Αναφορικά με τoν Α. Χ., Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 31/2022, 29/12/2025

(7)λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης είναι συγκεκριμένα οι ακόλουθοι: « (α) Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν σε καμία περίπτωση οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Νόμο και τη σχετική και/ή καθοδηγητική Νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή για την επιτυχία της παρούσας Αίτησης. (β) Η παρούσα Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και/ή σκοπεί στην πρόκληση εκποίησης κύριας κατοικίας και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court). (γ) Με την παρούσα Αίτηση η Αιτήτρια επιδιώκει την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος παραβλέποντας και/ή καταστρατηγώντας το σκοπό για τον οποίο είναι δυνατό να γίνει επίκληση και/ή χρήση της δικονομικής δυνατότητας για τερματισμό και/ή ακύρωση Διατάγματος επιβολής Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δυνάμει του Ν.65(Ι)/2015. (δ) Η παρούσα Αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή γίνεται κατά παράβαση του Νόμου και της σχετικής και/ή καθοδηγητικής Νομολογίας καθώς η Αιτήτρια απέτυχε να παρουσιάσει στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι οι πληρωμές δεν τηρήθηκαν, ή τουλάχιστον ότι εξάντλησαν τα περιθώρια διαπραγμάτευσης με τον Χρεώστη ή/και τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας. (ε) Οι περισσότεροι ισχυρισμοί που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Δημήτρη Χριστοφίδη η οποία συνοδεύει την παρούσα Αίτηση, είναι άσχετοι καθότι αφορούν ισχυρισμούς οι οποίοι δεν είναι καθοριστικοί σχετικά με το κατά πόσον το Σεβαστό Δικαστήριο θα αποφασίσει να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα και/ή είναι ισχυρισμοί οι οποίοι δεν θα επηρεάσουν και/ή δεν θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση της παρούσας Αίτησης. (στ) Η παρούσα αίτηση δεν είναι δικαιολογημένη και αντίκειται στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της ισότητας των όπλων. (ζ) Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην αξίωση των εξόδων της παρούσας Αίτησης. » Η ένσταση βασίζεται στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 (Ν.65(Ι)/2015) και τις τροποποιήσεις αυτού και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 28, 32, 33, 35, 37, 38, 39, 40-71, 72-77, στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016 (5/2016) άρθρα 4, 5, 10, 15, 16, 22-24 και 28, στον περί Πτωχεύσεως Νόμο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23 και 26, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ. 8, θ.2, Δ.39, Δ. 48 θ.1-9, 11, 12, Δ.57, Δ. 64, στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες, στη Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου και στην επί του θέματος Νομολογία. Η ένσταση δε, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Ιερόπουλου, ο οποίος είναι Σύμβουλος Αφερεγγυότητας και ως αναφέρει γνωρίζει τα γεγονότα. Από δικής του πλευράς βεβαίως, ο μάρτυρας υποστηρίζει ότι υπό τις περιστάσεις δεν δικαιολογείται ο τερματισμός του επίδικου ΠΣΑ και πως η αίτηση των Αιτητών θα πρέπει να απορριφθεί. Επιχειρηματολογία των συνηγόρων - Γραπτές αγορεύσεις Οι θέσεις των δύο πλευρών, περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων τους. Οι αγορεύσεις έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο να παραθέσω εδώ ό,τι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους και θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω, αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Νομική πτυχή Η επίδικη αίτηση εδράζεται κυρίως στις πρόνοιες του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου του 2015 (Ν.65(Ι)/2015-στο εξής ο Νόμος)[1]. Σύμφωνα με τα γεγονότα, η παρούσα υπόθεση αφορά αίτηση για τερματισμό μη συναινετικού ΠΣΑ. Τα μη συναινετικά ΠΣΑ διέπονται από τα άρθρα 72-77 του Νόμου. Επισημαίνεται όμως εδώ ότι σύμφωνα με το άρθρο 77 του Νόμου: «Οι διατάξεις των άρθρων 62 έως 71 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν σε Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής το οποίο επιβάλλεται κατόπιν διατάγματος δικαστηρίου, σύμφωνα με τον παρόντα Τίτλο, τηρουμένου του όρου ότι οποιαδήποτε αλλαγή στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής θα εφαρμόζεται μόνο κατόπιν έκδοσης σχετικού διατάγματος δικαστηρίου.» Ως εκ τούτου, σε μη συναινετικό ΠΣΑ εφαρμόζονται κατ' αναλογία και οι πρόνοιες των άρθρων 68 και 69 του Νόμου, τα οποία αφορούν τη δυνατότητα τερματισμού ενός ΠΣΑ. Πιο συγκεκριμένα, τα άρθρα 68 και 69 του Νόμου προνοούν τα ακόλουθα: « Αίτηση στο δικαστήριο για τερματισμό Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής 68.-

