← Κύπρος

Χρυστάλλα Θωμά, Α.Δ.Τ, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα ΘΕΜΗ ΘΩΜΑ ν. Παρασκευάς Αφαντζανίδης, Αρ. Αγωγής:862/2020, 21/10/2025

Χρυστάλλα Θωμά, Α.Δ.Τ, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα ΘΕΜΗ ΘΩΜΑ ν. Παρασκευάς Αφαντζανίδης, Αρ. Αγωγής:862/2020, 21/10/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Κ. Κύζη, προσ. Ε.Δ Αρ. Αγωγής:862/2020 Μεταξύ: Θέμης Θωμά, [ ] 8 Μέγαρο [ ] [ ]ος όροφος, Γρ.[ ], Λάρνακα Ενάγοντας και Παρασκευάς Αφαντζανίδης, [ ], 33, [ ], Λάρνακα Εναγόμενος Ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25/06/2024 Μεταξύ: Χρυστάλλα Θωμά, Α.Δ.Τ, [ ], ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα ΘΕΜΗ ΘΩΜΑ, Α.Δ.Τ [ ], τέως από την Λάρνακα, δυνάμει περιορισμένης παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης Ενάγουσα και Παρασκευάς Αφαντζανίδης, [ ] III, 33, [ ], Λάρνακα Εναγόμενος Αίτηση ημ. 22/1/2025 για παραμερισμό Απόφασης Ημερομηνία:21/10/2025 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή/Εναγόμενο: κος. Χ. Δημητρίου για Νίκος & Χριστόφορος Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε Για την Καθ'ής η Αίτηση/ Ενάγουσα: κα. Π. Μαυρή για Θέμης Θωμά & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ

  1. Με την υπό κρίση Αίτηση ημερομηνίας 22/1/2025, ο Εναγόμενος/Αιτητής επιζητεί τα ακόλουθα: (α) τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της Απόφασης ημερομηνίας 03/12/2024, που εξέδωσε το Δικαστήριο υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου στην απουσία του Εναγομένου. (β) Αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης ημερομηνίας 3/12/2024 μέχρι εκδίκασης της παρούσας Αίτησης ή νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, (εφεξής αναφερόμενη ως η «Αίτηση»).
  2. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του Εναγόμενου/ Αιτητή, στην οποία καταγράφονται τα ακόλουθα: α. Μετά από έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης, διαπίστωσε ότι εκδόθηκε εναντίον του Απόφαση ημερομηνίας 3/12/2024 την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 (η «Απόφαση»). Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο ίδιος αποδίδει την έκδοση Απόφασης εναντίον του λόγω του ότι δεν επιδόθηκε το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα στους δικηγόρους του ούτε και στον ίδιο, με αποτέλεσμα να είχε στερηθεί του δικαιώματος να καταχωρήσει Υπεράσπιση. Σύμφωνα με την θέση του, το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση της Απόφασης εναντίον του, χωρίς να ακουστεί και ενόσω έχει καλή υπεράσπιση. Επί αυτού καταχώρησε την αρχική του Υπεράσπιση ως Τεκμήριο
  3. Επίσης, καταχώρησε ως Τεκμήριο 3 φωτοαντίγραφο ένορκης δήλωσης ιδιώτη επιδότη, στην οποία αναγράφονται τα ακόλουθα: «η τροποποιημένη Έκθεσης Απαίτησης δεν επιδόθηκε στο δικηγορικό γραφείο Νίκος & Χριστόφορος Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε γιατί επισκέφθηκα πολλές φορές και σε διάφορες ώρες το εν λόγω δικηγορικό γραφείο, εντούτοις ποτέ δεν μου άνοιξε κάποιος για να γίνει η επίδοση. Πήρα τηλέφωνο τον κύριο Χριστόφορο Δημητρίου αλλά πάντα μου έλεγε ότι είναι εκτός γραφείου. Κάποιες φορές δεν μου απαντούσε καθόλου». β. Οι Δικηγόροι του, του ανέφεραν ότι θα του επιδοθεί νέο τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα και ημερομηνία ορισμού, κάτι το οποίο δεν έγινε ποτέ. Είναι η θέση του ότι έχει καλή Υπεράσπιση καθότι η πλευρά των Εναγόντων ζητά το ποσό των €30.000, για υπόθεση η οποία διευθετήθηκε και για την οποία εμφανίστηκαν ελάχιστες φορές οι τότε δικηγόροι του στα Δικαστήρια. Έχει στην κατοχή του τεκμήρια τα οποία υποδηλώνουν ότι ο Ενάγοντας, τότε δικηγόρος του, ουδέποτε προχώρησε σε οποιαδήποτε διαδικασία στην Ελληνική Δημοκρατία και το οποίο καταθέτει ως Τεκμήριο
