clr/1967/1967_1_83.pdf

(1)Της 'Ελληνικής Κοινοτικής Συνελεύσεως, 83 THE ATTORNEYGENERAL 0> THE REPUBLIC AND 2 OTHHIS 1967 Mar. 3 June 2

(2)τοΰ Βάσου Κωνσταντίνου, Καθηγητού τοΰ Παγκυπρίου Γυμνασίου Λευκωσίας, και GREGORIS

(3)τοΰ 'Ανδρέα Χατζηβασιλείου, Καθηγητού τοΰ Γυμνασίου Κύκκου, K. ASHIOTIS V. THE ATTORNEVGENERAL Or THE REPUBLIC AND 2 OTHERS άΕιών : (α) άπαγορευτικόν διάταγμα κατά των εναγομένων, Οπως παύσουν ούτοι «νά παραβιάζουν τό προνόμιον πνευ­ ματικής Ιδιοκτησίας τοΰ ενάγοντος επί τοΰ περιεχομένου τοΰ βιβλίου 'Κυπριακοί χοροί—Γρηγόρη Άσσιώτη— Χορευτοΰ και Χορογράφου' εκδοθέντος κατά τάν Μάϊον τοΰ 1962». (Διά μεταγενέστερον γενομένης τροποποιήσεως τοϋ τίτλου της αγωγής, ό Γενικός ΕΙσαγγελεΰς τής Δημοκρατίας ύπεκατέστησε τήν Έλλην. Κοινοτικήν Συνέλευσιν ώς εναγόμενος). Εις τήν εκθεσιν της απαιτήσεως του, ό έφεσείων ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι καθηγηταί, έν τη έΕασκήσει των καθηκόντων των εις τάς οικείας σχολάς Μέσης Παιδείας τής Δημοκρατίας, πάρεβίασαν τό άίιούμενον προνόμιον πνευματικής ιδιοκτησίας τού έφεσείοντος διδάξαντες άνευ της αδείας του και άνευ πληρωμής των σχετικών δικαιωμάτων, κυπριακούς χορούς, εις μαθητάς τών έν λ ό γ ω Σχολών διά τους σκοπούς δημοσίων εκδηλώσεων. Διά τους έν λ ό γ ω χορούς, ό έφεσείων άΕιοΐ προνόμιον πνευμα­ τικής ιδιοκτησίας, ισχυριζόμενος ότι ή διαμόρφωσις αυτών, ώς διετυπώθη εις τό έν λόγω βιβλίον του, αποτελεί πνευματικήν αυτού έργασίαν. Οι εφεσίβλητοι ήμφισβήτησαν διά τής καταχωρηθείσης υπε­ ρασπίσεως των τό άΕιούμενον έν τή α γ ω γ ή προνόμιον πνευμα­ τικής ιδιοκτησία^, ίσχυρισθέντες ότι οί διδαχθέντες χοροί είναι λαϊκοί Κυπριακοί Χοροί, διά τους οποίους ό έφεσείων δέν δύναται νά εχη τό ά£ιούμενον προνόμιον. Ή έκδίκασις τής ασυνήθους αΰτης διά τ ά Δικαστήρια μας,α γ ω ­ γής τοΰ έφεσείοντος, παρουσίασεν, ώς ήτο έπομενον ζωηρόν ενδιαφέρον και πείσμονα διαδικασιαν. Έκ μέρους τού ενάγοντος εκλήθησαν 15 μάρτυρες (συμπεριλαμβανομένου και τοΰ Ιδίου). Διά δέ τήν ΰπεράσπισιν κατέθεσεν ενόρκως εϊς έκ τών εναγομένων καθηγητών (ό 'Ανδρέας Χατζηβασιλείου) καΐ δύο άλλοι μάρτυρες, κληθέντες, διά νά ενισχύσουν τήν μαρτυρίαν τοϋ πρώτου. Κατετέθησαν δέ ώς τεκμήρια, τό έν λ ό γ ω βιβλίον τοϋ ενάγοντος (Τεκμ. 1) και τέσσερα διάφορα άλλα βιβλία 'Ελληνικών χορών, καθώς και δύο φωτογραφικά! ταινίαι σχετιζόμενοι με τό έπίδικον θέμα. 84 Είς τό τέλος τής ακροαματικής διαδικασίας και αφού ήκουσε τους δικηγόρους τών διαδίκων ό εύπαίδευτος δικαστής τού Πρω­ τοδίκου Δικαστηρίου επεφύλαξε την άπόφασίν του, τήν οποίαν κα} έΕέδωσεν μέ έμπεριστατωμένον δικαιολογητικόν τήν 19.8.66. "Αφού ανεφέρθη είς τό ιστορικόν τής υποθέσεως, και ανέλυσε τήν προσαχθεΐσαν μαρτυρίαν, ό δικαστής παρέθεσε το άκόλουθον απόσπασμα έκ τής μαρτυρίας τοϋ ενάγοντος : (δικ. σελίς 93) : «Ή άνά χείρας καταγραφή εΐναι σύνθεσις διαφόρων π α ­ ραλλαγών (φιγούρων) άπά όλους τους Κυπριακούς Λαϊκούς Χορούς οί όποιοι χορεύονται εϊς πάσας τάς περιοχάς τής Κύπρου. Ό σ α ι hi αυτών κατά τήν γνώμην μου δέν ήσαν κυπριακαί άλλα Εένης προελεύσεως άφηρέθησαν». Έν όψει τής μαρτυρίας ταύτης τού- ενάγοντος—αναφέρει ή άπόφασις τοϋ Πρωτοδίκου Δικαστηρίου—6έν ευρίσκω ότι ό ενάγων έχει δημιουργήσει πρωτοτυπίαν ή ίδιομορφίαν είς τους χορούς του. Και αναφερόμενος είς τήν μαρτυρίαν δύο έκ τών μαρτύ­ ρων τοϋ ενάγοντος, ά Δικαστής καταλήγει είς τό συμπέρασμα ότι οί έν λόγω χοροί, διά τους οποίους ό έφεσείων άξιοι άποκλειστικόν πνευματικόν προνόμιον, αποτελούν παλαιούς κυπριακούς λαϊκούς χορούς, «προγονικήν κληρονομίαν», ώς τήν χαρακτη­ ρίζει, τού λαού τής Κύπρου. Κατά συνέπειαν, ή α γ ω γ ή τοϋ έφεσείοντος απερρίφθη, μέ έΐοδα εις βάρος του. Τήν άπόφασ|ν ταύτην, ά έφεσείων προσεπάθησε νά προσβάλη διά της παρούσης εφέσεως. Τό Δικαστήριον τούτο ήκουσε διεξοδικώς, καΐ με ολην τήν άπαιτουμένην προσοχήν, τήν έπιχειρηματολογίαν τοϋ δικηγόρου τοϋ έφέσείοντος, εϊς δυο πλήρεις συνεδρίας, μέ ένδιάμεσον χρονικόν διάστημα όπερ έθεώρησε κα­ λόν νά παραχώρηση εις τον δικηγόρον τοϋ έφεσείοντος διά νά δυνηθη ούτος νά άνατρέξη είς σχετικάς πηγάς, καΐ Ιδίως είς νομολογίαν, προς ύποστήριΕίν τής υποθέσεως τού πελατου του. Είς τό τέλος της διεξοδικής ταύτης διαδικασίας, δεν εχομεν πεισθή ότι ή άπόφασις τοϋ Πρωτοδίκου Δικαστηρίου δέν στη­ ρίζεται έπϊ της προσαχθείσης μαρτυρίας, ή ότι εϊναι νομικώς εσφαλμένη κατά τρόπον δικαιολογοϋντα οιανδήποτε έπεμβασιν έκ μέρους τοϋ Δικαστηρίου τούτου. Δέν έθεωρήθη καν άναγκαΐον, νά καλέσωμεν τον δικηγόρον των εφεσίβλητων, νά αντίκρουση τήν έττιχειρηματολογίαν τοϋ δικηγόρου τοϋ έφεσείοντος. Κατά τήν άκρόασϊν της εφέσεως ήσθάνθημεν επανειλημμένως άνησυχίαν έκ τού Οτι δυνατόν νά ύπάρχη πνευματική εργασία 85 1967 Mar. 3 June 2 GREOORIS Κ. ASHIOTIS v. THE ATTORNEYGENERAL OF THE REPUBLIC AND 2 OTHERS 1967 Mar. 3 June 2 GREGORIS K. ASHIOTIS Γ. THE ATTORNEYGENERAL OF THE REPUBLIC AND 2 OTHERS τού ενάγοντος, διά τήν οποίαν θά ήδύνατο ούτος νά τύχη τής σχετικής προστασίας τού νόμου. 'Αλλά τούτο δεν έχει άποδειχθή επαρκώς α π ό τήν προσαχθεΐσαν μαρτυρίαν. Δέν φαίνεται έκ τής μαρτυρίας ποίον μέρος τής εργασίας τοΰ έφεσείοντος απο­ τελεί ίδικήν του δημιουργιαν έν αντιθέσει προς τήν βάσιν της έν τ ώ βιβλίω του χορογραφίας ήτις αναμφιβόλως ευρίσκεται είς τους έν λόγω λαϊκούς χορούς. Ό έφεσείων απέτυχε νά πείση τό Δικαστήριον ότι έχει ΰπόθεσιν. Είς τήν ενώπιον μας κατ* εφεσιν διαδικασιαν, ό έφεσείων απέ­ τυχε νά προσβάλη τήν άπόφασίν τοϋ Πρωτοδίκου Δικαστη­ ρίου ώς έσφαλμένην. Συνεπώς ή εφεσις άποτυχγανει και δέον νά άπορριφθή. Πρέπει έν τούτοις νά προστεθή ότι ή παρούσα άπόφασις αποτελεί δεδικασμένον μόνον μεταξύ τών ενώπιον τοϋ δικαστηρίου διαδίκων, έν σχέσει μέ τά έν τή α γ ω γ ή επίδικαθέματα και τήν έπ' αυτών στηριχθεϊσαν άπαίτησιν. Έάν ύπάρχη πνευμα­ τική εργασία διά τήν οποίαν ό ενάγων δύναται νά στήριξη επαρ­ κώς νόμιμον άπαίτησιν έν σχέσει μέ οιανδήποτε άλλην παραβίασιν εϊς τό παρελθόν ή εις τό μέλλον, τούτο δυνατόν νά άποτελέση θέμα άλλης αγωγής. Ή παρούσα εφεσις απορρίπτεται μέ έξοδα εις βάρος τού έφε­ σείοντος. Διάταγμα συμφώνως τών άνω. 86