(1)Χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 65, καθορισμένος πιστωτής ή σύμβουλος αφερεγγυότητας δύνανται, σε σχέση με Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής καθ' οιονδήποτε χρόνο κατά τον οποίο το σχέδιο βρίσκεται σε ισχύ, να αποταθεί στο δικαστήριο και να αιτηθεί τον τερματισμό του, για τους πιο κάτω λόγους: (α) Ο χρεώστης δεν συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις ή τα καθήκοντά του, τα οποία επιβάλλει η διαδικασία Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (β) ο χρεώστης έχει καταδικαστεί για αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο μετά από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (γ) ο χρεώστης παραλείπει να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του για την καταβολή πληρωμών όπως αυτές προκύπτουν από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής για περίοδο που υπερβαίνει τους τρεις

(3)μήνες· (δ) ο χρεώστης δεν προέβηκε στις απαραίτητες ενέργειες που απαιτούνταν για την εφαρμογή οποιασδήποτε προϋπόθεσης ή όρου του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (ε) ο χρεώστης αρνήθηκε παράλογα να συγκατατεθεί σε τροποποίηση του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής.

(2)Για τους σκοπούς της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1), ο χρεώστης παραλείπει να καταβάλει τις πληρωμές για περίοδο που υπερβαίνει τους τρεις

(3)μήνες, όταν: (α) Στην αρχή της περιόδου των τριών

(3)μηνών η οποία λήγει αμέσως πριν από την ημέρα κατά την οποία γίνεται ή αίτηση δυνάμει του εδαφίου

(1), δεν έχει καταβληθεί μία ή περισσότερες από τις πληρωμές που προβλέπονται στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· και (β) σε καμία χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου των πιο πάνω αναφερόμενων τριών

(3)μηνών δεν καταβλήθηκαν οποιεσδήποτε πληρωμές.

(3)Κατά την ακρόαση αίτησης που υποβάλλεται δυνάμει του εδαφίου

(1), το δικαστήριο δύναται- (α) να απορρίψει την αίτηση· (β) να τερματίσει το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· ή (γ) να διατάξει τον σύμβουλο αφερεγγυότητας να ετοιμάσει πρόταση για την τροποποίηση του Σχεδίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 64.

(4)Σε περίπτωση που το δικαστήριο εκδίδει απόφαση σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(3)- (α) ο Πρωτοκολλητής του δικαστηρίου κοινοποιεί την απόφαση στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας· και (β) η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας όταν λάβει γνώση της απόφασης ειδοποιεί το χρεώστη, τον σύμβουλο αφερεγγυότητας και τους καθορισμένους πιστωτές ως προς την απόφαση του δικαστηρίου.

(5)Όταν το δικαστήριο αποφασίζει, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(3)να τερματίσει το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, κατά τη λήψη της ειδοποίησης για τον τερματισμό σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(4), καταγράφει το γεγονός του τερματισμού του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής στο Μητρώο Προσωπικών Σχεδίων Αποπληρωμής.

(6)Σε περίπτωση που το δικαστήριο αποφασίζει, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(3)να τερματίσει το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, τα αποτελέσματα που προβλέπονται στο άρθρο 61 του παρόντος Νόμου παύουν να ισχύουν. Αποτυχία και τερματισμός Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής 69.-

(1)Σε περίπτωση που ο χρεώστης παρουσιάσει καθυστέρηση στις πληρωμές του, όπως αυτές προκύπτουν από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, για περίοδο έξι

(6)μηνών, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής τεκμαίρεται ότι έχει αποτύχει και τερματίζεται, όταν o σύμβουλος αφερεγγυότητας ενημερώνει την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και το χρεώστη για το γεγονός αυτό.

(2)Για τους σκοπούς του εδαφίου

(1), χρεώστης θεωρείται ότι παρουσιάζει καθυστέρηση στις πληρωμές του για περίοδο έξι

(6)μηνών, σε οποιαδήποτε ημερομηνία, εάν- (α) κατά την αρχή της περιόδου των έξι

(6)μηνών, η οποία λήγει αμέσως πριν από την εν λόγω ημερομηνία, μία ή περισσότερες πληρωμές σε σχέση με το χρέος καθίστανται απαιτητές από το χρεώστη σύμφωνα με τους όρους του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· και (β) σε καμία χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της εξάμηνης περιόδου δεν ικανοποιήθηκαν οποιεσδήποτε υποχρεώσεις σε σχέση με τέτοιες πληρωμές.

(3)Σε περίπτωση που η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας ενημερώνεται για αθέτηση εκπλήρωσης υποχρέωσης πληρωμής σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1), καταγράφει τέτοια αθέτηση εκπλήρωσης του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής στο Μητρώο Προσωπικών Σχεδίων Αποπληρωμής.» Συνεπώς, ως προκύπτει, με βάση το άρθρο 68, ο καθορισμένος πιστωτής ή ο σύμβουλος αφερεγγυότητας δύναται να ζητήσει τον τερματισμό του ΠΣΑ για τους συγκεκριμένους λόγους που καταγράφονται, ενώ με το άρθρο 69 εισάγεται στο νόμο ένα τεκμήριο αποτυχίας του ΠΣΑ, που οδηγεί σε τερματισμό του εφόσον ο σύμβουλος φερεγγυότητας ενημερώσει την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και τον χρεώστη για το γεγονός αυτό. Με αυτά υπόψη, ό,τι χρειάζεται να επισημανθεί εδώ είναι κατ' αρχάς πως με βάση όσα αναφέρονται κατωτέρω, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι Αιτητές εν προκειμένω είναι καθορισμένοι πιστωτές[2] - κάτι που εξάλλου δεν αμφισβητείται - και πως είχαν δικαίωμα με βάση το άρθρο 68 να ζητήσουν τον τερματισμό του ΠΣΑ. Από εκεί και πέρα, η άλλη επισήμανση που θα πρέπει να γίνει πριν το Δικαστήριο προχωρήσει στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, είναι πως κατά την κρίση μου ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας εν προκειμένω και κατ' επέκταση ο Χρεώστης, προσεγγίζει λανθασμένα το ζήτημα με την ανάλυση στην οποία προβαίνει, διότι η όλη επιχειρηματολογία του βασίζεται στις πρόνοιες του άρθρου 69 και όχι σε αυτές του άρθρου

1. Επαναλαμβάνω ότι το άρθρο 69 εισάγει ένα τεκμήριο αποτυχίας του ΠΣΑ και ο σύμβουλος με βάση αυτό δύναται να προχωρήσει ανάλογα. Προφανώς δε, ο ίδιος δεν θεωρεί πως έχει αποτύχει το ΠΣΑ και δεν έχει προχωρήσει σε τερματισμό του σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου. Όμως, οι Αιτητές στην παρούσα ζητούν τον τερματισμό με βάση το άρθρο 68, το οποίο όπως αναφέρθηκε τους δίνει και το δικαίωμα να προσφύγουν στο Δικαστήριο για τέτοιο τερματισμό και είναι σε αυτό το πλαίσιο που θα πρέπει να εξεταστεί η αίτηση. Ως προς τη διαδικασία της αίτησης που καταχωρείται δυνάμει του άρθρου 68, σχετικός είναι ο Κ.21 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2016 (αρ.5/2016). Εξέταση της Αίτησης Έχω μελετήσει με προσοχή όλη τη μαρτυρία που ευρίσκεται ενώπιον μου, η οποία υποστηρίζει την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα και βεβαίως όσα ανέφεραν οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, σε συνάρτηση με την αίτηση ημερ.4/4/2023 στο πλαίσιο της οποίας επιβλήθηκε στους πιστωτές το επίδικο ΠΣΑ αλλά και το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης εν γένει[3]. Κατ' αρχάς, πριν υπεισέλθω στα επιμέρους ζητήματα που τίθενται και χρήζουν εξέτασης, σημειώνω ότι όπως προκύπτει από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, στο πλαίσιο της παρούσας αποτελούν παραδεκτά και ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα τα ακόλουθα:
2. Οι λογαριασμοί που αναφέρονται κατωτέρω και οι οποίοι αποτελούν, μεταξύ άλλων, αντικείμενα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης ΠΣΑ αλλά και της επίδικης Αίτησης και οι πιστώσεις σε αυτούς, παραχωρήθηκαν από την Τράπεζα Κύπρου.
3. Οι Αιτητές είναι εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων με έδρα στη Λευκωσία και έχουν αδειοδοτηθεί προς τούτο και εποπτεύονται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου (βλ. Τεκμήριο 2 στην αίτηση).
4. Κατ' εφαρμογή του Άρθρου 18 του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν. 169(Ι)/2015), ως έχει τροποποιηθεί, και δυνάμει των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε την 4/6/2021 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Αίτηση Αρ. 320/2021, βάσει των Άρθρων 198 - 200 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, μεταξύ άλλων, πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες βρίσκονταν στις οριστικές καθυστερήσεις της Τράπεζας Κύπρου, καθώς και οι οιασδήποτε μορφής εξασφαλίσεις αυτών, περιλαμβανόμενων και των επίδικων διευκολύνσεων καθώς και των σχετικών εξασφαλίσεων, εγγυήσεων και των επίδικων υποθηκών, έχουν μεταβιβαστεί στους Αιτητές (βλ. Τεκμήριο 3 στην αίτηση).
5. Ως εκ των ανωτέρω, όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Τράπεζας Κύπρου βάσει αυτών, έχουν τοιουτοτρόπως μεταβιβαστεί στους Αιτητές, οι οποίοι έχουν αυτόματα αντικαταστήσει και υποκαταστήσει την Τράπεζα Κύπρου στην παρούσα Αίτηση και σε ότι αφορά τους επίδικους λογαριασμούς.
6. Ως διαφαίνεται και από το ΠΣΑ 31/2022 (βλ. Τεκμήριο 5 στην αίτηση), ο Χρεώστης είναι και ήταν προ της έναρξης της διαδικασίας υποβολής ΠΣΑ, οφειλέτης και συνοφειλέτης με την σύζυγο του στους πιο κάτω λογαριασμούς: i. Αρ. Λογαριασμού .100 (.374), ο οποίος αφορά Στεγαστικό Δάνειο, και ii. Αρ. Λογαριασμού .259 (.404), ο οποίος αφορά Σύμβαση Δανείου. Επίσης, ήταν μαζί με τη σύζυγο του εγγυητές ή και οφειλέτες δυνάμει εγγύησης στο Λογαριασμό .857 (.034), ο οποίος αφορά εταιρικό δάνειο.
7. Οι Αιτητές προέβησαν σε ένορκη δήλωση επαλήθευσης χρέους στις 13/1/2023 (βλ. Τεκμήριο 6 στην αίτηση) και τα διεκδικούμενα ποσά δεν αμφισβητούνται.
8. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του ΠΣΑ (βλ. Τεκμήριο 5 στην αίτηση), η αποπληρωμή του χρέους προς τους Αιτητές «να είναι ανά έτος για τα επόμενα πέντε έτη: 11 μηνιαίες δόσεις των €1.242,02 όπου θα καλύπτονται οι τόκοι προς €497,98 και κεφάλαιο προς €744,03 και μια εφάπαξ δόση των €25.000 κάθε Δεκέμβριο. Μετά τα πέντε έτη, για ακόμα δύο έτη να συνεχίσει η αποπληρωμή με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή 11 μηνιαίες δόσεις των €1.242,02 και η δόση Δεκεμβρίου ύψους €25.000, εκτός εάν μπορέσει να καταβληθεί ολόκληρο το υπόλοιπο ως εφάπαξ ποσό προς εξόφληση.» Ως επίσης προνοείται «Η πρώτη δόση προς τους πιστωτές θα πληρωθεί στο τέλος του μήνα μετά την επικύρωση ή την επιβολή του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής από το Δικαστήριο. Όλες[4] επόμενες δόσεις θα πληρώνονται το τέλος κάθε επόμενου μήνα. Σε περίπτωση ένστασης στο να τεθεί σε ισχύ το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, ή αίτησης ακύρωσης του διατάγματος επιβολής του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, οι πληρωμές δόσεων προς τους πιστωτές θα αρχίσουν ένα μήνα μετά την ημερομηνία της τελεσίδικης απόφασης του Δικαστηρίου. Κατά την διάρκεια της εξέτασης από το Δικαστήριο της ένστασης ή αίτησης ακύρωσης, όλες οι προβλεπόμενες πληρωμές από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής θα κατατίθενται στον λογαριασμό διαχείρισης ΠΣΑ που τηρείται, από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, σε αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα και θα καταβληθούν στους πιστωτές μετά την αποκοπή οποιωνδήποτε τελών, εξόδων και πληρωμών ..». Στην προκειμένη περίπτωση, μετά την επίδοση του διατάγματος επιβολής του ΠΣΑ ημερ.27/4/2023, οι Αιτητές προσέφυγαν στο Δικαστήριο για την ακύρωση του διατάγματος και η αίτηση τους απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου (υπό διαφορετική σύνθεση) στις 7/2/
9. Η εν λόγω απόφαση έχει εφεσιβληθεί από τους Αιτητές.
10. Στις 6/3/2025, οι Αιτητές απέστειλαν ηλεκτρονικό μήνυμα στον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας σε σχέση με την οφειλή ποσού €29.968, συμπεριλαμβανομένης της δόσης Δεκεμβρίου 2024 ύψους €25.000, δίνοντας διορία δύο εβδομάδων για την καταβολή του. Ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας απάντησε την 11/3/2025 δεχόμενος ότι το εφάπαξ ποσό των €25.000 δεν καταβλήθηκε, υποστηρίζοντας όμως ότι όλες οι υπόλοιπες πληρωμές γίνονταν ανελλιπώς (βλ. Τεκμήριο 8 στην αίτηση). Έρχομαι τώρα στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Αποτελεί θέση των Αιτητών ότι κατά παράβαση του άρθρου 68

(1)(α), ο Χρεώστης δεν έχει συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις ή τα καθήκοντά του, τα οποία επιβάλλει η διαδικασία Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής. Όπως προκύπτει δε από τη μελέτη της μαρτυρίας που υποστηρίζει την αίτηση, η ισχυριζόμενη παράλειψη συμμόρφωσης εστιάζει στη μη καταβολή συγκεκριμένων πληρωμών που προκύπτουν από το σχέδιο αποπληρωμής. Αυτό που παρατηρώ όμως, είναι πως για το ζήτημα της μη συμμόρφωσης ένεκα μη καταβολής πληρωμών, ο νομοθέτης έχει προνοήσει κατά συγκεκριμένο τρόπο στο άρθρο 68

(1)(γ) και μάλιστα για να θεωρείται πως παρέλειψε να συμμορφωθεί θα πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις του εδαφίου 2 του άρθρου 68. Συναφώς, το ζήτημα που εγείρεται δεν μπορεί να εξεταστεί μέσα από τη διάταξη του άρθρου 68

(1)(α), η οποία φαίνεται ότι αφορά περιπτώσεις παράλειψης ενός χρεώστη να συμμορφωθεί με κάποιες υποχρεώσεις ή καθήκοντα του γενικότερα. Τούτο, θα μπορούσε προφανώς να γίνει εάν απουσίαζε η παράγραφος (γ) του εδαφίου 1 και το εδάφιο 2, μέσα από τα οποία ο νομοθέτης επέλεξε συνειδητά να ρυθμίσει κατά ειδικό και περιοριστικό τρόπο πότε θεωρείται ότι ο χρεώστης παρέλειψε να συμμορφωθεί λόγω μη καταβολής πληρωμών, όπως αυτές προκύπτουν από το ΠΣΑ. Με αυτά υπόψη, σημειώνω πως όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, το διάταγμα για την επιβολή του ΠΣΑ στους πιστωτές εκδόθηκε στις 27/4/

1. Με βάση τις πρόνοιες του ΠΣΑ, οι δόσεις θα ξεκινούσαν στο τέλος του μήνα που ακολουθούσε την επιβολή του ΠΣΑ, ήτοι στο τέλος Μαΐου
2. Σε περίπτωση όμως καταχώρησης αίτησης ακύρωσης, προνοείτο ότι όλες οι πληρωμές θα κατατίθεντο σε λογαριασμό διαχείρισης του ΠΣΑ που θα τηρείτο από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας και θα καταβάλλονταν στους πιστωτές, μετά την έκδοση απόφασης με την οποία η αίτηση θα απορριπτόταν, ενώ ακολούθως θα άρχιζαν οι πληρωμές ένα μήνα μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές μετά την επίδοση του διατάγματος επιβολής του ΠΣΑ και συγκεκριμένα στις 23/5/2023, προέβησαν στην καταχώρηση αίτησης ακύρωσης του και η αίτηση τους απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου (υπό διαφορετική σύνθεση) στις 7/2/
3. Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη, προκύπτει ότι, μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ.7/2/2024, ο Χρεώστης όφειλε να καταθέσει τις δόσεις που, βάσει των προνοιών του ΠΣΑ, θα έπρεπε να βρίσκονται κατατεθειμένες στον λογαριασμό που τηρούσε ο Σύμβουλος μέχρι και τον Φεβρουάριο 2024, και να συνεχίσει την καταβολή των δόσεων, αρχίζοντας από τις αρχές Μαρτίου
4. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του Συμβούλου Αφερεγγυότητας στην προτελευταία παράγραφο της παραγράφου 11 της ένορκης του δήλωσης, ότι οι δόσεις ξεκίνησαν από τον Μάρτιο του 2024 και όχι από το
5. Εξάλλου, δεν παρέχεται οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση αναφορικά με την καταβολή ποσού €34.936,16 στις 26/3/2024, ποσό το οποίο εύλογα συνδέεται και με δόσεις που αφορούσαν το έτος
6. Με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και μελετώντας με προσοχή τις πρόνοιες του ΠΣΑ, θεωρώ ότι η ορθή προσέγγιση αναφορικά με την καταβολή του εν λόγω ποσού προβάλλεται από τους Αιτητές. Το εν λόγω ποσό αντιστοιχεί σε οκτώ

(8)μηνιαίες δόσεις εκ €1242,02 εκάστη, πλέον τη δόση Δεκεμβρίου

1. Συνεπώς, με την εν λόγω καταβολή εξοφλήθηκαν όλες οι δόσεις μέχρι και τον Ιανουάριο 2024, συμπεριλαμβανομένης και της αυξημένης δόσης του Δεκέμβρη
2. Από εκεί και πέρα, μέχρι και την καταχώρηση της επίδικης αίτησης στις 2/4/2025, ο Χρεώστης προέβη σε επιπρόσθετες καταβολές, όπως αυτές επιβεβαιώνονται από τη συνδυασμένη ανάγνωση του Τεκμηρίου 7 της αίτησης και του Τεκμηρίου 1 της ένστασης[5]. Ειδικότερα, εντός του 2024, καταβλήθηκαν επτά

(7)μηνιαίες δόσεις εκ €1242,02 εκάστη[6], ενώ κατά την περίοδο από 10/2/2025 έως 31/3/2025[7] καταβλήθηκε συνολικό ποσό €10.726,36 που αντιστοιχεί σε 6 μηνιαίες δόσεις εκ €1242,02 εκάστη, πλέον ποσό €3,274,

1. Υπό το φως των πιο πάνω, προκύπτει ότι, κατά τον χρόνο καταχώρησης της επίδικης αίτησης, είχαν πραγματοποιηθεί συνεχείς καταβολές μέχρι και τον Μάρτιο
2. Η διαπίστωση αυτή αφορά την ύπαρξη πληρωμών κατά το επίδικο χρονικό διάστημα και δεν συνεπάγεται ότι κάθε μεμονωμένη δόση είχε εξοφληθεί πλήρως κατά τον ακριβή χρόνο που καθίστατο πληρωτέα. Σε σχέση με τη δόση Δεκεμβρίου 2024, προκύπτει ότι παρέμεινε ανεξόφλητο ποσό ύψους €21.725,76 (€25.000 - €3,274,24). Με αυτά υπόψη, δεν με βρίσκει σύμφωνο η κατάληξη του Χριστοφίδη στην παράγραφο 22 της ένορκης του δήλωσης του περί οφειλής ουσιαστικά του ποσού των €25.000, μειωμένου κατά €31,
3. Ως προς την παραδοχή του Συμβούλου Αφερεγγυότητας στο ηλεκτρονικό του μήνυμα προς τους Αιτητές ημερ. 11/3/2025 (βλ. Τεκμήριο 8 στην αίτηση), ότι οφειλόταν το ποσό των €25.000 που αφορά τη δόση Δεκεμβρίου 2024, επισημαίνεται ότι το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα απεστάλη πριν την πληρωμή ποσού €5.000 στις 19/3/2025 και ποσού €3.242,32 στις 31/3/2025, καταβολές που διαφοροποίησαν την εικόνα μέχρι και τις 31/3/
4. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του τελευταίου περί καταβολής του ποσού κατά 68% συνυπολογίζει και μεταγενέστερες πληρωμές που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1 της ένστασης. Εν πάση περιπτώσει, κατά την κρίση μου, το κρίσιμο ζήτημα για τους σκοπούς του άρθρου 68

(1)(γ) σε συνδυασμό με το άρθρο 68

(2)του Ν.65(Ι)/2015 δεν είναι απλώς η ύπαρξη ανεξόφλητης οφειλής, ούτε το ακριβές ύψος αυτής, αλλά κατά πόσο στοιχειοθετείται παράλειψη καταβολής οποιωνδήποτε πληρωμών για περίοδο που υπερβαίνει τους τρεις

(3)μήνες, όπως η έννοια αυτή εξειδικεύεται ρητά στο εδάφιο

(2). Η χρήση από τον νομοθέτη του όρου «οποιεσδήποτε πληρωμές» δεν επιτρέπει περιοριστική ερμηνεία ούτε διάκριση μεταξύ ουσιωδών και μη ουσιωδών καταβολών. Από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού προκύπτει ότι, μέχρι και τις 31/3/2025, ο Χρεώστης προέβαινε σε καταβολές χρηματικών ποσών, μέρος των οποίων αφορούσε και την οφειλή της δόσης Δεκεμβρίου 2024. Υπό τα δεδομένα αυτά, δεν προκύπτει περίοδος τριών

(3)συνεχών μηνών κατά την οποία να μην έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό από τον Χρεώστη. Υπό το φως των ρητών και σαφών προνοιών του άρθρου 68

(2), η ύπαρξη τέτοιων πληρωμών αποκλείει τη στοιχειοθέτηση της προϋπόθεσης περί μη συμμόρφωσης για περίοδο που υπερβαίνει τους τρεις

(3)μήνες. Τέλος, σημειώνω ότι από το Τεκμήριο 1 της ένστασης προκύπτει ότι πραγματοποιήθηκαν και μεταγενέστερες καταβολές - καλύπτοντας ουσιαστικά τις επόμενες δόσεις πλέον μέρος της δόσης Δεκεμβρίου 2024 -, γεγονός που αναφέρεται αποκλειστικά επιβεβαιωτικά της ύπαρξης πληρωμών και χωρίς να επηρεάζει την εφαρμογή του άρθρου 68

(2). Εν κατακλείδι, ενόψει των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, θεωρώ πως η αίτηση δεν στοιχειοθετείται και θα πρέπει να απορριφθεί. Έχοντας καταλήξει επί της ουσίας της αίτησης, δεν κρίνεται αναγκαία η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης που περιλαμβάνονται στην ένσταση του Χρεώστη. Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης €1.900.- συμπεριλαμβανομένων ΦΠΑ και πραγματικών εξόδων επιδικάζονται υπέρ του Καθ'ου η αίτηση/Χρεώστη και εναντίον των Αιτητών. (Υπ.) Μιχάλης Παπαθανασίου Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Για μια γενική αναφορά στις πρόνοιες και τους σκοπούς του Νόμου και ειδικότερα στις προϋποθέσεις που καθορίζει, προκειμένου να εγκριθεί και εφαρμοστεί αίτημα για ΠΣΑ, βλέπε Hellenic Public Company Limited v. Δημητράκη Αναστασίου, Πολ.Έφ. Ε129/22, ημερ.18/1/2024. [2] Με βάση την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 2 του Νόμου «καθορισμένος πιστωτής», σε σχέση με προστατευτικό διάταγμα, σημαίνει πιστωτή που καθορίζεται σε προστατευτικό διάταγμα το οποίο βρίσκεται σε ισχύ, ως πρόσωπο στο οποίο οφείλεται συγκεκριμένο χρέος και, σε σχέση με Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, σημαίνει πιστωτή, μέρος σε Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που έχει επικυρωθεί ή επιβληθεί από το δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφαλαίου 2, του Τρίτου Μέρους και το οποίο βρίσκεται σε ισχύ· [3] Ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να αντλήσει πληροφόρηση από τον φάκελο της υπόθεσης βλ. Κύπρος Γεωργίου v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)

(1999)1 ΑΑΔ

1. [4] Sic - Λείπει το άρθρο. [5] Η ανάγνωση του οποίου καταδεικνύει ότι η αναφορά των συνηγόρων των Αιτητών στην αγόρευση τους [βλ. παρ.19 (α)] ότι «τα έγγραφα παρατίθενται με συγχυσμένη σειρά», είναι ορθή. Το Δικαστήριο δε, θα αρκεστεί να πει ότι είναι τουλάχιστον απαράδεκτό να παρουσιάζεται το Τεκμήριο κατ' αυτό τον τρόπο και να μην κατατίθενται τα έγγραφα με μια χρονολογική σειρά για να γίνει εύκολα κατανοητό τι ποσό πληρώθηκε και πότε. [6] 2/5/24, 3/6/24, 8/7/24, 31/7/24, 9/9/24, 10/10/24 και 7/11/
2. [7] 10/2/2025, 26/2/2025, 19/3/2025 και 31/3/
3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο