← Κύπρος

Glafkos Mavros Autoservices Ltd ν. Αργυρού Αργυρού, Αρ. Αγωγής: 745/24, 10/11/2025

Glafkos Mavros Autoservices Ltd ν. Αργυρού Αργυρού, Αρ. Αγωγής: 745/24, 10/11/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 745/24 Μεταξύ: Glafkos Mavros Autoservices Ltd Εναγόντων -και- Αργυρού Αργυρού Εναγόμενου Ημερομηνία: 10/11/2025 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Μ. Ιωάννου Για Εναγόμενο: κ. Θ. Κοντάκος ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Εισαγωγή/ Δικόγραφα Οι Ενάγοντες αξιώνουν ποσό €3.605,35 δυνάμει τιμολογίων. Συγκεκριμένα στην Έκθεση Απαίτησης τους αναφέρουν ότι ο Εναγόμενος μεταξύ 6/6/2022 και 12/9/22 μετέφερε διάφορα αυτοκίνητα του στο συνεργείο των Εναγόντων για επιδιόρθωση και μηχανικό έλεγχο. Είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μερών ότι οι Ενάγοντες θα προβούν στην επισκευή και μηχανικό έλεγχο των αυτοκινήτων του Εναγόμενου και αυτός θα πληρώσει εντός 2 μηνών από την έκδοση ενός εκάστου τιμολογίου και την παραλαβή του κάθε αυτοκινήτου από το συνεργείο των Εναγόντων. Με την παραλαβή των οχημάτων ο Εναγόμενος λάμβανε και το τιμολόγιο για την εργασία που είχε λάβει χώρα. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι το αξιούμενο ποσό αποτελεί το υπόλοιπο που όφειλε ο Εναγόμενος στους Ενάγοντες δυνάμει των τιμολογίων την 12/9/
  2. Με την Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος υποστηρίζει ότι συγκεκριμένο όχημα, τύπου Land Rover, το οποίο αναγράφεται σε ένα εκ των τιμολογίων δεν είναι ιδιοκτησίας του και ουδέποτε ήταν στην κατοχή του. Πλην όμως παραδέχεται ότι μετέφερε τα οχήματα που αναφέρονται στα υπόλοιπα τιμολόγιο, για επισκευή στο συνεργείο των Εναγόντων. Ισχυρίζεται ότι η αγωγή καταχωρήθηκε από ανύπαρκτο πρόσωπο. Ακόμα εγείρει ότι τα τιμολόγια είναι άκυρα και εκδόθηκαν από ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο. Αρνείται ότι συμφώνησε αποπληρωμή τιμολογίων εντός 2 μηνών, έχει εξοφλήσει, υποστηρίζει όλα τα τιμολόγια, ενώ επιπρόσθετα αναφέρεται σε αυθαίρετες και καταχρηστικές χρεώσεις των Εναγόντων, για εργασίες οι οποίες δεν έγιναν. Τέλος αναφέρει ότι τα τιμολόγια ήταν ανυπόγραφα, δεν του παραδόθηκαν και εκδόθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στην Απάντηση τους οι Ενάγοντες αναφέρουν ότι είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών, ο Εναγόμενος ανέλαβε να πληρώσει για την επιδιόρθωση του Land Rover, οι εργασίες που αναφέρονται στα τιμολόγια έγιναν και αυτά ποτέ δεν αμφισβητήθηκαν. Επί των δικογράφων των μερών προκύπτει ότι είχε αποσταλεί επιστολή ως Προδικαστικό Πρωτόκολλο από τους Ενάγοντες προς τον Εναγόμενο την 31/5/24, η οποία απαντήθηκε την 1/7/
  3. Αξίζει να σημειωθεί ότι η παρούσα εκδικάστηκε ως Μικρή Απαίτηση, χωρίς ακρόαση, με την καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων, όπου παρατίθεται η μαρτυρία των μερών και επισυνάπτονται τα σχετικά τεκμήρια (βλ. 29

(9)ΚΔΠ).
  1. Επίδικα και παραδεκτά ζητήματα Για σκοπούς περιορισμού των επίδικων θεμάτων, κρίνεται σκόπιμο να σημειωθεί ότι μέσω των δικογράφων, της μαρτυρίας των μερών, αλλά και των θέσεων που προωθήθηκαν από τους διάδικους κατά τις τελικές τους αγορεύσεις, προκύπτει παραδεκτώς ότι: Α. Ο Εναγόμενος μετέφερε οχήματα για επισκευή από τους Ενάγοντες. Β. Εκδίδονταν τιμολόγια από τους Ενάγοντες για τις εργασίες στις οποίες προέβαιναν. Γ. Έχουν τηρηθεί οι Θεσμοί αναφορικά με τα Προδικαστικά Πρωτόκολλα. Τα ως άνω, ως παραδεκτά και αναντίλεκτα, καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου. Παραμένουν λοιπόν τα εξής ως επίδικα, όπως προκύπτει από τα δικόγραφα και τη μαρτυρία: Α. Αν ο Εναγόμενος είχε στην κατοχή του συγκεκριμένο όχημα, τύπου Land Rover, το οποίο να επισκεύασαν οι Ενάγοντες. B. Αν οι Ενάγοντες είναι υπαρκτό νομικό πρόσωπο. Γ. Αν ισχύει το περιεχόμενο των τιμολογίων ή αν αυτά εκδόθηκαν αυθαίρετα καταχρηστικά και είναι άκυρα.
  2. Μαρτυρία Δεν θα παρατεθούν με λεπτομέρεια τα όσα ισχυρίστηκε ο κάθε μάρτυρας, αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται στις ένορκες δηλώσεις των μαρτύρων και τις έχω υπόψη μου. Γραπτές Δηλώσεις κατέθεσαν ο διευθυντής των Εναγόντων και ο Εναγόμενος. Έχω αναγνώσει τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων και αναφορά σε αυτές θα γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο. Προχωρώ στην ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη τα επίδικα θέματα, με σκοπό να καταστεί δυνατή η εξαγωγή διαπιστώσεων αναφορικά με τα πραγματικά, καθοριστικά για το αποτέλεσμα, γεγονότα[1]. Ως είναι νομολογιακά καθιερωμένο η αξιολόγηση λαμβάνει χώρα επί σημείων που αφορούν τα επίδικα θέματα[2]. Το Δικαστήριο έχει ευθύνη να αξιολογήσει έκαστη μαρτυρία με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα, πειστικότητα και τη σύγκρισης της με την υπόλοιπη μαρτυρία[3]. Κρίνεται ότι η υπό εξέταση είναι κατάλληλη περίπτωση για την αξιολόγηση κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αφού οι ένορκες δηλώσεις, μια για κάθε πλευρά, ασχολούνται με το σύνολο των επίδικων ζητημάτων. Σχετικά ευρήματα θα γίνονται επί κάθε ζητήματος που αναλύεται. Ξεκινώντας από τη μαρτυρία του Εναγόμενου σε αυτή διαπιστώνεται σειρά αντιφάσεων, ενώ κάποιες θέσεις του καταρρίπτονται από Τεκμήρια και άλλη μαρτυρία. Αρχικά η δικογραφημένη θέση του περί ανυπόστατου νομικού προσώπου που τον ενάγει, καταρρίπτεται από τα Τεκμήρια 1 και 2 της γραπτής δήλωσης του Διευθυντή των Εναγόντων. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι ουδέποτε είχε στην κατοχή του συγκεκριμένο όχημα, τύπου Land Rover, έρχεται ο ίδιος ο Εναγόμενος να τον καταρρίψει με τη γραπτή του δήλωση. Ειδικότερα στην παράγραφο 18 της γραπτής του δήλωσης εξιστορεί το λόγο που διαρρήχθηκε η εμπιστοσύνη του στους Ενάγοντες και αυτός ο λόγος έχει να κάνει με την διαχείριση του συγκεκριμένου οχήματος. Όπως ο Εναγόμενος αναφέρει ο χειρισμός αναφορικά με το όχημα αυτό «οδήγησε να ζητήσω εσωτερικό λογιστικό έλεγχο όλων των συναλλαγών μεταξύ Ενάγουσας και εμού. Φάνηκε δηλαδή από το πιο πάνω ότι ο Ενάγοντας εκμεταλλευόταν την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του». Με αυτό τον τρόπο επιβεβαιώνει τη θέση των Εναγόντων ότι ο ίδιος είχε παραδώσει το εν λόγω όχημα προς επισκευή και καταρρίπτει τον ισχυρισμό του ότι καμία σχέση δεν είχε με τον Land Rover. Αξίζει να υπομνησθεί ότι το όχημα αυτό δεν είναι ιδιοκτησίας του Εναγόμενου, όπως δεικνύει το Τεκμήριο 2 της ένορκης του δήλωσης. Τούτο όμως δεν αναιρεί το προηγούμενο εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος παρέδιδε προς επισκευή το ως άνω όχημα στους Ενάγοντες. Επιπλέον αν και επί παρεμφερούς ζητήματος, στη γραπτή του δήλωση ο Εναγόμενος προσπαθεί να αποσυνδεθεί από το πρόσωπο που παρουσιάζεται ως ο ιδιοκτήτης οινοποιείου στο οποίο ο ίδιος εργαζόταν και για λογαριασμό του οποίου μετέφερε οχήματα προς επισκευή στους Ενάγοντες. Τούτη η προσπάθεια αποσύνδεσης του όμως είναι αποτυχημένη, αφού αν και αναφέρει ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν είναι διευθυντής του οινοποιείου, στη συνέχεια της γραπτής του δήλωσης παραπέμπει στους χειρισμούς. Συγκεκριμένα αναφέρεται σε επαγγελματική τους σχέση (παρ. 5 της γραπτής του δήλωσης), το ιστορικό της συνεργασίας του του προσώπου αυτού με τους Ενάγοντες (παρ. 6 της γραπτής του δήλωσης), καταθέτει ακόμα και ένορκη δήλωση του προς επίρρωση ισχυρισμών που ο ίδιος ο Εναγόμενος εγείρει (Τεκμήριο 5 στη γραπτή του δήλωση) και τέλος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο προέβη και σε έλεγχο για τα τιμολόγια τα οποία εξέδωσαν οι Ενάγοντες (παρ. 20 της γραπτής του δήλωσης). Με αυτές του τις αναφορές ουσιαστικά επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό των Εναγόντων ότι το αναφερόμενο πρόσωπο είχε και τον τελευταίο λόγο για όλα τα θέματα. Ο Εναγόμενος προβαίνει επίσης σε μια ανάλυση των χιλιομέτρων κάθε οχήματος σε συσχετισμό με τις ανάγκες για επισκευή τους, ώστε να καταδείξει καταχρηστικές χρεώσεις. Η μαρτυρία του αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή γιατί αφενός δεν καταδείχθηκε να έχει την όποια μόρφωση ή εμπειρία στη μηχανική αυτοκινήτων ώστε να επιχειρηματολογεί για τη συχνότητα επισκευής κάθε οχήματος και αφετέρου γιατί ελλείπουν από αυτή του την ανάλυση κρίσιμα στοιχεία όπως η φύση της κάθε εργασίας, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε οχήματος, η ηλικία του και άλλα. Η ανάλυση είναι μονοδιάστατη και πρόχειρη, πέραν της έλλειψης εξειδίκευσης του Εναγόμενου. Από την άλλη οι Ενάγοντες μέσω του Διευθυντή τους απέδειξαν κάθε ισχυρισμό τους με σαφή τεκμηρίωση. Κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 και 2, τα οποία αποδεικνύουν τη σύσταση των Εναγόντων και τους διευθυντές της. Απέδειξε ο ίδιος ο Διευθυντής των Εναγόντων, ο κ. Γλαύκος Μαύρος ότι έχει μόρφωση και εμπειρία ως μηχανολόγος αυτοκινήτων (Τεκμήριο 3). Εξήγησε τον τρόπο συνεργασίας τους με τον Εναγόμενο, υπέδειξε από ποιον λάμβανε οδηγίες ο τελευταίος και κατέγραψε με λεπτομέρεια τις εργασίες στις οποίες προέβη και τιμολόγησε. Οι εργασίες έλαβαν χώρα από το 2022 και όπως και ο κ. Μαύρος αναφέρει ο Εναγόμενος ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για την ποιότητα, τη συχνότητα ή την τιμολόγηση τους. Παρά μόνο μετά την αποστολή Επιστολής Απαίτησης το 2024, 2 έτη μετά την έκδοση των τιμολογίων, ο Εναγόμενος ήγειρε για πρώτη φορά τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης του. Εξήγησε ακόμη ότι από το 2022 προέβη σε ανεπιτυχείς προσπάθειες για να πληρωθούν τα τιμολόγια. Με τη μαρτυρία τους οι Ενάγοντες κατέδειξαν ότι είχαν ευρεία συνεργασία με τον Εναγόμενο. Ο τελευταίος έπαιρνε οχήματα στο μηχανουργείο των πρώτων και αυτοί τα επισκεύαζαν. Οι εργασίες τους καταγράφονται και τιμολογούνταν και σχετικό τιμολόγιο παραδιδόταν στον Εναγόμενο όταν αυτός λάμβανε επισκευασμένα τα οχήματα. Τα τιμολόγια κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 4 στην γραπτή δήλωση του κ. Μαύρου. Γίνεται επιπλέον δεκτός ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι τα τιμολόγια δεν πληρώθηκαν, αφού δεν αντιπαρατέθηκε σε αυτό τον ισχυρισμό καμία σαφής μαρτυρία πληρωμής τους, με τον οποιοδήποτε τρόπο. Η όλη μαρτυρία του Εναγόμενου εστιάστηκε στην αποδόμηση του περιεχομένου των τιμολογίων και την αμφισβήτηση της διεξαγωγής των εργασιών, χωρίς να τεθεί η όποια σαφής μαρτυρία περί εξόφλησης.
  3. Νομική Βάση Οι Ενάγοντες αξιώνουν ποσά λόγω μη πληρωμής τιμολογίων. Όπως αναφέρεται στην Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & Co OHG ν. LSE Life Style Interprises Ltd [2011] 1 ΑΑΔ 1055: «Τα τιμολόγια, όπως αναφέρεται στο Halsbury's Laws of England, τρίτη έκδοση, τόμος 24, σελ. 171 και επιβεβαιώθηκε στη Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, αποτελούν τον έγγραφο λογαριασμό μεταξύ των διαδίκων, σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή, με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση.» Τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία, ούτε προβάλλονται ως τέτοια. Υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας[4]. Ακόμα και ανυπόγραφα τιμολόγια δεν επηρεάζουν την εγκυρότητα του συγκεκριμένου εγγράφου, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστους τους μάρτυρες που τα υποστηρίζουν[5]. Εν προκειμένω η μοναδική αξιόπιστη μαρτυρία ήταν αυτή των Εναγόντων. Πέραν της κατάθεσης των τιμολογίων, Τεκμήριο 4, των έγγραφων λογαριασμών μεταξύ των διαδίκων, ο διευθυντής των Εναγόντων κατέθεσε για τη μέθοδο της συνεργασίας των μερών, τη διαδικασία έκδοσης τιμολογίων και τέλος το πότε αναμενόταν πληρωμή τους. Κατέθεσε μάλιστα ως προς τις συζητήσεις προς πληρωμή των τιμολογίων, οι οποίες δεν καρποφόρησαν. Επομένως παρουσιάστηκε όχι μόνο ο έγγραφος λογαριασμός των διαδίκων αλλά και αξιόπιστη μαρτυρία που τον υποστήριζε, όπως και ότι τελικώς δεν πληρώθηκε αυτός ο λογαριασμός. Από την άλλη δεν προσφέρθηκε καμία αξιόπιστη μαρτυρία που να δεικνύει εξόφληση των τιμολογίων ή ότι οι εργασίες που σε αυτά αναφέρονται δεν έγιναν. Κρίνεται λοιπόν ότι η μοναδική βάση αγωγής έχει επιτύχει. 5. Κατάληξη. Στη βάση των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €3.605,35 πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της Απαίτησης. Ως προς τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος αυτά να μην έχουν το ίδιο αποτέλεσμα με την αγωγή. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου στο ποσό των €1000 πλέον ΦΠΑ, ως ο συνοπτικός υπολογισμός στον οποίο προέβη το Δικαστήριο (Βλ. Θεσμό 39.4
(1)(α) και 39.7). Το ποσό αυτό αφορά το σύνολο της Απαίτησης. Λαμβάνεται επίσης υπόψη ότι τα μέρη δεν καταχώρησαν σχετικό κατάλογο ως ήταν καθήκον του και ο Θεσμός 39.9 ορίζει. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Barry Wyne v. David Costaki Mavronicola [2009] 1 ΑΑΔ 1138 [2] Χριστίνα Ρασποπουλου ν. Θεοδώρα Μακρή, Ποινική Έφεση αρ.287/2015, 11/5/2017, ECLI:CY:AD:2017:B171 [3] Ομήρου ν. Δημοκρατίας [2001)] 2 ΑΑΔ 506 [4] Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited [2002] 1(B) A.A.Δ.962 [5] Χριστοδουλίδου v. Μocassino Shoes Ltd [2006] 1(A) Α.Α.Δ. 294, Demil Imports Exports Ltd ν. Zήνων H Kωνσταντινίδης Λτδ [2011] 1 ΑΑΔ 462 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.