ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥΡΑ ΣΑΒΟΥΛΛΗ ν. ΡΑΦΑΗΛ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 949/2018, 8/1/2026

ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥΡΑ ΣΑΒΟΥΛΛΗ ν. ΡΑΦΑΗΛ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 949/2018, 8/1/2026 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 949/2018 Μεταξύ: ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥΡΑ ΣΑΒΟΥΛΛΗ Ενάγουσας -και- ΡΑΦΑΗΛ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ Εναγόμενου Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει άδειας του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.2025 Μεταξύ: ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥΡΑ ΣΑΒΟΥΛΛΗ Ενάγουσας -και- ΡΑΦΑΗΛ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ Εναγόμενου Ημερομηνία: 8 Ιανουαρίου 2026 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Τ. Α. Άνιφτου Για Εναγόμενο: κ. Γ. Τρίγγας για Θεόδωρος Ιωαννίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1. Με την παρούσα αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία και ειδικές ζημιές που, κατά τη θέση της, υπέστη συνεπεία τροχαίου ατυχήματος που έλαβε χώρα στις 21.2.2016, στη Λευκωσία, μεταξύ των διαδίκων. 2. Εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας, η πλευρά του Εναγόμενου απεδέχθη ότι φέρει πλήρη ευθύνη για το εν λόγω ατύχημα. Συνεπώς, μοναδικό ζήτημα προς επίλυση είναι το κατά πόσο η Ενάγουσα δικαιούται σε οποιεσδήποτε ειδικές και/ή γενικές αποζημιώσεις συνεπεία του Ατυχήματος και, εάν ναι, το ύψος αυτών. II. ΣΥΝΟΨΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ 3. Δια της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης της η Ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή, ήταν δραστήρια, ηλικίας 53 ετών, εργαζόταν ως Βοηθός Διευθύντρια Μέσης Εκπαίδευσης, έχαιρε άκρας υγείας και απολάμβανε πλήρως τις χαρές και απολαύσεις της ζωής. Ακολούθως, καταγράφει τις περιστάσεις του τροχαίου ατυχήματος που έλαβε χώρα μεταξύ των διαδίκων στις 21.2.2016, στην Επαρχία Λευκωσίας («το Ατύχημα»). Σε σχέση με τον πόνο και την ταλαιπωρία αλλά και τις ζημιές που υπέστη συνεπεία του Ατυχήματος, ανέφερε τα πιο κάτω. 4. Ισχυρίστηκε ότι μετά το Ατύχημα εισάχθηκε στη Χειρουργική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας λόγω ήπιας κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης, αυχεναλγίας, πόνου στον θώρακα, στην οσφύ και στα κάτω άκρα, όπου κρατήθηκε για νοσηλεία και παρακολούθηση, μέχρι τις 23.2.2016. Παρέθεσε λεπτομέρειες αναφορικά με τα συμπτώματα που αντιμετώπιζε, τις διαγνωστικές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε και τα ευρήματα δυνάμει αυτών. 5. Παρέθεσε επίσης λεπτομέρειες ως προς την φαρμακευτική αγωγή που έλαβε, σημειώνοντας και ότι εξετάστηκε από ορθοπεδικό, ο οποίος της παραχώρησε συγκεκριμένες οδηγίες. Τα συμπτώματα της αντιμετωπίστηκαν με ανάπαυση μέχρι τις 10.3.2016, αυχενικό κολλάρο, αναλγητικά φάρμακα και φυσιοθεραπεία και μεταγενέστερα με θεραπείες οστεοπαθητικής τις οποίες εξακολουθεί να κάνει. 6. Ισχυρίστηκε ότι, συνεπεία του Ατυχήματος υπέστη θλάση αυχένα, εγκεφαλική διάσειση, κάκωση οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, θλαστικό τραύμα στα χείλη, εκδορές στη μύτη, οίδημα δεξιού οφθαλμικού κόγχου και εκτεταμένους μώλωπες και στα δύο πόδια. Το παραμένον πρόβλημα είναι αυτό της οσφυαλγίας και αριστερής ισχυαλγίας. Αναφορικά με τη θλάση αυχένα, ισχυρίστηκε ότι μελλοντικά επεισόδια αυχεναλγίας είναι πολύ πιθανά. Συνέχισε ότι η σπονδυλολίσθηση στο επίπεδο Ο5/Ι1 είναι αποτέλεσμα του τραυματισμού της από το Ατύχημα. Για τη σπονδυλολίσθηση, λόγω μη υποχωρήσεως της ισχιαλγίας, στις 25.2.2025, η Ενάγουσα υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας και έκτοτε αναρρώνει. Συνέχισε ακόμη ότι ως αποτέλεσμα του Ατυχήματος, η Ενάγουσα υπέστη μεγάλη ψυχική και σωματική ταλαιπωρία και πόνο, επηρεάζοντας και την προσωπική της ζωή. Ακολούθως, δικογράφησε λεπτομέρειες ειδικών ζημιών τις οποίες υπέστη, για το συνολικό ποσό των €53.347,14. Σημείωσε πρόσθετα ότι αξιώνει την πληρωμή γενικών αποζημιώσεων για σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία και ζημιές που θα υφίσταται στο μέλλον, λόγω της συνεχούς ιατρικής περίθαλψης και φροντίδας που θα πρέπει να ακολουθεί, ως αποτέλεσμα του Ατυχήματος, για το οποίο ευθύνεται αποκλειστικά ο Εναγόμενος. 7. Δια της Τροποποιημένης Υπεράσπισής του, ο Εναγόμενος αρνήθηκε το σύνολο των σωματικών βλαβών και τις θεραπείες που η Ενάγουσα δικογράφησε. Πρόταξε ότι οι αναφερόμενοι τραυματισμοί είναι υπερβολικοί και διογκωμένοι και αφορούν προβλήματα, τα οποία προϋπήρχαν του Ατυχήματος. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε ότι η επέμβαση σπονδυλοδεσίας στην οποία υποβλήθηκε η Ενάγουσα μετά την πάροδο πολλών ετών δεν σχετίζεται με το Ατύχημα. Αρνήθηκε δε τις λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών και πρόβαλε ότι η χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε η Ενάγουσα στις 25.2.2025, καθώς και τα ιατρικά έξοδα τα οποία επωμίστηκε, δεν ήταν αναγκαία και δεν αφορούν το Ατύχημα. Για τους πιο πάνω λόγους ζητά την απόρριψη της αγωγής, με έξοδα υπέρ του και εναντίον της Ενάγουσας. 8. Δια της Τροποποιημένης Απάντησής της, η Ενάγουσα επανέλαβε τις θέσεις που κατέγραψε στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησής της, προσθέτοντας ακόμη ότι η χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας στην οποία υποβλήθηκε στις 25.2.2025, ήταν απολύτως αναγκαία λόγω των εξελικτικών συνεπειών από τον τραυματισμό της που υπέστη συνεπεία του Ατυχήματος. Επίσης, η Ενάγουσα αναφέρει ότι μέχρι την ημερομηνία του Ατυχήματος, εκτός από νόσο του μαστού με την οποία διαγνώστηκε τον Αύγουστο του 2010, έκανε χειρουργική επέμβαση και έγινε καλά, δεν είχε κανένα άλλο πρόβλημα υγείας. III. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ 9. Για την Ενάγουσα κατέθεσαν κα Σοφία Ξενοφώντος, Αστ. 808, εξετάστρια του Ατυχήματος (ΜΕ1) η οποία κατέθεσε το Τεκμήριο 1 και η Ενάγουσα (ΜΕ2) η οποία κατέθεσε γραπτή δήλωση, ως Έγγραφο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασής της. Κατά την κυρίως εξέτασή της ΜΕ2, κατατέθηκαν τα Τεκμήρια 2 μέχρι 17 και κατά την αντεξέταση της, κατατέθηκε το Τεκμήριο 18. Προς υποστήριξη της υπόθεσης της Ενάγουσας, κατέθεσε και ο κ. Χρίστος Μπάρδης, φυσιοθεραπευτής (ΜΕ3), ο οποίος έκανε φυσιοθεραπείες στην Ενάγουσα τα έτη 2016 και 2018. Κατέθεσε και ο Δρ. Νικόλαος Μαρουδιάς, Ειδικός Ορθοπεδικός (ΜΕ4), θεράπων ιατρός της Ενάγουσας. Κατά την αντεξέταση του ΜΕ4, κατατέθηκε το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Α. Επίσης κατέθεσε και ο Δρ. Μάριος Λοϊζου (ΜΕ5), ιατρός, ο οποίος εργάζεται στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. 10. Κατόπιν της ολοκλήρωσης της κατάθεσης της Ενάγουσας κατά την ακροαματική διαδικασία, η Ενάγουσα υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας, την αναγκαιότητα της οποίας απέδωσε στους πόνους και στα συμπτώματα που αντιμετώπιζε, συνεπεία των τραυματισμών της από το Ατύχημα. Ως εκ τούτου, και κατόπιν σχετικών αιτημάτων της, της επετράπη να καταθέσει εκ νέου εν σχέσει μόνο με το ζήτημα αυτό, ακολουθώντας ανάλογη τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησής της. Κατά την δεύτερη της κατάθεση και πάλιν κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Κατά την εν λόγω κυρίως εξέτασή της, κατέθεσε και τα Τεκμήρια 19 μέχρι 39. 11. Ακόμη, προς υποστήριξη της υπόθεσης της Ενάγουσας, κατέθεσε ο Δρ Γρηγόρης Γρηγορίου, Ψυχίατρος (ΜΕ6) ο οποίος κατέθεσε το Τεκμήριο 40. Τέλος, κατέθεσε ο Δρ. Μάριος Τρυφωνίδης, Ορθοπεδικός Χειρούργος (ΜΕ7), ως ιατρός εμπειρογνώμονας αναφορικά με τους τραυματισμούς της Ενάγουσας συνεπεία του Ατυχήματος και την αναγκαιότητα της εγχείρησης σπονδυλοδεσίας που έλαβε χώρα στις 25.2.2025. Ο ΜΕ7 υιοθέτησε το περιεχόμενο του ιατρικού του πιστοποιητικού ημερ. 10.6.25, Τεκμήριο 24, και επιπλέον κατέθεσε τα Τεκμήρια 41 μέχρι 44. 12. Προς υποστήριξη της υπόθεσης του Εναγόμενου, κατέθεσε ο Δρ. Παναγιώτης Αταλιανής, Ορθοπεδικός Χειρουργός (ΜΥ1), ο οποίος εξέτασε την Ενάγουσα 11 ημέρες πριν να υποβληθεί στην προαναφερθείσα εγχείρηση σπονδυλοδεσίας. Ο ΜΥ1 κατέθεσε τα Τεκμήρια 45 και 46 και το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Α, ως Τεκμήριο 47. (α) Σύνοψη μαρτυρίας Αστ. 808 (ΜΕ1) 13. Η ΜΕ1 κατέθεσε αναφορικά με τις περιστάσεις της σύγκρουσης. Στα πλαίσια αυτά κατέθεσε το Τεκμήριο 1 (Αστυνομική Έκθεση) και περιέγραψε τις ενέργειες στις οποίες προέβη στα πλαίσια διερεύνησης του Ατυχήματος. Παράλληλα, επεξήγησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, με παραπομπή στο επισυναπτόμενο σχεδιάγραμμα. (β) Σύνοψη μαρτυρίας Ενάγουσας (ΜΕ2) στα πλαίσια της πρώτης της κατάθεσης 14. Η Ενάγουσα στα πλαίσια της γραπτής της δήλωσης, Έγγραφο Α, επανέλαβε κατ' ουσίαν τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Αναφέρθηκε στις περιστάσεις του Ατυχήματος, στη νοσηλεία της στο Γενικό Νοσοκομείο, στους τραυματισμούς της, στα συμπτώματα που αντιμετώπιζε, στην περίθαλψη της από τον ΜΕ4 και στις θεραπείες που ακολούθησε. Κατέθεσε ακόμη ότι συνεπεία του Ατυχήματος υπέστη ψυχικό τραύμα και παρακολουθείται από ψυχίατρο έκτοτε. Σημείωσε ότι λόγω των σωματικών της βλαβών, χρειάζεται να λαμβάνει αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη και αντικαταθληπτικά φάρμακα σε μόνιμη βάση και ότι σε δύσκολες καταστάσεις ισχυρού πόνου της χορηγείται κορτιζόνη. Κατέθεσε ότι οι πόνοι κατέστησαν αφόρητοι οπότε και το 2025 έλαβε την απόφαση να υποβληθεί σε εγχείρηση