[JOSEPHIDES, STAVRlNIDfIS,' HADJIANAST ASSIOU JJ.] MODESTOS SAVVA P1TSILLOS, Appellanl-Plaint iff MODESTOS SAWA PlTSILLOS r. v. PAVLOS XlOUTAS PAVLOS XIOUTAS AND 2 OTHERS, Respondents-Defendants. (CivilAppeal No. 4612). Profession or trade—Right to practise—Constitution of Cyprus, Article 25—Right to practise any profession or to carry on any occupation, trade or business—Not established that Article 25 is applicable to the present case. Constitutional Law—Constitution of Cyprus. Article 25—Right to practise any profession, trade or business—See under profession or trade above. Cases referred to: Board for Registration of Aclutects etc. v. Kvriak'ules,
(1966)3 C.L.R. p. 640. Appeal. Appeal against the judgment of the District Court of Nicosia (Hadji Constantinou Ag. D.J.) dated the 17th January, 1967, whereby plaintiff's claim for specific performance of a Court settlemenl, arrived at in a previous action, and for an injunction restraining the defendants from interfering with his right to practise his profession or trade was dismissed. Appellant in person. Ch. Vclan's, for the respondents. ΑΠΟΦΑΣ1Σ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ : To Δικσστήριον αφού ήκουσε τον έφεσείουτα δέν έθεώρησε αναγκαίου όπως καλέση τον κ. Βελάρην, Δικηγόρον τών εφεσίβλητων υά απάντηση εις την άγόοευσιυ τού έφεσείοντος. Ό έφεσείωυ είναι επαγγελματίας πλανοδιοπώλης π α γ ω τ ο ύ εις μαθήτριας διαφόρων σχολών, και οί εφεσίβλητοι είναι 6 Γυμνασιάρχης, ό παιδονόμος και ό «καντινιέρης», αντιστοίχως, του Γυμνασίου Θηλέων Κύκκου. 31 ~ 1967 Mar. 31 A N D 2 OTHERS 1967 Mar. 31 MODESTOS SAVVA PITSILLOS r. PAVLOS XIOUIAS AND 2 OTHERS Διά της αγωγής του ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου, ήτις απερρίφθη, ό έφεσείων έΕαιτεΐτο, πρώτον, εΐδικήυ έκτέλεσιυ συμβιβασμού γενομένου είς προγενεστέρου α γ ω γ ήν ύ π . άρ. 1187/65- δεύτερον, άπαγορευτικόν διάταγμα έμποδίζον τους εναγομένους (εφεσίβλητους), υπαλλήλους ή/καΐ ύπηρέτας ή/καϊ αντιπροσώπους αυτών ά π ό τού υά έπεμβαίνωσι εις τό επάγ γελμα τού ενάγοντος (έφεσείοντος), τ ό όποιον ούτος ισχυρίζεται ότι έχει δικαίωμα νά άσκή ελευθέρως οπουδήποτε - τρίτου, δήλωσιν τού δικαστηρίου, ότι αϊ μαθήτριαι εχουυ δικαίωμα νά άγοράζωσι ά π ό τόυ ενάγοντα τά είδη του- και τέταρτον, αποζημιώσεις. Τό Δικαστηρίου άυέγυωσε τήν δικογραφίαν της υποθέσεως, καθώς και τους λόγους εφέσεως, τους συνταχθέντος ύ π ό τού έφεσείοντος (περί τάς δέκα δακτυλογραφημένος σελίδας). Επίσης τό Δικσστήριον ήκουσε σήμερον περί τήν μίαν ώραν τον έφε σείουτα νά άγορεύη προς ΰποστήριΣιυ της εφέσεως του. Λόγω τοΰ ότι ό έφεσείωυ δεν εϊυαι νομικός δέυ ήδυυήθη νά υποστήριξη ώρισμένα σημεία, τ ά όποια εΐυαι βασικά εις τήν όλην ΰπόθεσιυ. Βεβαίως, ό Ίδιος αισθάνεται ότι έχει δίκαιου, όπως έδήλωσεν εις τό Δικαστήριον και πιθανού νά έχηδίκαιου. όπως τ ό αντιλαμβάνεται ό ίδιος κατά τον ΐδικόν του τρόπου, άλλα αυτό δέυείναι άρκετόν διάτό Δικαστηρίου. ΔιάνάάποδείΣη τήν άπαίτησίν του ό ενάγων είςκάθε ΰπόθεσιυ, οφείλει νά από δειξη τήυ υομικήυ βάσιυ επί της οποίας στηρίζει τήυ τοιαύτηυ ΰπόθεσιυ ανεξαρτήτως της σχετικής μαρτυρίας. Δυστυχώς, αΰτήυ τήν βάσιυ, ό έφεσείων δέυ ήτο εις θέσιν νά άποδείξη είς τό Δικαστηρίου. Ό έφεσείωυ άυεφέρθη εις δύο άρθρα τοΰ περί Δικαστηρίωυ Νόμου τοΰ 1960 (Νόμος 14 τού 1960), ήτοι εις τ ό όρθρου 51 σχετικώς με μάρτυρας αρνούμενους νάέξετασθώσι καιείςτό άρθρον 29 όπερ προνοεί ότι ι ό Δικαστήριον οφείλει νά έφαρμόζη τ ό Σύνταγμα και τους υόμους της Δημοκρατίας. ΕΤυαι άρκετόυ νά λεχθή ότι αΐ πρόυοιαι αύται τ ο ύ περί Δικαστηρίων Νόμου, είναι γενικής φύσεως και ότι δέν ύποστηρίζωσι τήυ ύπόθεοιν τού έφεσείουτος. Έν τέλει, ό έφεσείων έδήλωσεν ότι βασίζει τήν ύπόθεσίν του έπϊ τοΰ άρθρου 25 τοΰ Συντάγματος, δυνάμει τού οποίου έκαστος έχει τό δικαίωμα νά άσκή οιονδήποτε επάγγελμα ή νά επιδίδεται είςοιανδήποτε άπασχόλησιν, έμπάριον ή επικερδή έργασίαν. Παρ'όλον ότι τ ό δικαίωμα τούτο είναι γενικής φύσεως αυτό δέν σημαίνει Οτι ό πολίτης έχει δικαίωμα υάτ ό άσκη όπως θέλει και όπου θέλει. Κατά τ ό άρθρου 25 τό δικαίωμα ασκήσεως επαγγέλματος ή εργασίας προστατεύεται έναντι τού νομοθέτου και τής Διοικήσεως, άλλα δέν μας φαίνεται ότι προστατεύεται ευσντι Ιδιωτών, {Board for Registration of Architects etc. v. 32 Kyriakides
(1966)3 C L . R . p.640). Καθ'όσου άφορα τους Ιδιώτας θά πρέπει υά Ισχύουν αί πρόυοιαι τού κοινού αστικού ή ποινικού δικαίου. 'Αλλά έπϊ ούτοΰ τοΰ σημείου ό έφεσείωυ, μή ώυ νομικός, δέυ ήδυυήθη νά βοηθήση τό Δικαστήριον. Διά τους σκοπούς τής παρούσης εφέσεως, άρκεϊ υά λεχθή ότι, όπως συνεταχθη ή άπαίτησις και όπως έπαρουσιάσθη ή ύπόθεσις ύπό τού έφεσείουτος ενώπιον τού Επαρχιακού Δικαστηρίου καί τοΰ Δικαστηρίου τούτου, είμεθα τής γνώμης ότι δέυ απεδείχθη ότι τό άρθρου 25 τού Συυτάγματος εφαρμόζεται ή υποστηρίζει τήυ ΰπόθεσιυ τού έφεσείουτος. Και έάυ ακόμη τό Πρωτόδικου δικαστηρίου άπεδέχετο όληυ τήυ μαρτυρίου τού έφεσείοντος και όλα τά γεγουότα όπως τά επαρουσίασεν ό ίδιος φρονοΰμεν ότι ό έφεσείων απέτυχε νά άποδείξη τήν υομικήυ βάσιν τής υπο θέσεως του. Δι' αυτούς τους λόγους ή Ιφεσις απορρίπτεται και καταδι κάζεται ό έφεσείωυ υά πλήρωση τά έξοδο της εφέσεως είς τους εφεσίβλητους. Ή έφεσις απορρίπτεται μετ' εξόδων. 33 1967 Mar. 31 MODESTOS SAWA PrrsiLLOs v. PAVLOS XIOUTAS AND 2 OTHERS