clr/1981/1981_3_321.pdf

(1)xal

(2)τ$ΰ Σνντάγματος -Ενάσχησις δικαιωμάτων τούτων υπόκειται είς διατυπώσεις, δρονς, περιορισμούς ή ποινάς πρ6ς προσχασίαν, μεταξύ Αλλων, τήζ νΛολήψεως ή των δικαιωμάτων άλλοιν- "Αρθρον 19

(3)τοΰ Σνντάγματος- Κατά σννέπειαν άρθρον 3{β) τον περί Τύπον Νόμον Κεφ. 79 Οέν αντιβαίνει προς τάς προνοίας τον άρθρον 19 τον Σνντάγματος. Το έπίδικον σημεϊον είς τήν παρουσαν προσφυγήν, ή δποία έστρέφβτο κατά της αποφάσεως τών καθ' ων ή αίτησις "περί μή εκδόσεως καΙ)ή μή παροχές προς τους αίτητάς της ύπδ τοΰ άρθρου 4 του πβρί Τύπου Νομού Κεφ. 79 προβλεπομένης 'αποδείξεως' ως προς τήν εκδοσιν εφημερίδος ύπό τδν τίτλον 'Νέος άνθρωπος* " καϊκατά της αποφάσεως των καθ' ώναίτησις περί "εκδόσεως ή)καί παροχής της προειρημένηςαποδείξεως καϊ κατά συνέπειαν παραχωρήσεως τοΰ τίτλου 'Νέος "Ανθρωπος' «Ες τήν Έκδοτικήν Έταιρείαν Τηλέγραφος Λτδ.," ήτο κατά Editor'snote:An English translation of thisjudgment appearsat pp.334-347post. 321 Μβκρίδης καϊ "Αλλος τ. Δημοκρατίας

(1981)πόσον τ δ άρθρον 3(β)* τοΰ περϊ "Τύπου Νόμου ήτο άντίθετον πρδς τ ά διατάξεις τοΰ άρθρου 19** τοΰ Συντάγματος. Το Διχαστήριον ίχρινεν δτι: Έ φ * δσον τδ άρθρον 19.3 τοΰ Συντάγματος προβλέπει δτί ή ένάσκησις τ ω ν δικαιωμάτων ελευθερίας τοΰ λόγου καϊ τ η ς 5 καθ* οίονδήποτε τρόπον εκφράσεως, τ η ς ελευθερίας της γνώμης, της λήψεως και μεταδόσεως πληροφοριών και Εδεών, τ ά όποια διασφαλίζονται ύ π δ των παραγράφων 1 καϊ 2 τοΰ άρθρου 19 "δύναται να ύποβληθη είς διατυπώσεις, δρους, περιορισμούς ή ποινάς προδιαγεγραμμένους ύπδ τοΰ Νόμου καϊ αναγκαίας 10 μόνον πρδς τδν συμφέρον της ασφαλείας της Δημοκρατίας ή πρδς προστασίαν της ύπολήψεως ή των δικαιωμάτων άλλων" καϊ έφ Οσον τ δ ποσδν τοΰ γραμματίου περί του οποίου προβλέπει τδ άρθρον 3(β) τοΰ Κεφ. 79, προορίζεται νά χρησιμοποιηθή, μεταξύ άλλων, ώ ς έγγύησις διά τήν καταβολήν αποζημιώσεων είς αποφάσεις είς άγωγάς έπί λιβέλλω κατά τοΰ Ιδιοκτήτου της εφημερίδος, ή διάταξις περί γραμματίου είς τ δ άρθρον τοϋτο ετέθη πρδς προστασίαν της ΰπολήψεως ή των δικαιωμάτων άλλων και κ α τ ά συνέπειαν τ δ άρθρον 3(β) δέν αντιβαίνει πρδς τάς προνοίας τοΰ άρθρου 19 τοΰ Συντάγματος. 'Υποθέσεις Martin 15 20 παρατεθεϊσαι: v. Struthers

(1943)87 Law. ed. 1313; Express Newspapers v. Union of Indian

(1958)S.C. 578; Olivier v. Buttigieg [1966] 3 W.L.R. 310; Cosmos Ltd. Press v. The Republic

(1971)3 C.L.R. 387; • To άρθον 3(β) εκτίθεται e!s τός σελίδας 329-

1. "* To άρθρον 19 τοΰ Συντάγματα προβλέπει: " Ι . Έκαστος Εχει τό δικαίωμαελευθερίας;τοΰ λόγου καϊτής καθ*οίονδή­ ποτε τρόπον εκφράσεως.
2. Τό δικαίωμα τοϋτο περιλαμβάνει τήν έλευθερίαν της γνώμης, τής λήψεως καϊ μεταδόσεως πληροφοριών καϊ Ιδεών άνευ επεμβάσεως οίασδήττοτε δημοσίας αρχής καϊ ανεξαρτήτως συνόρων.
3. Ή ένάσκησις των δικαιωμάτων, ττερί ών ή πρώτη καϊ δευτέρα παράγραφος τοΰ παρόντος άρθρου, δύναται νά ύποβληθη είς δια­ τυπώσεις, δρους, περιορισμούς ή ποινάς προδιαγεγραμμένους ύπό τοΰ νόμου καϊ αναγκαίους μόνον προς τό συμφέρον τής ασφαλείας της Δημοκρατίας η της συνταγματικής τάέεως ή τής δημοσίας ασφαλείας ή της δημοσίας τάϋεως ή της δημοσίας ύγιείας ή των δημοσίων ηθών ή ττρός προστασίαν της ύπολήψεως ή τών δικαι­ ωμάτων άλλων ή προς παρεμπόδισιν τής άποκαλϋψεως πληρο­ φοριών ληφθεισών έμπιστευτικώς ή προς δ'ατήρησιν τοΰ κύρους καϊ τής αμεροληψίας τής δικαστικής έΐουσίας.
5. " 322 25 3 CL.R. 5 ΜακρΙδηςκαϊ "Αλλος ν. Δημοκρατίας Republic (Minister of Interior and Another) v.Telegraphos Publishing Co. Ltd.

(1975)3 CL.R. 394; Near v. Minessota

(1975)Law. ed. 1357; Attorney-Generaland Another v. Antigua Times Ltd. [1975] 3 All E.R. 81; New York Times Co. v. United States,29 Law. ed. 2d 822; HjiNicolaou v. Police

(1976)2 CL.R. 63; Decisionof European Commissionof Human Rights 753/60 (Yearbook III p. 310). 10 Προσφυγή. Προσφυγή κατά της αρνήσεως, ύπό των καθ' ών ή αίτησις, της εκδόσεως καΐ/ή τ η ; παροχή"?τής OTTOτοΰ άρθρου 4 τοΰ ττερί Τύπου Νώμου Κεφ. 79 προβλεπομένης "άποδείΕεως" ώς ττρός τήν έκδοσιν εφημερίδος υπό τόν τίτλον "Νέος Άνθρωπος". 15 ΑΙμ. Αεμονάρης, διά τους αΐτητάς. Γλ. Μιχαηλίδης, διά τους καθ* ών ή αίτησις. Γ. Ποταμίτης καϊΜ.Παπαπέτρον, διάτό ενδιαφερόμενονμέρος. Cur. adv. vult ΧΑΤΖΗΑΝΑΣΤΑΣΣΙΟΥ Δ. ΕΙςτήν παροϋσαναίτησιν ό αΐτητής 20 έίαιτεϊται παρά τοΰ Δικαστηρίου τήν άκόλουθον βεραπεΐαν: (α) 'Οπως κηρύξει τήν απόφασηπερί μή εκδόσεως καΐ/ή μή παρο­ χή* της ύπότοΰ άρθρου4 τοΰ περί Τύπου Νόμου Κεφ.79 προβλε­ πομένης "άποδείΕεως" ώς προς τήν έκδοσιν εφημερίδος Οπό τόν τίτλον "Νέος Άνθρωπος", ή οποία έκοινοποιήθη είς τόν πρώτον 25 αΐτητήν δι' επιστολής τοΰ δευτέρου καθ*οΰ ή αίτησις ημερομηνίας 8 Ιανουαρίου, 1976, ώς άκυρον καϊ έστερημένην οίουδήποτε αποτελέσματος* καϊ (β) "Οπως κηρύξει τήν απόφαση περί εκδό­ σεως ή καϊ παροχής της προειρημένης αποδείξεως καϊ κατά συνέ­ πειαν παραχωρήσεως τοΰ τίτλου "Νέος Άνθρωπος" προς έκδοσιν 30 εφημερίδος είς τήν Έκδοτικήν Έταιρείαν Τηλέγραφος Λτδ. ώς άκυρον καϊ έστερημένην οίουδήποτε αποτελέσματος. 35 Τά γεγονότα έν συντομία tlvai τά ακόλουθα: Ό πρώτος αΐτητής είναι δικηγόρος, μέλος της Κεντρικής 'Επιτροπής τοΰ Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου καϊ υπεύθυνος επί τοΰ τύπου. ΟΙ δύο αΐτηταΐ είναι ή Κεντρική Επιτροπή τοΰ Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρουή οποίαέχει τά γραφεΤααυτήςείς τήν λεωφόρον Όμηρου 24 Λευκωσία. Οί αΐτηταΐ απεφάσισαν τήν έκδοση εφημερίδος οργάνου τοΰ κόμματος ύπό τόν τίτλον "Νέος 323 Χατζηαναστασσίαυ Δ. ΜακρΙβης καϊ "Αλλος •. Δημοκρατίας ,

(1981)Άνθρωπος". 'Εφημερίδα ύπό τόν Τδιον τίτλον έΕεδίδετα ύπό τοΰ Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου άπό τοΰ 1926 μέχρι τοΰ

1. Τό ΑΚΕΛ (Άνορθωτικόν Κόμμα 'Εργαζομένου Λαοΰ) συνεστήθη τό 1941 κατόπιν αποφάσεως τοΰ Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου τό όποιον διελύθη τό
2. Τούτο έπανε- 5 συστήθη καϊ oi δύο αίτηταΐ είναι ή Κεντρική 'Επιτροπή αύτοϋ. Οι αΐτηταΐ επεσκέφθησαν τήν 26 Νοεμβρίου 1975, τόν Διευθυντήν τοΰ Γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών καϊ έπληροφόρησαν αυτόν ότι έσκόπευον τήν έκδοση εφημερίδας ύπό τόν τίτλον "Νέος Άνθρωπος". Ούτος έΕήτασε τό άρχεϊον καϊ έπληροφόρησεν 10 αυτούς ότι ό τίτλος ήτο ελεύθερος. Οί αϊτηταΐ άνέφερον είς τόν δεύτερον καθ* ού ή αίτησις ότι εϊχου τήν γνώμην ότι ή πρόνοια του άρθρου 3 τού περί Τύπου Νόμου Κεφ. 79 περί υποβολής γραμματίου διά τό ποσόν τών £500.—ήτο αντίθετος προς τό άρθρον 19 τοΰ Συντάγματος. 01 15 αίτηταΐ ύπέβαλον τήν δήλωσιν περί εφημερίδας μετά συνοδευ­ τικής επιστολής ημερομηνίας 4 Δεκεμβρίου, 1975, είς τήν οποίαν άνεφέρετο ότι τά άρθρον 3(β) ήτο άντισυνταγματικόν. Τήν 20 Δεκεμβρίου οι αΐτηταΐ έκυκλοφόρησαν διακήρυΕη προς τό κοινόν περί έττανασυστάσεως τοΰ Κομμουνιστικού Κόμματος 2'J Κύπρου είς τήν οποίαν άνεκοίνωναν ωσαύτως τήν πρόθεσιν των περί εκδόσεως εφημερίδος ύπό τόν τίτλον "Νέος Άνθρωπος". Τήν 24 Δεκεμβρίου, 1975, ή 'Εκδοτική Εταιρεία Τηλέγραφος Λτδ., ή οποία ελέγχεται ύπό τού ΑΚΕΛ υπέβαλε δήλωσιν περί εφημερίδας προς έκδοσιν εφημερίδας μέ τήν αυτήν έπωνυμίαν καϊ 25 υπέβαλε ταυτοχρόνως τό Οπό τοΰ Νόμου άπαιτούμενον γραμμάτιον των £500.—. Ο! καθ' ών ή αίτησις έΕέδωσαν σχετικήν από­ δειξη είς τήν προειρημένην έταιρείαυ ήτις κατέστη ούτω δυνάμει τοΰ άρθρου 4 τοΰ Κεφ. 79 Ιδιοκτήτρια τοΰ προειρημένου τίτλου. Τήν 12 Ιανουαρίου, 1976, οί αίτηταΐ ίίλαβον άρνητικήν άπά- 30 ντησιν. ΟΊ αίτηταϊ κατόπιν επιστολής των ημερομηνίας 23 'Ιανουαρίου, 1976, έπληροφορήθησαν περί τής παροχής τοΰ τίτλου είς τήν προειρημένην έταιρείαν καϊ έπικυρωμένον αντί­ γραφου τής σχετικής δηλώσεως καϊ γραμματίου απεστάλησαν είς τους αΐτητάς διά επιστολής τού δευτέρου καθ' ού ή αίτησις 35 ημερομηνίας 5 Φεβρουαρίου,
3. Ή παρούσα αίτησις έβασίσθη έττΐ των ακολούθων νομικών σημείων: Ή πρώτη επίδικος άπόφασις έστηρίχθη έπ! τής παρα­ λείψεως των αΐτητών νά υποβάλουν τό γραμμάτιον τό όττοϊον αναφέρεται είς τό άρθρον 3(β) τοΰ Κεφ.
4. Ή πρόβλεψις αϋτη 40 324 3 CL.R. Μαχρίοηςκαϊ "Αλλοςτ.Δημοκρατίας Χατζηαναστασοίου Δ. βίναι άντίθεΐΌς προς τό δικαίωμα τής ελευθερίας λόγου καίεκφρά­ σεως τό όποϊον περιλαμβάνει τήν 6ιά τοΰ τύπου άσκησιν τοΰ δικαιώματος τούτου καϊ τό όποϊον προστατεύεται ύπό τοΰ άρθρου 19 τού Συντάγματος. Τό γραμμάτιον αποτελεί ττεριο5 ρισμάν είς τήν άσκησιν τοΰ δικαιώματος ό όποϊος δέν εμπίπτει εντός τών επιτρεπομένων ύπό τοΰ άρθρου 19

(3)περιορισμών. Περί πλέον ή φύσις τών προειρημένων περιορισμών εΐναι κατα­ σταλτική ένώ ή φύσις τοΰ περί ού πρόκειται περιορισμού είναι προληπτική.

(2)Τό γραμμάτιον συνιστά δυσμενή διάκριση 10 κατάτήν άσκηση τοΰ δικαιώματοςελευθερίας λόγου καϊεκφράσεως μεταΕύ τών δυναμένων νά διαθέτουν τήν άναγκαίαν οίκονομικήν εύχέρειαν καϊεκείνων οί όποιοι δέν διαθέτουναυτήν. Οί τελευταίοι στερούνται τοΰ τρόπου τούτου εκφράσεως ήτοι διά της εκδόσεως εφημερίδος.

(3)ΟΙ καθ' ών ή αίτησις έφ' δσον εΐχον άπό τής 15 4 Δεκεμβρίου, 1975, ενώπιον αυτών τήν Δήλωσιν των αίτητών μετά ρητής διαμφισβητήσεως τής συνταγματικότητος τοΰ άρθρου 3(β) τοΰ Κεφ. 79 εΐχον ύποχρέωσιν προς τάς αρχάς τής χρηστής διοικήσεως νά ζητήσουν νομικήν καθοδήγηση τταρόίτοΰ αρμοδίου λειτουργού τής Δημοκρατίας καϊ νά πληροφορήσουν σχετικώς 20 τους αίτητάς.

(4)Έν όψει τοΰ δτι ή Δήλωσις τοΰ ΑΚΕΛ υπε­ βλήθη προδήλως προς τόν σκοπόν "εγκαίρου αποσπάσεως" τοΰ τίτλου, οί καθ' ών ή αίτησις ώφειλον ώς χρηστή διοίκηση νά πληροφορήσουν τους αίτητάς περί τής προειρημένης "Δηλώ­ σεως" διά νά δυνηθούν οί αίτηταΐ νά προσφύγουν εις τήν δικαιο25 σύνη καΐ/ή λάβουν οίαδήποτβ έτερα νόμιμα μέτρα, καϊ

(5)Έν δψει τοΰ δτι ήτο φανερόν δτι τό ΑΚΕΛ προσεπάθιι νά προκαταλάβη τους αίτητάς οί καθ* ών ή αίτησις ώφειλον ώς χρηστή διοί­ κηση προς αποφυγήν περιττών διαδικασιών καϊ έΕόδων, νά αφή­ σουν εκκρεμή τήν λήψιν αποφάσεως μέχρι λύσεως τής συνταγμα30 τικής διαφοράς. Δέον νά σημειωθεί ότι ό τρίτος νομικός λόγος απεσύρθη. 35 40 Τήν 13 Απριλίου 1976 οί καθ' ών ή αίτησις ύπέβαλον ένσταση ή οποία βασίζεται επί τών ακολούθων νομικών σημείων: (α) "Η προσβαλλομένη πράΣις καΐ/ή άπόφασις είναι κατά πάντα νόμιμος, οΰδεμίαν αντίθεση προς τάς διατάξεις τοΰ Συντάγματος ή τοΰ Νόμου παρουσιάζει καϊ δέν έγένετο κσθ* ύπέρβασιν ή κατά­ χρηση τής έΕουσίαςτής έμπεπιστευμένης είς τους καθ'ών ή αίτηση, ελήφθη δέ ορθώς έπ! τή βάσει απάντων τών στοιχείων της υποθέ­ σεως. (β) Τό άρθρον 19 τού Συντάγματοςουδόλως παραβιάζεται, καϊ(γ) Δέν ήτο έργον τών καθ'ών ή αίτησις νά άποφανθώσιν κατά πόσον ή παράγραφος 3

(1)(β) τού περί Τύπου Νόμου Κεφ. 79, 325 Χατζηαναατασσίου Δ. Μακοΐδης χαΐ "Αλλος ν.Δημοκρατίας

(1981)ώς μεταγενεστέρως έτροποποιήθη ήτο αντισυνταγματική ή δχι. Ή ένσταση έβασίσθη έπ! τών ακολούθων γεγονότων: Κατά τήν 4 Δεκεμβρίου, 1975, ό έκΛεμεσοΰ δικηγόρος Κώστας Μακρίδης υπέβαλε προς τό Γρσφεΐον Δημοσίων Πληροφοριών αίτηση διά της οποίας έπεσυναψε συμπεπληρωμένην δήλωση περί εφημερίδας, 5 διά της οποίος έζήτει όπως εγγράψει εφημερίδα ύπό τά δνομα "Νέος "Ανθρωποί" άνευ δμως καταβολής τής ύπό τού άρθρου 3

(1)(β) τοΰ περί Τύπου, Νόμου Κεφ. 79, ώς μεταγενεστέρως έτροποποιήθει απαιτουμένης εγγυήσεως διά ποσόν έκ £

1. Τήν 8 Ιανουαρίου, 1976, κατόπιν γνωματεύσεως τοΰ Γενικού 10 Είσαγγελέως τής Δημοκρατίας ό Διευθυντής τοΰ Γραφείου Δημο­ σίων Πληροφοριών απέστειλε προς τόν αίτητήν επιστολή διά της οποίας τόν έττληροφόρει δτι ή υποβληθείσα δήλωση δέν ήδύνατο νά•πρωτοκολληθή έν δψει τού γεγονότος δτι δέν υπε­ βλήθη γραμμάτιον διά ποσόν £500.—ώς απαιτείται ύπό τοΰ 15 Νόμου. (ΊδεΤεκμήριον 7). Τήν 24 Δεκεμβρίου, 1975, ή Εκδοτική Εταιρεία Τηλέγραφος Λτδ., υπέβαλε προς τόν Ύπουργόν Εσω­ τερικών αίτηση διά της οποίας έζήτει όπως εγγράψει εφημερίδα ύπό τό δνομα "Νέος "Ανθρωπος", έπεσυναψε δέ είς τήν αΐτησιν της άπαντα τά ύπό τοΰ προειρημένου άρθρου τοΰ περί Τύπου 20 Νόμου, απαιτούμενα έγγραφα περιλαμβανομένης καϊ εγγυήσεως διά τό ποσόν τών £500.—. ("Ιδε Παράρτημα "Α"). Τήν 7Ίανουαρίου, 1976, ό Διευθυντής τοΰ Γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών άφοΰ έξήτασε τήν αΐτησιν της 'Εκδοτικής Εταιρείας Τηλέγραφος Λτδ., διεπίστωσε πλήρη συμμόρφωση αυτής προς τάς απαιτήσεις 25 τοΰ περί Τύπου Νόμου καϊ εξέδωσε προς αυτήν σχετικήν από­ δειξη δυνάμει τοΰ άρθρου 4 τού Κεφ.
2. Τήν 7 Μαΐου, 1976, ή Εκδοτική Εταιρεία Τηλέγραφος Λτδ., ύπέβαλεν ένσταση ή οποία βασίζεται επί τών ακολούθων νομικών σημείων:

(1)Αί αποφάσεις Α καϊ Β έν τή αίτήσει τών οποίων 30 οί αίτηταΐ ζητοϋσι τήν άκύρωσιν δέν είναι αντίθετοι προς τάς διατάζεις τοΰ Συντάγματος ή τοΰ περί Τύπου Νόμου (Κεφ. 79) κα\ συνεπώς δέν υπόκεινται είς ακύρωση. ("Αρθρον 146 παρ. 1 κσί 4(β) τού Συντάγματος).

(2)Ή πρόβλεψις τοΰ άρθρου 3

(1)(β) τοΰ περί Τύπου Νόμου (ΚΕΦ. 79) περί υποβολής γραμματίου 35 δέν είναι αντίθετος προς τό δικαίωμα ελευθερίας λόγου καϊ εκφρά­ σεως τό όποϊον προστατεύεται ύττό τοΰ άρθρου 19 τοΰ Συντάγ­ ματος ούτε προς οίανδήποτε διάταξη τοΰ ρηθέντος άρθρου.

(3)Ή πρόβλεψις αΰτη εμπίπτει εντός τών διατάξεων καϊ είναι σύμ­ φωνος προς τάς διατάξεις τής παρ. 3 τοΰ άρθρου 19 τοΰ Συντάγ- 40 ματος.

(4)Ή προσβαλλομένη πρόβλεψη τού άρθρου 3

(1)(β) 326 3 C.L.R. ΜακρΙδηςκαϊ "Αλλοςτ.Δημοκρατίας Χατζηαναατασσίου Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 τοΰ ΚΕΦ. 79 είναι αναγκαία προς προστασία τής ύπολήψεως καΐ/ή τών δικαιωμάτων άλλων.

(5)Τό τεκμήριον δτι ό Νόμος ΚΕΦ. 79 καϊ ή ώς άνω πρόβλεψη αυτού είναι ευλόγως αναγκαίοι διά τόν ώς άνω σκοπόν δέν αποκρούεται ύπό οίουδήποτε τών Ισχυριζόμενων γεγονότων της αίτήσεοχ.

(6)Ή πρόβλεψη αύτη είναι προληπτικής φύσεως καϊ δέν είναι κατασταλτική.

(7)Ή υποβολή γραμματίου δέν αποτελεί δυσμενή διάκριση δέν Είναι διάκριση μεταξύ προσώπων ύπό όμοίας περιστάσεις καϊ είναι αναγκαία διά τήν αποτελεσματική προστασία τής ύπολήψεως καϊ των δικαιωμάτων τών άλλων.

(8)'Αντιθέτως ή μή επιβολή τής υποβολής γραμματίου θά άπετέλει δυσμενή διάκριση μεταξύ τών φερέγγυων καϊ τών μή φερέγγυων Ιδιοκτητών εφη­ μερίδων εϊς βάρος τών πρώτων οί οποίοι θά ήναγκάζοντο νά πληρώνωσι αποζημιώσεις κ.λ.π. διά λιβέλλους των ενώ οί μή φερέγγυοι Ιδιόκτητοι θά ήδυναντο νά δυσφημουσι τους πάντας χωρίς νά πληρώνωσι οίασδήποτε άποζημειώσεις, ένθαρρυνόμενοι μάλιστα ύπό τής τοιαύτης πλεονεκτικής των ασυδοσίας.

(9)Ούδεμίαν υποχρέωση εΐχον οί καθ* ών ή αίτηση, νά ζητήσωσι γνωμοδότηση καϊ νά πληροφορήσωσι σχετικώς τους αΐτητάς καϊ είδικώς μάλιστα κατόπιν τής ρητής δηλώσεως τών αίτητών δτι έπίστευαν καϊ είχαν προς τούτο καί δευτέραν νομικήν γνώμην ότι ή υποβολή γραμματίου ήτο αντίθετος προς τό Σύνταγμακαϊ μήεφαρμόσιμος καϊ τής σαφούς δηλώσεως των δτι θά προέβαιναν είς τήν έκδοση τής εφημερίδας άνευ υποβολής γραμματίου.

(10)Ό ενδιαφερόμενος διάδικος αρνείται τά είς τά Νομικά σημεία 4 καϊ 5 Ισχυριζόμενα καϊ υποβάλλει δτι καϊ έάν ακόμη ήσαν ταύτα αληθή ούδεμίαν υποχρέωση είχαν οί καθ' ών ή αίτηση, νά πληρο­ φορήσωσι τους αΐτητάς ή νά ένεργήσωσι ώς είσηγοΰντσι οί αΐτηταΐ έν τώ Νομικώ σημείω 5.

(11)01 αϊτηταϊ ύπ' άρ. 2 δέν δικαιούνται νά άσκήσωσι τήν παροΰσαν προσφυγήν διότι δέν είναι πρόσωπον τοΰ οποίου προσεβλήθη διάτών προσβαλλόμενων αποφάσεων ίδιον συμφέρον δπερ κέκτηται ώς άτομον καθ' δτι μεταξύ άλλων, ώς ό αΐτητής ύπ' άρ. 1δηλοϊ είς τήν έπιστολήν του ημερομηνίας 4/12/1976 (Τεκμήριον 3) καϊ είς τήν Δήλωσιν του (Τεκμήριον 2) ή αίτησις έγένετο ύπό τού αΐτητοΰ ύπ' άρ. 1 ατο­ μικώς ώς Ιδιώτου καϊ ουχί έκ μέρους τών αίτητών ύπ* άρ. 2. Ή παρούσα ενστασις βασίζεται επί τών ακολούθων γεγονότων: Ό αΐτητής ύπ' άρ. 1 απέστειλε ή παρέδωσε ώς Ιδιώτης καΐ/ή ατομικώς τήν έπιστολήν καϊ τήν Δήλωσιν (Τεκμήρια 3 καϊ 2 άντιστοίχως έν τή αΐτήσει τών (αίτητών) προς τό Γραφεϊον Δημο­ σίων Πληροφοριών είς τό περιεχόμενον τών οποίων ό ένδιαφερό327 ΧατζηαναατασσίουΔ. Μαχρίδης καϊ"Αλλοςν.Δημοκρατίας

(1981)μένος διάδικος θά άναφερθή κατά τήν δικάσιμον. Ό Διευθυντής τοΰ Γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών (2ος καθ* οΟ ή αίτησις) απήντησε είς αυτόν δι* επιστολής του (Τεκμήριον 1 έν τή αίτήσει τών αίτητών). Ό ενδιαφερόμενος διάδικος επαναλαμβάνει τά είς τάς παραγράφους6 καϊ 7 τής αΐτήσεως αναφερόμενα γεγονότα 5 πλην τοΰ ίσχυρισμοΰ δτι ή 'Εκδοτική Εταιρεία Τηλέγραφος Λτδ., ελέγχεται ύπό τού ΑΚΕΛ τόν όποϊον αρνείται καϊ ό όποιος είναι άσχετος διά τους σκοπούς τής παρούσης προσφυγής καϊ δέον νά παραμερισθη. Ό ενδιαφερόμενος διάδικος άγνοεϊ καϊ δέν παραδέχεται τους Ισχυρισμούς τών παραγράφων 1, 2 καϊ 5 τών ΙΟ έν τη αίτήσει τών αίτητών Ισχυριζόμενων γεγονότων. Ό ενδια­ φερόμενος διάδικος

(1)αρνείται είδκώς δτι τό Κ.Κ.Κ. έπανεσυστήθη προσφάτως. Τό κόμμα τοΰ οποίου οί αίτηταί ύπ' άρ. 2 είναι ή Κεντρική 'Επιτροπή είναι νέον κόμμα άσχετον προς τό Κ.Κ.Κ. καϊ

(2)ισχυρίζεται δτι ότοιούτος Ισχυρισμός τώναίτητώνείναιάσχετος 15 (irrelevant) καϊ δέον νά παραμερισθη. Ό ενδιαφερόμενος διάδικος αρνείται όλους τους Ισχυρισμούς τών παραγράφων 4 καϊ 5 τής εκθέσεως γεγονότων τής αίτήσεως καϊ Ισχυρίζεται ότι ούτοι είναι άσχετοι προς τήν παροΰσαν προσφυγήν καϊ δέον νά παραμερισθώσι. Δέν χωρίΐ καμμία αμφιβολία δτι έκ παραδόσεως ό τύπος είχε αποστολή νάσυλλέγει καϊ δημοσιεύει πληροφορίες νάτές ερμηνεύει νά τΙς σχολιάζει καϊ νά ενεργεί σαν φύλακας τού δημοσίου συμφέ­ ροντος ενάντια στές κυβερνητικές αυθαιρεσίες καϊ ατασθαλίες. Είναι επίσης γνωστό δτι έχρειάσθησαν μακροί αγώνες γιά τή 25 καθιέρωση τής ελευθερίας τού τύπου. Είναι γιά αυτό λοιπόν πού εθεωρείτο άπό τές εκάστοτε κυβερνήσεις σάν σοβαρό εμπόδιο πού έδημιουργοΰσε επικίνδυνηπαρέμβασηστηνάσκησητώνκυβερ­ νητικών εξουσιών ένώ αντίθετα ή αντιπολίτευση τον υπεστήριζαν. 'Αλλά αυτό ακριβώς αποδεικνύει τΐ σημασία έχει γιά τήν λει- 30 τουργία τού κράτους ή ελευθερία τής μεταδόσεως καϊ λήψεως πληροφοριών, ή ελευθερία τής γνώμης καϊ ή ελευθερία τής κριτικής άπό τόν τύπο πού σύμφωνα μέ αρκετούς συγγραφείς αποτελεί τήν τετάρτη εξουσία στό κράτος. Τό Σύνταγμα τής Κυπριακής Δημοκρατίας στά άρθρο 19 εγγυάται τό δικαίωμα ελευθερίας 35 λόγου καϊ τής καθ'οίονδήποτε τρόπο εκφράσεως της σκέψεως, τό όποιον περιλαμβάνει ελευθερία της γνώμης, τής λήψεως καϊ μετα­ δόσεως πληροφοριών καϊ Ιδεώνχωρίς καμμιάεπέμβαση οιασδήποτε δημοσίας αρχής καϊ ανεξάρτητα άπό σύνορα: "ίδε παράγ. 1καϊ

1. Τό δικαίωμα τούτο κατά τή γνώμη μου μπορεί νά ύποβληθη 328 40 20 \ \ \ 3 CX.R. Μακρίδηςxal "Αλλοςv.Δημοκρατίας Χατζηαναατασσίου Δ. ύς διατυπώσεις, όρους, περιορισμούς ή ποινές πού διαγράφει ό Νόμος καϊ πού είναι αναγκαία μόνον διά τους σκοπούς πού προβλέπει ή παράγραφος 3 τοΰ άρθρου
2. Οί συνταγματικές αυτές διατάξεις στηρίχθηκαν στό άρθρο 10 τής Ευρωπαϊκής 5 Συμβάσεως γιά Προστασία τών 'Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τό όποϊο μέ τήν σειρά του διαμορφώθηκε μέ βάση τά άρθρο 19 τής Παγκοσμίου Διακηρύίεως τών 'Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τό άρθρο 19 τού Διεθνούς Συμφώνου ('Αστικά καϊ Πολιτικά Δικαιώματα) ακολουθεί περίπου τόν ίδιο τύπο άν καϊ οί περιο10 ρισμοί τών δικαιωμάτων είναι περισσότερο γενικού χαρακτήρα. Θά ήτο ορθό νά προσθεθη επίσης δτι ή έννοια τής ελευθερίας τής γνώμης καϊ εκφράσεως είναι στενά συνδεδεμένη μέ τήν έννοια τής ελευθερίας της σκέψεωςπούπροστατεύει τό άρθρον 18 τοΰΣυντάγ- ματος.. Ή ελευθερία εκφράσεως βεβαίως προϋποθέτει κάποιο άλλο 15 πρόσωπο στό όποϊο οί Ιδέες εκφράζονται ή μεταδίδονται καϊ γι* αυτό ή ελευθερία εκφράσεως περιλαμβάνει καϊ τήν ελευθερία δημοσιεύσεως ή κυκλοφορίας (ίδε Martin v. Struthers

(1943)87 Law. Ed. 1313) ώς καϊ τήν ελευθερία λήψεως καϊ δημοσιεύσεως (ίδε Express Newspapers v. Union of Indian

(1958)S.C. 57820 614). Ή ελευθερία εκφράσεως καϊ Ιδιαίτεραή ελευθερία τοΰ τύπου όπως προστατεύεται συνταγματικά καϊ άπό τις διεθνείς συμβάσεις προϋποθέτει δτι δέν θά επιβάλλεται κανένας προληπτικός περιο­ ρισμός ύπό τή μορφή είτε προηγουμένης αδείας ή προληπτικής λογοκρισίας. Ή άποψη αυτή ενισχύεται ύπό της παραγράφου 25 5 τού άρθρου 19 ή οποία έχει ώς ακολούθως: "Ουδέν έκ τών διαλαμβανομένων είς τό παρόν άρθρον εμποδίζει τήν Δημοκρατίαν ν' άπαιτή τήν έκδοσιν αδείας ή λειτουργίας επιχειρήσεων ραδιο­ φωνικών ή κινηματογραφικών ή τηλεοράσεως". Στην Κύπρο υπάρχει ό περί Τύπου Νόμος Κεφ. 79, ό όποιος εξακολούθησε 30 νάεφαρμόζεται στή Δημοκρατία αναπροσαρμοζόμενος στές συνταγ­ ματικές διατάξεις, δυνάμει τοΰ άρθρου 188 τοΰ Συντάγματος. (Ίδε επίσης Olivier v. Buttigieg [1966] 3 W.L.R. 310 H.L.). 35 40 ' Γιά τήν έκδοση εφημερίδας δέν χρειάζεται καμμιά προηγούμενη άδεια,αλλ' απλώς ένορκοςδήλωσις πούνάπεριέχει τές καθωρισμένες λεπτομέρειες γιά τό δνομα τής εφημερίδας, τό μέρος πού θά τυπώ­ νεται, τό δνομα καϊ τή διεύθυνση τού Ιδιοκτήτου, τήν γλώσσα πού Θά εκδίδεται, τά χρονικά διαστήματα τής εκδόσεως καϊ τά δικαιώματα πού εΙσπράττονται γιά τΙς δημοσιευόμενες αγγελίες ή διαφημίσεις. "Αρθρον 3(β) προβλέπει δτι: "Γραμμάτιου διά ποσόν πεντακοσίων λιρών, ύπογραφόμενον ενώπιον καϊ πιστοποιούμενον ύπό πιστοποιοϋντος ύπαλλή329 ΧατζηαναατασσίουΔ. ΜακρίδηςκαϊΆλλοςτ.Δημοκρατίας

(1981)λου, διορισθέντος δυνάμει τοΰ Περί Γίοιστοποιούντων Υπαλ­ λήλων Νόμου ή οιουδήποτε Νόμου τροποποιοΰντος ή άντικαθιστώντος τοΰτον, ύπογεγραμμένον ύπό τοΰ προσώπου τοΰ δηλουμένου είς τήν δυνάμει τοΰ Νόμου δήλωσιν ώς Ιδιο­ κτήτου, καϊ ήσφαλισμένον κατά τρόπον ίκανοποιοΰντα τόν 5 Ύπουργόν 'Εσωτερικών, είτε δι* έγγυητοϋ ή εγγυητών, είτεδι*υποθήκης ήκαταθέσεωςχρημάτων ή άλλων εγγυήσεων έν πάση δέ περιπτώσει ώς ήθελε διατάξει ά υπουργός 'Εσω­ τερικών ύπό τόν δρον ότι ό Ιδιοκτήτης Θάκαταβολή είς τήν Κυβέρνησιν της Δημοκρατίας πάσαν χρηματικήν ποινήν, ή 10 οποία δυνατόν νά έπιβληθή είς αυτόν'ή έπιδικασθή κατ* αυτού, έφ* οΙαδήποτε καταδίκη αύτοϋ έπ! εκτυπώσει ή δημοσιεύσει ή ενεργεία διά τήν έκτύπωσιν ή δημοσίευσιν οίουδήποτε στασιαστικοΰ ή άλλου λιβέλλου, καθ' οιονδή­ ποτε χρόνον μετά τήν ύπογραφήν τοΰ γραμματίου, ωσαύτως 15 δέ πασαν αποζημίωση καϊ πάν έξοδον είς πάσαν περίπτωση αποφάσεως υπέρ τοΰ ενάγοντος, είς πασαν άγωγήν επί λιβέλλω κατά τοΰ Ιδιοκτήτου, και πάσαν άλλην ποινήν ήτις ήθελεν έπιβληθή ή έπιδικασθή κατ* αύτοΰ δυνάμει τών διατάξεων τοΰ παρόντος Νόμου καϊ λαμβάνει απόδειξη ώς 20 έν τω άρθρω 4 τοΰ παρόντος Νόμου προνοίϊται". "Αρθρον 4 έχει ώς ακολούθως: " "Αμα. τή λήψει δηλώσεως καϊ γραμματίου, ώς έν τ φ άρθρω 3 τοΰ παρόντος Νόμου,προνοείται, ό Υπουργός 'Εσωτερικών πρωτοκολλά ή μεριμνά διά τήν πρωτοκόλληση» τούτων εϊς τό γραφεϊον του καϊ τούτου γενομένου παρέχει ή μέριμνα διά τήν παροχήν εις τόν ϊδιοκτήτην της εφημερίδος, δι* ήν υπεβλήθησαν ή δήλωσις καϊ τό γραμμάτιον, αποδείξεως φερούσης τήν ήμερομηνίαν καθ' ήν υπεβλήθησαν ή τοιαύτη δήλωσις καϊ γραμμάτιον, τοιαύτη δέ άπόδειξις γίνεται δεκτήείςπασανδιαδικασίανώς άπόδειξιςδλωντών δηλουμένων έν αυτή έν σχέσει μέ τοιαύτην δήλωσιν καϊ γραμμάτιον**. 25 30 Κατά τήν γνώμην μου ή ένορκος δήλωση δέν θεωρείται σάν προληπτικό μέτρο γιοττΐ ή διοικητική αρχή στην οποία κατα­ τίθεται δέν έχει οΙανδήποτε σχεδόν ευχέρεια νά άρνηθεϊ τήν ύπό 35 τοΰ άρθρου 4 τοΰ Νόμου προβλεπόμενη απόδειξη. ("Ιδε Cosmos Ltd., Press v. The Republic

(1971)3 CL.R. 387-396). To άνομα τής εφημερίδας ύστερα άπό τήν έκδοση τής αποδείξεως πού προβλέπει τό άρθρον 4 Θά Θεωρείται ότι είναι Ιδιοκτησία τοΰ Ιδιοκτήτου καϊ κανένα άλλο πρόσωπον Θά δικαιούται νά 40 330 3 C.L.R. Μακρίδης xal "Αλλοςτ. Δημοκρατίας Χατζηαναστασαΐου Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 χρησιμοποιήσει τό ίδιον δνομα ή δνομα πού τόσο νά μοιάζει μέ αυτό ώστε θά είναι ενδεχόμενο νά προκαλέση σύγχυση. ("Ιδε άρθρον 11 τού Νόμου. "Ιδε επίσης Republic (Minister of Interior) and Another v. Telegraphos Publishing Co. Ltd.,

(1975)3 C.L.R. 394-398, δπου ελέχθη δτι τό άρθρον 11 τού περί Τύπου Νόμου δέν συγκρούεται μέ τό άρθρον 19 παράγραφος 3 διότι προστατεύει τά δικαίωμα τοΰ αΐτητοΰ ώς Ιδιοκτήτου τού τίτλου τής εφημερίδας καϊ διότι τό δικαίωμα τοϋτο τό απέκτησε άπό τήν έκδοθεϊσαν απόδειξη). Ό συνήγορος τών αίτητών είς μακράν καϊ εμπεριστατωμένη αγόρευση υπεστήριξε (α) "Οτι τό άρθρον 3(β) τού Νόμου Κεφ. 79 επιβάλλει κυρώσεις διά τήν κυκλοφορία τοΰ τύπου καϊ κατά συνέπειαν είναι αντίθετο προς τάς διατάξεις τού άρθρου 19

(1)καϊ

(2)τού Συντάγματος, (β) Ή άπαίτησις τοΰ γραμματίου διάτό ποσόν τών £500.—τίθεται διά τήνπροστασίαντής πολιτείας καϊ εναντίον δημοσιεύσεων στασιαστικοΰ περιεχομένου ώς επίσης καϊ διά τήν προστασίαν τών πολιτών άπό δυσφημηστικά δημο­ σιεύματα. καϊ (γ) "Ότι αί πρόνοιαι τοΰ άρθρου 3(β) τοΰ Νόμου tivai αντισυνταγματικά!, διότι Ισοδυναμούν μέ προληπτικόν π»ριορισμόν ύπό τήν μορφήν είτε προηγουμένης αδείας ή προλη­ πτικής λογοκρισίας. Προς ένίσχυσιν τής επιχειρηματολογίας του ό συνήγορος τών αίτητών ανεφέρθη εΙς τήν ύπόθεσιν Near v. Minessota

(1975)Law. Ed. 1357, ώς επίσης καϊείςτάς υποθέσεις The Republic of Cyprus and Another v. Telegraphos Publishing Co. Ltd.,

(1975)3 CL.R. 394 καϊ The Attorney General and Another ν Antigua Times Ltd [1975] 3 All E.R.

1. 'Επειδή ό συνήγορος τών αίτητών ανεφέρθη κσΐ είς τόν άείμνηστον Σαρίπολο είς τό περισπούδαστο σύγγραμμα του "Σύστημα Συνταγμοτικού Δικαίου τής 'Ελλάδος" 4Γ 'Αθήναι 1924 σελίς 120, ό TSioc θεωρεί τήν απαίτηση ώρισμένης χρηματικής εγγυήσεως ώς έμμεσον προληπτικόν μέτρο. Σημειωτέον όμως δτι σύμφωνα μέτό Σύνταγ­ ματής 'Ελλάδος (1864, 1911 καϊ 1952) απαγορεύεται κάθε προλη­ πτικόν μέτρο. * Θά ήτο επίσης αναγκαίο νά τονίσω δτι καϊ αποφάσεις τών Δικαστών τής Αμερικής στρέφονται εναντίον κάθε προληπτικού περιορισμού ή προληπτικής λογοκρισίας. Είς τήν πολύ γνωστή υπόθεση Near v. Minessota ό Άρχιδικαστής Hughes ό όποϊος εξέδωσε τήν άπόφασιν της πλειοψηφίας τοΰ Δικαστηρίου ανεφέρθη είς τήν ελευθερία τοΰ τύπου είς τές σελίδας 1363, 1364, 1366, 1367, 1368, 1369 καϊ
2. ΕΙς τήν πρόσφατη υπόθεση New York Times Co. v. United States 29 Law. Ed. 2d 822 ό Δικαστής 331 ΧατζηαναατασσίουΔ. ΜακρΙβηςκαϊ "Αλλοςτ.Δημοκρατίας

(1981)Black els τή σελίδα 828 ανεφέρθη είς τήν έλευθερίαν τού τύπου. "Ιδε επίσης τήν απόφαση τοΰ Δικαστοϋ Douglas είς σελίδα 829 καϊ 830 καϊ Olivier v. Buttigieg [1966] 3 W.L.R. 310 H.L. Elvat ένδεικτικόν δτι άπό τό σύνολο τών αυθεντιών τάς οποίας έχω αναφέρει έΕυπακούδται δτι χωρίς ελευθερία τού τύπου δέν μπορεϊ νά ύπάρΕει πραγματική δημοκρατία. Χωρίς ελεύθερο τύπο δέν μπορεί νά υπάρξει ελευθερία πληροφοριών, καϊ μόνον εκείνοι οί όποϊοι εξασκούν τέτοιο δικαίωμα δύνανται καϊ είναι είς θέση νά αποφασίζουν καϊ νά απολαμβάνουν τήν ελευθερία αποφάσεως. 5 Ό π ω ς είπα καϊ είς τήν έκθεση μου είς τό Πανεπιστήμιον τού Graz τά 1976 "διά νά διασφαλισθή ή ελευθερία λήψεως καϊ μετα­ δόσεως πληροφοριών είς τά μέσα μαζικής επικοινωνίας δχι μόνο πρέπει νά δοθή ή ευκαιρία λήψεως πληροφοριών ελευθέρως αλλά καϊ ή ελευθερία μεταδόσεως τών πληροφοριών τούτων. Ή 15 αρχή της ανωνυμίας ή οποία επιτρέπει είς έκδότην ή συντάκτην νά αρνείται (έκτος els ώρισμένας περιπτώσεις) νά αποκάλυψη τό όνομα τοΰ συγγραφέως άρθρου δημοσιευομένου είς τήν εφη­ μερίδα του τείνει νά παίξη σπουδαϊο ρόλον είς τήν πραγμάτωση τοΰ δικαιώματος λήψεως καθώςκαϊ τής μεταδόσεως πληροφοριών. 20 Ή αρχή αύτη φαίνεται νά έχη καταστή σπουδαιότερα κατά τήν περίοδο ταύτη καϊ σας καλώ νά σταθμίσετε τά Θέμα τοΰ επαγ­ γελματικού απορρήτου. Είναι γενικώς άναγνωρισμένον ότι διά νά δυνηθή ό τύπος νά εκπλήρωση τό καθήκον τής μεταδόσεως πληροφοριών προς τό κοινόν πρέπει νάτού επιτροπή νάλαμβάνη 25 πληροφορίας έμπιστευτικώς χωρίς νάαποκαλύπτει τάς πηγάςτου. Ό δημοσιογράφος δυνατόν νά κληθή νά αποκάλυψη τάς πηγάς τών πληροφοριών του,έν ονόματι όμως, τοΰ δημοσίου συμφέροντος καϊ τής εθνικής ασφαλείας. Δυνατόν νά διαπράττη τά αδίκημα τής καταφρονήσεως τού Δικαστηρίου έάν αρνείται νά αποκάλυψη 30 τάς πηγάς τών πληροφοριών του όταν τοϋτο απαιτείται ύπό τού Δικαστηρίου". Μέ γνώμονα τές αποφάσεις τές όποιες παρέθεσα κατέληξα είς τό συμπέρασμα δτι ή διάταξη περί γραμματίου πού παραχωρεί­ ται ώς εγγύηση διά τήν καταβολήν αποζημιώσεων ετέθη διά 35 προστασία της ύπολήψεως ή τών δικαιωμάτων τών τρίτων προσώπων καϊ κατά συνέπεια τά άρθρο 3(β) τού περί Τύπου Νόμου δέν αντιβαίνει προς τές πρόνοιες τοΰ άρθρου 19

(3)τού Συντάγματος· καϊ τό όποϊον προνοεί επίσης διά επιφυλάξεις καϊ περιορισμούς καϊ κατά συνέπεια τό άρθρο 3(β) δέν είναι άντι- 40 332 10 3 CL.R. Μακρίδηςκαϊ "Αλλοςτ.Δημοκρατίας Χατζηαναατασσίου Δ. συνταγματικό διότι δέν επιβάλλει προληπτικό περιορισμό ύπό τήν μορφήν είτε προηγουμένης αδείας ή προληπτικής λογοκρι­ σίας. 'Εάν χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση νομίζω ότι ή υπόθεση Republic (Minister of Interior and Another) v. Telegraphos 5 Publishing Co. Ltd., είς σελίδα 401 υποστηρίζει τήν απόφαση μου δ η αϊ διατάξεις τοΰ Νόμου περί Τύπου έν Κύπρω είναι εντός τών προνοιών τού άρθρου 19 τού Συντάγματος διότι ή εξάσκηση διακριτικής εξουσίας ή οποία παραχωρείται εϊς τήν διοίκηση ήτο αναγκαία διά νά προστατεύονται τά δικαιώματα τού ίδιο10 κτήτου τού τίτλου της εφημερίδας καϊ ώς έκ τούτου, δέν δύναται νά θεωρείται ώς αντιβαίνουσα τες πρόνοιες τοΰ Συντάγματος, καϊ διότι τό άρθρο 19 λέγει δτι ή ενάσκηση τών δικαιωμάτων (ίδε άρθρον 1καϊ 2) δύναται νά ύποβληθη sis διατυπώσεις, όρους περιορισμούς ή ποινάς προδιαγεγραμμένος ύπό τοΰ Νόμου καϊ 15 αναγκαίας μόνον προς τό συμφέρον τής ασφαλείας τής δημοκρα­ τίας τής συνταγματικής τάξεως ή τής δημοσίας ασφαλείας....προς προστασία τής ύπολήψεως ή τών δικαιωμάτων άλλων.... Εϊς τήν υπόθεση The Attorney General and Another v. Antigua Times Ltd., [1975] 3 All E.R. 81 τό Privy Council εξέδωσε 20 τήν απόφαση του διά τήν έλευθερίσν τής γνώμης, της λήψεως καϊ μεταδόσεως πληροφοριών καϊ Ιδεών άνευ επεμ­ βάσεως οίασδήποτε αρχής. Ό Δικαστής Lord Fraser of Tullybelton είς σελίδες 90, 91, 92 είπε: "Διά τήν ερμηνεία τοϋ άρθρου 3

(2)τοΰ Νόμου περί Τύπου τό άρθρο τούτο είναι 25 ενδεικτικό δτι ή πρόθεση τοΰ νομοθέτου ήτο ή προστασία τής ύπολήψεως καϊ τών δικαιωμάτων άλλων πολιτών καϊ κατά συνέ­ πειαν έν δψει τοΰ άρθρου 10

(2)τού Συντάγματος δέν έθεωρήθη αντισυνταγματικό'*. 30 35 40 ΕΙςτήν υπόθεση Γεώργιος Χατζηνικολ'άου εναντίον 'Αστυνομίας

(1976)2 C.L.R 63, ό Δικαστής κ. Λ. Λοίζουεκδίδων τήν απόφαση τού 'Εφετείου είπε είς τές σελίδες 64, 65:"Δέον δπως τονισθή δτι τό Δικαστήριον τούτο αποδίδει ίδιαιτέραν σημασίαν είς τήν παροΰσαν ύπόθεσιν καθότι αύτη άφορςϋ τό δικαίωμα τής ελευθερίας τής εκφράσεως, ενα τών θεμελιωδών δικαιωμάτων τοΰ ανθρώπου τά όποια αναγνωρίζονται καϊ διασφαλίζονται ύπό τού άρθρου 19 τού Συντάγματος ώς επίσης καϊ της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως διά τήν προάσπισιν τών 'Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή οποία Ισχύβι είς τήν Κύπρον δυνάμει τών διατάξεων τού άρθρου 169 τοΰ Συντάγματος,κατόπιντής ψηφίσεως, ύπό τής Βουλής τών 'Αντιπροσώπων, τοΰ Περί Ευρωπαϊκής Συμβάσεως διά τήν ττροάσπισιν τών 'Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Κυρω333 ΧατζηαναατασσίουΔ. Μακρίδηςκαϊ"Αλλοςτ.Δημοκρατίας

(1981)τικοϋ) Νόμου τοΰ 1962 (Νόμος 39/62). 'Αλλά καϊ είς τάς προνοίας τοΰ Συντάγματος καϊ τής Συμβάσεως υπάρχουν ώρισμέναι επιφυλάξει καϊ περιορισμοί καϊ πολύ ορθά, κατά τήν γνώμην μας, διότι ένφ ουδείς δύναται νά άμφιβάλλη δτι τό δικαίωμα της ελευθερίας τής εκφράσεως είναι μία, 5 Θά έλέγαμεν, ευλογία, καϊ ένα χαράκτηριστικόν οίασδήποτε πολιτισμένης κοινωνίας καϊ δημοκρατικής χώρας, έν τούτοις δέον όπως μή παραγνωρίζωνται καϊ οί λόγοι δι' οΟς τό δι­ καίωμα τούτο δύναται νά ύπαχθή διά νόμου είς ώρισμένους περιορισμούς ή κυρώσεις αποτελούντος αναγκαία μέτρα διά 10 τήν προστασίαν τής ύπολήψεως ή τών δικαιωμάτων τού πολίτου, τήν έθνικήν άσφάλειαν, τήν παρεμπόδισιν τής κοι­ νολογήσεως εμπιστευτικών πληροφοριών, τήν διασφάλισιν τού κύρους καϊ τής αμεροληψίας τής δικαστικής εξουσίαςκαϊ τούτο προς τόν σκοπόν διατηρήσεως ενός λογικού Ισο- 15 ζυγίου μεταξύ τού δικαιώματος είς τήν έλευθερίαν εκφράσεως καϊ τών συνεπαγομένων καθηκόντων καϊ ευθυνών τού πολίτου". Διά τήν καταβολήν αποζημιώσεων καϊ διά περιορισμούς διά τήν προστασία τής ύπολήψεως ή τών δικαιωμάτων άλλων ϊδε 20 'Απόφαση Ευρωπαϊκής 'Επιτροπής 753/60 Yearbook III σελίς 310. Διά τους λόγους τους οποίους ανέφερα έν έκτάσει καϊ έν όψει τών αυθεντιών τάς οποίας παρέθεσα δέν χωρεί καμμία αμφιβολία δτι σύμφωνα μέ τό άρθρο 19 τοΰ Συντάγματος τό συνταγματικά 25 δικαίωμα τοΰ τύπου μπορεϊ νάύποβληθη είς διατυπώσεις, όρους, περιορισμούς ή ποινές πού διαγράφει ό Νόμος καϊ πού είναι αναγκαίες μόνον διά τους σκοπούς πού προβλέπει ήπαράγραφος 3 τού άρθρου 19 είς μία δημοκρατική κοινωνία. Δέν θά ήθελα νά συμπληρώσω τήν απόφαση μου χωρίς νά εκφράσω τήν εύα- 30 ρέσκεια μου προς όλους τους συνηγόρους οί όποιοι έχουν έμφανισθή είς τήν παρούσα υπόθεση. Διά δλους τους λόγους τους οποίους ανέφερα επικυρώνω τήν απόφαση ή πράξη τής διοικήσεως καϊ απορρίπτω τήν προσφυγή άνευ εξόδων. Ίδε άρθρο 146(4β). - 35 This is an English translation of thejudgment in Greek appea­ ring at pp. 321-334 ante. PressLaw, Cap. 79·—Section 3(

1. b)of the Law—Notcontrary toArticle 19 »/f the Constitution. Constitutional Law—Human rights—Right to freedon of speech and 334 40 3 C.L.R. "5 10 15 20 25 Mahrides τ. Republic expresion—Freedom to hold opinionsand receive and impart information and ideas—Paragraphs 1 and 2 of Article 19 of the Constitution—Exerciseoftheserightsmaybe subject toformalities, conditions, restrictions orpenaltiesfor the protection, inter alia, of therights of others—Article 19.3of the Constitution—Therefore section3(
2. b)of the PressLaw, Cap. 79 not contrary to thesaid Article 19 of the Constitution. The only issue in this recourse, which was directed against the decision of the respondents not to issue and/or to grant to the applicants the "receipt" pro\ided by setion 4 of the Press Law, Cap. 79 with regard to the publication of a newspaper under the title "Neos Anthropos" and against the decision of the respondents to issue and/or grant the aforesaid receipt and thus grant the title "Neos Anthropos" for the publication of a newspaper to Telegraphos Publishing Co.was whether section 3(b)* of the Press Law was contrary toArticle 19** of the Consti­ tution. Held, that since Article 19.3 of the Constitution provides that theexercise of the right tofreedom of speechand expression, the right to freedom to hold opinions and receive and impart information and ideas (safeguarded by paragraphs 1 and 2 of Article 19) may be subject to such formalities, conditions, restrictions or penalties necessary in the interests of the security of the Republic or for theprotection of the reputation or rights of others; thatsince theamountof the bondprovided by section 3(
3. b)of the Press Law, Cap.79, is intended to be used, inter alia, as security for the payment of damages to be adjudged against * Section 3(
4. b)is quoted at p. 342-43 post. ** Article 19 of the Constitution provides as follows: " 1 . Every person has the right to freedom ^of [speech and [expression in any form. 2. This right includes freedom to hold opinions and receive and impart information and ideas without interference by any public authority and regardless of frontiers. 3. Theexerciseof the rights provided in paragraph 1and 2of this Article may be subject to such formalities, conditions,restrictions or penalties as are prescribed by law and are necessary only in the interests of the security of the Republic or the constitutional order or the public safety or the public order or the public health or the public morals or for theprotectionof the reputationor rights of others or for preven­ ting the disclosure of information received in confidence or for main­ taining the authority and impartiality of the judiciary. 4 5 " 335 Makridts v.Republic

(1981)theproprietor of thenewspaper inany actionfor libel,theprovision for a bond in the said section 3(

1. b)was inserted for the protection ofthe reputation orrightsof others and consequently section 3(
2. b)is not contrary to Article 19of the Constitution. Application dismissed. 5 Cases referred to: Martin v. Struthers

(1943)87 Law. ed. 1313; Express Newspaper v. Union of Indian

(1958)S.C. 578; Olivier v. Buttigieg [1966] 3 W.L.R. 310; Cosmos Ltd. Pressv. TheRepublic

(1971)3 C.L.R. 387; 10 Republic (Minister of Interior and Another) v. Telegraphos PublishingCo. Ltd.

(1975)3 C.L.R. 394; Near v. Minessota

(1975)Law. ed. 1357; Attorney-GeneralandAnother v.AntiguaTimes Ltd [1975] 3All E.R. 81; 15 New York Times Co.v. United States, 29 Law. ed. 2d 822; HjiNicolaou v. Police

(1976)2 C.L.R. 63; Decision of European Commissionof Human Rights 753/60 (Yearbook III p. 310). Recourse. 20 Recourse against the refusal of the respondents to issue and/or grant the receipt provided by section 4 of the Press Law, Cap. 79 with regard to the publication of a newspaper under the title "Neos Anthropos". E. Lemonaris, for the applicants. 25 Gl. Michaelides, for the respondents. /. Potamitis with M. Papapetrou,for the interested parties. Cur. adv. vult. HADJIANASTASSIOIT J. read the following judgment: In this case the applicant prays foi the following relief: (

1. a)That the 30 decision not to issue and/or not t o grant the "receipt" provided by section 4 of the Press Law, Cap. 79with regard to the publication of a newspaper under the title "Neos Anthropos" which was communicated to the first applicant by means of a letter of the second respondent dated 8.1.1976, is null and void and 35 of no effect whatsoever; that the decision to issue and/or grant the aforesaid receipt and thus to grant the title "Neos 336 3 CL.R. Makrides τ. Republic Hadjianastassfoa J. Anthropos" for the publication of a newspaper to Telegraphos Publishing Co. Ltd.is nullandvoidandof noeffect whatsoever. The facts in brief are as follows: The first applicant is a lawyer, member of the Central Committee of the Cyprus Com5 munist Party in charge of press matters. The two applicants are the Central Committee of the Cyprus Communist Paity whoseoffices areat No. 24 HomerAvenueNicosia. Applicants decided the publication of a newspaper by the party under the title "Neos Anthropos". A newspaper under the same title 10 used to be published by the Cyprus Communist Party from 1926 until 1931.TheAKEL Partywas established in 1941 upon a decision of theCyprus Communist Party which was wound tip in 1944. This was" re-established and the two applicants areits Central Committee. The applicants visited the Director 15 of the Public Information Office on the 26th November, 1975 and informed him that they contemplated to publish a newspaper under the title "Neos Anthropos". He examined the file and informed them that the title was free. The applicants mentioned to respondent 2 that they were 20 of opinionthattheprovisions of section 3of thePress Law Cap. 79for theexecution of a bond inthesum of £500 was contrary to Article 19 of the Constitution. The applicants submitted the declaration about a newspaper together with anaccompany­ ing letter dated 4th December, 1975, in which it was stated that 25 section 3(
2. b)was unconstitutional. On the 20th December applicants circulated a proclamation to the public about the re-establishing of the Cyprus Communist Party in which they also declared their intention to publish a newspaper under the title "Neos Anthropos". On the 24th December, 1975, Tele30 graphos Publishing Co.Ltd.which isunderthecontrolof AKEL submitted a declaration about the publication of a newspaper under thesame titleandalsoexecuted thebond of £500requiied by the Law. The respondents issued the relevant receipt to the said company which thus, by virtue of section 4 of Cap. 35 79,becametheproprietorof thesaidtitle. Onthe 12thJanuary, 1976, the applicants received a negative reply. The applicants after writingtheirletterdated23rd January, 1976, were infcimed of the issueof thetitle to theaforesaid Companyand a certified copy of the relevant declaration and bond were sent to the 337 HadjianastassJon J. Makrides v. Repablic ,

(1981)applicants by letter of the second respondent dated the-5th February, 1976. This application was based on thefollowing grounds of law:

(1)Thefirstsubjudicedecision wasbased on the failure of the applicants to executethe bond provided bysection 3(b)of Cap. 5

1. Thispiovisionjs contrary totherighttofreedom of speech and expression which includes the exerciseof thisrightthrough thepress and which isprotected by Article 19of the Constitution. The bond constitutes a restriction in the exercise of the right which does not come within the piovisions permitted by 10 Article 19.
2. Moreover thenature of the aforesaid restriction is repressing whilst the nature of the restriction in question is preventive.

(2)The bond constitutes discrimination in the exerciseoftherighttofreedom ofspeechandexpressionamongst those possessing the requisite financial ability and those not 15 possessingit. Thelatter aredeprived ofthiswayof expression by the publication of a newspaper.

(3)Since the respondents had before them, as from the4th December, 1975the Declaration of the applicants togethei with the express questioning of the constitutionality of section 3(b) of Cap. 79 they were 20 bound under the principles of good administration to seek legal advice from the appropriate Officer of the Republic and to inform the applicants accordingly.

(4)In view of the fact that the Declaration of AKEL was obviously submitted for thepurpose of "prompt extiaction" of thetitle,the respondents 25 as a matter of good administration ought to have informed the applicants about the aforesaid "Declaration" to enable applicants to apply to Court and/or take any other legal steps and

(5)In view of the fact that it was obvious that AKEL was trying to forestall the applicants, the respondents asa matter of 30 good administration and in order to avoid unnecessary proceedings and costs, ought to have left pending the taking of any decision until the resolving of the constitutional dispute. It should be noted that ground of law

(3)was abandoned. Onthe 13thApril, 1976,therespondentsfiledtheit opposition 35 which is based on the following grounds of law: (

1. a)Thesub judice decision is in all respects lawful, is not contrary to the provisions of the Constitution or the Law, was not taken in excess 01 in abuse of the power vested in the respondents and was properly taken on the basis of all the facts of the case. 40 (b)Article 19of the Constitution isnot inany way contravened 338 3 CL.R. Makrides v. Republic Hadjianastassiou J. and (c)it was.not the task of the respondents to decide onthe constitutionality or not of section 3(l)(
2. b)of the Press Law as, amended subsequently.- The opposition was based, on the following facts: On the,4th December, 1975,.Advocate Costas 5 Makrides of Limassol.submitted an application to the Public Information Office towhichheenclosedacompletedDeclaration about a newspaper, and by means of which he was seeking to register anewspaper underthename"NeosAnthropos"without however executing thebondfor £500provided by section 3

(1)(b) 10 of the Press Law, Cap. 79, as subsequently amended. On the8thJanuary, 1976,after obtainingtheadviceoftheAttorneyGeneral of the Republic theDirectorof the PublicInformation Office addressed a letter to the applicant informing him that the Declaration which be had submitted could not be 15 filed in view of the fact that no bond in the sum of £500 had been executed as provided by the Law (see exhibit7). On the 24th December, 1975, Telegraphos Publishing Co. Ltd. submitted an application to"the Minister of Interior by means of which it sought to register a newspaper under the 20 name "Neos Anthropos", and it enclosed all the documents required by the aforesaid section of the Press Law including a bond in the sum of £500 (see Appendix "A"). On the 7th January, 1976, the Director of the Public Information Office having considered the application of Telegraphos Publishing 25 Co. Ltd. he found it to be in full compliancewith therequire­ ments of the Press Law and issued the relevant receipt under section 4 of Cap. 79. On the 7th May, 1976, Telegraphos Publishing Co.filedan opposition which is based on the following grounds of law: 30

(1)Decisions A and Β in the application whose annulment is sought by the applicants are not contrary to the provisions of theConstitutionor thePress Law, Cap.79 and thus theyare not subject to annulment. (Article" 146

(1)and

(4)(b) of the Constitution).

(2)The provisions of section 3(I)(b) of the 35 Press Law, Cap.79for theexecution of a bond are notcontrary to the right to freedom of speech and expression, which is protectedby Article 19of theConstitution,norto any provision of thesaidArticle.

(3)Thisprovision falls withintheprovisions of and is in accord with the provisions of Article 19.3 of the 40 Constitution.

(4)The provisions of section 3(l)(b) of Cap. 79 which are attacked are necessary for the protection of the 339 Hadjianastasslou J. Makrides v. Republic

(1981)reputation and/or the rights of others.

(5)The presumption thattheLawCap.79andtheaboveprovisionthereofarereasonably necessary for the above purpose is not precluded by any of the facts alleged in the application.

(6)This provision is of apreventive nature and isnot repressing.

(7)Theexecution 5 of a bond does not constitute discrimination, does not discriminate between persons under the same circumstances and is necessary for the effective protection of the reputation and the rights of others.

(8)On the contrary the non-imposition of theexecutionofabondwouldconstitutediscriminationbetween 10 solvent and non-solvent newspaper proprietors tothedetriment of theformer whowould beforced to paydamagesetc.for libel whilst the non-solvent proprietors could defame everybody without paying any damages, being, also, encouraged by such advantageous immunity.

(9)Therespondents werenot boundto 15 seek legal advice and inform applicants accordingly and particularly so after the express statement of the applicants that they believed and they had a second legal advice to the effect that the execution of a bond was contrary to the Constitution and inapplicable and their express statement that they would 20 proceed with the publication of a newspaper without executing a bond.

(16)The interested party denies the allegations in grounds of law 4 and 5 and submits that even if same were true the respondents had no obligation whatsoever to inform the applicants or to act as suggested by applicants in ground 25 of law 5.

(11)Applicants No. 2 are not entitled to make this recourse because they are not a person whose interest vested in himpersonally has been affected by the subjudicedecisions because, interalia,as stated by applicant 1in his letter dated 4.12.1976 (exhibit 3)and inhisDeclaration (exhibit 2) theappli- 30 cationwasmadebyapplicant 1 personallyasaprivateindividual the not on behalf of applicants No. 2. This opposition is based on the following facts: Applicant No. 1 forwarded or delivered as a private individual and/or personally the letterand theDeclaration (exhibits 3and 2respe- 35 ctively in the application of the applicants) to the Public Information Office to the contents of which the interested party will refer at thetrial. TheDirector ofthe PublicInformation Office (respondent 2) replied to him by his letter (exhibit 1 in the application of the applicants). The interested party repeats 40 thefacts stated in paragraphs 6and 7 of the application except 340 3 C.L.R. Makrides ?. Republic Hadjlanastassfoa J. the allegation that Telegraphos Publishing Co. is under the control of AKEL which is denied and which is irrelevant for the purposes of this recourse and should be set aside. The interested party isunaware and doesnot admitthefacts alleged 5 in paragraphs 1, 2 and 5 of the application. Interested party No. 1 denies specifically that the Cyprus Communist party hasbeenrecentlyre-established. Thepartyofwhichapplicants No. 2 are the Cential Committee is a new party not related to theCyprusCommunist Partyand

(2)allegesthat suchallegation 10 by applicants is irrelevant and should be set aside. The interested party denies all the allegations in paragraphs 4 and 5 inthestatement offacts oftheapplication andallegesthat same are irrelevant in this recourse and should be set aside. There is no doubt whatsoever that by tradition the press 15 has the mission to receive and publish information, to interpret and comment upon it and act as guardian of the public interest against government arbitrariness and irregularities. It is also known that there weie needed long struggles for theimplementation of the freedom of the press. And it is for this reason 20 that Governments of the day were considering it as a serious impediment which was creating a dangerous interference with the exercise of the Government powers whilst on the contrary it was supported by the opposition. But this exactly shows the importance for the functioning 25 of the State of the fieedom to receive and impart information, the freedom to hold opinions and the freedom to comment by the press which according to the Authors constitutes the 4th power in a State. Article 19 of the Constitution of the Republic of Cyprus guarantees the right to freedom of speech 30 and expression in any form, which includes freedom to hold opinions and receive and impart information and ideas without interference by any public authority and regaidless of frontiers. See paragraphs 1 and 2. This exercise of this tight may in my opinion be subjected 35 to formalities, conditions, restrictions or penalties as are prescribed by law and are necessary only for thepurposes provided byArticle 19.3oftheConstitution. Theseconstitutional provisions were framed on the basis of Article 10 of the European Convention on Human Rights,whichin itsturn was formulated 40 on thebasisofArticle19oftheUniversalDeclaration ofHuman 341 Hadjianastassiou J. Makrides v. Republic 0981) Rights. Article 19 of the International Convention (Civil and Political Rights) follows the samepattern though therestrictions to these rights are more of a general character. It is proper to add also that the concept of freedom of opinion and expression is closely linked with the concept of freedom of 5 thought which is protected by Article 18 of the Constitution. The freedom of expression of course presupposes some other person to whom ideas are expressed or imparted and for this reason the freedom of expression includes the right to publication or circulation (see Martinv. Struthers

(1943)87 Law. ed. 10 1313) as well as freedom to receive and publish (seeExpress Newspapers v. Union ofIndian

(1958)S.C. 578-614). The freedom of expression and particularly the freedom of the press asprotectedbytheConstitutionandbytheinternationalconventionspresupposes that there should not be imposed anypreven- 15 tive restriction in the form of a previous licence or preventive censorship. This view is supported by Article 19.5 of -the Constitution which runs as follows: "Nothing in this Article contained shallprevent theRepublicfrom requiringthelicensing of sound and vision broadcasting or cinema enterprises". In 20 Cyprus there exists the Press Law, Cap. 79, which continued to be applied in the Republic after modification by the Constitution under Article 188 of the Constitution (see, also, Olivier v. Buttigieg [1966] 3 W.L.R. 310 H.L.). For the issue of a newspaper thereisnot needed anyprevious 25 licence, but simply an affidavit containing the prescribed particulars about the name of the newspaper, the place of printing, the name and address of the proprietor, the language of the publication, the time intervals of the publication and the fees to be collected in respect of announcements or adveitisements. 30 Section 3(

1. b)provides that— "(
2. b)a bond in the sum of five hundred pounds executed before and certified by a certifying officer appointed under the Ceitifying Officers Law or any Law amending or substituted for the same, signed by the person named in the 35 statutory declaration as the proprietor and seemed to the satisfaction of the Minister of Interior either by a surety or sureties or by mortgage or deposit of money or other securities as the Minister of Interior may, in any case, direct, conditioned that the proprietor shall pay to the 40 342 3 CX.R. 5 10 Makrides v. Republic Hadjianastassiog J. Government of the Republic every penalty which may be imposed upon, or adjudged against, him upon any conviction for printing or publishing or publishing or causing to be printed or published any seditious or other libel at any time after the execution of the bond and also any damages or compensation and costs on any judgment for theplaintiff inanyaction for libelagainsttheproprietor and all other penalties whatsoever which may be imposed upon, or adjudged against, him under the provisions of this Law". Section 4 provides as follows: 15 20 "4. Upon receivinga declaration and abond, asinsection 3 of this Law provided, the Minister of Interior shallfile orcausethesametobefiledinhisofficeandshallthereupon, giveorcausetobegiventotheproprietor ofthenewspaper, inrespectofwhichthedeclaration andbondwere furnished, a receipt bearing the date on which the declaration and bond were furnished, and such receipt shall be admissible in all proceedings as evidence of all that is stated therein relating to such declaration and bond". In my opinion the affidavit is not considered as a preventive measure because the administrative Authority with which it is deposited has almost nodiscretion atalltorefuse thereceipt in question (see Cosmos Ltd., Pressv. The Republic

(1971)3 25 C.L.R. 387-396). The name of the newspaper, after the issue of the teceipt provided by section 4 will be deemed to be the property of the proprietor and no other person will be entitled to use the same title or a title so resembling it as to be likely tocauseconfusion (seesection 11oftheLaw. Seealso Republic 30 (Minister of Interior)and Another v. Telegraphos Publishing Co. Ltd.

(1975)3C.L.R. 394-398',whereit washeld that section 19of the Press Law is not in conflict withAiticle 19.3because it protects the right of the applicant as proprietor of the title of thenewspaper and because hehas acquired thisrightby the 35 receipt issued). Counsel for the applicants in a long and detailed address argued (a) that section 3(b) of the Press Law Cap. 79imposes sanctions on the circulation of newspapers and consequently iscontrary totheprovisionsof Article 19

(1)and

(2)oftheCon343 HadJianastaasiMi J. Makrides v. Republic

(1981)stitution; (

1. b)the provision for a bond in the sum of £500 is inserted foi the protection of the State and against publications cf a seditious nature aswellas for the protection of «he citizens from defamatory publications; and (
2. c)that the provisions of section 3(
3. b)of the Law are unconstitutional, because they 5 amounttoapreventiverestrictionintheform ofeitheraprevious licence or preventive censorship. In support of this argument counsel for the applicants referred to thecase of Near v. Minessota

(1975)Law. ed. 1357, and to the cases of The Republic of Cyprus and Anotherv. TelegraphosPublishing Co. Ltd.

(1975)10 3 C.L.R. 394and TheAttorney-General andAnother v. Antigua TimesLtd [1975]3All E.R.

1. Counsel for the applicantsreferred alsoto thefamous textbook ofthelateSaripolos "System of Constitutional Lawof Greece"4CAthens 1924p. 120,where the claim for a certain monetary guarantee is considered as 15 an indirect preventive measure. It should be noted, however, that in accordance with the Constitution of Greece (1864, 1911 and 1952) any preventive measure is excluded. ItwouldalsobeexpedienttostressthatthedecisionsofJudges in America are directed against any preventive restriction or 20 preventive censorship. In the very well known case of Nearv. Minessota Chief Justice Hughes who delivered the judgment of the Majority of the Court referred to the freedom of the press (see pages 1363, 1364, 1366, 1367, 1368, 1369 and 1371). IntheiecentcaseNew YorkTimes Co.v. UnitedStates, 29Law. 25 ed. 2d 822 Justice Black referred to the freedom of the press at p.
2. See also the judgment of Justice Douglas at pp. 829 and 830 and Olivier v. Buttigieg[1966] 3W.L.R.310H.L. It is indicative that from the whole series of authorities to which I have referred it is implied that without freedom of the 30 press there cannot be real democracy. Without a free press there cannot exist freedom of information, and only those exercisingsuch a right they mayand arein aposition to decideand enjoy the freedom of decision. As I stated in my report to the Graz University in 1976 "in 35 order to secure the freedom to receive and impart information to the means of mass communication not only there should be given the opportunity to receive information freely but also freedom toimpartthisinformation. Theprincipleofanonymity whichallowsapublisher orreporter torefuse (withtheexception 40 344 3 CL.R. Makrides v. Republic Hadjianaitasstou J. of certain instances) to reveal the name of the author of an articlepublished inhisnewspaperisinclinedtoplayanimportant part intherealization oftherighttoreceiveandimpait information. Thisprinciple seemsto havebeenrendered moreimport5 ant duringthisperiod and Icall upon you toweighthequestion of the professional confidence. It is generally recognised thatfor thepresstobeenabledtoperform theduty ofimparting information tothepublicitshould beallowedtoreceiveinformation inconfidence without revealing its sources. Thejournalist 10 mayperhapsbecalled upontorevealthesourcesofhis information, in the name, however, of public interest and national security. He may perhaps commit the offence of contempt of Court if he declines to reveal the sources of his information when this is required by the Court". 15 Guided by the decisions to which I have referred I came to the conclusion that the provision regarding a bond which is granted as security for the payment of damages was inserted for theprotection ofthereputationortherightsofthird persons and consequently section 3(b) of the Press Law is not contrary 20 to the provisions of Article 19.3of the Constitution which also provides for conditions and restrictions and consequently section 3(b) is not uncontitutional because it does not impose a preventive restriction in the form of either a previous licence or preventive censorship. 25 If more authority is needed in support I think that the case ofthe Republic (Minister ofInterior andAnother) v. Telegraphos Publishing Co.Ltd. at p. 401 lends support to my opinion that the provisions of the Press Law in Cyprusfall within the provisions of Article 19 of the Constitution because the exercise 30 ofdiscietion which isvested intheadministration wasnecessary in order to protect the rights of the proprietor of the title of the newspaper, and-for this reason, cannot be considered as contrary to the provisions of the Constitution; and because Article 19 provides (see paragraphs 1and 2) that the exercise 35 of the rights may be subjected to formalities, conditions, restrictions or penalties as are prescribed by Law and are necessary only in the interests of the security of the Republic, theconstitutional order or thepublic safety or for theprotection of the reputation or rights of others In the case of 40 The Attorney-General and Anotherv. Antigua TimesLtd. the 345 Hadjlanastasstoa J. Makrides τ. Republic

(1981)Privy Councildelivered itsjudgment on thefreedom of opinion, and the receiving and imparting of information and ideas with­ out interference by any Authority. Lord Fraser of Tullybelton said at p. 91: "In relation to s. 3

(2),the question to bedeter­ mined is, in their Lordships, opinion, whether that subsection was reasonably required for the purpose of protecting the reputations and rights of othe.s. If it was, then by virtue of s. 10

(2)of the Constitution, nothing in it cr done under its authority is to be treated as contravening the Constitution'*. (See also pp. 90, 92). 5 10 In the case of Georghios Hji Nicolaou v. ThePolice

(1976)2 C.L.R. 63 Justice L. Loizou delivering the judgment of the Court of Appeal said the following at pp. 64, 65: "It should be stressed that this Court attaches special importance to the present case because it concerns the 15 right of freedom of expression, one of the fundamental rights of the subject which aie recognised and safeguarded by article 19of the Constitutionas well as by the European Convention for the protection of Human Rights, which is effective in Cyprus by virtue of the provisions of article 20 169 of the Constitution,after the enactment, by theHouse of Representatives, of the European Convention for the Protection of Human Rights (Ratification) Law, 1962 (Law 39/62). But even in the provisions of the Constitu­ tion and the Convention, there are certain formalities, 25 conditions and restrictions andvery rightly so,in ourview, because although nobody can doubt that the right of expression, is, we should say, a blessing, and a characte­ ristic of every civilized communityand democratic country the reasons for which this right may be placed, by law, 30 under certain restrictions and penalties constituting neces­ sary measures for the protection of the reputation or rights of the citizen, the national security, the promotion of order and prevention of crime, the prevention of the disclosure of information received in confidence and the 35 maintenance of the authority and impartiality of thejudi­ ciary should, nevertheless, be not disregarded, and this for the purpose of preservation of a fair balance between the right of freedom of expression and the resulting duties and responsibilities of the citizen". 40 346 3 C.L.R. Makrides v. Republic Hadjianastassiou J. Regardingpayment of damagesandrestrictions for theprotection of the reputation or the rights of others see decision of European Commission 753/60 Yearbook III p. 310. For the reasons I have stated at length and in view of the 5 authorities I have cited there is no doubt at all that according to Article 19 of the Constitution the Constitutional right of thepressmaybesubjected toformalities, conditions, restrictions or penalties as are prescribed by Law and which are necessary only for the purposes provided byArticle 19

(3)in a democratic 10 society. I do not wish to complete my judgment without expressing my satisfaction to all counsel who appeared in this case. For the-reasons stated above the decision «r act of the administration is confirmed and the recourse is dismissed without 15 costs. See Article 146

(4)(b) of the Constitution. Application dismissedwithout costs. 347