  4. Το Τεκμήριο 4 αποτελεί βεβαίωση εκδοθείσα από το Δικηγορικό Γραφείο Κωνσταντίνου Χ.Σίνου & Συνεργατών, στην Αθήνα, στην οποία αναγράφεται ότι εκπροσώπησαν την εταιρείαν «Παρασκευάς Αφατζανίδης και Σία» σε όλες τις υποθέσεις της στην Ελλάδα μεταξύ άλλων και στην Αίτηση Συγχώνευσης της εν λόγω εταιρείας με αριθμό 15048/2018 ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. γ. Η παράλειψη του Εναγομένου να εμφανιστεί σε καμία περίπτωση δεν οφείλεται σε αμέλεια του ή και με σκοπό να περιφρονήσει την δικαστική διαδικασία, αφού πρόκειται καθαρά λόγω δικονομικής διαδικασίας. Μόλις έλαβε γνώση της Απόφασης, προχώρησε αμέσως στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Επίσης, ως αναφέρει κανένα μέτρο εκτέλεσης δεν έχει γίνει, ούτε καν επίδοση της Απόφασης, με αποτέλεσμα να μην προκύπτει κάποια ζημιά στους Ενάγοντες. Β. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.5 Θ.2-7, Δ.17 Θ.10, Δ.25 Δ.33 1, 2, 3, 4, 5, 6, Δ.34, Δ.39 και Δ.48 Κ1-9, Δ.64, στο άρθρο 30.2, 30.3 του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην πρακτική, στις γενικές αρχές που διέπουν το θέμα παραμερισμού απόφασης που εδόθη λόγω απουσίας του Εναγομένου. Γ. ΈΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ
  5. Η Ενάγουσα/Καθ'ής η Αίτηση καταχώρησε ένσταση την 30/4/2025 με 17 λόγους ένστασης. Σημειώνεται ότι λόγω του ότι κάποιοι από τους λόγους ένστασης αλληλοκαλλύπτονται από άλλους, θα αναφερθούν μόνο οι ακόλουθοι για σκοπούς αποφυγής επαναλήψεων:
  6. Η νομική βάση είναι λανθασμένη, ελλιπής και δεν είναι επαρκής, σχετική και/ή ικανή να στηρίζει την υπό κρίση Αίτηση.
  7. Η διαδικασία έκδοσης απόφασης στην παρούσα αγωγή διεξήχθηκε νομότυπα και ακολουθήθηκε η κανονική διαδικασία με βάση τον Νόμο και τους Θεσμούς και η Απόφαση ημερομηνίας 03/12/2024 είναι νομότυπη λόγω παράλειψης της πλευράς του Εναγομένου να εμφανιστεί κατά την ακροαματική διαδικασία αν και είχαν δεόντως ειδοποιηθεί.
  8. Δεν ευθύνεται η πλευρά της Ενάγουσας εάν ο Εναγόμενος τόσο ο ίδιος προσωπικά και ο δικηγόρος του δεν εμφανίστηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία ενώ μεταξύ άλλων ο Εναγόμενος δεν έχει καταδείξει κανένα σοβαρό και εύλογο λόγο, ο οποίος να δικαιολογεί την μη εμφάνιση του στην διαδικασία.
  9. Η παρούσα δεν μπορεί να επιτύχει ενόψει του γεγονότος ότι είναι εκπρόθεσμη και κατά παράβαση της Δ.33 Θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο Εναγόμενος δεν έχει καταδείξει κανένα σοβαρό λόγο ο οποίος να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Ο Εναγόμενος απέτυχε να καταδείξει λόγο για την ασύγγνωστη αμέλεια και καθυστέρηση που επέδειξε στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης.
  10. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του ζητούμενου διατάγματος όπως καθορίζονται από την Νομολογία και την Νομοθεσία.
  11. Ο Εναγόμενος απέδειξε να καταδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση, αφού ο ίδιος στα πλαίσια της υπεράσπισης του ουσιαστικά παραδέχεται ότι οφείλει ποσά προς την Ενάγουσα.
  12. O Eναγόμενος επέδειξε καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της Ενάγουσας. Ο παραμερισμός της εκδοθείσας Απόφασης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Ενάγουσα, παρεμποδίζοντας την να εισπράξει το λαβείν της από την προς όφελος της νομότυπα εκδοθείσας Απόφασης.
  13. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν είναι επαρκής.
  14. Ο Εναγόμενος αναφέρει ψευδή και παραπλανητικά γεγονότα.
  15. Ο τίτλος πάνω στον οποίο στηρίζεται η Αίτηση του Εναγόμενου είναι ελλιπής, λανθασμένος ενόψει του ότι ο σχετικός τίτλος έχει τροποποιηθεί με σχετικό διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου.
