ δεν έχω εντοπίσει οιεσδήποτε ουσιώδεις ανακολουθίες στην μαρτυρία του. Σε σχέση με τα νομικά ζητήματα με τα οποία ο μάρτυρας καταπιάστηκε, επισημαίνω ότι ο ΜΥ1 δεν κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας ή ως νομομαθής, συνεπώς η κρίση του Δικαστηρίου δεν μπορεί να στηριχθεί με ασφάλεια στο μέρος αυτό της μαρτυρίας του, για σκοπούς εξαγωγής ανάλογων συμπερασμάτων και ευρημάτων. Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης, της δικογραφίας και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα, αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση: Την 31.7.2008 συνομολογήθηκε μεταξύ των διαδίκων γραπτή σύμβαση για χορήγηση άδειας χρήσης κρατικής γης, σύμφωνα με την οποία ο εναγόμενος θα κατέβαλλε στον ενάγοντα ως ετήσιο τέλος χρήσης το ποσό των €111,
- Σύμφωνα με τους όρους της εν λόγω σύμβασης, το πρώτο τέλος άδειας χρήσης θα πληρωνόταν με την χορήγηση της άδειας και για κάθε ένα από τα επόμενα χρόνια, το τέλος θα προπληρωνόταν την 31/7 κάθε χρόνου. Περαιτέρω, έκαστο συμβαλλόμενο μέρος, έχει δικαίωμα να αξιώσει αναθεώρηση του ύψους του ετήσιου τέλους χρήσης κάθε 5 χρόνια, αξίωση η οποία υποβάλλεται εγγράφως στον αντισυμβαλλόμενο, 6 μήνες τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία από την οποία αξιώνεται η αναθεώρηση. Την 3.12.2012, ο εναγόμενος ενημερώθηκε μέσω επιστολής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Αμμοχώστου, για αναθεώρηση του καταβαλλόμενου τέλους χρήσης από 31.7.2013 και ότι το νέο ετήσιο τέλος χρήσης επρόκειτο να του κοινοποιηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Κατόπιν εκτίμησης που έγινε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας την 21.3.2014, το τέλος της άδειας χρήσης ανήλθε σε €215,00 για την περίοδο από 31.7.2013 μέχρι 31.7.2023, πράγμα αναφορικά με το οποίο ο εναγόμενος ενημερώθηκε δια επιστολής του ενάγοντα ημερ. 5.11.2019, με την οποία κλήθηκε να καταβάλει την διαφορά, ήτοι ποσό €727,58 καθότι μέχρι τότε συνέχιζε να καταβάλλει ποσό €111,06 έναντι τέλους για την άδεια χρήσης. Ακολούθησε επιστολή ημερ. 12.6.2020 από τον ενάγοντα προς τον εναγόμενο, με την οποία ο τελευταίος κλήθηκε να καταβάλει το ποσό των €727,58 πλέον τόκους εντός 15 ημερών, ενημερώθηκε δε, ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσής του θα ληφθούν νομικά μέτρα. Με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 5.7.2020, προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ο εναγόμενος τερμάτισε την σύμβαση ημερομηνίας 31.7.2008 με άμεση ισχύ. Περαιτέρω, με επιστολή του ημερομηνίας 5.8.2020 προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ο εναγόμενος έθεσε τις απόψεις του επί του θέματος και ανέφερε ότι ουδέν ποσό οφείλει προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Την 10.8.2020, αφού προηγήθηκε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του εναγομένου και Λειτουργού του Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου, ο εναγόμενος μαζί με τον δικηγόρο του μετέβησαν στο Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου. Κατά την εν λόγω συνάντηση, ο εναγόμενος αρνήθηκε να υπογράψει την σχετική δήλωση, για σκοπούς προσωρινού τερματισμού της άδειας χρήσης στο μηχανογραφικό κτηματολογικό σύστημα, για να σταματήσει η χρέωση μισθωμάτων. Την 12.8.2020, με επιστολή του ενάγοντα προς τον εναγόμενο, αφού ο τελευταίος πληροφορήθηκε εκ νέου ότι για να τερματιστεί η σύμβαση μίσθωσης χρειάζεται δική του δήλωση ή δήλωση πληρεξούσιου αντιπροσώπου του και όχι του δικηγόρου του, πληροφορήθηκε ότι σε περίπτωση μη καταβολής των οφειλών του εντός 15 ημερών, θα ξεκινήσει διαδικασία είσπραξης των οφειλόμενων ποσών, η δε σύμβαση μίσθωσης θα ακυρωθεί και η κρατική γη θα ανακτηθεί, με βάση τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Έκτοτε, ο εναγόμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στον ενάγοντα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Στην πολιτική δίκη το γενικό βάρος απόδειξης φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά όχι» (is more probable than not) και όχι το κατά πόσο είναι «πιο πιθανή παρά ή αντίθετη» από εκείνη του αντιδίκου του.[7] Το ειδικό βάρος απόδειξης, αφορά στην ανάγκη παρουσίασης ικανοποιητικής μαρτυρίας για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός ισχυρισμού που μετατοπίζει το βάρος στην άλλη πλευρά να απαντήσει ικανοποιητικά για να αποσείσει εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα που δημιουργήθηκε.[8] Εν πρώτοις, προχωρώ σε εξέταση του ισχυρισμού του εναγομένου αναφορικά με το ζήτημα της παραγραφής, σε σχέση με τον οποίο προωθείται συναφής επιχειρηματολογία στην γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του. Σύμφωνα με τις πρόνοιες των τροποποιητικών Νόμων Ν.60(Ι)/2007, Ν.28(Ι)/2008, Ν.34(Ι)/2008, Ν.16
(1)/2009, Ν.20(Ι)/2010 και Ν.111(Ι)/2010, οι πρόνοιες του περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, Ν.110(Ι)/2002 αναστέλλοντο. Την 1.7.2012 τέθηκε σε εφαρμογή ο Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμος του 2012, Ν.66(Ι)/2012, σύμφωνα με τον οποίο ο χρόνος παραγραφής προσμετράται από 1.1.2016, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που προβλέπονται στα άρθρα 24 και
- Ανατρέχοντας στις εν λόγω νομοθετικές διατάξεις, δεν καταλήγω ότι η υπό κρίση περίπτωση εμπίπτει σε αυτές. Σχετικά παραπέμπω στην ΧΧΧ Μιχαήλ ν. ΧΧΧ Ανδρέου Πολ. Εφ. αρ. 229/2014, ECLI:CY:AD:2022:A17 ημερ. 19.1.
- Σύμφωνα με το αρ. 7 του Ν.66(Ι)/2012, καμιά αγωγή που αφορά σύμβαση δεν εγείρεται μετά την πάροδο έξι ετών, από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης της αγωγής. Επιπρόσθετα, ο γενικός χρόνος παραγραφής, καθορίζεται, δυνάμει του αρ. 4 του Ν.66(Ι)/2012, σε δέκα έτη αφότου συμπληρώνεται η βάση της αγωγής. Εν προκειμένω, ο εναγόμενος ενημερώθηκε για πρώτη φορά για την αύξηση του ετήσιου τέλους της άδειας χρήσης σε €215,00, δια της επιστολής ημερ. 5.11.2019, με την οποία κλήθηκε να καταβάλει το ποσό των €727,58 για την περίοδο 2013 - 2020, είχε δε προηγηθεί σχετική ενημέρωσή του με την επιστολή ημερ. 3.12.
- Ενόψει της μη πληρωμής του εν λόγω ποσού εντός της προθεσμίας που τέθηκε δια της επιστολής ημερ. 5.11.2019, ο ενάγων απέστειλε δεύτερη επιστολή ημερ. 12.6.2020, με την οποία ενημέρωσε τον εναγόμενο ότι θα ληφθούν νομικά μέτρα εναντίον του, σε περίπτωση μη καταβολής του ποσού των €727,58 πλέον τόκους, ενώ ακολούθησε και τρίτη επιστολή ημερ. 12.8.
- Επιπλέον, δια της παρούσας αγωγής, διεκδικείται το τέλος το οποίο αντιστοιχεί στην περίοδο από 31.7.2020 μέχρι 30.7.
