Μάριος Καλλίας υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης και Διαχειριστής της εταιρείας Ε & Κ ELIAN (ATHINA GARDENS) LIMITED ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 199/2020, 9/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Κλίμακα: €10.000 - €50.000 Αρ. Αγωγής: 199/2020 Μεταξύ: Μάριος Καλλίας υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης και Διαχειριστής της εταιρείας Ε & Κ ELIAN (ATHINA GARDENS) LIMITED Αιτητή και
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ
- AGNIESZKA BARBARA MARTGNISZYN
- A. KAKOULLIS CAPITAL LTD Ημερομηνία: 9 Ιουλίου 2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κα Ε. Παπαγεωργίου για Δ. ΣΥΖΙΝΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3: κ. Μ. Βαλανίδης Για Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο, κ. Α. Γλυκένου: κ. Α. Χ''Χριστοδούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Δια κλήσεως Αίτηση ημερ. 27.5.2020 για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων) Δια της αγωγής του, ο ενάγων αξιοί την έκδοση απόφασης για ανάκτηση της κατοχής και/ή άμεση ελεύθερη κατοχή όλων των περιουσιακών στοιχείων της υπό εκκαθάριση εταιρείας (στο εξής η «ELIAN»), συμπεριλαμβανομένης της κατοικίας υπ' αρ. 11 στο συγκρότημα με την ονομασία «Athina Gardens», η οποία βρίσκεται στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου (στο εξής η «κατοικία»). Επιπρόσθετα, ο ενάγων αξιοί την έκδοση απόφασης με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η κατοικία αποτελεί ιδιοκτησία της ELIAN, διάταγμα με το οποίο να διατάζονται οι εναγόμενοι όπως παύσουν να επεμβαίνουν, χρησιμοποιούν, κατέχουν, ιδιοποιούνται, κατακρατούν, εμπορεύονται και αποξενώνουν οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο της ELIAN, διάταγμα με το οποίο να διατάζονται οι εναγόμενοι και/ή οι υπαλλήλοι και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι αξιωματούχοι και/ή οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα όπως παραδώσουν την ελεύθερη και κενή κατοχή της κατοικίας, καθώς επίσης και αποζημιώσεις ύψους €340,00 μηνιαίως για παράνομη επέμβαση επί της κατοικίας, μέχρι την παράδοση της ελεύθερης κατοχής της. Ταυτόχρονα, ο ενάγων καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση, δια της οποίας αιτείται την έκδοση διαταγμάτων, με τα οποία: (α) να απαγορεύεται στους εναγομένους και/ή στους αξιωματούχους και/ή στους υπαλλήλους και/ή στους αντιπρόσωπους και/ή στους εντολοδόχους τους, όπως λαμβάνουν κατοχή και/ή ιδιοποιούνται και/ή κατακρατούν και/ή εμπορεύονται και/ή αποξενώνουν τα περιουσιακά στοιχεία της υπό εκκαθάριση εταιρείας, συμπεριλαμβανομένης της κατοικίας, μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής. (β) Να απαγορεύεται στους εναγομένους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους και/ή στους αντιπρόσωπους τους από το να διαχειρίζονται οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο της ELIAN και/ή επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην περιουσία της ELIAN, μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής. (γ) Να διατάζονται οι εναγόμενοι όπως παραδώσουν στον ενάγοντα αμέσως ελευθέρα κατοχή των περιουσιακών στοιχείων της ELIAN και ειδικότερα της κατοικίας, μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής. (δ) Να διατάζονται οι εναγόμενοι 1 και 2 όπως μέχρι την παράδοση της ελεύθερης κατοχής της κατοικίας, καταβάλλουν ποσό €340,00 ως ενοίκια και/ή δικαιώματα χρήσης σε σχέση με την κατοχή της κατοικίας, σε τραπεζικό λογαριασμό της ELIAN. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Αιτητή, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω συνοπτικά κατωτέρω, επισημαίνοντας, ότι αναφορά στα Τεκμήρια τα οποία ο ομνύων επισυνάπτει, προς επίρρωση των ισχυρισμών του, θα γίνει όπου αυτό κριθεί σκόπιμο. Αφού αρχικά αναφέρεται στα επαγγελματικά του προσόντα, ο Αιτητής αναφέρει τα ακόλουθα: - Την 7.2.2013 εκδόθηκε δικαστικό διάταγμα εκκαθάρισης της ELIAN, κατόπιν αίτησης της Alpha Bank Cyprus Limited, ότι διορίστηκε εκκαθαριστής της ELIAN την 3.6.2014 και ότι για την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης έλαβε έγκριση από τον Επίσημο Παραλήπτη. - Την 24.9.2005 η ELIAN, η οποία τότε έφερε την ονομασία E.A.K. EMPIRE (QM) LTD, προχώρησε σε σύναψη πωλητηρίου εγγράφου με την ECTORAS PROPERTIES LTD (στο εξής η «ECTORAS»), σύμφωνα με την οποία η τελευταία, πώλησε στην E.A.K. EMPIRE το ¼ μερίδιο που κατείχε σε κάποιο κτήμα, το οποίο για σκοπούς της παρούσας θα αναφέρεται ως το «κτήμα Χ». - Την 26.10.2005 συνομολογήθηκε έγγραφη συμφωνία αντιπαροχής μεταξύ της ELIAN και της εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας του μεριδίου των 17/28 επί του κτήματος Χ, δια της οποίας η αναφερόμενη ιδιοκτήτρια παραχώρησε στην ELIAN το μερίδιό της, με αντάλλαγμα την ανέγερση προς όφελός της, τεσσάρων κατοικιών. - Ακολούθησε η ανέγερση 19 κατοικιών εντός του κτήματος Χ από την ELIAN. - Κατά τον διορισμό του Αιτητή ως εκκαθαριστή της ELIAN, υπήρχαν δύο κατοικίες διαθέσιμες προς πώληση, εκ των οποίων η μια είναι η επίδικη, ενώ η άλλη κατοικία πωλήθηκε περί τον Δεκέμβριο του
- Οι υπόλοιπες κατοικίες, πωλήθηκαν βάσει αγοραπωλητηρίων συμβολαίων, τα οποία κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο. - Περί την 20.2.2015, ο κ. Α.Κ., εκ μέρους της D. KAKOULLI CAPITAL LTD, υπέβαλε προσφορά για αγορά των δύο αναφερόμενων κατοικιών για ποσό €310.
- Εντούτοις, εν τέλει δεν υπεγράφη συμφωνία πώλησης, εξαιτίας της αδυναμίας προσκόμισης τραπεζικής επιταγής. - Την 16.9.2015, ο Αιτητής με επιστολή του απευθυνόμενη προς κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, στην διεύθυνση της επίδικης κατοικίας, ενημέρωσε για τον διορισμό του ως εκκαθαριστής της ELIAN, όπως επίσης και για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κατοικίας, ζήτησε δε να ενημερωθεί, εάν υπήρχε οποιαδήποτε απαίτηση σε σχέση με την κατοχή της κατοικίας. - Την 23.9.2015 ο Αιτητής έλαβε απάντηση στην ανωτέρω επιστολή του από την Διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση 3, η οποία, μεταξύ άλλων, τον ενημέρωνε ότι βάσει συμφωνίας, η κατοικία είναι ιδιοκτησία της Καθ' ης η αίτηση
- Έπειτα από έρευνες στις οποίες προέβη ο Αιτητής, ενημερώθηκε ότι εντός της κατοικίας διαμένουν οι Καθ' ων η αίτηση 1 και
- - Παρά τις οχλήσεις και προσπάθειές του Αιτητή για ανάκτηση της κατοικίας, η Καθ' ης η αίτηση 3 αρνείται να παραδώσει την κατοικία, αντιτάσσοντας, μεταξύ άλλων, ότι η κατοικία αποτελεί προϊόν ανταλλαγής με άλλη κατοικία, μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση 3 και της ECTORAS. Κανένα ωστόσο έγγραφο, που να τεκμηριώνει τα όσα ισχυρίζεται η Καθ' ης η αίτηση 3, δεν προσκομίστηκε στον Αιτητή. - Περί το 2019, ο Αιτητής εξασφάλισε πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας, σύμφωνα με το οποίο η ELIAN είναι η ιδιοκτήτρια της επίδικης κατοικίας. - Εξαιτίας των ενεργειών των Καθ' ων η αίτηση, ο Αιτητής αντίκειται στις εκ του Νόμου προβλεπόμενες υποχρεώσεις του, εφόσον, μεταξύ άλλων, παραλείπει να χειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία της ELIAN με την δέουσα επιμέλεια. Η δε κατοχή της κατοικίας από τους Καθ' ων η αίτηση, προκαλεί στην ELIAN οικονομική ζημιά, καθώς, για όσο χρονικό διάστημα οι Καθ' ων η αίτηση κατέχουν την κατοικία, ο Αιτητής εμποδίζεται από το να εκμεταλλευτεί την εν λόγω περιουσία προς εκπλήρωση του σκοπού για τον οποίο διορίστηκε εκκαθαριστής της ELIAN. Η Αίτηση προσέκρουσε στην Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 στους οποίους επιδόθηκε, δια της οποίας προβάλλονται συνολικά 16 λόγοι ένστασης. Συνοπτικώς αποδιδόμενοι, οι λόγοι ένστασης βάλλουν κατά της ορθότητας και βασιμότητας της Αίτησης, του κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων του αρ. 32 του Ν. 14/1960, του κατά πόσον ο Αιτητής νομιμοποιείται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, του κατά πόσο αποκαλύπτεται εύλογος λόγος έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, εγείρουν δε ζήτημα απόκρυψης γεγονότων και ανυπαρξίας κατεπείγοντος. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση, εκτίθεται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Α.Κ., ο οποίος υιοθετεί τους προβεβλημένους λόγους ένστασης και αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω της ανάμειξής του σε όλες τις συναλλαγές και συμφωνίες που σχετίζονται με την υπόθεση. Ο Αιτητής, υποστηρίζει ο κ. Α.Κ., ενεργεί κακόπιστα και επιμελώς αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο, καθώς η κατοικία πωλήθηκε βάσει συμφωνίας πώλησης ημερ. 5.8.2005 στον κ. Γ.Μ., πατέρα του Καθ' ου η αίτηση 1, από την ECTORAS, η οποία ήταν συνιδιοκτήτρια του κτήματος Χ. Την 13.9.2005, μετά την πώληση του μεριδίου της ECTORAS επί του κτήματος Χ στην ELIAN, συνήφθη μεταξύ της ECTORAS και της ELIAN, συμφωνία για την ανάληψη, από πλευράς της ECTORAS, υποχρέωσης τίμησης των συμφωνιών πώλησης ορισμένων κατοικιών που είχαν ήδη συνομολογηθεί, σε σχέση με το επίδικο συγκρότημα κατοικιών. Στην συμφωνία ημερ. 13.9.2005, υποδεικνύει ο ομνύων, γίνεται ειδική αναφορά, στην πώληση της κατοικίας, η οποία επιβεβαιώνεται και από το Τεκμήριο 11 το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση, όπου παρουσιάζεται το όνομα του αγοραστή της κατοικίας στην απόδειξη της Υδατοπρομήθειας. Περί το 2008, συνεχίζει ο κ. Α.Κ., ο κ. Γ.Μ. συμφώνησε με την Καθ' ης η αίτηση 3 ανταλλαγή της επίδικης κατοικίας με άλλη κατοικία, σε άλλο συγκρότημα, σε συνεννόηση με την ECTORAS. Ως εκ τούτου, η Καθ' ης η αίτηση 3 κατέστη η νόμιμη κάτοχος και δικαιούχος της κατοικίας. Στην συνέχεια, βάσει εξουσιοδότησης που ο κ. Α.Κ. έλαβε από την διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση 3, συμφώνησε με τον κ. Α.Γ. την ανταλλαγή της κατοικίας με άλλη κατοικία, επομένως η επίδικη κατοικία παραδόθηκε εν τέλει στον κ. Α.Γ., ο οποίος την ενοικίασε στην Καθ' ης η αίτηση