  16. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος πλήττει τα δικαιώματα της Ενάγουσας, ενώ ο Εναγόμενος ουδεμία βλάβη ή επηρεασμό των δικαιωμάτων του θα υποστεί από την μη έκδοση του διατάγματος.
  17. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Ενάγουσας. Στην ένορκη δήλωση αναφέρονται συνοπτικά τα ακόλουθα: α. Είναι διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος κ.κ Θέμη Θωμά, δυνάμει διατάγματος διαχείρισης ημερομηνίας 22/12/2023, εκδοθέντος στην αίτηση για παραχώρηση περιορισμένης διαχείρισης με αριθμό 398/2023 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο
  18. Στην ένορκη δήλωση, η ομνύουσα αρνείται και απορρίπτει πλήρως τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου/Αιτητή. Η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης της στην Αίτηση και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει ενόψει του ότι ο τίτλος της είναι εσφαλμένος διότι την 25/6/2024 εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής, το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο
  19. β. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι η Αίτηση είναι αντίθετη με την Δ.33, Θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθότι η Αίτηση δεν καταχωρήθηκε εντός περιόδου 15 ημερών από την ημέρα της Ακρόασης, ως προνοεί η Δ.33, Θ.
  20. Η παρούσα αγωγή είχε οριστεί για Ακρόαση την 3/12/2024, όπου και εκδόθηκε Απόφαση εναντίον του Εναγόμενου και η Αίτηση καταχωρήθηκε μετά την πάροδο 45 ημερών. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 την Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 3/12/
  21. γ. Σύμφωνα με την θέση της ουδεμία μνεία γίνεται στην Αίτηση αναφορικά με την ημέρα που η αγωγή ήταν ορισμένη για Ακρόαση, για τον λόγο μη εμφάνισης τους και πώς έγινε αντιληπτό από τους δικηγόρους του Εναγόμενου ότι εκδόθηκε Απόφαση. Σε σχέση με την έρευνα που ισχυρίζεται ο Εναγόμενος ότι πραγματοποίησε στο φάκελο του Δικαστηρίου, είναι η θέση της ότι δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια καθότι δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε έγγραφο και ημερομηνία στην οποία να προέβηκε σε έρευνα και είναι η θέση της ότι εάν ο Αιτητής προέβαινε σε έρευνα του φακέλου, τότε θα είχε εξασφαλίσει αντίστοιχο έγγραφο από το αρμόδιο πρωτοκολλητείο και όχι φωτοαντίγραφο ως παρουσίασε. δ. Σε σχέση με την ημέρα της Ακρόασης, αναφέρει ότι έλαβαν γνώση τόσο ο Εναγόμενος όσο και ο δικηγόρος του, είχαν φωναχθεί και ήταν απών με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να ξεκινήσει και να ολοκληρώσει την Ακρόαση, στην απουσία του. Είχαν ενημερωθεί όπως ισχυρίζεται η ομνύουσα από το Πρωτοκολλητείο κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου ημ. 06/11/2024 αλλά και πάλι δεν εμφανίστηκαν την 03/12/
  22. ε. Η ομνύουσα αναφέρει ότι είχε καταχωρήσει στις 2/8/2024 τροποποιημένη έκθεση Απαίτησης, την οποία κατέβαλαν κάθε προσπάθεια για να την επιδώσουν στον δικηγόρο του Εναγομένου. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του ιδιώτη επιδότη, δεν κατέστη δυνατό αφού ως αναγράφεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης του, δεν εντοπίζει κάποιο στο εν λόγω δικηγορικό γραφείο ενώ μετέβηκε πάρα πολλές φορές εκεί και σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον δικηγόρο, τους ανέφερε ότι είναι εκτός γραφείου. (Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 4, αντίγραφο του σχετικού σημειώματος του ιδιώτη επιδότη, το οποίο βεβαιώνει τα ανωτέρω). Ενόψει τούτου, απέστειλαν την τροποποιημένη έκθεση Απαίτησης μέσω τηλεομοιότυπου στον δικηγόρο του Εναγόμενου, την 14/10/2024 το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 5 και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο την ίδια ημερομηνία, το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο
  23. Είναι η θέση της ότι ο δικηγόρος του Εναγομένου, χρησιμοποιεί την εν λόγω ηλεκτρονική διεύθυνση καθότι έλαβαν ηλεκτρονικό μήνυμα στις 20/6/2024 από την εν λόγω διεύθυνση, το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο
  24. Με οδηγίες του Δικαστηρίου, τοποθέτησε και η ίδια η ομνύουσα αντίγραφο της τροποποιημένης Έκθεσης Απαιτήσεως μαζί με το σχετικό διάταγμα, στη θυρίδα του δικηγόρου του Εναγομένου, την οποία διατηρεί στο Δικαστήριο. στ. Επίσης, την 18/10/2024 και ενώ ήταν ορισμένη η υπόθεση, η Ενάγουσα απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα προς το Δικαστήριο, με κοινοποίηση προς τον δικηγόρο του Εναγομένου, ότι έχουν πράξει τα δέοντα με σκοπό να επιδώσουν την τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, χωρίς να υπάρξει ούτε κατά την εν λόγω ημερομηνία, τοποθέτηση από τον δικηγόρο του Εναγομένου/Αιτητή. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 8, αντίγραφο του σχετικού ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 18/10/
