← Κύπρος

ΜΟΝΟΚΟ (ΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. C&S SMART MOVE DEVELOPERS, Αριθμός Αγωγής: 901/2017, 29/5/2025

ΜΟΝΟΚΟ (ΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. C&S SMART MOVE DEVELOPERS, Αριθμός Αγωγής: 901/2017, 29/5/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: K. Κύζη, Προσ.Ε.Δ, Αριθμός Αγωγής: 901/2017 Μεταξύ: ΜΟΝΟΚΟ (ΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΙΜΙΤΕΔ, εκ Λάρνακας Εναγόντων και C&S SMART MOVE DEVELOPERS, εκ Λάρνακας Εναγομένων Ημερομηνία: 29/5/2025 Εμφανίσεις : κ. Α. Πλουτάρχου για Αιτητές :κ. Λουκαίδης για Καθ'ών η Αίτηση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Ο Αιτητής με την Αίτηση του ημερομηνίας 27/3/25 επιζητεί τα ακόλουθα: Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η αναστολή και/ή ανακοπή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή μέχρις ότου οι Ενάγοντες καταβάλλουν στους Εναγομένους/Αιτητές το ποσό των €1020 πλέον Φ.Π.Α επί ποσού €963 ως η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/12/2024 στην αίτηση ημερομηνίας 16/7/
  3. Η Aίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.15, Θ.4, Δ.64, Δ.48, Θ.1, 2, 3 και 7 στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, στην διακριτική ευχέρεια και στην γενική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  4. Η Aίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή των Εναγομένων στην οποία αναφέρει ότι ενώ την 18/2/2025 ο δικηγόρος του επέδωσε στους Ενάγοντες/ Καθ'ών η Αίτηση με δικαστικό επιδότη την δικαστική απόφαση με την οποία τους καλούσε να καταβάλλουν σε αυτούς τα δικηγορικά έξοδα εντός 30 ημερών από την επίδοση, παρά το ότι παρήλθε η χρονική προθεσμία ουδέν ποσό καταβλήθηκε.
  5. Η Aίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόντων/Καθ'ών η Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε την 4/5/2025, στο σώμα της οποίας καταγράφονται οι ακόλουθοι 5 λόγοι ένστασης:
  6. Η αίτηση είναι νόμω αβάσιμη, στερείται της ορθής ή οποιασδήποτε νομικής βάσης και τα όσα αναφέρονται ως νομική βάση δεν έχουν καμία εφαρμογή.
  7. Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της αίτησης της Ενάγουσας ημερομηνίας 16/7/2024 δεν είχε εξουσία να αλλάξει ή να τροποποιήσει τους όρους της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/03/2024, πλην του χρόνου προθεσμίας.
  8. Ακόμη και εάν το Δικαστήριο είχε τέτοια εξουσία, το Δικαστήριο με την απόφαση/διάταγμα ημ.23/12/2024 δεν άλλαξε τους όρους, αλλά επανάφερε την αγωγή με τους ίδιους όρους.
  9. Η πρόνοια για πληρωμή των εξόδων που αναφέρεται στην απόφαση ημερομηνίας 23/12/2024 δεν είναι όρος για επαναφορά της αγωγής ούτε και μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει το συνταγματικό δικαίωμα της Ενάγουσας να προσφύγει στο Δικαστήριο.
  10. Σημειώνεται ότι η ένσταση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
  11. Για να γίνει κατανοητή η απόφαση θα προχωρήσω να παραθέσω εν συντομία το δικονομικό ιστορικό. Κατά ή περί την 28/3/2024 αδελφή Δικαστής διέταξε τους Ενάγοντες όπως παράσχουν στους Εναγόμενους ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €2500 υπό μορφή τραπεζιτικής εγγύησης μέχρι τις 13/05/2024 («απόφαση για παροχή ασφάλειας εξόδων»).
  12. Οι Ενάγοντες την 23/4/2024 καταχώρησαν την τραπεζιτική εγγύηση η οποία όμως δεν συμμορφωνόταν με τις διαταγές του Δικαστηρίου και δεν έγινε αποδεκτή από τον Πρωτοκολλητή. Αφού εξέπνευσε η προθεσμία για την κατάθεση της τραπεζιτικής εγγύησης, η αγωγή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο ως εγκαταλειφθείσα.
  13. Ακολούθως την 10/06/2024 οι Ενάγοντες αιτήθηκαν από το Δικαστήριο παράταση του χρόνου καταχώρησης της διαταχθείσας ασφάλειας εξόδων, η οποία προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγομένων και κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, αδελφή δικαστής με ενδιάμεση απόφαση της ημερομηνίας 15/7/2024 απέρριψε την εν λόγω αίτηση.
  14. Στην συνέχεια οι Ενάγοντες την 16/07/2024 καταχώρησαν αίτηση με την οποία αιτούνταν την επαναφορά της αγωγής καθώς και διάταγμα για καταχώρηση της ασφάλειας εξόδων για 2 ημέρες από την 13/05/
  15. Κατόπιν ένστασης των Εναγομένων, η εν λόγω αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση και αδελφή δικαστής εξέδωσε την ενδιάμεση απόφαση της ημερομηνίας 23/12/2024 για επαναφορά της αγωγής. («απόφαση για επαναφορά της αγωγής).
  16. Έναυσμα για την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης αποτέλεσε η απόφαση για επαναφορά της αγωγής Οι Αιτητές επί της ουσίας επιδιώκουν την αναστολή ή την διακοπή της διαδικασίας καθότι δεν πληρώθηκαν τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης για επαναφορά της αγωγής κατά παράβαση της διαταγής του Δικαστηρίου, η οποία έθετε όρο για καταβολή των δικηγορικών εξόδων εντός 30 ημερών από την επίδοση της απόφασης. Παραθέτω κατωτέρω αυτούσιο το λεκτικό της απόφασης για επαναφορά της αγωγής: «Το Δικαστήριο τούτο δια του παρόντος διαττάττει την επαναφορά της αγωγής και ο χρόνος συμμόρφωσης με το διάταγμα ημερομηνίας 28/03/2024 παρατείνεται για 5 (πέντε) καθαρές από σήμερα με τους ίδιους όρους που αναφέρονται στο εν λόγω διάταγμα. Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ'ών η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η καταβολή των εξόδων από τους Αιτητές στους δικηγόρους των Καθ'ών η Αίτηση να γίνει εντός 30 ημερών από την ημέρα που θα τους επιδοθεί το εγκεγκριμένο ποσό των εξόδων. Τα έξοδα έχουν υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθεί από το Δικαστήριο υπέρ των Καθ'ών η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, στο ποσό των €1020 έξοδα της παρούσας αίτησης συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων συντάξεως του παρόντος διατάγματος πλέον Φ.Π.Α επί ποσού €963." ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  17. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθηκε στη βάση των αγορεύσεων που παρέδωσαν οι δύο πλευρές στο Δικαστήριο τις οποίες το Δικαστήριο μελέτησε με προσοχή και θα παραπέμψει σε αυτές μόνο αν αυτό κριθεί αναγκαίο. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
  18. Αυτό το οποίο καλείται δηλαδή να αποφασίσει το Δικαστήριο στην παρούσα είναι εάν θα πρέπει να ανασταλεί ή να διακοπεί η διαδικασία μέχρι να πληρωθούν τα δικηγορικά έξοδα ως προνοούσε η απόφαση του Δικαστηρίου για επαναφορά της αγωγής.
  19. Καταρχάς σημειώνεται ότι ανεξαρτήτως των θέσεων που προβάλλονται και από τις δύο πλευρές σχετικά με το νομικά αβάσιμο της αίτησης ή της ένστασης ή των νομικών τους βάσεων, στην ουσία φαίνεται ότι και οι δύο πλευρές συμφωνούν ως προς τα ουσιαστικά γεγονότα τα οποία διέπουν την παρούσα Αίτηση, ήτοι ότι τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης για επαναφορά της αγωγής δεν πληρώθηκαν από τους Ενάγοντες κατά παράβαση της διαταγής του Δικαστηρίου.
  20. Το ζήτημα αυτό της μη συμμόρφωσης ενός διαδίκου με τις διαταγές που εκδίδονται από το Δικαστήριο, ανάγεται στην εξουσία του Δικαστηρίου να επιλαμβάνεται και να αντιμετωπίζει τέτοιων θεμάτων που συναρτώνται με το κύρος της δικαιοσύνης και των διαταγών του Δικαστηρίου. ¨Όπως λέχθηκε και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Xαραλαμπίδης Mιχάλης ν. Nικόλαου Kωμοδρόμου

(2002)2 ΑΑΔ 522, η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για πάταξη τέτοιων περιπτώσεων είναι σύμφυτη χωρίς να έχει οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση. Είναι μία εξουσία αυτονόητη και απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και την αξιοπιστία των θεσμών και μέσων επίτευξης των στόχων της. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την πιο πάνω Απόφαση στην οποία αναλύθηκε εκτεταμένα το ζήτημα της σύμφυτης εξουσίας: «Η πληρέστερη ανάπτυξη της θεωρίας της σύμφυτης δικαιοδοσίας έγινε ίσως από τον Sir Jack I.H. Jacob στο άρθρο του "The Inherent Jurisdiction of the Court" [1970] C.L.Ρ. 23, το οποίο άσκησε επιρροή στη διαμόρφωση και εξέλιξη της εξουσίας αυτής: «....... the jurisdiction to exercise these powers was derived, not from any statute or rule of law, but from the very nature of the court as a superior court of law, and for this reason such jurisdiction has been called "inherent" ... the essential character of a superior court of law necessarily involves that it should be invested with a power to maintain its authority and to prevent its process being obstructed and abused. Such a power is intrinsic in a superior court; it is its very lifeblood, its very essence, its immanent attribute ... The jurisdiction which is inherent in a superior court of law is that which enables it to fulfil itself as a court of law. The juridical basis of this jurisdiction is therefore the authority of the judiciary to uphold, to protect and to fulfil the judicial function of administering justice according to law in a regular, orderly and effective manner. ...Ως προς τη νεώτερη αντίκριση του θέματος από την αγγλική νομολογία χαρακτηριστική είναι η διατύπωση του Λόρδου Diplock στην Hunter ν. Chief Constable of West Midlands and Another [1981] 3 All E.R. 727, 729: ".............. this is a case about abuse of the process of the High Court. It concerns the inherent power which any court of justice must possess to prevent misuse of its procedure in a way which, although not inconsistent with the literal application of its procedural rules, would nevertheless be manifestly unfair to a party to litigation before it, or would otherwise bring the administration of justice into disrepute among right-thinking people. The circumstances in which abuse of process can arise are very varied; those which give rise to the instant appeal must surely be unique. It would, in my view, be most unwise if this House were to use this occasion to say anything that might be taken as limiting to fixed categories the kinds of circumstances in which the court has a duty (I disavow the word discretion) to exercise this salutary power." Ας σημειωθεί ότι η παραπάνω ανάπτυξη υιοθετείται από το Εφετείο μας στην Μιχάλη Παπόρη ν. Maskinfabriken «510» Α/S
(1996)1(B) A.A.Δ.
  2. Παραπέμπω επίσης στην απόφαση Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με την εξουσία του Δικαστηρίου να ρυθμίζει τις διαδικασίες ενώπιον του σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με τις οδηγίες του ίδιου του Δικαστηρίου ή σε περιπτώσεις κατάχρησης της διαδικασίας: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» 16. Επιπλέον στην απόφαση Ευάγγελος Εμπεδοκλής και άλλοι (Αρ. 3)
(2009)1 Α.Α.Δ. 529 λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με την σύμφυτη εξουσία: "Η σύμφυτη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου έρχεται αρωγός εκεί όπου η χρήση της είναι αναγκαία για αυτή ταύτη τη λειτουργία του ίδιου του συστήματος και της αποτελεσματικής άσκησης των δικαιοδοσιών του, εντός των υφισταμένων και γνωστών δικαιϊκών αρχών, απορρέουσες και πλαισιούμενες, ως στυλοβάτες, από το Σύνταγμα και τους Νόμους της πολιτείας. (Σχετικές είναι οι υποθέσεις Α. Αντωνίου ν. Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 339 και Αχιλλέας Κορέλλης
(1999)1 Α.Α.Δ. 1122)."" Όπως είχε τονισθεί και στην απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιερόθεος Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 226, οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου είναι "το απόθεμα εκείνο των εξουσιών (reserve power) του Δικαστηρίου, τις οποίες μπορεί να ασκεί εκεί όπου αν απέφευγε να το πράξει θα οδηγούμεθα σε αδικία. Μπορούν δε να ασκηθούν είτε σε συνδυασμό με την ύπαρξη σχετικών διαδικαστικών κανονισμών και/ή ανεξάρτητα από τους διαδικαστικούς κανονισμούς." 17. Στην υπόθεση Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών ν. Παπαγεωργίου κ.ά.
(2000)3 Α.Α.Δ. 151, η Ολομέλεια, στη σελίδα 155, ανέφερε σχετικά τα ακόλουθα: "Η σύμφυτη δικαιοδοσία δεν πηγάζει ούτε από νόμο ούτε από κανονισμό αλλά από τη φύση της δικαστικής λειτουργίας. Γι' αυτό και προσδιορίζεται με το επίθετο «σύμφυτη». Η βασική εκδήλωση της εξουσίας αυτής είναι η ρύθμιση των θεμάτων που άπτονται των δικαστικών διαδικασιών. Περιλαμβάνει δε τομείς του δικαίου των οποίων η νομολογία αναγνώρισε την ύπαρξη. Όμως έχουν τεθεί όρια και αυτοπεριορισμοί για να διαφυλαχθεί η αποτελεσματική λειτουργία αυτής της εξουσίας στις ορθές διαστάσεις της.»
  1. Έχοντας κατά νου τις ανωτέρω νομικές αρχές, καθίσταται πλέον ξεκάθαρα ότι το επίδικο ζήτημα εξετάζεται κατ' επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, η οποία και παρενθετικά σημειώνω ότι εμπεριέχεται και στην νομική βάση της Αίτησης.
  2. Επί της ουσίας, όπως προκύπτει από το πιο πάνω δικονομικό ιστορικό, επειδή οι Ενάγοντες δεν συμμορφώθηκαν με την διαταγή του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13/5/2024 για παροχή ασφάλειας εξόδων εντός της προθεσμίας που έθεσε το Δικαστήριο, οι Ενάγοντες επιδίωξαν να ζητήσουν με αίτηση τους την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για επαναφορά της αγωγής. Το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια αποφάσισε να συγχωρέσει τους Ενάγοντες και να τους επαναφέρει την αγωγή υπό τον όρο «μόνο» της παροχής τραπεζιτικής εγγύησης, ως ήταν και η αρχική διαταγή του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/03/
  4. Με την απόφαση όμως του Δικαστηρίου για επαναφορά της αγωγής, το Δικαστήριο επέβαλε όπως προκύπτει από το ίδιο το διάταγμα, και μία άλλη ανεξάρτητη υποχρέωση στους Ενάγοντες όπως καταβάλλουν τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης για επαναφορά της αγωγής εντός 30 ημερών από την ημέρα που θα τους επιδοθεί ο εγκριμένος κατάλογος εξόδων. Η διαταγή αυτή δεν τροποποιεί καθ' οιονδήποτε τρόπο τους όρους που έθεσε το Δικαστήριο με την απόφαση για παροχή ασφάλειας εξόδων αλλά επιβάλλει μια άλλη διαταγή ως προς τα δικηγορικά έξοδα, διαταγή η οποία ασκήθηκε κατά την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου.
  5. Η εν λόγω διαταγή του Δικαστηρίου για καταβολή των δικηγορικών εξόδων σαφώς και δεν αποτελεί όρο για επαναφορά της αγωγής, εξού και η αγωγή ήδη έχει επαναφερθεί αλλά αποτελεί μία άλλη ανεξάρτητη διαταγή η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει ακυρωθεί ή ανασταλεί κατόπιν αιτήσεως των Εναγόντων και ως εκ τούτου η εν λόγω διαταγή παραμένει ισχυρή και δεσμευτική για αυτούς. Παρενθετικά σημειώνεται ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν αιτηθεί οιασδήποτε παράτασης ως προς την καταβολή των δικηγορικών εξόδων.
  6. Αφ΄'ής στιγμής λοιπόν είναι παραδεκτό ως γεγονός ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν συμμορφωθεί με την ισχυρή διαταγή του Δικαστηρίου το καθήκον του Δικαστηρίου είναι όπως επιβάλει τέτοιες κυρώσεις προκειμένου να διαφυλαχθεί το κύρος του Δικαστηρίου αλλά και ταυτόχρονα να διαφυλάξει τα δικαιώματα των διαδίκων, ιδιαίτερα δε αυτών προς όφελος των οποίων έχει εκδοθεί η εν λόγω διαταγή.(βλ Xαραλαμπίδης Mιχάλης ν. Nικόλαου Kωμοδρόμου
(2002)2 ΑΑΔ 522 ανωτέρω ).
  1. Ενόψει των όσων έχουν λεχθεί θεωρώ ότι στο παρόν στάδιο θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στους Ενάγοντες να συμμορφωθούν με την διαταγή που έθεσε το Δικαστήριο στην απόφαση για επαναφορά της αγωγής, ως προς την καταβολή των δικηγορικών εξόδων και κατά δεύτερο στάδιο να τους επισημανθούν οι συνέπειες της τυχόν μη συμμόρφωσης τους ως προς τις διαταγές του Δικαστηρίου.
  2. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι ενόψει του πιο πάνω σκεπτικού του Δικαστηρίου θεωρώ ότι παρέλκει η ενασχόληση του Δικαστηρίου με οτιδήποτε άλλο συμπεριλαμβανομένων και των λόγων ένστασης που εγείρονται στην ένσταση των Εναγόντων, στην οποία δεν εμπεριέχεται καμία νομική βάση.
  3. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος (Α) της αίτησης για αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου οι Ενάγοντες καταβάλλουν τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης για επαναφορά της αγωγής μέχρι και την 10/9/2025, και αυτό λόγω των επικείμενων θερινών διακοπών. Σε περίπτωση που δεν τα καταβάλλουν μέχρι την 10/9/2025, τότε η αγωγή θα υπόκειται σε απόρριψη. Αναφορικά με τα έξοδα της παρούσας αίτησης λαμβάνοντας υπόψη ότι δικαιολογημένα καταχωρήθηκε η αίτηση των Εναγομένων και από την άλλη ότι σκοπός δεν είναι να περιπλακούν οι διαδικασίες και να εμποδιστούν οι διάδικοι να προωθήσουν την υπόθεση τους ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικαστούν στην πορεία της αγωγής αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον των Αιτητών/ Εναγομένων. (Υπ).......... Κ. Κύζη, προσ.Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.