σπονδυλοδεσίας. Κατέθεσε και ως προς τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζει συνεπεία των τραυματισμών της. Ειδικότερα, κατέθεσε ότι δεν μπορεί να μείνει στην ίδια θέση για χρονικό διάστημα πέραν της μιας με μιάμιση ώρας, να γυμναστεί ή να εργαστεί όπως προηγουμένως. Δυσκολεύεται στη μεταφορά αντικειμένων και στις δουλειές του σπιτιού. Δεν μπορεί να ταξιδέψει, είτε ως οδηγός, είτε ως συνεπιβάτης, εκτός της Λευκωσίας, αλλά ούτε και να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Τα συμπτώματα της επιδεινώνονται κατά τη βάδιση και την οδήγηση. Δεν μπορεί να φροντίσει τον κήπο της, να βγει για διασκέδαση και διέκοψε τα μαθήματα χορού που παρακολουθούσε. Δεν μπορεί πλέον να χαρεί τη ζωή της, αφού δεν μπορεί να ντυθεί όπως προηγουμένως∙ είναι λ.χ. αδύνατο να φορέσει παλτό και τις γόβες της. Χρειάζεται συνεχώς για όλα βοήθεια και γενικά έχει αλλάξει ο τρόπος ζωής της προς το χειρότερο. Αναγκάστηκε να μην συμμετέχει στο πρόγραμμα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου που συμμετείχε, με αποτέλεσμα να στερηθεί το δίπλωμα. Η ζωή της πήρε άλλη τροπή από την ημέρα του Ατυχήματος. Σημείωσε την ταλαιπωρία της ως προς τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε τους πρώτους δύο μήνες, προβάλλοντας ότι δεν ήταν σε θέση να αυτοεξυπηρετηθεί. Κατέθεσε ότι τα κατάλοιπα του Ατυχήματος θα την ταλαιπωρούν για το υπόλοιπο της ζωής της και ότι θα χρειαστεί χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας. Το κόστος της εγχείρησης που θα χρειαστεί να γίνει στη σπονδυλική της στήλη ανέρχεται σε €40.000. Οι νευροχειρουργοί που την παρακολουθούν της ανέφεραν ότι θα χρειαστεί δύο με τρεις μήνες για να αναρρώσει και θα χρειαστεί και φυσικοθεραπεία. Είχε διευθετήσει χειρουργείο τον Οκτώβριο του 2024 το οποίο ανέβαλε για τις αρχές του 2025, λόγω σοβαρών εργασιακών υποχρεώσεων. Κατέθεσε τα Τεκμήρια 2 μέχρι 16, τα οποία αποτελούνται από ιατρικά πιστοποιητικά, αποτελέσματα διαγνωστικών εξετάσεων και ιατρικές συνταγές φαρμάκων, προς υποστήριξη των πιο πάνω θέσεων της. Κατέθεσε ακόμη ότι συνεπεία του Ατυχήματος επωμίστηκε σωρεία εξόδων και κατέθεσε σχετικά αποδείξεις και έγγραφα, ως Τεκμήρια 9 μέχρι 17. 15. Αντεξεταζόμενη, κατέθεσε ότι το έτος 2007 υπεβλήθη σε εξέταση μαγνητικής τομογραφίας (MRI) στον σπόνδυλο καθώς είχε γλιστρήσει από τη σκάλα και μαύρισε η δεξιά πλευρά της. Η τότε προσωπική της ιατρός, την παρέπεμψε σε ορθοπεδικό του Γενικού Νοσοκομείου, ο οποίος την παρέπεμψε σε αξονικό ή ακτινογραφία, σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται και επί του ιατρικού πιστοποιητικού του θεράποντος ιατρού της, ΜΕ4 (Τεκμήριο 2). Ανέφερε ότι ουδέν πρόβλημα της είχε προκαλέσει το εν λόγω συμβάν. Προς επίρρωση της θέσης της αυτής, κατέθεσε το βιβλιάριο υγείας της που διατηρούσε μέσω του Γενικού Νοσοκομείου, ως Τεκμήριο 18. Δεν αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου του Εναγόμενου, ότι η αξονική τομογραφία στην οποία υπεβλήθη το έτος 2007, έδειξε σπονδυλολίσθηση. Έσπασε ένα φλιτζάνι από το εδώλιο του μάρτυρα με σκοπό να καταδείξει ότι η σπονδυλολίσθηση που αντιμετώπιζε κατά την ημερομηνία της κατάθεσης της ήταν σοβαρότερης μορφής από αυτήν που αντιμετώπιζε το 2007, αναφερόμενη στα στάδια ολίσθησης. Κατέθεσε ότι είναι εκπαιδευτικός. Κατά την άσκηση των καθηκόντων της, κάθεται, περπατά και γράφει, όσο μπορεί. Ερωτηθείσα κατά πόσο χρειάστηκε να λάβει άδεια ασθενείας από το έτος 2016 μέχρι σήμερα, απάντησε δύο με τρεις ημέρες. (γ) Σύνοψη μαρτυρίας Ενάγουσας (ΜΕ2) στα πλαίσια της δεύτερης της κατάθεσης 16. Η Ενάγουσα (ΜΕ2) κατέθεσε για δεύτερη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου, κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου, με σκοπό να αναφερθεί στην χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας στην οποία υποβλήθηκε στις 25.2.2025, την αναγκαιότητα της οποίας απέδωσε στις συνέπειες από τους τραυματισμούς της, που της προκλήθηκαν από το Ατύχημα. Η εγχείρηση, υπενθυμίζω, έλαβε χώρα κατόπιν της πρώτης της κατάθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου. 17. Στα πλαίσια της σχετικής της γραπτής δήλωσης, Έγγραφο Β, κατέθεσε ότι: «8. Έκανα όλους τους προεγχειρητικούς ελέγχους και προγραμματίστηκε η εγχείρηση σπονδυλοδεσίας μου στην οποία υπεβλήθηκα στις 25/02/25 στο American Medical Center από την ομάδα των νευρουχειρουργών Δρ. Ζέρρη και Δρ. Friehs. Έμεινα τρεις μέρες ενδονοσοκομειακά και πήγα σπίτι μου. Χρειάστηκε να πάρω πολύ δυνατά παυσίπονα - οποιοειδή, τα οποία με κρατούσαν τον μεγαλύτερο χρόνο της ημέρας σε υπνηλία. Αυτό κράτησε πέντε εβδομάδες και μετά μειώθηκε σταδιακά η χρήση των φαρμάκων. (2 Parcotten /8-ωρο, 1 Tramatex /8-ωρο, 1 Lyrica /8-ωρο). Οι πόνοι όμως ήταν αφάνταστα δυνατοί οπόταν έπαιρνα 2 Tramatex /8-ωρο ενημερώθηκε ο Dr Friehs και συναίνεσε για τις πρώτες βδομάδες και μόνο όπου αυτό ήταν απόλυτα αναγκαίο, κάτι που ήταν. Μετά τις 3 βδομάδες επανήλθα στην αρχική δοσολογία. Την Πέμπτη βδομάδα οι ιατροί άρχισαν να αφαιρούν σταδιακά φάρμακα. Την έβδομη βδομάδα έγινε 1 Parcotten /8-ωρο, 1 Tramatex /8-ωρο για άλλες δύο εβδομάδες και το Lyrica έγινε 2Lyrica /12-ωρογια 6 μήνες. Ωστόσο επειδή σχεδόν καθημερινά εμφανίζονται πόνοι, αναχαιτίζονται ή με ένα αντιφλεγμονώδες Areston 75mg ή DICLODUO COMBI 75mg ή ένα Tramatex 50mg για ανακούφιση από πολύ δυνατούς πόνους. 9. Την πρώτη βδομάδα αδυνατούσα να περπατήσω. Με μεγάλη δυσκολία και πόνους σηκωνόμουν με την βοήθεια της κόρης μου και μπαστουνιού για να πάω στην τουαλέτα. Όλα τα άλλα γίνονταν στο κρεβάτι με την φροντίδα της κόρης μου. Προμηθεύτηκα τον ενδεδειγμένο νάρθηκα τον οποίο έπρεπε να φορώ ενόσω περπατούσα. Αρχικά μικρές διαδρομές - κάποια βήματα - απόσταση που μεγάλωνε με την ημέρα. Μετά την πάροδο τριών εβδομάδων με βοήθησε η κόρη μου να καθίσω σε μαλακό κάθισμα σε καρέκλα δίπλα από το κρεβάτι μου, για λίγα λεπτά και με την πάροδο του χρόνου ο χρόνος που μπορούσα να μείνω καθιστή αυξανόταν. Δυστυχώς το σπίτι μου είναι διώροφη κατοικία οπόταν έπρεπε να αρχίσω να ανεβοκατεβαίνω και τη σκάλα. Αυτό επιχείρησα μετά τις 6 εβδομάδες. Το κατέβασμα ήταν σχετικά ευκολότερο ενώ το ανέβασμα έπρεπε να τραβώ το σώμα μου με τα κάγκελα της σκάλας. Και αυτό καλυτέρευε με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο παρέμενε πόνος στη δεξιά πλευρά η οποία συνοδευόταν με πόνο στην δεξιά γάμπα και μούδιασμα στα δάκτυλα του δεξιού ποδιού. Οι γιατροί συνέστησαν νέο mri και ακτινογραφία οι οποίες δεν έδειχναν κάποια πίεση νεύρου και οι γιατροί μας είπαν πως το μούδιασμα μπορεί να υποχωρήσει με τον χρόνο ή να μείνει και μόνιμο ενώ για τον πόνο θα συνεχίσει η διερεύνηση. Τους δύο πρώτους μήνες, η μόνη έγνοια και συζήτηση με τους ιατρούς ήταν η διαχείριση των πόνων. Νέα επίσκεψη στους ιατρούς στις 24/6/25 όπου θα δουν και το νέο mri. 10. Η χρήση του νάρθηκα είναι άβολη. Στην αρχή έπρεπε να μου τον φορέσει η κόρη μου το πρωί πριν πάει δουλειά ως την ώρα που θα επέστρεφε σπίτι. Μετά τους 3 μήνες μπορούσα και μόνη μου. Ακόμα πρέπει να τον φορώ. Όταν κάθομαι το κάτω μέρος του νάρθηκα πιέζει τις γάμπες και προκλήθηκαν μεγάλοι μώλωπες. Παρόμοια κατάσταση στο εσωτερικό των χεριών. Για να πάω τουαλέτα πρέπει να τον βγάλω και να τον ξαναφορέσω. 11. Στο χρονικό διάστημα μετά την επέμβαση μέχρι σήμερα έπαθα δύο φορές ήπιο λεμφοίδημα το οποίο διαχειρίστηκα μόνη μου αφού έχω τύχει σχετικής θεραπείας, διαθέτω το ενδεδειγμένο γάντι και γνωρίζω πως πρέπει να το αντιμετωπίσω. 12. Μετά την 2η βδομάδα η κόρη μου έπρεπε να φροντίζει καθημερινά την αλλαγή γαζών καθαρισμό και αποστείρωση πληγής, τοποθέτηση νέων αποστειρωμένων γαζών και αδιάβροχης αυτοκόλλητης γάζας. Η τομή έχει μήκος περίπου 10 εκατοστών. 13.0 περιορισμός στο δωμάτιο και η επώδυνη ανάρρωση επηρέασαν αρνητικά την ψυχολογία μου. Οι ιατροί μετά την εγχείρηση είχαν μειώσει το Cipralex από 20mg στα 10 mg την ημέρα λόγω των άλλων φαρμάκων και παραμένω σε αυτή τη δοσολογία. Όταν άρχισε να μεγαλώνει η ημέρα και να μπορώ να βγω στην βεράντα και στην αυλή η ψυχολογία μου βελτιώθηκε σημαντικά. 14. Τα δυνατά παυσίπονα επηρέασαν πολύ το στομάχι μου και την λειτουργία του εντέρου. Χρειάστηκε να πάρω προβιωτικά και καθάρσια. 15. Άρχισα να οδηγώ κοντινές αποστάσεις κατόπιν ανάγκης, το πολύ 2 χιλιόμετρα μετά τον τρίτο μήνα (φαρμακείο - ιατρούς - ακτινοδιαγνωστικό - δικηγόρο) σε περιόδους χαμηλής κυκλοφοριακής κίνησης στους δρόμους. Δυσκολεύομαι σε στροφές ή έλεγχο αν έρχεται κάποιο όχημα από δεξιά κατεύθυνση. Επίσης ο νάρθηκας περιορίζει τις κινήσεις μου. 16. Είμαι με άδεια ασθένειας από 25/02/2025 έως τις 27/06/2025 και πρέπει να παρουσιαστώ σε ιατροσυμβούλιο. (.) (..) Εν κατακλείδι εξακολουθούν να υπάρχουν πόνοι στην μέση κυρίως στη δεξιά πλευρά της λεκάνης και στο δεξί πόδι τα οποία διερευνούν οι γιατροί μου. Τα μουδιάσματα στα δάκτυλα έχουν υποχωρήσει. Χρειάζεται σχεδόν καθημερινά να πάρω ένα Areston 75mg ή DICLODUO COMBI 75mg ή ένα Tramatex 50mg για ανακούφιση από τους πόνους. Οι ιατροί συνέστησαν κολύμπι για φυσιοθεραπεία την οποία δεν ξεκίνησα ακόμα. Εξακολουθώ να φορώ τον νάρθηκα και να είμαι περιορισμένη στο σπίτι με άδεια ασθένειας μέχρι τις 27/06/2025. Με ανησυχούν οι πόνοι που άρχισαν στην δεξιά πλευρά και τι άλλο πρέπει να υποστώ μέχρι να αποκτήσω και πάλι την υγεία μου.» 18. Προς επίρρωση των θέσεων της κατέθεσε ως Τεκμήρια 19 μέχρι 27 ιατρικά πιστοποιητικά, αποτελέσματα διαγνωστικών εξετάσεων, ιατρικές συνταγογραφήσεις για διαγνωστικές εξετάσεις και φάρμακα και αποσπάσματα αρχείου ΓΕΣΥ, αναφορικά με ιατρικές επισκέψεις, φάρμακα και ιατρικές της εξετάσεις. Ως Τεκμήριο 35 κατέθεσε το εξιτήριο που έλαβε από το American Medical Centre στις 28.2.25 και ως Τεκμήρια 36 και 37, τις οδηγίες των ιατρών που τη χειρούργησαν. Σημείωσε ότι από την ημερομηνία που έγινε η εν λόγω χειρουργική επέμβαση, δεν έχει μεταβεί στην εργασία της. Προς επίρρωση της θέσης της κατέθεσε τα Τεκμήρια 38 και 39, άδεια ασθενείας και παραπομπή της σε ιατορσυμβούλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας, αντίστοιχα. Κατέθεσε ακόμη ότι στα πλαίσια της εν λόγω χειρουργικής επέμβασης, επωμίστηκε σωρεία εξόδων και κατέθεσε σχετικά αποδείξεις και έγγραφα, ως Τεκμήρια 28 μέχρι 34. Πρόσθεσε ότι στις 2.6.2025 επισκέφθηκε τον Δρα Μάριο Τρυφωνίδη, Ειδικό Ορθοπεδικό ως εξωτερικό παρατηρητή για να γνωματεύσει για την επέμβαση και με σκοπό να καταθέσει στο Δικαστήριο. Του παραχώρησε όλα τα στοιχεία και ο ίδιος ετοίμασε ιατρικό πιστοποιητικό, το οποίο κατάθεσε ως Τεκμήριο 24. 19. Αντεξεταζόμενη, κατέθεσε ότι στο Δικαστήριο μετέβη με το αυτοκίνητό της, σημειώνοντας ότι οδηγεί με μεγάλη δυσκολία. Ερωτηθείσα για ποιον λόγο επέλεξε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να υποβληθεί στην εν λόγω χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας, απάντησε ότι οι πόνοι τα τελευταία δύο χρόνια ήταν αδύνατο να τύχουν διαχείρισης, είχε κρίσεις πόνου, τρέμουλο και δυσκολία στη βάδιση. Προσπάθησε να κλείσει ραντεβού μέσω του ΓΕΣΥ αλλά ήταν αδύνατον. Η προσωπική της ιατρός επέμεινε ότι θα πρέπει να γίνει η επέμβαση. Η ίδια φοβόταν τις επιπλοκές και τα διάφορα που άκουσε από γνωστούς της. Προγραμματίστηκε χειρουργείο τον Οκτώβρη του έτους 2024, αλλά το ανέβαλε λόγω του φόβου της αυτού. Σε μια νέα κρίση πόνου, πήρε την τελική απόφαση. Επεξήγησε τους πόνους και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε μετά την εγχείρηση. Σημείωσε ότι το λεμφοίδημα στο οποίο αναφέρθηκε μπορεί να προήλθε από τον νάρθηκα ή την πίεση που δέχθηκε το χέρι στην πλευρά που κοιμόταν. Σημείωσε ακόμη ότι το φάρμακο cipralex στο οποίο έκανε αναφορά, είναι αντικαταθλιπτικό, το οποίο της χορηγείται από τον καιρό που είχε το Ατύχημα. Της έμειναν φοβίες, άγχος και ανασφάλεια. Το φάρμακο μειώθηκε με οδηγίες του Δρος Friehs και του Δρος Ζέρρη, καθώς βρισκόταν σε κατάσταση λήθαργου. Κατέθεσε ότι κατά τον χρόνο της επέμβασης, η σπονδυλολίσθηση είχε φτάσει να είναι μέχρι τρίτου βαθμού. Αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου του Εναγόμενου ότι η χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας δεν ήτο αναγκαίο να γίνει αλλά ούτε και συνδέεται με το Ατύχημα. (δ) Σύνοψη μαρτυρίας κ. Χρίστου Μπάρδη, φυσιοθεραπευτή (ΜΕ3) 20. Ο ΜΕ3 κατέθεσε ότι είναι φυσιοθεραπευτής, ο οποίος εργάζεται σε δικό του φυσιοθεραπευτήριο και ασχολείται κυρίως με ασθενείς με ορθοπεδικές παθήσεις. Αναγνώρισε την υπογραφή του επί των αποδείξεων της Δέσμης Τεκμηρίων 12. Ανέφερε ότι, στη βάση του περιεχομένου των εν λόγω αποδείξεων, προέβη σε 14 συνεδρίες φυσιοθεραπείας στην Ενάγουσα τον Μάιο του 2016 οι οποίες στο σύνολό τους κόστισαν €280. Τον Μάρτιο του 2018 προέβη σε 12 συνεδρίες φυσιοθεραπείας οι οποίες στο σύνολό τους κόστισαν €420. Σημείωσε ότι διενεργεί φυσιοθεραπείες σύμφωνα με το εκάστοτε σχετικό ιατρικό παραπεμπτικό. Στην περίπτωση της Ενάγουσας, το παραπεμπτικό λήφθηκε από τον Δρα Μαρουδιά και αφορούσε προβλήματα στη μέση και στον αυχένα. 21. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε ότι είδε την Ενάγουσα για πρώτη φορά το έτος 2016, ότι το έτος 2017 δεν την είχε δει καθόλου και ότι ο ίδιος δεν ελέγχει τις διαγνωστικές εξετάσεις αλλά περιορίζεται στις οδηγίες του ιατρικού παραπεμπτικού. Ερωτηθείς ποιες από τις συνεδρίες αφορούσαν τον αυχένα και ποιες τη μέση, ανέφερε ότι όταν αντιμετωπίζει αυτού του είδους προβλήματα, η κυρίως θεραπευτική μέθοδος που χρησιμοποιεί είναι οι ασκήσεις για βελτίωση της στάσης. Οι εν λόγω ασκήσεις αφορούν ολόκληρη τη σπονδυλική στήλη. (ε) Σύνοψη μαρτυρίας Δρος Νικόλαου Μαρουδιά, Ειδικού Ορθοπεδικού (ΜΕ4) 22. Ο ΜΕ4 κατέθεσε ότι είναι ιατρός με ειδικότητα ορθοπεδικής. Αναφέρθηκε στα προσόντα και την πείρα του και αναγνώρισε την υπογραφή του επί του Τεκμηρίου 2. Επανέλαβε τα όσα κατέγραψε στο ιατρικό του πιστοποιητικό, Τεκμήριο 2. Κατέθεσε ότι παρέπεμψε την Ενάγουσα σε μαγνητική τομογραφία σπονδυλικής στήλης, τα αποτελέσματα της οποίας αποτυπώνονται επί του Τεκμηρίου 4, ήτοι, τη σχετική έκθεση του ιατρού. Κατέθεσε ότι η εν λόγω μαγνητική τομογραφία κατέδειξε σπονδυλολίσθηση στον πέμπτο σπόνδυλο οσφυϊκό, με το πρώτο ιερό. Ακολούθως, επεξήγησε την έννοια της σπονδυλολίσθησης, αναφέροντας ότι μπορεί να είναι εκ γενετής ή τραυματικού ή εκφυλιστικού τύπου. Ακολούθως, αναγνώρισε τα παραπεμπτικά για φυσιοθεραπείες και φάρμακα, τα οποία υπογράφονται από τον ίδιο και περιλαμβάνονται επί της Δέσμης Τεκμηρίων 7. Επιβεβαίωσε ότι το Τεκμήριο 9, απόδειξη για το ποσό των €300, αφορά την έκδοση του ιατρικού του πιστοποιητικού, Τεκμήριο 2. Αναγνώρισε επίσης τις σχετικές αποδείξεις επί της Δέσμης Τεκμηρίων 14, αναφέροντας ότι αφορούν το κόστος των ιατρικών επισκέψεων της Ενάγουσας η οποία, σύμφωνα με τις εκεί αναγραφόμενες ημερομηνίες, συνέχισε να τον επισκέπτεται και κατόπιν της έκδοσης του ιατρικού του πιστοποιητικού, Τεκμήριο 2. Ερωτηθείς σχετικά, ανέφερε ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ενάγουσα θεραπεύονται μετά από εγχείρηση σπονδυλοδεσίας, εφ' όσον σκοπός είναι να σταθεροποιηθεί η περιοχή. 23. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε τη θέση του ότι η σπονδυλολίσθηση επιβεβαιώνεται από την ακτινογραφία που έγινε το 2016 (Τεκμήριο 4), ενώ η έκθεση του ακτινολόγου ημερ. 1.2.2007, που επισυνάπτεται επί του Τεκμηρίου 2, δεν περιγράφει μια τέτοια σπονδυλολίσθηση. Σημείωσε ότι κατά τον χρόνο που συνέταξε το ιατρικό του πιστοποιητικό, Τεκμήριο 2, δεν είχε στη διάθεση του τις ίδιες της απεικονίσεις του έτους 2007, αλλά μόνο την προαναφερθείσα έκθεση του ακτινολόγου, ημερ. 1.2.2007. Εκεί ο ακτινολόγος δεν είχε αναφέρει ο,τιδήποτε για την προϋπάρχουσα σπονδυλολίσθηση, για αυτό και ο ίδιος θεώρησε ότι επρόκειτο για νεότερο εύρημα δυνάμει της ακτινογραφίας του 2016. Κατ' επέκταση, είναι στη βάση αυτή που λανθασμένα συμπέρανε ότι η σπονδυλολίσθηση προκλήθηκε από το Ατύχημα, ενώ στην πραγματικότητα, αυτή προϋπήρχε. Ερωτηθείς κατά πόσο εξέδωσε οποιαδήποτε άδεια ασθενείας στην Ενάγουσα, απάντησε πιθανότητα αλλά ότι δεν θυμάται. Ακολούθως, δέχθηκε την υποβολή του συνηγόρου του Εναγόμενου ότι ουδέποτε της παραχώρησε άδεια ασθενείας. Ερωτηθείς σχετικά, ανέφερε ότι είναι αντίθετος με οποιαδήποτε οστεοπαθητική θεραπεία. Σε υποβολή του συνηγόρου του Εναγόμενου ότι ο ίδιος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει για ποιον λόγο το έτος 2025, η Ενάγουσα κατέληξε να υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση αφού από το έτος 2016 και εντεύθεν δεν την είχε εξετάσει, παρέπεμψε τον συνήγορο του Εναγόμενου, στον ιατρό που τη χειρούργησε. (στ) Σύνοψη μαρτυρίας Δρος Μάριου Λοϊζου (ΜΕ5) 24. Ο ΜΕ5 αναγνώρισε το Τεκμήριο 3, αναφέροντας ότι αποτελεί ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 3.4.2018, που εξέδωσε ο ίδιος. Αναγνώρισε και το Τεκμήριο 5, το εξιτήριο που της δόθηκε και αναφέρθηκε στο περιεχόμενό του. Αντεξεταζόμενος, κατέθεσε ότι όταν κάποιος φύγει με δική του πρωτοβουλία τότε καταγράφεται ότι αποχωρεί ενάντια στις ιατρικές οδηγίες, στοιχείο που δεν προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5. (ζ) Σύνοψη μαρτυρίας Δρος Γρηγόρη Γρηγορίου, Ειδικού Ψυχιάτρου (ΜΕ6) 25. Ο ΜΕ6 κατέθεσε ότι είναι Ψυχίατρος στη Λευκωσία, ο οποίος αναγνώρισε το Τεκμήριο 8, ως ιατρικό πιστοποιητικό που εξέδωσε ο ίδιος, κατόπιν σχετικού αιτήματος της Ενάγουσας και υιοθέτησε το περιεχόμενο του. Εκεί αναφέρεται ότι η Ενάγουσα, συνεπεία του Ατυχήματος υπέστη μετατραυματικό στρες. Σημείωσε ότι για πρώτη φορά είδε την Ενάγουσα σε προγραμματισμένο ραντεβού στις 21.4.2016. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 40 ιατρική έκθεση του ιδίου όπου σημείωσε τις επισκέψεις της Ενάγουσας, εκτός του ΓΕΣΥ, τα έτη 2016 μέχρι 2019 και τις επισκέψεις της Ενάγουσας, εντός του ΓΕΣΥ, τα έτη 2020 μέχρι το 2022. Ακολούθως, ανέφερε ότι το 2022 ήταν η τελευταία φορά που είδε την Ενάγουσα και είχαν περιστασιακά τηλεφωνικές επικοινωνίες. Τα δε φάρμακα της από το έτος 2022 και εντεύθεν της τα συνταγογραφούσε ο προσωπικός της ιατρός. Επί της Δέσμης Τεκμηρίων 14, αναγνώρισε ότι οι αποδείξεις με ημερ. 3.10.18 και 11.1.2019 εκδόθηκαν από τον ίδιο. 26. Αντεξεταζόμενος, επεξήγησε το περιεχόμενο των όσων κατέγραψε επί του Τεκμηρίου 8. Επεξήγησε ότι η αναφορά του σε «συναισθηματική αστάθεια» αφορά εναλλαγές στη διάθεση και αποδέχθηκε ότι μπορεί να προκληθεί και από προσωπικούς, οικογενειακούς ή οικονομικούς παράγοντες. Επεξήγησε ότι κατά την αξιολόγηση της Ενάγουσας, διαπίστωσε ότι τα συμπτώματα που παρουσίαζε ήταν το αποτέλεσμα της τραυματικής εμπειρίας που είχε από το Ατύχημα. Σημείωσε ότι μέχρι και τις 7.6.2016 δεν υπήρξε αλλαγή της φαρμακοθεραπείας, επομένως ανταποκρινόταν θετικά στα φάρμακα. Όμως, όπως επεξήγησε, δεν σημαίνει ότι επανήλθε στα λειτουργικά της επίπεδα. Πάλι υπήρχε φόβος και ανασφάλεια στη μετακίνηση και διαταραχή ύπνου. (η) Σύνοψη μαρτυρίας Δρος Μάριου Τρυφωνίδη, Ορθοπεδικού Χειρουργού (ΜΕ7) 27. Ο ΜΕ7 υιοθέτησε το περιεχόμενο του ιατρικού του πιστοποιητικού ημερ. 10.6.25, Τεκμήριο 24. Εκεί κατέγραψε στοιχεία που αφορούν τα προσόντα και την πείρα του, το ιστορικό της πορείας της κατάστασης της υγείας της Ενάγουσας από τον χρόνο του Ατυχήματος μέχρι την ημερομηνία της κατάθεσης του, με βάση τα όσα η Ενάγουσα του είχε προσκομίσει. Κατέγραψε επίσης συγκεκριμένους περιορισμούς στην αξιολόγηση του, που αφορούν κυρίως το γεγονός ότι δεν εξέτασε την Ενάγουσα κατά τον χρόνο του Ατυχήματος. Όμως, τόνισε, και τα πλεονεκτήματα που είχε στη διάθεση του όπως, για παράδειγμα, την αμεροληψία και ανεξαρτησία με την οποία εξετάζει το ζήτημα, ενόψει του ότι δεν είχε εμπλακεί καθόλου στην θεραπεία της Ενάγουσας. Κατέθεσε και ως προς την κλινική της εικόνα, καταγράφοντας κυρίως τα στοιχεία του πόνου που αντιμετωπίζει. Εν σχέσει με την έκθεση ακτινολόγου για αξονική τομογραφία οσφύος, ημερ. 1.2.07 (3η και 4η σελίδα επί του Τεκμηρίου 2) συμφώνησε ότι δεν καταγράφεται η παρουσία πρώτου βαθμού σπονδυλολίσθησης στο επίπεδο 05/Ι1 που, όπως, ανέφερε, υπήρχε. Όμως, κατέθεσε, η σημερινή κατάσταση της Ενάγουσας στην σπονδυλική της στήλη προκλήθηκε συνεπεία των τραυματισμών της που υπέστη από το Ατύχημα. Επεξήγησε τους λόγους για την κατάληξη του αυτή με αναφορά στα συμπτώματα της Ενάγουσας, στα ευρήματα διαγνωστικών εξετάσεων, στο στοιχείο της πραγματικής επιδείνωσης της ολίσθησης με την πάροδο του χρόνου καθώς και στο γεγονός ότι το Ατύχημα αποτελούσε συμβάν υψηλής ενέργειας. Αναφέρθηκε και σε άλλους τραυματισμούς της Ενάγουσας, δυνάμει του Ατυχήματος, όπως, διάστρεμμα αυχένα, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κάκωση θώρακα, μώλωπες και εκδορές στο πρόσωπο και στο μάτι. 28. Δια ζώσης κατέθεσε ως Τεκμήριο 41 δέσμη φωτογραφιών των ζημιών των εμπλεκόμενων στο Ατύχημα αυτοκινήτων, αναφέροντας ότι του τις προσκόμισε η Ενάγουσα. Πρόσθεσε, ότι οι μώλωπες στους οποίους αναφέρθηκε στο ιατρικό του πιστοποιητικό, αποτελεί αναφορά από το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρος Μαρουδιά (ΜΕ4) ενώ του προσκόμισε και η ίδια η Ενάγουσα κάποιες φωτογραφίες, που δείχνουν τους μώλωπες. Οι εν λόγω φωτογραφίες, κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 42. Ως Τεκμήριο 43, κατέθεσε ηλεκτρομυογράφημα ημερομηνίας 23.1.23, το οποίο, ως ανέφερε, επίσης του προσκόμισε η Ενάγουσα. Ως Δέσμη Τεκμηρίων 44, κατέθεσε πόρισμα μαγνητικής τομογραφίας και αξονικού, ημερ. 20.8.24, αναφορά στις οποίες γίνεται από τον Δρα Friehs στο ιατρικό του πιστοποιητικό, ημερ. 13.5.25, Τεκμήριο 23. Αναγνώρισε και τα Τεκμήρια 33 και 34 ως αποδείξεις που εξέδωσε ο ίδιος. Ακολούθως παρέθεσε τις θέσεις του εν σχέσει με το Τεκμήριο 23, καταλήγοντας ότι ορθά έγινε η χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας, με βάση τα όσα εκεί αναφέρονται. 29. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε τη θέση του ότι ο Δρ Μαρουδιάς (ΜΕ4) δεν είχε ενώπιον του την απεικόνιση του έτους 2007 αλλά μόνο την έκθεση του ακτινολόγου. Του υποδείχθηκε το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Α (το οποίο στη συνέχεια κατατέθηκε ως Τεκμήριο 47 από τον ΜΥ1) στη βάση του οποίου επιβεβαίωσε ότι παρουσιάζεται μια μικρού βαθμού σπονδυλολίσθηση, ως σημείωσε επί του ίδιου του τεκμηρίου. Αποδέχθηκε την εισήγηση του συνηγόρου του Εναγόμενου, ότι η σπονδυλολίσθηση που εκεί παρουσιάζεται είναι πρώτου βαθμού. Επανέλαβε τις θέσεις του αναφορικά με την αιτία πρόκλησης των πόνων και των συμπτωμάτων που αντιμετώπιζε η Ενάγουσα, προοδευτικά, μέχρι να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, ήτοι, ότι ήταν απόρροια των τραυματισμών της που υπέστη συνεπεία του Ατυχήματος. (θ) Σύνοψη μαρτυρίας Δρος Παναγιώτη Αταλιανή, Ορθοπεδικού Χειρούργου (ΜΥ1) 30. Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στην πείρα και τα προσόντα του και κατέθεσε ιατρική του γνωμάτευση ημερ. 17.3.2025, ως Τεκμήριο 45. Επί του ιατρικού του πιστοποιητικού, κατέγραψε, μεταξύ άλλων, ότι η Ενάγουσα συνεπεία του Ατυχήματος, υπέστη κάκωση της αυχενικής και οσφυϊκής μοίρας επί προϋπάρχουσας σπονδυλολίσθησης 05 επί Ι1 από το 2007. Από πλευράς αυχενικής μοίρας, σημείωσε ότι η υγεία της αποκαταστάθηκε πλήρως, ενώ όπως η ίδια ανέφερε, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να έχει ενοχλήσεις στην οσφύ κυρίως μετά από έντονη κούραση και μεταφορά βαριών αντικειμένων. Ο ίδιος δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε οξεία κατάσταση, εκτός από τοπική ευαισθησία και περιορισμό της κινητικότητας αυτής. 31. Δια ζώσης, κατέθεσε επιστολή της Ενάγουσας προς τον ίδιο, ως Τεκμήριο 46. Σημείωσε ότι παρά τις εκκλήσεις του και τις διαβεβαιώσεις της ίδιας, δεν του προσκόμισε αξονικές και μαγνητικές τομογραφίες που είχαν γίνει στο διάστημα προ του χειρουργείου, αναφορά στις οποίες κάνει και στην ιατρική του έκθεση, Τεκμήριο 45. Ακολούθως, ανέφερε ότι του δόθηκε από την Ενάγουσα το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Α, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 47. Σε ερώτηση του προς την Ενάγουσα, για ποιον λόγο υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία το έτος 2007, απάντησε ότι δεν θυμόταν. Σε σχέση με το Τεκμήριο 43, ανέφερε ότι ούτε αυτό του είχε δοθεί από την Ενάγουσα και του απεστάλη πρόσφατα από τους συνηγόρους του Εναγόμενου. Κατέθεσε ότι η εν λόγω εξέταση ζητείται από τον θεράποντα ιατρό για να ξεκαθαριστούν καταστάσεις ριζιτικών φαινομένων, όπως προβλήματα στους περιφερικούς μύες ή στα περιφερικά νεύρα ή και στη μετάβαση από το νεύρο προς τον μυ. Η συγκεκριμένη εξέταση διενεργήθηκε στις 23.1.23 και επεξήγησε τα συμπεράσματα που εκεί καταγράφονται. Ερωτηθείς κατά πόσο στη βάση του Τεκμηρίου 43, θα μπορούσε να κριθεί αναγκαία η υποβολή της ασθενούς σε χειρουργική επέμβαση, απάντησε αρνητικά, προβάλλοντας ότι θα έπρεπε να είχαν εξαντληθεί όλα τα μέσα συντηρητικής θεραπείας. Επεξήγησε επίσης τους λόγους που κατά τη θέση του, δεν ενδεικνυόταν η χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας, στην περίπτωση της Ενάγουσας, κατά τον χρόνο που αυτή διενεργήθηκε. 32. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε τους λόγους διαφωνίας του με το συμπέρασμα του ΜΕ7, ότι η κατάσταση της σπονδυλικής στήλης επηρεάστηκε συνεπεία του Ατυχήματος, προβαίνοντας σε διαφορετική ερμηνεία του Τεκμηρίου 4 από αυτήν που απέδωσε ο ΜΕ7. Επανέλαβε ότι στην προκείμενη περίπτωση υφίσταται μια σπονυλολίσθηση πρώτου βαθμού, η οποία φυσιολογικό ήταν να υπάρχει μια μικρή επιδείνωση από το έτος 2007 μέχρι 2025, λόγω κυρίως της εκφύλισης των αποφυσιακών αρθρώσεων. Σε εισήγηση της συνηγόρου της Ενάγουσας ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε συμπτωματολογία πριν από το έτος 2016, απάντησε ότι θεωρεί αδύνατο να μην είχε συμπτωματολογία και να υποβλήθηκε σε μια υψηλής ακτινοβολίας εξέταση, όπως ήταν αξονική τομογραφία το έτος 2007. Επεξήγησε ότι η κάκωση που υπέστη στην οσφύ συνεπεία του Ατυχήματος, αναφέρεται σε διάστρεμμα. IV. ΚΟΙΝΩΣ ΑΠΟΔΕΚΤΑ ΚΑΙ/Η ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 33. Στη βάση της δικογραφίας και της ενώπιον μου προσαχθείσας μαρτυρίας, προκύπτουν τα πιο κάτω ως κοινώς αποδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα: (α) Η Ενάγουσα είναι γεννηθείσα στις 3.8.1963· (β) Το έτος 2007 υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία, όπου διεφάνη σπονδυλολίσθηση πρώτου βαθμού στο επίπεδο Ο5/Ι1 του σπονδύλου, στην παρουσία εκφυλιστικών αλλοιώσεων· (γ) Το έτος 2010 διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού από τον οποίο αποθεραπεύτηκε· (δ) Στις 21.2.2016 η ώρα 9:45 π.μ. έλαβε χώρα το Ατύχημα για το οποίο πλήρη ευθύνη φέρει ο Εναγόμενος· (ε) Στις 25.2.2025 η Ενάγουσα υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας στο American Medical Center από τον Δρα Gerhard M. Friehs και Δρα Βασίλειο Ζέρρη, το κόστος της οποίας ανήλθε στο ποσό των €40.000, το οποίο και η Ενάγουσα κατέβαλε·[1] (στ) Κατά τον χρόνο του Ατυχήματος μέχρι και σήμερα, η Ενάγουσα εργάζεται ως Καθηγήτρια Μέσης Εκπαίδευσης. 34. Για όλα τα πιο πάνω, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. 35. Τα επίδικα θέματα που παραμένουν προς επίλυση, είναι αυτά που εγείρονται κατά κανόνα σε κάθε υπόθεση όπου υπάρχουν ισχυρισμοί για σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία και είναι τα εξής: (α) Ποιους τραυματισμούς υπέστη η Ενάγουσα συνεπεία του Ατυχήματος. Η θέση της Ενάγουσας είναι ότι συνεπεία του Ατυχήματος υπέστη (
2. i)διάστρεμμα αυχένα με αναστροφή της φυσιολογικής λόρδωσης,[2] (
3. ii)ήπια κρανιοεγκεφαλική κάκωση (διάσειση),[3] (iii) κάκωση οσφυϊκής μοίρας,[4] (
4. iv)θλαστικό τραύμα στα χείλη, εκδορές στη μύτη και οίδημα δεξιού οφθαλμικού κόγχου,[5] (
5. v)συμπιεστική κάκωση θώρακα,[6] (
6. vi)μώλωπες και στα δύο πόδια[7] και (vii) σπονδυλολίσθηση του Ο5 επί του L1 σπονδύλου.[8] Η τελευταία αυτή θέση της μεταβλήθηκε στο ότι η εν λόγω σπονδυλολίσθηση προϋπήρχε, αλλά επιδεινώθηκε συνεπεία του Ατυχήματος.[9] Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι συνεπεία του Ατυχήματος υπέστη και τραυματικό ψυχικό άγχος. Από την αντίπερα όχθη, ο Εναγόμενος δεν αμφισβητεί ότι η Ενάγουσα υπέστη κάποιες κακώσεις συνεπεία του Ατυχήματος. Προβάλλει όμως ότι αυτές ήταν παροδικές. Αμφισβητεί σφόδρα τη θέση της Ενάγουσας περί επιδείνωσης προϋπάρχουσας σπονδυλολίσθησης και της πρόκλησης οποιουδήποτε ψυχικού τραύματος, ως αποτέλεσμα του Ατυχήματος. (β) Η έκταση του πόνου και της ταλαιπωρίας που υπέστη η Ενάγουσα λόγω των εν λόγω τραυματισμών της και κατά πόσο θα εξακολουθεί να ταλαιπωρείται και στο μέλλον και, εάν ναι, σε ποια έκταση. (γ) Το ύψος των εξόδων που έχει επωμιστεί η Ενάγουσα κατόπιν του Ατυχήματος, εάν υπάρχουν. Ζήτημα προς επίλυση είναι κατά πόσο τα έξοδα αυτά συνδέονται με τους τραυματισμούς. Εάν η απάντηση είναι καταφατική, κατά πόσο τα έξοδα αυτά ήταν ευλόγως αναγκαία (Νεοκλής Αντωνιάδης ν. Μιχάλη Σταύρου