← Κύπρος

KOLIZE HOLDING LIMITED ν. MIKHAIL DMITRIEVICH, Αρ. Aπαίτησης 397/2024, 17/12/2025

KOLIZE HOLDING LIMITED ν. MIKHAIL DMITRIEVICH, Αρ. Aπαίτησης 397/2024, 17/12/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αρ. Aπαίτησης 397/2024 (iJustice) ΣΕ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ Μεταξύ: KOLIZE HOLDING LIMITED Aπαιτήτριας και MIKHAIL DMITRIEVICH Καθ' ου η Απαίτηση και ONEXIM HOLDINGS LIMITED Καθ' ου η Απαίτηση και FLISTER LIMITED Καθ' ου η Απαίτηση ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ Μεταξύ: KOLIZE HOLDING LIMITED Aπαιτήτριας και

  1. MIKHAIL DMITRIEVICH
  2. ONEXIM HOLDINGS LIMITED
  3. FLISTER LIMITED Καθ' ων η Απαίτηση ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20/12/2024 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων 17 Δεκεμβρίου 2025 Εμφανίσεις: Για τους Απαιτητές - Αιτητές: κ. Γ. Μίτλετον για κ.κ. Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Απαίτηση 1, 2 και 3 - Καθ' ων η αίτηση: κ. Μ. Κυπριανού για κ.κ. Michael Kyprianou & Co LLC EΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Απαιτητές αξιώνουν, με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο διαιτητική απαίτηση, Διάταγμα και/ή Άδεια του Δικαστηρίου για εγγραφή και/ή αναγνώριση και/ή εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης ημερ. 09.05.2024 που εκδόθηκε στα πλαίσια της διαδικασίας Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας με αριθμό 225601 από το Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (Partial Final Award), μετά των προσθηκών αυτής ημερ. 28.06.2024 (First Addendum to the Partial Final Award) και ημερ. 23.07.2024 (Second Addendum to the Partial Final Award) καθώς επίσης της Διαιτητικής Απόφασης ημερ. 10.09.2024 αναφορικά με τα έξοδα (Final Award on Costs). Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της πιο πάνω Απαίτησης, δηλαδή στις 20/12/2024, οι Απαιτητές (από τώρα και στο εξής «οι Αιτητές») καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία αξιώνουν παγοποιητικά διατάγματα εναντίον των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η απαίτηση 1 και 2 μέχρι αξίας €24.089.807,71 και εναντίον της καθ' ης η απαίτηση 3, όπως η τελευταία μη αποξενώσει και/ή μειώσει την αξία των περιουσιακών της στοιχείων μέχρι την αξία του παγοποιηθέντος ποσού συμπεριλαμβανομένων μετοχών και ιδιοκτησιακών συμφερόντων που κατέχει σε συγκεκριμένες Γαλλικές θυγατρικές της εταιρείες (βλ. αιτητικά 1 και 2). Αξιώνεται, περαιτέρω, ενδιάμεσο διάταγμα αποκάλυψης των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η απαίτηση 1, 2 και 3 (βλ. αιτητικό 3). Κατά τις 03/01/2025, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς τα παγοποιητικά διατάγματα, ως τα αιτητικά 1 και 2 της αίτησης και διέταξε την επίδοση της αίτησης, σε σχέση με το αιτητικό
  4. Η αίτηση υποστηρίζεται από δύο ένορκες ομολογίες του κ. Andriy Bychkov ημερ. 20/12/2024, δικηγόρου στο Aγγλικό δικηγορικό γραφείο Humphries Kerstetter LLP, το οποίο εκπροσώπησε τους αιτητές σε διαιτησία ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (LCIA) εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, στις οποίες εκθέτει τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση και υποστηρίζει το κατ' επείγον αυτής. Συνοπτικά, ο ενόρκως δηλών αναφέρεται και επισυνάπτει ως τεκμήρια πιστοποιημένα πιστά αντίγραφα της διαιτητικής απόφασης ημερ. 09/05/2024 και τις προσθήκες που έγιναν σε αυτήν, ημερομηνίας 28/06/2024 και 23/07/2024 από το διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου καθώς επίσης πιστοποιημένο πιστό αντίγραφο της απόφασης για τα έξοδα. Ως, ο ενόρκως δηλών, εξηγεί η Κύρια Αίτηση προωθείται στην Κύπρο, επειδή ο καθ' ου η αίτηση 1 κατέχει περιουσιακά στοιχεία υπό μορφή μετοχών στην καθ' ης η αίτηση 3, κυπριακή εταιρεία και επειδή είναι η κατοικία της καθ' ης η αίτηση 2, οι μετοχές της οποίας, επίσης, κατέχονται από τον καθ' ου η αίτηση
  5. Η αιτήτρια είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που έχει συσταθεί σύμφωνα με τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο καθ' ου η αίτηση 1 είναι διπλής υπηκοότητας, της Ρωσικής Ομοσπονδίας και του Ισραήλ. Ο ίδιος είναι ο ιδρυτής και ο μοναδικός τελικός δικαιούχος του Ομίλου Onexim, μιας εταιρικής κατοχικής δομής για ορισμένα από τα επιχειρηματικά του στοιχεία. Η καθ' ης η αίτηση 2, είναι εταιρεία χαρτοφυλακίου και επενδύσεων που έχει συσταθεί σύμφωνα με τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο καθ' ου η αίτηση 1 είναι ο εγγεγραμμένος μέτοχος του 100% του μετοχικού της κεφαλαίου και η οποία υπηρέτησε ως η βασική εταιρεία χαρτοφυλακίου του καθ' ου η αίτηση 1 για το χαρτοφυλάκιο των επιχειρήσεων του στο εξωτερικό. Σε διάφορα χρονικά διαστήματα η καθ' ης η αίτηση 2 κατείχε επιχειρηματικά συμφέροντα στους χρηματοοικονομικούς, ασφαλιστικούς, εξορυκτικούς τομείς, μέσα ενημέρωσης και ακινήτων, ωστόσο πολλά από αυτά τα συμφέροντα έχουν πωληθεί τα τελευταία χρόνια, ενώ τα άλλα φαίνεται να έχουν μεταβιβαστεί σε οντότητες υπό κοινή ιδιοκτησία, συμπεριλαμβανομένου του πρόσφατου επαναπατρισμού περιουσιακών στοιχείων στη Ρωσία. Η καθ' ης η αίτηση 3, είναι, επίσης, Κυπριακή εταιρεία, το 100% των μετοχών της οποίας ανήκει απευθείας στον καθ' ου η αίτηση
  6. Η καθ' ης η αίτηση 3, έχει χρησιμοποιηθεί από τον καθ' ου η αίτηση 1 για να οργανώσει την ιδιοκτησία του σε σημαντικά περιουσιακά στοιχεία του τρόπου ζωής του και μέσω αυτής, ο καθ' ου η αίτηση 1 έχει δύο σαλέ που βρίσκονται στην περιφραγμένη κοινότητα του Hameau de Bellecote στο πολυτελές χιονοδρομικό κέντρο του Courchevel, μέσω μιας δομής που αποτελείται από Γαλλικές θυγατρικές. Σε σχέση με τη διαφορά η οποία παραπέμφθηκε σε διαιτησία, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι στις 23 Ιουνίου 2021, η αιτήτρια και η καθ' ης η αίτηση 2 συνήψαν Πράξη Διακανονισμού με σκοπό την αναδιάρθρωση του χρέους της καθ' ης η αίτηση 2 στο ποσό των 40.000.000 Δολαρίων Αμερικής πλέον τόκους, που οφείλονταν στην αιτήτρια, σύμφωνα με προγενέστερη συμβατική ρύθμιση. Σύμφωνα με τους όρους της πιο πάνω Πράξης Διακανονισμού, η καθ' ης η αίτηση 2 συμφώνησε, μεταξύ άλλων, όπως μέχρι τις 30 Ιουνίου 2021 προέβαινε στην πληρωμή ή εξασφάλιση της πληρωμής ποσού 20.000.000 Δολαρίων Αμερικής προς την αιτήτρια, να παραδώσει ή να εξασφαλίσει την παράδοση ενός Χρεογράφου στην αιτήτρια για επιπλέον 20.000.000 Δολάρια Αμερικής πλέον τόκους και να πληρώσει ή να εξασφαλίσει την πληρωμή όλων των τόκων που έχουν συσσωρευτεί μέχρι την ημερομηνία του Χρεογράφου. Περαιτέρω, αναλάμβανε να εξασφαλίσει την εκτέλεση δύο εγγράφων από τον καθ' ου η αίτηση 1 και συγκεκριμένα, μιας Εγγυητικής Πράξης με την οποία ο καθ' ου η αίτηση 1 θα εγγυηθεί προσωπικά το οφειλόμενο χρέος βάση του Χρεογράφου και μια συμφωνία αγοραπωλησίας που θα παρείχε στην αιτήτρια τη δυνατότητα να αγοράσει από τον καθ' ου η αίτηση 1, 395 κοινές μετοχές συγκεκριμένης εταιρείας και η οποία ανήκει στον καθ' ου η αίτηση
  7. Η Πράξη Διακανονισμού, το Χρεόγραφο και η Εγγυητική Πράξη εκτελέστηκαν και παραδόθηκαν ως πράξεις (deeds). Η καθ' ης η αίτηση 2 κατέβαλε το ποσό των 20.000.000 πλέον τους τόκους μέχρι την ημερομηνία του Χρεογράφου αλλά παρέλειψε να προβεί στην πληρωμή του Χρεογράφου και των τόκων. Ο καθ' ου η αίτηση 1, επίσης, παρέλειψε να πληρώσει τα πιο πάνω ποσά δυνάμει της Εγγυητικής Πράξης. Σύμφωνα με τις ρήτρες διαιτησίας που υπήρχαν τόσο στο Χρεόγραφο όσο και στην Εγγυητική Πράξη, η διαφορά παραπέμφθηκε σε διαιτησία ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (ΔΔΔΛ). Ο ενόρκως δηλών, αφού εξηγεί τη διαδικασία που ακολουθήθηκε στο ΔΔΔΛ και στην υπεράσπιση που προώθησαν οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2, αναφέρει ότι στις 09/05/2024 το εν λόγω Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση (βλ. τεκμήριο ΑΒ 1 και ΑΒ2), στην οποία στις 28/06/2024 και 23/07/2024 έγιναν τροποποιήσεις αυτής (πρώτη και δεύτερη προσθήκη, τεκμήρια ΑΒ 3 και ΑΒ 4 καθώς και ΑΒ 5 και ΑΒ 6). Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 θα καταβάλουν άμεσα το ποσό των 20 εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής στην αιτήτρια μαζί με τόκο 5% ετησίως. Κανένας από τους καθ' ων η αίτηση 1 και 2 δεν έχει λάβει μέτρα για να αμφισβητήσει ή να εφεσιβάλει την πιο πάνω Απόφαση Ουσίας. Παρόλα αυτά και παρά την απαίτηση της αιτήτριας, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 δεν έχουν καταβάλει τα πιο πάνω ποσά. Περαιτέρω, το ΔΔΔΛ στις 10/09/2024 εξέδωσε την Απόφαση για τα Έξοδα (τεκμήρια ΑΒ 7 και ΑΒ 8) με την οποία οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διατάχθηκαν να καταβάλουν στην αιτήτρια το ποσό των £107,081.69 σε σχέση με τα έξοδα διαιτησίας που υποβλήθηκε η αιτήτρια πλέον ανατοκισμένους τόκους σε τριμηνιαίες αναλήψεις με επιτόκιο 5% επί του εν λόγω ποσού πλέον £1.300.000 για τα νομικά έξοδα της αιτήτριας πλέον ανατοκισμένους τόκους σε τριμηνιαίες αναλήψεις με επιτόκιο 5% επί του εν λόγω ποσού, μέχρι την πληρωμή. Ούτε αυτή την Απόφαση για τα Έξοδα, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 την εφεσίβαλαν. Πέραν των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στις νομικές διαδικασίες στις οποίες η αιτήτρια εμπλέκεται στην Γαλλία, σχετικά με δύο Σαλέ, ιδιοκτησίας του καθ' ου η αίτηση 1, μέσω της εταιρικής δομής της καθ' ης η αίτηση
  8. Η αιτήτρια επιχειρεί μέσω των Γαλλικών διαδικασιών να εντάξει τα δύο Σαλέ στην ιδιοκτησία του καθ' ου η αίτηση 1 με σκοπό να μπορέσει να εκτελέσει τις διαιτητικές αποφάσεις. Επίσης, η αιτήτρια επιδίωξε να καταχωρήσει και εφαρμόσει τις διαιτητικές αποφάσεις στην Γαλλία και το πρωτοδικείο του Παρισιού εξέδωσε διαταγές με τις οποίες χορηγήθηκε άδεια εκτέλεσης τους. Οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2, άσκησαν έφεση και εκκρεμεί η απόφαση. Ο ενόρκως δηλών, ισχυρίζεται ότι η προσωρινή υποθήκη για το Σαλέ 1, την οποία η αιτήτρια είχε εγγράψει, έχει διαγραφεί και επί του παρόντος η αιτήτρια δεν κατέχει οποιαδήποτε εγγύηση για το ακίνητο αυτό. Για το Σαλέ 2, παρόλο που η αιτήτρια κατέχει επί του παρόντος προσωρινή υποθήκη, αυτό το μέτρο δεν παρέχει επαρκή ασφάλεια, καθότι προηγείται υποθήκη προς όφελος Τράπεζας και μετά την αφαίρεση του ποσού που έχει εξασφαλιστεί υπέρ της Τράπεζας, το υπόλοιπο δεν θα αρκούσε για να καλύψει ολόκληρο το ποσό των αποφάσεων και των τόκων και αφού πρώτα ενσωματωθεί το εν λόγω ακίνητο στην περιουσία του καθ' ου η αίτηση
  9. Επίσης, αυτό μπορεί να αποξενωθεί ή η κατάσταση να περιπλακεί με τυχόν αλλαγή της ιδιοκτησίας οποιασδήποτε από τις εταιρείες που βρίσκονται μεταξύ του καθ' ου η αίτηση 1 και του Σαλέ
  10. Πέραν των πιο πάνω μέτρων στην Γαλλία, η αιτήτρια δεν έχει λάβει μέτρα για επιβολή της απόφασης Ουσίας και των Εξόδων σε οποιαδήποτε άλλη δικαιοδοσία. Ο ενόρκως δηλών, ισχυρίζεται ότι οι καθ' ων η αίτηση έχουν συμμετάσχει σε μια εκστρατεία διασκορπισμού περιουσιακών στοιχείων και αποξένωσης ή επιβάρυνσης, γεγονός που είναι ολοένα και πιο δύσκολο για οποιονδήποτε πιστωτή, όπως είναι η αιτήτρια, να επιβάλει οποιαδήποτε απόφαση εναντίον τους και παραθέτει συγκεκριμένα παραδείγματα βασιζόμενος σε Έκθεση Έρευνας (βλ. τεκμήριο ΑΒ27) που έλαβε η αιτήτρια στις 11/10/2024, μετά από έρευνα που διεξήγαγε η Lacing Limited στα Κυπριακά περιουσιακά στοιχεία του καθ' ου η αίτηση 1, με σκοπό τον προσδιορισμό τους στη δικαιοδοσία της Κύπρου και την αποτύπωση της εξέλιξης της επιχείρησης του καθ' ου η αίτηση 1 στη χώρα, το ιστορικό αποεπένδυσης κυπριακών περιουσιακών στοιχείων και οποιοδήποτε κίνδυνο περαιτέρω διασκορπισμού. Επιπλέον, πολλά από τα περιουσιακά στοιχεία των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 έχουν επανεγκατασταθεί στη Ρωσία, η οποία, όμως, βλάπτει την ικανότητα της αιτήτριας να ανακτήσει το χρέος της καθώς το ρωσικό νομικό σύστημα δεν διευκολύνει την εκτέλεση των Διαιτητικών Αποφάσεων που εκδίδονται από διαιτητικά δικαστήρια «μη φιλικών» δικαιοδοσιών, όπως οι εν προκειμένω Διαιτητικές Αποφάσεις. Η αξία, επίσης, της καθ' ης η αίτηση 3 έχει μειωθεί σημαντικά, σύμφωνα με τις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις για το έτος που έληξε στο 2023 (τεκμήριο ΑΒ9) και έγινε σημαντική απομείωση των μετοχών του καθ' ου η αίτηση 1 σε αυτήν, για αυτό θα πρέπει να διατηρηθεί η μετοχικής της δομή και των υποκείμενων περιουσιακών στοιχείων της, συμπεριλαμβανομένων των Σαλέ. Ο ενόρκως δηλών, ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια έχει αποδείξει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα επίδικα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων του καθ' ου η αίτηση 1 και της καθ' ης η αίτηση 2, προκειμένου η αιτήτρια να μπορέσει να εκτελέσει τις αποφάσεις και ότι η καθ' ης η αίτηση 3 και τα υποκείμενα περιουσιακά τους στοιχεία παραμένουν άθικτα μέχρι την αναγνώριση και την εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων. Ο καθ' ου η αίτηση 1 έχει ήδη συμμετάσχει σε μια εκστρατεία αποξένωσης με πολλούς τρόπους, με αποτέλεσμα τα περιουσιακά του στοιχεία και άλλα πολύτιμα επιχειρηματικά συμφέροντα που κατέχονται στην Κύπρο να μεταβιβάζονται στις εταιρείες χαρτοφυλακίου του εκτός Κύπρου. Ομοίως, η αξία της καθ' ης η αίτηση 2 έχει μειωθεί σημαντικά από την έναρξη της διαιτησίας και πιο πρόσφατα. Υπάρχει σαφής και πραγματικός κίνδυνος, ότι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 θα λάβουν ενεργά μέτρα για τη διάλυση ή την αποξένωση, είτε των μετοχών της καθ' ης η αίτηση 3 είτε των υποκείμενων περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης η αίτηση 3, δηλαδή των μετοχών της στις Γαλλικές θυγατρικές ή των ιδίων των Σαλέ, εν αναμονή της αναγνώρισης και εκτελεστικές διαδικασίες στην Κύπρο. Η πρόθεση των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να μεταφέρουν τα περιουσιακά στοιχεία από την Κύπρο στη Ρωσία όπου η εκτέλεση θα είναι δύσκολη, αν όχι αδύνατη, είναι αυτονόητη και σε τέτοιο βαθμό που απαιτεί δικαστική απαγόρευση για περαιτέρω αποξένωση και διάθεση. Ο ενόρκως δηλών, ισχυρίζεται ότι είναι ανάγκη να διασφαλισθεί το status quo και να αποτραπεί η αποξένωση των μετοχών και των χρημάτων, κάτι το οποίο θα έχει αρνητικές και δυσμενείς συνέπειες στην αιτήτρια, αν επισυμβεί και οι οποίες ξεπερνούν κατά πολύ οποιεσδήποτε πιθανές συνέπειες για τους καθ' ων η αίτηση. Οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση στις 14/04/2025 με την οποία προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
  11. Δεν πληρείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος και/ή η Αιτήτρια καθυστέρησε σημαντικά στην καταχώρηση της αίτησης και/ή δεν δικαιολογείτο η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος σε μονομερή βάση.