  25. Είναι η θέση τους ότι η πλευρά τους χρησιμοποίησε όλες τις αποδεκτές μεθόδους επιδόσεως της τροποποιημένης Έκθεσης Απαιτήσεως κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και αποδεδειγμένα πλέον η πλευρά του Εναγόμενου/Αιτητή έχει λάβει γνώση με κάθε δυνατό τρόπο. ζ. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Εναγομένου ότι αυτός έχει καλή Υπεράσπιση, είναι η θέση της ομνύουσας ότι καμία υπεράσπιση δεν έχει αφού στην ουσία παραδέχεται μέσω αυτής το χρέος αλλά φέρει αντίρρηση προς το ποσό και περαιτέρω καμία πληρωμή των δικηγορικών εξόδων του Εναγόμενου δεν παρουσιάζεται στην Υπεράσπιση του. η. Επιπλέον, είναι η θέση της ομνύουσας ότι γενικότερα η στάση του Εναγομένου στην παρούσα αγωγή, ήταν περιφρονητική της διαδικασίας του Δικαστηρίου καθότι επιδίωκε πάντα να καθυστερεί την διαδικασία και ενδεικτικό αυτού είναι ότι ζήτησε αρκετές φορές χρόνο από το Δικαστήριο για να καταχωρίσει την Υπεράσπιση του και αναγκάστηκε η πλευρά της Ενάγουσας να καταχωρήσει αίτηση για απόφαση (Τεκμήριο 9), και γενικότερα είναι η θέση της ότι σε όλη την διαδικασία η πλευρά του Εναγόμενου καθυστερούσε να καταχωρεί τα δικόγραφα, τις ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων και τον κατάλογο μαρτύρων και όλο αυτή η συμπεριφορά του δεικνύει ότι καθυστερούσε την διαδικασία προς τον σκοπό αποφυγής έκδοσης απόφασης εναντίον του. θ. Ακόμη και στις 21/10/2024, όπου η παρούσα αγωγή ήταν ορισμένη για οδηγίες, με σκοπό να διαπιστωθεί εάν υπήρξε συμμόρφωση με την έκδοση του διατάγματος τροποποίησης και την καταχώρηση των δικογράφων, η πλευρά του Εναγομένου δεν εμφανίστηκε δεικνύοντας ξεκάθαρα την ασυνέπεια τους. ι. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Εναγομένου ότι εκπροσωπείτο από Έλληνες δικηγόρους, είναι η θέση της ότι δεν αμφισβητεί ότι στην Ελλάδα αμφισβητείτο από Έλληνες δικηγόρους, ωστόσο είναι η θέση της ότι η Ενάγουσα είχε αποστείλει σωρεία επιστολών προς τους Έλληνες δικηγόρους, τις οποίες επισυνάπτει ως Τεκμήριο
  26. ια. Σε σχέση με το ότι η Ενάγουσα δεν προχώρησε στην λήψη μέτρων εκτέλεσης της Απόφασης εναντίον του, αναφέρει ότι είναι ψεύδη καθότι προχώρησε σε καταχώρηση αίτησης μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 12/2/2025, η οποία έχει επιδοθεί προς τον Εναγόμενο και την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο
  27. Η πλευρά της Ενάγουσας έχει προβεί και σε καταχώριση εντάλματος κινητής περιουσίας στις 16/1/2025, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτει ως Τεκμήριο
  28. Δ. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  29. Η Ακρόαση της Αίτησης διεξήχθηκε στη βάση των γραπτών αγορεύσεων των δύο πλευρών τις οποίες παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Δεν ζητήθηκε ούτε η καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, ούτε και η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει τις γραπτές αγορεύσεις και θα παραπέμψει σε αυτές μόνο όταν το κρίνει αναγκαίο. Ε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
  30. Καταρχάς, σημειώνεται ότι το αιτητικό (β) της Αίτησης δεν προωθήθηκε ούτε δια μέσου της ένορκης δήλωσης του Αιτητή ούτε και μέσω της γραπτής αγόρευσης του και ως εκ τούτου έχει εγκαταλειφθεί από τον Αιτητή. Επί του προκειμένου, στην γραπτή αγόρευση του Αιτητή, προωθείται η θέση μόνο ότι η Απόφαση πάσχει ξεκάθαρα, διότι δεν έχει επιδοθεί το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα, ως προνοείται στην Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  31. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου και δεν αμφισβητείται από τον Αιτητή, η Απόφαση εκδόθηκε κατόπιν Ακρόασης την 3/12/2024, όπου ο Αιτητής και ο δικηγόρος του ήταν απών και ως εκ τούτου η διαδικασία της Ακρόασης προχώρησε και εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγόμενου/Αιτητή. Ως εκ τούτου, η Απόφαση εκδόθηκε με βάση την Δ.33 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα. Παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα. «
  32. If on the day fixed for trial the plaintiff appears when the trial is called on but the defendant does not, then upon proof being given of the defendant having been given notice of such day, the plaintiff may prove his claim, so far as the burden of proof lies upon him and judgment may be given accordingly.»
  33. Συνεπώς, στην περίπτωση που το ένα διάδικο μέρος δεν εμφανίζεται στην Ακρόαση και εκδίδεται Απόφαση εναντίον του, μπορεί να αιτηθεί τον παραμερισμό της στη βάση της Δ.33, Θ.5, και το Δικαστήριο μπορεί με τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί δίκαιους να την παραμερίσει, στη βάση αίτησης, η οποία θα καταχωριστεί εντός 15 ημερών μετά την Ακρόαση. Παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα. «
  34. Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial.»
  35. Παρόλο που εμπεριέχεται η Δ.33, Θ.5 στην νομική βάση της Αίτησης εντούτοις διαπιστώνω ότι δεν γίνεται καμία αναφορά σε αυτή στην γραπτή αγόρευση του Αιτητή. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον η Απόφαση εκδόθηκε στην απουσία του Εναγομένου κατά την Ακρόαση της αγωγής, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τον ίδιο, η Αίτηση θα πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα της Δ.33 Θ.
  37. Παραπέμπω σχετικά στην πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Πολιτική Έφεση με αριθμό Ε59/2022 ημερομηνίας 7/12/2023, ECLI:CY:AD:2023:A275, μεταξύ: Μόδεστος Στέλιου κ.ά εναντίον Υδρόγειος Ασφαλιστική Εταιρεία (Κύπρου) Λτδ , όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συμφωνούμε ότι στην επίδικη περίπτωση από τη στιγμή που το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση κατά την ημέρα της δίκης (24.5.2021) λόγω της απουσίας των εφεσειόντων/ εναγομένων μετά την απόσυρση της δικηγόρου τους, η αίτηση για παραμερισμό θα έπρεπε να βασίζεται στη Δ.33 Θ.5 (βλ. Phylactou v Michael (ανωτέρω), Ann-Clair Devel. Ltd v Κυριακίδη

(1999)1(Α) Α.Α.Δ.537, Stefano Bonfa v Λεωνίδα Ηλία, Πολ. Έφεση 203/2013, ημερομηνίας 7.6.2022, ECLI:CY:AD:2022:A236). 11. Στην Ann Clair Devel Ltd v Κυριακίδη
(1999)1 (Α) Α.Α. Δ 537, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με την Δ.33: «Η Δ.33 θ. 3 περιέχει την ειδική ρύθμιση σε σχέση με τις επιπτώσεις και ακολούθως, τις δυνατότητες όταν κατά την ημέρα της δίκης δεν εμφανίζεται ο εναγόμενος. Η εμπλοκή της Δ.26 θ. 14 στην περίπτωση, δεν είναι ορθή. ............Στην προκείμενη περίπτωση, η Δ.33 θ. 5 είναι σαφής. Η απόφαση που εκδίδεται όταν ένας από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη, μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση υποβαλλόμενη μέσα σε 15 μέρες από τη δίκη. Δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης στην περίπτωση. Το αντίθετο θα σήμαινε πως για το ίδιο θέμα ένας θεσμός προβλέπει προθεσμία και άλλος όχι. Οι εφεσείοντες, υποστηρίζοντας ουσιαστικά πως ως ημερομηνία δίκης πρέπει να θεωρείται εκείνη κατά την οποία η υπόθεση ορίστηκε για απόδειξη, εκλαμβάνουν πως οποτεδήποτε τίθεται ζήτημα μή παροχής ειδοποίησης για την ημερομηνία της δίκης, είναι επιτρεπτή η υποβολή αίτησης για παραμερισμό, χωρίς περιορισμό από προθεσμία, έξω από το πλαίσιο της Δ.33 θ.5. Σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να συζητηθεί το δικονομικό έρεισμα τέτοιας αίτησης και, συνακολούθως, το δικαιοδοτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα παραμεριζόταν τέτοια απόφαση. Δεν παρίσταται ανάγκη να επεκταθούμε σ' αυτά γιατί, όπως θα εξηγήσουμε, λείπει η προϋπόθεση στην οποία στηρίζεται η εισήγηση του εφεσείοντα. Σημειώνουμε όμως την αναφορά στο Αnnual Practice του 1956 σελ. 614, σε σχέση με αγγλική νομολογία ως προς το διαθέσιμο και του ένδικου μέσου της έφεσης στις περιπτώσεις έκδοσης απόφασης λόγω παράλειψης εμφάνισης κατά τη δίκη. (Βλ. Γιαννάκης Χρυσάνθου κ.α. ν. Μariala Constructions Limited
(1996)1 A.A.Δ. 1129). ......... Μια ήταν η ημερομηνία που ορίστηκε για τη δίκη και αυτή ήταν η 11.9.
  1. Ο εφεσείων ειδοποιήθηκε κανονικά και η παράλειψη εμφάνισης του ενεργοποίησε τις πρόνοιες της Δ.33 θ.
  2. Ο εφεσίβλητος είχε το δικαίωμα να αποδείξει την υπόθεση, στο βαθμό που το βάρος απόδειξης ήταν στους ώμους του, και μπορούσε να εκδοθεί απόφαση ανάλογα. ...Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου (ανωτέρω) και τις άλλες που αναφέρθηκαν δεν ήταν δυνατό να παρακαμφθεί το γεγονός ότι η αίτηση για παραμερισμό ήταν εκπρόθεσμη, κατ' επίκληση της Δ.
  3. Το γεγονός ότι είχε παρέλθει ελάχιστος χρόνος από την εκπνοή της προθεσμίας, όπως παρατηρήθηκε και στην πιο πάνω υπόθεση, θα μπορούσε να ήταν σχετικός παράγοντας στο πλαίσιο αίτησης για παράταση της προθεσμίας. Θα σημειώναμε εδώ και την πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Εvand Promotions κ.ά. ν. Frank Rutman
(1998)1 A.A.Δ. 2123 σε σχέση με τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας για παράταση. ..» (τονισμός του παρόντος Δικαστηρίου). 12. Σχετικά με τους παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για παραμερισμό Απόφασης παραπέμπω στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Saratoga Swimming Pools Ltd v Claire Morris v (Aρ.1)
(2012)1 ΑΑΔ 647, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη σε μία ιδιαίτερα διαφωτιστική επισκόπηση της νομολογίας η οποία διέπει τις αιτήσεις για παραμερισμό αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην. «Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893, συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897:- Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 Α.Α.Δ. 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1101.» Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το Άρθρο 6
(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι και αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ., ν. Μιχαήλ
(2003)1(Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: «Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή, είναι αυτονόητο και αυτόδηλο.» (Βλ. επίσης Α.Ε.2572, Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 Α.Α.Δ. 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου ν. Παναγιώτου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 895: Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης. ......................... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου.» Tα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή (Βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, 210, Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (Αρ. 2)
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1938).» Στ. ΣΥΝΟΨΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ
  1. Προτού προχωρήσω με υπαγωγή των νομικών αρχών στα γεγονότα της παρούσας Αίτησης, κρίνω ορθό να προχωρήσω σε σύνοψη των γεγονότων τα οποία οδήγησαν στην έκδοση της Απόφασης εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου. α. Κατά την 25/6/2024, το Δικαστήριο έδωσε τις ακόλουθες οδηγίες, με τις οποίες ενημερώθηκαν αμφότεροι οι δικηγόροι των μερών. Παραθέτω αυτούσιο το πρακτικό: «Ενόψει της συμφωνίας των μερών, εκδίδεται εκ συμφώνου διάταγμα ως το Α και Β της αίτησης ημ. 30/1/
  2. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από την επίδοση της Τροποποιημένης Ε/Α. Τροποποιημένη Απάντηση να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από την Επίδοση της Τροποποιημένης Υπεράσπισης. Καμία διαταγή για έξοδα. Η υπόθεση ορίζεται για οδηγίες για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχει συμμόρφωση με το διάταγμα και τα δικόγραφα έχουν κλείσει στις 21/10/2024 09:
  3. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, η Ακρόαση της υπόθεσης αναβάλλεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα». (επισήμανση του παρόντος Δικαστηρίου). β. Τροποποιημένη Έκθεση Απαιτήσεως μαζί με το σχετικό διάταγμα καταχωρίστηκαν στο φάκελο την 2/8/
  4. γ. Την 21/10/2024, όπου η υπόθεση ήταν ορισμένη για οδηγίες με σκοπό τον έλεγχο συμμόρφωσης ως προς τα τροποποιημένα δικόγραφα, η πλευρά του Εναγόμενου δεν εμφανίστηκε, παρόλο που ειδοποιήθηκε για την εν λόγω ημερομηνία. Η πλευρά της Ενάγουσας απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα προς το Δικαστήριο, με κοινοποίηση στην ηλεκτρονική διεύθυνση του δικηγόρου του Εναγομένου, και στην οποία ανέφερε τις προσπάθειες στις οποίες προέβη για επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαιτήσεως προς τον δικηγόρο του Εναγομένου. Ακολούθως, ανέφερε ότι επειδή δεν κατέστη δυνατή η επίδοση, η τροποποιημένη Έκθεση Απαιτήσεως απεστάλη και με τηλεομοιότυπο και με ταχυδρομείο και ζητούσαν όπως η αγωγή οριστεί για Ακρόαση και εάν στο μεταξύ η πλευρά του Εναγόμενου επιθυμεί να καταχωρίσει τροποποιημένη Υπεράσπιση, δεν υπάρχει ένσταση να τους δοθεί χρόνος 10 ημερών. Την 21/10/2024 το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως η τροποποιημένη Έκθεση Απαιτήσεως τοποθετηθεί και στην θυρίδα του δικηγόρου του Εναγομένου και όρισε την αγωγή για Απόδειξη στις 31/10/2024 η ώρα 9:00 π.μ δ. Στις 31/10/2024 όπως προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου, εκ μέρους των δικηγόρων της Ενάγουσας ζητήθηκε χρόνος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην οποία να φαίνεται η επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος και το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως η αγωγή παραμείνει για Απόδειξη την 5/11/2024 και συμπληρωματική Ένορκη δήλωση να καταχωριστεί μέχρι τότε. ε. Την 4/11/2024 καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους της Ενάγουσας, στην οποία καταγράφονται οι προσπάθειες που έγιναν για επίδοση με ιδιώτη επιδότη της τροποποιημένης Ε/Α και ακολούθως όλες οι ενέργειες που έγιναν για επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαιτήσεως με τηλεομοιότυπο, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και με τοποθέτηση αντιγράφου στην θυρίδα του δικηγόρου του Εναγομένου. στ. Την 5/11/2024 εμφανίστηκαν οι δικηγόροι της Ενάγουσας για Απόδειξη και το Δικαστήριο εξέφρασε τον προβληματισμό του κατά πόσο θα έπρεπε να προχωρήσει η αγωγή με Απόδειξη, ενόψει της καταχώρισης της Υπεράσπισης εκ μέρους του Εναγόμενου. Ως εκ τούτου, την 6/11/2024 το Δικαστήριο κάλεσε την πλευρά της Ενάγουσας εκ νέου και ανέφερε ότι διαπίστωσε ότι παρόλο που δεν υπήρχε τροποποιημένη Υπεράσπιση στο φάκελο, υπήρχε Υπεράσπιση εκ μέρους του Εναγομένου, και γι' αυτό το λόγο αντί για Απόδειξη, όρισε την αγωγή για Ακρόαση στις 3/12/2024 η ώρα 10:
  5. Ταυτόχρονα το Δικαστήριο την 6/11/2024 έδωσε οδηγίες όπως σταλεί σχετική Ειδοποίηση από το Πρωτοκολλητείο στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του Εναγόμενου και στον Εναγόμενο. ζ. Την 6/11/2024 το Πρωτοκολλητείο απέστειλε με τηλεομοιότυπο στον αριθμό 24651550, η ώρα 12:37, στο δικηγορικό γραφείο του Εναγομένου, επιστολή με την οποία τον ενημέρωνε ότι η αγωγή ορίστηκε για Ακρόαση την 3/12/2024 η ώρα 10:30 π.μ και επισυνάπτει προς τούτο και το σχετικό αποδεικτικό του τηλεομοιότυπου. η. Την 3/12/2024, ημερομηνία Ακρόασης της αγωγής, φωνάχθηκε η ώρα 10:50 π.μ ο δικηγόρος του Εναγόμενου και ο Εναγόμενος και ήταν απόντες. Το Δικαστήριο αφού ικανοποιήθηκε όπως φαίνεται από το πρακτικό του, ότι ειδοποιήθηκαν δεόντως από το Πρωτοκολλητή, προχώρησε στην ακροαματική διαδικασία στην απουσία του Εναγομένου. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε γραπτή δήλωση του μάρτυρα κ. Θωμά ως Έγγραφο Α, και καταχωρήθηκαν αντίστοιχα τεκμήρια με αριθμούς 1 μέχρι και
  6. Το Δικαστήριο στη βάση της μαρτυρίας που κατατέθηκε, προχώρησε στην έκδοση της Απόφασης. Ζ. ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
  7. Επισημαίνω ότι μέσω της Αίτησης δεν αμφισβητήθηκε ότι ο δικηγόρος του Εναγόμενου και ο Εναγόμενος ειδοποιήθηκαν από το Πρωτοκολλητείο για την ημερομηνία ορισμού της Ακρόασης της αγωγής και δεν εμφανίστηκαν. Το μόνο που υποστηρίζει ο Αιτητής, για να επιδιώξει τον παραμερισμό της Απόφασης είναι ότι κακώς εκδόθηκε η Απόφαση από το Δικαστήριο καθότι η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, δεν επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη ως προνοείται ρητά στην Δ.
  9. Με βάση την Δ.33, Θ.5 και την πιο πάνω νομολογία που έχει εκτεθεί στην Ενότητα Δ, σχετική αίτηση για παραμερισμό Απόφασης, η οποία έχει εκδοθεί λόγω απουσίας του Εναγομένου κατά την δίκη, θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την ημερομηνία της Ακρόασης. Η υπό κρίση Αίτηση, έχει καταχωρηθεί μετά την πάροδο 45 ημερών αντί 15, ως προνοείται στην Δ.33, Θ.
  10. και άρα είναι εκπρόθεσμη, όπως εισηγείται και η πλευρά της Ενάγουσας/Καθ'ής η Αίτηση.
  11. Επισημαίνεται, ότι ο Αιτητής δεν αιτήθηκε παράταση του χρόνου για καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης στη βάση της Δ.57, έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξετάσει σχετικό αίτημα για παράταση. Επί του προκειμένου, παραπέμπω σε μία πολύ πρόσφατη Απόφαση του Εφετείου για το ίδιο ζήτημα και ιδιαιτέρως διαφωτιστική, στην Πολιτική Έφεση αρ.Ε27/2020, ημερομηνίας 7/4/2025 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Υπενθυμίζω ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε πρώτα την αίτηση για παράταση χρόνου, βάσει της Δ.57, θ.
  12. Η εξέταση της ήτο απαραίτητη, όπως προκύπτει από τις υποθέσεις Ann-Clair Developments Ltd ν. Στέλιου Kυριακίδη
(1999)1 ΑΑΔ 537, και Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου
(1991)1 ΑΑΔ 945, πριν την εξέταση της αίτησης παραμερισμού βάσει της Δ.33, θ.
  1. των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Λόγω της απόρριψης του αιτήματος για παράταση χρόνου, το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν επελήφθη της αίτησης παραμερισμού στη βάση της Δ.33, θ.
  2. Επομένως, η ανάπτυξη αυτού του λόγου έφεσης στο περίγραμμα αγόρευσης των εφεσειόντων, με αναφορά στην απόφαση Χρυσάνθου κ.ά. v. Mariala Construction
(1996)1 ΑΑΔ 1129, η οποία εφαρμόζει τη Δ.33, θ.5 και αναφέρει βεβαίως τη σχετικότητα της ύπαρξης καλής υπεράσπισης, κρίνεται άστοχη και δεν θα τύχει σχολιασμού. Ο πέμπτος λόγος έφεσης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.» (η επισήμανση είναι του παρόντος Δικαστηρίου).
  1. Επί του προκειμένου, στην παρούσα υπόθεση, δεν υποβλήθηκε αίτημα εκ μέρους του Αιτητή για παράταση του χρόνου καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης, το οποίο ήταν απαραίτητο, όπως κρίθηκε νομολογιακά, πριν το Δικαστήριο υπεισέλθει στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης στη βάση της Δ.33.Θ5, (βλ απόφαση Εφετείου στην Ε27/2020). Αυτό είναι καθοριστικό στοιχείο το οποίο οδηγεί αναπόδραστα στην απόρριψη της Αίτησης ως εκπρόθεσμη.
  2. Παρενθετικά κρίνω σκόπιμο να αναφέρω, ότι ακόμη και η Αίτηση να καταχωρείτο εντός της προθεσμίας, με το πραγματικό υπόβαθρο με το οποίο έχει υποστηριχθεί, δεν θα μπορούσε να επιτύχει καθότι ο Αιτητής δεν παρουσίασε κανένα λόγο για την μη εμφάνιση του ίδιου και του δικηγόρου του κατά την ημερομηνία της Ακρόασης, ενόσω δεν αμφισβητεί ότι ενημερώθηκε δεόντως ως επίσης δεν έχει καταδείξει εκ πρώτης όψεως Υπεράσπιση στην αγωγή. Η. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  3. Ως εκ των ανωτέρω αναφερομένων, η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, δεν βρίσκω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας/Καθ'ής η Αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου/ Αιτητή ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)......... Κ. Κύζη, προσ.Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.