- Σημειωτέο, ότι ο εναγόμενος μέχρι και το 2020 πλήρωνε έναντι τέλους άδειας χρήσης ποσό ύψους €111,06 και ότι η σύμβαση άδειας χρήσης, ήταν σε ισχύ. Ως εκ των άνω, προκύπτει ότι η περίοδος των 6 ετών, από την ημερομηνία διεκδίκησης της διαφοράς των τελών, συνεπεία της αναθεώρησης του ύψους του τέλους έναντι της άδειας χρήσης, δεν έχει παρέλθει. Συνεπακόλουθα, δεν καταλήγω σε συμπέρασμα ότι το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα έχει παραγραφεί και προχωρώ σε εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Οδηγό για την ερμηνεία μιας σύμβασης, αποτελεί η γραμματική έννοια των λέξεων ή των φράσεων που χρησιμοποιούνται, υπό το φως των σκοπών συνομολόγησης της συμφωνίας, ως αυτοί αποκαλύπτονται από την ίδια τη συμφωνία στο σύνολό της. Για την ορθή δε ερμηνεία μιας σύμβασης, βασικό κριτήριο είναι η συνήθης ερμηνεία των λέξεων και είθισται η αναζήτηση λεξικών αναφορικά με το νόημα των λέξεων στην καθομιλουμένη. Το έγγραφο, πρέπει να ερμηνεύεται συνολικά και όχι αποσπασματικά, ενώ η διακρίβωση της σημασίας των όρων που χρησιμοποιούνται σε μία συμφωνία οδηγεί και σε διακρίβωση της πρόθεσης των μερών.[9] Διαφωτιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Ltd v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λτδ (Αρ.2)
(1998)1(Δ) A.A.Δ. 2335: «Το κριτήριο, όπως επισημάναμε:- " .... είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Μαρτυρία που αναφέρεται στους υποκειμενικούς παράγοντες μπορεί να γίνει δεκτή μόνο σε αγωγή για διόρθωση του εγγράφου (rectification). (Βλ. ICS v. West Bromwich BS [1998] 1 All E.R. 98 (HL)). Το αντικείμενο βέβαια της ερμηνείας παραμένει πάντοτε η έννοια των όρων της συμφωνίας κατά το μέσο λογικό άνθρωπο. Η έννοια, η οποία μεταδίδεται σ' αυτόν, για τα συμφωνηθέντα." (Βλ., επίσης, Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499.)» Ως επίσης αναφέρθηκε στην Ποιηταρίδη v. Anopa Investments Ltd, Πολ. Έφ. 260/11, ημερ. 25.5.2018: «Είναι νομολογιακά γνωστή η αρχή ότι οι κανόνες ερμηνείας εγγράφων στόχο έχουν τη γραμματική ερμηνεία, συμπληρωμένη από την αντίληψη που δημιουργείται σ' ένα κοινό άνθρωπο, η δε πρόθεση των μερών εξάγεται από τη γλωσσική διατύπωση (βλ. Transnatco Ltd v. Superclima Eng. Ltd.
(2010)1 (A) ΑΑΔ 643 και Καρατσιόλης ν. Royal Sports Betting Ltd.
(2008)1 (A) ΑΑΔ 669). Το έργο του Δικαστηρίου είναι η διαπίστωση της έννοιας της σύμβασης και οποιουδήποτε όρου αυτής (με βάση την αντικειμενική θεωρία των συμβάσεων και το τι μεταδίδεται στο μέσο λογικό άνθρωπο) στο πλαίσιο του όλου κειμένου και έχοντας υπόψη το υπόβαθρο και τα δεδομένα της περίπτωσης, αλλά όχι με βάση τις υποθέσεις του Δικαστή σ' όσον αφορά στις επιδιώξεις των μερών (βλ. σύγγραμμα Πολύβιου Πολυβίου: «Το δίκαιο των Συμβάσεων,» Τόμος Β, σελ. 479.» Αναφορικά με την αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας, αποτελεί καθιερωμένη νομική αρχή ότι η εξωγενής μαρτυρία είναι αποδεκτή μόνο κατ' εξαίρεση. Ειδικότερα, όταν μία συμφωνία είναι γραπτή, η εξωγενής μαρτυρία δεν είναι αποδεκτή για να προσθέσει, να αφαιρέσει, να τροποποιήσει ή να αντικρούσει τους όρους του εγγράφου. Κατ' εξαίρεση, η εξωγενής μαρτυρία είναι επιτρεπτή σε περίπτωση διευκρίνισης ασάφειας ή αμφιβολίας σε ένα έγγραφο με σκοπό τη διευκρίνιση της πρόθεσης των συμβαλλομένων.[10] Επανερχόμενη στα περιστατικά της υπό εξέταση περίπτωσης, καταρχάς σημειώνω ότι η εγκυρότητα της σύμβασης ημερ. 31.7.2008 δεν έχει με οποιοδήποτε τρόπο αμφισβητηθεί. Εκείνο το οποίο αμφισβητείται από πλευράς εναγομένου, είναι το δικαίωμα του ενάγοντα να αυξήσει το ετήσιο τέλος και να αξιώνει την αναδρομική καταβολή των τελών, λαμβανομένης υπόψη της παρέλευσης 5 ετών από την αποστολή της επιστολής ημερ. 3.12.2012, δια της οποίας ενημερώνετο για πρώτη φορά αναφορικά με την αναθεώρηση που επρόκειτο να λάβει χώρα. Ως προς το δικαίωμα αναθεώρησης του τέλους άδειας χρήσης, παραπέμπω στον όρο 2(α) της επίδικης σύμβασης, ο οποίος διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Ο καθένας από τους συμβαλλόμενους έχει δικαίωμα να αξιώνει αναθεώρηση του ύψους του πιο πάνω τέλους χρήσης κάθε πέντε
(5)χρόνια η αξίωση για αναθεώρηση υποβάλλεται εγγράφως στον άλλο συμβαλλόμενο έξι τουλάχιστον μήνες πριν από την ημερομηνία από την οποία αξιώνεται η αναθεώρηση, νοουμένου ότι η άδεια χρήσης βρίσκεται σε ισχύ». Περαιτέρω, στον όρο 2(β) της επίδικης σύμβασης, αναφέρεται ότι σε περίπτωση αναθεώρησης, το ετήσιο τέλος χρήσης θα καθορίζεται σύμφωνα με τις πρόνοιες των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας της Δημοκρατίας (Διάθεση) Κανονισμών. Διερχόμενη των εν λόγω Κανονισμών, διαπιστώνω ότι ο τρόπος αναθεώρησης του μισθώματος προβλέπεται ειδικά στον Κανονισμό 18, όπου, μεταξύ άλλων, προνοείται ότι κατά την αναθεώρηση του ύψους του μισθώματος, λαμβάνεται υπόψη η αξία της ιδιοκτησίας κατά τον χρόνο της αναθεώρησης, ενώ σε περίπτωση που η εκμίσθωση γίνεται για γεωργικούς σκοπούς, το ύψος του νέου μισθώματος υπολογίζεται με βάση συγκριτικά ενοίκια που ισχύουν στην περιοχή για γεωργική γη. Ανατρέχοντας στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, Β' Έκδοση
(2002), Αθήνα, εντοπίζω ότι η σημασία που αποδίδεται στην λέξη «αναθεώρηση», έχει ως εξής: «η εκ νέου εξέταση πράξης ή διαδικασίας που έχει ολοκληρωθεί». Τούτων λεχθέντων, δεν θεωρώ ότι η αύξηση του τέλους της άδειας χρήσης αντιτίθεται στους όρους της επίδικης σύμβασης. Χρήζει δε υπόμνησης, στη βάση πάντοτε της ενώπιόν μου τεθείσας μαρτυρίας, το γεγονός ότι ο εναγόμενος ουδέποτε εξέφρασε αντιρρήσεις ως προς τον συγκεκριμένο όρο της σύμβασης, ούτε και εκδήλωσε με οποιοδήποτε τρόπο την διαφωνία του μετά την λήψη της επιστολής του 2012, με την οποία ενημερώθηκε ο ενάγων αξίωσε αναθεώρηση του τέλους της άδειας χρήσης από 31.7.
- Ως προς το ζήτημα των οφειλών που αξιώνονται αναδρομικώς, παραπέμπω στον όρο 2(α) της επίδικης σύμβασης, όπου αναφέρεται ότι έκαστος συμβαλλόμενος έχει δικαίωμα αναθεώρησης του ύψους του ετησίου τέλους και προς τούτο απαιτείται έγγραφη αξίωση προς τον αντισυμβαλλόμενο, «τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την ημερομηνία από την οποία αξιώνεται η αναθεώρηση». Λογική ερμηνεία της ανωτέρω φράσης, δεν μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετο συμπέρασμα, πέραν του ότι, νοουμένου ότι η αξίωση αναθεώρησης του ετησίου τέλους γίνεται γραπτώς και εμπρόθεσμα, αφορά στην επερχόμενη περίοδο ανανέωσης της άδειας χρήσης, η οποία δυνάμει του όρου 2(α) έχει καθοριστεί σε πέντε χρόνια. Εν προκειμένω, αφενός μεν η επιστολή ημερ. 3.12.2012 στάλθηκε στον εναγόμενο εντός της πιο πάνω προθεσμίας, αφετέρου δε, τον ενημέρωνε ότι υπήρχε πρόθεση αναθεώρησης του καταβαλλόμενου μισθώματος από 31.7.2013 και ότι θα ενημερωθεί για το νέο ετήσιο μίσθωμα σε μεταγενέστερο στάδιο και θα κληθεί να το καταβάλει. Επί του θέματος της διαπιστωθείσας καθυστέρησης, ουδεμία μαρτυρία έχει προσκομιστεί από πλευράς ενάγοντος. Από την άλλη, ούτε και ο εναγόμενος εξηγεί την αδράνεια του να λάβει οποιοδήποτε μέτρο ή να τερματίσει την σύμβαση, όταν το 2019 ενημερώθηκε από τον ενάγοντα για την αύξηση του τέλους της άδειας χρήσης ή ακομα και νωρίτερα, όταν το 2012 ενημερώθηκε αναφορικά με την αξίωση του ενάγοντος για αναθεώρηση του τέλους χρήσης, από 31.7.
- Ούτε και σε σχέση με τον ισχυρισμό περί αμφισβήτησης του ύψους του αναθεωρημένου τέλους άδειας χρήσης, προσφέρθηκε από πλευράς εναγομένου οποιαδήποτε μαρτυρία, είτε αναφορικά με το κατά πόσο αμφισβήτησε με οποιοδήποτε τρόπο την διαδικασία της αναθεώρησης, ή από την οποία να προκύπτει το βάσιμο της αντίρρησής του ή να καταρρίπτεται η ορθότητα του υπολογισμού του ετήσιου τέλους, στη βάση της μεθόδου που έχει άλλωστε συμφωνηθεί. Υπενθυμίζεται, η βασική αρχή ότι ένα συμβαλλόμενο μέρος δεσμεύεται από έγγραφο το οποίο έχει υπογράψει.[11] Τέλος, σε σχέση με τους ισχυρισμούς που αφορούν στον τερματισμό της άδειας χρήσης, σχετικός είναι ο όρος 5 της επίδικης σύμβασης, όπου αναφέρεται ότι η άδεια θα τερματίζεται από τον Ιδιοκτήτη ή τον Αδειούχο, μετά από τρίμηνη γραπτή προειδοποίηση και ότι ο τερματισμός θα λαμβάνει χώρα μετά την εκπνοή της προθεσμίας της αναφερόμενης ειδοποίησης, όταν αυτή δοθεί ή αποσταλεί. Δεν μου διαφεύγει, ότι παρόλο που στην επίδικη σύμβαση καθορίζεται ότι η ειδοποίηση αυτή θα αποστέλλεται από τον ιδιοκτήτη στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του αδειούχου, η αντίθετη περίπτωση, δεν καθορίζεται. Επί τούτου, ό,τι παρουσίασε η πλευρά του ενάγοντος είναι ότι ο εναγόμενος έπρεπε να υπογράψει συγκεκριμένο έντυπο, ενώ ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε σε σχέση με το κατά πόσο εν τέλει η επίδικη σύμβαση ακυρώθηκε. Σταθμίζοντας όλα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, ερμηνεύοντας την σύμβαση υπό το φως των σχετικών νομικών αρχών που διέπουν το ζήτημα, καταλήγω ότι την 5.7.2020 ο εναγόμενος τερμάτισε νομότυπα την επίδικη σύμβαση, με επιστολή του την οποία κοινοποίησε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου. Αντίθετη ερμηνεία του συγκεκριμένου όρου της σύμβασης, θεωρώ ότι εκφεύγει της λογικής ερμηνείας του εγγράφου και του νοήματος που κάθε λογικός άνθρωπος θα προσέδιδε στους συμβατικούς όρους, καθώς, αμφότερα τα μέρη, έχουν δικαίωμα να τερματίσουν την επίδικη σύμβαση, εντός συγκεκριμένων χρονοδιαγραμμάτων. Ως εκ τούτου, καταλήγω ότι ο τερματισμός της επίδικης σύμβασης άδειας χρήσης έλαβε χώρα την 5.10.2020 και ότι ο εναγόμενος οφείλει μίσθια μέχρι την εν λόγω ημερομηνία. Αναφορικά με τα έτη 2020 - 2021, για τα οποία ο εναγόμενος επικαλείται ότι το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε την μη καταβολή μισθίων και τελών που αφορούν σε συμβάσεις μίσθωσης τουρκοκυπριακών κλήρων και κρατικής και δασικής γης, που χρησιμοποιούνται για γεωργικούς / κτηνοτροφικούς σκοπούς, διαπιστώνω ότι στο Τεκμήριο 10(α) το οποίο επεσύναψε, αναφέρεται ότι η απόφαση αυτή, ημερομηνίας 17.3.2021, τελεί υπό την προϋπόθεση έγκρισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επί του ζητήματος αυτού, ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε, επομένως η εξαγωγή ανάλογου συμπεράσματος καθίσταται ακροσφαλής. Εν πάση περιπτώσει, αφ' ης στιγμής έχω αποδεχθεί ότι ο εναγόμενος όφειλε μίσθια μέχρι τον τερματισμό της σύμβασης και αποτελεί κοινό τόπο ότι συνέχιζε να πληρώνει ποσό €111,06 μέχρι και την περίοδο 31.7.2019 - 31.7.2020 χωρίς να διαμαρτυρηθεί, δεν θεωρώ ότι το ζήτημα αυτό διαφοροποιεί με οποιοδήποτε τρόπο την ουσία του πράγματος. Τέλος, επισημαίνω ότι ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε από πλευράς ενάγοντος, αναφορικά με το σημερινό καθεστώς επί της επίδικης κρατικής γης ή αναφορικά με το κατά πόσο η επίδικη σύμβαση ακυρώθηκε, ουδείς δε ισχυρισμός δικογραφήθηκε, ότι ο εναγόμενος είναι παράνομος επεμβασίας ή ότι παράνομα κατέχει την επίδικη γη. Ούτε και προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία, από την οποία να προκύπτει ότι ζητήθηκε από τον εναγόμενο να εγκαταλείψει το επίδικο ακίνητο και δεν το έπραξε. Υπενθυμίζεται, ότι ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων ζητημάτων εξαρτάται από τα δικόγραφα, τα οποία έχουν πολλάκις παρομοιαστεί με τις προκαθορισμένες γραμμές διαδρομής του τρένου, οι δε γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, δεν έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική ισχύ.[12] ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Υπό το φως των πιο πάνω, είναι η κατάληξή μου ότι ο ενάγων απέδειξε μερικώς την απαίτησή του στον απαιτούμενο βαθμό. Συνεπακόλουθα, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντος για ποσό €727,58 πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της παρούσας. Ως προς τα έξοδα της αγωγής, δεν θεωρώ ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, επομένως επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγομένου, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δοθείσας ωστόσο της μερικής επιτυχίας της αγωγής, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως καταβληθεί το ½. (Υπ). ......... Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. [2] Χρυσούλλα Καννάουρου κ.α. v. Ανδρέα Στατιώτη
(1990)1 Α.Α.Δ.
- [3] Βλ. κατ' αναλογία Α.Ο. ν. D.T.V. Πολ. Εφ. υπ' αρ. 19/2022 ημερ. 20.10.
- [4] Βλ. κατ' αναλογία Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Σκορδέλλη και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 101/13 ημερ. 6.6.2016 & MOSSA (MUSSA) MOHAMMED MUSTAFA ν. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165. [5] Παπαγεωργίου ν. Κλάππας Investment Services Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 24. [6] Αυστριακές Αερογραμμές ν. Γενικών Ασφαλειών
(1991)1 Α.Α.Δ. 764. [7] Σοφοκλέους Κυριάκος ν. Γιώτας Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665 & Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858. [8] Θεοδόσης Ιορδάνους ν. Δήμου Ζήνωνος
(1998)1 ΑΑΔ 652. [9] Σχίζα v. Αδάμου κ.ά., Πολ. Έφ. 7/11, ημερ. 3.11.2016, Χαραλάμπουςκ.α. ν. Liberty Life Insurance Public Company Ltd
(2011)1(Γ)Α.Α.Δ. 1739, Ανόρθωσις ν. Απόλλων
(2002)1Α ΑΑΔ 518 & C.L.R. STOCKBROKERS LTD v. N.K. SHAKOLAS (HOLDINGS) LTD, Πολ. Εφ. αρ. 209/2013 ημερ. 13.7.2020, ECLI:CY:AD:2020:A239. [10] Πόκουρου κ.ά. v. Κώστα
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1618. [11] L' Estrange v. F. Grancob Ltd
(1934)2 KB 394 & Ζαχαριάδη ν.Universal Life Insurance Co Ltd κ.α., Πολ. Εφ. Αρ. 144/2013 ημερ. 16.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:A145. [12] Παπαγεωργίου ν. Κλάππας Investment Services Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(1996)4 ΑΑΔ 1594. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο