← Κύπρος

Κριστίνα Νέστωρος κ.α. ν. ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής : 1161/2025, 19/12/2025

Κριστίνα Νέστωρος κ.α. ν. ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής : 1161/2025, 19/12/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής : 1161/2025 Μεταξύ:

  1. Κριστίνα Νέστωρος
  2. Lucian Panainte
  3. Κώστα Νέστωρος Ενάγοντων και
  4. ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
  5. C. ROUSHAS TRADING AND DEVELOPMENT LIMITED Εναγόμενων Αίτηση ημ. 7/8/2023 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 19/12/2025 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες Αιτητές: κ. Κ. Δημοσθένους Για Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση 1: κ. Α. Γεωργιάδης Για Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση 2: κ. Χ. Χρυσάνθου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  6. Αιτούμενα Διατάγματα Με την υπό εξέταση αίτηση αξιώνονται τα ακόλουθα: «Α. Προσωρινό διάταγμα διατάττον τους Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση είτε προσωπικά είτε μέσω υπαλλήλων είτε μέσω αντιπροσώπων τους, να αναστείλουν άμεσα τις οικοδομικές και/ή άλλες εργασίες που εκτελούνται επί της οικοδομής στην οδό [.], λόγω πρόκλησης ισχυρών θορύβων, οι οποίοι προκαλούν ενόχληση και οχληρία στους Ενάγοντες - Αιτητές και στα μέλη της οικογένειας αυτών, η οικία των οποίων κείται επί της οδού [.] και εφάπτεται επί του ακινήτου επί της οδού [.], μέχρι πλήρους αποπεράτωσης και τελικής εκδικάσεως της παρούσης υποθέσεως υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου. Β. Προσωρινό διάταγμα διατάττον τους Εναγομένους - Καθ' ων η αίτηση, είτε προσωπικά, είτε μέσω υπαλλήλων είτε μέσω αντιπροσώπων τους, να προβαίνουν σε οποιεσδήποτε ενέργειες οι οποίες προκαλούν οχληρία, ανησυχία και ενόχληση στους Αιτητές και την οικογένεια αυτών και/ή να προβαίνουν σ' οποιαδήποτε επέμβαση στο άτομο των Εναγόντων και των μελών της οικογένειας τους, ή τη περιουσία τους ή στην οικία τους, η οποία ευρίσκεται επί της οδού [.] μέχρι πλήρους αποπεράτωσης και τελικής εκδικάσεως της παρούσης υποθέσεως υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου.» Η Αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς και με απόφαση του Δικαστηρίου, με άλλη σύνθεση, διατάχθηκε η επίδοση της, γιατί «δεν συντρέχει το θέμα του επείγοντος, ούτε συντρέχουν ιδιαίτερες περιστάσεις το Δικαστήριο δεν μπορεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό 25.3

(1)να εκδώσει ενδιάμεση θεραπεία χωρίς ειδοποίηση».
  1. Η μαρτυρία Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1, όπου εγείρονται τα εξής: Η οικογένεια της, αποτελούμενη από την ίδια τον Αιτητή 2, σύζυγο της, τον πατέρα της Αιτητή 3 και τα 4 ανήλικα τέκνα της ηλικιών 12 ετών, δίδυμα 8 ετών και 1 έτους, διαμένουν στο επίδικο ακίνητο. Το εν λόγω ακίνητο ήταν ιδιοκτησίας της αποβιώσασας μητέρας της (Τεκμήριο 2). Στο πιστοποιητικό κληρονόμων Τεκμήριο 1 ως κληρονόμος, πέραν των Αιτητών 1 και 3 εμφαίνεται ακόμη 1 άτομο. Το ένα εκ των διδύμων τέκνων της πάσχει από σύνδρομο Down και προς τούτο τυγχάνει εξειδικευμένης φροντίδας, θεραπείας και στήριξης στην εκπαίδευση και την κοινωνική ένταξη. Η επίδικη οικία εφάπτεται κτιρίου ιδιοκτησίας των Καθ' ων η αίτηση 1, το οποίο ανακαινίζεται και τις εργασίες ανέλαβαν οι Καθ' ων η αίτηση 2 από τον Μάρτιο του
  2. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 χρησιμοποιούν σκαπτικά/κατεδαφιστικά μηχανήματα/εργαλεία, τύπου «κάγκο» προς κατεδάφιση υφιστάμενων τοίχων ή άλλων σημείων του κτιρίου, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται δονήσεις και έντονος θόρυβος και ενόχληση, προς όλα τα μέλη της οικογένειας και ειδικότερα στα ανήλικα τέκνα, τα οποία ενοχλούνται ιδιαίτερα και αντιδρούν έντονα. Δημιουργήθηκαν μάλιστα ζημιές σε κοινό τοίχο των εφαπτόμενων ακινήτων. Το τέκνο των Αιτητών 1 και 2, το οποίο αντιμετωπίζει σύνδρομο Down αναστατώνεται έντονα, από τους εν λόγω θορύβους και δονήσεις, φωνάζει, τρέχει μέσα στο σπίτι κρατώντας τα αυτιά του και είναι ανεξέλεγκτος. Σε κάποιες δε περιπτώσεις, προσπαθεί να κρυφτεί κάτω από τα κρεβάτια, σε μια προσπάθεια του να απομονωθεί και να απαλλαγεί από τον έντονο θόρυβο. Εξαιτίας των προαναφερθέντων, το υπό αναφορά παιδί έχει καταστεί νευρικό και αντιδραστικό, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ψυχική του υγεία. Μετά από διαμαρτυρία των Αιτητών στους Καθ' ων η αίτηση 1, τα μέρη κατέληξαν σε συμφωνία ημ. 9/8/2024 (Τεκμήριο 7). Αυτή τιτλοφορείται ως «Συμφωνία Συμβιβασμού». Στο προοίμιο της συμφωνίας αφενός αναφέρεται ότι οι Αιτητές παραπονούνται για οχληρία και αφετέρου ότι ο Αιτητής 3 παρεμποδίζει την διεξαγωγή εργασιών από τους Καθ' ων η αίτηση
  3. Τα μέρη συμφώνησαν ότι θα πληρωθεί ενοίκιο από τους Καθ' ων η αίτηση 1 προς τους Αιτητές, ώστε να μετακομίσουν σε άλλο χώρο για το διάστημα από 9/8/2024 μέχρι 7/9/
  4. Οι όποιες ζημιές προκλήθηκαν στην οικία των Αιτητών θα επισκευάζονταν από τους Καθ' ων η αίτηση. Οι εναπομείνασες θορυβώδεις εργασίες θα διεξάγονται από τους Καθ' ων η αίτηση, σε ώρες λειτουργίας δημόσιων δημοτικών σχολείων, ώστε να περιορίζεται ο επηρεασμός των Αιτητών. Ο τελευταίος όρος δεν τηρήθηκε, υποστηρίζουν οι Αιτητές, καθώς την 18/07/2025, οι Καθ' ων η αίτηση επανήρχισαν την εκτέλεση θορυβωδών εργασιών και επί του εφαπτόμενου τοίχου. Αφού οι Αιτητές παραπονέθηκαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 υποσχέθηκαν ότι δεν θα προέβαιναν σε θορυβώδεις εργασίες στο παρόν στάδιο, εξετάζοντας το ενδεχόμενο εξεύρεσης κάποιας άλλης οικίας εντός Λευκωσίας, για προσωρινή μετακόμιση των Αιτητών, έτσι ώστε να εκτελέσουν οι Καθ' ων η αίτηση τις θορυβώδεις εργασίες ανακαίνισης των εστιών στην απουσία τους. Υπήρξε και σχετική αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των μερών. Οι προσπάθειες για εξεύρεση προσωρινής κατοικίας για τους Αιτητές δεν καρποφόρησαν. Η Αιτήτρια 1 υποστηρίζει ότι οι Καθ' ων η αίτηση συνεχίζουν σε τακτική βάση, να εκτελούν θορυβώδεις εργασίες, με αποτέλεσμα να προκαλούν έντονο θόρυβο και οχληρία, καθιστώντας την ζωή της οικογένειας της κατά την διάρκεια της ημέρας ανυπόφορη. Απεστάλησαν από τους Αιτητές και σχετικές επιστολές ημερ. 06/08/2025, προς την Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού και το Γραφείο Επιτρόπου Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 εγείρουν μια σειρά λόγων ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στα εξής: ελλείπουν αναγκαίοι διάδικοι, δηλαδή τα τέκνα των Αιτητών 1 & 2 και η κληρονομιά της μητέρας της Αιτήτριας 1, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων, οι Αιτητές κωλύονται να προωθούν την απαίτηση και την αίτηση τους λόγω υπογραφής σε έγγραφο και της συμπεριφοράς τους και δεν έχει αποδειχθεί ανεπανόρθωτη βλάβη ή ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθούν τα διατάγματα. Με ένορκη της δήλωση, η κα. Κούλλα Ιωάννου, δημοτική μηχανικός των Καθ' ων η αίτηση 1 αναφέρεται στη σύναψη σύμβασης μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση για εκτέλεση εργασιών σε φοιτητικά δωμάτια και διαμερίσματα. Το Έργο στηρίζεται από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ στο πλαίσιο του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Κύπρου και η χρηματοδότησή του είναι χρονικά εξαρτώμενη και συνδεδεμένη με άλλα έργα των Καθ' ων η αίτηση
  5. Η κα. Ιωάννου υποστηρίζει ότι οι Αιτητές δεν φαίνεται να έχουν οποιοδήποτε ιδιοκτησιακό δικαίωμα ή δικαίωμα κατοχής ή διαμονής στο επίδικο ακίνητο και ο Αιτητής 3 από την έναρξη του Έργου, με απειλές, βρισιές, άσκηση βίας και εκβιασμούς, εμποδίζει τη διεξαγωγή των εργασιών. Η συμπεριφορά του Αιτητή 3 έναντι των Καθ' ων η αίτηση 2 και των υπαλλήλων τους περιγράφεται με λεπτομέρειας στις επιστολές των τελευταίων προς τους Καθ' ων η αίτηση 1, Τεκμήρια 2 και 4 έως
  6. Πρώτιστη επιδίωξή των Αιτητών είναι η εξασφάλιση χρημάτων από και όχι η προστασία των ανηλίκων ή του επίδικου ακινήτου. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 άρχιζαν τις εργασίες στο έργο στις 8:00 π.μ. (αντί 7:00 π.μ.), ώστε να μην ενοχλούνται τα ανήλικα τέκνα των Αιτητών 1 και 2 τις πρωινές ώρες, πριν το σχολείο. Την 11/06/24, οι Καθ' ων η αίτηση 2 ενημέρωσαν τους Καθ' ων η αίτηση 1 ότι είχαν διακόψει πλήρως τις εργασίες λόγω της συμπεριφοράς του Αιτητή
  7. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 δέχονται ότι οι Αιτητές ταλαιπωρήθηκαν λόγω του Έργου. Η ταλαιπωρία τους όμως δεν ήταν πέραν της συνηθισμένης ταλαιπωρίας όταν εκτελούνται εργασίες σε γειτονικές περιουσίες και ειδικά εντός της παλιάς πόλης της Λευκωσίας όπου κείτεται το επίδικο ακίνητο. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 τήρησαν τα όσα προβλέπει η συμφωνία με τους Αιτητές, υποστηρίζει η κα. Ιωάννου, ενώ ο Αιτητής 3 είχε από πριν τις 18/07/25 προβεί σε απειλές, βρισιές, άσκηση βίας και εκβιασμούς προς τους Καθ' ων η αίτηση (βλ. Τεκμήριο 6). Οι Καθ' ων η αίτηση 1 αναφέρονται στις προσπάθειες που έγιναν για να εξευρεθεί κατοικία για τους Αιτητές και οι οποίες δεν καρποφόρησαν. Οι ίδιοι μάλιστα εξηύραν κατοικία σε κοντινή απόσταση από αυτή των Αιτητών, ενώ ο ίδιος ο Δήμαρχος Λευκωσίας ενεπλάκη προς επίλυση του ζητήματος, χωρίς αποτέλεσμα. Τελικά δεν διεξάχθηκαν θορυβώδεις εργασίες τον Αύγουστο του
  8. Ακόμη και μετά την καταχώρηση της αίτηση έγιναν συναντήσεις προς επίλυση του ζητήματος και συνέχιση των εργασιών. Υποδείχθηκε στους Αιτητές ότι η αγωγή τους είναι άνευ αντικειμένου αφού έχει αρχίσει η νέα σχολική χρονιά και οι ανήλικοι θα βρίσκονταν στο σχολείο τις ώρες διεξαγωγής εργασιών στο Έργο. Οι Αιτητές επικαλέστηκαν τότε την ταλαιπωρία του μικρότερου από τα τέκνα, που δεν πηγαίνει σχολείο. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 πρότειναν να καλύψουν τα έξοδα βρεφικού/παιδικού σταθμού, όμως οι Αιτητές πάλι απέρριψαν την πρόταση. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 συνεχίζουν και θα συνεχίσουν να τηρούν με ευλάβεια τη συμφωνία ημερ.09/08/
  9. Επομένως ουδεμία ενόχληση ή οχληρία ή ζημιά υπόκεινται ή θα υποστούν οι Αιτητές. Αντίθετα, η έκδοση των διαταγμάτων θα προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση 1 λόγω βέβαιης απώλειας χρηματοδότησης πέραν των €6.900.000, απώλειας εισοδημάτων από τη χρήση του Έργου και οικονομικών απαιτήσεων των Καθ' ων η αίτηση 2 από την καθυστέρηση στο Έργο. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 εγείρουν ως λόγους ένστασης ότι οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αντιθέτως, τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει μεγάλη ή ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση. Υποστηρίζουν ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και απέτυχαν να αποδείξουν την κατεπείγουσα φύση της. Οι Αιτητές δεν αναφέρουν το σύνολο των ουσιωδών γεγονότων και δεν προκύπτει αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Τους ως άνω λόγους ένστασης υποστηρίζει με ένορκη δήλωση ο κ. Κώστας Ρουσιάς, Διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση
  10. Και αυτός αναφέρεται στη συμφωνία μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση. Επιπλέον αναφέρει ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 διαθέτουν όλες τις απαραίτητες άδειες για εκτέλεση έργων όπως αυτό που ανέλαβαν με εργοδότες τους Καθ' ων η αίτηση
  11. Επεξηγεί τις εργασίες που συμφωνήθηκε να γίνουν από μέρους τους και τα χρονικά περιθώρια. O κ. Ρουσιάς αναφέρει ότι δεν προκλήθηκαν ζημιές στο επιδικο ακίνητο. Οι φωτογραφίες που επισυνάπτουν οι Αιτητές, όπου απεικονίζονται δήθεν ζημιές, αφορούν διερευνητικές εργασίες που είχαν γίνει στην παρουσία των Αιτητών 1 και
  12. Προέβησαν μάλιστα σε διευθετήσεις, ώστε να εξυπηρετηθούν οι Αιτητές, ήτοι χρησιμοποίησαν χαμηλότερης ισχύος μηχανήματα και διαφοροποίησαν το ωράριο και τις ημέρες εργασίας τους τον Αύγουστο του
  13. Εκείνη την περίοδο θα ολοκλήρωναν συγκεκριμένο μέρος του έργου και όχι το σύνολο των θορυβωδών εργασιών. Δεν είχαν ενημερωθεί για συμφωνία μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η αίτηση
  14. Την 18/6/2025 τους ζητήθηκε από τον Αιτητή 3 να ξεκινήσουν στις 10:00 τις εργασίες αντί στις 8:00 κάτι που έπραξαν. Την 7/7/2025 με απειλές ο Αιτητή 3 απαίτησε την πλήρη διακοπή των θορυβωδών εργασιών. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 έπαυσαν τις εργασίες του προς ασφάλεια του προσωπικού τους. Ενημερώθηκαν για τις προσπάθειες προς διευθέτηση για τον Αύγουστο του 2025 και ότι αυτές δεν ολοκληρώθηκαν. Δεν είχαν λάβει γνώση της αλληλογραφίας μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η αίτηση 1 και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς για από μέρους τους οχληρία και ζημιές. Η Αιτήτρια 1 καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση την 3/10/
  15. Ό,τι επιπλέον αναφέρεται σε αυτήν είναι ότι ο Αιτητής 3 προέβη σε ενέργειες τερματισμού των θορυβωδών κατασκευαστικών εργασιών που διεξήγαγαν οι Καθ'ων η Αίτηση 2, μόνο στις περιπτώσεις όπου η κατάσταση ήταν ανυπόφορη για τους διαμένοντες στην οικία, εξαιτίας του θορύβου που προκαλούσαν τα σκαπτικά μηχανήματα (τύπου kango), χωρίς ποτέ να προβαίνει στις ακραίες ενέργειες που του καταλογίζουν. Υπάρχει μάλιστα μέλος της Αστυνομίας Κύπρου στον χώρο. Η απαίτηση των Καθ'ων η Αίτηση 1, όπως οι θορυβώδεις εργασίες διεξάγονται σε ώρες που οι ανήλικοι ήταν στο σχολείο, δεν έγινε αποδεκτή εκ μέρους των Αιτητών, γιατί όλη τη διάρκεια της ημέρας, η Αιτήτρια 1 βρίσκεται στο επίδικο ακίνητο με την οικιακή βοηθό, αλλά και το ανήλικο τέκνο της ηλικίας μόλις 1 έτους. Εν πάση περιπτώσει η συμφωνία μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η αίτηση 1 δεν είχε τηρηθεί αφού προέβησαν σε εργασίες τον Ιούλιο του 2025, όπως αναφέρει και ο κ. Ρουσιάς, όταν τα δημοτικά ήταν κλειστά. Οι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα γίνεται αναφορά, όπου κρίνεται σκόπιμο.
  16. Νομική Βάση/ Υπαγωγή Λόγω της φύσης των διαταγμάτων που αξιώνονται κρίνεται σκόπιμο όπως παρατεθούν συγκεκριμένες γενικές αρχές του αστικού αδικήματος της ιδιωτικής οχληρίας, της βάσης αγωγής των Αιτητών. Το εν λόγω αστικό αδίκημα κωδικοποιείται στο άρθρο 46 του Κεφαλαίου
  17. Η ύπαρξη ή όχι πολεοδομικής άδειας ή ακόμη και η διενέργεια νόμιμων εργασιών δεν αποκλείει την ύπαρξη οχληρίας[1]. Ακόμη, σε περιπτώσεις που εγείρονται ισχυρισμοί θόρυβο, αν και η επιστημονική μαρτυρία θεωρείται βοηθητική, δεν είναι αναγκαία για τη διαπίστωση της οχληρίας[2]. Κατά την εξέταση τέτοιων υποθέσεων εξετάζεται η εύλογη (reasonable) χρήση από τον Εναγόμενο. Αν η επέμβαση στην ιδιοκτησία του Eνάγοντα, όμως, είναι τέτοια ώστε να ισοδυναμεί με οχληρία παρόλη την άσκηση επιμέλειας εκ μέρους του Εναγόμενου τότε η χρήση θεωρείται ως μη εύλογη[3]. Ως προς τη ζημιά που αναφέρεται στο άρθρο είναι αρκετό αν κάποιος εμποδίζεται σε υπολογίσιμη έκταση από την απόλαυση των συνηθισμένων ανέσεων της ζωής, ενώ το βασικό κριτήριο είναι εκείνο του εύλογου σε κάθε περίπτωση. Η ευαισθησία είναι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη και αν κριθεί ότι η ευαισθησία του ενάγοντα είναι υπερβολική, τότε η αγωγή του θα απορριφθεί[4]. Στόχος του νομοθέτη είναι η προστασία της εύλογης χρήσης και απόλαυσης της ακίνητης ιδιοκτησίας, προσπαθώντας να διατηρήσει το ισοζύγιο μεταξύ συγκρινόμενων δικαιωμάτων: του ιδιοκτήτη της ακίνητης περιουσίας, ώστε να την χρησιμοποιεί, όπως καλύτερα ο ίδιος κρίνει και του δικαιώματος του γείτονος, για εύλογη απόλαυση της δικής του ιδιοκτησίας[5]. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές καθυστέρησαν να καταχωρήσουν Έκθεση Απαίτησης και το έπραξαν τελικώς καθυστερημένα, με αποτέλεσμα να πρέπει να απορριφθεί η αίτηση τους λόγω κατάχρησης. Πράγματι οι Αιτητές καθυστέρησαν να καταχωρήσουν Εκθεση Απαίτησης και το έπραξαν μόνο μετά από αίτηση των Καθ' ων η αιτηση 1 για διαγραφή του Εντύπου Απαίτησης. Παρά ταύτα η εν λόγω αίτηση απορρίφθηκε και επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση 1, πληρωτέα μάλιστα εντός 5 ημερών. Ανάλογη απαίτηση τους, είχε κοινοποιηθεί στο Δικαστήριο την ημέρα που ήταν ορισμένη η αίτηση. Συνεπώς, δεν καθίσταται μοιραία η εκπρόθεσμη καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης των Αιτητών, αφού αυτό το ζήτημα έχει επιλυθεί, ως περιγράφεται ανωτέρω, με την επέλευση των όσων οι Καθ' ων η αίτηση αξίωναν. Ούτε η θέση των Καθ' ων η αίτηση περί κωλύματος έγερσης της αίτησης από τους Αιτητές έχει έρεισμα. Η προηγούμενη συμφωνία μεταξύ Καθ' ων η αίτηση 1 και Αιτητών για περιορισμό της οχληρίας, όχι μόνο δεν δημιουργεί κώλυμα αλλά υπερτονίζει την ύπαρξη ζητήματος που τα μέρη επιχειρούσαν να επιλύσουν. Είναι μάλιστα η παράβαση των συμφωνηθέντων, που κατά τους Αιτητές προκάλεσε την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Με καμία πράξη ή συμπεριφορά τους, λοιπόν, οι Καθ' ων η αίτηση δεν αποποιήθηκαν των δικαιωμάτων τους, τουναντίον προκύπτει η συνεπής προσπάθεια τους να τα διασφαλίσουν. Με το ως άνω συνδέεται και η ακροθιγής αναφορά σε καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Ούτε αυτός ο ισχυρισμός ισχύει. Η κατ' ισχυρισμό των Αιτητών παράβαση της συμφωνίας για εργασίες μόνο τις ώρες λειτουργίας των δημοτικών σχολείων, έλαβε χώρα την 18/7/2025 και η αίτηση καταχωρήθηκε λιγότερο από ένα μήνα μετά. Εξουσία για έκδοση διατάγματος της φύσεως του επίδικου παρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (14/1960). Εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και αν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Ως προς τον τρόπο εξέτασης των προϋποθέσεων που το άρθρο 32 θέτει, το Δικαστήριο περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της[6]. Ως προς τη συζητήσιμη υπόθεση ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αυτό είναι αλληλένδετο με την βάση της αγωγής. Η έννοια του «σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση» δεν αφορά στη «σοβαρότητα της υπόθεσης», αλλά στο κατά πόσον το δικόγραφο του Αιτητή αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα[7]. Σε αυτό το στάδιο κρίνεται ότι θα πρέπει να εξεταστεί ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση 1, ότι οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος ότι αυτοί ή οποιοσδήποτε από αυτούς έχουν ιδιοκτησιακό δικαίωμα ή δικαίωμα κατοχής ή διαμονής στην Κατοικία. Το γεγονός της de facto διαμονής τους εκεί, και ότι συγκαταλέγονται στους κληρονόμους της αποβιώσασας ιδιοκτήτρια, δεν θεμελιώνουν ipso facto οποιοδήποτε τέτοιο δικαίωμα, είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση. Αυτή η θέση καταρρίπτεται από τα αναφερόμενα στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 32th Edition, par. 20.63 όπου διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Although the enjoyment of exclusive possession is necessary to confer a right of action in nuisance itself , de facto possession can be sufficient» Η αρχή αυτή βρίσκει έρεισμα και στην απόφαση Hunter v Canary Wharf [1997] AC 655, όπου αναφέρθηκε ότι!: «It follows that, on the authorities as they stand, an action in private nuisance will only lie at the suit of a person who has a right to the land affected. Ordinarily, such a person can only sue if he has the right to exclusive possession of the land, such as a freeholder or tenant in possession, or even a licensee with exclusive possession. Exceptionally however, as Foster shows, this category may include a person in actual possession who has no right to be there» Εκ των πιο πάνω προκύπτει ότι οι Ενάγοντες, ως πρόσωπα που διαμένουν στην επίδικη οικία και αποτελούν κληρονόμους της περιουσίας της πρώην ιδιοκτήτριας, έχουν δικαίωμα έγερσης αγωγής για οχληρία. Το ζήτημα που αναφύεται από την αγωγή τους είναι σαφώς σοβαρό, αφού υποστηρίζουν ότι περιορίζεται το δικαίωμα τους να απολαύσουν την κατοικία τους, λόγω οχληρίας που υφίστανται εκ των πράξεων των Καθ' ων η αίτηση. Σχετικά με την ύπαρξη, συνένωση ή προσθήκης αναγκαίων διαδίκων, σε αυτό το στάδιο αρκεί να αναφερθεί ότι αν τρίτα πρόσωπα επηρεαστούν από διάταγμα που τυχόν θα εκδοθεί, δύνανται να προβούν σε συγκεκριμένες ενέργειες[8]. Σε κάθε περίπτωση είναι σαφές από την ένορκη δήλωση που καταχώρησε η Αιτήτρια αρ. 1 ότι είναι η ίδια και ο Αιτητής 2 οι κηδεμόνες των τέκνων τους, με τα οποια συγκατοικούν, ενώ ο έτερος κληρονόμος της περιουσίας της μητέρας της, δεν προκύπτει να είναι κάτοχος, να διαμένει στο επίδικο ακίνητο. Δεν προκύπτει λοιπόν ζήτημα προσθήκης διαδίκων, τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο. Αναφορικά με το δεύτερο κριτήριο του άρθρου 32 του Νόμου 14/1940, η έννοια της ορατής πιθανότητας έννοια της πιθανότητας, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις[9]. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του[10]. Στην προκείμενη περίπτωση παρατηρείται ότι και οι ίδιοι οι Καθ' ων η αίτηση αποδέχονται πως οι Άιτητές ταλαιπωρήθηκαν λόγω του Έργου (βλ. παρ. 14 της ε/δ Ιωάννου), ενώ γίνεται αναφορά και σε εργασίες που πιθανόν να προκαλούν οχληρία, στην επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση 1, Τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας
  18. Σε κάθε περίπτωση προς περιστολή της όποιας πράξης που προκαλεί οχληρία είναι που υπεγράφη η συμφωνία μεταξύ Καθ' ων η αίτηση 1 και Αιτητών, με την οποία συμφωνείται ο τρόπος και ο χρόνος που θα λάβουν χώρα εργασίας, ώστε ακριβώς να αποφευχθεί η όποια πράξη οχληρίας. Ανεξαρτήτως των ως άνω από την αναντίλεκτη μαρτυρία των Αιτητών, γίνονται εργασίες σε γειτνιάζων τοίχο, μεταξύ του ακινήτου που διαμένουν και αυτού των Καθ' ων η αίτηση
  19. Αυτές οι εργασίες, κατά τη θέση της Αιτήτριας 1, προκαλούν σημαντικό θόρυβο και δονήσεις. Αυτό άλλωστε προκάλεσε και την αντίδραση του Αιτητή 3, αλλά κατά τη μαρτυρία της Αιτήτριας 1, και ενός εκ των τέκνων της που αντιμετωπίζει σύνδρομο Down, αναστατώνοντας τον σημαντικά. Έχουν λοιπόν καταδειχθεί σημαντικές ενδείξεις ουσιαστικού δικαιώματος των Αιτητών, με αποτέλεσμα να πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση που το άρθρο 32 ορίζει. Τα ως άνω αναφέρονται χωρίς σε καμία περίπτωση να προβαίνω σε πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, σύμφωνα πάντα με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου μέσω των ενόρκων δηλώσεων των μερών. Άλλωστε στο πρώιμο αυτό στάδιο της διαδικασίας δεν αναμένεται ούτε και είναι ορθό να επιλύονται και να αποφασίζονται αντικρουόμενα πραγματικά ζητήματα ή δύσκολα νομικά σημεία, για τα οποία θα ακολουθήσει λεπτομερής επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση στα πλαίσια της ακρόασης της ουσίας της αγωγής[11]. Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί ότι η Αιτήτρια δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Ακόμη όμως και εκεί που η ζημιά θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, η Αιτήτρια δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού[12]. Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη[13]. Εν προκειμένω διαφωνώ με τους Καθ' ων η αίτηση ότι δεν έχει αποδειχθεί καμία ανεπανόρθωτη βλάβη. Μπορεί τα ιατρικά πιστοποιητικά, τα οποία αναφέρονται στον ανήλικο που αντιμετωπίζει σύνδρομο Down, να μην το αναφέρουν ξεκάθαρα. Από αυτά όμως προκύπτει σαφώς και αδιαμφισβήτητα ότι το εν λόγω παιδί αντιμετωπίζει πολυσυστηματικά προβλήματα της υγείας του, χρειάζεται παρακολούθηση από καρδιολόγο, γενετιστή, φυσιοθεραπευτή παιδίατρο και άλλους (Τεκμήριο 4 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας 1). Επιπλέον καταδεικνύεται ότι εμφανίζει συχνές λοιμώξεις κατώτερου αναπνευστικού, κάνει συχνή χρήση εισπνεόμενων φαρμάκων, ενώ συνίσταται αποφυγή έκθεσης σε εισπνεόμενους ερεθιστικούς παράγοντες, όπως σκόνη, καπνό και υγρασία. Το εν λόγω ανήλικο, έχοντας τα ως άνω προβλήματα να αντιμετωπίσει, φαίνεται, κατά τη μαρτυρία της Αιτήτριας 1, να πανικοβάλλεται λόγω της κατ' ισχυρισμό οχληρίας που προκαλούν οι Καθ' ων η αίτηση. Φωνάζει, τρέχει ανεξέλεγκτα, κρύβεται κάτω από έπιπλα , έχει καταστεί αντιδραστικός και νευρικός. Τούτη τη μαρτυρία μεταφέρει ο κηδεμόνας του και σε αυτό το στάδιο γίνεται αποδεκτή και καταδεικνύει ανεπανόρθωτη βλάβη. Σε κάθε όμως περίπτωση όπως έχει νομολογηθεί σε υποθέσεις οχληρίας αποζημιώσεις ή δηλωτικές αποφάσεις, δεν δύνανται να λειτουργήσουν ως εναλλακτικές διαταγμάτων[14]. Στην Highgate Primary School Ltd κ.ά. ν. Φυλακτίδη [2009] 1 Α.Α.Δ. 317 αναφέρθηκε ότι: «Είναι θεμελιωμένο ότι τόσο διηνεκή όσο και παρεμπίπτοντα διατάγματα εκδίδονται από τα δικαστήρια, στις κατάλληλες περιπτώσεις, με σκοπό την παρεμπόδιση ή την άρση οχληρίας (Δέστε: Kerr on Injunctions, έκτη έκδοση, Κεφ. VI, σελ. 131 κ.επ.). Στην προκείμενη περίπτωση θεωρούμε ότι ορθά κατέληξε το πρωτόδικο δικαστήριο ότι, υπό τις περιστάσεις, ήταν εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα, εφόσον οι ενάγοντες-εφεσίβλητοι πρόσφεραν επαρκή μαρτυρία ότι επηρεάστηκε δυσμενώς η απόλαυση της δικής τους περιουσίας από τις κατ' ισχυρισμό πράξεις και ενέργειες των εναγομένων-εφεσειόντων, οι οποίες μάλιστα ήταν και παράνομες.» Σχετική είναι και η Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd [2011] 1 ΑΑΔ 1848, όπου αποφασίστηκε ότι σημασία είχε να διατηρηθεί στο status quo ante πριν την επέλευση της επέμβασης και ότι η αναζήτηση τελικών θεραπειών για διηνεκή διατάγματα ανάλογα με τα προσωρινά δεν αποτρέπουν τα Δικαστήρια από την έκδοση των τελευταίων. Αναλόγως και στην υπό εξέταση περίπτωση. Έχει καταδειχθεί, τουλάχιστον στο επίπεδο που απαιτείται σε αυτό το στάδιο ότι οι εργασίες των Καθ' ων η αίτηση προκαλούν οχληρία. Μάλιστα οι Καθ' ων η αίτηση προς πίστην τους, πρότειναν στους Αιτητές να ανεύρουν άλλη οικία για να διαμείνουν κατά την περίοδο που θα διενεργούσαν τις εργασίες που ενδεχομένως να προκαλέσουν οχληρία. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να περιστείλει πράξεις που προκαλούν οχληρία, εφόσον προσφέρθηκε επαρκής μαρτυρία ότι επηρεάστηκε δυσμενώς η απόλαυση της περιουσίας των Αιτητών. Αξίζει να υπομνησθεί ότι και η νομολογία του ΕΔΔΑ ορίζει πως τα κράτη υπέχουν θετική υποχρέωση να διαφυλάσσουν το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης της περιουσίας των πολιτών τους, λαμβάνοντας μάλιστα επαρκή μέτρα, ακόμα και αν ο περιορισμός του εν λόγω δικαιώματος διαπράττεται από άλλους ιδιώτες[15]. Στη βάση των ως άνω πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  20. Προχωρώ στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει το ίδιο που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας δηλαδή υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς, με γνώμονα μεταξύ άλλων ποιος διάδικος θα υποστεί την μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή μη του Διατάγματος[16]. Στο σύγγραμμα Clerc and Lindsell on Torts, πιο πάνω, παράγραφος 29-05, αναφέρεται ότι: «The mere proof of a legal wrong done in the past is insufficient to entitle the claimant to an injuction; the court must be satisfied that the interference with the claimant' s right is continuing..» Σχετική είναι και η Hall v Save Newchurch Guinea Pigs (Campaign), 2005 WL 753248 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «There are two interests to be reconciled. One is that of the defendant. His liberty must be respected up to the point at which his conduct infringes, or threatens to infringe, the rights of the plaintiff. No restraint should be placed on him which is not judged to be necessary to protect the rights of the plaintiff. But the plaintiff has an interest which the court must be astute to protect. The rule of law requires that those whose rights are infringed should seek the aid of the court, and respect for the legal process can only suffer if those who need protection fail to get it.» Στο σύγγραμμα Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Διατάγματα, Πρώτη Έκδοση, 2016, σελ. 80, σε σχέση με τη σημασία του δημοσίου συμφέροντος έναντι του ιδιωτικού καταγράφεται ότι το δημόσιο συμφέρον δεν μπορεί να υπερισχύσει του ατομικού δικαιώματος της ενάγουσας να απολαμβάνει την κατοικία της χωρίς οποιαδήποτε ενόχληση. Με αναφορά στην Kennaway ν. Thompson, [1980] 3 AII ER 329, εξήγησε ότι εκεί δεν εξασφαλίστηκε διάταγμα που να απαγορεύει όλες τις δραστηριότητες του ναυτικού ομίλου που διεξήγαγε τους αγώνες, αλλά διάταγμα με το οποίο ο όμιλος εμποδιζόταν από του να διεξάγει εκείνες τις δραστηριότητες που προκαλούσαν την περισσότερη οχληρία στην ενάγουσα, ρυθμίζοντας ταυτόχρονα και το επίπεδο του θορύβου που θα μπορούσε να δημιουργηθεί από τα ταχύπλοα σκάφη στους υπόλοιπους αγώνες που δεν καλύπτονταν από το διάταγμα. Στην προκείμενη περίπτωση το Δικαστήριο καλείται να σταθμίσει, να ζυγίσει τους ακόλουθους παράγοντες: Α. Προκύπτει, στο επίπεδο που απαιτείται σε αυτό το στάδιο, ότι οι εργασίες των Καθ' ων η αίτηση περιορίζουν το δικαίωμα των Αιτητών στην απόλαυση της περιουσίας τους, μέσω οχληρίας λόγω θορύβων και δονήσεων. Β. Οι εργασίες στις οποίες προβαίνουν οι Καθ' ων η αίτηση άπτονται της βελτίωσης του ακινήτου τους σε βαθμό που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φοιτητικά δωμάτια, αναβαθμίζοντας έτσι την περιοχή. Το Έργο στηρίζεται από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ στο πλαίσιο του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Κύπρου και η χρηματοδότησή του είναι χρονικά εξαρτώμενη και συνδεδεμένη με άλλα έργα των Καθ' ων η αίτηση
  21. Η καθυστέρηση που έχει προκληθεί ενδέχεται να οδηγήσει σε απόρριψη χρονικά εξαρτώμενης χρηματοδότησης από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ, για ποσό πέραν των €6.900.
  22. Συνεπώς είναι επάναγκες όπως συνεχιστούν οι εργασίες των Καθ' ων η αίτηση στο χώρο. Γ. Οι Αιτητές αν και επιζητούν διάταγμα με το οποίο να παύσει κάθε εργασία που εκτελείται στον επίδικο χώρο, σε προγενέστερο στάδιο προέβησαν σε συμφωνία για την διενέργεια των εργασιών στις ώρες λειτουργίας δημοτικών σχολείων. Μάλιστα αποδέχτηκαν να μετεγκατασταθούν για συγκεκριμένη περίοδο το καλοκαίρι του 2024 με έξοδα των Καθ' ων η αίτηση. Διαπραγματεύονταν μέσω δικηγόρων, δε, τη σύναψη νέας συμφωνίας μέχρι και πριν την έγερση της αγωγής. Ο λόγος έγερσης της αγωγής και της υπό εξέταση αίτησης τους, σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1 (βλ. παρ. 19 και 20), προκύπτει να ήταν η παράβαση της εν λόγω συμφωνίας. Δ. Η Αιτήτρια 1 στην παράγραφο 8 της συμπληρωματικής ένορκης της δήλωσης αναφέρει ότι «Η απαίτηση των Εναγομένων/ Καθ'ων η Αίτηση 1, όπως οι θορυβώδεις εργασίες διεξάγονται σε ώρες που οι ανήλικοι ήταν στο σχολείο, δεν έγινε αποδεκτός εκ μέρους μας, για τον λόγο ότι αγνοούσαν πλήρως το ότι καθόλί την διάρκεια της ημέρας, βρισκόμουν στο σπίτι εγώ προσωπικά με την οικιακή βοηθό, αλλά και το ανήλικο τέκνο μου ηλικίας μόλις 1 έτους.» Με κάθε σεβασμό, η θέση αυτή της Αιτήτριας 1 αντιφάσκει με μια σειρά περιστάσεων της υπό εξέταση αίτησης. Η ίδια συμφώνησε όπως οι εργασίες λαμβάνουν χώρα σε ώρες που τα υπόλοιπα τέκνα της ήταν στο σχολείο (Τεκμήριο 7 της ένορκης της δήλωσης). Για ένα έτος ουδέποτε προκύπτει να αντιμετώπισε το όποιο πρόβλημα με αυτή τη διευθέτηση. Στην αρχική της ένορκη δήλωση παρουσιάζει τους Καθ' ων η αίτηση ως τους παραβαίνοντες τη συμφωνία Τεκμήριο 7, ενώ με την ως άνω θέση της ούτε η ίδια είναι διατεθειμένη να αποδεχτεί την εφαρμογή της. Ακόμα και μέσω της αλληλογραφίας που αποκάλυψε, οι δικηγόροι της αναζητούσαν εφαρμογή της συμφωνίας (βλ. επιστολές ημ. 18/7/2025 και 31/7/2025 Τεκμήρια 8 και 10 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1). Ε. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 ρητώς και στην αγόρευση τους αναφέρουν ότι συνεχίζουν και θα συνεχίσουν να τηρούν με ευλάβεια τη συμφωνία ημερ.09/08/
  23. Πρότειναν μάλιστα όπως καλύψουν τα έξοδα βρεφικού/παιδικού σταθμού για το μικρότερο τέκνο των Αιτητών 1 και 2, επιδεικνύοντας καλή πίστη και τη θέληση να εξευρεθεί χρυσή τομή στη μεταξύ των μερών διαφορά. Με βάση όλα τα ως άνω δεδομένα και προς εξισορρόπηση των δικαιωμάτων των μερών, κρίνεται ότι ναι μεν το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει διατάγματα προς περιστολή της οχληρίας που υφίστανται οι Αιτητές, αλλά θα πρέπει να τα περιορίσει με τρόπο ώστε να συνεχιστούν οι εργασίες των Καθ' ων η αίτηση, ώστε το διάταγμα να είναι δίκαιο και εύλογο. Άλλωστε όπως και το άρθρο 32
(2)του Ν 14/60 ορίζει διάταγμα «δύvαται vα εκδoθή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις ως τo δικαστήριov θεωρεί δίκαιov». Εκδίδεται συνεπώς το ακόλουθο διάταγμα: Οι Καθ' ων η αίτηση 2, οι υπάλληλοι, οι αντιπρόσωποι, οι υπεργολάβοι και το εργατικό τους προσωπικό δύνανται να προβαίνουν σε εργασίες στο ακίνητο ιδιοκτησίας των Καθ' ων η αιτηση 1, το οποίο γειτνιάζει με το επίδικο ακίνητο όπου διαμένουν οι Αιτητές. Όσες από τις ανωτέρω εργασίες στις οποίες θα προβαίνουν οι Καθ' ων η αίτηση είναι θορυβώδεις, ενδεικτικά εργασιες που περιλαμβάνουν τη χρήση σκαπτικών μηχανημάτων τύπου «κάγκο», θα διεξάγονται αποκλειστικά και μόνο κατά τις ώρες λειτουργείας των δημόσιων δημοτικών σχολείων. Το ως άνω διάταγμα εκδίδεται υπό τον όρο ότι οι Αιτητές μέσα σε τρεις ημέρες, θα υπογράψουν εγγύηση για τυχόν ζημιές τις οποίες θα υποστούν οι Καθ' ων η αίτηση εξαιτίας της τυχόν λανθασμένης έκδοσης του προαναφερόμενου διατάγματος, ύψους €30.000.-, έκαστος[17]. Αναφορικά με τα έξοδα κρίνεται ότι κάθε πλευρά θα πρέπει να επωμιστεί τα δικά της, αφού παρά την επιτυχία έκδοσης διατάγματος υπέρ τους, οι Αιτητές επιζητούσαν ένα ιδιαίτερα δραστικό διάταγμα, τη στιγμή που οι Καθ' ων η αίτηση φάνηκε να ήταν έτοιμοι να τηρήσουν τα συμφωνημένα την 9/8/
  1. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (δια Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και Υπουργείου Εργασίας και Τμήμα Πολεοδομίας) v. Λ.Ι.Κ. κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 142/2019, 21/9/2022, ECLI:CY:AD:2022:A353 [2] Παπά Ανδρέας ν. Νόνας Α. Οικονομίδου και άλλων [2012] 1 ΑΑΔ 928 [3] Μedcon Construction Ltd v. Νίκης Ευαγγέλου κ.ά. [1997] 1 ΑΑΔ 565 [4] Σαββιτζιήκκης - Καρπασίτης Γιάννης και Άλλη ν. Γεώργιου Α. Σιόκουρου [2002] 1 ΑΑΔ 472 [5] Thesis Trading Co Limited ν. Δήμου Λάρνακας [2016] 1 ΑΑΔ 1545 [6] Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Φίλιππου Α. Τρικωμίτη & Υιοί Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε91/2015, 5/4/2021, ECLI:CY:AD:2021:A119 [7] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Cybarco Contracting LTD κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. E53/2021, ECLI:CY:AD:2022:A81, 10/2/2022 [8] Βλ. Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Διατάγματα, Πρώτη Έκδοση, 2016, σελ. 362 [9] Odysseos v. Pieris Estates and Others [1982] 1 C.L.R. 557 [10] T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation [2002] 1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D. [1999] 1 A.A.Δ. 225 [11] Κοζάκου κ.α. ν. Νικολάου, Πολιτική Εφεση Αρ. E127/2013, 13/6/2019 [12] βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co [1997] 1 A.A.Δ. 1791 [13] Κυρίσαββα κ.α ν Χάρη Γεώργιου Κύζη ως Διαχειριστή της περιουσίας της Αποβιωσάσης Μαριτσούς Κωστή Κίζη [2001]1Α.Α.Δ.1245 [14] Sevenoaks District Council v Pattullo & Vinson Ltd [1984] 1 All ER 544, «The second additional issue is whether damages or a declaration of right would be an adequate remedy as an alternative to an injunction. The short answer is that they would not.» [15] KOTOV v. Ρωσίας, 54522/00, 03/04/2012, §
  2. Blumberga v. Λετονίας, 70930/01, 14/10/2008, §
  3. Βλ. και Άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1 της ΕΣΔΑ και Άρθρο 23 του Συντάγματος [16] American Cyanamid Co v Ethicon Ltd
(1975)1 All ER 504, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. [17] Βλ. Highgate Primary School Ltd κ.ά. ν. Φυλακτίδη [2009] 1 Α.Α.Δ. 317 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.