clr/1968/1968_2_96.pdf

(1967)2 C.L.R. 286. The facts sufficiently appear in the judgment of the Court. Appeal against c o n v i c t i o n a n d s e n t e n c e . Appeal against conviction and sentence by Georghios Christou who was convicted on the 23rd February, 1967 at the District Court of Nicosia (Criminal Case No. 21936/67) on 1 coant of the offence of stealing and on 5 counts of the offence of obtaining money by false pretences contrary to sections 262 and 298 of the Criminal Code Cap. 154, respectively, and was sentenced by Vakis D.J. to two years' imprisonment on the count of stealing, to one year's imprisonment on each of the counts of obtaining money by false 96 pretences, all sentences to run concurrently, and he was further ordered to pay a total amount of £ 4 5 damages to the complainants. Μ. Christofides, for the appellant. A. Frangos, Counsel of the Republic, for the respondents. 1968 April 5, May IS, 21 GEORGHIOS CHRISTOU V T H E POLICE Άττόφασις Δικαστηρίου — ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πρόεδρος Ή παρούσα έφεσις ήσκήθη ύπότοϋ έφεσείοντος προσωπικώς δια της συμπληρώσεως τοΰ συνήθους τύπου ολίγας ημέρας μετάτήν είσδοχήν του εις τάς Κεντρικός Φύ­ λακας κατόπιν της καταδίκηςτου. "Ο έφεσείων κατεδικάσθη ε ί ς τ ό Έπαρχιακόν ΔικαστήριονΛευ­ κωσίας, τήν23ην παρελθόντος Φεβρουαρίου έπϊ τη βάσει κατηγο­ ρητηρίου περιέχοντος έξ κατηγορίας δια κλοπήν εμπορευμάτων (ένδεκα γυναικείων έπανωφορίων) άξιας £132, κατά παράβασιν τοΰ άρθρου 262 τοΰ Ποινικού Κωδικός καϊ διά τήν άπόσπασιν διαφόρων χρηματικών ποσών διά δολίων μέσων άπότάδιάφορα πρόσωπα είς τάόποια μετεπώλησε τά κλοπιμαία, κατά παράβασιν τοΰ άρθρου 298 τοΰ Ποινικού Κωδικός. Διά τάς παραβάσεις ταύτας το πρωτόδικον Δικαστήριον επέβαλε ποινήν φυλακίσεως δύο ετών διατήνκλοπήν, κα'ι ενός έ'τους διά τάς άλλας κατηγορίας Αί ποινα'ι συντρέχουν Τό Δικαστήριον κατεδίκασε συγχρόνως τόν έφεσείοντα ειςτήν πληρωμήν αποζημιώσεων συνολικού ποσού £45 εις τέσσερα διά­ φορα πρόσωπα έξ ών απέσπασε ούτος χρήματα διά δόλου ώς ανωτέρω "Ωρισε δέ τό Δικαστήριον εις έκάστην τών εν λόγω τεσσάρων περιπτώσεων τήν περίοδον φυλακίσεως εν περιπτώσει καθ' ην6ένήθελε πληρωθή ή άποζημίωσις Τόσύνολον τηςτοιαύ­ της φυλακίσεως διάτήν μή πληρωμήν τών αποζημιώσεων συμποσοϋται εις πέντε μήνας και δύο εβδομάδας Ό έφεσείων διετύπωσε ώς λόγον τής εφέσεως του τόν ίσχυρισμόν δτι εΐναι αθώος. Κατά την πρωτην ήμέραν τής ακροάσεως ενώπιον τοΰ Δικαστη­ ρίου τούτου κατέστη φανερόν δτι ό έφεσείων δένήτοεις θέσιν νά χειρισθή τήν ύπόθεσίν του άνευ τής βοηθείας συνηγόρου. Τοΰ εδόθη συνεπώς ή ευκαιρία νά διορίση δικηγόρον δοτις και κατεχώρησε έν καιρώ εκθεσιν τών λόγων έπι τών οποίων στηρίζεται ή εφεσις Ούτοι είναι τέσσαρες οΐτινες δύνανται νά χωρισθούν εϊς δύο κατηγορίας Πρώτον, δτι αί διαπιστώσεις τού πρωτο­ δίκου Δικαστηρίου έπΐ τών οποίων θεμελιοϋται ή άπόφασις είναι αβάσιμοι καί, δεύτερον, δτι αί πραγματικοί διαπιστώσεις δέν στοιχειοθετούν τάαδικήματαδιάτάόποιαόέφεσείων ευρέθη ένοχος. 97 1968 April S, May 15, 21 Τό Δικαστήριον επέτρεψε επί πλέον εϊς τόν συνήγορον νά έγείρη προς συζήτησιν και τήν εκτασιν τής επιβληθείσης ποινής σχετικώς προς τήν οποίαν διετυπώθη ό ισχυρισμός δτι είναι υπερβολική. GEOKGHIOS Ήκούσαμεν μετά προσοχής δσα ό εύπαίδευτος συνήγορος τοΰ έφεσείοντος ύπέβαλεν έν τη προσπάθεια του νά πείση τό Δικαστή­ ριον τοΰτο δτι αί διαπιστώσεις τοΰ πρωτοδίκου Δικαστηρίου καθ* όσον άφορα" τά πραγματικά γεγονότα δέν ευσταθούν. Δέν νομιζομεν δτι είναι ανάγκη νά είσέλθωμεν εις λεπτομέρειας έπΐ τοΰ θέματος τούτου. Είναι άρκετόν νά λεχθή δτι τό άξιόπιοτον ή μή τών διαφόρων μαρτύρων είναι θέμα όπερ ανάγεται κυρίως εϊς τήν αρμοδιότητα τοΰ πρωτοδίκου Δικαστηρίου όπερ είχε τήν εύκαιρίαν νά τους άκούση και νά εκτίμηση τήν βαρύτητα τής μαρτυρίας έκαστου. Δέν νομίζομεν δτι ετέθησαν ενώπιον ημών επαρκείς "λόγοι όδηγοϋντες εΐς τό συμπέρασμα δτι ή έκτίμησις τοΰ πρωτο­ δίκου Δικαστηρίου δέν ευσταθεί. CHRISTOU V. T H E POLICE Τά γεγονότα, ώς ταύτα εκτίθενται εις τήν άπόφασιν τοΰ πρωτο­ δίκου Δικαστηρίου, είναι αναμφισβητήτως αρκετά διά νά δικαιο­ λογήσουν τήν καταδίκην τοΰ έφεσείοντος επί όλων τών κατηγο­ ριών έφ* ών ούτος ευρέθη ένοχος. Συμφώνως προς τήν άπόφασιν τοΰ πρωτοδίκου Δικαστηρίου ό έφεσείων διετήρει κατάστημα και ήσχολεϊτο μέ τήν πώλησιν ειδών ρουχισμού. Ό παροπονούμένος εΐναι κατασκευαστής τοιούτων ειδών, και δή γυναικείων επανωφορίων παρέδωσε δέ αριθμόν αυτών εις τόν έφεσείοντα ίνα έπιτΰχη παραγγελίας διά τήν κατασκευήν παρομοίων διά σκοπούς πωλήσεως. Παρεδό­ θησαν τά έν λόγω εμπορεύματα εΐς τόν έφεσείοντα ώς παραγγελιοδόχον, τοΰ παράπονουμένου διατηροΰντος τήν ίδιοκτησίαν αυτών. Τά εμπορεύματα ταϋτα ό έφεσείων έπώλησε εις τρίτους άνευ νο­ μίμου δικαιώματος, οικειοποιηθείς τά εισπραχθέντα ποσά. Ή εκδοχή τοΰ έφεσείοντος ενώπιον τοΰ πρωτοδίκου Δικαστη­ ρίου ήτο δτι ενήργησε καλή τή π'ιστει, ώς αγοραστής τών έν λόγω αντικειμένων έπΐ πιστώσει, και μέ πρόθεσιν νά πλήρωση τήν άξίαν των. Ή εκδοχή αυτή δέν έγένετο δεκτή ύπό τοΰ πρωτοδίκου Δικαστηρίου δπερ απέρριψε τήν μαρτυρίαν του ώς αναληθή. Ή κατά τής καταδίκης εφεσις δεν δύναται συνεπώς νά-γίνη δεκτή. Και ορθώς κατά τήν γνώμην τοΰ Δικαστηρίου τούτου ό συνήγορος τοΰ έφεσείοντος δέν επέμενε περισσότερον εις τό σημεϊον τούτο. Καθ* δσον άφορα τήν ποινήν, ήκούσαμεν μετά της δεούσης προ­ σοχής τόν ευπαιδευτον συνήγορον ύπό τό φώς τής εκθέσεως Λειτουργού τοΰ Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας. Είναι γεγονός Οτι ό έφεσείων δέν έχει προηγούμενος καταδίκας άλλα, έφ" ετέρου, 98 φαίνεται δτι ενήργησε έπΐ τη βάσει συστήματος καιπροδιαγεγραμ­ μένου σχεδίου κατά τρόπον όστις ορθώς επέσυρε μίαν μάλλον αύστηράν ποινήν. Τό Δικαστήριον τούτο διετύπωσε επανειλημ­ μένως τόν τρόπον καθ'δν δέον νά αντιμετωπίζεται τό θέμα εφέσεως εναντίον επιβληθείσης ποινής. Είναι δέ άρκετόν νά άναφερθώμεν εις μίαν έξ αυτών, τήν ΰπόθεσιν Δ ι ο γ έ ν ο υ ς Σ ά β β α Κ ά ρ α β ι ώ τ η κ α ΐ ά λ λ ω ν

(1967)2 C.L.R.

1. Δεν νομίζομεν δτι είς τήν παροΰσαν περίπτωσιν θά έδικαιολογήτο οιαδήποτε μείωσις ε'ις τήν έπιβληθεΐσαν ποινήν τήν οποίαν δ δικηγόρος τής Δημοκρατίας έοτήριξε ουχί μόνον έπΐ τής σοβαρότητος τής δια­ πραχθείσης παρανομίας, άλλα και έπΐ τοΰ όρθοϋ ισχυρισμού δτι ή ποινή δέον νά δημιουργή τήν άπαιτουμένην χρονικήν εΰκαιρίαν προς άναμόρφωσιν τού χαρακτήρος τού καταδίκου. Καθ* δσον δμως άφορα τάς αποζημιώσεις, νομίζομεν δτι ή άπόφασις τοΰ πρωτοδίκου Δικαστηρίου δέον νά διευκρινισθή καΐ τροποποιηθή ούτως ώστε ό έφεσείων νά μή αντιμετώπιση τήν ανάγκην νά παραμείνη εις τήν φυλακήν διά τάς αποζημιώσεις δταν θά £χη έκτιση τήν ποινήν του διά τό έγκλημα. Έχομεν τήν άποψιν δτι ό έφεσείων πρέπει νά έχη μίαν εΰλογον χρονικήν περίοδον νά πλήρωση τό ποσόν τών αποζημιώσεων μετά τήν άποφυλάκισίν του. Δεδομένου δτι θά χρειασθή τουλά­ χιστον εξ μήνας διά νά σταθεροποίηση τήν θέσιν του έν τη κοινωνία μετά τήν εκτισιν τής ποινής του, και οτι πρέπει νάτοΰ δοθή"ή ευκαι­ ρία νάπλήρωση τάς αποζημιώσεις έκ τής εργασίας του διά μηνιαίων δόσεων, όρίζομεν δπως τό ένταλμα διά τήν πληρωμήν τών αποζη­ μιώσεων άνασταλή διά περίοδον εξ μηνών μετά τήν άποφυλάκισίν τοΰ έφεσείοντος, και δπως τούτο {τό ένταλμα) μετά ταύτα, διατελή έν αναστολή έφ* δσον ό έφεσείων καταβάλλη £3 κατά μήνα έναντι τών αποζημιώσεων διά σχετικών πληρωμών είς τά Κυβερνητικόν Ταμεϊον μέχρις εξοφλήσεως τοΰ συνόλου τών £
2. Έν περιπτώσει καθυστερήσεως εΐς τάς δόσεις, ή αναστολή εκτε­ λέσεως τοΰ εντάλματος θά παύση, και τό ένταλμα θά δύναται νά προχώρηση ώς αναφέρεται εΐς τήν διαταγήν τοΰ πρωτοδίκου Δικαστηρίου. Τά εκάστοτε εισπραττόμενα ποσά ό Πρωτοκολλητής θά δύναται νά διάθεση κατά τήν κρίσιν του διά τήν πληρωμήν τών αποζημιώσεων τάς όποιας έπεδίκασε τό πρωτόδικον Δικαστή­ ριον. Έν συμπεράσματι, ή ξφεσις κατά της καταδίκης απορρίπτεται και ή καταδίκη έπικυροΰται. Επίσης απορρίπτεται ή £φεσις κατά τής επιβληθείσης ποινής ήτις θά άρχίζη από τήν ήμέραν της κατα­ δίκης. Τό διάταγμα διά αποζημιώσεις τροποποιείται και ή έκτέλεσις τοΰ σχετικοΰ εντάλματος αναστέλλεται ώς ανωτέρω. Ή εφεσις απορρίπτεται. 99 1968 April 5, May 15, 21 GEORGHIOS CHRISTOU v. T H E POLICE