← Κύπρος

Μάρθας Γιαννή Μαρτή κ.α. ν. Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 219/17, 23/12/2024

Μάρθας Γιαννή Μαρτή κ.α. ν. Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 219/17, 23/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ιεροκηπιώτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 219/17 Μεταξύ: 1.Μάρθας Γιαννή Μαρτή 2.Θεοδοσίας Γιαννή Μαρτή 3.Αναστασίας Γιαννή Μαρτή 4.Αννεζούς Γιαννή Μαρτή 5.Παναγιώτας Γιαννή Μαρτή 6.Γιώργου Γιαννή Μαρτή αντιπροσώπου των λοιπών εναγόντων 7.Μαρτή Γιαννή Μαρτή 8.Νίκος Γιαννή Μαρτή 9.Μαρίας Πέτρου Ευσταθίου και Εναγόντων 1.Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας 2.Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένων Ημερομηνία: 23/12/2024 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Γ.Πιττάτζης Για Εναγόμενους: κα Θ. Χατζηζαχαρία ΑΠΟΦΑΣΗ H αγωγή αφορά αξιώσεις για ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου για μεταβολή των συνόρων και/ή του εμβαδού του ακινήτου των εναγόντων μετά τα νέα κτηματικά σχέδια που υιοθέτησε το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στην περιοχή της Αγίας Νάπας. Αποτέλεσμα της υιοθέτησης των νέων σχεδίων ήταν να μεταβληθούν τα σύνορα του ακινήτου τους και να μειωθεί το εμβαδόν του κατά 1686 τετραγωνικά μέτρα (τ.μ). Είναι ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι κατα την εφαρμογή του άρθρου 50 Α του Κεφαλαίου 224 το Κτηματολόγιο δεν μπορεί να αλλάξει σύνορα ή να μεταβάλει τα εμβαδά των ακινήτων κάτι το οποίο μπορεί να πράξει μόνο μέσω της εφαρμογής του άρθρου 61 του Κεφαλαίου 224 που αναφέρεται στη διόρθωση εγγραφής και σχεδίων. Με βάση τα ανωτέρω οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι υπήρξαν αμελείς διότι δεν είχαν δικαίωμα να παρέμβουν με αυτό τον τρόπο στο ακίνητο τους και να προβαίνουν σε εσφαλμένες εμβαδομετρήσεις και οριοθετήσεις. Εξού και αξιώνουν γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Οι εναγόμενοι με το δικόγραφο τους ήγειραν αριθμό προδικαστικών ενστάσεων με βασικότερη την οποία προώθησαν μέχρι τέλους ότι η απόφαση του Διευθυντή για να μπορεί να μεταβληθεί ή ακυρωθεί θα έπρεπε να προσβληθεί με Αίτηση/Έφεση. Περαιτέρω επι της ουσίας αντιτείνουν ότι με τα νέα κτηματικά σχέδια που ετοιμάστηκαν το 1998 κατόπιν επαναχωρομέτρησης που έγινε με σύγχρονες μεθόδους . Από τον κλάδο χωρομετρίας διαπιστώθηκε ότι οι μέχρι τότε μετρήσεις που είχαν γίνει δεν είχαν αποδώσει το ορθό εμβαδό του ακινήτου δηλαδή το μέχρι το 1998 κτηματικό σχέδιο δεν απέδιδε την επι τόπου πραγματική κατάσταση του εμβαδού του ακινήτου. Με το νέο κτηματικό σχέδιο απεδίδετο η πραγματική εικόνα του τεμαχίου η οποία παρέμεινε αναλλοίωτη απο το

  1. Εν ολίγοις αυτά τα 1686 τ.μ που οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι απώλεσαν ουδέποτε υπήρξαν στην πραγματικότητα. Κατα τη διάρκεια της ακροαματικής εκδίκασης τα μέρη δήλωσαν ως παραδεκτό γεγονός ότι η αξία της γης ανα τ.μ στο τεμάχιο των εναγόντων είναι €
  2. Αυτό για την περίπτωση που η αγωγή επιτύχει και το Δικαστήριο θα αποδώσει αποζημιώσεις. Επίσης δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι οι ενάγοντες καταχώρησαν την αγωγή με αριθμό 734/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, με ίδια με την παρούσα θέματα, την οποία διέκοψαν στις 11/2/2014 μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Τα πιο πάνω καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου. Για τους ενάγοντες έδωσε μαρτυρία ο ενάγοντας 6 (Μ.Ε1) και ο εμπειρογνώμονας τους Π.Μ (Μ.Ε 2). Για την υπεράσπιση έδωσαν μαρτυρία 2 λειτουργοί του Κτηματολογίου ο Α.Ι (ΜΥ1) και ο Δ.Π (Μ.Υ2). O ενάγοντας 6 υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση, Έγγραφο Α. Ο ίδιος ανέφερε ότι η αγωγή εγέρθηκε μέσω του ιδίου ο οποίος είναι ο Ενάγοντας 6 και πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των Εναγόντων 1,2,3,4,5,7,8 και
  3. Οι Ενάγοντες ως αναφέρει ήταν συνιδιοκτήτες κατά το 1/9 μερίδιο έκαστος στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 5/[ ], αρ. τεμαχίου [ ], Φ/Σχ. 0/2-285-372, Τμήμα 5 που ευρίσκεται/χωροθετείται στην τοποθεσία Τόρνου Αγίας Θέκλας εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίας Νάπας. Ως ο ίδιος αναφέρει τα τελευταία 40 - 45 περίπου έτη συχνά γίνεται αναρίθμηση των δεδομένων ή/και στοιχείων ή/και αριθμών των ακινήτων στην Επαρχία Αμμοχώστου και μέχρι τη δικάσιμο της παρούσας αγωγής ενδέχεται να αναριθμηθούν, τούτο όμως πλην της απαλλοτρίωσης όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του δεν επηρεάζει και δε πρέπει να επηρεάζει την ταυτότητα ή /και διαστάσεις ή/ και εμβαδά των ακινήτων. Το 1994, με τον καταρτισμό κτηματικών μητρώων, καταχωρήθηκε στο όνομα τους η προσωρινή εγγραφή αρ. [ ] για το συγκεκριμένο ακίνητο, για το λόγο ότι το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου πριν την 04/01/94 δεν αποδεχόταν δηλώσεις μεταβίβασης αλλά κατάθεση συμβάσεων (δωρεάς ή πώλησης). Στη συνέχεια ο κλασματικός αριθμός 107/7 του τεμαχίου μετατράπηκε σε αριθμό τεμαχίου
  4. Από το τεμάχιο τους, και κατά το συγκεκριμένο χρόνο με αριθμό 275, απαλλοτριώθηκαν 462 τ.μ για την κατασκευή δρόμου όπου είχαν γραπτή ενημέρωση και δεν έφεραν ένσταση. Σχετικός με την υπόθεση τους είναι ο φάκελος ΕΚΑ6/91 (απαλλοτρίωση). Κατόπιν αιτήσεων τους είχαν εξασφαλίσει επίσημα τοπογραφικά σχέδια όπου στο ακίνητο τους αναγράφεται ως αριθμός τεμαχίου [ ] και είναι σε κλίμακα 1:2500 με ημερομηνίες έκδοσης 21/07/95 και 08/07/97 και είναι ταυτόσημα με το τοπογραφικό σχέδιο ημερομηνίας 14/09/87, με μοναδική διαφορά την απεικόνιση της απαλλοτρίωσης των 462 τ.μ Κατά τη διαδικασία της απαλλοτρίωσης και βάσει επαναυπολογισμού του εμβαδού του ακινήτου τους από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αυτό υπολογίσθηκε στα 15.662 τ.μ, όπου μετά την αφαίρεση των 462 τ.μ που απαλλοτριώθηκαν, καταχωρήθηκε και εκδόθηκε νέος τίτλος με αριθμό εγγραφής [ ], Φύλλο/Σχέδιο 42/20W2, Τεμάχιο [ ] (Νέο τεμάχιο [ ]) και εμβαδόν 15.200 τ.μ. Προς τούτο κατέθεσε τίτλο ιδιοκτησίας στον οποίο αναγράφεται προσωρινός τίτλος εκδοθείς με βάση το άρθρο 10 του Ν.44/84-Τεκμήριο
  5. Κατά ή περί το 1998 ή/και 1999 οι Εναγόμενοι στα πλαίσια διαδικασίας που έγινε με βάση το Άρθρο 50 Α του Κεφαλαίου 224 για αλλαγή των κλιμάκων και των σχεδίων με απόφαση που εκδόθηκε με την ΔΠ 1230 ημερομηνίας 09/10/98 που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα με αρ. 3273 ή/και κάποια διαδικασία και συναφείς πράξεις, προέβησαν σε διαδικασία αλλαγής των κλιμάκων της περιοχής εντός της οποίας βρίσκεται το ανωτέρω ακίνητο τους και άλλαξαν και τον αριθμό του και από 361 το έκαναν
  6. Σχετικά με τις αλλαγές στις εγγραφές του τεμαχίου των εναγόντων ο μάρτυρας κατέθεσε τα τοπογραφικά σχέδια Τεκμήρια 1-
  7. Αναφέρει ότι οι Ενάγοντες δεν γνώριζαν τη διαδικασία αυτή και δεν πρόβαλαν ένσταση στα δημοσιευθέντα σχέδια αλλά και αν την γνώριζαν δεν είχαν πρόθεση να φέρουν ένσταση καθότι δεν τους ενδιέφερε η αλλαγή των σχεδίων και κλιμάκων ή/και αριθμών των τεμαχίων και ούτε είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι με τη δημοσιευθείσα απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση για αλλαγή των κλιμάκων από 1:2500 σε 1:2000 αν το εμβαδόν του ακινήτου τους επηρεάζεται πράγμα που ήτο εκτός της δικαιοδοσίας και των δικαιωμάτων των Εναγομένων. Στις ανωτέρω γενόμενες διαδικασίες πουθενά δεν αναφέρθηκε ότι το εμβαδόν του ακινήτου τους θα μειωνόταν. Οι ίδιοι διαπίστωσαν ότι σαν αποτέλεσμα των αλλαγών που έκαναν οι Εναγόμενοι στις κλίμακες και στα σχέδια του ακινήτου στα πλαίσια της ανωτέρω διαδικασίας και άλλων διαδικασιών έχουν μετακινήσει και αλλάξει τα σύνορα του ανωτέρω ακινήτου τους με αποτέλεσμα να αφαιρεθεί από το πραγματικό εμβαδόν του έκταση και εμβαδόν 1686 τ.μ. Το προηγούμενο εμβαδόν του ακινήτου τους ήτο τουλάχιστον 15.200 τ.μ και μετά τις ανωτέρω διαδικασίες των Εναγομένων 1 και 2 μειώθηκε κατά 1.686 τ.μ και έγινε 13.514 τ.μ. Με την υιοθέτηση των νέων κτηματικών σχεδίων στη κλίμακα 1:2000 σε αντικατάσταση της κλίμακας 1:2500 σε καμιά περίπτωση δεν έπρεπε να επηρεασθεί το εμβαδόν του τεμαχίου τους και ούτε είχαν τέτοιο δικαίωμα οι Εναγόμενοι. Το επίσημο κτηματικό σχέδιο κατατέθηκε, Τεκμήριο
  8. Είναι η θέση Των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν είχαν δικαίωμα με βάση το Άρθρο 50 Α του Κεφαλαίου 224 να αλλοιώσουν σύνορα και εμβαδά και αυτό που έκαναν ήταν εντελώς παράνομο και συνιστά νόσφιση εξουσίας και παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος που προστατεύει το δικαίωμα της ακίνητης ιδιοκτησίας των πολιτών και ότι μόνο με βάση το Άρθρο 23 του Συντάγματος μπορεί το Κράτος να αφαιρέσει εμβαδόν από την περιουσία κάποιου. Αυτό που έγινε ήταν κάτι περισσότερο και οδυνηρότερο και από απαλλοτρίωση γιατί στην απαλλοτρίωση δίδεται εύλογη αποζημίωση και θεραπεία. Ο δικηγόρος τους με επιστολές του ημερομηνίας 30/11/2014 και 14/9/2015 προς το Κτηματολόγιο, Τεκμήρια 5 και 6 ζήτησε την διόρθωση του σχεδίου ώστε να απεικονίζεται η ορθή έκταση του εμβαδού του τεμαχίου των εναγόντων χωρίς όμως αποτέλεσμα. Συνεχίζει λέγοντας ότι είναι η θέση τους ότι η παράλειψη τους να προβάλλουν ένσταση στη διαδικασία της υιοθέτησης νέων σχεδίων δεν τους αποστερεί το δικαίωμα να ζητήσουν διεκδίκηση των ιδιοκτησιακών τους δικαιωμάτων καθότι η γενόμενη διαδικασία δεν παρείχε δικαίωμα στους Εναγόμενους 1 και 2 να αλλοιώσουν σύνορα και εμβαδά και ιδιοκτησιακά δικαιώματα και ήταν πέραν από κάθε εξουσία των Εναγομένων 1 και 2 και δεν αποτελούσε άσκηση εξουσίας ή άσκηση διακριτικής εξουσίας αλλά συνιστούσε νόσφιση εξουσίας και καθαρή παρανομία. Οι ίδιοι δεν εντόπισαν ούτε γνωρίζουν εάν και σε ποιούς άλλους ιδιοκτήτες παρακείμενων ή άλλων ακινήτων δυνατό να κατανεμήθηκε το εμβαδόν των 1686 τ.μ Είναι ευθύνη των Εναγομένων 1 και 2 όπως δηλώνει να δώσουν εξηγήσεις τι απέγινε το εμβαδόν του ακινήτου που αφαίρεσαν από το ακίνητο τους. Στη συνέχεια έδωσε μαρτυρία ο εμπειρογνώμονας, σημειώνεται ότι η εμμπειρογνωμοσύνη του δεν αμφισβητήθηκε, τοπογράφος μηχανικός, υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση , Έγγραφο Β. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι για την ετοιμασία της έκθεσης του Τεκμήριο 10 έλαβε υπόψη τους φακέλους του Κτηματολογίου και προέβηκε σε επι τόπου έρευνες και μελέτες καθώς και πληροφορίες που έλαβε απο τον εκπρόσωπο των εναγόντων, ΜΕ
  9. Στη δήλωση του αναφέρει όπως και ο ΜΕ1 το ιστορικό των εγγραφών του τεμαχίου των εναγόντων καθώς και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα ώστε να μειωθεί το εμβαδόν του τεμαχίου τους κατά 1686 τ.μ. Η δημοσίευση των νέων σχεδίων έγινε με βάση το άρθρο 50 Α του Κεφαλαίου
  10. Κατά το μάρτυρα ο Διευθυντής του Κτηματολογίου κατά την εφαρμογή του άρθρου 50 Α του Κεφαλαίου 224 δεν επιτρέπεται να αλλοιώνει το σχήμα και το μέγεθος του τεμαχίου αλλά το μόνο που αλλάζει είναι η κλίμακα του εν χρήσει σχεδίου και η αρίθμηση των τεμαχίων. Το εμβαδόν δεν μπορεί να αλλάξει. Με βάση την εγκύκλιο του κτηματολογίου η απόκλιση δεν μπορούσε να ήταν πάνω από 200 τ.μ. Το υπό αναφορά τεμάχιο πριν τη δημοσίευση των Νέων Σχεδίων έτυχε επίσημης οριοθέτησης απο το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με βάση την υπόθεση του Κτηματολογίου και φέρει αριθμό Β110/
  11. Η εργασία διεξήχθηκε στις 15/7/95 και ελέγχθηκε στις 10/11/96 (σχέδια 4 & 9 του Τεκμηρίου 10). Αυτή η εργασία κατά το μάρτυρα ήταν απόλυτα ορθή και έδινε στο υπο αναφορά τεμάχιο το εμβαδόν 15133 τ.μ δηλαδή σχεδόν πλήρης ταύτιση με το εμβαδόν του τίτλου. Το γεγονός ότι η πιο πάνω εργασία δε λήφθηκε υπόψη κατα την ανάλυση των δεδομένων πριν απο τη δημοσίευση των νέων σχεδίων κρίνεται σαν σοβαρό σφάλμα. Δε νοείται το επίσημο Τμήμα του Κτηματολογίου να οριοθετεί το 1995 επίσημα το τεμάχιο και με τη δημοσίευση των νέων σχεδίων το εμβαδόν να συρρικνώνεται κατά 1619 τ.μ σε σχέση με την προηγούμενη οριοθέτηση. Αποτελεί τη θέση του μάρτυρα ότι το άρθρο 50 Α του Κεφ.224 δεν δημιουργεί εγγραφή. Η μείωση του εμβαδού του τεμαχίου είναι πραγματική και δεν αποτυπώνει τη διάσταση αυτή ούτε το Νέο Σχέδιο αποτυπώνει τι νόμιμα δικαιούνται οι ενάγοντες. Κατα τη θέση του μάρτυρα αδικαιολόγητα το Τμήμα Κτηματολογίου αγνόησε τα στοιχεία της υπόθεσης Β 110/
  12. Στην έκθεση του, Τεκμήριο 10 αναφέρει ότι στις 31/1/2014 επισκέφθηκε την περιοχή των επίδικων τεμαχίων και αποτύπωσε και σχεδίασε ότι έκρινε απαραίτητο ότι θα βοηθήσει το έργο του. Για σκοπούς ιστορικού γεγονότων παρουσίασε 13 σχέδια με την αρίθμηση των τεμαχίων. Μεταξύ άλλων παρουσίασε τα Σχέδια 9 και 10 τη χωρομετρική εργασία που είχε γίνει από το Τμήμα με βάση τα δεδομένα που ίσχυαν το 1995 και το νέο δημοσιευμένο σχέδιο με αντιπαραβολή των δύο τους. Στην έκθεση του αναφέρει ότι η υφιστάμενη κατάσταση δεν είναι τίποτε άλλο παρα το όριο μιας καλλιέργειας η οποία μπορεί εύκολα να μετακινηθεί. Για την υπεράσπιση κατέθεσε ο Γιώργος Ιωακείμ, ΜΥ1 ο οποίος υιοθέτησε τη δήλωση του, Έγγραφο Γ. Σε αυτήν ανέφερε ότι είναι ανώτερος τεχνικός μηχανικός στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας, υπεύθυνος επαναχωρομέτρησης στη Λάρνακα αλλά εξετάζει και υποθέσεις της Επαρχίας Αμμοχώστου. Εργάζεται στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας από τις 09/06/
  13. Από τον φάκελο της υπόθεσης, όπως δήλωσε, προκύπτει ότι η επίδικη αγωγή αφορά το ακίνητο με σημερινή εγγραφή τεμάχιο με αριθμό 39, χωράφι έκτασης 13.514 τετραγωνικών μέτρων, κλίμακας 1/
  14. Η εγγραφή αυτή αντικατέστησε την προηγούμενη εγγραφή τεμάχιο 361, χωράφι έκτασης 15.400 τ.μ, εμβαδόν που προήλθε σύμφωνα με τον μάρτυρα από γραφικό υπολογισμό ο οποίος ήταν αναξιόπιστος. Το τεμάχιο 361 προέκυψε από απαλλοτρίωση για την κατασκευή και εγγραφή δρόμου. Πρίν την απαλλοτρίωση το ακίνητο των Εναγόντων καλυπτόταν από τον τίτλο τεμάχιο 107/4

(275), έκτασης 15.485 τ.μ. Το 1994 κατόπιν οδηγιών του διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ανοίχτηκε σχετικός φάκελος Α259/94 με τον οποίο το Τμήμα ακεραιοποίησε/αναρίθμησε όλους τους κλασματικούς και δεκαδικούς αριθμούς του τεμαχίου. Με αυτόν τον φάκελο ο αριθμός του τεμαχίου 107/4 στην προσωρινή εγγραφή 1064 ακαιρεοποιήθηκε στον αριθμό τεμαχίου
  1. Από το τεμάχιο 275 απαλλοτριώθηκαν 462 τ.μ για τον δρόμο. Μετά την κατασκευή του δρόμου έγινε γραφικός επαναυπολογισμός των εμβαδών των τεμαχίων που επηρεάζονταν από το οδικό δίκτυο. Ο επαναυπολογισμός του εμβαδού του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 275 με βάση τα εν χρήση σχέδια κλίμακας 1/2500 υπολογίστηκε στα 15.662 τ.μ. Ο μάρτυρας επεξήγησε ότι ο επαναυπολογισμός δεν περιλάμβανε επί τόπου χωρομετρική εργασία για τα τεμάχια που επηρεάζονταν αλλά ήταν γραφικός υπολογισμός στον οποίο λήφθηκαν υπόψη τα αναγραφόμενα στον τίτλο ιδιοκτησίας τετραγωνικά μέτρα, 15.662 τ.μ. Μετά την αφαίρεση των 462 τ.μ που απαλλοτριώθηκαν εκδόθηκε τίτλος με αριθμό εγγραφής [ ] για το τεμάχιο [ ]. Το επηρεαζόμενο ακίνητο προέκυψε από την υποδιαίρεση του αρχικού τεμαχίου 107 σε κλίμακα 1/2500 πολύ μεγάλης έκτασης και άνηκε δυνάμει της προπολεμικής εγγραφής αριθμός 828 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου στην Μονή της Αγίας Νάπας. Η Μονή της Αγίας Νάπας υποδιαίρεσε το αρχικό τεμάχιο 107 σε 11 νέα μικρότερα τεμάχια, τα τεμάχια 107/01 μέχρι τα τεμάχια 107/11 και εκδόθηκαν στο όνομα της οι σχετικοί τίτλοι. Ακολούθως η Ιερά Αρχιεπισκοπή μεταβίβασε τους τίτλους στους ενοικιαστές της γης δυνάμει δηλώσεων πωλήσεως. Για το επηρεαζόμενο τεμάχιο των Εναγόντων υπ' αριθμό 107/04 με έκταση 11,5 σκάλες, εκδόθηκε τίτλος στις 17/07/63 και η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου μεταβίβασε τον τίτλο αυτό δυνάμει δήλωσης πώλησης στον Γιάννη Μαρτή από τη Σωτήρα. Στη συνέχεια κατά τη δεκαετία του 1990 ξεκίνησε η επαναχωρομέτρηση της ελεύθερης περιοχής Αμμοχώστου δηλαδή ξεκίνησαν οι αποτυπώσεις και όταν ολοκληρώθηκαν στάληκαν στη Λευκωσία για ανάλυση. Κατά την ανάλυση των δεδομένων γίνεται και ο επανακαθορισμός των ορίων των τεμαχίων σε ένα νέο κτηματικό σχέδιο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα γίνεται επαναχωρομέτρηση κατά την οποία χρειάζεται να αξιολογηθούν διάφοροι παράγοντες ανάλογα με την περίπτωση. Μερικοί από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι: Α) Το εν χρήση κτηματικό σχέδιο, Β) Το εμβαδόν του τίτλου, Γ) Προηγούμενες μετρήσεις και προηγούμενες υποθέσεις, Δ) Η πραγματική διακατοχή, Ε) Το πραγματικό εμβαδόν, Στ) Τα υφιστάμενα τοπογραφικά χαρακτηριστικά Στην προκειμένη περίπτωση στην ανάλυση για την ετοιμασία νέων κτηματικών σχεδίων λήφθηκε υπόψη η επί τόπου διακατοχή των τεμαχίων. Τα εμβαδά των τεμαχίων που προήλθαν από τον διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου 107 έχουν διαφοροποιηθεί θετικά ή αρνητικά ως προς τα αντίστοιχα εγγεγραμμένα εμβαδά και το συνολικό νέο εμβαδόν συγκλίνει με το άθροισμα των εγγεγραμμένων της. Το 1998 πριν τη δημοσίευση των νέων σχεδίων διαπιστώθηκε ο λανθασμένος διαχωρισμός του τεμαχίου 107 ο οποίος δεν αποδόθηκε σωστά πάνω στο κτηματικό σχέδιο, με βάση την κατοχή και την επιθυμία της Μονής Αγίας Νάπας με αποτέλεσμα τα τετραγωνικά μέτρα που αναγράφονται στον τίτλο εγγραφής από το 1963 να μην είναι τα πραγματικά. Αυτό το γεγονός επαληθεύεται από τις αεροφωτογραφίες του 1963 και 1993 (Τεκμήρια 12 και 13) όπου η επιφάνεια της γης για 30 χρόνια έμεινε αναλλοίωτη. Εκτός από αυτό ακόμα και στην αεροφωτογραφία του 2019 (Τεκμήριο 14) διαπιστώνεται η αναλλοίωτη διακατοχή. Αυτό που προκύπτει είναι ότι για σχεδόν 60 χρόνια παραμένει η ίδια κατάσταση. Εάν επιχειρείτο η οριοθέτηση των συνόρων σύμφωνα με το σχέδιο κλίμακας 1/2500 ή σύμφωνα με τα εμβαδά που αναγράφονται στον τίτλο ιδιοκτησίας θα προκαλείτο αναταραχή ως προς την κατοχή, τους εσωτερικούς δρόμους, τα υποστατικά και τις διατρήσεις. Στις 15/07/95 πραγματοποιήθηκε χωρομετρική εργασία πεδίου που αφορούσε οριοθέτηση του τεμαχίου 275 και διαχωρισμό του τεμαχίου
  2. Η εν λόγω εργασία δεν υιοθετήθηκε κατά την ανάλυση και την ετοιμασία νέων κτηματικών σχεδίων του τμήματος 5 στην Αγία Νάπα για τους εξής λόγους: 1) Ο χωρομέτρης του Τμήματος Κτηματολογίου χρησιμοποίησε μόνο 2 τεμάχια από τα 11 του διαχωρισμού, το [ ] και [ ]. Άρα δεν είχε πλήρη εικόνα ολόκληρου του αρχικού τεμαχίου
  3. 2) Χρησιμοποίησε 4 σταθερά σημεία που απέχουν μεταξύ τους με πάρα πολύ μεγάλες αποστάσεις ενώ οι οδηγίες του τμήματος ήταν να μην χρησιμοποιούνται τέτοιες αποστάσεις. 3) Όταν τοποθέτησε τα ορόσημα του τεμαχίου [ ] και διαπίστωσε την αλλοίωση της υφιστάμενης κατάστασης έπρεπε να σταματήσει την εργασία πεδίου και να επανέλθει μετά από ολοκληρωμένες έρευνες. 4) Έπρεπε να λάβει υπόψη τις αεροφωτογραφίες του 1963 και του
  4. Σχετικά παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 15 φωτοαντίγραφο χωρομετρικού βιβλίου που δείχνει την χωρομετρική εργασία που διεξάχθηκε και η οποία δεν υιοθετήθηκε . Στο Τεκμήριο 15 υπάρχει σφραγίδα «έγινε επαναχωρομέτρηση» που σημαίνει ότι η εν λόγω εργασία δεν λαμβάνεται υπόψη. Τα νέα σχέδια που ετοιμάστηκαν το 1998 κατόπιν επαναχωρομέτρησης έγιναν με σύγχρονα μέσα και μεθόδους από τον Κλάδο Χωρομετρίας. Με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 50 (Α) του Νόμου, Κεφάλαιο 224 και επειδή δεν υποβλήθηκε ένσταση μέσα στην προθεσμία των 60 ημερών από οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δόθηκαν οδηγίες και οριστικοποιήθηκαν τα νέα κτηματικά σχέδια από 09/12/
  5. Τα εν λόγω σχέδια αποτελούν το νέο επίσημο κτηματικό σχέδιο εν χρήση. Αναφορικά με την έκθεση του ΜΕ2 διαπίστωσε ότι το συμπέρασμα του ιδίου περί μείωσης του εμβαδού του τεμαχίου είναι λανθασμένο και ατεκμηρίωτο διότι χρησιμοποίησε το Σχέδιο 4, Τεκμήριο 10 που είναι αντίγραφο χωρομετρικού βιβλίου για την εργασία που έγινε το 1995 αλλά ακυρώθηκε από το Τμήμα Κτηματολογίου. Επιπλέον ο ΜΕ2 κατά τον μάρτυρα αγνόησε παντελώς τις αεροφωτογραφίες που υπήρχαν στον φάκελο του Κτηματολογίου. Περαιτέρω στην έκθεση του ο ΜΕ2 δεν εξηγεί πού κατά την άποψη του βρίσκονται τα τετραγωνικά μέτρα του εμβαδού που αφαιρέθηκε και από πού θα τα λάβουν οι ενάγοντες. Επιπρόσθετα είναι η θέση του ότι το Άρθρο 61 του Κεφαλαίου 224 δεν εφαρμόζεται γιατί το κτηματικό σχέδιο δεν προσβλήθηκε ποτέ. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία ο ΜΥ2 ο οποίος υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση, Έγγραφο Δ. Η μαρτυρία του αναφορικά με τον διαχωρισμό του αρχικού ακινήτου με αριθμό 107 μέχρι και την ετοιμασία νέων κτηματικών σχεδίων υπήρξε ίδια με του μάρτυρα ΜΥ
  6. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο Εναγόμενος 1 υιοθέτησε νέα σχέδια σύμφωνα με το Άρθρο 50 (Α) Κεφάλαιο 224 ως ακολούθως: Α) Δημοσίευση της σχετικής γνωστοποίησης στον ημερήσιο τύπο στις 09/10/98 (Τεκμήριο 16) Β) Δημοσίευση της γνωστοποίησης στις 09/10/98 της ατομικής διοικητικής πράξης 1230/1998 στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας (Τεκμήριο 16). Γ) Ανάρτησε για περίοδο 60 ημερών στις 08/10/98 σχετική γνωστοποίηση σε περίοπτα μέρη του Δήμου Αγίας Νάπας καθώς και στον πίνακα ανακοινώσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου (Τεκμήριο 17). Δ) Αναρτήθηκαν στις 08/10/98 για περίοδο 60 ημερών τόσο από τον Κοινοτάρχη Αγίας Νάπας όσο και από το Δημαρχείο Αγίας Νάπας αντίγραφα των 1) σχεδίων που επρόκειτο να αντικατασταθούν στην κλίμακα 1/2500 (Τεκμήριο 18), 2) νέα σχέδια στην κλίμακα 1/2000 (Τεκμήριο 19), 3) κατάλογο κάθε τεμαχίου τόσο με βάση το σχέδιο που θα αντικαθίστατο όσο και με τα αντίστοιχα των. Προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Ο ΜΕ1 ανέφερε πως έλαβαν χώρα τα γεγονότα αναφορικά με το ιστορικό εγγραφής του ακινήτου και την αρίθμηση του τεμαχίου των. Σε σχέση με το πιο πάνω τα γεγονότα δεν αμφισβητούνται. Εκείνο που αμφισβητείται είναι η αντίληψη του μάρτυρα για την εφαρμογή του άρθρου 50 Α του Κεφαλαίου 224 και τη μείωση του εμβαδού του τεμαχίου των εναγόντων. Τα ζητήματα αυτά αποτελούν τα επίδικα σημεία επι των οποίων καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει αφού αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις. Αναφορικά με τα γεγονότα της εγγραφής του τεμαχίου αποδέχομαι τις θέσεις του μάρτυρα πλην των θέσεων του περί ορθής οριοθέτησης του τεμαχίου που έλαβε χώρα το 1995 απο το Τμήμα Κτηματολογίου και εσφαλμένης υιοθέτησης σχεδίων απο το Διευθυντή το 1998, γίνονται αποδεκτά. Ο ΜΕ2 θα αξιολογηθεί ως εμπειρογνώμονας στο πλαίσιο που η νομολογία επιβάλει. Σε σχέση με την επιστημονική μαρτυρία σημειώνω ότι, όπως είναι νομολογιακά καθιερωμένο, οι πραγματογνώμονες έχουν καθήκον να παρουσιάσουν τα αναγκαία επιστημονικά δεδομένα, ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα(βλ. Meshkov, Διαχειριστής της Περιουσίας της Ε.Β. ν Σπυριδάκη κ.ά, Πολιτική Έφεση, 152/2014, ημερομηνίας 17.11.2021). Η βασική θέση του μάρτυρα η οποία οδήγησε και στο συμπέρασμα του ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου παράνομα κατέληξε στο να διαφοροποιήσει το εμβαδόν του ακινήτου σε βάρος των εναγόντων είναι πως με βάση το άρθρο 50 Α του Κεφαλαίου 224 που αφορά την υιοθέτηση νέων κτηματικών σχεδίων ο Διευθυντής δεν μπορεί να προβεί σε επαναχωρόμετρηση του ακινήτου και σε αλλαγή εγγραφής αλλά αυτό μπορεί να το πράξει μόνο στα πλαίσια του άρθρου 61 του Κεφαλαίου
  7. Στα πλαίσια του άρθρου 50 Α το μόνο που μπορεί να διενεργηθεί είναι η αλλαγή κλιμάκων. Αν υπερπηδηθεί δε αυτό το εμπόδιο τότε η περαιτέρω θέση του είναι πως η χωρομέτρηση και οριοθέτηση που έγινε στο Τεμάχιο το 1995, σχέδιο 4 της έκθεσης του , Τεκμήριο 10 από το Τμήμα του Κτηματολογίου ήταν ορθή και κακώς αγνοήθηκε το 1998 όταν έγινε επαναχωρομέτρηση. Αναφορικά με το πρώτο ζήτημα που εγείρει ο εμπειρογνώμονας των εναγόντων , θα πρέπει να λεχθεί ότι η θέση του δεν υποστηρίζεται από τη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων ούτε από τη σχετική βιβλιογραφία. Δηλαδή το άρθρο 50 Α του Κεφαλαίου 224 που εισήχθηκε στην κυπριακή έννομη τάξη το 1980 προβλέπει πως ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έχει εξουσία να ετοιμάσει και να υιοθετήσει νέο σχέδιο για οποιαδήποτε πόλη, κοινότητα ή ενορία σε αντικατάσταση του ήδη υπάρχοντος κτηματικού σχεδίου όπου αυτό δεν έχει την ακρίβεια που απαιτείται σήμερα. Στα πλαίσια της υιοθέτησης νέων σχεδίων είναι η κρίση μου ότι ο Διευθυντής μπορεί να προβεί σε επαναχωρομέτρηση και να διαφοροποιήσει τα υφιστάμενα δεδομένα ενός ακινήτου. Έχει επεξηγηθεί ότι η υιοθέτηση των νεών σχεδίων σε διάφορες περιοχές κρίθηκε απαραίτητη για σκοπούς ορθού υπολογισμού και προσδιορισμού του εμβαδού των ακινήτων με νέες μεθόδους και ακριβέστερα μέσα υπολογισμού. Η ίδια η απόφαση στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος για τους ενάγοντες συνηγορεί υπερ της πιο πάνω θέσης. Στην υπόθεση Διευθυντής Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ν. Saint Anthony Hills Ltd[1] λέχθηκε ότι: «H διαδικασία της υιοθέτησης νέων σχεδίων που γίνεται για σκοπούς εκσυγχρονισμού των στοιχείων κάθε τεμαχίου γης και ακριβέστερου προσδιορισμού των δικαιωμάτων των ιδιοκτητών, δεν είναι ξεκομμένη και ανεξάρτητη από την διόρθωση των κτηματικών αρχείων, η οποία στην ουσία ακολουθεί την υιοθέτηση των νέων σχεδίων». Αναφορικά με τα γεγονότα της ανωτέρω υπόθεσης σημειώνεται ότι μετα την υιοθέτηση των νέων σχεδίων το εμβαδόν του ακινήτου των εφεσιβλήτων είχε μειωθεί από 15.385 τ.μ σε 13.011 τ.μ. ΄ Περαιτέρω στην πρόσφατη απόφαση Πολιτική Έφεση Αρ 64/18 ημερομηνίας 28/2/2024 υπο Αντώνης Ζαχαρίου Ιωάννου ν. Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας,το Εφετείο αναλύοντας τις εξουσίες του Διευθυντή στα πλαίσια του άρθρου 50 Α του Κεφαλαίου 224 ανέφερε τα εξής: «...Ακόμα και η δημιουργία αρνητικής επίπτωσης στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα κατόχου γης που προκύπτει από τροποποίηση κτηματολογικού σχεδίου, προς αποκατάσταση της αντιστοιχίας μεταξύ της ιδιοκτησίας και της απεικόνισης της στα κτηματολογικά σχέδια, δεν οδηγεί από μόνη της σε ακυρότητα μια τέτοιας απόφασης. Λέχθηκε επίσης στην πιο πάνω υπόθεση ότι τα Άρθρα 61 και 50 του Κεφ. 224 σχετίζονται άμεσα μεταξύ τους. Είναι δε αξιοσημείωτο ότι με τον τροποποιητικό Νόμο 16/80, ο Νομοθέτης επεδίωξε να άρει οποιεσδήποτε αμφιβολίες για το εύρος των εξουσιών του Διευθυντή να προβαίνει σε διορθώσεις λαθών και παραλείψεων σε όλα τα βιβλία, σχέδια και εγγραφές του Κτηματολογίου». Συνεπώς καταλήγω ότι δεν μπορώ να δεχθώ τη θέση του εμπειρογνώμονα για τους ενάγoντες αναφορικά με την εφαρμογή του άρθρου 50 Α στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ούτε η θέση του αναφορικά με την εφαρμογή του άρθρου 61 του Κεφαλαίου 224 μπορεί να γίνει δεκτή διότι αυτή δεν συμβαδίζει και πάλι με τα όσα αποφασίστηκαν σε διάφορες υποθέσεις που απασχόλησαν κατά καιρούς τα Δικαστήρια σε σχέση με τις εξουσίες του Διευθυντή στα πλαίσια του πιο πάνω άρθρου. Στην υπόθεση Κυριάκου Νικήτα Παναγιώτου ν. Σόνιας Ανδρέου Χ''Κυριακου[2] αναφέρονται τα εξής σε σχέση με τις εξουσίες του Διευθυντή : « Η εφαρμογή του άρθρου 61 περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που μπορεί το λάθος να ευρεθεί και να διορθωθεί απο τα σχέδια και τα βιβλία του Κτηματολογίου χωρίς περαιτέρω έρευνα». Δεν μπορώ να συμφωνήσω και να αποδεχθώ τις εισηγήσεις του ΜΕ 2 εν σχέσει με την εφαρμογή των άρθρων 50 Α και 61 του Κεφαλαίου 224 στην παρούσα περίπτωση. Απο τη στιγμή που το Κτηματολόγιο προχώρησε σε υιοθέτηση νέων σχεδίων με σκοπό υπάρχει ακριβέστερος προσδιορισμός της επι τόπου κατάστασης ακινήτων στην περιοχή της Αγίας Νάπας, τότε ήταν ορθή η εφαρμογή του άρθρου 50 Α στην παρούσα περίπτωση. Η εφαρμογή του άρθρου 61 δεν μπορούσε να γίνει ανεξάρτητα και κατ'απομόνωση απο το άρθρο 50Α. Aναφορικά με το δεύτερο ερώτημα έχει επεξηγηθεί από το ΜΥ1 ο λόγος που το προηγούμενο κτηματικό σχέδιο και η προηγούμενη χωρομέτρηση ήταν εσφαλμένη καθώς και οι λόγοι που ο Διευθυντής προχώρησε με την υιοθέτηση νέου σχεδίου. Ο λόγος είναι διότι η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν λανθασμένη ενώ το σχέδιο που χρησιμοποιήθηκε δεν αντιστοιχούσε με την επι τόπου κτηματολογική κατάσταση. Ο ΜΥ1 επεξήγησε τον τρόπο που έγινε η προηγούμενη χωρομετρική εργασία η οποία δεν έλαβε υπόψη όλα τα τεμάχια αλλά μόνο δυο από τα τεμάχια του αρχικού τεμαχίου 275 επίσης η τοποθέτηση των συνόρων ήταν σε μεγάλη απόσταση γεγονός που οδήγησε σε εσφαλμένη εκτίμηση των τετραγωνικών μέτρων. Τούτο είχε σαν αποτέλεσμα να αποδοθεί εμβαδόν που στην επι τόπου κατάσταση δεν υπήρχε. Δηλαδή το εν χρήσει σχέδιο δεν αποτύπωνε ορθά την πραγματική κατάσταση του εμβαδού του ακινήτου. Όταν ο μάρτυρας ρωτήθηκε γιατί κατα την εργασία του δεν λήφθηκαν υπόψη οι αεροφωτογραφίες του 1963 και του 1993 του επίδικου ακινήτου, Τεκμήριο 12 και 13 δήλωσε ότι η παρούσα υπόθεση αφορά εγγεγραμμένα σύνορα ενώ οι αεροφωτογραφίες δεν μπορεί να χρησιμοποιηθούν για διαφορά που προκύπτει σχετικά με τα εγγεγραμμένα σύνορα. Οι αεροφωτογραφίες δεν μπορούν να θεωρηθούν επίσημα κτηματολογικά σχέδια αλλά δείχνουν την επι τόπου κατάσταση τη δεδομένη χρονική στιγμή δηλαδή τα όρια καλλιεργειών , δρόμους και οποιαδήποτε φυσική κατάσταση είναι ορατή απο το μάτι. Στο μάρτυρα υποβλήθηκε ότι αν λαμβάνονταν οι αεροφωτογραφίες υπόψη θα ήταν αντιληπτό ότι η επι τόπου κατάσταση απο το 1963 μέχρι και σήμερα παρέμεινε αναλλοίωτη δηλαδή αυτά τα τετραγωνικά μέτρα που εισηγείται ότι μειώθηκε το εμβαδόν ουδέποτε υπηρξαν στην πραγματικότητα. Ο μάρτυρας διαφώνησε και δήλωσε ότι στις αεροφωτογραφίες φαίνονται μόνο όρια καλλιεργειών και όχι εγγεγραμμένα σύνορα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η εργασία στην οποία προέβηκε ο ίδιος στο ακίνητο επιβεβαιώνει την ορθότητα του εν χρήσει σχεδίου χωρίς βεβαίως να επεξηγήσει την εργασία στην οποία προέβηκε για να μπορεί να την ελέγξει το Δικαστήριο σε αντιδιαστολή με την επεξήγηση της επαναχωρομέτρησης στην οποία προέβηκε ο ΜΥ1 και τους λόγους για τους οποίους κατμά τη θέση του ήταν εσφαλμένη η προηγούμενη χωρομέτρηση. Το δεδομένο είναι ότι ο μάρτυρας δεν έλαβε υπόψη τις αεροφωτογραφίες του επίδικου τεμαχίου που υπήρχαν στο φάκελο της προηγούμενης χωρομέτρησης αλλά μόνο το εν χρήσει σχέδιο λαμβάνοντας εκ προοιμίου ως δεδομένο ότι αυτό ήταν το ορθό. Κρίνω ότι η όλη εργασία που διενηργήθηκε απο το μάρτυρα στο ακίνητο εξέλαβε ως δεδομένο ότι με βάση το άρθρο 50 Α ο Διευθυντής δεν μπορούσε να προβεί εκ νέου σε οριοθέτηση του ακινήτου και διόρθωση του εν χρήση σχεδίου αλλά μόνο στα πλαίσια του άρθρου
  8. Επίσης εξέλαβε ως δεδομένο ότι ήταν απολύτως ορθή η προηγούμενη χωρομέτρηση και οριοθέτηση του τεμαχίου και συνέκρινε ο ίδιος το προηγούμενο Σχέδιο , Σχέδιο 4 στην έκθεση του με το νέο Σχέδιο , Σχέδια 9,10 και
  9. Ο Διευθυντής είχε κάθε εξουσία στα πλαίσια υιοθέτησης νεων σχεδίων να προβεί σε επαναχωρόμετρηση και να διαφοροποιήσει τα κτηματολογικά δεδομένα του ακινήτου. Επίσης επεξηγήθηκε αναλυτικά η μεγάλη απόκλιση που παρατηρήθηκε απο τον τίτλο εγγραφής του ακινήτου και στα τετραγωνικά μετά απο την επαναχωρομέτρηση. Θα πρέπει να λέχθεί οτι ο τίτλος εγγραφής ακινήτου αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία για την ιδιοκτησία του, ο συσχετισμός όμως της επι τόπου κατάστασης του τεμαχίου με το σχέδιο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τον καθορισμό της ιδιοκτησίας που ενέχει ο τίτλος εγγραφής του ακινήτου ( βλ. Χ΄Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.α 1993 1 ΑΑΔ 844). Στην υπόθεση Άννας Μ. Ιωάννου ν. Σοφίας Κωνσταντίνου κ.α.
(1999)1Β Α.Α.Δ. 749 ο Διευθυντής του Κτηματολογίου τροποποίησε κτηματολογικό σχέδιο και τον τίτλο εγγραφής του οικοπέδου της εφεσείουσας, κατ΄ επίκληση του άρθρου 61
(1)
(2)του Κεφ. 224, η απόφαση του κρίθηκε ως ορθή παρόλο που η τροποποίηση επέφερε μείωση κατά 700 τετραγωνικά πόδια στο ακίνητο της εφεσείουσας, και αύξηση της ανάλογης έκτασης στο ακίνητο της εφεσίβλητης. Ουσιαστικά θεωρήθηκε πως με τη διόρθωση αποκαταστάθηκε η αντιστοιχία μεταξύ της ιδιοκτησίας και της απεικόνισης της στα κτηματολογικά σχέδια, βιβλία και έγγραφα. Με βάση τα ανωτέρω δεν αποδέχομαι τις θέσεις του μάρτυρα ως ικανές να οδηγήσουν στα ορθά συμπεράσματα διότι εκλαμβάνει δεδομένα τα οποία δε συνάδουν με τα σήμερα ισχύοντα απο άποψης νομοθεσίας και νομολογίας. Ο ΜΥ1 ήταν ο εμπειρογνώμονας εκ μέρους των εναγομένων. Κρίνω ότι ο μάρτυρας επεξήγησε με περισσή λεπτομέρεια τη διαδικασία υιοθέτησης νέων κτηματικών σχεδίων στην ευρύτερη περιοχή της ελεύθερης Επαρχίας Αμμοχώστου και στην περιοχή της Αγίας Νάπας. Η υιοθέτηση των νέων σχεδίων απαιτούσε τη διαδικασία της επαναχωρομέτρησης με σύγχρονα μέσα και μεθόδους απο τον κλάδο χωρομετρίας. Ήταν η θέση του ότι ο Διευθυντής διατηρεί αυτή την εξουσία στα πλαίσια του άρθρου 50 Α του Κεφαλαίου 224 , το οποίο είναι το μόνο που έχει απόλυτη εφαρμογή στην συγκεκριμένη περίπτωση. Επεξήγησε για ποιό λόγο ο αρχικός διαχωρισμός του τεμαχίου ήταν λανθασμένος και δεν απέδιδε την επι τόπου διακατοχή. Για το θέμα της προηγούμενης χωρομετρικής εργασίας που έγινε το 1995 και αφορούσε τους φακέλους Α212/1992 και Β110/92 έδωσε τη θέση του γιατί δεν υιοθετήθηκαν τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας και απαιτήθηκε να γίνει επαναχωρομέτρηση. Επίσης παρουσίασε τα βήματα που ακολούθησε το αρμόδιο Τμήμα του Κτηματολογίου για την επαναχωρομέτρηση και τι έλαβε υπόψη για να καταλήξει στη δημοσίευση νέων κτηματολογικών σχεδίων. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του για τους εξής λόγους : 1) H θέση του για τη δυνατότητα του Διευθυντή να υιοθετεί νεα κτηματολογικά σχέδια και η εφαρμογή του άρθρου 50 Α βρίσκεται πλήρως ευθυγραμμισμένη με την Κυπριακή Νομολογία. 2) Παρείχε πλήρεις επεξηγήσεις και πειστικές τοποθετήσεις αναφορικά με την προηγούμενη επαναχωρομέτρηση του τεμαχίου και το εσφαλμένο αυτής. Υπήρξε πειστική αιτιολογία ως προς την απόκλιση που παρουσιάστηκε στο εμβαδόν του τεμαχίου των εναγόντων , στο γεγονός ότι στο παρελθόν υπολογίστηκε με συμβατικά μέσα που ήταν διαθέσιμα τη δεδομένη περίοδο ενω με τα νέα σχέδια χρησιμοποιήθηκε νέα τεχνολογία , η οποία διεξάγεται με κάθε δυνατή ακρίβεια για να αποδίδεται η ορθή αποτύπωση των εμβαδών. 3) Έδωσε πλήρη ανάλυση των δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη στα πλαίσια της επαναχωρομέτρησης και την τελική κατάληξη αναφορικά με το εμβαδόν του ακινήτου. 4) Το πιο σημαντικό όμως της μαρτυρίας του είναι η αποσαφήνιση του βασικού θέματος που απασχολεί στην παρούσα υπόθεση, ότι δηλαδή δεν αφορά περίπτωση μείωσης εμβαδού τεμαχίου και αύξησης εμβαδού γειτονικού τεμαχίου αλλά περίπτωση απόδοσης εμβαδού που αντικατοπτρίζει την πραγματική διακατοχή του ακινήτου. Ήτοι πως στην πραγματικότητα αυτά τα 1686 τ.μ που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι στερήθηκαν ουδέποτε υπήρξαν. Με βάση τις εξηγήσεις που δόθηκαν παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να ελέγξει τις θέσεις του μάρτυρα και να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Ο επόμενος μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης στην αρχική εγγραφή του ακινήτου και τις μετέπειτα αλλαγές στις εγγραφές. Επεξήγησε πως προέκυψε η σημερινή εγγραφή του τεμαχίου των εναγόντων. Και αυτός ο μάρτυρας επεξηγήσε γιατί ο προηγούμενος υπολογισμός του εμβαδού του τεμαχίου των εναγόντων , αυτός που οι ενάγοντες θεωρούν ως ορθό , ήταν εσφαλμένος. Διότι δεν έγινε επι τόπου χωρομετρική εργασία σε όλα τα επηρεαζόμενα τεμάχια αλλά μόνο γραφικός υπολογισμός αναφορικά με το τεμάχιο των εναγόντων και ακόμη ένα, και λήφθηκε υπόψη το εμβαδόν που αναγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας. Στην αντεξέταση δεν αμφισβητήθηκαν τα ανωτέρω , τα οποία ο μάρτυρας δήλωσε πως γνώριζε απο τη μελέτη των φακέλων. Αμφισβητήθηκε μόνο αν ήταν παρών στην εργασία που έγινε είτε το 1995 είτε το
  1. Περαιτέρω μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του αναλώθηκε στη διαδικασία που ακολούθησε το Κτηματολόγιο για τη δημοσίευση των νέων σχεδίων η οποία και δεν αμφισβητήθηκε. Με βάση την αποδεκτή απο το Δικαστήριο και μη αμφισβητούμενη σε κάποια σημεία μαρτυρία προκύπτουν τα πιο κάτω ευρήματα:
  2. Οι ενάγοντες είναι συνιδιοκτήτες κατά το 1/9 μερίδιο έκαστος στο ακίνητο με σημερινό αριθμό τεμαχίου [ ] και σημερινό Φ/Σχ 0/2-285-372 στην τοποθεσία Τόρνου Αγίας Θέκλης στην Αγία Νάπα εμβαδού 13514 τ.μ. To επηρεαζόμενο τεμάχιο των εναγόντων προέκυψε από την υποδιαίρεση του αρχικού τεμαχίου αριθμού [ ], του Φ/Σχ 42/20 κλίμακας 1/2500 δυνάμει της προπολεμικής εγγραφής Αρ.828 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου.
  3. Η Μονή Αγίας Νάπας μετά απο αίτηση της το 1963 υποδιαίρεσε το αρχικό τεμάχιο με αριθμό [ ], σε 11 νέα μικρότερα τεμάχια, τα τεμάχια 107/1-107/11, Τεκμήριο
  4. Ακολούθως τους τίτλους τους μεταβίβασε στους ενοικιαστές γής δυνάμει Δηλώσεων Πώλησης. Το τεμάχιο των εναγόντων μετά την υποδιαίρεση ήταν το 107/4 με έκταση 11.5 σκάλες, εκδόθηκε τίτλος το 1963 και η Ιερά Αρχιεπισκοπή στην οποία άνηκε η Μονή Αγίας Νάπας μεταβίβασε τον τίτλο στο Γ.Μαρτή δυνάμει πώλησης ο οποίος το 1969 κατέστη εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης.
  5. Το 1994 κατόπιν οδηγιών του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ανοίχθηκε σχετικός φάκελος με τον οποίο το Τμήμα ακεραιοποίησε/αναρίθμησε όλους τους κλασματικούς και δεκαδικούς αριθμούς των τεμαχίων . Με αυτόν τον φάκελο ο κλασματικός αριθμός 107/4 ακεραιοποιήθηκε στον αριθμό τεμαχίου 275, Τεκμήριο
  7. Απο το τεμάχιο 275 απαλλοτριώθηκαν 462 τ.μ για τον δρόμο. Μετά την κατασκευή του έγινε επανυπολογισμός των εμβαδών των τεμαχίων που επηρεάζονταν απο το οδικό δίκτυο. Ο επανυπολογισμός του εμβαδού του τεμαχίου με αριθμό 275 με βάση τα εν χρήσει σχέδια κλίμακας 1/2500 υπολογίστηκε στα 15.662 τ.μ .Αφού αφαιρέθηκαν τα 462 τ.μ ένεκα της απαλλοτρίωσης εκδόθηκε τίτλος με αριθμό εγγραφής [ ] και αντικαταστάθηκε o αριθμός τεμαχίου [ ] με το [ ] του Φ/Σχ 42/20W2 με εμβαδό 15200 τ.μ, Τεκμήριο 4 και 7( Προσωρινή έγγραφή).
  8. Ο λόγος που γίνεται αναφορά σε προσωρινή εγγραφή δυνάμει του άρθρου 10 του Ν.44/84 στο Τεκμήριο 7 είναι διότι πρόκειται για τα προσωρινά κτηματολογικά αρχεία που ετοιμάστηκαν μετα το 1974 εφόσον τα κτηματολογικά αρχεία Αμμοχώστου και Κυρήνειας είχαν απωλεσθεί λόγω της τουρκικής εισβολής.
  9. Το 1995 πραγματοποιήθηκε χωρομετρική εργασία πεδίου που αφορούσε οριοθέτηση του τεμαχίου [ ] και διαχωρισμός του διπλανού τεμαχίου 274, Τεκμήριο 15, η οποία φαίνεται στους φακέλους Α212/1992 και Β110/92
  10. Το 1998 ετοιμάστηκαν νέα κτηματικά σχέδια της περιοχής της Αγίας Νάπας και συγκεκριμένα του Τμήματος 5 κατόπιν επαναχωρομέτρησης που έγινε με σύγχρονα μέσα και σύγχρονες μεθόδους και ειδικότερα στην περιοχή που βρισκόταν το τεμάχιο των εναγόντων.
  11. Κατά την επαναχωρομέτρηση και ετοιμασία των νέων κτηματικών σχέδιων δε λήφθηκε υπόψη η προηγούμενη χωρομέτρηση του τεμαχίου των εναγόντων.
  12. Για να ετοιμαστούν νέα κτηματικά σχέδια έγιναν αποτυπώσεις των τεμαχίων , και επαναχωρομέτρηση και στάληκαν για ανάλυση δεδομένων.
  13. Κατά την ανάλυση των νέων δεδομένων για την ετοιμασία των κτηματικών σχεδίων λήφθηκε υπόψη η επι τόπου διακατοχή των τεμαχίων , η προηγούμενη λανθασμένη μέτρηση και διαχωρισμός του τεμαχίου 107 και οι αεροφωτογραφίες του 1963 και 1993, Τεκμήρια 12 και 13 του τεμαχίου .
  14. Κατά την ανάλυση των δεδομένων διαπιστώθηκε ότι αρχικά ο διαχωρισμός του τεμαχίου 107 όπως ήταν αρχικά το τεμάχιο δεν αποδόθηκε ορθά στα κτηματικά σχέδια με βάση την πραγματική κατοχή του ακινήτου. Επίσης διαπιστώθηκε ότι απο τη σύγκριση των αεροφωτογραφιών του 1963 και 1993 η επιφάνεια της γης για 30 χρόνια παρέμεινε αναλλοίωτη.
  15. Συνεπώς η προηγούμενη χωρομετρική εργασία του Κτηματολογίου δε λήφθηκε υπόψη επειδή σε αυτήν δεν αποτυπωνόταν η πραγματική κατοχή του ακινήτου από τους ενάγοντες , δεν λήφθηκαν υπόψη οι αεροφωτογραφίες του 1963 και 1993 και η οριοθέτηση του τεμαχίου [ ] και αργότερα [ ] δεν είχε γίνει σύμφωνα με τις τότε ισχύουσες οδηγίες του Τμήματος. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν άλλαξε ούτε τροποποίησε τα σύνορα του τεμαχίου των εναγόντων ούτε μείωσε το εμβαδό του. Με τη διαδικασία της υιοθέτησης νέων κτηματικών σχεδίων, ετοιμάστηκαν νέα κτηματικά σχέδια και αποδόθηκαν σε αυτά τα ορθά και νόμιμα σύνορα του τεμαχίου των εναγόντων, με βάση το τι νόμιμα δικαιούνται, και κατ' επέκταση η έκταση αυτού, η οποία υπολογίστηκε με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια. Η μείωση του εμβαδού του ακινήτου των εναγόντων κατά 1686 τ.μ τετραγωνικά μέτρα με την υιοθέτηση των νέων κτηματικών σχεδίων δεν είναι πραγματική, αλλά το αποτέλεσμα του υπολογισμού του εμβαδού του τεμαχίου των εναγόντων που νόμιμα δικαιούνται επί της γης, με βάση την σύγχρονη τεχνολογία και με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια κατόπιν διεξαχθείσας ανάλυσης και διερεύνησης για όλα τα τεμάχια της περιοχής με όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και δεδομένα όπως χάρτες, σχέδια φακέλων, σχεδιαγράμματα χωρομετρικών σελίδων, δορυφορικών εικόνων και αεροφωτογραφίες. Η υιοθέτηση των νέων κτηματικών σχεδίων έγινε εξαιτίας της ανάγκης να ετοιμαστούν νέα σχέδια ώστε να αποσυρθούν τα προηγούμενα σχέδια τα οποία είναι λιγότερης ακρίβειας. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας προέβη σε όλες τις δημοσιεύσεις και/ή τοιχοκολλήσεις και/ή αναρτήσεις και/ή διαδικασία που προνοεί το άρθρο 50(Α) του Κεφαλαίου 224, Τεκμήρια 16-
  16. Οι ενάγοντες δεν υπέβαλαν ένσταση στη δημοσίευση των νέων σχεδίων επειδή δεν είχαν λάβει γνώση των δημοσιεύσεων αλλά και επειδή δεν είχαν αντιληφθεί την μείωση του εμβαδού του τεμαχίου των αλλά και την αλλαγή των συνόρων αυτού. Σύμφωνα με τη δημοσίευση το τεμάχιο των εναγόντων είχε νέα εγγραφή Αρ.5/38, Τμήμα 5, Κτηματικό Σχέδιο 2-285-372 τεμάχιο αρ [ ] έκτασης 13514 τ.μ σε σχέδιο κλίμακας 1/
  17. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου με την απόφαση του καθόρισε την ακριβή και πραγματική έκταση του τεμαχίου των εναγόντων αφού η μέτρηση έγινε με πολύ πιο σύγχρονα και εξειδικευμένα μέσα. Η έκταση των 13514 τ.μ. ήταν πάντοτε η πραγματική έκταση του οικοπέδου και η αναφορά σε μεγαλύτερο εμβαδόν ήταν λόγω του λανθασμένου τρόπου στον υπολογισμό. Η διαφοροποίηση του εμβαδού του επίδικου τεμαχίου κατά 1686 τ.μ. στον τίτλο ιδιοκτησίας δεν αφορά την πραγματική του κατάσταση. NOΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Θα εξεταστεί κατά προτεραιότητα η προδικαστική ένσταση που εγείρουν οι εναγόμενοι ότι οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την αγωγή και να αξιώνουν ακύρωση των νέων κτηματικών σχεδίων από τη στιγμή που δεν προσέβαλαν με ένσταση αυτά μετά τη δημοσίευση και γνωστοποίηση τους όπως καθορίζει το άρθρο 50 Α
(2)του Κεφαλαίου 224. Συγκεκριμένα το άρθρο 50 Α
(1)και
(2)του Κεφαλαίου 224 προβλέπει ότι : «50Α.-
(1)Ο Διευθυντής δύναται να διατάξει την υιοθέτηση νέων σχεδίων για οποιαδήποτε πόλη, χωριό ή ενορία, ή για οποιοδήποτε τμήμα πόλης, χωριού ή ενορίας που καθορίζεται από αυτόν, σε αντικατάσταση των σχεδίων που είναι σε χρήση, είτε τα νέα αυτά σχέδια (τα οποία στο εξής στο άρθρο αυτό θα αναφέρονται "ως τα νέα σχέδια") είναι επί της ίδιας κλίμακας όπως αυτά που θα αντικατασταθούν είτε επί διαφορετικής.
(2)Όταν δυνάμει του εδαφίου
(1), διαταχθεί η υιοθέτηση νέων σχεδίων, ο Διευθυντής εφοδιάζει τον πρόεδρο της οικείας κοινότητας με αντίτυπο καθενός από τα υφιστάμενα σε χρήση σχέδια και με αντίτυπο του νέου σχεδίου που θα υιοθετηθεί σε αντικατάσταση αυτού και με κατάλογο που δείχνει τον αριθμό και εμβαδό κάθε τεμαχίου ακίνητης ιδιοκτησίας επί του πρώτου αντίτυπου και τον αντίστοιχο αριθμό και εμβαδό τεμαχίου επί του δεύτερου, και ακολούθως ισχύουν οι ακόλουθες διατάξεις: (α) Ο Διευθυντής δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και σε δύο τουλάχιστον ημερήσιες εφημερίδες οι οποίες κυκλοφορούν εντός της περιοχής ως προς την οποία σκοπεύεται η υιοθέτηση νέων σχεδίων και τοιχοκολλά σε περίοπτα μέρη εντός της περιοχής αυτής γνωστοποίηση που πληροφορεί το κοινό για τη σκοπούμενη υιοθέτηση νέων σχεδίων, η οποία καθορίζει την περιοχή ως προς την οποία σκοπεύεται η υιοθέτηση των νέων σχεδίων και η οποία αναφέρει ότι και τα δύο προαναφερόμενα σχέδια και ο προαναφερόμενος κατάλογος κατατέθηκαν στον Πρόεδρο της οικείας κοινότητας και καλεί κάθε κύριο ακίνητης ιδιοκτησίας που βρίσκεται εντός της προαναφερόμενης περιοχής όπως εντός εξήντα ημερών από την τελευταία δημοσίευση της γνωστοποίησης δείξει λόγο για την μη υιοθέτηση του νέου σχεδίου αναφορικά με την ακίνητη ιδιοκτησία αυτού· (β) κάθε πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον σε οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία που βρίσκεται εντός της περιοχής που καθορίζεται στη γνωστοποίηση δύναται να επιθεωρήσει κατά πάντα εύλογο χρόνο τα σχέδια και τον κατάλογο που αναφέρθηκε, και ο πρόεδρος της οικείας κοινότητας υποχρεούται να επιτρέψει την επιθεώρηση αυτών κατά οποιοδήποτε τέτοιο χρόνο και την αντιγραφή οτιδήποτε περιέχεται σε αυτά χωρίς οποιαδήποτε επιβάρυνση». Ο συνήγορος για τους ενάγοντες εισηγήθηκε πως οι ενάγοντες ακόμη και να γνώριζαν από το 1998 τη δημοσίευση νέων σχεδίων δεν θα πρόσεβαλαν αυτά διότι δεν γνώριζαν ότι κατά την υιοθέτηση νέων σχεδίων ο Διευθυντής είχε εξουσία να μεταβάλει το εμβαδόν του ακινήτου τους ώστε με την υιοθέτηση των νέων σχεδίων επηρεάζονταν τα δικαιώματα τους. Συναφώς εισηγείται ότι το άρθρο 50 Α δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στην παρούσα διότι εφαρμόζονται οι διατάξεις του περί Επαρχιακών Κτηματολογικών Γραφείων Αμμοχώστου και Κυρήνειας Προσωριναί Διατάξεις Νόμος Ν.44/84 παραπέμποντας στην απόφαση Διευθυντής Κτηματολογίου ν Saint ANTHONY HILLS LTD . Σημειώνεται ότι ο Νόμος 44/84 ανωτέρω εισήχθη στην Κυπριακή έννομη τάξη προς υποβοήθηση και ρύθμιση της κατάστασης που είχε δημιουργηθεί με την απώλεια των κτηματολογικών αρχείων Αμμοχώστου και Κερύνειας λόγω της τουρκικής εισβολής (βλ. άρθρο 3.1 του Νόμου) για τούτο και αναφέρεται στον τίτλο του προσωρινές διατάξεις. Η πιο πάνω υπόθεση στην οποία έγινε λόγος, αφορούσε αίτηση/έφεση για την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή Κτηματολογίου να υιοθετήσει νέα σχέδια δυνάμει του άρθρου 50 Α του Κεφαλαίου 224 με βάση τα οποία μειώθηκε η έκταση του ακινήτου των εφεσειόντων βρισκόμενου στην επαρχία Αμμοχώστου. Οι εσεφείοντες παραπονιούνταν ότι δεν τους είχε δοθεί η προειδοποίηση του άρθρου 9
(2)του Ν.44/84 αναφορικά με την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου να υιοθετήσει νέα σχέδια. Οι εφεσίβλητοι( το Κτηματολόγιο) αντέτειναν ότι ήταν αρκετές οι δημοσιεύσεις που έλαβαν χώρα σύμφωνα με το άρθρο 50 (Α) 2 του Κεφαλαίου 224 . Το πρωτόδικο δικαστήριο εγκρίνοντας την αίτηση ανέφερε ότι έπρεπε να είχε δοθεί ειδοποίηση σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο σε συνάρτηση με το άρθρο 9
(2)του Ν.44/84 εφόσον η υιοθέτηση νέων σχεδίων θα είχε ως συνεπακόλουθο τη διόρθωση αρχείου. Η πιο πάνω κρίση επικυρώθηκε κατ'έφεση. Σε καμία περίπτωση δεν αποφασίστηκε ότι δεν μπορούσε να έχει εφαρμογή το άρθρο 50 Α του Κεφ224 δηλαδή η διαδικασία υιοθέτησης νέων σχεδίων όπως ισχυρίζονται εδώ οι ενάγοντες. Ανεξάρτητα από τα ανωτέρω, το άρθρο 11 του Ν.44/84 προβλέπει πως: «μετά τη συμπλήρωσίν της καταρτίσεως νέων αρχείων και της εκδόσεως πιστοποιητικών εγγραφής συμφώνως προς το άρθρον 10, θα εφαρμόζωνται υπό του Διευθυντού αι διατάξεις του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 και οιωνδήποτε άλλων Νόμων αφορώντων εις ακίνητον ιδιοκτησίαν». Σημειώνεται ότι με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου εκδόθηκε τίτλος για το τεμάχιο των εναγόντων δυνάμει του άρθρου 10 του Ν.44/84 οπότε ακολούθως τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του Κεφαλαίου 224 , ειδικότερα το άρθρο 50 Α στην παρούσα περίπτωση που μας απασχολεί και όχι μόνο οι πρόνοιες του Ν.44/
  1. Επιπρόσθετα με τα ανωτέρω, στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο εξετάζει την αγωγή των εναγόντων για παράνομη επέμβαση και /ή αμέλεια εκ μέρους των εναγομένων κατά την εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 50 Α του Κεφαλαίου 224 ως ισχυρίζονται και καθόλου εφαρμογή του άρθρου 61 του Κεφαλαίου
  2. Απο τη στιγμή που οι ενάγοντες προβάλλουν αμέλεια στην εκτέλεση των καθηκόντων των εναγομένων και το Δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει μαρτυρία αναφορικά την κατ'ισχυρισμόν παραβίαση των καθηκόντων των εναγομένων, τα δικαιώματα των εναγόντων επι του τεμαχίου, την έκταση γής, τότε ορθώς υπο τις περιστάσεις καταχωρήθηκε αγωγή, κάτι που δεν θα μπορούσε να αποφασιστεί με απλή σύγκριση των στοιχείων που υπήρχαν στους φακέλους τους Κτηματολογίου. Στην απόφαση Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ν. Μιχαλάκη Γεωργίου Σταύρου κ.α. Πολ. Εφ. αρ. 156/2010, ημερ. 24.3.2015, γίνεται αναφορά στα άρθρα 61 του Κεφ. 224 και 50 του Ν.9/65 που προνοούν για τις εξουσίες του Διευθυντή προς διόρθωση λαθών και παραλείψεων στα Κτηματικά Μητρώα. Αναφέρεται στην απόφαση (σελ. 11- 14) πολύ σχετικά αναφορικά με τις περιστάσεις υπο τις οποίες δυνατόν να καταχωρηθεί αγωγή ή αίτηση/έφεση ότι: «Με το άρθρο 80 του Κεφ. 224 και το άρθρο 51 του Νόμου 9/65, δίδεται σε πρόσωπο που επηρεάζεται από απόφαση του Διευθυντή, το δικαίωμα να προσφύγει με έφεση στο Δικαστήριο, κατά οποιασδήποτε διαταγής ή απόφασης του Διευθυντή που εκδόθηκε δυνάμει των πιο πάνω Νόμων. Υπάρχει πλούσια νομολογία για τις δυνατότητες του Διευθυντή να διορθώσει λάθη ή παραλείψεις του Κτηματολογίου. Στην υπόθεση Papaloizou v. Themistokleous 22 CLR 177, κρίθηκε ότι το άρθρο 59 του παλαιού Νόμου, που αντιστοιχεί στο σημερινό άρθρο 61 του Κεφ. 224, προσφέρεται όπου υπάρχει ισχυρισμός για λάθη στα βιβλία ή σχέδια του Κτηματολογίου. Όπως εξηγήθηκε περαιτέρω στη Λοΐζου ν. Πολεμίτη
(1998)1Γ ΑΑΔ 1349, ένα τέτοιο θέμα εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Διευθυντή στον οποίο και θα πρέπει να παραπέμπεται και «μόνο αφού αυτός αποφασίσει μπορεί το θέμα να αχθεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με Έφεση». Όμως σε αρκετές περιπτώσεις δεν είναι σαφείς οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ περιουσιακής διαφοράς και παράλειψης ή λάθους του Κτηματολογίου, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί αρκετή νομολογία επί του θέματος. Στη Hassidoff v. Santi and others
(1970)1 CLR 220, η οποία αφορούσε διπλή εγγραφή, κρίθηκε ότι η περίπτωση ήταν προφανώς περίπτωση που τα δικαιώματα των διαδίκων θα έπρεπε να αποφασιστούν από δικαστήριο στα πλαίσια αγωγής. Θεωρήθηκε ότι δεν θα ήταν ασφαλές υπό τις συνθήκες της υπόθεσης εκείνης, που απαιτείτο η λήψη και αξιολόγηση μαρτυρίας και μάλιστα μη αποδεκτής κατά το δίκαιο της απόδειξης, να αφεθεί το θέμα για να αποφασιστεί από το Διευθυντή με απλή σύγκριση στοιχείων που υπήρχαν στους φακέλους του Κτηματολογίου. Τα νομολογηθέντα στη Hassidoff, επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια στη Socratous v. Mezou
(1975)1 CLR 62, στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής, σε ελεύθερη μετάφραση:- «Έχοντας εξετάσει τις υποθέσεις εκείνες, έχουμε την εντύπωση ότι η τάση που προκύπτει από τις πρόσφατες αυθεντίες είναι ότι όταν χρειάζεται να ακουστεί μαρτυρία από το διευθυντή αναφορικά με νομικά δικαιώματα σε γη, για να είναι σε θέση να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στο Κτηματολογικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφής, ο μηχανισμός που προβλέπεται από το α.61 δεν πρέπει να ενεργοποιείται, γιατί η θεραπεία επαφίεται στα Πολιτικά Δικαστήρια με όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες που αφορούν ένορκη μαρτυρία, αποδεκτότητα μαρτυρίας και γενικά τους βασικούς κανόνες απονομής της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο αυτό δεν έχει αμφιβολία ότι, τόσο ως θέμα αρχής και αυθεντίας, οι δηλώσεις που αναφέρονται από πρόσφατη νομολογία είναι ορθές, και τις υιοθετεί.» Στην Παναγιώτου ν. Χ΄΄Κυριάκου
(1991)1 ΑΑΔ 362, αναφέρθηκε ότι η διαδικασία του άρθρου 61 του Κεφ. 224 περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που το λάθος μπορεί εύκολα να βρεθεί και να διορθωθεί από στοιχεία εντός του Κτηματολογίου, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για έρευνα εκτός του Κτηματολογίου και λήψη μαρτυρίας η οποία ενίοτε μπορεί να είναι και περίπλοκη (βλ. επίσης Φελλά κ.α. ν. Χ΄΄Σάββα
(2002)1Γ ΑΑΔ 2075). Είναι σαφές από τα πιο πάνω, ότι οι περιουσιακές διαφορές π.χ. διπλή εγγραφή, αμφισβήτηση ιδιοκτησίας, αμφισβήτηση έκτασης γης κ.α., ξεφεύγουν των σκοπών του άρθρου 61, εφόσον η αγωγή είναι το καλύτερο μέσο με το οποίο μπορούν να επιλυθούν τέτοιου είδους ιδιοκτησιακές αντεκδικήσεις.» Αναφορικά με το θέμα της παράνομης επέμβασης εκ μέρους των εναγομένων σημειώνονται τα πιο κάτω : H αγόρευση του συνηγόρου για τους ενάγοντες ουδόλως διαφωτίζει προς την κατεύθυνση αυτή. Το άρθρο 43 του Κεφαλαίου 148 προβλέπει πως: 43.-
(1)Παράvoμη επέμβαση σε ακίvητη ιδιoκτησία συvίσταται σε παράvoμη είσoδo ή σε παράvoμη πρόκληση ζημιάς ή σε παράvoμη παρέμβαση στηv ιδιoκτησία αυτή από oπoιoδήπoτε πρόσωπo.
(2)Αv η πράξη για τηv oπoία εγείρεται η αγωγή είvαι επιτρεπτή κατά τoπικό έθιμo, αυτό αφoύ απoδειχθεί συvιστά υπεράσπιση αλλά σε αγωγή πoυ εγείρεται για παράvoμη επέμβαση σε ακίvητη ιδιoκτησία τo βάρoς της απόδειξης ότι η πράξη για τηv oπoία εγείρεται η αγωγή δεv ήταv παράvoμη φέρει o εvαγόμεvoς. Το αδίκημα της παράνομης επέμβασης εδράζεται στο Άρθρο 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  1. Σε τέτοιου είδους υποθέσεις ο ενάγων έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο εναγόμενος επέδειξε συμπεριφορά η οποία συνιστά είσοδο σε ακίνητη ιδιοκτησία ή πρόκληση ζημιάς ή επέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή. Εφόσον αποδειχθεί η επέμβαση στην ακίνητη ιδιοκτησία, το βάρος απόδειξης μετατίθεται στον εναγόμενο να αποδείξει ότι αυτή δεν ήταν παράνομη. Στην παρούσα περίπτωση δεν αποδέχομαι οποιαδήποτε επέμβαση στο ακίνητο των εναγόντων εκ μέρους εναγόμενων με τις ενέργειες τους παρά ορθή αποτύπωση του εμβαδού του τεμαχίου των με βάση την πραγματική διακατοχή του ακινήτου. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι εναγόμενοι ορθά εφάρμοσαν το άρθρο 50 Α του Κεφαλαίου 224 και ως εκ τούτου ο οποίος επηρεασμός της ιδιοκτησίας των εναγόντων δεν μπορεί να θεωρηθεί «επέμβαση» στην ιδιοκτησία τους. Ουσιαστικά το εμβαδόν που προβάλλουν ότι στερήθηκαν ουδέποτε στην πραγματικότητα το κατείχαν. Συνεπώς δεν μπορούμε να μιλούμε για επέμβαση στην ιδιοκτησία καθ'οτι ουδέποτε κατείχαν στην πραγματικότητα τη γη που εισηγούνται. Στρέφομαι τώρα στο αδίκημα της αμέλειας. Παρόλο που δεν δικογραφούνται επαρκώς λεπτομέρειες αμέλειας των εναγομένων θα εξετάσω τα όσα δικογραφούνται ήτοι ότι οι εναγόμενοι υπήρξαν αμελείς επειδή εσφαλμένα εφάρμοσαν το άρθρο 50 Α του Κεφαλαίου 224 και/ή δεν έπρεπε να το εφαρμόσουν στην παρούσα περίπτωση. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι εναγόμενοι για τους λόγους που έχουν επεξηγηθεί ανωτέρω έκριναν οτι η χωρομετρική εργασία που είχε διεξαχθεί στο ακίνητο των εναγόντων το 1994-1995 ήταν εσφαλμένη γι'αυτό και προέβησαν σε επαναχωρομέτρηση με τον ορθό αυτή τρόπο υπολογισμού μέτρησης εμβαδού. Οι πράξεις των εναγομένων κρίθηκαν ορθές απο το Δικαστήριο καθως και η εφαρμογή του άρθρου 50 Α του Κεφαλαίου
  2. Οι εναγόμενοι δεν ήταν αμελείς. Η αμέλεια σύμφωνα με το άρθρο 51(β) του Κεφαλαίου 149 συνίσταται στην παράβαση καθήκοντος επιμέλειας κατα την εκτέλεση του επαγγέλματος των εναγομένων στην παρούσα περίπτωση. Δεν παρουσιάστηκε ικανοποιητική μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση. Ακόμα και αν γινόταν αποδεκτή η θέση ότι οι εναγόμενοι κακώς προέβησαν σε επαναχωρομέτρηση στο ακίνητο των εναγόντων και υιοθέτησαν νέα σχέδια αυτό δεν θα ισοδυναμούσε με αμέλεια κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Η αμέλεια προϋποθέτει επίδειξη τέτοιας συμπεριφοράς και εκτέλεση πράξης που να δεικνύει αδιαφορία ως προς τις συνέπειες τέτοιας πράξης ή άγνοια ως προς το καθήκον εκτέλεσης πράξης, που σαφώς δεν είναι η παρούσα περίπτωση. Συνεπώς η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπερ των εναγομένων και ενατίον των εναγόντων όπως υπολογιστούν απο τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν απο το Δικαστήριο. (Υπ)............................ Μ.Ιεροκηπιώτου, Α.Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] 2012 1 ΑΑΔ 1336 [2] 1991 1 ΑΑΔ 362 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.