- Ως ο ομνύων περαιτέρω ισχυρίζεται, ο Αιτητής ήταν ενήμερος αναφορικά με τα πιο πάνω και τον συμβούλευσε να υποβάλει προσφορά για διευθέτηση των οφειλών της ELIAN, όπως και έγινε. Εξαιτίας ωστόσο της δεινής οικονομικής συγκύριας, συνεχίζει ο ομνύων, η προσπάθεια διευθέτησης δεν επετεύχθη. Ο Αιτητής, υποδεικνύει ο κ. Α.Κ., παρότι γνώριζε για τα δικαιώματα της Καθ' ης η αίτηση 3, στηριζόμενος στο γεγονός ότι δεν υπήρχε κατατεθειμένο πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο αναφορικά με την κατοικία, αποφάσισε να θεωρήσει ότι η κατοικία αποτελεί ιδιοκτησία της ELIAN και προχώρησε με την θυροκόλληση σχετικής επιστολής στην κατοικία, όχι όμως σε μέτρα ανάληψης της κατοχής της, προχώρησε δε στην καταχώριση της παρούσας μετά την πάροδο τριών ετών, αδράνεια η οποία καταδεικνύει, κατά τον ομνύοντα, ότι ο Αιτητής γνώριζε ότι η Καθ' ης η αίτηση 3 είναι η νόμιμη δικαιούχος της επίδικης κατοικίας και ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Τέλος, αποτελεί θέση του ομνύοντα, ότι ο Αιτητής δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη, λόγω της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, καθότι η ζημιά που επικαλείται εύκολα μπορεί να υπολογιστεί και να αποκατασταθεί με τα κατάλληλα διατάγματα του Δικαστηρίου, η δε ELIAN ουδεμία ζημιά υφίσταται και καμία αποξένωση δεν λαμβάνει χώρα, εφόσον οι Καθ' ων η αίτηση έχουν κατοχή της κατοικίας ως οι νόμιμοι δικαιούχοι. Κατόπιν σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου, η υπό κρίση Αίτηση επιδόθηκε στον κ. Α.Γ. ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ένεκα των όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Α.Κ., η οποία καταχωρίστηκε μέσα στο πλαίσιο της παρούσας. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο παρουσιάστηκε στην διαδικασία και καταχώρισε Ένσταση, δια της οποίας προβάλλει 13 λόγους ένστασης. Συνοπτικώς αποδιδόμενοι, οι λόγοι ένστασης θέτουν υπό αμφισβήτηση το κατά πόσο υφίσταται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος και εγείρουν ζήτημα καθυστέρησης στην καταχώριση της Αίτησης, ζήτημα μη πληρότητας των προϋποθέσεων του αρ. 32 του Ν. 14/1960, νομιμοποίησης του Αιτητή να αιτείται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, βασιμότητας και ερείσματος της Αίτησης, μη αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων και παραβίασης της αρχής ότι ο αιτών πρέπει να παρουσιάζεται στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια», καθώς επίσης και πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, εφόσον νόμιμα απέκτησε και κατέχει την επίδικη κατοικία. Το υπόβαθρο των γεγονότων τα οποία υποστηρίζουν την Ένσταση του ενδιαφερομένου προσώπου, εμφαίνεται στην ένορκη δήλωση του ιδίου. Σε αυτήν, ο ενόρκως δηλών, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ¼ μεριδίου σε τεμάχιο το οποίο κατά τα ¾ ανήκε στην Ε & Κ ELIAN (Aphrodite Gardens Apartments) Ltd. Με γραπτή συμφωνία ημερ. 25.7.2006 μεταξύ του ιδίου και των Διευθυντών της Ε & Κ ELIAN (Aphrodite Gardens Apartments) Ltd, μεταξύ των οποίων και ο κ. Α.Κ., αφού ο ομνύων κατέβαλε ποσό Λ.Κ. 210.000.- συμφωνήθηκε η ανέγερση έξι διαμερισμάτων προς όφελος του ομνύοντα, εντός του μεριδίου του στο τεμάχιο που κατείχαν από κοινού με την Ε & Κ ELIAN (Aphrodite Gardens Apartments) Ltd. Λόγω του ότι η Ε & Κ ELIAN (Aphrodite Gardens Apartments) Ltd δεν εκπλήρωσε τις συμβατικές υποχρεώσεις της, ο ομνύων καταχώρισε αγωγή εναντίον της και εναντίον των Διευθυντών της, η οποία διευθετήθηκε εξωδίκως με την υπογραφή συμφωνίας ημερ. 30.6.2014, δυνάμει της οποίας συμφωνήθηκε η ανταλλαγή του ρηθέντος μεριδίου του ¼ του ομνύοντα με δύο ακίνητα, ένα εκ των οποίων είναι η επίδικη κατοικία. Με την υπογραφή της ρηθείσας συμφωνίας διακανονισμού, ο κ. Α.Γ. έλαβε ελεύθερη κατοχή των δύο κατοικιών και την επίδικη κατοικία, την ενοικίασε στην Καθ' ης η αίτηση 2 με ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερ. 27.6.
- Αποτελεί θέση του ομνύοντος, ότι απέκτησε τις αναφερόμενες κατοικίες καλόπιστα και τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά, ενώ δεν ήταν σε γνώση του τυχόν προβλήματα που αφορούσαν τις κατοικίες. Περαιτέρω αναφέρει ότι η εκτιμημένη αξία του μεριδίου του στο τεμάχιο το οποίο κατέχει από κοινού με την Ε & Κ ELIAN (Aphrodite Gardens Apartments) Ltd, είναι μεγαλύτερη από το αντάλλαγμα των δύο κατοικιών που έλαβε δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 30.6.
- ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά το ακροαματικό στάδιο της Αίτησης, ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε σε σχέση με το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι περιορίστηκαν στην καταχώρηση των γραπτών τους αγορεύσεων προς υποστήριξη των θέσεών τους, καθώς επίσης και σε ορισμένες προφορικές διευκρινίσεις. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο.[1] ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων πηγάζει από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, ως έχει τροποποιηθεί. Το Δικαστήριο διατηρεί ευρεία διακριτική ευχέρεια να διατάξει την έκδοση τέτοιου διατάγματος σε περίπτωση που ικανοποιηθεί ότι (α) υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (β) ότι ο αιτών έχει ορατή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και (γ) ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι ανωτέρω προϋποθέσεις πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά, η δε έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, ως είναι νομολογημένο, ασκείται με φειδώ. Το Δικαστήριο σε αυτό στάδιο δεν αποφασίζει επί της ουσιαστικής απαίτησης του αιτητή, ενώ επιμελώς αποφεύγει να προβεί σε ευρήματα ή συμπεράσματα επί της ουσίας της διαφοράς. Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο περιορίζεται σε εξέταση του κατά πόσον πληρούνται οι υπό του Νόμου τιθέμενες προϋποθέσεις και το βάρος απόδειξης πλήρωσής των, φέρει ο αιτών.[2] Σε περίπτωση που το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι οι ανωτέρω προϋποθέσεις πληρούνται, τίθεται υπό εξέταση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others (βλ. υποσημ. 2), το Δικαστήριο πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ο αιτών πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται και οι τρεις προαναφερόμενες προϋποθέσεις του άρθρου 32, ώστε να δημιουργηθεί το υπόβαθρο βάσει του οποίου το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, θα αποφασίσει υπέρ ή κατά της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος.[3] Μέσα στο πλαίσιο της εκδίκασης ενδιάμεσης αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, οι δύο πρώτες προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες. Το Δικαστήριο, περιορίζεται σε εξέταση των δικογράφων, σε συνάρτηση με το μαρτυρικό υλικό που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις και την μαρτυρία η οποία προκύπτει από ενδεχόμενη αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Ως προς την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Ως προς την δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί, υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή.[4] Η τρίτη προϋπόθεση, συναρτάται με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Όπως τονίστηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others (βλ. υποσημ. 2), μέσα στο πλαίσιο της προϋπόθεσης αυτής εξετάζεται το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα η επιδίκαση αποζημιώσεων να συνιστά επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η τρίτη προϋπόθεση. Αν η υπόθεση εκ της φύσης της δεν επιδέχεται την θεραπεία των αποζημιώσεων ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να συναχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, καθώς η έννοια της δικαιοσύνης, δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.[5] H προβολή της θέσης περί ανεπανόρθωτης ζημιάς είναι αναγκαίο να τεκμηριώνεται με την προσκόμιση κατάλληλων λεπτομερειών και επεξηγήσεων και δεν επαρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί σε σχέση με την ισχυριζόμενη αδυναμία να ικανοποιηθεί οποιαδήποτε απόφαση υπέρ του ενάγοντα.[6] Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη.[7] Άλλη περίπτωση είναι αυτή όπου εάν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι αδύνατη η ικανοποίηση, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του εναγομένου, τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντα. Πέραν των ανωτέρω, στην νομική βάση της Αίτησης συμπεριλαμβάνεται το αρ. 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και συναφής επιχειρηματολογία προβάλλεται από την ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή. Επί τούτου, επισημαίνω ότι η έκδοση διαταγμάτων απαγόρευσης αποξένωσης ακίνητης ιδιοκτησίας για σκοπούς ικανοποίησης δικαστικής απόφασης, εξετάζεται σε συνάρτηση με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/1960.[8] Σύμφωνα με το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, είναι δυνατή η δέσμευση ακίνητης περιουσίας που δεν αποτελεί αντικείμενο της αγωγής, χάριν εκτέλεσης απόφασης. Το εν λόγω άρθρο παρέχει διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την μη αποξένωση τόσου μέρους της ακίνητης ιδιοκτησίας, το οποίο είναι κατά την γνώμη του Δικαστηρίου επαρκές, για σκοπούς ικανοποίησης της απαίτησης του ενάγοντα και των εξόδων της αγωγής. Η εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι του εναγομένου ή αυτός να δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης της. Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 5 του Κεφ. 6 διαλαμβάνονται στο εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου και είναι οι ακόλουθες: (α) ο ενάγων έχει «καλή βάση αγωγής» και (β) με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ισχύ της υπόθεσης του ενάγοντα και η «καλή βάση» της αγωγής έχει την έννοια ότι από άποψης ποιότητας, η αγωγή συγκεντρώνει πιθανότητες επιτυχίας και δεν παρουσιάζει απλώς βάση ή αιτία αγωγής. Πρόκειται για προϋπόθεση η οποία έχει παρομοιαστεί με την 1η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/1960.[9] Η δεύτερη προϋπόθεση σχετίζεται με την μαρτυρία που πρέπει να παρουσιάσει ο ενάγων ώστε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πιθανότητα να παρεμποδιστεί η ικανοποίηση ενδεχόμενης μέλλουσας δικαστικής απόφασης η οποία θα εκδοθεί υπέρ του. Η προϋπόθεση αυτή κρίνεται βάσει των ειδικών περιστάσεων εκάστης περίπτωσης και είναι ανάλογη της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/1960.[10] Προς ικανοποίηση της προϋπόθεσης αυτής, ο ενάγων θα πρέπει να προσκομίσει μαρτυρία ότι υπάρχει ακίνητη ιδιοκτησία εγγεγραμμένη επ' ονόματι του εναγομένου ή στην οποία αυτός έχει κατά νόμο δικαίωμα να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης. Θα πρέπει επίσης να προσκομίσει στοιχεία αναφορικά με τη φύση και την εκτιμημένη αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας της οποίας επιζητείται η δέσμευση. Ενδεχόμενη πρόθεση αποξένωσης της συγκεκριμένης ακίνητης ιδιοκτησίας από τον εναγόμενο δεν είναι αναγκαίο όπως αποδεικνύεται με μαρτυρία, καθώς εκείνο που λαμβάνεται υπόψη σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η επίδραση της ενδεχόμενης αποξένωσης στην ικανοποίηση τυχόν εκδοθείσας δικαστικής απόφασης υπέρ του ενάγοντος. Η μεγάλη διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου και της αξίωσης, δεν συνιστά εμπόδιο στην έκδοση τέτοιου παρεμπίπτοντος διατάγματος.[11]Επιπρόσθετα, ο ενάγων θα πρέπει να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του εναγομένου, ώστε να καταδειχθεί ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, πιθανό ο ενάγων να παρεμποδιστεί από το να ικανοποιήσει δικαστική απόφαση η οποία ενδεχόμενα να εκδοθεί υπέρ του.[12] Ως επισημάνθηκε στην Spider Trade Co. Finance Ltd v. Χατζηγαβριήλ
(2003)1 Α.Α.Δ. 1759, η έκδοση προσωρινού διατάγματος με τo οποίο δεσμεύεται η περιουσία του εναγόμενου που δεν είναι αντικείμενο της αγωγής, δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παραμείνει χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης δικαστικής απόφασης στην αγωγή. Τέλος, το αρ. 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο επίσης συμπεριλαμβάνεται στη νομική βάση της Αίτησης, παρέχει την δυνατότητα έκδοσης διατάγματος με το οποίο να διατάζεται η μη αποξένωση περιουσιακών στοιχείων τα οποία αποτελούν αντικείμενο της αγωγής και οι πρόνοιες του άρθρου αυτού εξετάζονται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του αρ. 32 του Ν. 14/1960.[13] ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Στην προκειμένη περίπτωση, η κατοικία είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της ELIAN, γεγονός το οποίο δεν τυγχάνει αμφισβτήτησης. Τούτου λεχθέντος, θεωρώ ότι δικαιοδοτικό άρθρο για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, είναι το αρ. 32 του Ν. 14/1960. Στρεφόμενη σε εξέταση του κατά πόσο πληρείται η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, εάν δηλαδή παρουσιάζεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατές πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής, για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, ικανοποιούμαι ότι αυτές πληρούνται. Εν πρώτοις, σημειώνω ότι το γεγονός ότι η ELIAN τέθηκε υπό εκκαθάριση δυνάμει δικαστικού διατάγματος και ότι εκκαθαριστής της διορίστηκε ο Αιτητής, δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Περαιτέρω, δεν τυγχάνει αμφισβήτησης ούτε το γεγονός ότι η επίδικη κατοικία σήμερα είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της ELIAN στο Κτηματολόγιο, ούτε και το γεγονός ότι κανένα πωλητήριο έγγραφο δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο σε σχέση με την κατοικία. Ως προκύπτει από το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα εδράζεται επί του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης, το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 43 του Κεφ. 148, συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή παράνομη πρόκληση ζημιάς ή παράνομη επέμβαση στην ιδιοκτησία από οποιοδήποτε πρόσωπο. Το αδίκημα της παράνομης επέμβασης είναι αγώγιμο per se, ανεξάρτητα δηλαδή από το κατά πόσο ο ιδιοκτήτης ή ο κάτοχος της επίδικης ιδιοκτησίας έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά.[14] Σύμφωνα με το αρ. 2 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, στην έννοια «κύριος» συμπεριλαμβάνεται ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και πρόσωπο που έχει δικαίωμα σε τέτοια εγγραφή, είτε είναι εγγεγραμμένο είτε όχι, ενώ πρόσωπο που έχει δικαίωμα σε εγγραφή είναι και εκείνο που διεκδικεί τέτοιο δικαίωμα, δυνάμει χρησικτησίας.[15] Παραπέμπω στην Γεωργίου Ανδρέας, άλλως Μούσουλου ν Κυριακούς Γεωργίου Ανδρέα
(1998)1 Α.Α.Δ. 2311, μέσα στο πλαίσιο της οποίας λέχθηκαν τα ακόλουθα επί του θέματος: «Υπέβαλε επίσης ο συνήγορος πως η εφεσίβλητη δεν ενομιμοποιείτο να εγείρει την αγωγή, ως ιδιοκτήτρια του κτήματος, εφόσον τούτο ενοικιαζόταν σε τρίτο πρόσωπο. Κατά το συνήγορο μόνο ο κάτοχος του κτήματος θα μπορούσε να κινήσει την αγωγή, για τέτοια παράνομη επέμβαση, η οποία δεν ήταν μόνιμης φύσης...Η θέση αυτή είναι εσφαλμένη. Η επέμβαση είχε μόνιμο χαρακτήρα και νομιμοποιεί τον ιδιοκτήτη να εγείρει αγωγή για την άρση της και για αποζημιώσεις». Υπό το φως των ανωτέρω, αφ' ης στιγμής σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, ικανοποιούμαι ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρείται, εφόσον το γεγονός ότι η ELIAN είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της κατοικίας, δεν τυγχάνει αμφισβήτησης. Όσον αφορά στην δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή το κατά πόσο ο Αιτητής παρουσιάζει ορατές πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής του, καθίσταται αναγκαίο όπως το Δικαστήριο προβεί σε μια εκ πρώτης όψεως εξέταση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να κρίνεται η αξιοπιστία της ή το βάσιμο των προβεβλημένων ισχυρισμών. Υπενθυμίζεται, ότι το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου που καλείται να ξεπεράσει ο αιτών, είναι αυτό της τεκμηρίωσης μιας πιθανότητας επιτυχίας, κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και συνάμα πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που είναι το επίπεδο απόδειξης σε πολιτική αγωγή. Επανερχόμενη στα περιστατικά της παρούσας, σημειώνω ότι καθήκον του εκκαθαριστή είναι η ανάληψη του ελέγχου των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας και η διαχείριση αυτών, προς όφελος των πιστωτών της εταιρείας. Εν προκειμένω, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αιτητή, τα οποία δεν έτυχαν αμφισβήτησης, η διαδικασία της εκκαθάρισης παρέμεινε στάσιμη, ένεκα του ότι οι Καθ' ων η αίτηση αρνούνται να εγκαταλείψουν την κατοικία. Δεν μου διαφεύγουν τα όσα οι Καθ' ων η αίτηση και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ισχυρίζονται, περί ανταλλαγής της κατοικίας και παράδοσής της προς το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, μέσα στο πλαίσιο διευθέτησης άλλης αγωγής. Αγωγής, η οποία δέον να σημειωθεί, δεν αφορούσε την ELIAN, αλλά την Ε & Κ ELIAN (Aphrodite Gardens Apartments) Ltd, η οποία ως προκύπτει από τα Τεκμήρια τα οποία επισυνάπτονται στις ένορκες δηλώσεις οι οποίες καταχωρίστηκαν μέσα στο πλαίσιο της παρούσας, αποτελεί ξεχωριστή νομική οντότητα και φέρει άλλο αριθμό εγγραφής. Παρά ταύτα, ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε, ως προς το ζήτημα της μεταβίβασης της κατοικίας επ' ονόματι του ενδιαφερομένου προσώπου, αφ' ης στιγμής υπάρχει όρος στην σύμβαση ημερ. 30.6.2014 (Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ενδιαφερομένου μέρους), ο οποίος προνοεί ότι η υλοποίηση της ανταλλαγής στο Κτηματολόγιο, έπρεπε να γίνει το αργότερο την 30.9.2014 και σχετική αναφορά γίνεται και από τον κ. Α.Κ. στην ένορκη του δήλωση. Δεν διαλανθάνει επίσης της προσοχής μου, στη βάση πάντοτε των λεγόμενων του ενδιαφερομένου προσώπου, το γεγονός ότι, ενώ η συμφωνία διακανονισμού υπεγράφη την 30.6.2024, το ενοικιαστήριο συμβόλαιο υπεγράφη νωρίτερα. Ομοίως, ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε σε σχέση με το ότι το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ημερ. 5.8.2005 που κατ' ισχυρισμό υπεγράφη μεταξύ του κ. Γ.Μ. και της ECTORAS, αναφορικά με την πρώτη πώληση της κατοικίας, δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Δεν παραγνωρίζω επίσης ότι η συμφωνία ανταλλαγής μεταξύ της A. KAKOULLIS CAPITAL LTD και του κ. Γ.Μ. δεν επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του κ. Α.Κ., ο οποίος δεν διευκρινίζει κατά πόσο ήτο γραπτή ή προφορική, ενώ καμία εξήγηση δεν δόθηκε στο Δικαστήριο αναφορικά με το ότι ούτε αυτή η συμφωνία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο εν πάση περιπτώσει. Παραμένει λοιπόν γεγονός, ότι η κατοικία παραμένει μέχρι σήμερα εγγεγραμμένη επ' ονόματι της ELIAN. Υπό το φως όλων των ανωτέρω, δίχως να καταλήγω σε οποιοδήποτε εύρημα επί της ουσίας της υπόθεσης, ικανοποιούμαι ότι και η δεύτερη προϋπόθεση του αρ. 32 πληρείται, καθώς, ως αναφέρθηκε στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.ά
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015: «σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του». Εφόσον έχω ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32, προχωρώ σε εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης, ήτοι του κατά πόσον σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, υποστηρίζει ο Αιτητής, είναι αναγκαία για σκοπούς μετριασμού της ζημιάς της ELIAN, καθώς η κατοχή της κατοικίας από τους Καθ' ων η αίτηση, τον εμποδίζει από το να εκμεταλλευτεί την περιουσία της ELIAN προς εκπλήρωση του σκοπού για τον οποίο διορίστηκε ως εκκαθαριστής της. Από την άλλη, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η αίτηση 3 αποτελεί την νόμιμη δικαιούχο της κατοικίας. Δεν διαλανθάνει ωστόσο της προσοχής του Δικαστηρίου, ότι συγχρόνως, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι εν τέλει η κατοικία παραδόθηκε, κατόπιν ανταλλαγής, στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο και ότι την κατοχή της, έχει η Καθ' ης η αίτηση 2, η οποία ενοικιάζει την κατοικία από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός περί ανεπανόρθωτης βλάβης της Καθ' ης η αίτηση 3, στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιόν μου στο παρόν στάδιο, δεν βρίσκει έρεισμα στα όσα η ίδια επικαλείται. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι το ζήτημα εν προκειμένω περιστρέφεται γύρω από το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Σχετικά παραπέμπω στην Κυρίσαββα κ.α. ν. Χάρη Γεώργιου Κύζη ως Διαχειριστή της περιουσίας της Αποβιωσάσης Μαριτσούς Κωστή Κίζη
(2001)1Α.Α.Δ.1245 η οποία αφορούσε στην έκδοση προσωρινού διατάγματος που απαγόρευσε την περαιτέρω ανέγερση και κατοχή οικοδομής σε διαφιλονικούμενο κτήμα, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Όμως, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231). Υπήρχαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου δεδομένα στη βάση των οποίων θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εφόσον ο χαρακτήρας του κτήματος θα είχε σημαντικά, αλλά και τελεσίδικα, αλλοιωθεί αν αφηνόταν η οικοδομή (που περιλάμβανε την κατασκευή πεζοδρομίων, χώρου στάθμευσης, πρέμιξ, σιδηρών πασσάλων, πρόνοια όπως ορισμένα τμήματα παραχωρηθούν και εγγραφούν ως δημόσιοι πεζόδρομοι) να τελεσφορήσει». Σχετικά είναι επίσης τα όσα αναφέρθηκαν στην Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848: «Σημασία είχε να διατηρηθεί στο status quo ante πριν δηλαδή την επέμβαση της εφεσίβλητης στον αμφισβητούμενο χώρο. Και αυτό όφειλε να διασφαλίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ιδιαιτέρως εφόσον ορθά έκρινε ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Υπό το φως όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι, σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, εύλογα μπορεί να συμπεραθεί ότι θα είναι δύσκολη η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εφόσον, ως έχουν τα πράγματα, η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της κατοικίας, δεν μπορεί να ασκήσει δικαιώματά της επί της κατοικίας, η δε εκκαθάριση θα παραμείνει στάσιμη και η Καθ' ης η αίτηση 2 θα αφεθεί να διαμένει σε ένα ακίνητο του οποίου ο ιδιοκτήτης επιθυμεί την παράδοση. Ως εκ των άνω, είναι η κατάληξή μου ότι και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 πληρείται. Προχωρώ σε εξέταση του κατά πόσο, στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας, θα ήταν δίκαιη ή μη, η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καθώς το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που τίθενται ενώπιον του και να κρίνει προς τα που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας, με γνώμονα, μεταξύ άλλων, ποιος διάδικος θα υποστεί την μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή μη του αιτούμενου διατάγματος.[16] Σταθμίζοντας την ζημιά που θα υποστεί ο Αιτητής από την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, σε συνάρτηση με την ζημιά που θα υποστούν οι Καθ' ων η αίτηση και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εξαιτίας της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, καταλήγω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ του Αιτητή. Είναι δε η κρίση μου, ότι σε περίπτωση αδικαιολόγητης τελικά έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, η ζημιά που τυχόν ήθελαν υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση είναι επανορθώσιμη με την καταβολή σχετικών αποζημιώσεων. Σε ότι δε αφορά στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δίχως να παραγνωρίζω τους ισχυρισμούς που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, σημειώνω ότι ουδεμία μαρτυρία προσκόμισε, αναφορικά με τον λόγο για τον οποίο μέχρι σήμερα η κατοικία παραμένει εγγεγραμμένη επ' ονόματι της ELIAN, ούτε και προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιόν του Δικαστηρίου, να επεδίωξε εκτέλεση της συμφωνίας διακανονισμού ημερ. 30.6.2014 που υπέγραψε με τον κ. Α.Κ., μέσα στο πλαίσιο των διαφορών του με την Ε & Κ ELIAN (Aphrodite Gardens Apartments) Ltd και όχι με την ELIAN. Προχωρώ σε εξέταση του ζητήματος της καθυστέρησης, το οποίο εγείρεται δια της ένστασης των Καθ' ων η αίτηση και προωθείται μέσω της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου των. Αρχικά επισημαίνω ότι η υπό εξέταση περίπτωση αφορά σε δια κλήσεως Αίτηση και όχι σε μονομερή αίτηση, της οποίας δικαιοδοτικός όρος είναι το κατεπείγον. Ως έχει νομολογηθεί, το γεγονός ότι μια αίτηση καταχωρείται δια κλήσεως, δεν καθιστά την καθυστέρηση στην διεκδίκηση παρεμπίπτοντος διατάγματος παράμετρο αδιάφορη, αλλά η παράμετρος αυτή λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ως μέρος των γενικότερων αρχών του δικαίου της επιεικείας.[17] Επανερχόμενη στα περιστατικά της υπό κρίση υπόθεσης, διαπιστώνω ότι στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση, αναφέρεται ότι η Αίτηση υποβλήθηκε αφότου καταβλήθηκαν προσπάθειες διευθέτησης του όλου ζητήματος εξωδίκως, ενώ ως προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, από τον διορισμό του μέχρι και σήμερα, ο Αιτητής προβαίνει σε διαβήματα τα οποία σχετίζονται με την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης. Έχοντας σταθμίσει όλα τα ενώπιόν μου τιθέμενα δεδομένα, λαμβάνοντας υπόψη μου την πορεία της υπόθεσης και τα ιδιαίτερα περιστατικά της, δεν θεωρώ ότι ο χρόνος που μεσολάβησε μέχρι την καταχώριση της παρούσας, δοθείσας της σχετικής αιτιολογίας, αποτελεί λόγο ώστε να μην εγκριθεί η Αίτηση, υπό το φως των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω, ενώ σε κάθε περίπτωση, δεν προκύπτει οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των Καθ' ων η αίτηση εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Αιτητής δεν καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση νωρίτερα. Σχετικά παραπέμπω στην Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterp. Ltd κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, μέσα στο πλαίσιο της οποίας, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Κατ' αρχάς, θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν φαίνεται να ήγειραν ένα τέτοιο ισχυρισμό ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου και συνεπώς εμποδίζονται από το να τον εγείρουν κατ' έφεση. Πέραν, όμως, αυτού, οι εφεσείοντες κατά τον υπολογισμό του διαρρεύσαντος χρόνου παραλείπουν να αναφερθούν στην ανταλλαγείσα αλληλογραφία που έγινε σε μια προσπάθεια επίλυσης των διαφορών τους, η οποία πήρε κάποιο χρόνο. Παραβλέπουν ακόμα ένα σημαντικότατο παράγοντα ότι η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο, οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελ.223). Στην παρούσα υπόθεση καταλήγουμε ότι δεν υπήρξε μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας, ενώ δεν υποστηρίκτηκε καν από τους εφεσείοντες ότι υπέστηκαν οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια από την καθυστέρηση. Εξ άλλου, αν δεχόμαστε το επιχείρημα των εφεσειόντων, θα καταλήγαμε στη λανθασμένη θέση ότι εκτός αν η αγωγή εγείρεται αμέσως μετά τη δημιουργία του αγώγιμου δικαιώματος, ο ενάγων δεν δικαιούται της προστασίας συντηρητικού διατάγματος. Ούτε η καθυστέρηση μεταξύ αγωγής και αίτησης για συντηρητικό διάταγμα λειτουργεί αρνητικά εναντίον του αιτητή, εκτός αν από την καθυστέρηση επηρεάζονται τα δικαιώματα του αντιδίκου του». Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί της μη αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου, αρκούμαι να αναφέρω ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε δια κλήσεως, επομένως δεν τίθεται θέμα μονόπλευρης παρουσίασης των γεγονότων και ενδεχόμενο απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Σχετικά παραπέμπω στην Μιχαήλ (Αρ. 3)
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1943, μέσα στο πλαίσιο της οποίας κρίθηκε ότι η υποχρέωση του Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, υφίσταται μόνο στην περίπτωση μονομερούς Αίτησης. Τέλος, αναφορικά με την επιχειρηματολογία περί πλήρους ικανοποίησης της αγωγής σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, σημειώνω ότι σε καμία εκ των καταχωρηθεισών ενστάσεων δεν συμπεριλαμβάνεται τέτοιος λόγος ένστασης. Σε κάθε όμως περίπτωση και ανεξαρτήτως τούτου, επισημαίνω ότι δεν συμμερίζομαι την θέση αυτή. Το ζήτημα της ομοιότητας των τελικών θεραπειών με τις ενδιάμεσες θεραπείες που αξιώνονται, απασχόλησε στην Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, όπου αντικείμενο της αγωγής ήταν η ενοικίαση δύο υποστατικών και η ενοικιάστρια κατέστη θέσμια, μέσα στο πλαίσιο της οποίας λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «.Τέλος, σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το προσωρινό μέτρο αποδίδει στην ουσία και τη θεραπεία που επιδιώκεται με την αγωγή, θα πρέπει να λεχθεί ότι εκείνο που επιδιωκόταν με το απαγορευτικό διάταγμα ήταν ένα ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι στο διηνεκές που είναι το ζητούμενο με την αγωγή, ενώ παράλληλα ζητούνται και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις (δέστε Κυρισάββα v. Κύζη - ανωτέρω - σελ. 1256-1257)». Στην προκειμένη περίπτωση, ο Αιτητής δια της αγωγής του διεκδικεί και αποζημιώσεις, το δε αιτούμενο διάταγμα είναι προσωρινού χαρακτήρα. Καθοδηγούμενη από την ισχύουσα νομολογία και λαμβάνοντας υπόψη μου τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης, εξαιρουμένου του παρακλητικού (Δ) της Αίτησης, - το οποίο θεωρώ ότι άπτεται της ουσίας της υπόθεσης - δεν καταλήγω ότι η έγκριση της Αίτησης θα εξαλείψει το αντικείμενο της αγωγής. Σε ότι αφορά στους υπόλοιπους λόγους ένστασης, διαπιστώνω ότι δεν προωθούνται στις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση και του ενδιαφερόμενου προσώπου, συνεπώς θεωρούνται εγκαταλειφθέντες. Και κάτι τελευταίο. Διερχόμενη των αιτητικών της υπό κρίση Αίτησης, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως η οποία την συνοδεύει, αλλά και του συνόλου της μαρτυρίας η οποία τέθηκε ενώπιόν μου, διαπιστώνω ότι, ενώ στην Αίτηση ζητείται η έκδοση διαταγμάτων μη αποξένωσης της κατοικίας και των περιουσιακών στοιχείων της ELIAN, από την προσκομισθείσα μαρτυρία, αφενός μεν δεν αναδύεται η ύπαρξη άλλων περιουσιακών στοιχείων της ELIAN, αφετέρου δε, αναδύεται ότι η κατοικία είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της ELIAN και ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν συνδέονται καθ' οιονδήποτε τρόπο με την ELIAN. Κοντολογίς, ως έχουν τα πράγματα, δεν προκύπτει να έχουν την δυνατότητα οι Καθ' ων η αίτηση ή το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, να αποξενώσουν την κατοικία, ενώ το άτομο που φαίνεται να κατέχει την κατοικία είναι η Καθ' ης η αίτηση 2, η οποία διαμένει σε αυτήν βάσει ενοικιαστηρίου συμβολαίου που υπέγραψε με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι ουδείς εκ των προβεβλημένων λόγων ένστασης ευσταθεί και η εξέταση οιουδήποτε άλλου ισχυρισμού παρέλκει. Συνεπακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάζονται οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 να άρουν την οιανδήποτε επέμβασή των επί της κατοικίας και με το οποίο διατάζεται η Καθ' ης η αίτηση 2 όπως παραδώσει στον Αιτητή την ελεύθερη και κενή κατοχή της κατοικίας 11 η οποία αποτελεί μέρος του συγκροτήματος «Athina Gardens», που βρίσκεται στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου. Δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 32
(2)του Νόμου 14/60, ως χρόνος συμμόρφωσης των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 με το εκδοθέν διάταγμα, καθορίζεται το διάστημα των τριάντα
(30)ημερών, από την ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, εφόσον δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Με το ίδιο σκεπτικό, τα έξοδα του ενδιαφερομένου προσώπου, από την ημερομηνία που έλαβε μέρος στην διαδικασία μέχρι την έκδοση της παρούσας, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του ενδιαφερομένου προσώπου, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......... Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καλλικάς ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. [2] Βλ. μεταξύ άλλων, Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd.
(1982)1C.L.R.557, Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 CLR 26, Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.Δ.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225. [3] Ιπποδρομιακή Αρχή Αντιπροσωπευομένη υπό του Βάσου Βασιλοπούλλου και άλλοι ν. "Πασχάλη Χ"" Βασίλη"
(1989)1E ΑΑΔ 15. [4] Κυτάλα και Άλλοι ν. Χρυσάνθου και Άλλων
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. [5] M. Ch. Mitsingas Trading Ltd. and Another ν. Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ.
- [6] Ανδρέου Αντώνης ν. Colossos Signs Ltd (Αρ. 2) 2008 1 A.A.Δ.
- [7] Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231. [8] Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)(ΙΒ) Α.Α.Δ. 1121. [9] Κυτάλα ν. Χρυσάθου κ.α.
(1996)1Α ΑΑΔ 253, Τσιολάκκης κ.α. ν. Στυλιανίδη
(1992)1Β ΑΑΔ 782, Seamark Consultancy Services Ltd κ.α. ν. Joseph P. Lasala κ.α.
(2007)1Α ΑΑΔ 162. [10] C. Phasarias (Automotive Center) Ltd ν. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1Β ΑΑΔ 785, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1Α ΑΑΔ 280. [11] C. Phasarias (Automotive Center) Ltd ν. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1Β ΑΑΔ 785. [12] Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd
(2002)1Γ ΑΑΔ 2015. [13] Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. [14] Παπακόκκινου ν. Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379. [15] Κυρίσαββα κ.α ν Χάρη Γεώργιου Κύζη ως Διαχειριστή της περιουσίας της Αποβιωσάσης Μαριτσούς Κωστή Κίζη
(2001)1Α.Α.Δ.1245. [16] American Cyanamid Co v Ethicon Ltd
(1975)1 All ER 504. [17] Πλακίδη ν. Nomisko Developers Ltd
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 577, xxx xxx RAPP ν. Xxx SINDEN κ.α., Πολ. Εφ. Αρ. Ε191/2014 ημερ. 20.3.2020. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο