clr/1967/1967_2_237.pdf

(1), 7 ( 0 . 9

(4)(/) and 73

(2)and

(4)—Allegations of unconstitu­ tionality of the Law—Appellant the poor supporter of a large family—Nominal amount substituted for sentence of £2 fine or 10 days' imprisonment. Appeal against conviction. Appeal against conviction by appellant w h o was con­ v i c t e d o n t h e 21st A u g u s t , 1967, at t h e D i s t r i c t C o u r t of F a m a g u s t a ( C r i m i n a l C a s e N o . 1664/67) o n o n e c o u n t of t h e offence of failing t o p a y c o n t r i b u t i o n s c o n t r a r y t o s e c t i o n s 7

(1), 9

(4)( / ) , 73

(4)a n d 77 of t h e Social I n ­ s u r a n c e L a w , 1964 ( N o . 2 of 1964) as a m e n d e d b y L a w N o . 3 of 1966 s e c t i o n 6 a n d was s e n t e n c e d b y V a k i s , D . J . , t o p a y a fine of £2 a n d £ 1 0 . 5 6 0 a r r e a r s of c o n t r i b u t i o n . The appellant, A. Frangus, in p e r s o n . Counsel of t h e R e p u b l i c , for t h e res­ pondent. T h e facts sufficiently a p p e a r in t h e j u d g m e n t of t h e Court delivered by : ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, Π Ρ Ο Ε Δ Ρ Ο Σ : Ό έφεσείων κατεδικάσθη εις το Έπαρχιακόν Δικαστήριον "Αμμοχώστου τήν 21ην Αυγούστου 1967, διά παράλειψιν νά πλήρωση τάς εισφοράς του εις το Ταμεΐον Κοινωνικών' Ασφαλίσεων σ υ μ φ ώ ν ω ς π ρ ο ς τόν περί Κοινωνικών 'Ασφαλίσεων Νόμον τοΰ 1964 (άρ. 2/64) ώ ς ούτος έτροποποιήθη ύπό τοΰ Νόμου 3/66, διά τήν περίοδον άπό 15 Νοεμβρίου 1965 μέχρις 8 Φεβρουαρίου 1967. 'Επεβλήθη δέ εις αυτόν ποινή π ρ ο ­ στίμου £2 (ή φυλάκισις 10 ημερών) και διετάχθη σ υ γ χ ρ ό ν ω ς οΰτος νά καταβάλη τάς καθυστερούμενος εισφοράς του, άνερχομένας εις £10.560 εντόκως ώ ς προνοείται εΐς τόν νόμον. Ή κατά τοΰ έφεσείοντος κατηγορία έστηρίχθη εΐς τ ά ς διατάξεις τ ω ν άρθρων 7

(1)και 9

(4)(στ), ή δέ επιβληθείσα εις αυτόν ποινή έστηρίχθη είς τάς διατάξεις τοΰ άρθρου 73 (Ι)

(2)καΐ

(4). 237 KYRIACOU v. THE DISTRICT LABOUR OFFICER, FAMAGUSTA 1967 Sept. 29 NICOLAS KYRIACOU MILIOTIS Δια της εφέσεως του, ό έφεσείων αμφισβητεί τήν νομιμότητα της ώς άνω καταδίκης, ισχυριζόμενος δτι ό περί Κοινωνικών 'Ασφαλίσεων Νόμος έπΐ τη βάσει τοΰ οποίου έστηρίχθη αΰτη, είναι αντισυνταγματικός ώς αντιβαίνων εΐς τά άρθρα 8, 9, 12, 15 και 25 τοΰ Συντάγματος. V. T H E DISTRICT LABOUR OFFICER, FAMAGUSTA Ό έφεσείων διεξήγαγε προσωπικώς τήν ύπεράσπισίν του ενώ­ πιον τοΰ Πρωτοδίκου Δικαστηρίου, κατεχώρισε τήν εφεσίν του προφανώς άνευ της βοηθείας δικηγόρου και παρουσιάσθη άνευ συνηγόρου εΐς το Έφετεΐον, γεγονός όπερ έδημιούργησε σημαντικήν δυσκολίαν κατά τήν διεξαγωγήν της δίκης καΐ περιπλέον ηϋξησε τήν εϋθύνην τοΰ δικαστηρίου κατά τήν έξέτασιν της δλης υποθέσεως, δεδομένου οτι ό έφεσείων πασιφανώς δεν διαθέτει τά προσόντα νά χειρισθή τοιαύτην ύπόθεσιν. Άρκεϊ νά παρατεθή έδώ αύτολεξεϊ ή βάσις έπΐ της οποίας ό έφεσείων έστήριξε τήν εφεσίν του, ώς διετυπώθη αϋτη εις τό σχετικόν εγγραφον, δια νά δοθή μία εΐκών της καταστάσεως. «Ή άπόφασις (λέγει) είναι αντισυνταγματική, άδικος, αυθαί­ ρετος, συνομωτική. Ληφθείσα άβασανίστως ήτοι μέ άπίστευτον ελαφρότητα καΐ σπουδήν.» θ ά δπρεπε, ίσως νά άρνηθή τό Δικαοτήριον τοΰτο, νά κατανά­ λωση δημόσιον χρόνον εΐς λεπτομερή έξέτασιν μιας τοιαύτης εφέσεως, αλλ* ώς αναφέρεται εΐς τήν άπόφασιν τοΰ Πρωτοδίκου Δικαστηρίου, ό κατηγορούμενος δστις είναι πλανοδιοπώλης, είναι «ήσφαλισμενον»πρόσωπον έν τη έννοία τοΰ περί Κοινωνικών 'Ασφαλίσεων Νόμου, ώς αυτοτελώς εργαζόμενος (έδάφ. 2 (Ι)) καΐ ή άπόφασις εΐς τήν παροϋσαν εφεσιν δυνατόν νά έπηρεάση άλλας παρομοίας περιπτώσεις. ΑΙ αιτιάσεις τοΰ έφεσείοντος κατά της συνταγματικότητος τοΰ Νόμου είναι εντελώς αβάσιμοι. Τά "Αρθρα τοΰ Συντάγματος εΐς τά όποια ούτος ανεφέρθη ούδεμίαν σχέσιν έχουν μέ τήν ύπό κρίσιν ύπόθεσιν. Τό "Αρθρον 8 απαγορεύει τά «βασανιστήρια ή άπάνθρωπον ή ταπεινωτικήν τιμωρίαν ή μεταχείρισιν». Τό "Αρθρον 9 αναφέρεται είς τά δικαίωμα «αξιοπρεπούς διαβιώσεως και κοινω­ νικής ασφαλείας», καΐ ρητώς προνοεί δτι σχετικός νόμος θά προβλέψηι^ίϊκιρΐ προστασίας των εργατών, αρωγής προς τους πτω­ χούς καΐ συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων». Τό "Αρθρον 12 Ομιλεί περί ένοχης είς αδικήματα καΐ ποινής αναλόγου προς τήν βαρύτητα αυτών εΐς έκάστην περίπτωσιν. Τό "Αρθρον 15 περί τής προστασίας της ιδιωτικής καΐ οικογενειακής ζωής τοΰ πολίτου. Καΐ τό "Αρθρον 25 εξασφαλίζει τό δικαίωμα τής ασκήσεως οιου­ δήποτεrεπαγγέλματος κατά τρόπον μή αντιβαίνοντα προς τους σχετικούς Νόμους τοΰ Κράτους. 238 . .:.«* Δέν νομίζομεν ότι πρέπει νά εΐσέλθωμεν εις περαιτέρω λεπτο­ μέρειας καθ* δσον άφορατόν ίσχυρισμόν κατά της συνταγματικό­ τητας τοΰ Νόμου έπι τη βάσει των ώς άνω "Αρθρων τοΰ Συντάγ­ ματος. Ό πρωτόδικος δικαστής, άφοΟ έξήτασε τό θέμα τούτο, κατέληξεν εΐς τό*συμπέρασμα οτι ό 'ισχυρισμός ούτος ουδόλως ευσταθεί. Τό νόμιμον δέ τής αποφάσεως ταύτης ουδαμώς προσε­ βλήθη άπό τήν ενώπιον μας μακράν, εύφραδή καΐ ενθουσιώδη άγόρευσιν τοΰ έφεσείοντος. Τά γεγονότα έπι τών οποίων έστηρίχθη ή άπόφασις τοΰ Πρωτο­ δίκου Δικαστηρίου δέν αμφισβητούνται. Καΐ ή ένοχη τοΰ έφε­ σείοντος εις τάς διατυπωθείσας κατηγορίας απεδείχθη πλήρως διά τών ενώπιον τοΰ πρωτοδίκου δικαστηρίου προσαχθεισών μαρτυριών. Εΐς τό τέλος όμως τής άγορεύσεώς του ό έφεσείων ισχυρίσθη δτι είναι πτωχός οικογενειάρχης μή δυνάμενος νά εξασφάλιση έκ τής εργασίας του ώς πλανοδιοπώλου, τά αναγκαία διά τήν συντήρησιν αΰτοϋ καΐ τής οικογενείας του. Καθ* δν χρόνον στε­ ρείται ταΰτα ό ίδιος καΐ ή οικογένεια του, δέν δύναται, είπε, νά πλήρωση ουδέ τήν μικράν εβδομαδιαίαν εΐσφοράν τήν οποίαν προνοεί είς τήν περίπτωσιν του ό σχετικός πιναξτοϋ Νόμου. θ ά κατάληξη, έτόνισε, κατά συνέπειαν εις τήν φυλακήν. Τό θέμα τοΰτο δέν συνεζητήθη ποσώς ενώπιον τού πρωτοδίκου δικαστηρίου, καθ* δτι δέν ετέθη ύπό τοΰ κατηγορουμένου. ΟΟτε έχρησιμοποίησεν ούτος τάς σχετικάς διατάξεις τοΰ Νόμου, δι' ερευναν καΐ συμπέρασμα έπΐ τοΰ θέματoc τούτου. *» Λαμβάνων δμως ύπ' όψιν, ό εύπαίδευτος δικηγόρος τής Δημο­ κρατίας τό άναμφισβήτητον γεγονός δτι ό έφεσείων είναι πτωχός οικογενειάρχης ,καΐ προστάτης πολύμελοΰς οικογενείας, μετά δυσκολίας κερδίζων τά προς τά ζην, εδέχθη τήν πρότασιν δπως ή έφεσις θεωρηθή ώς καλύπτουσα καΐ τήν έπιβληθεΐσαν ποινήν. Τό δέ Δικαστήριον λαμβάνον ύπ* όψιν τάς συνθήκας τής ύπό κρίσιν υποθέσεως, απεφάσισε νά δεχθη τήν εφεσιν έστω καΐ καθ' δσον άφορα τό επιβληθέν μικρόν πρόστιμον τών £2 και νά έπιβάλη άντ' αύτοΰ τό όνομαστικόν τοιούτον τών εκατόν μίλς. Κατά τά άλλα ή άπόφασις τοΰ Πρωτοδίκου Δικαστηρίου παραμένει έν ισχύει, καΐ ή εφεσις απορρίπτεται. Ή εφεσις κατά τής κατα­ δίκης απορρίπτεται. Ή εφεσις κατά τής ποινής 1,1 επιτρέπεται. Τό επιβληθέν πρόστιμον τών £2 άκυροΰται: επιβάλλεται, άντ' αύτοΰ, όνομαστικόν πρό­ στιμον τών εκατόν μίλς, 239 1967 Sept. 29 NICOLAS KYRIACOU MILIOTIS v. T H E DISTRICT LABOUR OFFICER, FAMAGUSTA