clr/1987/1987_3_1130.pdf

(1987)16Ιουλίου, 1987 [ΠΙΚΗΣ,Δ.Ι ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ Αιτητής, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Αρ. Υποθέσεως 725/85). Συνταγματικό Δίκαιο —Επιτροπή Δημοσίας Υπηρεσίας—Σύνταγμα, Άρ· θρο 124.5— Κατά πόσο τοάρθρο4.3 του ΠερίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 33/67είναι αντισυνταγματικό — Καταφατική απάντηση στο ερώτημα, όχι μόνο γιατί είναι ασυμβίβαστο με το Άρθρο 124.5 αλλά και γιατί αντιστρατεύεται την συνταγματική αρχή του διαχωρισμού 5 τηςΠολιτικής από τηνΔιοικητική Εξουσία—Κατά πόσο τοΔίκαιο της ανάγκης δικαιολογεί το Άρθρο 4

(3)του Ν. 33/67— Αρνητική απάν­ τηση στο ερώτημα, γιατί το Δίκαιο της ανάγκης αποτελεί την εφε­ δρεία του Δικαίου για κατοχύρωση της συνταγματικής τάξεως, όχι για προσπέλαση περιοριστικών συνταγματικών διατάξεων. 10 Δίκαιο της ανάγκης — Ανασκόπηση νομολογίας — Πότε και υπό ποίες προϋποθέσεις δικαιολογεί παρέκκλιση από το Σύνταγμα — Σκοπός του. Δημόσιοι υπάλληλοι — Διορισμοί — Προϊστάμενος Τμήματος — Παρά­ λειψη αναφοράς σε ειδικό προσόν του αιτητή — Δεν ωδήγησε σε 15 εσφαλμένη εκτίμηση προσόντων, γιατί όλα τα προσόντα ήταν ενώ­ πιον της Επιτροπής. Δημόσιοι υπάλληλοι —Διορισμοί— θέση πρώτου διορισμού — Ιδιότητα υποψηφίου ωςμέλουςτηςΔημόσιας Υπηρεσίας—Δεν αποτελεί απο­ φασιστικό παράγοντα. Δημόσιοι υπάλληλοι —Διορισμοί — θέση πρώτου διορισμού — Αρχαιό­ τητα —Δεναποτελεί στοιχείο κρίσεως. Δημόσιοι υπάλληλοι —Διορισμοί — Τμηματικές Επιτροπές— Κατά πόσο το άρθρο 36.1 του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου επιβάλλει Vote An English translation oi thisjudgment appearsatpp. 1145-1158post. 1130 20 3C.L.R. Kyriacouv.Republic σύσταση adhocεπιτροπών — Κατά πόσο η πρόνοια των Κανονισμών περί ελέγχου της συστάσεως των Επιτροπών από τον Υπουργό αντίκειται στη συνταγματική αρχή του διαχωρισμού της Πολιτικής από την Διοικητική εξουσία. 5 10 15 20 25 30 35 Ο αιτητήςπροσβάλλει τον διορισμό τ ο υ Τάκη Τσιντίδη και Χρίστου Αλεξάνδρου στη θέοηΣυντηρητή Δασών,προβάλλοντας τ α πιο κάτω παράπονα ως λόγους ακυρότηταςτ ο υ επιδίκου διορισμού. Τα παράπονα α υ τ ά είναι: (α) 'Οτι κ α τ ά την σχετική αξιολόγηση, που έκαμε,ο Διευθυντής Δασών παράλειψε να αναφέρει ειδικό ακαδημαικό προοόν, που σύμφωνα πάντα με τον αιτητή,. αποτελούσε βάσει τ ο υ σχετικού σχεδίου υπηρεσίας ειδικόπλεονέκτημα, (β) Παρά­ λειψητηςκαθ'ηςηΑίτηση Επιτροπήςνα αποδώσει ειδικήσημασία στο γεγονός ό τ ι ,σ' αντίθεση μετον Χρ. Αλεξάνδρου,ο αιτητής ήταν κατά τον κρίσιμο χρόνο μέλοςτης Δημοσίας Υπηρεοίας. Την εισήγηση τ ο υ α υ τ ή ο συνήγορος τ ο υ αιτητή βάσισε στον Κανονισμό 11.1.2 των Γενι­ κών Διατάξεων, (γ)Η καθ'ης ηΑίτηση Επιτροπή δεναγνόησε τις εμπι­ στευτικές εκθέσειςγιατον Τσιντίδη, ενώ έπρεπε να τιςαγνοήσει,α φ ο ύ είχαν ετοιμασθή πάνω ο' εξαμηνιαία βάση, (δ) Παραγνώριση της αρχαιότηταςτ ο υ α ι τ η τ ήέναντιτ ο υΤ.Τοιντίδη, (ε)Ο ι Κανονισμοί, π ο υ διέπουν την σύσταση Τμηματικών Επιτροπών, θεσπίσθηκαν κατ' αντίθεση τ ο υ εξουσιοδοτικού νόμου ( Α ρ θ ρ ο 36τ ο υ Ν. 33/67). Η σχε­ τική μετ ο σημείο α υ τ ό εισήγηση είναι ό τ ι τ ο άρθρο36προβλέπει την σύσταση ειδικών τμηματικών επιτροπών σε κάθεπερίπτωση (adhoc), (στ) Η πρόνοια των Κανονισμών περί τμηματικών Επιτροπών ότι η σύσταση των τελεί υπό τον έλεγχο τ ο υ Υπουργού προσβάλλει την συνταγματική αρχή τ ο υ διαχωρισμού της πολιτικής από τ η διοικη­ τ ι κ ή εξουσία, και (ζ) Οι πρόνοιες τ ο υ άρθρου 4

(3)τ ο υ Νόμου 33/67, π ο υ δίδουν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δυνατότητα παύσεως των μελών της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας, είναι αντισυνταγματικές, επειδή βρίσκονται σ' αντίθεση μετ ο Ά ρ θ ρ ο124.5τ ο υ Συντάγμα­ τος, που προνοεί ότι «Τα μέλητης Επιτροπής δενδύνανται να απολυθώσιν, ειμή υ φ 'ους όρους και καθ'ον τρόπον οιΔικασταί τ ο υ Ανωτά­ τ ο υ Δικαστηρίου», και κατ' επέκταση είναι αντισυνταγματική και η καθ' ης η Αίτηση Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, ως όργανο, που συστάθηκε κ α ι λειτουργεί έξω α π ό τ α συνταγματικά πλαίσια. Το Α ν ώ τ α τ ο Δικαστήριο, α κ υ ρ ώ ν ο ν τ α ς την επίδικη απόφαση, αποφάνθηκε: 40 (Α) Το παράπονο (α) τ ο υ α ι τ η τ ή δεν ευσταθεί,γ ι α τ ί , ανεξάρτητα α π ό την εγκυρότητα τ ο υ ισχυρισμού τ ο υ ό τ ι τ ο προσόν τ ο υ αποτελούσε πλεονέκτημα, η παράλειψη τ ο υ Διευθυντού να αναφερθή σ' α υ τ ό , δεν (οδήγησε σ* εσφαλμένηεκτίμηση, α φ ο ύό λ α τ α προσόντα τ ο υ ήσαν ενώπιον της Επιτροπής. (Β)Η ιδιότητα υποψηφίου γ ι α διορισμό σεθέσηπρώτου διορισμού 1131 Kyriacou v. Republic

(1987)ως μέλους τ η ςΔημοσίας Υπηρεσίας δεν αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα. Ηδημιουργία τέτοιων θέσεων αποβλέπει στη διεύρυνση της βάσης επιλογής, ενώ η αρχή της ισότητας δεσμεύειτην Διοίκηση να ενεργείχωρίς διακρίσεις, εκτόςόπου αυτό δικαιολογείταιαπό τ α αντικειμενικάγεγονότα. ς (Γ) Τα στοιχεία των εξαμηνιαίων εκθέσεων για τον Τ. Τσιντίδη ήσαν εξ ίσου καθοδηγητικά με εκείνατων ετήσιων εκθέσεων. (Δ) Ηα ρ χ α ι ό τ η τ α δεν αποτελείστοιχείο κρίσεως για θέσεις πρώτου διορισμού. (Ε) Ενό ψ ε ι τ ο υ συμβουλευτικού χαρακτήρα τ ω ν Τμηματικών Επι- 1 0 τροπών, η σύσταση τ ο υ δεν αποτελεί υφαρπαγή τωνεξουσιών της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας. Το λεκτικό τ ο υ άρθρου 36.1,σαν σύνολο, δεν δικαιολογεί την εισήγηση τ ο υ α ι τ η τ ή για ad hoc επιτρο­ πές. (ΣΤ).Το παράπονο (στ) του α ι τ η τ ή δεν ευσταθεί.Ο Υπουργός δεν 1 5 συμμετέχει στις Τμηματικές Επιτροπές. Οι αρμοδιότητεςτ ο υ αποτε­ λούν μορφή εκτελεστικήςεξουσίας,που ανάγεται στη σφαίρα εξου­ σιών τ ο υ Υπουργικού Συμβουλίου, η άσκηση της οποίας έχει εκχωρη­ θεί στους αρμόδιους Υπουργούς. (Ζ) Σύγκριση τ ο υ άρθρου4.3τ ο υ νόμου 33/67μετ ο Ά ρ θ ρ ο124.5τ ο υ 2 0 Συντάγματος οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα πως οι πρόνοιες τ ο υ είναι ασυμβίβαστες μετιςπρόνοιες τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ 124.5.Μάλισταδε, τ ο άρθρο 4.3 αντιστρατεύεται καιτηνσυνταγματική αρχή της διακρί­ σεως της Διοικητικής από την Πολιτική Εξουσία. Βασικός σκοπός τ ο υ Συνταγματικού Νομοθέτη ήταν ηεξασφάλιση 2 5 τ ο υ μελών της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας έναντι της Πολιτικής Εξουσίας μετην κατοχύρωση της παραμονής τους στη θέση. Σειρά αποφάσεων τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου δείχνει ό τ ιη Επι­ τροπή τ ο υ Νόμου 33/67δενείναιηίδια μετην Επιτροπήτ ο υ Συντάγμα­ τος λόγω της διαφορετικής αριθμητικής της συνθέσεως. 30 Ο νόμος 33/67στηρίζεται στο «Δίκαιο τ η ςανάγκης», π ο υ δικαιολο­ γεί τ η λήψη μέτρων, που δεν προβλέπονται από τ ο Σύνταγμα, μόνο στο βαθμό καιέκταση, π ο υείναι αναγκαία για τ η διασφάλιση λει­ τουργίας της Επιτροπής, π ο υ κατέρρευσε μετηναποχώρηση τ ω ν _ _ Τούρκων μελών τ η ς . Ό μ ω ς , προσφυγή στο «Δίκαιο της ανάγκης» είναι επιτρεπτή μόνον, όταν απειλείται ησυνταγματικήτ ά ξ η και βασικές λειτουργίες του Κράτους. Είναι η «εφεδρείατουδικαίου» γιατην κατοχύρωση,όχι για την προσπέλαση περιοριστικών συνταγματικώνδιατάξεων. Εκτός από τ η διαφοροποίηση τουαριθμού των μελών της Επιτρο- 4 0 ττής, δεν συνέτρεχεανάγκη, πουνα δικαιολογεί παρέκκλιση από τα 1132 3 C.L.R. K y r i a c o u v. R e p u b l i c 5 συνταγματικά πλαίσια ως προς τρν τρόπο λειτουργίας της. H από­ φαση στην υπόθεση Παστελλόπουλλος ν. Δημοκρατίας

(1985)2 Α.Α.Δ. 165 ενέχει μεγάλη οημασία, γιατί εκεί, ενώ έγινε δεκτόν ότι τ ο «Δίκαιο της ανάγκης» δικαιολογούσε την δημιουργία Στρατιωτικού Δικαστηρίου, αποφασίστηκε ότι τ ο Δικαστήριο εκείνο δεν μπορούσε 10 να συσταθεί έξω από τ α πλαίσια, που ρυθμίζουν την άσκηση Δικαστι­ κής Εξουσίας. Για τον ίδιο λόγο,ενώ ήταν επιτρεπτό για τον νομοθέτη να προνοήσει για την αντικατάσταση της Επιτροπής Δημοσίας Υπη­ ρεσίας, δεν ήταν επιτρεπτό να προνοήσει, σαν αρμοδιότητες και πλαίσια λειτουργίαςτης νέας Επιτροπής, άλλα από εκείνα,που προ­ νοεί τ ο Σύνταγμα. 15 20 Συμμόρφωση με τις συνταγματικές πρόνοιες που διέπουν τους όρους υπηρεσίας των μελών της είναιπρωταρχικής σημασίας για την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας της Επιτροπής. Η συνταγματική τ ά ξ η στο πεδίο της Δημοσίας Υπηρεσίας είναι αλληλένδετη με τ η θεσμική κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της Επιτροπής. Οι όροι υπηρεσίας των μελών της Επιτροπήςβάσει τ ο υάρθρου4

(3)αντίκεινται στο Σύνταγμα. Για τ ο λόγο α υ τ ό η καθ' ης η Αίτηση Επι­ τροπή Δημοσίας Υπηρεσίας δεν μπορούσε να ασκήσει τιςεξουσίεςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Ακύρωση επίδικης απόφασης. Πίνακας αποφάσεων που αναφέρονταιστην α π ό φ α σ η : Παπαντωνίου και Άλλοι ν. Δημοκρατίας

(1968)3Α.Α.Δ.233' Μαραθεύτου 25 και Άλλοι ν. Δημοκρατίας Σκσπούλλης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας

(1982)3Α.Α.Δ.1088'

(1984)3Α.Α.Δ.554' θαλασσινός ν. Δημοκρατίας

(1973)3Α.Α.Δ.386' Χριστούδιας ν. Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ.657' Μιχαήλ και Άλλος ν. Ε.Δ.Υ.

(1982)3Α.Α.Δ.727' Κραμβής και άλλοι ν. Ε.Δ.Υ.

(1986)3Α.Α.Δ.1243' 30 Παπαπέτρου ν. Δημοκρατίας, Α.Α.Σ.Δ. 61' Συμβούλιον Εγγραφής Αρχιτεκτόνων ν. Κυριακίδη

(1966)3Α.Α.Δ.640. Χαραλάμπους 35 και Πολιτικών ν. Δημοκρατίας

(1986)3Α.Α.Δ.557' Λούκα και άλλοι ν. Δημοκρατίας

(1964)3Α.Α.Δ. 241' Τζιοσεφέν ν.Δημοκρατίας

(1986)3Α.Α.Δ. 111' 1133 Μηχανικών Kyriacou v.Republic

(1987)Φραγκουλλίδης v. Δημοκρατίας

(1966)3Α.Α.Δ.676' Μπακτασσαριάν 3Α.Α.Δ.736' v. Αρχή Τηλεπικοινωνιών Πούτρος ν.Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1968)Κύπρου

(1970)3Α.Α.Δ. 281' Θεοδωρίδης ν. Πλουσίου

(1976)3Α.Α.Δ. 319* 5 Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιμπραχήμ και Άλλοι, 1964Α.Α.Δ.195' Αποστολίδη και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1982)3Α.Α.Δ.928' Αλοΰπας ν. Εθνικής Τράπεζας

(1983)1 Α.Α.Δ.55 Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων

(1986)3Α.Α.Δ.1439. *« Σολωμού ν. Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ.533' Μακρίδης και Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ.677' Αντροκλή ν. Δημοκρατίας

(1985)3Α.Α.Δ. 11' Παστελλσπουλλος ν. Δημοκρατίας

(1985)2Α.Α.Δ.165' Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. ΧατζηΔημητρίου Α.Α.Δ.780.

(1987)3 1 5 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της αποφάσεως της καθ'ης.η αίτηση Επητροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να διορίσει τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Συντηρητή Δασών αντί του 20 αιτητού. Κ.Ταλαρίδης, για τον αιτητή. Σ. Μάτσας, για τους καθ'ωνη αίτηση. Cur. adv. vult. ΟΔΙΚΑΣΤΗΣΠΙΚΗΣ ανέγνωσετην ακόλουθηαπόφαση.Ο 25 Κυριάκος Κυριάκου, Δασονόμος στο Τμήμα Δασών, προσβάλλει το διορισμό του Τάκη Τσιντίδη και Χρίστου Αλεξάνδρου στη θέση Συντηρητή Δασών και επιδιώκει την ακύρωση της αποφάσεως για πλημμελή άσκηση της διακριτικής ευχέρειαςτηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, 30 η οποία θα αναφέρεται ως«η Επιτροπή», για παράνομη σύσταση της Τμηματικής Επιτροπής και τέλοςγια λόγους αντισυνταγματικότητας τουάρθρου4

(3)τουΠερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου(33/67). 1134 3C.L.R. 5 Kyriacouv. Republic PlkJsJ. Κατά την εισήγηση τ ο υ δικηγόρου τ ο υ α ι τ η τ ή οι όροι υπηρεσίας των μελών της Επιτροπής στερούν τ ο σώμα από τ α εχέγγυα της ανεξαρτησίαςπου προβλέπει τ ο Σύνταγμα ως αναγκαίαν προϋπόθεση για άσκηση των Εξουσιών της Επιτροπής (μέροςVII -Κεφ. 1-Σύνταγμα Κυπριακής Δημο­ κρατίας). Για τ η πλήρωση των δύο κενών θέσεων Συντηρητή Δασών, θέσεις πρώτου διορισμού, αποτάθηκαν 14 πρό­ σωπα μεταξύ των οποίων και υπάλληλοι τ ο υ Τμήματος 10 Δασών. ΗΤμηματική Επιτροπή που συστάθηκε βάσει Κανο­ νισμών τ ο υ Υπουργικού Συμβουλίου* προέβη σε προκα­ ταρκτική αξιολόγηση της αξίας και προσόντων των υπο­ ψηφίων και σύστησε 8 από αυτούς σαν κατάλληλους γ ι α διορισμό. Μ ε τ α ξ ύτων συστηθέντων ήταν τόσο τ α ενδιαφε15 ρόμενα μέρη όσο και ο αιτητής. Ο αιτητής και τ ο ενδιαφε­ ρόμενο μέρος Αλεξάνδρου χαρακτηρίζονται ως «Λίαν Καλοί» ενώ τ ο δεύτερο ενδιαφερόμενο μέρος Τσιντίδης ως «Εξαίρετος». Οι υποψήφιοι κλήθηκαν στις 8/3/85 σε συνέντευξη ενώ20 πιον της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας παρόντος και τ ο υ Διευθυντή τ ο υ Τμήματος Δασών. Μ ε τ ά τις συνεντεύξεις ο Διευθυντής προέβη σε αξιολόγηση των υποψηφίων. Σύμ­ φωνα με την αξιολόγηση τ ο υ Διευθυντή καταλληλότεροι για διορισμό ήσαν ο Τ. Τσιντίδης (πρώτος) και ο Χ. Αλεξάν25 δρου (δεύτερος). Και η Επιτροπή κατέληξεστα ίδια συμπε­ ράσματα αναφορικά με την αξία των υποψηφίων τους οποίους και διώρισε ως τους καταλληλότερους για πλή­ ρωση των κενών θέσεων. Ένα από τ α παράπονα τ ο υ α ι τ η τ ή στην παρούσα προσ30 φ υ γ ή είναι ότι ο Διευθυντής στην αξιολόγηση τ ο υ α ι τ η τ ή παρέλειψενα κάμει ειδικήα ν α φ ο ρ άσεακαδημαϊκό προσόν π ο υ , κ α τ ά την άποψη τ ο υ , αποτελούσε μεταπτυχιακό δίπλωμα, που τ ο υ παρείχε τ ο πλεονέκτημα της δεύτερης π α ρ α γ ρ ά φ ο υ τ ο υ σχεδίου υπηρεσίας βάσει της οποίας 35 μεταπτυχιακό προσόν ήπροηγούμενη μεταπτυχιακήπείρα εθεωρείτο ως πλεονέκτημα για διορισμό. Ασχετα από την εγκυρότητα α υ τ ο ύ τ ο υ ισχυρισμού η παράλειψη α υ τ ή δεν οδήγησε την Επιτροπή σε οποιανδήποτε εσφαλμένη εκτί— ι ] " •ΚανονιστικέςΔιατάξεις διέπουσαι τηνσύσταση, τιςαρμοδιότητες καιτηνμέθοδο ενεργείας Τμηματικών Εππρσπών συμφώνως προς το Άρθρο36 τουΠερίΔημό­ σιας ΥπηρεσίαςΝόμου. 1135 PittaJ. KyrUcouv.Republic

(1987)μηση των προσόντων τ ο υ α ι τ η τ ή δεδομένου ό τ ι όλα τ α στοιχεία σχετικά με τ α προσόντα τ ο υ ευρίσκοντο ενώπιον της Επιτροπής. Συνεκτιμώντας όλα τ α στοιχεία ενώπιον της Επιτροπής διαπιστώνεται ότι ήταν λογικά εφικτό γ ι α την Επιτροπή να 5 επιλέξει τ α ενδιαφερόμεναμέρη ως τουςκαταλληλότερους για διορισμό. Επί πλέον τ ο σκεπτικό της αποφάσεως δεν είναι τ ρ ω τ ό σε κανένα σημείο. Προκύπτει ότι τ α στοιχεία ενώπιον της Επιτροπής αξιολογήθηκαν σωστά ενώ τ α κρι­ τ ή ρ ι απ ο υ οδήγησαν τ ην Επιτροπή στην α π ό φ α σ η της ήταν 10 εκείνα που προβλέπει ο νόμος και οι κανόνες της χρηστής διοικήσεως. Άλλος λόγος που προβάλλεται γ ι α ακύρωση της απο­ φάσεως είναι η παράλειψη της Επιτροπής να αποδώσει ειδική σημασία στο γεγονός ότι ο α ι τ η τ ή ς , σε αντίθεση με 15 τον Χρ. Αλεξάνδρου, ήταν κ α τ ά τ ο χρόνο της επιλογής, μέλος της Δημόσιας Υπηρεσίας. Επικαλείται ο κ. Ταλαρίδης τις πρόνοιες τ ο υ Κανονισμού 11.1.2 των Γενικών Διατάξεων που προβλέπουν ό τ ι «other things beingequal »προτίμηση πρέπει να δίδεταισεπρό- 20 σωπα,πουευρίσκονται ήδηειςτην Υπηρεσία. Το στοιχείο α υ τ ό δεν αποτελεί αποφασιστικό π α ρ ά γ ο ν τ α γ ι α την πλήρωση θέσεωςπρώτου διορισμού στη Δημόσια Υπηρεσία. Η δημιουργία θέσεων π ρ ώ τ ο υ διορισμού απο­ σκοπεί πρωτίστως στην διεύρυνση τηςβάσεως γ ι α επιλογή 25 ενώ η αρχή τ η ς ισότητας που κατοχυρώνεται από τ ο Ά ρ ­ θρο 28τ ο υ Συντάγματος, δεσμεύει την Διοίκηση να ενεργεί χωρίς διακρίσεις εκτός όπου τ ο ύ τ ο δικαιολογείται αντικει­ μενικά από τ α γεγονότα.* Εξίσου αβάσιμος είναι ο ισχυρισμός ότι η Επιτροπή 30 έπρεπε να αγνοήσειτ ι ς εμπιστευτικές εκθέσεις σαν στοιχείο κρίσεως της αξίας τ ο υ Τ. Τσιντίδη επειδή ετοιμάστηκαν επί εξαμηνιαίας βάσεως. Ία στοιχεία,τ α οποία περιείχαν ήταν «εξίσου καθοδηγητικά με εκείνα των ετήσιων εκθέσεων γ ι α τ ο ν προσδιορισμό της αξίαςκαι της επίδοσης στην εργασία 35 τ ο υ ενδιαφερομένουμέρους.** •Δήμητρα Κώστα Πσπσντωνίου και Άλλοιν. Δημοκρατίας

(1968)3Λ.Α.Δ. 233. Μαραθεύτου και Άλλοιν. Δημοκρατίας

(1982)3Α.Α.Δ. 1088. "· Σκσττούλληςκαι Άλλοιν. Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ. 554. 1136 3C.L.R. 5 Kyriacouv.Republic Hide J . Ούτε ηπροβαλλόμενη αρχαιότητα τ ο υ αιτητή έναντι τ ο υ Τ. Τσιντίδη ευσταθεί σαν λόγος ακυρώσεως της αποφά­ σεως. Ο παράγων της αρχαιότητας δεν αποτελεί στοιχείο κρίσεως για θέσειςπρώτου διορισμού πράγμα που θ ααντιστρατεύετο τη φιλοσοφία δημιουργίας θέσεων πρώτου διορισμού. Με την προσφυγή α υ τ ή προσβάλλεται και η εγκυρότητα των Κανονισμών που διέπουν τη σύσταση Τμηματικών Επι­ τροπών. 10 Εισηγήθηκε ο κ. Ταλαρίδης ότι οι Κανονισμοί θεσπίστη­ καν κατ' αντίθεση προς τις πρόνοιες τ ο υ εξουσιοδοτικού Νόμου, συγκεκριμένα τ ο υ άρθρου 36 τ ο υ Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (33/67).Το άρθρο 36παρέχει εξουσία στο Υπουργικό Συμβούλιο να προβαίνει «εις την σύσταση Τμη15 ματικών Επιτροπών και να ρυθμίζει τις αρμοδιότητες και τρόπους λειτουργίας τους». 20 Έχει αποφασιστεί ότι η λειτουργία Τμηματικών Επιτρο­ πών δεν αποτελεί υφαρπαγή των αρμοδιοτήτων της Επι­ τροπής έχοντας υπόψη τ ο συμβουλευτικό τους χαρακτήρα.* Άλλες αποφάσεις τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου καθο­ ρίζουν ότι οι Κανονισμοί συνάδουν με τ α εξουσιοδοτικά πλαίσια τ ο υ Νόμου (33/67).** θ έ σ η τ ο υ α ι τ η τ ή είναι ότι η εξουσίατ ο υ Υπουργικού Συμ­ βουλίου περιορίζεται από τ ο άρθρο36στη σύσταση συγκε25 κριμένων Τμηματικών Επιτροπών σε κάθε περίπτωση (ad hoc)ως διοικητικό μέτρο και ότι ο Νόμος δενπαρέχει ρυθμι­ στική εξουσία για την θεσμοθέτησηαρχών γ ι α τ η ν σύσταση Τμηματικών Επιτροπών. Παρόλο που τ ο λεκτικό τ ο υ άρθρου 36.1 δεν διακρίνεται 30 για τ η σαφήνειατ ο υ , κρινόμενο στο σύνολο τ ο υ δεν επιβάλ­ λει τους περιορισμούς που εισηγείται ο αιτητής. Ουσια­ στικά ο νομοθέτης αφήνει ευχέρεια οτο Υπουργικό Συμ­ βούλιο για ρύθμιση θεμάτων που ανάγονται στη σύσταση και λειτουργία Τμηματικών Επιτροπών' εξουσία η οποία • Βλέπεμεταξύ άλλων:- θαλασσινός ν. Δημοκρατίας

(1973)3Α.Α.Δ. 386. Χριστούδιαςν. Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ. 657. · · Μιχαήλ και Άλλοςν. Ε.Δ.Υ.

(1982)3Λ.Α.Δ. 727. Κραμβήςκαι ΆΗοιν. Ε.Δ.Υ.

(1986)3Α.Α.Δ. 1243. 1137 PikiaJ. Kyiiacouv.Republic

(1987)εμπίπτει στηγενικότερη σφαίρααρμοδιότηταςτουΥπουρ­ γικού Συμβουλίου. Αντίθετηερμηνείαθα ισοδυναμούσε με απόδοση οτο Υπουργικό Συμβούλιο διοικητικών αρμοδιο­ τήτων που θα αποτελούσε αντινομία προς το Σύνταγμα που καθιερώνειτο Υπουργικό Συμβούλιο ωςτο κατ'εξοχή 5 όργανοτηςπολιτικής τηςΕκτελεστικήςΕξουσίας. Επίσης δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι η πρόνοια των Κανονισμών βάσειτης οποίας η σύσταση Τμηματικών Επι­ τροπών τελεί υπό τον έλεγχοτουΥπουργού προσβάλλειτη συνταγματική αρχή η οποία επιβάλλει διαχωρισμό της 10 Πολιτικής από την Διοικητική Εξουσία. Ο Υπουργός δεν συμμετέχει στις Τμηματικές Επιτροπές. Οι αρμοδιότητες που παρέχονται στον Υπουργό αποτελούν μορφή Εκτελε­ στικής Εξουσίας ηοποίασύμφωνα μετηναπόφαση Παπαπέτρου ν. Δημοκρατίας* ανάγεται στη σφαίρατων εξου- 15 σιών του Υπουργικού Συμβουλίου η άσκηση της οποίας έχειεκχωρηθείστουςαρμόδιους Υπουργούς. Ηαπόρριψη των προαναφερθέντωνλόγωνγια ακύρωση της αποφάσεως καθιστάαναπόφευκτη** την εξέτασητης συνταγματικότητας του άρθρου4.3του Νόμου33/67ώστε 20 να αποφασισθεί αν η Επιτροπή συστάθηκε και λειτουργεί σαν έγκυροσυνταγματικόόργανο. Συνταγματικότητα του Άρθρου 4.3 του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου33/67. Επικαλούμενος παρατηρήσεις του Δικαστηρίου στην 25 υπόθεσηΔημοκρατίας ν.Λούκα και 'Αλλοι***καιτουΠροέ­ δρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Τριανταφυλλίδηστην υπόθεση Τζιοσεφένν.Δημοκρατίας**** οκ. Ταλαρίδηςεκάλεσετο Δικαστήριο όπως κηρύξει τιςδιατάξειςτου άρθρου 4.3του Νόμου 33/67αντισυνταγματικές και κατ' επέκταση 30 την Επιτροπή ως όργανο που συστάθηκε καιλειτουργεί έξωαπό τα συνταγματικά πλαίσια. Το άρθρο4.3παρέχει εξουσία στον Πρόεδροτης Δημο­ κρατίας να τερματίζειτο διορισμό οποιουδήποτε μέλους της Επιτροπής οποτεδήποτε για λόγουςδημοσίου συμφέ- 35 •2Α.Α.Σ.Δ.6] ·* Συμβούλιον ΕγγραφήςΑρχιτεκτόνων και Πολπικών Μηχανικών ν. Χρ. Κυρκχκίδη

(1966)3Α.Α.Δ.640; Χαραλάμπουςν. Δημοκρατίας

(1986)3Α.Α.Δ. 557. ••'

(1984)3Α.Α.Δ.241. •"•

(1986)3Α.Α.Δ.111. 1138 3C.L.R. 5 Kyriacouv.Republic PlklsJ. ροντος. Σύγκριση των προνοιών τ ο υ εδαφίουαυτού με τις διατάξεις τ ο υ άρθρου 124.5 τ ο υ Συντάγματος που ρυθμί­ ζουν τους όρους υπηρεσίας τ ο υ Προέδρου και των μελών της Επιτροπής οδηγεί αβίαστα οτο συμπέρασμα ότι οι πρόνοιες τ ο υ Νόμου και τ ο υ Συντάγματος είναι ασυμβίβα­ στες και δεντ α υ τ ί ζ ο ν τ α ι μ ε τ ά θεσμικά πλαίσια που θέτει τ ο Σύνταγμα για την κατοχύρωση τ η ς ανεξαρτησίας τ ο υ σώματος. Το άρθρο 124.5 τ ο υ Συντάγματος προνοεί ό τ ι «Τα μέλη 10 της επιτροπής δεν δύνανται να απολυθωσιν, ειμή υφ' ους όρους και καθ' ον τρόπον οι δικασταί τ ο υ Ανωτάτου Δικα­ στηρίου.» Η υπηρεσία των Δικαστών τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν τερματίζεταιεκτόςγ ι α τ ο υ ς λόγους π ο υ προβλέπονται 15 οτο άρθρο 153.7 και εφόσον τηρείται η διαδικασία που καθορίζεται από τ ο άρθρο 153.8 τ ο υ Συντάγματος. Τερμα­ τισμός της υπηρεσίας Δικαστή τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι επιτρεπτός μόνο για λόγους φυσικής ή πνευματικής ανικανότητος ή για ανάρμοστη συμπεριφορά η οποία 20 βεβαιώνεται από τ ο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο κατό­ πιν δικαστικής διαδικασίας. Ό χ ι μόνο τ ο άρθρο 4.3 αντίκειται προς τους όρους υπη­ ρεσίας μελών της Επιτροπής όπως καθορίζονται από τ ο Σύνταγμα αλλά αντιστρατεύεται και την συνταγματική 25 αονή τ ο υ διαχωρισμού της Διοικητικής από την Πολιτική Εξουσία. Ο διαχωρισμός αυτός χαρακτηρίζεται ως θεμε­ λιώδης στην απόφαση της Ολομέλειαςτ ο υ Ανωτάτου Δικα­ στηρίου, Φραγγουλλίδης ν. Δημοκρατίας* και καθοριστι­ κός της σφαίραςαρμοδιότητας της πολιτικής εξουσίαςα φ ' 30 ενός και της Διοικήσεως α φ ' ετέρου. Στην υπόθεση Λούκα η πλειοψηφία των μελών τ ο υ Ανω­ τ ά τ ο υ Δικαστηρίου επεσήμανε ότι εκπρώτης όψεως υπάρ­ χει αντίφαση μεταξύτων προνοιώντ ο υ άρθρου4.3 και των διατάξεων τ ο υ άρθρου 124.5τ ο υ Συντάγματος και εκάλεσε 35 τις αρμόδιες Αρχές της Πολιτείας να εξετάσουν το πρόβλη­ μα, το ταχύτερο δυνατό, για την κατοχύρωση της συνταγ­ ματικής τάξεως. Ο ι παρατηρήσεις αυτές δεν αποτελούν *

(1966)3Α.Α.Δ.676. 1139- PiklsJ Kyrt&couv. Republic

(1987)τμήμα του δεσμευτικού μέρους της αποφάσεωςτης πλειο­ ψηφίας επειδή ηδιαδικασίαεγκαταλείφθηκε κατόπινδιευ­ θετήσεως τηςαπαιτήσεως τωνμελών τηςΕπιτροπής των οποίων ηυπηρεσία είχετερματισθεί. Δεν παύουν όμως να είναι καθοδηγητικές ως προς τους όρους υπηρεσίας των 5 μελών καιταπλαίσιαλειτουργίας της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Σε ξεχωριστή απόφαση μειοψηφίας στην υπόθεση Λούκα έκρινα ότι επεβάλλετο ηεξέταση της συνταγματικό­ τητας των προνοιών τουάρθρου4.3 καιαφούμελέτησα το 10 θέμα κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι πρόνοιες του άρθρου4

(3)είναιασυμβίβαστες μεεκείνεςτουάρθρου 124.5 και γιατολόγο αυτό ηαπόφασηγιατερματισμό των υπη­ ρεσιών των μελών κηρύχθηκεαντισυνταγματική. Στην υπόθεση Τζιοσεφένο κ.Τριανταφυλλίδης υπογραμ- 15 μίζει τηνανάγκηγιααντιμετώπιση της συνταγματικότητας των προνοιών τουάρθρου 4.3, τοταχύτερο δυνατόν, για αποφυγήν αμφιβολιών στη λειτουργία ενός βασικούτομέα της Δημόσιας Υπηρεσίας. Από τιςπαρατηρήσεις τουΔικαστηρίου στην υπόθεση 20 Λούκα εξυπακούεται ότι ενώη σύνθεσητης Επιτροπήςπου δημιουργήθηκε μετο Νόμο 33/67 είναι διαφορετική από εκείνη π ο υ προβλέπει το Σύνταγμα (Άρθρο 124.1) τα θεσμικά πλαίσια λειτουργίας τηςείναι ταίδιαμεεκείνατα οποία διαγράφειτοΣύνταγμα. 25 Βασικός στόχος του Συνταγματικού Νομοθέτη υπήρξεη εξασφάλιση των μελώντης Επιτροπήςέναντιτης πολιτικής Εξουσίας μετην κατοχύρωση της παραμονής στη θέση τους κατά τη διάρκεια τουδιορισμού τους. Παροχή εξου­ σίας στον Πρόεδροτης Δημοκρατίας,τονκύριοφορέατης 30 πολιτικής Εξουσίας, να τερματίζει τοδιορισμό τους, κατα­ στρατηγεί άμεσα τιςπρόνοιες τουΣυντάγματος και τον διαχωρισμό μεταξύτης Πολιτικής καιτηςΔιοικητικής Εξου­ σίαςπου επιβάλλει το Σύνταγμα Σειράαποφάσεων*του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναγνω- 35 ρίζει ότι ηΕπιτροπήδενείναιτο ίδιοσώμα μετηνΕπιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας π ο υδιαλαμβάνει τοΣύνταγμα λόγω " Βλέπεμεταξύάλλων:Μπακταοσαρισνν.ΑρχήΗλεκτρισμούΚύπρου

(1968)3ΑΛ.Δ. 736. Πούτροςν.ΑρχήΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1970)3Α.Α.Δ.

1. Θεοδωρίδηςν. Πλυυσίου0976)3Α.Α.Δ.
2. 1140 3 C.L.R. Kyriacouv. Republic PUdsJ . της διαφορετικής αριθμητικής συνθέσεως των δύο Επιτρο­ πών. Αυτό που προκύπτει από τις αποφάσεις είναι ότι ο περιορισμός τ ο υ αριθμού των μελών από δέκα σε πέντε που προνοεί ο Νόμος 33/67 δεν καθιστά την Επιτροπή 5 όργανο αντισυνταγματικό. Ο καθορισμόςτουαριθμού των μελών της Επιτροπής σε δέκα, από τ ο Σύνταγμα, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος μετις συνταγματικές διατάξεις που κατέρρευσαν μετην αποχώρηση των Τούρκων, μελών της Επιτροπής. 10 Ο Νόμος 33/67 εδράζεται αποκλειστικά οτο «δίκαιο της ανάγκης» και αποσκοπεί στη πλήρωση τ ο υ κενού που άφησε η αποχώρηση των Τούρκων, μελών της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Ως μέτρο ανάγκης δεν μπορεί να εκφεύγει των δικαιοδοτικών πλαισίων που παρέχει τ ο «δί15 καιο της ανάγκης». Το «δίκαιο της ανάγκης» δικαιολογεί τ η λ ή ψ η μέτρων που δεν προβλέπονται από τ ο Σύνταγμα μόνο ο τ ο βαθμό και την έκταση που είναι αναγκαία για τ η διασφάλιση της λειτουργίας της Επιτροπής που κατέρ­ ρευσε μετην αποχώρηση των Τούρκων. Η ανάγκη για δια20 σφάλιση των συνταγματικών θεσμών με προσφυγή στο «δίκαιο της ανάγκης», ως αποτέλεσμα των γεγονότων τ ο υ 1963-1964, αναγνωρίστηκε από τ ο Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιμττραχήμ και 'Αλλοι.* Ό π ω ς επεξηγείται στην απόφαση αυτή τ ο «δίκαιο της 25 ανάγκης» αποτελεί εξαιρετικόμέτρο,επίκληση τ ο υ οποίου δικαιολογείται μόνο ο τ ο βαθμό και έκταση που επιβάλλει η ανάγκη. Στην υπόθεση Αποστολίδη και 'Αλλοι ν. Δημοκρατίας** διευκρινίζεται ότι τ ο «δίκαιο της ανάγκης» δεν αποτελεί 30 εξωδικαιϊκό μέτρο αλλά αναπόσπαστο μέρος τ ο υ δικαίου για τ η διασφάλιση της συνταγματικής τάξεως. Το «δίκαιο της ανάγκης» προσφέρειτ ο βάθρο για τ η κατοχύρωση της έννομης τάξης και τ ο υ κράτους δικαίου. Η θέσηα υ τ ή προ­ κύπτει τόσο από την απόφαση τ ο υ Ανωτάτου Δι καστηρίου 35 στην υπόθεση Ιμπραχήμ όσο και από εκείνη της Ολομέ­ λειαςτ ο υΑνωτάτουΔικαοτηρίου στην υπόθεση Αλούπαςν. Εθνικής Τράπεζας.*** Ό π ω ς .επεξήγησα στην υπόθεση • 1964Α.Α.Δ.
3. *·

(1982)3Α.Α.Δ. 928. ·,,

(1983)1Α.Α.Δ.55. 1141 Plkls J . Kyriacouv.Republic

(1987)Αποστολίδη και επανέλαβα στην υπόθεση Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων* «Προσφυγή στο 'δίκαιο τ η ς ανάγκης' είναι επιτρεπτή μόνον όταν απει­ λείται η συνταγματική τάξη και βασικές λειτουργίες τ ο υ Κράτους. Ό π ω ς είχα την ευκαιρία να υποδείξω σε προη- 5 γούμενες δικαστικές αποφάσεις τ ο 'δίκαιο της ανάγκης' αποτελείτην εφεδρείατ ο υΔικαίου γιατην κατοχύρωση της συνταγματικής τάξεως και όχι μέσο προσπελάσεως των περιοριστικών διατάξεων τ ο υ Συντάγματος ή τ η ς Νομοθε­ σίας». 10 Οι αρμοδιότητες και πλαίσια λειτουργίας της Δημόσιας Υπηρεσίας εξετάστηκαν διεξοδικά στις υποθέσεις Σολωμού ν. Δημοκρατίας και Μακρίδης και Άλλος ν. Δημοκρα­ τίας.** Διαπιστώθηκε ότι εκτός από τ η διαφοροποίηση τ η ς αριθμητικής συνθέσεως της Δημόσιας Υπηρεσίας που 15 ήταν ά ρ ρ η κ τ α συνυφασμένη με την παρουσία Τούρκων, μελών τ η ς Επιτροπής,δεν συνέτρεχε καμμία ανάγκη που να δικαιολογεί παρέκκλιση από τ α συνταγματικά πλαίσια ως προς τον τρόπο λειτουργίας της Επιτροπής Δημόσιας Υπη­ ρεσίας. Η α π ό φ α σ η της Ολομέλειαςστην υπόθεση Αντρο- 20 κλή ν.Δημοκρατίας*** βεβαιώνει ότιδενείναιεπιτρεπτή πα­ ρέκκλιση από τ ο Σύνταγμα λόγω περιοριστικών διατάξεων τ η ς Νομοθεσίας.Επομένωςοτο καθορισμό τηςτάξεως των δημοσίων υπαλλήλων τ ο Δικαστήριο καθοδηγήθηκε από τις πρόνοιες τ ο υ ά ρ θ ρ ο υ 122 τ ο υ Συντάγματος και όχι από 25 εκείνες τ ο υ άρθρου 2τ ο υ ΠερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (33/67). Η α π ό φ α σ η τ η ς Ολομέλειαςτ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Παστελλόπουλλος ν. Δημοκρατίας****ενέχει ιδιαίτερη σημασία γ ι α τον καθορισμό της δικαιοδοτικής 30 βάσεως τ ο υ «δικαίου της ανάγκης». Η ανάγκη που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα των γεγονότων τ ο υ 19631964ενώ δικαιολογούσε τη δημιουργία Στρατιωτικού Δικα­ στηρίου αποφασίστηκε ό τ ιτ οΔικαστήριο δεν μπορούσε να συσταθεί ούτε να λειτουργήσει έξω από τ α συνταγματικά 35 •

(1986)3Λ.Α.Δ. 1439. · ·

(1984)3ΑΛ.Δ. 533

(1984)677. •••

(1985)3Α.ΑΑ.11. *··'

(1985)2Α.Λ.Δ.

1. 1142 3 C.L.R. Kyrlacouv.RepubUc P i t t *J . πλαίσια που ρυθμίζουν την άσκηση της Δικαστικής Εξου­ σίας. Κατά τον ίδιο τρόπο ήταν επιτρεπτό γ ι α τον Νομο­ θέτη να προνοήσει για την αντικατάσταση της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας η οποία κατέρρευσελόγω των γεγο5 νότων 1963-1964 για τ η διασφάλιση τ η ς λειτουργίας τ ο υ σώματος. Οι αρμοδιότητες όμως και τ α πλαίσια λειτουρ­ γίας της Επιτροπής δεν μπορούσαν να ήταν άλλα από εκείνα που προσδιώρισε τ ο Σύνταγμα. Ο ύ τ ε προβλήθηκε ισχυρισμός ότι δημιουργήθηκε οποιαδήποτε ανάγκη άλλη 10 από την ανασύσταση τ ο υ σώματος. Η πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κυπριακός Οργανισμός Τουρι­ σμού ν. ΧατζηΔημητρίου* αφήνει τ ο θέματης συνταγμα­ τικότητας τ ο υ άρθρου4.3τ ο υ Νόμου 33/67καιγενικότερα 15 την συνταγματικότητα της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρε­ σίας, ανοικτό. Συμμόρφωση με τις συνταγματικές πρόνοιες που διέ­ πουν τους όρους υπηρεσίας των μελών είναι πρωταρχικής σημασίας για την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας της Επι20 τροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Η συνταγματική τ ά ξ η στο πεδίο της Δημόσιας Υπηρεσίας είναι αλληλένδετη με τ η θεσμική κατοχύρωση τηςανεξαρτησίαςτης Επιτροπής. Με τ ο διαχωρισμό της Πολιτικήςαπό τ η Διοικητική Εξουσία τ ο Σύνταγμα αποσκοπεί να καταστήσειτ η Δημόσια Υπηρεσία 25 λειτουργό τ ο υ απρόσωπου κράτους με διαχρονική απο­ στολή την εφαρμογή των Νόμων και την υπηρεσία τ ο υ λαού σύμφωνα μετ ο Δίκαιο και τους Κανόνες της χρηστής διοίκησης. Αν ήτανπαραδεχτό γ ι ατ ονομοθέτηνα ανατρέπειτ α συν30 τ α γ μ α τ ι κ άπλαίσια ανεξαρτησίαςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας μετην ίδια ευχέρειαθα μπορούσε ναανατρέψει και την συνταγματική κατοχύρωση της ανεξαρτησίαςτης Δικαστικής Εξουσίας. Το Σύνταγμα ορίζειακριβώς τις ίδιες προϋποθέσεις και διαδικασία για τερματισμό της υπηρε35 σίας των Δικαστών Ανωτάτου Δικαστηρίου ( Ά ρ θ ρ α 133.2, 7,8, και153.2,7,8) καιτ ο υΠροέδρου καιτ ω ν μελών τ η ςΕπι­ τροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Και μόνον η πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξηςφανερώνειτους κινδύνους που περι• Απόφαση δόθηκε στις 6Π1/86 στηνΑναθεωρητική Έφεση 665 και κυκλοφόρησε πρόσφατα. ΈχειδημοσιευθείστοΤόμο 19873Α.Α.Δ.
2. 1143 PildsJ. Kyriacouv. Republic

(1987)κλείει για τ η συνταγματική τάξη ηπαράκαμψη των θεσμών που διασφαλίζουν τον διαχωρισμόν των εξουσιών και την ανεξαρτησία των συνταγματικών φορέων εξουσίας. Οι όροι υπηρεσίας που θέτει τ ο άρθρο 4.3 τ ο υ Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (33/67) με βάση τους οποίους 5 υπηρετούν τ α μέλη της υφιστάμενης Επιτροπής αντίκειται προς τ ο Σύνταγμα και στερούν τ ο σώμα των εχεγγύων ανε­ ξαρτησίας που τίθενται ως προϋπόθεση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων π ο υ παρέχει τ ο Σύνταγμα (άρθρο125.1) στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Η άσκηση των αρμό- 10 διοτήτων που τ ο Σύνταγμα παρέχει αποκλειστικά στην Επι­ τροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, συναρτάται άμεσα μετην συγ­ κρότηση τ ο υ σώματος και υπηρεσία των μελών τ ο υ σύμ­ φ ω ν α με τις πρόνοιες τ ο υ Συντάγματος. Χωρίς τ α εχέγγυα ανεξαρτησίας που ρητά θέτει τ ο Σύνταγμα κανένα σώμα 15 δεν μπορεί να ασκήσει τις εξουσίες και αρμοδιότητες που εναποτίθενται στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Και συνεπώς η Επιτροπή που συστάθηκε και λειτουργείβάσει τ ο υ άρθρου 4 και ειδικά των προνοιών τ ο υ εδαφίου 3 τ ο υ ιδίου ά ρ θ ρ ο υ δεν ανταποκρίνεται στις συνταγματικές επι- 20 ταγές και για τ ο λόγο α υ τ ό δεν μπορούσε να ασκήσει τις εξουσίες της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας. Επομένως η υπό κρίση α π ό φ α σ η λήφθηκε από αναρμόδιο σώμα και για τ ο λόγο α υ τ ό κηρύσσεται άκυρη σύμφωνα μετις πρόνοιες τ ο υ άρθρου 146.4

(6)τ ο υ Συντάγματος. 25 Επίδικος απόφαση 1144 ακυρώνεται. 3CUR. ThisisanEnglishtranslationofthejudgmentin Creekappeanngatpp 1130-1144ante 1987July16 [PIKiS,J ] INTHEMATTEROFARTICLE 146OFTHE CONSTTTUTION KYRIACOSKYRIACOU, Applicant, v. THEREPUBLICOFCYPRUS,THROUGH THEPUBLICSERVICECOMMISSION, Respondent. (CaseNo. 725/85). 5 ConstitutionalLaw —PublicService Commission — Constitution,Art. 124.5— Whethersection 4

(3)ofthePublicService Law33/67 isunconstitutional— Questionanswered intheaffirmative, notonly because itisinconsistentwith Art. 124.5 of the Constitution, but, also, because it contravenes the constitutionalprinciple of separation between Political and Administrative Authority — Whether section4

(3)justified byLaw ofNecessity—Question answered inthe negative, because the lawof necessityisthereserve of the legal system for the preservation of the Constitutional order, not the bypassingoflimitativeconstitutionalprovisions. 1 0 Law ofnecessity—Review ofcaselaw—When andinwhatcircumstancesdoes theaforesaidlawjustifydeviationfromtheConstitution—Objectof the Law of necessity. PublicOfficers—Appointments —Head ofDepartment—Omissiontorefertoa particularacademicqualificationoftheapplicant—Did notleadtoerroneous 15 appreciation ofapplicant'squalifications, because allhisqualifications were before therespondent Commission. Public Officers— Appointments — First entry post — Factthat candidate isa member ofthepublicservice—Itisnotadecisivefactor. 20 PublicOfficers—Appointments —Firstentrypost—Seniority—ft isnotafactor to be taken intoconsideration. 1145 Kyriacouv.Republic

(1987)Public Officers—Departmental Committees— Whethersection36.1 ofthe Public Service Law necessitatesthecreation ofad hoc committees — Whether the provision in theregulations inrespectof theMinister's control over thecreation ofDepartmental Committeesisinconsistent with theConstitutional principle ofseparation between thepolitical and theadministrative power. 5 The applicant impugns the appointment of Takis Tsintides and Christos Andreou to the post of Conservator of Forests on the following grounds, namely: (a)That the Director ofthe Department of Forests,inevaluatingthe suitability of theapplicant, omittedreference toanacademicqualification of applicant, which in the latter's opinion amounted in accordance with the 1 0 relevant scheme of services to an advantage, (

1. b)Failure on the part of the respondent Commission to attachspecialimportance tothefact that, unlike interested party Alexandrou,theapplicant wasat the time of theselectiona memberofthepublicservice.Inthisrespectcounselfortheapplicant referred to Regulation 11.1.2of the General Orders,(c)The respondent Commission 1 5 did not ignore the confidential reports for Tsintides, whereas it ought to ignore them assuch reports were not prepared on ayearly, but on a halfyearly basis,(d)Failure toattachimportance toapplicant'sseniority overthe interested party, (
2. e)The regulations, which govern the creation of Departmental Committees are ultra vires the enabling law, that is section 2 0 36

(1)of Law 33/67. The relevantsubmission of counselfor applicant isthat section36providesforthecreationofadhocCommitteesinrespectof each particular case,(f)The provision intheaforesaidregulationsthatthe creation of such Committees isunder the control of the Minister offends against the constitutional principle of separation between the political and the 2 5 administrative authority, and (g)The provision of section4

(3)of Law33/67, which empowers the President of the Republic to dismiss amember of the Public Service Commission isunconstitutional, as being repugnant to Art. 124.5oftheConstitution,whichprovidesthat«AmemberoftheCommission shall hot be removed from office except on the like grounds and in the like 3 0 mannerasaJudge of thisCourt»,and,consequently,therespondent Public ServiceCommissionis,also,unconstitutional,asanorgan,whichwascreated andisfunctioning outsidetheconstitutional limits. Held, annulling the sub judice decision:

(1)The first of the aforesaid grounds is not valid, because, independently from the validity of the 3 5 allegation mat the qualification In question constituted an advantage, the omissionoftheDirectortorefertoit,didnotleadtoanerroneousevaluation, asallthequalifications of applicant were beforethe Commission.

(2)The factthatacandidateforappointment toafirstentrypostis,already, amemberofthePublicServiceisnotthedecisivefactor.Thecreationofsuch 4 0 posts is primarily intended to broaden the basis of selection, whilst the principle of equality entrenched in Art. 28 of the Constitution binds the Administration to avoid distinctions, except as objectively justified by the facts. 1146 3C.L.R. Kyriacou v. Republic

(3)Thefacts containedinthe half yearly reports for Tsintides were equally informative as those set outinannual reports {4}Seniontyisnotaconsiderationrelevant tothefillingofafirstentry post 5 10 15

(5)In the light of the advisory nature of Departmental Committees, their creation does not amount to a usurpation of the functions of the Public Service Commission Thewording of section 36 1,readas awhole, does not justify the restncbon suggested by applicant, ie matitmakes obligatory the creationof adhoc Committees

(6)Thesixth groundrelied uponby applicantisnotvalid TheMinisterdoes not participate in the Departmental Committees. His powers constitute an aspect of the executive powers referable to the sphere of competence of Council of Ministers, theexercise of which has been delegated toMinisters

(7)Comparisonbetween section4

(3)ofLaw33/67andArticle 124 5ofthe Constitution leads to the conclusion that the provisions of the aforesaid section are incompatible with theprovisions of Art 124 5 Moreover, section 4

(3)defies the constitutional separation between political and administrative authonty A basic objective of the Constitution is to entrench the members of the Commission vis-a-vis political power by assuring security of tenure of their 20 Posts Asenes of decisions of this Courtrecognises thattheCommission of Law 33/67 is notthe same body as the Public Service Commission as defined in the Constitution,owing to a numencal difference in the composition of the two bodies 25 30 35 40 Law33/67isfounded exclusivelyonthe«Lawof necessity», which justifies the adoption of legal measures notcontemplatedby the Constitutiononly to the degree andextentthey are essential for thesustenance of the functioning oftheCommission thatcollapsed withthewithdrawal ofitsTurkish members However, invocation of the tLaw of necessity· can only be justified tothe degree andextentthatthenecessity mandates Recoursetotheaforesaid law ispermittedonly when constitutionalorderorthefunctioning of fundamental institutionsof theStatearethreatened Itconstitutes thereserve power of the law for the entrenchmentof constitutional order and notas a means of by­ passinglimitative provisions of the Constitutionorthe Statute Law. Apart from the differentiation of the number of members of the Commission, there was no need, which may justify deviation from the constitutional framework subject to and within which the Public Service Commission should function Thedecision inPasteUopoullosν TheRepublic

(1985)2 C.L R 165 isof especial importance,because, as itwas held,whilst the «Law of necessity» justifies the creation of a Military Court, such Court 1147 Kyriacouv. Republic

(1987)could neither be set up nor function outside the constitutional framework governing the exercise of the judicial power By the same process of reasoning' itwas permissible forthelegislature toprovide forthereplacement of the Public Service Commission, but neitherthe competence northelegal framework within which the Public Service Commission should function could be otherthan those specified by theConstitution 5 Compliancewith constitutional provisions thatgovern thetermsof service of the members of the Commission is of fundamental importance for the safeguard of its independence Constitutional order in the domain of public serviceis found up with the institutionalindependenceof theCommission ' 1 0 The termsofservice of themembersof the respondentare contrarytothe Constitution Forthisreason, therespondentCommission could not exercise the powers of thePublicService Commission Subjudice decisionannulled No orderas to costs 15 Cases referred to Papantomou and Others ν Republic

(1968)3 C LR 233, Scapoulhsand Others ν Republic

(1984)3 CLR 554, Thalassinos ν Republic

(1973)3 CL R 386, Chnstoudtas ν Republic

(1984)3 CLR 657, 20 Michaeland Another ν PSC

(1982)3CLR 727, Kramvisand Othersν PSC

(1986)3 CLR 1243, Papapetrou ν Republic,2 R S C C 61, Republicv Louca and Others

(1984)3 C LR 241, Josephin ν Republic

(1986)3 C LR 111. 25 TheBoardfor RegistrationofArchitectsand CivilEngineers ν Kynakides

(1966)3 C LR 640, Charalambousν Republic

(1986)3C LR 557, Frangoulidesν Republic

(1966)3 CLR 676, 77ie/\ftomey-Genera/ ν Ibrahimand Others,1964 C LR 195, Apostohdes and Others ν TheRepublic

(1982)3 C LR 928, Basdassananv Sectary^uAoniyo/Cyprus

(1968)3CL R 736, Poudrosv Cyprus TelecommunicationsAuthonty

(1970)3 C L R 281, 1148 30 3 C.L.R. Kyriacouv.Republic Theodondes ν Ploussiou

(1976)3 C.L R.319, Aloupasv TheNationalBank

(1983)1 C L R 55, Presidentof theRepublicν TheHouse otRepresentatives

(1986)3 C L.R 1439, 5 Solomou ν Republic

(1984)3 CLR533, Makndesv Republic

(1984)3CLR677; Androchsν Republic

(1985)3CLR11, Pastellopoulosν Republic

(1985)2C LR 165; Cyprus Tounsm Organizationν Hadjidemetnou

(1987)3 CL.R.780 Recourse. 10 Recourseagainstthedecisionoftherespondenttopromotethe interested parties to the post of Conservator of Forests in preference andinsteadoftheapplicant K.Talarides, for theapplicant. S.Matsas, for therespondent. 15 Cur.adv. vult P1KISJ. read the following judgment. Kyriacos Kyriacou, a ForestRanger,servingintheForestryDepartment,challengesthe appointmentofT.Tsintides andChr.Alexandrou, tothepostof Conservator ofForestsandseeksby thepresentproceedings the 20 annulment of the decision for wrongful exercise of the discretionarypowers ofthePublicService Commission (hereafter referred to as theCommission), for illegal composition of the Departmental Committee and finally for reasons of unconstitutionalityofs.4

(3)of thePublicService Law (33/67). 25 Inthesubmission ofcounsel for theapplicant thetermsunder whichmembersoftheCommissionserve,deprivethebodyofthe safeguards ofindependence envisaged bythe Constitutionasa prerequisite for the exercise of the powers vested in the Commission (PartVII, Chapter1,Constitution of theRepublicof 30 Cyprus). ForthefillingofthetwovacantpostsofConservatorofForests, first entrypost,therewere 14applicants includingemployees of theForestryDepartmentTheDepartmentalCommitteethat was 1149 PHd*J. Kyriacouv.Republic

(1987)set upunder regulations madebythe CouncilofMinisters*made a preliminary assessment ofthe merits andqualifications ofthe candidates leading to therecommendation of eight of them as suitable forappointment. Amongst them were the two interested parties and the applicant. Applicant and one of the interested 5 partieswere rated as«VeryGood»,whereasthesecond interested partyTsintideswas assessed as«Excellent». TheCommission interviewed therecommended candidateson 8th March, 1985 inthepresence ofthe Director ofthe Forestry Department. According to his assessment the candidates most 10 suitable for appointment were T. Tsintides (first) and Ch. Alexandrou (second). TheCommission tooarrived atthe same conclusion respecting the merits of the candidates and in consequence proceeded toappoint theinterested parties to the twovacant positions. 15 One ofthe complaints oftheapplicant isthat theDirectorin evaluating thesuitability ofapplicant toappointment omitted to make reference to an academic qualification that amounted, in applicant'sview,toapostgraduate diploma conferring onhimthe advantage of the second paragraph of the scheme of service 20 wherebyapostgraduatequalification orexperienceacquired after a degree wasan advantage forappointment. Irrespective of the soundnessofthiscontention the omission, ifany,didnotleadthe Commission to a misconception of the qualifications of the applicant;allthedatarelevanttohisqualifications werebeforethe 25 Commission. Onreviewofthematerialbefore theCommission,we conclude it was reasonably open to the Commission to choose the interested parties asthecandidates best suited for appointment. Moreover,thereasoningofthedecisionisnotvulnerabletobeset 30 asideonanyground.TheCommission madeproperevaluationof thematerial before itand wasguided inarrivingatitsdecision by thecriteriaenvisagedbythelawandrulesofsound administration. Another ground advanced insupport ofthe annulment is the omission ofthe Commission toattach specific importance tothe 35 fact that the applicant, unlike Chr. Alexandrou, wasatthe timeof theselection,amember ofthePublicService. Mr.Talarides invoked insupport theprovisions ofReg. H.1.2 of the General Orders thatprovide «otherthingsbeingequal » "Regulationgoverning thesetting up, thecompetence andfunctioning ofDepartmental Committeesmade unders. 36oi'ThePublicServiceLaw. 1150 3 C.L.R. Kyriacouv.Republic Pikle J . preference should be given topersons already intheservice. This is not a decisive factor for the filling of a first entry post. The creation of first entry posts is primarily intended to broaden the basis of selection while the principle of equality entrenchedin 5 Art. 28 of the"Constitution binds the Administration to avoid distinctions among citizens except as objectively justified by the facts*. Equally untenableisthecontentionthattheCommissionought to have ignored confidential reports as matenal relevant for the 10 assessment ofthe meritsofT.Tsintidesforthereasonthattheyhad been prepared on a six monthly basis. The contentof thereport was equally informative of the value of theservices of the officer reported upon as the data set out inannual reports;and novalid objection canbe raised onthataccount**.Nordoesthesuggested 15 seniority of the applicant over T. Tsintides constitute a valid ground for the annulment of the decision. Seniority in the accepted sense is nota considerationrelevant tothefillingof first entry post.Ifitwere otherwise theprinciplebehindthecreationof first entry post would be defeated. 20 Furthermore, applicant impugns the validity of the regulations governing the setting up of Departmental Committees. In the submission of Mr. Talarides the regulations were enacted in opposition to the provisions of the empowering law, specifically those of s. 36 of Public Service Law (33/67). Section 36 confers 25 power to the Council of Ministers « to set up departmental committees and regulate their competence and functioning». It has been decided that the establishment of Departmental CommitteesdoesnotusurpthecompetenceoftheCommissionin view of their advisory character***. Other decisions of the 30 SupremeCourtestablish thatthesubject regulations comewithin the framework of the enabling Law (33/67) ai.d are compatible with its provisions****. The proposition put forward by the applicantisthatthepower of theCouncilofMinistersislimitedby s. 36 tothe setting up of ad hoc Departmental Committeesas an 35 administrative measure and that the law does not bestow *Demetra CostaPapantomou and Othersν Republic

(1968)3CLR 233 "Scapoullis andOthersν Republic

(1984)3 C L R 554 "'See, inter aha, Thatassmosν Republic

(1973)3 CLR 386, Ck.&toudfas ν Republic

(1984)3CLR 657. ""Michael andAnother ν PSC.

(1982)3CLR 727, KramvisandOthers v.PSC

(1986)3CLR 1243 1151 PikUJ. Kyriacouv. Republic

(1987)regulatory power of the enactment of rules institutionalizing the composition of Departmental Committees. Though the wording of s. 36

(1)(33/67) cannotbe commented foritsclarity, nevertheless judged asawhole itdoes notimpose the limitations suggested by applicant. The legislature in essence 5 leaves matters referable to the establishment and functioning of Departmental Committees to the discretion of the Council of Ministers; a competence compatible with the general framework ofthepowers oftheCouncilof Ministers.Acontraryinterpretation would tantamount to bestowing on the Council of Ministers 10 administrative functions in antinomy to the Constitution that renderstheCouncilof Ministerstheparexcellence policy organ of the Executive. I do not espouse the view that the clause of the regulations whereby Departmental Committees are subject to ministerial 15 control offends the constitutional demarcation of thepolitical and administrative power. The Minister does not take part in Departmental Committees.Thefunctions assignedtotheMinister constitute an aspect of executive power referable in accordance with Papapetrou v. Republic*to thesphere of competence of the 20 Council of Ministers, the exercise of which has been delegated to Ministers. The dismissal of the aforementioned grounds supporting the application for annulment makes inevitable** examination of the constitutionality of the provisions of s. 4

(3)of Law 33/67 in order 25 to decide whether the Commission was set up and functions as a valid constitutional organ. Constitutionality ofs. 4

(3)of the PublicService Law - 33/67 Relying upon dictaof theCourtinthecase of Republic v. Louca and Others***and observations of Triantafyllides, P., in the case 30 of Josephin v. Republic****,Mr.Talandes invited the Court to declare unconstitutionaltheprovisions ofs.4

(3)of Law33/67and consequently declare theCommissioner tobe anorgan set upand functioning outside the constitutional framework. *2RSCC 61 **TheBoardforRegistration ofArchitects andCtvilEngineers ν ChnstodoulosKynahdes

(1966)3C.LR640;Chaialambousv Republic

(1986)3C LR 557 "•(19e4)3CLR 241 •"•

(1986)3CLR III 1152 3C.L.R. Kyriacouv.Republic Plkla J. Section 4

(3)of the law confers power on the President of the Republic toterminate at anytime theservices of any member of theCommission on groundsofpublicinterest. Comparison ofthe provisions of the subsection of the law in question with thoseof 5 Art.124.5oftheConstitution, regulatingthetermsand conditions of service of the Chairman and members .of the Public Service Commission leads inexorably to the conclusion that the relevant provisions of the law and the Constitution are incompatible; in particular, the pertinent provisions of the law cannot be 10 reconciled with the institutional safeguards stipulated by the Constitution for the entrenchment of the independence of members ofthe body. Art. 124.5of the Constitution provides: 15 «Amember of the Commission shall not be removed from office except on the likegrounds and inthe like manner asa Judge oftheHighCourt». The service of a Judge of the Supreme Court cannot be terminated except for the reasons specified in Art. 153.7 and in accordance with the procedure specified in Art. 153.8 of the 20 Constitution isobserved.Termination oftheservicesofamember oftheSupremeCourtisonlypermissibleforreasonsofphysicalor mental incapacity or for improper conduct so declared by the Supreme Council of Judicature injudicial proceedings instituted forthe purpose. 25 Not only s. 4

(3)is contrary to the terms and conditions of members of the Commission laid down in the Constitution, but moreover defies the constitutional separation between administrative and political authority. The division between the two branches of executive power was proclaimed to be a 30 fundamental aspect of the Constitution inthe decision of theFull Bench in Frangoulidesv. Republic*, determinative of the sphere of competence of political authority on the one hand and the Administration onthe other. Inthe case of Louca (supra)the majority ofthe membersofthe 35 SupremeCourtdrewattention tothe factthatprima facie thereis a conflictbetween theprovisionsofs.4

(3)andthoseofArt. 124.5 of the Constitution and invited the appropriate authorities of the •<1966}3C.L.R 676 1153 PlkleJ. Kyriacouv.Republic

(1987)Republic to examine the matter the sooner intheinterestof constitutionalorder Itmustbe said thatthoseobservations arenot partof theratio ofthemajonty decision inviewofthefactthatthe appeal was abandonedafter settlementoftheclaimof membersof theCommission whoweredismissed pursuanttotheprovisions of 5 s 4

(3)Nonetheless, the dicta are persuasive as tothe terms and conditions and generally the framework within which the Public Service Commission should function In a separate minonty judgment, I declared that itwas imperative that the constitutionality of the provisions ofs 4

(3)10 should be probed and thereupon I examined the matter and concluded that the provisions of s 4

(3)of Law33/67 are incompatible with those ofArt 124 5 and on that account the decision ofthe President terminating the services ofmembers of theCommission was pronouncedunconstitutional 15 In the case ofJosephin (supra),Tnantafyllides, P., underlined the need for examination of the constitutionality of the provisions of s. 4

(3)thesoonest possible inordertoremove doubts affecting the functioning of a fundamental institutionof thepublic service Itis implicit from the dicta of theSupreme CourtintheCase of 20 Louca (majonty decision) that though the composition of the Commission set up undertheprovisions of Law 33/67 is different from that contemplated by theConstitution (Art 124 1), the institutional framework within which theCommission should function is none otherthanthatoutlined inthe Constitution 25 Abasic objective of theConstitutionistoentrenchthemembers of theCommissionvis-a-vispoliticalpower by assunng secuntyof tenure of their post dunng the duration of their appointment Conferment of power onthePresident of the Republic,the foremost vesteeof politicalpower, toterminatetheirappointment 30 directly defies the pertinentprovisions of the Constitutionas well as theseparation between political and administrative power ccitemplated by theConstitution Aseriesof decisions* of theSupreme Courtrecognizes thatthe Commission is notthe same body as the Public Service 3 5 Commission as defined inthe Constitution owing to different numencalcompositionof thetwobodies What emerges from the *See. interaha, Bagdassananν ElectncityAuthontyofCypms

(1968)3CLR 736, Poudros ν Cyprus Telecommunications Authonty

(1970)3CLR 281, Theodondes ν Ploussiou il976)3CLR 319 1154 3 C.L.R. Kyriacouv.Republic PtldaJ. caselaw is that the limitation of the numerical strength of the Commission from 10members to5, provided for by Law33/67, does not render the Commission an unconstitutional organ. The numerical strength of the Commission contemplated by the 5 Constitution, 10 members, wasinextricably bound up with those provisions of the Constitution that collapsed with the withdrawal of the Turkish members of the Commission. The Public Service Law (33/67) isfounded exclusively on the «lawof necessity» and aimstogaugethegapleftbythedepartureoftheTurkishmembers 10 of the Public Service Commission. As a measure of necessity it cannot but be reconciled with the jurisdictional framework provided by the «law of necessity». The «law of necessity» in its judicial acceptation justifies the adoption of legal measures not contemplated by the Constitution only to the degree and extent 15 they are essential for the sustenance of the functioning of the Commission that collapsed with the withdrawal of Turkish members. The need to sustain constitutional order and the institutionsenvisaged therebybyrecoursetothe«lawofnecessity» inconsequence oftheeventsof 1963-1964wasacknowledgedby 20 the Supreme Court in the case of 77ie Attorney-General v. Ibrahim and Others*. The doctrine of the «law of necessity» as explained in the above case is an extraordinary legal measure, invocation ofwhich can onlybejustified tothedegree and extent that the necessity mandates. 25 In the case of Apostolides and Others v. The Republic** it is clarified thatthe«lawofnecessity»isnotanextra-judicial measure but an inseparable part of the armoury of the law for the sustenance of constitutional order.Itprovidesthespringboard for the entrenchment of legal order and the rule of law. This is the 30 position emerging from the decision of the Supreme Court inthe caseof Ibrahim(supra)andthatoftheFullBench ofthe Supreme Court in Aloupas v. The National Bank***. As I explained in the case of Apostolides (supra) and repeated in the case of President of the Republic v. The House of Representatives**** 35 «Recourse to the Maw of necessity', is permitted only when constitutional order is threatened and the functioning of fundamental institutions of the State». As I had opportunity to *

(1964)C.LR 195 "

(1982)3CLR. 928. *"

(1983)1C.LR55. ""

(1986)3CLR. 1439 1155 PttuaJ. Kyriacouv.Republic

(1987)point out in previous judicial decisions «law of necessity» constitutes the reserve power ofthe lawfor the entrenchmentof constitutional order and not a means of bypassing limitative provisionsoftheConstitution orthestatuelaw. The competence and institutional framework of the Public Service Commission 5 were examined exhaustively inthecasesof Solomou v. Republic and Makrides and Another v. Republic*. Itwas found that apart from the differentiation made in the numerical strength of the Commission, no need aroseandnone couldbejudicially justified for deviation from the constitutional framework subject to and 10 withinwhichthePublicServiceCommissionshouldfunction. The decision of the Full Bench inthe case of Androclis v. Republic** providedaddedaffirmation thatitisnotpermissibletodepart from the Constitution in the face of restrictive legislative provisions. Consequently, in defining the class of public servants the Court 15 wasguided by the provisionsofArt. 122 of the Constitution and notthose ofs.2 of thePublicServiceLaw(33/67). ThedecisionoftheFullBenchoftheSupremeCourtinthecase of Pastellopoulos v. Republic***isof especial importance in the determination of thepremise ofthe«lawofnecessity».Itwasheld 20 thatalthough theeventsof 1963-1964offered justification for the establishmentofaMilitaryCourt,theCourtcouldneitherbesetup nor function outside the constitutional framework governing the exerciseofjudicialpower.Inmuchthesamewayandbythesame processofreasoning, itwaspermissibleforthelegislaturetomake 25 provision for the replacement of the Public Service Commission thatceasedtofunction asa resultof theeventsof 1964inorderto ensure the functionability of an important institution of the state. But,neitherthecompetencenorthelegalframework withinwhich the Public Service Commission should function could be other 3 0 thanthosespecified bytheConstitution.Norhassuggestion been made that any necessity arose to depart from the constitutional framework other than provide for the re-establishment of the Commission after thedeparture ofTurkish members. The recent decision ofthe FullBench oftheSupreme Courtin 35 the case of Cyprus Tourism Organizationv.Hadjidemetriou**** *{1984)3CLR.533;

(1984)3C.LR.

1. ~{1988)3C.LR.ll. —1198512CL&
2. •~"a9B7)3CUl780 1156 3C.L.R. Kyriacou«.Republic POdaJ. leaves the constitutionality of s. 4

(3)of Law33/67 open, aswell asthe constitutionality of the PublicService Commission. Compliancewithconstitutionalprovisionsthatgoverntheterms of service of the members of the Commission isof fundamental 5 importance for the safeguard of the independence of the Public Service Commission. Constitutional order in the domain of the public service isbound upwith the institutional independence of theCommission. Byprovidingforthe separation ofpolitical from administrative power, the constitutional legislators intended to 10 rendermembersofthePublicServiceimpersonal functionariesof the state trusted with the diachronic mission to applythe lawand rules of sound administration. If it was acceptable for the legislaturetoupsettheconstitutional framework of independence of the Public Service Commission by a like amenity, they could 15 upsettheconstitutionalframework ofindependence ofthejudicial power. The Constitution envisages precisely the same prerequisitesand procedure forthe termination oftheservicesof JudgesoftheSupremeCourt(Articles113.2,7,8and 153.2,7,8) as those of the Chairman and Members of the Public Service 20 Commission. Mere contemplation of such a possibility revealsin their magnitude the dangers to constitutional order from transgression or circumvention of constitutional dictates affecting the independence ofvitalinstitutionsofthe state. The terms of service laid down in s.4

(3)of the Public Service 25 Law(33/67) underwhichthe membersoftheCommissionserve, are contrary to the Constitution and deprive the body of the attributes of independence laid down in the Constitution, as a prerequisite for the exercise of the competence conferred on the Public Service Commission by the Constitution. The exerciseof 30 the power vested by the Constitution to the Public Service Commission isinextricablytied tothecomposition and serviceof its members in accordance and subject to the provisions of the Constitution. Stripped of the safeguards of independence contemplated by the Constitution, nobody can exercise the 35 powers and competence vested in the Public Service Commission.Consequently, theCommission thatwassetupand functions unders.4andspecificallytheprovisionsofsubsection 3 ofthesame provision oftheLaw(33/67),arenotconsonantwith relevant constitutional provisionsand on thataccount they could 40 notexercisethefunctions vestedbytheConstitutioninthePublic Service Commission. Therefore, I conclude that the sub Judlce 1157 Pun*J· Kyriacouτ.Republic

(1987)decision wastakenbyan incompetentbody andonthataccount it is declared null andvoid pursuant totheprovisions ofArt, 146.4(b) oftheConstitution. Subjudiredecision annulled 1158 5