  12. Η αιτήτρια απέτυχε να καταδείξει ότι εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση. Ως εκ τούτου δεν πληρούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του Άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60. Ειδικότερα: (α) η αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης που αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως αίτησης θα πρέπει να απορριφθεί αφού κάτι τέτοιο αντίκειται προς τη δημόσια τάξη της χώρας μας. Σχετική είναι η Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων που έχει κυρωθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία δυνάμει του Νόμου 84/1979 και συγκεκριμένα το Άρθρο V
(2)(β) αυτού. (β) Η εκτέλεση της εν λόγω διαιτητικής απόφασης προσκρούει σε διατάξεις δημοσίας τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σχετικό είναι το άρθρο 36
(1)(β)(ii) του Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987 Ν.101/
  1. Η αιτήτρια απέτυχε να καταδείξει ότι εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 3 υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση. Ως εκ τούτου δεν πληρούνται ούτε σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση 3 οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του Άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/
  1. Ειδικότερα: (α) η Καθ' ης η αίτηση 3 δεν ήταν μέρος στη Διαιτησία και δεν εκδόθηκε οποιαδήποτε διαιτητική απόφαση εναντίον της. (β) Δεν υπάρχει καν ισχυρισμός από την Αιτήτρια ότι υπάρχει οποιαδήποτε αιτία αγωγής εναντίον της Καθ' ης η αίτηση
  2. Η Αιτήτρια απέτυχε να καταδείξει ότι ενυπάρχει ο κίνδυνος να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά χωρίς την έκδοση των διαταγμάτων που αιτήθηκε. Ως εκ τούτου δεν πληρείται ούτε η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/
  1. Η Αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε με το καθήκον για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη κατά το μονομερές στάδιο. Ειδικότερα: (α) Σε μια προσπάθεια να παραπλανήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν συνθήκες κατεπείγοντος αναφορικά με την Αίτηση, η Αιτήτρια ανέφερε στο Δικαστήριο, αναληθώς, ότι μόλις πρόσφατα οι Γάλλοι δικηγόροι της είχαν ενημερωθεί για τη διαγραφή της προσωρινής υποθήκης επί του Chalet
  2. (β) Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο τους λόγους για τους οποίους το Γαλλικό δικαστήριο, με την απόφαση ημερομηνίας 15/03/2024, αποφάσισε την άρση της προσωρινής υποθήκης επί του Chalet
  3. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η διαγραφή της υποθήκης οφειλόταν στη δική της αποτυχία να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του Γαλλικού δικαίου, δηλαδή να ασκήσει εμπρόθεσμα αγωγή κατά της SCI Les Crimes και να ειδοποιήσει δεόντως τον Καθ' ου η αίτηση 1 για την καταχώρηση της εν λόγω προσωρινής υποθήκης ώστε να μπορέσει να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του. (γ) Σε σχέση με τις Αγωγές Επανένταξης, η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο τις δυσκολίες επανένταξης των Chalets στην περιουσία του Καθ' ου η αίτηση 1 προκειμένου να καταστούν διαθέσιμα προς εκτέλεση. (δ) Η Αιτήτρια δεν ανάφερε και/ή δεν κατέστηκε σαφές στο Δικαστήριο ότι οι Αγωγές Επανένταξης σχετίζονται αποκλειστικά με την εκτέλεση προσωρινών υποθηκών επί των Chalets στη Γαλλία και ότι, ως εκ τούτου, η ύπαρξη των Αγωγών Επανένταξης δεν θεμελίωνε την ανάγκη έκδοσης των υπό εξέταση διαταγμάτων σε μονομερή βάση στην Κύπρο. Στην πραγματικότητα, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, τα υπό εξέταση διατάγματα συγκρούονται με τις Αγωγές Επανένταξης που η ίδια έχει κινήσει στη Γαλλία. (ε) Παρομοίως, η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι η ύπαρξη της προσωρινής δικαστικής υποθήκης επί του Chalet 1 δεν εμπόδιζε την Αιτήτρια από του να αιτηθεί στην Κύπρο την έκδοση διαταγμάτων παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων κατά των Καθ' ων η αίτηση. Η εν λόγω παράλειψη είναι ουσιώδης διότι εάν το Δικαστήριο γνώριζε το γεγονός αυτό θα έκρινε ότι υπήρξε σημαντική καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης. (στ) Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο δικαστήριο ότι η αποξένωση των Chalets ή η τροποποίηση της εταιρικής δομής που οδηγεί στην ιδιοκτησία τους ήταν αδύνατη μέχρι τις 30/06/2024 λόγω των όρων των δανείων που είχαν χορηγηθεί από την ΕFG και όταν οι όροι αυτοί έπαψαν να ισχύουν δεν υπήρξε καμία προσπάθεια αποξένωσης των Chalets ή αλλαγής της εταιρικής δομής. Αυτή η σειρά γεγονότων δείχνει ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν είχαν πρόθεση να αποξενώσουν τα Chalets ή να αλλάξουν την εταιρική δομή που οδηγεί στην ιδιοκτησία τους, ακόμη και όταν είχαν την ευχέρεια να τα πράξουν. (ζ) Η Αιτήτρια προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο ισχυριζόμενη ψευδώς ότι η αξία της Καθ' ης η αίτηση 3 είχε δήθεν υποστεί σημαντική μείωση αξίας μεταξύ του 2022 και
  4. (η) Η Αιτήτρια απέτυχε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι η Έκθεση Έρευνας, την οποία η ίδια προσκόμισε ως αποδεικτικό στοιχείο της δήθεν αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η αίτηση, αναφέρει στην παράγραφο 3.2 ότι η εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων από τους Καθ' ων η αίτηση λάμβανε χώρα ήδη από το 2014 λόγω των κυρώσεων κατά της Ρωσίας που επεκτάθηκαν περαιτέρω το
  5. Με βάση τα ανωτέρω, η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η αίτηση ήταν εντελώς άσχετη με την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης. Αντιθέτως, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι η εν λόγω εκποίηση αποτελεί δόλια προσπάθεια απόκρυψης και αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων με σκοπό την αποτροπή της εκτέλεσης της Διαιτητικής Απόφασης. (θ) Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο το γεγονός ότι τα περιουσιακά στοιχεία του Καθ' ου η αίτηση 1 είναι ευρέως και δημόσια γνωστά. Και ότι σε πολλά εξ αυτών ο Καθ' ου η αίτηση 1 είναι ο ίδιος ο άμεσος εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης, όπως συμβαίνει με τις μετοχές που κατέχει στις Καθ' ων η αίτηση 2 και
  6. Αντ' αυτού, η Αιτήτρια χρησιμοποίησε ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 προέβη σε δόλια συμπεριφορά με απώτερο στόχο την παρεμπόδιση της εκτέλεσης. (ι) Η Αιτήτρια γνώριζε ήδη από την 18/10/2022 τη μείωση της αξίας της Καθ' ης η αίτηση 3 που σύμφωνα με την Αιτήτρια ήταν μία εκ των περιστάσεων που την ανάγκασαν να προσφύγει στο κυπριακά δικαστήρια για διάταγμα παγοποίησης. (ια) Υπήρξε σοβαρή μη αποκάλυψη από την Αιτήτρια του ζητήματος της φοροδιαφυγής και του γεγονότος ότι ο πραγματικός δικαιούχος της, κ. Ivanov, παραδέχθηκε στη Διαιτησία ότι το Έγγραφο Συγκατάθεσης και η Συμφωνία Διευθέτησης αποτελούσαν μέρος ευρύτερου σχεδίου φοροδιαφυγής με σκοπό την αποφυγή καταβολής φόρων προς την Κυπριακή Δημοκρατία και ουσιαστικά την εξαπάτηση των φορολογικών αρχών της Δημοκρατίας. Γνώση του εν λόγω σχεδίου φοροδιαφυγής θα επηρέαζε αντικειμενικά την κρίση του Δικαστηρίου ως προς το κατά πόσο πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 , δηλαδή κατά πόσον υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Κυρίως Αίτηση. Αυτό διότι η φοροδιαφυγή συνιστά ποινικό αδίκημα κατά το δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας και ως εκ τούτου είναι βάσιμος ο ισχυρισμός ότι η εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο θα πρέπει να απορριφθεί καθώς αυτή είναι αντίθετη προς τη δημόσια τάξη της Δημοκρατίας σύμφωνα με το άρθρο V
(2)(β) του Νόμου 84/1979 και το άρθρο 36
(1)(β)(ii) του Νόμου 101/
  1. (ιβ) Η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι η Καθ' ης η αίτηση 3 δεν ήταν μέρος στη Διαιτησία και πως ως εκ τούτου δεν υφίσταται ξεχωριστή αιτία αγωγής εναντίον της. Περαιτέρω, η Αιτήτρια δεν προέβη σε καμία αναφορά στην αρχή "Chabra" ούτε τεκμηρίωσε κατά πόσο αυτή βρίσκει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση. (ιγ) Η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι, ακόμα και με βάση τη δική της εκτίμηση, η αξία των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η αίτηση 2 είναι σαφώς υπεραρκετή για να ικανοποιήσει τη Διαιτητική Απόφαση. (ιδ) Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ψευδώς ότι η Διαιτητική Απόφαση είναι απίθανο να εκτελεστεί στη Ρωσία καθώς ενδέχεται να θεωρηθεί από τα ρωσικά δικαστήρια ως αντίθετη προς τη ρωσική δημόσια τάξη. (ιε) Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο πληροφορίες σε σχέση με το μερίδιο της Καθ' ης η αίτηση 2 στο Sistema Asia Fund οι οποίες ήταν σχετικές και που θα μπορούσαν να περιέλθουν εις γνώση της εάν η ίδια προέβαινε σε εύλογη έρευνα. Η Αιτήτρια επίσης ισχυρίσθηκε ψευδώς ότι η εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης στη Σιγκαπούρη επί του εν λόγω περιουσιακού στοιχείου της Καθ' ης η αίτηση 2 ενδέχεται να παρεμποδιστεί λόγω κυρώσεων των ΗΠΑ. (ιστ) Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε αναληθώς ότι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είχαν προθεσμία 28 ημερών για να ασκήσουν έφεση επί νομικών ζητημάτων αναφορικά με τη Διαιτητική Απόφαση για την Ουσία και τη Διαιτητική Απόφαση για τα Έξοδα. (ιζ) Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την πρόθεση της (η οποία υλοποιήθηκε τρεις μέρες μετά την καταχώρηση της υπό εξέτασης Αίτησης) να αποταθεί για την εξασφάλιση προσωρινών διαταγμάτων και στη Γαλλία.
  2. Η Αίτηση καταχωρήθηκε κακόβουλα και καταχρηστικά.
  3. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της ακύρωσης του διατάγματος παγοποίησης.
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων.» Η πιο πάνω ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη ομολογία της κας Μικαελένας Κόκκινου, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί στην παρούσα διαδικασία τους καθ' ων η αίτηση 1 -
  5. Συνοπτικά, η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια διαστρέβλωσε τα γεγονότα της υπόθεσης και το ιστορικό της διαφοράς μεταξύ των μερών και απέκρυψε σημαντικές πληροφορίες για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υφίσταντο ειδικές περιστάσεις που δικαιολογούσαν την έκδοση του Διατάγματος Παγοποίησης μονομερώς σε κατεπείγουσα βάση, εξηγώντας τη θέση της. Αφού αναφέρεται στο ιστορικό των σχέσεων του δικαιούχου της αιτήτριας με τον καθ' ου η αίτηση 1 και το πώς προέκυψε η οφειλή της καθ' ης η αίτηση 2 ύψους 40.000.000 προς την αιτήτρια, στη συνέχεια αναφέρεται στην υπεράσπιση των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στη Διαιτησία. Αυτοί προέβαλαν τη θέση ότι η αιτήτρια εκχώρησε το Έγγραφο Εκχώρησης προς την εταιρεία Alula χωρίς ειδοποίηση προς την καθ' ης η αίτηση 2 και κρατούσε το Έγγραφο Εκχώρησης στη βάση εμπιστεύματος αλλά και τα έγγραφα που προέκυψαν από την αναδιάρθρωση του δανείου, που ήταν οι Συμφωνίες Διευθέτησης και Εγγύησης. Με την Απάντηση στην υπεράσπιση των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, η αιτήτρια καταχώρησε το Έγγραφο Συγκατάθεσης και Δηλώσεων που υπογράφτηκε μεταξύ της Αιτήτριας και της Αlula. Oι καθ' ων η αίτηση 1 και 2, αν και έλαβαν γνώση του Εγγράφου αυτού, δεν γνώριζαν το υπόβαθρο του το οποίο αναπτύχθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια της διαιτησίας. Στο τέλος της διαιτησίας η αιτήτρια και ο κ. Ivanov, εξήγησαν με επαρκή λεπτομέρεια το υπόβαθρο του Εγγράφου Συγκατάθεσης και παραδέχθηκαν επιπλέον το γεγονός ότι αυτό συντάχθηκε το 2020 και χρονολογήθηκε αναδρομικά από το 2017 για τον δόλιο σκοπό της αποφυγής καταβολής φόρων στην Κύπρο. Ωστόσο ήταν πλέον αργά για τους καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να τροποποιήσουν την υπεράσπιση τους και το Δικαστήριο αποφάσισε εναντίον τους. Στη συνέχεια, γίνεται αναφορά στο ότι παράλληλα με την Διαιτησία η αιτήτρια λάμβανε μέτρα με σκοπό την εξασφάλιση προσωρινών μέτρων στη Γαλλία και επεξηγεί τις Γαλλικές διαδικασίες που αφορούν τα δύο Σαλέ. Ειδικότερα αναφέρει ότι, μετά από απόφαση του Γαλλικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 15/03/2024 η προσωρινή υποθήκη επί του Chalet 1, την οποία η αιτήτρια είχε καταχωρήσει, ακυρώθηκε και στην συνέχεια διαγράφηκε στις 17/09/2024, με ενέργειες της ιδιοκτήτριας εταιρείας SCI Les Crimes, από το Κτηματολόγιο. Στις 07/06/2024, η αιτήτρια καταχώρησε προσωρινή υποθήκη επί του Chalet 2 και ο καθ' ου η αίτηση 2 και η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια SCI Du Genepi, κίνησαν διαδικασίες ενώπιον των Γαλλικών Δικαστηρίων με αίτημα τη διαγραφή της. Η αιτήτρια, 3 ημέρες μετά που καταχώρησε την παρούσα αίτηση, υπέβαλε εκ νέου μονομερώς αίτηση στα Γαλλικά Δικαστήρια για την καταχώριση νέας προσωρινής υποθήκης επί του Chalet
  6. Η αιτήτρια απέκρυψε την πρόθεση της αυτή στην παρούσα διαδικασία. Η καθ' ης η αίτηση 2 υπήρξε μια από τις εταιρείες του καθ' ου η αίτηση 1 για το επιχειρηματικό του χαρτοφυλάκιο, το οποίο διατηρούσε περιουσιακά στοιχεία στη Ρωσία και στο εξωτερικό. Στο μέτρο που η καθ' ης η αίτηση 2 πώλησε ορισμένα από τα επιχειρηματικά της συμφέροντα ή τα επανατοποθέτησε στη Ρωσία, το έκανε σταδιακά κατά τη διάρκεια των ετών. Το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν δικαιολογείτο διότι η αιτήτρια παρουσίασε και βασίστηκε μόνο στην Έκθεση έρευνας, την ημερομηνία που υποτίθεται ότι έλαβε γνώση της κατ' ισχυρισμό μείωσης της αξίας της καθ' ης η αίτηση 3 και την ημερομηνία που η αιτήτρια υποτίθεται ότι έλαβε γνώση της διαγραφής της προσωρινής υποθήκης επί του Chalet
  7. H αιτήτρια, όμως, καθυστέρησε σημαντικά στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού θα μπορούσε να το είχε πράξει ακόμη και πριν την έναρξη της Διαιτησίας η οποία άρχισε στις 2/9/2022 ή οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια αυτής. Αντί η αιτήτρια να προσφύγει στα Κυπριακά Δικαστήρια από τότε για έκδοση διατάγματος παγοποίησης των μετοχών της καθ' ης η αίτηση 3, προσέφυγε στα Γαλλικά. Τουλάχιστον θα μπορούσε να είχε καταχωρήσει την αίτηση αμέσως μετά την έκδοση της Διαιτητικής απόφασης για την ουσία την 09/05/2024 και όχι 8 μήνες μετά από την έκδοση της. Η θέση της αιτήτριας για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση ότι μόλις πρόσφατα ανακάλυψε το μοτίβο της αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση μέσω της Έκθεσης Έρευνας, κατά τους καθ' ων η αίτηση, είναι πλήρως αδικαιολόγητη, για τους λόγους που επεξηγούν. Συγκεκριμένα, αναφέρουν ότι η πλειονότητα των κατ' ισχυρισμό αποξενώσεων περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στην Έκθεση Έρευνας συνέβησαν πριν από αρκετά χρόνια και όλες τους είναι εντελώς άσχετες με τα γεγονότα που οδήγησαν στη Διαιτησία. Δεν εξηγείται, επίσης, γιατί η αιτήτρια καθυστέρησε στο να ζητήσει και να λάβει την Έκθεση Έρευνας, η οποία λήφθηκε στις 11/10/
  8. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι η αιτήτρια γνώριζε για την υποτιθέμενη μείωση της αξίας της καθ' ης η αίτηση 3 ήδη από τις 18/10/2022 από την Έκθεση Έρευνας που εκπόνησαν οι ίδιοι ερευνητές για τα Γαλλικά περιουσιακά στοιχεία που συνδέονται με τον καθ' ου η αίτηση 1 την οποία η αιτήτρια καταχώρησε στις Γαλλικές διαδικασίες. Η ίδια έκθεση, επίσης, αναφέρει ότι διερεύνησε τα εταιρικά αρχεία της Κύπρου και η αιτήτρια γνώριζε από τότε. Πέραν των πιο πάνω, οι καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι μόλις πρόσφατα οι Γάλλοι δικηγόροι της αιτήτριας ενημερώθηκαν για τη διαγραφή της προσωρινής υποθήκης επί του Chalet 1, είναι αβάσιμος και δεν μπορεί να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Τίποτα δεν εμπόδιζε την αιτήτρια να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση την περίοδο κατά την οποία η προσωρινή υποθήκη επί του Chalet 1 ήταν σε ισχύ. Επίσης, η διαγραφή της ήταν αναμενόμενη. Ακόμα και να θεωρηθεί ότι αυτή είναι σχετική, η διαγραφή της έλαβε χώρα στις 17/09/2024, κάτι που μπορούσε η αιτήτρια να γνωρίζει και εντούτοις καταχώρησε την παρούσα αίτηση 3 μήνες μετά. Εν πάση περιπτώσει η αιτήτρια δεν έχει προσκομίσει καμία γνωμάτευση που να δείχνει ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης θα επηρέαζε τις Γαλλικές διαδικασίες, κάτι που όπως προκύπτει δεν ισχύει. Ο ισχυρισμός ότι η κατεπείγουσα ανάγκη να εξεταστεί η αίτηση μονομερώς βασίζεται στον άμεσο κίνδυνο αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση είναι εντελώς ατεκμηρίωτος για τους λόγους που επεξηγούνται. Στην ουσία, οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η αιτήτρια δεν έχει καταδείξει ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος οι καθ' ων η αίτηση να προβούν σε αλλαγές στην εταιρική δομή που οδηγεί στην ιδιοκτησία των γαλλικών Chalets, οι καθ' ων η αίτηση δεν έχουν τέτοια πρόθεση και ότι οι αναφορές της αιτήτριας για την κατ' ισχυρισμό διάθεση των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση αφορούν την χρονική περίοδο 2014 - 2022 ενώ η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε τον Δεκέμβριο του
  9. Δεν έχει καταδειχθεί, επίσης, ότι μια τέτοια κατ' ισχυρισμό διάθεση περιουσιακών στοιχείων σχετιζόταν με οποιοδήποτε τρόπο με την καταχώρηση της Διαιτητικής απόφασης για την ουσία. Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης, οι καθ' ων η αίτηση, ισχυρίζονται ότι η αιτήτρια δεν αποκάλυψε τα γεγονότα πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας Διευθέτησης και προσπάθησε να αποκρύψει το γεγονός ότι η εν λόγω Διευθέτηση ήταν μέρος του σχεδίου της αιτήτριας για να αποφύγει την πληρωμή φόρων οι οποίοι ήταν πληρωτέοι στην Κυπριακή Δημοκρατία, κάτι το οποίο συνιστά ποινικό αδίκημα και αντίκειται στη Δημόσια Τάξη της Κύπρου, γι' αυτό και δεν θα πρέπει να αναγνωριστεί και να κηρυχθεί εκτελεστή. Εξηγείται στην ένορκη δήλωση η θέση αυτή και τα γεγονότα παραθέτοντάς μαρτυρία η οποία προέκυψε κατά τη διαιτησία. Είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση, ενόψει των πιο πάνω ισχυρισμών και γεγονότων, ότι δεν πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/
  10. Σε σχέση με την καθ' ης η αίτηση 3, η αιτήτρια δεν αποκάλυψε αιτία αγωγής εναντίον της αφού αυτή δεν ήταν μέρος της διαιτητικής διαδικασίας. Ωστόσο το διάταγμα παγοποίησης της απαγορεύει να αποξενώσει περιουσιακά της στοιχεία χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην αρχή «Chabra». Εν πάση περιπτώσει η εν λόγω αρχή δεν εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθότι δεν έχει καταδειχθεί ότι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στερούνται περιουσιακών στοιχείων για να καλύψουν το ποσό της Διαιτητικής απόφασης. Δεν δικαιολογείται, επίσης, η έκδοση διατάγματος αποκάλυψης εναντίον της καθ' ης η αίτηση
  11. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, η θέση των καθ' ων η αίτηση είναι ότι αυτή δεν ικανοποιείται, καθότι, κατά παραδοχή της αιτήτριας στην αίτηση της, ο καθ' ου η αίτηση 1 είναι Ρώσος ολιγάρχης και πολιτικός και η καθαρή αξία της περιουσίας του είναι περίπου $11 δισεκατομμύρια. Μάλιστα τα περιουσιακά του στοιχεία είναι ευρέως γνωστά, όπως οι μετοχές που κατέχει στις καθ' ων η αίτηση 2 και
  12. Η δε αξία των περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης η αίτηση 2, ακόμα και αν οι ισχυρισμοί περί μείωσης της αξίας τους ευσταθούν, συνεχίζει να υπερβαίνει το ποσό της Διαιτητικής απόφασης κατά περίπου 20 φορές, με βάση τις οικονομικές της καταστάσεις των ετών 2023 και
  13. Οι καθ' ων η αίτηση παραθέτουν γνωμάτευση καθηγητή του Ρωσικού Δικαίου, ο οποίος απορρίπτει τους ισχυρισμούς της αιτήτριας περί άρνησης των Ρωσικών Δικαστηρίων να αναγνωρίζουν διαιτητικές αποφάσεις που εκδόθηκαν σε χώρες «μη φιλικές» προς τη Ρωσία. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός αυτός στην αίτηση είναι αβάσιμος και ακόμα και αν ευσταθούσαν οι θέσεις περί μεταφοράς περιουσιακών στοιχείων από τους καθ' ων η αίτηση στην Ρωσία, η αιτήτρια θα μπορεί να λάβει μέτρα εκτέλεσης στη Ρωσία. Οι καθ' ων η αίτηση, επίσης, διαφωνούν με τους ισχυρισμούς της αίτησης αναφορικά με τη συμμετοχή της καθ' ης η αίτηση 2 στην οντότητα της Σιγκαπούρης Sistema Asia Fund Pte. Σύμφωνα με νομική γνωμάτευση που οι καθ' ων η αίτηση παραθέτουν, η καθ' ης η αίτηση 2 εξακολουθεί να κατέχει το 8,38% των προνομιούχων μετοχών στο πιο πάνω επενδυτικό ταμείο και η πληροφορία αυτή ήταν διαθέσιμη και μπορούσε η αιτήτρια να λάβει γνώση αυτής παρά να ισχυρίζεται ότι είναι αμφίβολο κατά ποσό η καθ' ης η αίτηση 2 εξακολουθεί να κατέχει αυτό το περιουσιακό στοιχείο. Η καθαρή αξία, περαιτέρω, του εν λόγω Επενδυτικού Ταμείου ανέρχεται στα $283.191.565,00 δολάρια Αμερικής, επίσης, δημόσια διαθέσιμη πληροφορία. Πέραν τούτου, η αιτήτρια δεν εμποδίζεται από τις κυρώσεις των ΗΠΑ στην εκτέλεση της Διαιτητικής απόφασης στη Σιγκαπούρη. Η αιτήτρια δεν έχει καταδείξει κίνδυνο ανεπανόρθωτης ζημιάς και σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της καθ' ης η αίτηση
  14. Οι προσπάθειες εκτέλεσης της απόφασης εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 3 αφορούν τα δύο Chalets στη Γαλλία, τα οποία ανήκουν στις οντότητες SCI Les Crimes και SCI Du Genepi και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι καθ' ων η αίτηση ενδέχεται ή προσπάθησαν να τα αποξενώσουν, να αλλάξουν την εταιρική δομή που οδηγεί στην ιδιοκτησία τους ή να επηρεάσουν δυσμενώς την εταιρική δομή. Ούτε μπορεί να επικαλεστεί τις Γαλλικές διαδικασίες για να στηρίξει τον κίνδυνο της ανεπανόρθωτης ζημιάς σε σχέση με τα Chalets. Mε παραπομπή σε νομική γνωμάτευση εξηγείται η δυσκολία Επανένταξης των Chalets στην περιουσία του καθ' ου η αίτηση 1, κάτι που υποβαθμίζει την ανάγκη έκδοσης Διατάγματος Παγοποίησης κατά της καθ' ης η αίτηση
  15. Τέλος, οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι το ισοζύγιο ευχέρειας κλίνει υπέρ της ακύρωσης των διαταγμάτων. Οι καθ' ων η αίτηση κατέχουν τεράστιας αξίας περιουσιακά στοιχεία παγκοσμίως και δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη άμεσου κινδύνου αποξένωσης τους. Αντίθετα η διατήρηση των διαταγμάτων προκαλεί ουσιαστική ζημιά στους καθ' ων η αίτηση καθώς παρεμποδίζει την αποτελεσματική λειτουργία των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Η αιτήτρια με την συμπληρωματική της ένορκη ομολογία ημερομηνίας 14/05/2025, αναφέρει ότι η μη αναφορά ότι τα μέρη είχαν συμφωνήσει στα πλαίσια της διαιτησίας να μην ασκήσουν έφεση κατά την απόφασης αποτελεί τεχνικό λάθος. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί φοροδιαφυγής και διάπραξης άλλων αδικημάτων από την αιτήτρια και η θέση της είναι ότι οι ισχυρισμοί αυτοί στερούνται οποιασδήποτε βάσης. Όλοι οι φόροι που έπρεπε να καταβληθούν στην Κύπρο από την αιτήτρια, έχουν καταβληθεί (βλ. τεκμήριο ΑΒ4). Οι καθ' ων η αίτηση είχαν την ευκαιρία και δεν έθεσαν ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου ισχυρισμούς περί πλαστογραφίας της Πράξης Συναίνεσης και φορολογικής απάτης, κατ' αντίθεση με όσα ισχυρίζονται. Ακόμη, όμως, οι ισχυρισμοί τους αυτοί να ίσχυαν, δεν θα είχαν καμία σχέση με τις Διαιτητικές Αποφάσεις. Όσον αφορά τον κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι τα περιουσιακά στοιχεία του καθ' ου η αίτηση 1 βρίσκονται κρυμμένα πίσω από προηγούμενες εταιρικές δομές και δεν ανήκουν άμεσα σε αυτόν, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη την επιβολή των αποφάσεων κατά των περισσότερων περιουσιακών του στοιχείων. Εσκεμμένα, επίσης, αρνείται να αποπληρώσει το χρέος του προς την αιτήτρια και έχει λάβει μέτρα για να μεταφέρει τα περιουσιακά του στοιχεία στη Ρωσία, όπου η εκτέλεση είναι δύσκολη αν όχι αδύνατη. Όσον αφορά τα δύο Σαλέ, η αιτήτρια ισχυρίζεται, κατ' αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι καθ' ων η αίτηση, ότι αυτά είναι υποθηκευμένα στην EFG Bank μέχρι τον Ιούνιο του 2025 και όχι μέχρι τον Ιούνιο του 2024, ως ισχυρίστηκαν οι καθ' ων η αίτηση και άρα είχαν την ευκαιρία να τα αποξενώσουν και δεν το έπραξαν. Συνεπώς, είναι η ύπαρξη των εν λόγω υποθηκών που εμπόδισαν την αποξένωση τους μέχρι στιγμής και όχι η έλλειψη πρόθεσης των καθ' ων η αίτηση. Αναφέρεται, επίσης, στις Γαλλικές διαδικασίες απορρίπτοντας τις θέσεις των καθ' ων η αίτηση και ισχυρίζεται ότι αποκάλυψε όλες τις σημαντικές και σχετικές πληροφορίες σε σχέση με αυτές. Απορρίπτεται, επίσης, ο ισχυρισμός περί καθυστερημένης υποβολής της παρούσας αίτησης. Η αίτηση για δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της εκτέλεσης των διαιτητικών αποφάσεων που εκδόθηκαν επί της ουσίας και των εξόδων και όχι προς υποβοήθηση της διαιτησίας. Επίσης, με την λήψη της Έκθεσης Έρευνας τον Οκτώβριο 2024 αποκαλύφθηκε η ύπαρξη επαρκών λόγων για τα αιτούμενα διατάγματα και δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία προηγουμένως στην κατοχή της αιτήτριας. Με την απαντητική ένορκη δήλωση των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 08/07/2025, εξηγείται γιατί, κατά τη θέση τους, δεν ήγειραν το θέμα της πλαστογραφίας του Εγγράφου Συγκατάθεσης και το οποίο ήταν το μέσο για την φοροδιαφυγή της αιτήτριας στην Κύπρο και το εγείρουν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας που αφορά την αναγνώριση και εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων. Στην ουσία και αφού περιγράφεται η διαδικασία που έλαβε χώρα στο ΔΔΔΛ αναφέρεται ότι στο στάδιο το οποίο αποκαλύφθηκε η πραγματική φύση του Εγγράφου Συγκατάθεσης και εγέρθηκαν ζητήματα φοροδιαφυγής στην Κύπρο, ήταν πλέον αργά και δεν είχαν την ευκαιρία να τροποποιήσουν την Υπεράσπιση τους. Αναφέρεται, επίσης, στην υποχρέωση που είχε η αιτήτρια να αποκαλύψει το ζήτημα της φοροδιαφυγής κατά την αρχική της ένορκης δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, κάτι το οποίο δεν έπραξε. Επαναλαμβάνει, επίσης, κατ' ουσία τους ισχυρισμούς περί μη ύπαρξης κινδύνου ανεπανόρθωτης ζημιάς και αδυναμίας εκτέλεσης της Διαιτητικής απόφασης και την απουσία κινδύνου αποξένωσης των Chalets και της περιουσίας των καθ' ων η αίτηση. Επιπλέον, επαναλαμβάνει τους λόγους ακύρωσης της προσωρινής υποθήκης επί του Chalet 1 και ότι αυτό οφείλεται σε ευθύνη της αιτήτριας που δεν ειδοποίησε τους καθ' ων η αίτηση, σύμφωνα με το Γαλλικό δίκαιο. Ακύρωση την οποία η αιτήτρια όφειλε να γνωρίζει και όχι να την παρουσιάζει ως ένα στοιχείο που καθιστούσε επείγουσας μορφής την παρούσα αίτηση. Η διαδικασία επανένταξης έχει χαμηλές πιθανότητες επιτυχίας και δεν θα μπορούσε να υπάρχει η ανάγκη έκδοσης του διατάγματος παγοποίησης κατά της καθ' ης η αίτηση 3 μονομερώς, προκειμένου να διατηρηθεί η εταιρική δομή ιδιοκτησίας, στο βαθμό που η αιτήτρια ζήτησε το διάταγμα προς υποστήριξη των αγωγών επανένταξης. Πέραν των πιο πάνω, οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι στο πρώτο μισό του Ιουνίου 2025, οι καθ' ων η αίτηση ενημερώθηκαν ότι η αιτήτρια εξασφάλισε νέα προσωρινά μέτρα στη Γαλλία και συγκεκριμένα προσωρινές κατασχέσεις μετοχών στις εταιρείες SF BELLECOTE, SCI LES CIMES και SCI DU GENEPI. Η αιτήτρια εξασφάλισε τα νέα αυτά μέτρα ενώ ήδη διέθετε δύο προσωρινές υποθήκες επί των Chalets στη Γαλλία καθώς και το διάταγμα παγοποίησης στην Κύπρο. Τα νέα αυτά προσωρινά μέτρα είναι υπερβολικά και δυσανάλογα, τόσο σε σχέση με τα προϋφιστάμενα προσωρινά μέτρα στη Γαλλία όσο και σε σχέση με το διάταγμα παγοποίησης στην Κύπρο. Η ακρόαση της παρούσας αίτηση διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές καταχώρισαν στον ηλεκτρονικό φάκελο. Επίσης, αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων είχαν την ευκαιρία να συμπληρώσουν τις αγορεύσεις τους προφορικά. Οι αγορεύσεις των μερών έχουν μελετηθεί επιστάμενα από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ λεπτομερώς στα επιχειρήματα εκάστης πλευράς στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης, κατωτέρω, θα αναφερθώ στην εν λόγω επιχειρηματολογία των συνηγόρων, εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων πηγάζει από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 όπως έχει τροποποιηθεί. Το εν λόγω άρθρο δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδίδει τέτοια διατάγματα σε περίπτωση που ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ο αιτών έχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το εν λόγω άρθρο και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος, έχoυν ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557, Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015 , Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Επίσης, στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802 τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Επομένως, το Δικαστήριο περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v Adidas (ανωτέρω)). H πρώτη προϋπόθεση του σχετικού άρθρου ικανοποιείται εφόσον αποκαλυφθεί από τον αιτητή συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, ικανοποιείται αν καταδειχθεί από τον αιτητή ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας, δηλαδή να υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Άλλη περίπτωση είναι εκείνη στην οποία αν και μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά του αιτητή σε χρήμα εντούτοις δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας του εναγομένου. (βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301). Επίσης, ακόμη και εκεί που η ζημιά θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού (βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Περαιτέρω, στην
  1. HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v.
  2. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. 216/2006, Ημερομηνίας 24/3/2009 λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Σχετική είναι η Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης και κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις, ικανοποιούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και είναι πρόσφορο και δίκαιο να εκδοθούν ή απολυτοποιηθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Προτού το πράξω, όμως, είναι αναγκαίο να εξετάσω τους λόγους ένστασης που αφορούν στην μη ικανοποίηση του επείγοντος και κατ' επέκταση την έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει μονομερώς τα επίδικα διατάγματα καθώς και την απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων ή γεγονότων. Και τούτο, διότι σε περίπτωση που οι εν λόγω λόγοι ένστασης ευσταθούν, θα καθορίσουν και την τύχη της παρούσας αίτησης και του προσωρινού διατάγματος χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω εξέταση των απαιτούμενων προϋποθέσεων (βλ. (βλ. Έλενα Αμβροσιάδου v. Μartin Coward
(2013)1A A.A.Δ. 78). Η παρούσα Αίτηση διέπεται από το Μέρος 23 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023. Με βάση τον Κανονισμό 23.6
(1)μια αίτηση μπορεί να υποβληθεί χωρίς ειδοποίηση σε οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις που καταγράφονται. Από το περιεχόμενο της η υπό εξέταση αίτηση προωθείται μονομερώς επειδή θεωρείται κατ' επείγουσας φύσεως ή διότι υπάρχουν άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Το λεκτικό του Κανονισμού 6 του Μέρους 23 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 δεν αναιρεί και την πλούσια νομολογία επί του θέματος που έχει δημιουργηθεί στη βάση του παλαιού δικονομικού καθεστώτος. Έχει νομολογηθεί ότι στην περίπτωση που η έκδοση προσωρινού διατάγματος ζητείται μονομερώς, ο αιτητής θα πρέπει να δείξει το κατεπείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της αίτησης και να παρακαμφθεί ο κανόνας της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή, όλως εξαιρετικά, σε περίπτωση επείγουσας ή άλλης ειδικής περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος στερεί από το Δικαστήριο την ανάληψη σχετικής εξουσίας (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Xρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Louis Vuiton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, 1462, Aναφορικά με την αίτηση της Βαλεντίνας Θεοφάνους
(2010)1 Α.Α.Δ. 234 και Αναφορικά με την αίτηση του Μάριου Τσιάτταλου, Πολιτική Αίτηση Αρ. 140/2010, Ημερομηνίας 01/03/2011). Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να λεχθεί ότι κατά την εξέταση της ύπαρξης του στοιχείου του κατ' επείγοντος λαμβάνεται υπόψη η συμπεριφορά του διαδίκου και κατά πόσο επέδειξε ολιγωρία στην λήψη μέτρων έτσι ώστε να δημιουργείται μια κατάσταση επείγουσας μορφής. Στην xxx xxx RAPP v.
  1. xxx SINDEN (xxx ΣΙΝΤΕΝ)
  2. xxx ΣΙΑΗΛΗ, Πολ. Έφεση Αρ. Ε191/2014, Ημερ. 20/03/2020, ECLI:CY:AD:2020:A106 λέχθηκε ότι «Η καθυστέρηση μπορεί να έχει καταλυτική σημασία και να ανατρέπει το στοιχείο του κατεπείγοντος που συνιστά δικαιοδοτικό όρο στην περίπτωση που το διάταγμα ζητείται με μονομερή αίτηση ή να αναδεικνύει πως το ζήτημα κατάληξε να είναι επείγον ως αποτέλεσμα αυτής της ιδίας της καθυστέρησης.» (βλ. επίσης χχχχ Μυλωνάς v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. Ε176/2019, Ημερ. 10/12/2019), ECLI:CY:AD:2019:A
  3. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Κούππα v. Πούλλας Τσαδιώτης Λίμιτεδ Πολιτική Έφεση Αρ. 351/2011 ημερ. 17.07.14, το στοιχείο του «κατεπείγοντος» μπορεί να επανεξεταστεί εφόσον εγείρεται στην ένσταση κατά της συνέχισης της ισχύος του διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, ώστε να υπάρχει συμμόρφωση στο θεμελιώδη κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που δεν επιτρέπει να παρεμποδίζεται το επηρεαζόμενο από το διάταγμα πρόσωπο να ακουστεί εφ' όλης της ύλης. Υπάρχει βέβαια μέσα από την ίδια υπόθεση και η διατυπωθείσα άποψη ότι από τη στιγμή που ένα διάταγμα επιδίδεται και η πλευρά του εναγόμενου ακούγεται εφ' όλης της ύλης, τότε μόνο αν διαπιστώνεται ότι υπήρξε απόκρυψη ή μη αποκάλυψη στοιχείων ή άλλος σοβαρός παράγοντας που οδήγησε σε παραπλάνηση το Δικαστήριο στο να αναλάβει δικαιοδοσία, μπορεί να τεθεί θέμα «κατεπείγοντος». Πέραν των πιο πάνω, είναι νομολογημένο ότι ο αιτητής, όταν επιζητεί από το Δικαστήριο και εξασφαλίζει θεραπεία μονομερώς θα πρέπει να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία δύναται να προσμετρήσουν στην κρίση του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλύψει δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά που γνωρίζει αλλά και σε αυτά που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων είναι λόγος για το Δικαστήριο να αρνηθεί την συνέχιση της ισχύς του προσωρινού διατάγματος (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α. (ανωτέρω), Χριστιάνα Στυλιανού v. Aνδρέα Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Ανδρέας Εργατίδης v. 1. G. Giorgalettos Enterprises Ltd κ.α
(2000)1(B) A.A.Δ. 995, Κατερίνα Τσιερκέζου v. Dragon Tourist Enterprises Ltd,
(2009)1(A) A.A.Δ. 734 και 1. Ιωάννης Κυριάκου Όξυνου v. Μαρίας Ρολη Λου κ.α.,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1066. Σχετική με το θέμα είναι και η υπόθεση The Timberland of U.S.A. V Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179 όπου στην σελ. 1186 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον κ. Πική Π. όπως ήταν τότε: «....Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας στην Ολομέλεια στην Demstar Limited V Zim Israel Navigation Co. Limited κ.α. Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/90, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ' αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην Demstar Limited V Zim Israel Navigation Co. Limited κ.α.» Αυτό που προκύπτει από τα πιο πάνω είναι ότι η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Δηλαδή, δεν είναι μόνο η περίπτωση που ένας αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα που τυγχάνει εφαρμογής αυτή η αρχή, αλλά επεκτείνεται και στις περιπτώσεις εκείνες που τα γεγονότα εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλιπή και/ή παραπλανητικά, ανεξάρτητα αν τούτο γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα πιο πάνω ζητήματα τα οποία εγείρονται με την ένσταση, θα πρέπει να απαντηθεί το επιχείρημα του συνηγόρου της αιτήτριας, το οποίο αναπτύσσεται στην αγόρευση του ότι οι ένορκες δηλώσεις της κας Μικαελένας Κόκκινου, που υποστηρίζουν την ένσταση δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Το εν λόγω πρόσωπο είναι δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπούν τους καθ' ων η αίτηση και δεν δίνεται καλός λόγος γιατί να ορκιστεί το εν λόγω πρόσωπο και όχι ο καθ' ου η αίτηση 1 ή ένας εκ των διευθυντών των καθ' ων η αίτηση 2 και
  1. Οι εξηγήσεις που η εν λόγω ενόρκως δηλούσα δίδει δεν επαρκούν προκειμένου να δικαιολογήσει το γεγονός ότι προβαίνει η ίδια σε ένορκες δηλώσεις και όχι οι καθ' ων η αίτηση. Έχω λάβει υπόψη μου όλη την επιχειρηματολογία του συνηγόρου της αιτήτριας καθώς επίσης και τις νομολογιακές αρχές. Είναι γνωστή η αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο οι δικηγόροι των διαδίκων να ορκίζονται σε ένορκες δηλώσεις που συντάσσονται στο πλαίσιο της επίδικης δικαστικής διαδικασίας. Η αρχή αυτή, όμως, δεν καθιστά αυτόματα και χωρίς άλλο άκυρη μια τέτοια ένορκη ομολογία. Στην Penderhill Holdings Limited και Άλλων v. Κλουκινά, Π.Ε. 319/11, ημερ. 13/01/2014, το Ανώτατο Δικαστήριο παρέθεσε το κάτωθι απόσπασμα από την πρωτόδικη κρίση επί του ζητήματος και με το οποίο συμφώνησε απόλυτα: «Η νομολογιακή προσέγγιση του θέματος είναι σαφής. Δεν υπάρχει a priori αποκλεισμός κάτι τέτοιου παρά το ότι τονίζεται το κατ΄ αρχήν ανεπιθύμητο (βλ. Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva, Πολ. Έφεση 130/2009, ημερ. 29.1.2010). Εν τελευταία αναλύσει είναι θέμα που άπτεται της επάρκειας ή μη της Ένορκης Δήλωσης ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης.» Επαναδιατυπώθηκαν επίσης, τα όσα αναφέρθηκαν στην Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva (ανωτέρω) και τα οποία έχουν ως εξής: «Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Στην υπό εξέταση δε περίπτωση, σύμφωνα με τον ομνύοντα δικηγόρο, η αιτήτρια-εφεσείουσα είναι μόνιμη κάτοικος Ελβετίας η οποία έχει την φροντίδα ανήλικου τέκνου του ζεύγους και η οποία επιλαμβανόταν λήψης δικαστικών μέτρων στην Ελβετία και σε άλλες χώρες κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αυτά τα στοιχεία, λαμβανόμενα υπόψη, μαζί με το στοιχείο του επικαλούμενου κατεπείγοντος του θέματος, δεν θα απαιτούσαν, κατά την άποψή μας την παροχή οποιωνδήποτε άλλων εξηγήσεων ως προς το γιατί τα αναγκαία γεγονότα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου μέσω δικηγόρου ο οποίος αποκάλυψε ικανοποιητικά τις πηγές πληροφόρησής του.» (βλ. επίσης Αναφορικά με την Αίτηση του Πέτρου Στυλιανού, Πολ. Αιτ. Αρ. 112/13, ημ. 05/07/2013 και Investylia Public Company Limited v. Xατζηπαντέλα, Π.Ε. 231/11, ημερ. 07/03/2014). Στην παρούσα περίπτωση, η ομνυούσα δικηγόρος αναφέρει τους λόγους που η ίδια ορκίζεται εκ μέρους των διαδίκων και καθ' ων η αίτηση. Όπως αναφέρεται, ο καθ' ου η αίτηση 1 διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό. Επίσης, οι διευθυντές των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 βρίσκονται επί του παρόντος στο εξωτερικό και/ή για άλλους λόγους δεν ήταν εφικτό για αυτούς να προσέλθουν στο Δικαστήριο για να προβούν στην παρούσα ένορκη δήλωση. Κρίνω ότι δίδεται εξήγηση για το λόγο που η ομνυούσα προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση. Δεν παραγνωρίζω τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση του συνηγόρου της αιτήτριας ότι οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι Κυπριακές εταιρείες με τρεις διευθυντές και ότι, κατά τη θέση του, οι δύο διαμένουν στην Κύπρο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η θέση που εκφράζεται στην ένορκη δήλωση της ομνυούσας για τους λόγους που ορκίζεται η ίδια και για την αδυναμία να ορκιστούν οι διάδικοι ή εκπρόσωποι αυτών παρέμεινε αναντίλεκτη. Πέραν των πιο πάνω, η ομνυούσα αναφέρει την πηγή γνώσης της για τα γεγονότα και είναι ζήτημα επάρκειας της μαρτυρίας της και όχι αντινομικότητας. Κατά συνέπεια, οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση θα ληφθούν υπόψη. Επανερχόμενος στη ζήτημα του επείγοντος, με βάση τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά το μονομερές στάδιο από την αιτήτρια, το Δικαστήριο έκρινε ότι ικανοποιείτο το στοιχείο αυτό και ανάλαβε δικαιοδοσία εκδίδοντας μονομερώς τα διατάγματα. Εκείνο το οποίο παρουσιάστηκε από την αιτήτρια και υποστηρίχθηκε το επείγον ή η ύπαρξη άλλων εξαιρετικών περιστάσεων, είναι στην ουσία η Έκθεση Έρευνας ημερομηνίας 11/10/2024, την οποία εξασφάλισε η αιτήτρια με την οποία διαφάνηκε ότι κατά τα έτη 2022 - 2023 και ειδικότερα μετά την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας, οι καθ' ων η αίτηση απομείωναν και/ή συνέχιζαν να απομειώνουν τα περιουσιακά τους στοιχεία και/ή τα μετέφεραν στη Ρωσία με αποτέλεσμα να προκύπτει σημαντική μείωση αυτών με ορατό τον κίνδυνο αν δεν εμποδίζονταν με τα σχετικά διατάγματα, οι καθ' ων η αίτηση να εξανέμιζαν, αποξένωναν ή να μετέφεραν τα περιουσιακά τους στοιχεία στη Ρωσία, κάτι που θα καθίστατο δύσκολο έως αδύνατο την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης. Στην μαρτυρία, επίσης, γινόταν αναφορά στις Γαλλικές διαδικασίες και στην εξάλειψη της προσωρινής υποθήκης επί του Σαλε 1, τον Σεπτέμβριο του 2024 και ότι υπήρχε ο κίνδυνος αλλαγής της μετοχικής δομής της καθ' ης η αίτηση 3, με σκοπό να καταστεί αδύνατη η διεκδίκηση των δύο Σαλέ, που ο καθ' ου η αίτηση 1 κατέχει μέσω της εταιρικής δομής της καθ' ης η αίτηση 3 και των θυγατρικών της εταιρειών. Με την ένσταση δεν προκύπτει να αμφισβητείται το περιεχόμενο της εν λόγω Έκθεσης Έρευνας ή τουλάχιστον δεν έχει τεθεί ενώπιον μου αντίθετη μαρτυρία. Η εν λόγω Έκθεση, δείχνει ότι από το 2022 και μετέπειτα υπήρξαν περαιτέρω και σημαντικές πωλήσεις ή αποξενώσεις περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης η αίτηση 2 αφαιρώντας τουλάχιστον 755,63 εκατομμύρια δολάρια από τις αξίες του ενεργητικού του 2022 και η αξία αρκετών περιουσιακών στοιχείων απομειώθηκε σημαντικά. Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 20/12/2024 του κ. Bychkov, κάτω από την ενότητα VII ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΜΟΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ επεξηγείται επαρκώς και με πλήρη λεπτομέρεια η Έκθεση Έρευνας, τεκμήριο ΑΒ
  2. Αναφέρεται στα περιουσιακά στοιχεία των καθ' ων η αίτηση, στην περιορισμένη κεφαλαιακή αξία των καθ' ων η αίτηση 2 και 3, λόγω πωλήσεων περιουσιακών στοιχείων θυγατρικών και σημαντικού δανεισμού καθώς επίσης και για την επανεγκατάσταση περιουσιακών στοιχείων στην Ρωσία. Γίνεται αναφορά και σε περαιτέρω διάθεση περιουσιακών στοιχείων και σε πληροφόρηση του ενόρκως δηλούντα για τις προσπάθειες του καθ' ου η αίτηση 1 να πωλήσει επιχείρηση εξόρυξης στη Ρωσία. Το περιεχόμενο της εν λόγω Έκθεσης Έρευνας δείχνει ξεκάθαρα μια συνεχόμενη αποξένωση και μείωση των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση και μεταφορά άλλων στη Ρωσία. Εκείνο το οποίο προβάλλεται με την ένσταση, είναι ότι η απομείωση των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση και η μεταφορά άλλων στην Ρωσία, ξεκίνησε από το 2014 για τους λόγους που εξηγούνται και ότι το γεγονός αυτό είναι άσχετο με την διαιτητική διαδικασία και απόφαση. Κατ' αρχάς, έχει αποκαλυφθεί από την αιτήτρια η αποξένωση και μεταφορά περιουσιακών στοιχείων από το 2014, εξηγήθηκε στη μαρτυρία της και προκύπτει και από την Έκθεση Έρευνας. Πέραν τούτου, η μαρτυρία εστιάζεται και στα έτη 2022 - 2023 κατά τα οποία δείχνουν περαιτέρω σημαντική απομείωση των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση. Όσον αφορά την καθ' ης η αίτηση 3, γίνεται αναφορά στην Οικονομική Έκθεση του
  3. Οι καθ' ων η αίτηση, ισχυρίζονται ότι τουλάχιστον για την καθ' ης η αίτηση 3, η αιτήτρια όφειλε να γνωρίζει την οικονομική της κατάσταση από το 2022, όταν ξεκίνησε διαδικασίες στη Γαλλία. Οι καθ' ων η αίτηση, επιχειρούν να καταδείξουν ότι η αιτήτρια γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για την οικονομική κατάσταση των καθ' ων η αίτηση προ πολλού. Δεν έχει καταδειχθεί κάτι τέτοιο και μάλιστα στην έκταση που έχει παρουσιαστεί στην παρούσα αίτηση και μετά από την εξασφάλιση της Έκθεσης Έρευνας και των οικονομικών καταστάσεων της καθ' ης η αίτηση 3 του
  4. Σε κάθε περίπτωση, κρίνω, ότι δεν έχει ανατραπεί η βάση επί της οποίας το Δικαστήριο ενέργησε. Η Έκθεση Έρευνας ετοιμάστηκε και λήφθηκε σε χρόνο αμέσως πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της και τη θέση της αιτήτριας. Και η εν λόγω Έκθεση Έρευνας κατέδειξε μια συνεχόμενη και σημαντική απομείωση και αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση, η οποία καταδείκνυε τον κίνδυνο η αιτήτρια να αδυνατεί να εκτελέσει την διαιτητική απόφαση που εξασφάλισε υπέρ της, σε περίπτωση που δεν εκδίδονταν τα αιτούμενα διατάγματα άμεσα. Έστω και αν γίνει δεκτό ότι οι λόγοι που οι καθ' ων η αίτηση ενεργούν και διαχειρίζονται τα περιουσιακά τους στοιχεία δεν στοχεύουν στην αδυναμία εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης, η ουσία παραμένει η ίδια. Δηλαδή, να εξανεμιστούν περιουσιακά στοιχεία ή να μεταφερθούν στη Ρωσία, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη έως αδύνατη η εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης. Επιχειρείται με την ένσταση να καταδειχθεί η απουσία πρόθεσης αποξένωσης των Σαλέ στη Γαλλία και ότι η ύπαρξη προσωρινών υποθηκών δεν εμπόδιζε την αιτήτρια να αποταθεί στην Κύπρο για διατάγματα, κάτι το οποίο η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο. Είναι γεγονός ότι η αιτήτρια, βάσισε το επείγον της αίτησης και επί του γεγονότος ότι αμέσως πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και συγκεκριμένα στις 18/11/2024 ενημερώθηκε από τους Γάλλους δικηγόρους ότι εξαλείφθηκε η προσωρινή υποθήκη επί του Σαλέ
  5. Εντούτοις, αποκαλύπτεται στην μαρτυρία της αιτήτριας η πλήρης εικόνα των Γαλλικών διαδικασιών και το Σαλέ 1 αποτελεί ένα μέρος των περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης η αίτηση 3 που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς και κατ' επέκταση, του καθ' ου η αίτηση
  6. Η αίτηση και τα αιτούμενα διατάγματα δεν στοχεύουν μόνο τη δέσμευση του εν λόγω Σαλέ, αλλά είναι ευρύτερα και στοχεύουν στην προστασία της περιουσίας των καθ' ων η αίτηση, συμπεριλαμβανομένου και αυτού του περιουσιακού στοιχείου. Η αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων προκύπτει από το περιεχόμενο της Έκθεσης Έρευνας και όλες τις περιβάλουσες περιστάσεις. Η δε αναφορά των καθ' ων η αίτηση στη φύση των Γαλλικών διαδικασιών και στη δυσκολία επανένταξης των Σαλέ στην ιδιοκτησία του καθ' ου η αίτηση 1, δεν μπορεί να επηρεάζουν την παρούσα διαδικασία, η οποία αφορά στη διατήρηση της υφιστάμενης περιουσιακής κατάστασης των καθ' ων η αίτηση. Το κατά πόσο, εν όψει των διαδικασιών αυτών και της λεπτομερούς εξέτασης της οικονομικής δυνατότητας των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, είναι αναγκαίο το διάταγμα να καλύπτει και αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, είναι ζήτημα που θα εξεταστεί κατωτέρω. Έχω λάβει υπόψη μου το κάθε τι το οποίο εγείρεται από τους καθ' ων η αίτηση με σκοπό να καταδείξουν απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων σε σχέση με το επείγον της αίτησης και κρίνω ότι η βάση επί της οποίας ενέργησε το Δικαστήριο δεν έχει ανατραπεί ουσιωδώς έτσι ώστε να τίθεται ζήτημα τα επίδικα διατάγματα να μην έπρεπε να είχαν εκδοθεί μονομερώς. Στην Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. v. Αdeona Holdings Ltd, Πολ. Έφεση Αρ. Ε6/14, ημερ. 27/02/2015, αναφέρθηκε ότι στις περιπτώσεις που τίθεται θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς «το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς». Στην προκείμενη περίπτωση, η μαρτυρία έχει καταδείξει κίνδυνο αποξένωσης και απομείωσης των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση και δικαιολογείτο η ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο μονομερώς, με σκοπό τούτο να αποτραπεί. Δεν έχει καταδειχθεί, επίσης, τέτοια καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης που να δικαιολογεί την ακύρωση ή μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η αιτήτρια εξασφάλισε τη διαιτητική απόφαση ουσίας τον Μάϊο του 2024, ακολούθησαν δύο τροποποιήσεις αυτής και τον Σεπτέμβριο του 2024, εξασφάλισε την διαιτητική απόφαση για τα έξοδα. Προέβηκε σε πλήρη έρευνα των περιουσιακών στοιχείων του καθ' ου η αίτηση 1 στην Κύπρο, διορίζοντας ερευνητές οι οποίοι ετοίμασαν την Έκθεση τους, στις 18/11/
  7. Η θέση που προβάλλεται από τους καθ' ων η αίτηση είναι ότι η αιτήτρια όφειλε να αποταθεί στο Δικαστήριο από το 2022, οπόταν άρχισε και τη διαιτησία, όπως αποτάθηκε και στα Γαλλικά δικαστήρια. Προκύπτει, όμως, από τη μαρτυρία ότι η αιτήτρια δεν γνώριζε το εύρος της αποξένωσης και απομείωσης των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση στην Κύπρο και στις συνδεδεμένες τους εταιρείες πριν την παραλαβή της Έκθεσης Έρευνας, η οποία έγινε όταν είχε πλέον εξασφαλίσει τις διαιτητικές αποφάσεις και τις οποίες επιχειρεί να εκτελέσει στο έδαφος της Κύπρου. Η θέση των καθ' ων η αίτηση είναι ότι η αιτήτρια γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει την μείωση της αξίας της καθ' ης η αίτηση 3 από τις 18/10/2022, οπόταν αποτάθηκε στα Γαλλικά Δικαστήρια και όφειλε να είχε δράσει από τότε. Το κατά πόσο γνώριζε ή όχι, έστω για αυτό το μέρος που αφορά μόνο της καθ' ης η αίτηση 3, αμφισβητείται από την αιτήτρια. Εξηγείται ότι πλήρη γνώση της όλης κατάστασης έλαβε μόνο κατά τη λήψη της Έκθεσης Έρευνας, την οποία έλαβε, όταν εξασφάλισε τις διαιτητικές αποφάσεις τις οποίες επιχειρεί τώρα να εκτελέσει. Το κατά πόσο θα μπορούσε από το 2022 να αποταθεί στο Δικαστήριο να εξασφαλίσει διατάγματα με σκοπό να υποβοηθηθεί η διαιτησία και δεν το έκανε, δεν μπορεί να αποτελεί λόγο για ακύρωση ή μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Σε κάθε περίπτωση, εκείνο το οποίο επιχειρεί η αιτήτρια είναι να διατηρήσει στο status quo μετά που εξασφάλισε τις διαιτητικές αποφάσεις και αποτάθηκε στην Κύπρο για να τις εγγράψει και να τις εκτελέσει, όπου οι καθ' ων η αίτηση έχουν περιουσιακά στοιχεία. Ο χρόνος που έδρασαν μετά την έκδοση των επίδικων διαιτητικών αποφάσεων, λαμβανομένου υπόψη και των ενεργειών που προέβηκαν για να λάβουν γνώση των περιουσιακών στοιχείων του καθ' ου η αίτηση 1, δεν καταδεικνύει καθυστέρηση. Σημειώνεται, επίσης, ότι αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ταυτόχρονα με την καταχώρηση της Κυρίως αίτησης τους, οπότε δεν μπορεί να γίνεται λόγος περί γνώσης των καθ' ων η αίτηση για τις διαδικασίες αυτές από προηγουμένως και να αποκαλύπτεται ότι δεν έλαβαν μέτρα για αποξένωση των περιουσιακών τους στοιχείων, όπως ήταν η περίπτωση στην Βγενόπουλος v. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφεση Αρ. Ε141/2014 κ.α., Ημερ. 13/09/2023, την οποία επικαλούνται οι συνήγοροι των καθ' ων η αίτηση στην αγόρευση τους. Σε κάθε περίπτωση, όμως, έστω και αν μπορεί να λεχθεί ότι η αιτήτρια καθυστερημένα αποτείνεται στο Δικαστήριο, που δεν είναι η περίπτωση, τούτο δεν αποστερεί από το Δικαστήριο της δυνατότητας έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Έχει αποκαλυφθεί μια συνεχιζόμενη απομείωση και μεταφορά περιουσιακών στοιχείων εκτός δικαιοδοσίας και έστω και σε «καθυστερημένο στάδιο», το Δικαστήριο μπορεί να παράσχει θεραπεία που στόχο έχει την διαφύλαξη της περιουσίας των καθ' ων η αίτηση για σκοπούς εκτέλεσης των διαιτητικών αποφάσεων (βλ. κατά αναλογία Πλακίδη δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Χαράλαμπου Ιωαννίδη ν. Nomisko Developers Ltd
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 577). Έχω λάβει υπόψη μου και τους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση για απόκρυψη από το Δικαστήριο ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Κρίνω ότι τα όσα οι καθ' ων η αίτηση αναφέρουν δεν μπορούν να επηρεάζουν την όλη εικόνα και ουσία των όσων η αιτήτρια ανάφερε. Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η αιτήτρια δεν αποκάλυψε το ζήτημα της φοροδιαφυγής και της πλαστογραφίας του Εγγράφου Συγκατάθεσης. Η θέση αυτή δεν αποτελεί ζήτημα απόκρυψης από πλευράς αιτήτριας αλλά αποτελεί τη θέση των καθ' ων η αίτηση που προωθούν στην παρούσα και ισχυρίζονται ότι η διαιτητική απόφαση αντίκειται στη Δημόσια τάξη για αυτό δεν θα πρέπει να εγγραφεί και αναγνωριστεί, για το οποίο θα γίνει αναφορά κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της παρούσας αίτησης. Η αιτήτρια αναφέρει τη θέση της στην μαρτυρία της και αυτή είναι ότι οι διαιτητικές αποφάσεις δεν αντίκειται στη Δημοσία τάξη της Κύπρου. Δεν τίθεται, επίσης, ζήτημα μη αποκάλυψης του γεγονότος ότι η καθ' ης η αίτηση 3 δεν ήταν μέρος της διαιτητικής διαδικασίας καθώς και μη αναφοράς στην αρχή «Chabra». Είναι ξεκάθαρο στη μαρτυρία ότι η καθ' ης η αίτηση δεν ήταν μέρος στη διαδικασία και εξηγείται γιατί η αίτηση στρέφεται εναντίον της. Στη δε νομική βάση της αίτησης αναφέρεται η νομολογία που αφορά και την έκδοση διαταγμάτων φύσης «Chabra». Στην αγόρευση του ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση 3, παραπέμπει στην Perlata v. Nestoras Hotels Ltd, Πολ. Έφεση Αρ. Ε184/2017, Ημερ. 06/06/2019. Τα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης, όμως, ήταν διαφορετικά από αυτά της παρούσας. Σε εκείνη την υπόθεση η επιζητούμενη θεραπεία εναντίον του μη διαδίκου δεν διευκρινιζόταν στο παρακλητικό και από άποψης μαρτυρίας δεν στοιχειοθετούνταν οι εξαιρετικές προϋποθέσεις που θα έπρεπε να πληρούνταν για να εκδοθεί το διάταγμα. Σε αντίθεση με την παρούσα, στην οποία υπάρχει ξεχωριστό παρακλητικό που αφορά την καθ' ης η αίτηση 3 και στη μαρτυρία επεξηγείται ο λόγος που ζητείται και εναντίον της διάταγμα. Παραπέμπω στην παράγραφο 217 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και στην υπόλοιπη μαρτυρία που καταδεικνύει ότι τα περιουσιακά στοιχεία των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 απομειώνονται και μεταφέρονται στη Ρωσία, όπου κατά τη θέση της αιτήτριας θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να εκτελέσουν τη διαιτητική απόφαση και κατ' επέκταση δεν θα επαρκούν. Δεν τίθεται θέμα, επίσης, απόκρυψης της αξίας της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση 2 και ότι αυτή είναι υπέρ αρκετή για να καλύψει τη διαιτητική απόφαση. Αυτή επεξηγείται στη μαρτυρία με παραπομπή και στην Έκθεση Έρευνας. Το κατά πόσο στο τέλος δικαιολογείται να εκδοθεί και απαγορευτικό διάταγμα τύπου «Chabra» εναντίον της καθ' ης η αίτηση 3, εν όψει και των όσων καταγράφονται στην ένσταση, είναι ζήτημα με το οποίο θα ασχοληθώ κατωτέρω και το Δικαστήριο έχει τη ευχέρεια να επανεξετάσει το ζήτημα αυτό (βλ. Dolego Estates Ltd v. Θεόδωρος Φιλίππου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1217). Πέραν των πιο πάνω, οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η αιτήτρια ψευδώς ισχυρίστηκε ότι η διαιτητική απόφαση είναι απίθανο να εκτελεστεί στη Ρωσία. Η αιτήτρια με την μαρτυρία της αναφέρει τους φόβους και τις δυσκολίες που κατά τη θέση της φαίνεται να προκύπτουν με την αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικών αποφάσεων που εκδίδονται από χώρες «μη φιλικές» προς τη Ρωσία παραπέμποντας σε συγκεκριμένο παράδειγμα απόρριψης αίτησης για εγγραφή και αναγνώριση μιας τέτοιας διαιτητικής απόφασης. Οι καθ' ων η αίτηση επισυνάπτουν σχετική γνωμάτευση εμπειρογνώμονα ρωσικού δικαίου για να καταρρίψουν τη θέση αυτή της αιτήτριας. Ανταπαντά η αιτήτρια επιμένοντας στη θέση της, σύμφωνα με δική της ενημέρωση από το δικό της εμπειρογνώμονα. Έχω διεξέλθει τη μαρτυρία επί του πιο πάνω ζητήματος και κρίνω ότι δεν τίθεται ζήτημα παραπλάνησης του Δικαστηρίου από την αιτήτρια. Είναι η θέση της με την οποία προφανώς διαφωνεί η πλευρά των καθ' ων η αίτηση και το ζήτημα αυτό θα πρέπει να εξεταστεί κατωτέρω και στα πλαίσια εξέτασης της ουσίας της αίτησης. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με τη θέση περί παραπλάνησης του Δικαστηρίου όταν η αιτήτρια ανάφερε ότι η εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης στη Σιγκαπούρη ενδέχεται να παρεμποδιστεί λόγω κυρώσεων των ΗΠΑ. Πέραν των πιο πάνω, δεν τίθεται ζήτημα παραπλάνησης από την αιτήτρια όταν ανάφερε ότι οι καθ' ων η αίτηση είχαν δικαίωμα εντός 28 ημερών από την έκδοση της διαιτητικής απόφασης να ασκήσουν έφεση επί νομικού ζητήματος και δεν το έπραξαν. Στην ουσία έχει προκύψει από την ένσταση, κάτι το οποίο παραδέχεται η αιτήτρια, ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μερών να μην ασκηθεί έφεση και η διαιτητική απόφαση να ήταν δεσμευτική. Η ουσία, όμως, είναι ότι δεν ασκήθηκε έφεση και η διαιτητική απόφαση είναι τελεσίδικη. Κατά συνέπεια, η μη αναφορά της πιο πάνω συμφωνίας, είναι επουσιώδες γεγονός. Περαιτέρω, η εξασφάλιση προσωρινών διαταγμάτων τρεις μέρες μετά την καταχώρηση της υπό εξέτασης αίτησης, είναι μεταγενέστερο γεγονός και εν πάση περιπτώσει έχει τεθεί ενώπιον μου από τους καθ' ων η αίτηση και θα αξιολογηθεί ανάλογα κατωτέρω κατά πόσο υπάρχει αναγκαιότητα το διάταγμα να επεκτείνεται και στα περιουσιακά στοιχεία στη Γαλλία και γενικότερα αυτά που κατέχει η καθ' ης η αίτηση
  1. Πέραν των πιο πάνω, οι καθ' ων η αίτηση επεξηγούν τις νομικές διαδικασίες στη Γαλλία και κατά τη θέση τους η αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο σε σχέση με αυτές και τις συνέπειες που έχουν. Ούτε αυτοί τους οι ισχυρισμοί δύναται να αποτελούν απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Η αιτήτρια, κρίνω, ότι αποκαλύπτει με επαρκή λεπτομέρεια τις εν λόγω Γαλλικές διαδικασίες και η περαιτέρω ενασχόληση, εξαγωγή συμπερασμάτων και ερμηνεία των εν λόγω Γαλλικών διαδικασιών, δεν μπορεί να αποτελεί ζήτημα απόκρυψης γεγονότων (βλ. DB Technologies B.V. v Loizos Iordanou Constructions Ltd, E166/2019, Hμερ. 15/10/2020). Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δεν τίθεται ζήτημα τα διατάγματα να πρέπει να ακυρωθούν, είτε διότι δεν πληρείτο το επείγον ή άλλες εξαιρετικές συνθήκες για να εκδοθούν μονομερώς είτε λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και παραπλάνησης του Δικαστηρίου και οι σχετικοί λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης και κατά πόσο πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/
  2. Έχω ικανοποιηθεί ότι, τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, πληρούνται. Ειδικότερα, η αιτήτρια έχει καταδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, με την έννοια ότι οι αξιούμενες θεραπείες στη διαιτητική απαίτηση που έχει καταχωρήσει, προβλέπονται από το Νόμο. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στον Περί της Συµβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόµος του 1979, ο οποίος έχει κυρώσει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 και στους Περί Διεθνούς Εµπορικής Διαιτησίας Νόµους του 1987 και 2024, Ν.101/
  3. Το Άρθρο IV του κυρωτικού Νόμου προνοεί για το δικαίωμα σε αναγνώριση και εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων που εκδίδονται και παραθέτει τις τυπικές προϋποθέσεις που πρέπει να υφίστανται και να αποδεικνύονται από τον αιτητή. Το δε Άρθρο 35
(1)του Νόμου 101/87 προνοεί ότι «Η διαιτητική απόφαση, ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία εξεδόθη, αναγνωρίζεται ως δεσµευτική. Το Δικαστήριο, µετά από γραπτή αίτηση οποιουδήποτε των µερών, εκδίδει διάταγµα εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος ή του επόµενου άρθρου.». Με την Κυρίως Αίτηση της, η αιτήτρια αιτείται την αναγνώριση της Διαιτητικής Απόφασης Ουσίας μετά των τροποποιήσεων της και της Διαιτητικής Απόφασης για τα έξοδα. Η μαρτυρία που συνοδεύει την αίτηση καταδεικνύει την έκδοση των εν λόγω διαιτητικών αποφάσεων από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου. Οι εν λόγω αποφάσεις επισυνάπτονται και/ή έχουν καταχωρηθεί ως τεκμήρια. Επισυνάπτεται, επίσης, η σύμβαση παραπομπής σε διαιτησία. Θα πρέπει να αναφερθεί, επίσης, ότι με τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023 και το Μέρος 44, έχει ρυθμιστεί και δικονομικά ο τρόπος έναρξης της διαδικασίας αναγνώρισης, εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικών αποφάσεων και τέτοιου είδους αιτήσεις υπέχουν τη θέση απαίτησης, σύμφωνα με τη διαδικασία του Μέρους 8. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, κρίνω ότι η αιτήτρια έχει καταδείξει, για σκοπούς του σταδίου αυτού ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Κυρίως Αίτηση. Η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί, χωρίς αυτή στο στάδιο αυτό να αξιολογείται, καταδεικνύει μια τέτοια πιθανότητα, χωρίς να χρειάζεται να την επαναλάβω. Οι καθ' ων η αίτηση, το μοναδικό ζήτημα το οποίο εγείρουν κατά της εγγραφής και αναγνώρισης των πιο πάνω διαιτητικών αποφάσεων, είναι ότι αυτές αντίκειται στη Δημόσια τάξη της Κύπρου. Το Άρθρο V
(2)(
  1. b)του πιο πάνω κυρωτικού Νόμου 84/1979 και το Άρθρο 36 (β)(
  2. ii)του Νόμου 101/1987, προνοούν ότι αν το Δικαστήριο εύρει ότι η αναγνώριση ή η εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης προσκρούει σε διατάξεις δηµόσιας τάξεως της χώρας στην οποία ζητείται η αναγνώριση και εκτέλεση και/ή της Κυπριακής Δηµοκρατίας, θα αρνηθεί να την αναγνωρίσει. Η πλευρά της αιτήτριας ισχυρίζεται ότι οι διαιτητικές αποφάσεις είναι καθόλα νόμιμες και προέκυψαν από χρέος και οφειλή της καθ' ης η αίτηση 2 προς την αιτήτρια, δυνάμει Χρεογράφου και Εγγύησης αυτής της οφειλής της από τον Καθ' ου η αίτηση 1. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, ο κ. Ivanov, μέσω εταιρειών του δάνεισε την εταιρεία IFC Bank, η οποία συνδεόταν με τον καθ' ου η αίτηση 1. Συγκεκριμένα, τα χρήματα αυτά, ο κ. Ιvanov τα είχε δανείσει στην εταιρεία του Alula, εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους, με μηδενικό επιτόκιο. Η Alula, στη συνέχεια τα δάνεισε στην αιτήτρια με επιτόκιο 7.15% ετησίως και η αιτήτρια παρείχε το επίδικο δάνειο μειωμένης εξασφάλισης στην IFC Bank με επιτόκιο 7.5% ετησίως. Η αιτήτρια θα λάμβανε τους τόκους από το δάνειο, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων θα το χρησιμοποιούσε για την καταβολή των τόκων στην Alula, στη βάση των μεταξύ τους δανειακών συμβάσεων ενώ θα διατηρούσε το περιθώριο 0.35% ετησίως που ήταν η διαφορά μεταξύ των δύο επιτοκίων, επί του οποίου θα πλήρωνε φόρο στην Κύπρο. Τον Μάρτιο του 2017 έγινε αναδιάρθρωση και η καθ' ης η αίτηση 2 αντικατέστησε την IFC Bank. Η Πράξη Συναίνεσης και η Συμφωνία Εκχώρησης μεταξύ αιτήτριας και Alula, έγινε με σκοπό να αντικατοπτρίζει την πραγματική κατάσταση υπό το πρίσμα της υφιστάμενης δομής του δανείου. Δηλαδή, να φαίνεται ότι το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων θα επέστρεφαν πίσω στην Alula, η οποία έχει μηδενικό φόρο. Αυτή η δομή του δανείου ήταν σε γνώση του καθ' ου η αίτηση 1 και με κανένα τρόπο, η Πράξη Συναίνεσης έγινε με σκοπό τη φοροδιαφυγή από την Κύπρο. Ήταν μια συμφωνία "pass - through", όπως και το Διαιτητικό Δικαστήριο αποφάσισε. Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι όσοι φόροι έπρεπε να πληρωθούν στην Κύπρο, πληρώθηκαν και δεν τίθεται ζήτημα διάπραξης ποινικών αδικημάτων και φοροδιαφυγής στην Κύπρο. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2, δεν είχαν εγείρει τέτοιο ζήτημα στη διαιτησία, ενώ είχαν την ευχέρεια να το πράξουν και οι υπερασπίσεις τους, δεν αφορούσαν το πιο πάνω ζήτημα που εγείρουν στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής. Από την αντίπερα όχθη, οι καθ' ων η αίτηση, ισχυρίζονται ότι η εν λόγω Πράξη Συναίνεσης έγινε με σκοπό τη φοροδιαφυγή της αιτήτριας από την Κύπρο. Παραπέμπουν σε παραδοχή, κατά τη θέση τους, του κ. Ivanov κατά την αντεξέταση του στη διαιτησία ότι η εν λόγω Πράξη έγινε το 2020, αλλά προχρονολογήθηκε για να φαίνεται ότι έγινε το 2017 με σκοπό η αιτήτρια να αποφύγει την καταβολή φορολογίας στην Κύπρο. Τούτο, ισχυρίζεται, προέκυψε κατά το τελικό στάδιο της διαιτησίας και δεν είχαν την ευχέρεια να προχωρήσουν με την τροποποίηση της υπεράσπισης τους και να εγείρουν αυτό το ζήτημα στη διαιτησία. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω, συνοπτικές, θέσεις των μερών και τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί επί του ζητήματος, κρίνω ότι δεν είναι επί του παρόντος να προχωρήσω και να αξιολογήσω τις θέσεις τους. Τούτο, αφορά την ουσία της Κυρίως Αίτησης, στην οποία θα πρέπει να κριθεί, κατά πόσο στο τέλος οι διαιτητικές αποφάσεις δεν θα πρέπει να αναγνωριστούν στην Κύπρο διότι αντίκεινται στη Δημόσια τάξη. Ούτε είναι επί του παρόντος να ασχοληθώ με τη νομική πτυχή που καλύπτει το ζήτημα αυτό. Εκείνο, το οποίο, προκύπτει πάντοτε για σκοπούς του σταδίου αυτού, είναι ότι έχουν εκδοθεί οι εν λόγω διαιτητικές αποφάσεις από το ΔΔΔΛ, αφού ακολουθήθηκαν όλες οι νενομισμένες διαδικασίες και η αιτήτρια προωθεί την εγγραφή και αναγνώριση τους στην Κύπρο με σκοπό να δυνηθεί να τις εκτελέσει, ασκώντας το δικαίωμα που της δίνει ο Νόμος. Οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση, θα αξιολογηθούν κατά τη διαδικασία της Κυρίως Αίτησης. Στο στάδιο αυτό και με βάση τα όσα η αιτήτρια προβάλλει και αποδεικνύει, κρίνω ότι αποκαλύπτεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Κυρίως της αίτησης και πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση, σε σχέση με τους καθ' ων η αίτηση 1 και 2. Προβάλλεται από την καθ' ης η αίτηση 3, ότι δεν υπάρχει εναντίον τους αγώγιμο δικαίωμα και ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Κυρίως Αίτησης, διότι δεν αποτελούσαν μέρος της διαδικασίας. Αναφέρθηκα ανωτέρω στο πιο πάνω ζήτημα. Το ότι όντως η καθ' ης η αίτηση 3 δεν αποτελούσε μέρος της διαιτητικής διαδικασίας και η διαιτητική απόφαση δεν την αφορά, είναι αυταπόδεικτο. Προκύπτει, όμως, να συνενώθηκε ως διάδικος στην παρούσα διαδικασία, με σκοπό την έκδοση εναντίον της διατάγματος παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων που κατέχει για λογαριασμό του καθ' ου η αίτηση 1 ή τα οποία ελέγχει ο καθ' ου η αίτηση 1, περιλαμβανομένων των δύο Σαλέ στη Γαλλία. Ουσιαστικά κατά αυτό τον τρόπο επιχειρείται να ενταχθεί η παρούσα περίπτωση στα νομολογηθέντα της αγγλικής απόφασης TSB Private Bank International SA v. Chabra [1992] 2 All E.R.245 Ch D η οποία υιοθετήθηκε από την Κυπριακή νομολογία στην 1. Helington Commodities Ltd κ.α.
(2009)1Β Α.Α.Δ.
  1. Η αρχή αυτή συνίσταται στο γεγονός ότι στην περίπτωση που ο εναγόμενος δεν κατέχει περιουσιακά στοιχεία στο όνομα του αλλά υπάρχει μαρτυρία ότι αυτά κατέχονται από τρίτα πρόσωπα τότε υπάρχει η δυνατότητα να συνενωθεί το τρίτο πρόσωπο ως συνεναγόμενος με τον κύριο εναγόμενο και να διεκδικηθεί εναντίον του διάταγμα μη αποξένωσης ανεξάρτητα αν δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του συνεναγόμενου. Κατά συνέπεια, δεν τίθεται ζήτημα ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος εναντίον της καθ' ης η αίτηση 3 αλλά κατά πόσο εντάσσεται κάτω από την πιο πάνω αρχή και κρίνεται αναγκαίο να εκδοθεί και εναντίον της καθ' ης η αίτηση 3 παγοποιητικό διάταγμα, κάτι το οποίο θα εξεταστεί κατωτέρω. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 προκύπτει να είναι ο 100% μέτοχος της καθ' ης η αίτηση 3, η οποία κατέχει τις μετοχές της Γαλλικής θυγατρικής εταιρείας Societe Fonciere de Bellecote και η οποία έχει δύο θυγατρικές εταιρείες, τις SCI Les Cimes και SCI du Genepi, οι οποίες κατέχουν το ιδιοκτησιακό συμφέρον των δύο Chalet. Δεν αμφισβητείται η πιο πάνω δομή της καθ' ης η αίτηση 3 και ούτε ότι στην ουσία ο καθ' ου η αίτηση 1 έχει πραγματικό όφελος επί των δύο Chalet. H αίτηση, επίσης, προκύπτει να στρέφεται και εναντίον της καθ' ης η αίτηση 3, διότι πρόκειται για κυπριακή εταιρεία και φαίνεται από το επιζητούμενο εναντίον της διάταγμα να της απαγορεύεται να αλλάξει τη δομή της και την ιδιοκτησία των Chalet. Προχωρώντας να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, παρατηρώ ότι η αιτήτρια επικαλείται κατ' ουσία την κατ' ισχυρισμό εκστρατεία διασκορπισμού των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, την αποξένωση ή επιβάρυνση τους, γεγονός που είναι ολοένα και πιο δύσκολο για οποιονδήποτε πιστωτή, όπως είναι η αιτήτρια, να επιβάλει οποιαδήποτε απόφαση εναντίον τους. Η αιτήτρια, υποστηρίζει τη θέση της αυτή, στηριζόμενη στην Έκθεση Έρευνας, τεκμήριο ΑΒ
  2. Έχω διεξέλθει και μελετήσει την εν λόγω Έκθεση Έρευνας, η οποία παραθέτει συγκεκριμένες λεπτομέρειες για την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης η αίτηση 2, αρχής γενομένης από το 2014 και μετέπειτα και μεταφορά άλλων σε Ρωσικές εταιρείες. Η καθ' ης η αίτηση, είναι η βασική εταιρεία συμμετοχών του καθ' ου η αίτηση 1 για το χαρτοφυλάκιο των επιχειρήσεων του στο εξωτερικό. Η βάση των περιουσιακών της στοιχείων από $14.4 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014, συρρικνώθηκε στα $955 εκατομμύρια το
  3. Η αποξένωση και μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης η αίτηση 2 προκύπτει να οφείλεται λόγω των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη Ρωσία ένεκα της εισβολής της στην Κριμαία και αργότερα ένεκα της εισβολής της στην Ουκρανία. Από το 2022 και μετά, προκύπτει, επίσης, να υπήρξε περαιτέρω και ραγδαία αποξένωση και μεταφορά περιουσιακών της στοιχείων στη Ρωσία αξίας $755,63 εκατομμυρίων (ή 79%) αφήνοντας την αξία των περιουσιακών της στοιχείων στα $199.33 εκατομμύρια. Τα υπόλοιπα στοιχεία ενεργητικού της καθ' ης η αίτηση 2, περιλαμβάνουν την OJSC JSCB International Financial Club, την Intergeo Holdings Ltd - θυγατρική της επιχείρησης εξόρυξης Intergeo του καθ' ου η αίτηση 1 στη Ρωσία, την Soglasie Insurance Co Ltd και την Ρωσική εταιρεία χαμηλού προφίλ, Recur LLC. Oι πληροφορίες αυτές ήταν μέχρι τις 31/12/
  4. Όλα αυτά τα περιουσιακά στοιχεία είναι τελικά Ρωσικές υποκείμενες επιχειρήσεις και κατά την αιτήτρια είναι περιορισμένης σημασίας καθότι οι διαιτητικές αποφάσεις είναι απίθανο να εφαρμοστούν στην Ρωσία. Το μοναδικό μη Ρωσικό στοιχείο ενεργητικού, μέχρι και το έτος 2022 είναι η συμμετοχή της καθ' ης η αίτηση 2 στο Systema Asia Fund Pte με ποσοστό 8,33% με άγνωστο αν ακόμα κατέχεται και ποιά είναι η αξία του. Η αξία του το 2022 ανερχόταν σε $7.77 εκατομμύρια και σε κάθε περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος αποξένωσης του, σύμφωνα με το πρόσφατο μοτίβο διάθεσης περιουσιακών στοιχείων από τους καθ' ων η αίτηση 1 και
  5. Ο ιδρυτής του πιο πάνω Fund, είναι Ρωσικός Όμιλος και τυγχάνει κυρώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι που θα περιέπλεκε ουσιαστικά οποιαδήποτε διαδικασία εκτέλεσης σε αυτό το περιουσιακό στοιχείο. Αναφέρεται, επίσης, στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 22/12/2024 που συνοδεύει την αίτηση, ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 αναζητούσε αγοραστή για την εταιρεία Intergeo Holdings Ltd και την υποκείμενη επιχείρηση εξόρυξης στη Ρωσία. Πέραν των πιο πάνω, γίνεται αναφορά στα περιουσιακά στοιχεία του καθ' ου η αίτηση 1 και ότι κατά το 2022 το συμφέρον του για το Webster Hall πωλείτο. Επίσης, ο καθ' ου η αίτηση 1 μπορεί να ήταν ο πραγματικός ιδιοκτήτης ενός ακινήτου στην Ίμπιζα της Ισπανίας, γνωστό ως Isla de Ferradura, ωστόσο αυτό κρύβεται πίσω από μια εξελιγμένη αλυσίδα εταιρειών οι οποίες έχουν συσταθεί σε διαφορετικές δικαιοδοσίες και αυτή η ιδιοκτησία δεν είναι διαθέσιμη για εκτέλεση. Έρευνες που έγιναν από την αιτήτρια υποδεικνύουν, επίσης, ότι αυτό το ακίνητο έχει διατεθεί στην αγορά για πώληση εδώ και αρκετό καιρό και ως εκ τούτου, δεν μπορεί πλέον να κατέχεται έμμεσα από τον καθ' ου η αίτηση
  6. Περαιτέρω, η αιτήτρια αναφέρει ότι υπάρχει σημαντική απομείωση της αξίας των μετοχών του καθ' ου η αίτηση 1 στην καθ' ης η αίτηση 3 και είναι σημαντικό να διατηρηθεί η αξία και τα υποκείμενα περιουσιακά της στοιχεία στην τρέχουσα κατάσταση. Γίνεται αναφορά στις υποθήκες που βαραίνουν τα Chalet από τραπεζικό οργανισμό στη Γαλλία και στην παραχώρηση δανείων από τις θυγατρικές που έχουν ως αποτέλεσμα την μείωση της αξίας των μετοχών του καθ' ου η αίτηση
  7. Αναφορά, επίσης, γίνεται στον κίνδυνο αλλαγής της δομής της καθ' ης η αίτηση
  8. Οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2, προβάλλουν με την ένσταση τους, ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος οι διαιτητικές αποφάσεις να μην εκτελεστούν καθότι αυτοί, στην ουσία είναι φερέγγυοι με πολλαπλάσια από την απαίτηση περιουσία. Αναφέρεται στους ισχυρισμούς της αιτήτριας στη μαρτυρία της ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 είναι Ρώσος ολιγάρχης και πολιτικός και η αξία της περιουσίας του ανέρχεται στα $11 δισεκατομμύρια δολάρια Αμερικής. Παρόλα αυτά, όμως, δεν προκύπτει από ολόκληρη τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 κατέχει στο όνομα του οποιαδήποτε συγκεκριμένη περιουσία, πέραν των μετοχών στις καθ' ων η αίτηση 2 και
  9. Η μαρτυρία της αιτήτριας καταδεικνύει ότι η περιουσία του καθ' ου η αίτηση 1 αποτελείται από την κατοχή των μετοχών των καθ' ων η αίτηση 2 και 3, μέσω των οποίων ασκεί τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Πέραν αυτών των περιουσιακών του στοιχείων δεν έχει υποδειχθεί από τον καθ' ου η αίτηση 1 οποιαδήποτε άλλη περιουσία επ' ονόματι του, ειδικότερα στο έδαφος της Κύπρου, όπου επιχειρείται να εκτελεστούν οι διαιτητικές αποφάσεις. Οι εν λόγω μετοχές του καθ' ου η αίτηση 1, κατέχονται στις καθ' ων η αίτηση 2 και 3, οι οποίες είναι Κυπριακές εταιρείες και σε περίπτωση αποξένωσης τους θα είναι δύσκολο έως αδύνατο για την αιτήτρια να μπορέσει να εκτελέσει τις διαιτητικές αποφάσεις εναντίον του καθ' ου η αίτηση
  10. Προκύπτει, επίσης, ότι η άσκηση των επιχειρήσεων του καθ' ου η αίτηση 1 ανά το παγκόσμιο ασκείται μέσω της καθ' ης η αίτηση 2 και ότι είναι αναγκαίο όπως η αξία της καθ' ης η αίτηση 2 και των μετοχών που ο καθ' ου η αίτηση 1 κατέχει διατηρηθεί τουλάχιστον μέχρι το ποσό των διαιτητικών αποφάσεων, για να μπορεί η αιτήτρια να τις εκτελέσει διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορεί να το πράξει. Έχει προσφερθεί μαρτυρία και η οποία αναφέρθηκε ανωτέρω ότι η καθ' ης η αίτηση 2 έχει μειώσει σημαντικά το ενεργητικό της με την αποξένωση περιουσιακών της στοιχείων και μεταφορά άλλων στην Ρωσία. Αυτό έλαβε χώρα και συνέχισε να λαμβάνει χώρα μέχρι το 2024, οπόταν εκδόθηκαν τα επίδικα διατάγματα και όπως προκύπτει, στα πλαίσια ενός ευρύτερου επιχειρηματικού σχεδίου εν όψει των κυρώσεων που επιβλήθηκαν κατά της Ρωσίας από τις ΗΠΑ και από την Ευρωπαϊκή Ένωση και οι οποίες επεκτάθηκαν ραγδαία το
  11. Το ότι τα περιουσιακά στοιχεία της καθ' ης η αίτηση 2, δεν προκύπτει να μειώθηκαν με σκοπό την αποφυγή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης, όπως εισηγούνται οι συνήγοροι της, είναι αδιάφορο, κατά την κρίση μου. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, το αποτέλεσμα θα είναι οι μετοχές του καθ' ου η αίτηση 1 να μειωθούν περαιτέρω, ακόμα και να χάσουν την οποιαδήποτε αξία τους, κάτι το οποίο θα έχει αποτέλεσμα την αδυναμία της εκτέλεσης των διαιτητικών αποφάσεων. Ο συνήγοροι των καθ' ων η αίτηση, προβάλλουν τη θέση ότι ουδεμία πρόθεση υπάρχει εκ μέρους τους για αποξένωση της περιουσία τους ή μείωση της αξίας της και κατά συνέπεια δεν υπάρχει ανάγκη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Όπως, έχει αναφερθεί ανωτέρω, προκύπτει οι καθ' ων η αίτηση έχουν μειώσει δραστικά τα περιουσιακά τους στοιχεία, έστω για τους λόγους, που προκύπτει αυτό να έγινε και είναι ορατός ο κίνδυνος να συνεχίσουν να το πράττουν. Ανεξάρτητα τούτου, όμως, είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι η απόδειξη πρόθεσης αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων που έχει σημασία αλλά ο κίνδυνος, που μια τέτοια αποξένωση λάβει χώρα, η απόφαση να παραμείνει ανικανοποίητη. Όπως έχει αναφερθεί και στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1Β Α.Α.Δ. 785 «...δεν είναι (καν) αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πρόθεση των εναγόμενων για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντες.». Επομένως, θεωρώ ότι υπάρχει ορατό ενδεχόμενο τυχόν έκδοση δικαστικής απόφασης εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, με την οποία να αναγνωρίζονται οι επίδικες διαιτητικές αποφάσεις, αυτή να είναι δύσκολο να εκτελεστεί εναντίον τους και πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Παρά την πλήρωση όλων των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60, δεν σημαίνει ότι και το εκδοθέν διάταγμα εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 θα πρέπει να οριστικοποιηθεί αφού σε κάθε περίπτωση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σταθμίζοντας όλα τα στοιχεία και γεγονότα της υπόθεσης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δυνάμει του πιο πάνω άρθρου είναι ευρεία. Στην παρούσα περίπτωση με τα όσα αναφέρονται στην αίτηση επιχειρείται η έκδοση και οριστικοποίηση προσωρινού διατάγματος εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 τύπου MAREVA. Επιχειρείται η παγοποίηση και δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της Κυρίως διαδικασίας και σε μια τέτοια περίπτωση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται με φειδώ (βλ. Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1759). Πέραν των πιο πάνω στο σύγγραμμα ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ - INJUCTIONS των κ.κ. Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, σελ. 214 αναφέρεται ότι διατάγματα τύπου MAREVA δε θα πρέπει να δίδονται ως μέτρο γενικής εξασφάλισης του ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μη πληρωμή χρέους και βεβαίως δεν βελτιώνουν τη θέση του πιστωτή σε πτωχευτικές διαδικασίες παραπέμποντας στην Iraqi Ministry of Defence v. Arcepey Shipping Co SA, The Angel Bell [1980] 1 All E.R.
  1. Eπίσης, στη σελ. 215 του ιδίου συγγράμματος αναφέρονται και κάποιες ειδικές προϋποθέσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, όπως η ανάγκη ύπαρξης κινητών περιουσιακών στοιχείων, ο κίνδυνος μετακίνησης ή αποξένωσης τους, τη μόνιμη κατοικία του εναγόμενου και το χρόνο διαμονής στην επικράτεια, τα ιστορικό που αφορά στην πιστωτική ικανότητα του εναγόμενου, η φύση της περιουσίας που ζητείται η δέσμευση. Για όλα αυτά θα πρέπει να προσκομιστεί επαρκής μαρτυρία από τον ενάγοντα. Στην παρούσα περίπτωση, λαμβάνω υπόψη μου όλα τα πιο πάνω στοιχεία σε συσχετισμό με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αναφέρθηκα ανωτέρω στα στοιχεία αυτά κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Ειδικότερα και/ή περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου τον κίνδυνο που υπάρχει για αποξένωση και/ή περαιτέρω μείωση των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση 1 και
  3. Ο καθ' ου η αίτηση 1 κατέχει τις μετοχές των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 και εύκολα τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία μπορούν να αποξενωθούν. Επίσης, η καθ' ης η αίτηση 2 έχει εμπλακεί σε μια διαδικασία αποξένωσης, απομείωσης και μεταφοράς των περιουσιακών τους στοιχείων σε άλλες δικαιοδοσίες και συγκεκριμένα στη Ρωσία. Επιπρόσθετα, ο καθ' ου η αίτηση 1, προκύπτει να μην έχει την μόνιμη διαμονή του στην Κύπρο και να δραστηριοποιείται μέσω, ειδικότερα, της καθ' ης η αίτηση 2 σε όλο τον κόσμο. Εγείρονται, περαιτέρω, και κάποιες ιδιαίτερες περιστάσεις στην παρούσα υπόθεση, αφού όπως αναφέρθηκε ο καθ' ου η αίτηση 1, μέσω της καθ' ης η αίτηση 2, με την οποία ασκεί την επιχειρηματική του δραστηριότητα, προχωρεί με την αποξένωση και μεταφορά στη Ρωσία περιουσιακών στοιχείων της, λόγω των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στη Ρωσία. Πέραν τούτου, έχω συνυπολογίσει και την ισχύ της υπόθεσης της αιτήτριας, δεδομένου ότι αυτή κατέχει διαιτητικές αποφάσεις που εκδόθηκαν από το ΔΔΔΛ. Η θέση, επίσης, ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 έχει τεράστια περιουσία και κατά συνέπεια είναι φερέγγυος, δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις, να καταδείξει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημιάς στην αιτήτρια, δεδομένου του κινδύνου απομείωσης και αποξένωσης των περιουσιακών τους στοιχείων (βλ. Hazlewood Investments & Finance Ltd v. xxx Manuel κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. Ε14/2017 και Ε 209/2017). Στη Poltava Petroleum Co. v. Mexana Oil Ltd κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1301, επίσης, τονίστηκε ότι εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η όποια επιβάρυνση, εφόσον συντελεστούν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί. Ο κίνδυνος αποξένωσης ήταν υπαρκτός ώστε εντέλει να υφίσταται η αδυναμία ή δυσκολία απονομής δικαιοσύνης και το επιχείρημα της φερεγγυότητας δεν μπορεί να αποσυνδεθεί με την ευκολία αποξένωσης. Από την άλλη οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ισχυρίζονται ότι τυχόν συνέχιση της ισχύς των επίδικων διαταγμάτων θα τους προκαλέσει ουσιαστική ζημιά εφόσον παρεμποδίζει την ομαλή διεξαγωγή των εργασιών τους και την αποτελεσματική άσκηση των εμπορικών τους δραστηριοτήτων. Ισχυρίζονται, επίσης, ότι πρόκειται για ένα δρακόντειο μέτρο. Λαμβάνω υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και τη φύση του παγοποιητικού διατάγματος και ότι είναι τύπου Mareva (World Wide) και ότι τέτοια διατάγματα θα πρέπει να εκδίδονται με φειδώ. Έχει αναγνωριστεί νομολογιακά ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 32 του Ν. 14/60 να εκδίδει διατάγματα παγοποίησης περιουσιακών στοιχειών, είτε αυτά βρίσκονται εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είτε εκτός και στο εξωτερικό, όπου αυτό είναι δίκαιο και πρόσφορο (βλ. Seamark Consultancy Services Ltd v. Joseph Lasala κ.α.
(2007)1Α Α.Α.Δ. 162). Έχει γίνει αναφορά ανωτέρω για τον κίνδυνο αποξένωσης της περιουσίας των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και τις συνέπειες που αυτό θα έχει στην εκτέλεση μελλοντικής απόφασης. Από την άλλη λαμβάνω υπόψη μου, τα όσα οι καθ' ων η αίτηση επικαλούνται, ως ανωτέρω αναφέρθηκαν. Έχω λάβει υπόψη μου τη φύση του διατάγματος, τις σχετικές πρόνοιες του εν λόγω διατάγματος, το ποσό το οποίο ζητείται η δέσμευση σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία που φαίνεται οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να κατέχουν αλλά και τις εξαιρέσεις που περιλαμβάνονται σε αυτό και οι οποίες τους δίνουν το δικαίωμα να συναλλάσσονται με περιουσιακά στοιχεία κατά την άσκηση της συνήθους δραστηριότητας τους, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Επίσης, μπορούν να παράσχουν άλλους είδους εξασφάλιση, κατόπιν συμφωνίας με τους δικηγόρους της αιτήτριας. Κατά συνέπεια, υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες στην φύση αυτών των διαταγμάτων και κρίνω ότι δεν τίθεται ζήτημα υπέρμετρης πίεσης στους καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και/ή παρεμπόδιση τους στην άσκηση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας (βλ. Boris Mint κ.α. v. Pavel Shishkin κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. Ε69/2020, σχετ. με Ε170/2020 και Ε171/2020). Από την άλλη, τυχόν μη έκδοση ή οριστικοποίηση των διαταγμάτων εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα τυχόν απόφαση εξασφαλίσουν στην Κυρίως αίτηση, αυτή να παραμείνει ανικανοποίητη. Όλα τα πιο πάνω, καταδεικνύουν ότι η πλάστιγγα γέρνει προς την μεριά της αιτήτριας. Εκείνο το οποίο παραμένει να εξεταστεί, είναι το αιτητικό 2 της Αίτησης και το διάταγμα εναντίον της καθ' ης η αίτηση
  1. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, η καθ' ης η αίτηση 3 συνενώθηκε στην παρούσα διαδικασία με σκοπό να εκδοθεί παγοποιητικό διάταγμα εναντίον της για περιουσία που κατά τους ισχυρισμούς της αιτήτριας ανήκουν στον καθ' ου η αίτηση
  2. Με την προσθήκη της καθ' ης η αίτηση 3 στην παρούσα διαδικασία, επιχειρείται να δεσμευθούν όλα τα περιουσιακά της στοιχεία μέχρι του πιο πάνω αναφερόμενου ποσού τα οποία να περιλαμβάνουν ειδικότερα και την δέσμευση των μετοχών που η καθ' ης η αίτηση 3 κατέχει στην Societe Fonciere de Bellecote, το ιδιοκτησιακό της συμφέρον στην εταιρεία SCI Les Cimes και στην εταιρεία SCI du Genepi και το ιδιοκτησιακό συμφέρον των δύο Chalet στη Γαλλία, τα οποία κατέχονται από τις τελευταίες πιο πάνω αναφερόμενες εταιρείες. Η αιτήτρια, ισχυρίζεται ότι μέσω αυτής της δομής τα δύο Chalet ανήκουν στον καθ' ου η αίτηση
  3. Η κύρια ένσταση της καθ' ης η αίτηση 3, είναι ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εναντίον της, τύπου «Chabra» καθότι δεν έχει αποδειχθεί ότι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στερούνται περιουσίας. Σε σχέση με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα, παραπέμπω στο κάτωθι απόσπασμα το οποίο παραθέτει η έντιμη Πρόεδρος Ε.Δ. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου (ως ήταν τότε) στην απόφασης της στην G.D.L. TRADING LIMITED v.
  4. Agromarkets Limited κ.α., Αγ. Αρ. 1373/2015 Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 05/10/2016 σε σχέση με το πότε υπάρχει η δικαιοδοσία για έκδοση διατάγματος τύπου Chabra: «Στο White Book 2016, τόμος 2, παρ.15-63 η δικαιοδοσία τύπου Chabra συνοψίζεται με αναφορά και σε μεταγενέστερη νομολογία ως ακολούθως: "In Linsen International Ltd v Humpuss Sea Transport Pte Ltd [2011] EWHC 2339 (Comm), September 14, 2011, unrep., Flaux J. examined the authorities on the Chabra jurisdiction and stated that it arises when:
(1)a third party against whom there was no cause of action is in possession of assets beneficially owned by the defendant (against whom there is a cause of action);
(2)the latter can be shown to control or have a power of disposition over the former's assets; and
(3)it can be seen that there is, or may be, a process ultimately available to cause the beneficial owner to disgorge the assets held by the third party ([147] to [150]). The relevant authorities were also examined and explained in Parbulk II SA v PT Humpuss Intermoda Transportasi TBK [2011] EWHC 3143 (Comm), November 30, 2011, unrep. (Gloster J.) and summarised by Popplewell J. in PJSC Vseukrainskyi Aktsionernyi Bank v Maksimov [2013] EWHC 422 (Comm) at para.[7]. Where the court exercises the Chabra jurisdiction and restrains a third party, in effect the court is granting ancillary relief in aid of, and as part of, the freezing relief granted against the defendant".» Οι αρχές που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου «Chabra» πραγματεύτηκαν στην Perlata Ltd v. Νestoras Hotels Ltd (ανωτέρω). Έγινε παραπομπή στην T.S.B. Private Bank International S.A. v. Chabra (ανωτέρω) και στο πιο κάτω απόσπασμα από αυτή: "That although the court had no jurisdiction to grant an interlocutory injunction in favour of a plaintiff who had no good arguable cause of action against a sole defendant, it had power to grant the injunction against a co-defendant, against whom Νο cause of action lay, provided that the claim for the injunction was ancillary and incidental to the plaintiff's cause of action against the other co-defendant; and that, accordingly, since the injunction made against the first defendant alone was inadequate to protect the plaintiff, it was appropriate to grant the injunction against the second defendant in support of the existing legal right claimed by the plaintiff against the first defendant". (η υπογράμμιση δική μου). Πιο κάτω στην ίδια ανωτέρω απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο έκανε αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από το Σύγγραμμα Γ.Ερωτοκρίου & Π.Αρτέμη, Διατάγματα 2016 σελ. 218 κ.επ.: «Η αρχή που προκύπτει από την υπόθεση Chabra καλύπτει την περίπτωση όπου o κύριος εναγόμενος, είτε αυτός είναι φυσικό πρόσωπο, είτε νομικό, δεν έχει στο όνομα του πολλά περιουσιακά στοιχεία, αλλά υπάρχει μαρτυρία ότι αυτά κατέχονται από τρίτα πρόσωπα ή εταιρείες, π.χ. από συγγενικά πρόσωπα ή από εταιρείες που ελέγχει ο κύριος εναγόμενος.» Ακολούθως, αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με τις προϋποθέσεις εφαρμογής της πιο πάνω αρχής: «Στην Cardile v. LED Building Proprietary Ltd
(1999)HCA 18 Australian High Court, όπως σχολιάστηκε στη Yukos Caplital S.a.r.l v. OJSC Rosneft Oil Co. [2010] EWHC 784 (Comm), 2010 WL 1368769, κρίθηκαν σημαντικά τα εξής: "
  1. a)The court should be cautious in making any order extending to the property of persons who are not substantive defendants and cannot be shown to have frustrated the administration of justice.
  2. b)But the jurisdiction is not limited to circumstances where a third party holds property beneficially owned by a defendant.
  3. c)One guiding principle where restraint of third parties is sought is the existence of some process which may be available to the potential judgment creditor pursuant to which, whether by appointment of a liquidator or otherwise, the third party might be obliged to help satisfy the judgment". Στην παρούσα περίπτωση, η αιτήτρια επιχειρεί να καταδείξει την αναγκαιότητα έκδοσης διατάγματος τύπου Chabra, εναντίον της καθ' ης η αίτηση 3 και των θυγατρικών της εταιρειών οι οποίες έχουν την ιδιοκτησία των 2 Chalet, επικαλούμενοι, στην ουσία ανεπάρκεια των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση 1 και 2. Όπως έχει αναφερθεί, όμως, ο καθ' ου η αίτηση 1 κατέχει το 100% των μετοχών στην καθ' ης η αίτηση 2 και το 100% των μετοχών στην καθ' ης η αίτηση 3. Η δε καθ' ης η αίτηση 2 προκύπτει να κατέχει περιουσιακά στοιχεία πολλαπλάσια της αξίωσης. Επιχειρείται από την αιτήτρια, να υποβαθμιστούν τα περιουσιακά στοιχεία της καθ' ης η αίτηση 2 καθότι πλείστα από αυτά κατέχονται στην Ρωσία, όπου, σύμφωνα με την αιτήτρια είναι δύσκολη έως αδύνατη η εκτέλεση της απόφασης. Δεν δίνει επίσης μια σαφή εικόνα αναφορικά με την αξία του ποσοστού που η καθ' ης η αίτηση 2 κατέχει στο Sistema Fund. Όπως έχει προκύψει από την ένσταση, όμως, η καθ' ης η αίτηση 2 εξακολουθεί να κατέχει ποσοστό επί του πιο πάνω Fund, σημαντικής αξίας, με έδρα τη Σιγκαπούρη. Υπάρχει και για αυτό το περιουσιακό στοιχείο αναφορά ότι λόγω κυρώσεων των ΗΠΑ θα είναι δύσκολο να εκτελεστεί η διαιτητική απόφαση. Η θέση αυτή, όμως, τόσο για την δυνατότητα εγγραφής και εκτέλεσης των διαιτητικών αποφάσεων στη Ρωσία όσο και για εκτέλεση τους στη Σιγκαπούρη, καταρρίπτεται από τις νομικές γνωματεύσεις που η πλευρά των καθ' ων η αίτηση επισυνάπτουν στην ένσταση τους και αναφέρονται στη μαρτυρία τους. Η αιτήτρια, δεν παρουσιάζει καμία γνωμάτευση για τα ζητήματα αυτά, πέραν από το να παραπέμπει σε πληροφορίες που έλαβε από νομικούς στην απαντητική της ένορκης δήλωσης. Επικαλείται σχετική γνωμάτευση της, η οποία περιλαμβάνεται στα πλαίσια της κυρίως αίτησης της, πλην όμως, κρίνω ότι τούτη δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη στα πλαίσια της παρούσας. Θα μπορούσε να επιθυμούσε να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της ένστασης, να παραθέσει την εν λόγω γνωμάτευση με μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, έτσι ώστε να ήταν σε θέση η πλευρά των καθ' ων η αίτηση να λάβουν τα αναγκαία, δικονομικά μέτρα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας αν το επιθυμούσαν. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η αιτήτρια επιχειρεί να εγγράψει και εκτελέσει τις διαιτητικές αποφάσεις στην Κύπρο, διότι, όπως αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση 1 κατέχει το 100% των μετοχών των δύο κυπριακών εταιρειών, καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Επιχειρεί, επίσης, να διατηρήσει στο status quo των μετοχών αυτών και της αξίας τους. Κατά συνέπεια, η μελλοντική εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων στην Κύπρο θα πρέπει να λάβει χώρα επί των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση που βρίσκονται στην Κύπρο, τα οποία συνίστανται στις μετοχές που κατέχει ο καθ' ου η αίτηση 1 στις καθ' ων η αίτηση 2 και 3 και στα περιουσιακά στοιχεία της καθ' ης η αίτηση 2 που βρίσκονται την Κύπρο. Επίσης, σκοπός είναι να διατηρηθεί η αξία των μετοχών που κατέχει ο καθ' ου η αίτηση 1 στις καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Ανεξαρτήτως της δυνατότητας ή μη να εκτελέσει τις διαιτητικές αποφάσεις στη Ρωσία, η ουσία που παραμένει είναι να διατηρηθεί η αξία των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και τούτο διασφαλίζεται με την έκδοση εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 των σχετικών διαταγμάτων (βλ. Shishkarev v. Lanuria Limited, Πολ. Έφεση Αρ. Ε385/2016). Έχω λάβει υπόψη μου όλη τη μαρτυρία και κρίνω ότι υπάρχει, υπό τις περιστάσεις, επαρκής περιουσία των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, η οποία δύναται να καλύψει την εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων και δεν είναι αναγκαίο να εκδοθεί διάταγμα τύπου Chabra εναντίον της καθ' ης η αίτηση 3, εναντίον της οποίας δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα. Η δέσμευση, επιπλέον, των μετοχών του καθ' ου η αίτηση 1 επί της καθ' ης η αίτηση 2, της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση 2 και των μετοχών του που κατέχει στην καθ' ης η αίτηση 3, είναι ικανοποιητικά για να καλύψουν την εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων. Σημειώνεται, ότι η αιτήτρια έχει ξεκινήσει διαδικασίες για εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων στην Γαλλία και συγκεκριμένα επί των περιουσιακών στοιχείων που κατέχει η καθ' ης η αίτηση 3, μέσω των θυγατρικών της, με σκοπό να τα εντάξει στην περιουσία του καθ' ου η αίτηση 1 και επί του παρόντος κατέχει προσωρινές υποθήκες. Οι εν λόγω θυγατρικές εταιρείες που κατέχουν τα δύο Chalet βρίσκονται στη Γαλλία και όχι στο έδαφος της Κύπρου και παρατηρείται ότι η αιτήτρια έχει λάβει διάφορα μέτρα εναντίον τους ακόμη και μετά την έκδοση του παρόντος διατάγματος που αφορά την καθ' ης η αίτηση 3. Ανεξαρτήτως της δυνατότητας που φαίνεται να υπάρχει για αποξένωση τους, εντούτοις προκύπτει τούτο να καθίσταται δύσκολο εν όψει των προηγούμενων υποθηκών που υπάρχουν προς όφελος τραπεζικού ιδρύματος και της αξίας που στο τέλος της ημέρας θα παραμένει για εκτέλεση. Περαιτέρω, έχει προκύψει ότι η αιτήτρια κατά την περίοδο Φεβρουαρίου - Μαρτίου του 2025, εξασφάλισε νέα προσωρινά μέτρα στη Γαλλία εναντίον των Γαλλικών θυγατρικών εταιρειών που αφορούν προσωρινές κατασχέσεις των μετοχών τους. Κατά συνέπεια, προκύπτει ότι η αιτήτρια μπορεί να εξασφαλίσει και εξασφάλισε θεραπείες στη Γαλλία εναντίον των θυγατρικών εταιρειών και των περιουσιακών τους στοιχείων και δεν κρίνεται πρόσφορο και αναγκαίο υπό τις περιστάσεις η έκδοση διατάγματος τύπου Chabra και στα πλαίσια της Κυπριακής δικαιοδοσίας. Όσον αφορά το αιτητικό 3, με αυτό επιζητείται διάταγμα αποκάλυψης των περιουσιακών στοιχείων των καθ' ων η αίτηση. Τούτο είναι αναγκαίο με σκοπό την αστυνόμευση (policing) του διατάγματος παγοποίησης το οποίο θα εκδοθεί εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2. Τέτοιου είδους διατάγματα εκδίδονται με σκοπό την υποβοήθηση της εκτέλεσης του διατάγματος παγοποίησης και είναι επικουρικά (ancillary). Είναι αναγκαία με σκοπό να προσδώσουν το στοιχείο της αποτελεσματικότητας του διατάγματος παγοποίησης (βλ. Seamark Consultancy Services Ltd v. Joseph Lasala κ.α. (ανωτέρω) και Μalofeev v. VTB Capital plc
(2011)EWCA Civ. 1252). Στο White Book του 2019 με σαφήνεια διατυπώνονται οι σκοποί έκδοσης τέτοιας φύσης διαταγμάτων αποκάλυψης ως ακολούθως: "For the purpose of rendering a freezing injunction effective (before judgment as well as after judgment), the court may make orders requiring the defendant
(1)to make a statement disclosing his assets,
(2)to give discovery of documents, and
(3)to provide information. Such orders can assist
(1)in determining the existence, nature and location of assets,
(2)in clarifying questions of title concerning assets, and
(3)in identifying third parties to whom notice of the injunction should be given for the purpose of ensuring that they do not advertently or inadvertently assist the defendant in the removal or disposal of assets". Στην παρούσα, η αιτήτρια αναφέρει τα περιουσιακά στοιχεία των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 τα οποία είναι γνωστά σε αυτήν και εξακριβώθηκαν μέσα από την έρευνα τους και ζητά περαιτέρω αποκάλυψη περιουσιακών τους στοιχείων και λεπτομερειών αυτών. Τούτο είναι αναγκαίο με σκοπό να ξεκαθαρίσει και να υπάρχει σαφής εικόνα αναφορικά με τα περιουσιακά στοιχεία των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και άλλων εμπλεκόμενων με αυτά προσώπων έτσι ώστε να μπορεί να εκτελεστεί το διάταγμα παγιοποίησης και κρίνω ότι δικαιολογείται. Σε σχέση με την καθ' ης η αίτηση 3, δεν κρίνεται αναγκαία η έκδοση τέτοιου διατάγματος ενόψει του ότι δεν θα εκδοθεί εναντίον της οποιοδήποτε διάταγμα παγοποίησης, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, ανεξάρτητα και πέραν των άλλων ζητημάτων σε σχέση με αυτό το ζήτημα, δεδομένης της φύσης του διατάγματος που επιζητείται εναντίον της. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, το διάταγμα υπό το αιτητικό 1, ως αυτό τροποποιήθηκε, καθίσταται απόλυτο. Νοείται ότι το διάταγμα αυτό δεν θα περιλαμβάνει τα περιουσιακά στοιχεία που αναφέρονται στα στοιχεία (γ) και (δ) μετά το αιτητικό 2 της αίτησης. Εκδίδεται επίσης διάταγμα εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ως το αιτητικό 3 της αίτησης, με τη διαφοροποίηση του χρόνου συμμόρφωσης ο οποίος θα ανέρχεται σε 20 μέρες αντί 10 ημέρες. Το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε εναντίον της καθ' ης η αίτηση 3, ακυρώνεται και η αίτηση εναντίον της απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων, οι συνήγοροι των διαδίκων έχουν συμφωνήσει ότι αυτό θα ανέρχεται στο ποσό των €15.000 πλέον Φ.Π.Α για τον επιτυχόν διάδικο. Στην παρούσα περίπτωση, η αίτηση της αιτήτριας έχει πετύχει εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και έχει αποτύχει εναντίον της καθ' ης η αίτηση 3. Η πρωταρχική αρχή, με βάση το Μέρος 39
(1)των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, είναι ότι τα έξοδα εμπίπτουν στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας περιλαμβάνονται στο Μέρος 39
(2)των εν λόγω Κανονισμών, τις πρόνοιες του οποίου λαμβάνω υπόψη μου. Έχω συνυπολογίσει το αποτέλεσμα της αίτηση εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 και έλαβα υπόψη μου το γεγονός ότι οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 εκπροσωπούνται από τον ίδιο δικηγόρο και έχουν καταχωρήσει κοινή ένσταση και κατά συνέπεια θα δικαιούνται ένα σετ εξόδων. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια κρίνω ότι τα έξοδα της αίτησης θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 μειωμένα κατά το 1/3 έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει την έκταση της επιτυχίας της αίτησης τους και να συνυπολογίζει τα έξοδα της καθ' ης η αίτηση 3, εναντίον της οποίας, η αίτηση, απέτυχε. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της αίτησης τα οποία, μειωμένα κατά το 1/3, ανέρχονται στο ποσό των €10,000 πλέον Φ.Π.Α. επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2. Δεν εκδίδεται οποιαδήποτε άλλη διαταγή για έξοδα σε σχέση με την καθ' ης η αίτηση 3. (Υπ.)............... Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil Jurisdiction / General Applications / Interim Αναφορά: Προσωρινά Διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.