clr/1987/1987_3_1867.pdf

(1987)3Α.Α.Δ. 1092, Παπαμιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1987)3Α.Α.Δ. 1113, καιΣτυλιανίδης ν. Δημοκρατιας

(1987)3Α.Α.Δ. 1123, διακρίνονται από την παρούσα υπόθεση. Δημόσιοι υπάλληλοι —Προαγωγές—Δικαστικός έλεγχος—Εφαρμοστέες αρχές. Δημόσιοι υπάλληλοι —Προαγωγές — Έκδηλη υπεροχή—Βάρος αποδεί­ ξεως —Βαρύνει τον αιτούντα. 15 20 Με τηνπαρούσα Αίτηση Ακυρώσεως ο αιτών ζητά την ακύρωση της προαγωγής των ενδιαφερομένων προσώπων στη θέση Ανώτερου Γεωργικού Λειτουργού. Οι κύριοι λόγοι, πάνω στους οποίους βασίζει τηνυπόθεση τ ο υ ο αιτών, είναι: (α) Κατά παράβαση τ ω νκανονισμών οι εμπιστευτικές εκθέσεις γΓαυτόν για τ αχρόνια 1972,1973 και 1974 είχαν συνταχθεί από υπάλληλο, που κατείχετην (διαθέσημεαυτόν, (β)Εσφαλμέναη Ε.Δ.Υ.εθεώρησεπως ένα από τ α ενδιαφερόμεναπρόσωπα είχε μετα­ πτυχιακή εκπαίδευση ενόςέτους,(γ)Οαιτών υπερτερείat προσόντα έναντι τριών από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. 1867 KprUcoa v. RcpabHc

(1987)To Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τηνΑίτηση Ακυρώσεως, αποφάσισε:

(1)Ηετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων για τ α χρό­ νια 1972,1973,1974 διέπεται από τους κανονισμούς, πουίσχυαν πριν από την εγκύκλιο 491/79.ΜελέτητωνΓενικώνΔιατάξεων και ιδιαίτερα των διατάξεων Η/2.8 και 11/2.9οδηγεί στο συμπέρασμα πωςοαξιολο- 5 γών λειτουργός πρέπει ναείναι τουλάχιστον κατά ένα βαθμό ανώτε­ ρος τ ο υ αξιολογουμένου. Ό μ ω ς , στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχαν ενώπιον τηςΕπιτροπής οι παρατηρήσεις τ ο υ προσυπογράφοντος λειτουργού, που διαφωνούσε με τον αξιολογούντα λει­ τ ο υ ρ γ ό , και οι κατά παράβαση τ ω νκανονισμών εμπιστευτικές εκθέ- 1 0 σεις αφορούσαν έτηπολύπριν από τις επίδικες προαγωγές. Γι' α υ τ ό ούτε μπορεί να λεχθήότιηΕ.Δ.Υ. παρέλειψε να διεξαγάγει την δέουσα έρευναν ούτε ότι ηπαρατυπία ήταν ουσιώδης.

(2)Καθ' όσον αφοράτ ο θέμα τωνπροσόντων οισχετικές αποφά­ σεις της Ε.Δ.Υ. μπορούσαν εύλογα ναληφθούν. 15

(3)Τοβάρος αποδείξεως έκδηλης υπεροχής τ ο υ αιτούντος έναντι των ενδιαφερομένων προσώπων βαρύνει τ ο ν αιτούντα, που στην περίπτωση αυτή απέτυχε να αποδείξει κάτι τέτοιο. Απόρριψη της Αιτήσεως Ακυρώσεως. Δεν εκδίδεται διαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενες 20 αποφάσεις: Δημοκρατία ν. Αργυρίδη

(1987)3Α.Α.Δ.1092, Παπαμιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1987)3Α.Α.Δ.1113, Στυλιανίδης ν.Δημοκρατίας

(1987)3Α.Α.Δ.1123, Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(1980)3Α.Α.Δ.437, Λειβαδάς ν. Δημοκρατίας

(1985)3Α.Α.Δ.506, Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας 25

(1985)3Α.Α.Δ.2652, Κωμοδρόμου ν. Δημοκρατίας

(1985)3Α.Α.Δ.2250, Κολοκοτρώνης ν. Δημοκρατίας

(1980)3Α.Α.Δ.418, Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας

(1970)3Α.Α.Δ. 257, 30 Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(1976)3Α.Α.Δ.74, Ικαπουλλής ν. Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ.554. (ThisUenEnglish translationofthe Editorial note). PubbcOfficers — Promotions —Confidentialreports— The Regulations inforce as regards theirpreparation prior to the circular 491/79 — The reporting 186^ 35 3 C.L.R. 5 10 KyiUccM *. Bcpvbttc officer should have been by at least one degree superior to the officer concerned — However, in the circumstancesof this casecontravention of suchrulecouldnot leadto the conclusionthatrespondents failedtocarryout a due inquiry— Theuregulantycannot be consideredas a material one — Repubhcv Argyndes

(1987)3CL.R 1092,Papamichaelv Republic

(1987)3 CLR 1113 and Styliamdes ν Republic

(1987)3 CLR 1123, distinguished Public Officers— Promotions— Judicialcontrol— Pnnciplesapphcable Public Officers — Promotions — Burden of proving striking superiority of applicantvisavis the interestedparties— Restson applicants shoulders Bymeansof thepresent recourse theapplicantimpugns thevalidity ofthe promotion of the interested partiestothepost of SeniorAgncultural Officer 15 20 25 30 The main complaints of the applicant are (

1. a)In contravention of the Regulations hisconfidential reportsfor theyears 1972,1973 and 1974 were prepared by an officer, holding the same post as the applicant, (
2. b)The respondents erred inconsidenng thatoneof theinterestedparties possessed the qualification of one year's post graduate studies, and (c)The applicant possessed supenorqualifications tosome of theinterested parties Held, dismissing the recourse

(1)The preparation of the confidential reportsfor theyears 1972,1973 and 1974 was governed by theRegulations, which were inforce pnortoCircular491/79 Study of such regulationsand particularlyofGeneralOrders11/2 8and11/2 9leadstotheconclusionthatthe reporting officer should be supenor by at least one degree to the officer concerned However, in this case there were written observations on the confidential reports made by the countersigning officer, who disagreed with the reporting officer Moreover, the confidential reports made in contravention of the aforesaid rule concerneda penod of time much before the sub judice decision Inthecircumstancesitcannotbe said eitherthatthe respondents failed to carry out a due inquiry or that the irregularity was a material irregularity

(2)As regards the issue of thequalifications, itwas reasonably opentothe respondentCommissiontoreachtheconclusionitdid

(3)Theburden of proving applicant's striking superiority totheinterested parties rests on applicant's shoulders Inthis Instancetheapplicant failed to discharge such aburden Recoursettarnisstd No order as tocosts. Casesreferred to. Repubikv.Argyrides {1987)3 CLH 1092; 40 r^wntdiMiKApufalic(19e7)3C.LR.1113, 1869 KyrUco« v. R«p«bUc

(1987)Styiiamdesv Republic

(1987)3C L R 1123, Chnstou ν Republic

(1980)3 C L R 437. Uvadas ν Republic

(1985)3 C L R 506 Tnemfsfoc/eousν Republic

(1985)3C L R 2652 Kolokotroms ν Republic

(1980)3 C L R 418, 5 Ceorghiades ν Republic

(1970)3 C L R 257. Ceorghiou ν Republic

(1976)3 C L R 74. Skapouhs ν Republic

(1984)3 C L R

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση 10 με την οποία τ α ενδιαφερόμενα πρόσωπα προήχθησαν στην μόνιμη θέση Ανώτερου Γεωργικού Λειτουργού στο Τμήμα Γεωργίας αναδρομικά από 15Δεκεμβρίου, 1981 αντί τουαιτητή. Α. Χαβιαράς, δια τον α ι τ η τ ή . Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της δια τους καθ' ων η αίτηση. 15 Δημοκρατίας, Κ. Χρυσοστομίδης και Α. Ταλιαδώρος, δια ενδιαφερόμενον πρόσωπο Φ. Μιχαηλίδη. Π. Πετράκης, δια ενδιαφερόμενο πρόσονττο Π. Μάρκου. 20 Cur. adv. vult. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ανέγνωσε την ακό­ λουθη α π ό φ α σ η . Η παρούσα προσφυγή στρέφεται εναν­ τίον της απόφασης της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας, ημερομηνίας 27 Μ α ρ τ ί ο υ 1985, με την οποία προήχθησαν, 25 αντί τ ο υ α ι τ η τ ή , δέκα άλλοι υπάλληλοι στη μόνιμη θέση Ανώτερου Γεωργικού Λειτουργού στο Τμήμα Γεωργίας, αναδρομικά α π ό 15Δεκεμβρίου
2. Κατόπιν αδείαςτ ο υ Δικαστηρίου ο δικηγόρος τ ο υ α ι τ η τ ή απέσυρε την προσφυγή εναντίον της προαγωγής των 30 ενδιαφερομένων προσώπων Γ. Αγρότη και Κ. Φωκά και γΓ αυτό ηπροσφυγή αναφορικά μετ α πρόσωπα α υ τ ά απορ­ ρίφθηκε ως αποσυρθείσα. Τα ονόματα των υπολοίπων 1870 3C.LB. Kyrtacoav.R«pabUc TrUatafyfBd·*P. οκτώ ενδιαφερομένων προσώπων αναφέρονται στον Πίνακα «Α» που επισυνάπτεται στην προσφυγή. Η επίδικη απόφαση της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας είναι το προϊόν της επανεξέτασης από την Επιτροπή τ ο υ 5 θέματος της πλήρωσης δέκα κενών θέσεων Ανώτερου Γεωργικού Λειτουργού στο Τμήμα Γεωργίας μετά από την ακύρωση από το Ανώτατο Δικαστήριο απόφασης της Επι­ τροπής, ημερομηνίας 30 Νοεμβρίου 1981, αναφορικά με προαγωγές στην εν λόγω θέση (βλ. Σωτηριάδου εναντίον 10 Δημοκρατίας,

(1985)3Α.Α.Δ.300). Κατά την επανεξέταση της υπόθεσης η Επιτροπή ενήρ­ γησε μεβάση τ ο νομικό και πραγματικό καθεστώςτ ο οποίο ίσχυε κατάτον χρόνο τηςαποφάσεωςτηςπου ακυρώθηκε. Κατά την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων η 15 Επιτροπή έλαβε υπόψη τ α στοιχεία τ α οποία περιείχοντο κατά τον ουσιώδη χρόνο στους προσωπικούς φακέλλους τους και τους φακέλλουςτων εμπιστευτικών εκθέσεων γι' αυτούς, τ ο πόρισμα της Τμηματικής Επιτροπής και τις κρί­ σεις και συστάσεις τ ο υ Αβραάμ Λούκα, Διευθυντή τ ο υ Τμή20 ματος Γεωργίας από 1 Αυγούστου 1976, και Αναπληρωτή Γενικού Διευθυντή τ ο υ Υπουργείου Γεωργίας και Φυσικών Πόρων από 1 Φεβρουαρίου 1985, ο οποίος είχε κληθεί να παραστεί γιατον σκοπό α υ τ όστη συνεδρία της Επιτροπής. Με βάση όλα α υ τ ά τ α στοιχεία επέλεξε κατ' αρχήν γισ 25 προαγωγή εννέα από τους υποψηφίους τους οποίους έκρινεότι υπερείχαν των υπολοίπων και γιατ η δέκατηθέση α φ ο ύ έκαμε ιδιαίτερη σύγκριση ανάμεσα στο ενδιαφερό­ μενο πρόσωπο Μιχαηλίδη, τον α ι τ η τ ή και ένα άλλο υπο­ ψ ή φ ι ο έκρινε ως καλύτερο τον Μιχαηλίδη α φ ο ύ έλαβε 30 υπόψη τ η συνολική εικόνα αξιολόγησης τους όπως προ­ κύπτει από τις εμπιστευτικέςεκθέσεις. Στο τέλος η Επιτροπή μεβάση τ ο σύνολο των καθιερωμέ­ νων κριτηρίων (αξία, προσόντα και αρχαιότητα) έκρινεότι τ α ενδιαφερόμενα πρόσωπα υπερείχαν των άλλων υποψη35 φίων και τους προήγαγε στη θέση Ανώτερου Γεωργικού Λειτουργού, αναδρομικά από 15Δεκεμβρίου 1981, δηλαδή από την ημερομηνία που είχαν γίνει προηγουμένως προα­ γωγές μετην ακυρωθείσα από τ οΔικαστήριο απόφαση της Επιτροπής ημερομηνίας 30Νοεμβρίου 1981. 1871 TriantafVUlde· P. Kyriacou v. Republic

(1987)Ο δικηγόρος τ ο υαιτητή υπέβαλε, μεταξύ άλλων, ότιη Επιτροπή προέβη σεπλημμελή έρευνα τ ο υ θέματοςτων εμπιστευτικών εκθέσεωντ ο υ αιτητήγιατίπαρέλειψενα επι­ σημάνει, αφενός,ό τ ιοι εμπιστευτικές τ ο υ εκθέσειςγια τ α χρόνια 1972,1973και 1974είχαν συνταχθεί, κ α τ ά παράβαση 5 της διαδικασίας γ ι ατηνσύνταξη των εμπιστευτικών εκθέ­ σεων, α π ό την Α. Σωτηριάδου, η οποία κατείχε την ίδια θέση Γεωργικού Λειτουργού, 1ηςΤάξεως, με τον α ι τ η τ ή μετά τ η ν προαγωγή τ ο υστη θέση α υ τ ή στην 1 Απριλίου 1972, κ α ι , α φ ε τ έ ρ ο υ , ότιτην. 1 Οκτωβρίου 1970 ο αιτητής 10 είχε στείλει στην Επιτροπή επιστολή μετην οποία ισχυριζό­ ταν ό τ ιη Α. Σωτηριάδου ήταν προκατειλημμένη εναντίον του. Η ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων για τ α υπό συζήτηση χρόνια ερυθμίζετο από Γενικές Διατάξεις 15 που κ α τ α ρ γ ή θ η κ α ν μετά την έγκριση από τ ο Υπουργικό Συμβούλιο νέων Κανονιστικών Διατάξεων περί ετοιμασίας και υποβολής Εμπιστευτικών Εκθέσεων περί Δημοσίων Υπαλλήλων (βλ. Εγκύκλιο Αρ. 491, ημερομηνίας 26Μ α ρ τ ί ο υ 1979). 20 Από προσεκτική μελέτη των Γενικών Διατάξεων, και ιδιαίτερα τ ω ν κανονισμών ΙΙ/2.8 και ΙΙ/2.9, και παρόλον που σ'αυτές6εν υπάρχει ησαφήςπρόνοια τ ο υ κανονισμού 4

(6)τ ω ν νέων Κανονιστικών Διατάξεων τ ο υ 1979ο οποίος προβλέπει ό τ ι οαξιόλογων λειτουργόςπρέπει ναείναι του- 25 λαχιοτον κ α τ ά έναβαθμό ανώτερος τ ο υ αξιολογουμένου υπαλλήλου συνάγεται τ ο συμπέρασμα ό τ ι εφόσον αξιόλο­ γων λειτουργόςέπρεπε ν αείναι ο Προϊστάμενος Τμήματος ή ανώτερος λειτουργός στον οποίο είχε ανατεθείη ευθύνη α υ τ ή α π ό τον Προϊστάμενο, ο λειτουργός αυτός θ αήταν 30 κατά κανόνα τουλάχιστον κ α τ ά ένα βαθμό ανώτεροςτων υπαλλήλων τ ο υ ς οποίους θ α αξιολογούσε. Ι ε νεώτερες αποφάσεις τ ο υ Δικαστηρίου στις οποίες ζητήθηκε η ακύρωση τ ω ν επιδίκων διοικητικών αποφά­ σεων λόγω παρέκκλισης α π ό τις σαφείς πρόνοιες των 35 Κανονιστικών Διατάξεων τ ο υ 1979 γ ι ατην σύνταξη εμπι­ στευτικών εκθέσεων (βλ. Δημοκρατία εναντίον Αργυρΐδη, Αναθεωρητική Έφεση Αρ.678, απόφαση ημερομηνίας 11 Ιουνίου 1987*, Παττσμιχαήλ εναντίον Δημοκρατίας, υπό•<1987)3ΑΛΑ.

1. 1872 3C.L.R. 5 Kyrtacouv.Republic Triantafyllidft· P. θέση Αρ. 807/85,α π ό φ α σ η ημερομηνίας 29 Ιουλίου 1987*, και Στυλιανίδης εναντίον Δημοκρατίας, υπόθεση αρ. 626/ 85, απόφαση ημερομηνίας 25 Αυγούστου 1987)**τ ο Δικα­ στήριο αποφάνθηκε ό τ ι η μη αυστηρή εφαρμογή των Διατάξεων αυτών ισοδυναμεί με παρανομία και συνεπάγεται άνιση μεταχείριση των υπαλλήλων κ α τ ά παράβαση τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ 28 τ ο υ Συντάγματος και γ ι ' α υ τ ό οδηγεί σε ακύ­ ρωση της αποφάσεως που βασίστηκε σε τέτοιες παράτυ­ πες εμπιστευτικέςεκθέσεις. 10 Στην συγκεκριμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τις εμπιστευτικές εκθέσεις τ ο υ α ι τ η τ ή για τ α χρόνια 1972,1973 και 1974 ο Διευθυντής τ ο υ Τμήματος Γεωργίας, ως προσυ­ πογραφών λειτουργός, διαφωνούσε μετην αξιολόγηση της Σωτηριάδου, ως αξιολογούντα λειτουργού, για την από15 δόση τ ο υ α ι τ η τ ή σε διάφορουςτομείς και οι απόψεις τ ο υ είναι εκτεταμένα καταχωρημένες στις εμπιστευτικές εκθέ­ σεις τ ο υ α ι τ η τ ήγια τ α χρόνια εκείνα.Η διαφωνία α υ τ ή είχε εκφραστεί και για την αξιολόγηση τ ο υ α ι τ η τ ή σε προηγού­ μενα χρόνια και,όπως προκύπτει από τον προσωπικό τ ο υ 20 φάκελλοόταν ο αιτητής είχε προαχθεί στις 12 Ιουνίου 1972 σε Γεωργικό Λειτουργό 1ης Τάξεως, η Επιτροπή, μετά από σχετική επιστολή τ ο υ Διευθυντή τ ο υ Τμήματος Γεωργίας, εβάσισετην προαγωγή τ ο υ στην αξιολόγησητ ο υ Διευθυντή τ ο υ Τμήματος ως προσυπογράφοντα λειτουργού. 25 Τόσον ο προσωπικός φάκελλος τ ο υ α ι τ η τ ή όσον και ο φάκελλος των εμπιστευτικών εκθέσεων τ ο υ ήταν ενώπιον της Επιτροπής και η Επιτροπήπρέπει να είχε υπόψη τηςτ ι ς απόψεις τ ο υ Διευθυντή τ ο υ Τμήματος όπως αυτές είναι καταχωρημένες στις σχετικέςεκθέσεις. 30 Επίσης δέον να σημειωθεί ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις για τον α ι τ η τ ή για τ α χρόνια 1972,1973 και 1974,όπου αξιό­ λογων λειτουργός ήταν η ομοιοβάθμιός τ ο υ Σωτηριάδου, αφορούσαν χρόνια πολύ πρίν την επίδικη προαγωγή που έγινε τ ο
2. 35 Δεν μπορώ ως εκ τ ο ύ τ ο υ να δεχθώ ότι η Επιτροπή παρέ­ λειψε να προβεί στην δέουσα έρευνα για τ ο θέματων εμπι­ στευτικών εκθέσεων τ ο υ α ι τ η τ ήούτεό τ ι ηπ α ρ α τ υ π ί α στην *(19β7)3Α.Λ.Δ.Μ
3. **(19Β7)3ΑΛΑ.
4. 1873 TriantafyUldesP. Kyriacouv. Republic

(1987)σύνταξη-των εμπιστευτικών εκθέσεων γι' αυτόν τ ο 1972, 1973και 1974ήταν ουσιώδης ώστε να οδηγήσει σε ακύρωση των επίδικων προαγωγών (βλ. σχετικά Χρίστου εναντίον Δημοκρατίας,

(1980)3 Α.Α.Δ. 437, 448, Αειβαδάς εναντίον Δημοκρατίας,

(1985)3 Α.Α.Δ. 506, 510 και Θεμιστοκλέους 5 εναντίον Δημοκρατίας,

(1985)3Α.Α.Δ. 2652, 2666). Ο ι πρόσφατες αποφάσεις τ ο υ Δικαστηρίου στις υποθέ­ σεις Αργυρίδη, Παπαμιχαήλ και Στυλιανίδη, που αναφέρ­ θηκαν ήδη, αφορούσαν εμπιστευτικές εκθέσειςπου συντά­ χθηκαν με βάση τις νέες Κανονιστικές Διατάξεις τ ο υ 1979, 10 υπό καθεστώς εντελώς διαφορετικό από την παρούσα περίπτωση. Ο συνήγορος τ ο υ αιτητή ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η Επιτροπή επλανήθη όσον α φ ο ρ ά τ α προσόντα του ενδια­ φερομένου προσώπου Π. Καλημέρα και εσφαλμένα τον 15 εθεώρησε ό τ ι έχει την απαιτούμενη, βάσει της παραγρά­ φου

(2)τ ο υ σχεδίου υπηρεσίας, επιτυχή μεταπτυχιακή εκπαίδευση ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους, και επί­ σης ετόνισε ό τ ι , εν πάση περιπτώσει, ο αιτητής υπερτερεί ττο θέματης μεταπτυχιακής εκπαίδευσης τόσον έναντι τ ο υ 20 ενδιαφερομένου προσώπου Π. Καλημέρα όσον και των ενδιαφερομένων προσώπων Π. Αριστοτέλους και Γ. Νεο<λέους. Ό π ω ς φαίνεται από τ ο ιστορικό της υπόθεσης ο Διευ­ θυντής τ ο υ Τμήματος Γεωργίας δεν είχε περιλάβει αρχικά 25 rov Καλημέρα στους υποψήφιους που είχαν τ ο προσόν της ^ τ α π τ υ χ ι α κ ή ς εκπαίδευσης και η Επιτροπή συμφώνησε εν τροκειμένω. Με επιστολές όμως του συνηγόρου τ ο υ Καλημέρα, ημεϊομηνίας 8 Φεβρουαρίου 1984 και 7Μ α ρ τ ί ο υ 1985, και από 30 τχετικό πιστοποιητικό του Πανεπιστημίου της Αριζόνας, η ττιτροπή πληροφορήθηκε ότι ο Καλημέρας κατείχε κ α τ ά ον ουσιώδη χρόνο μεταπτυχιακή εκπαίδευση διαρκείας .νός α κ α δ η μ α ϊ κ ο ύ έτους σε θέματα αρδεύσεως και έτσι ;ατά την επανεξέταση του θέματος των προαγωγών στις 35 :7Μ α ρ τ ί ο υ 1985,ενόψει των στοιχείων που υπήρχαν στον τροσωπικό φάκελλο τ ο υ Καλημέρα, η Επιτροπή διαπί­ στωσε ό τ ι διέθετε κ α τ ά τον ουσιώδη χρόνο τ ο πρόσθετο ιεταπτυχιακό προσόν. 1874 3C.L.H. Kyriacouv.Republic TrianUfylltde· P. Ενόψει των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον της Επιτρο­ πής δεν μπορώ να δεκτώ ότι η Επιτροπή εσφαλμένα κατέ­ ληξε στο συμπέρασμα ότι ο Καλημέρας κατείχε μεταπτυ­ χιακή εκπαίδευση και θεωρώ ότι τ ο συμπέρασμα α υ τ ό 5 ήταν λογικά δυνατό υπό τις περιστάσεις. Αναφορικά με το θέμα της εκτίμησης των προοόντων των υποψηφίων ήθελα μόνο να τονίσω ότι τ ο ύ τ ο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής (βλ. Κωμοδρόμου εναντίον Δημοκρατίας,

(1985)3Α.Α.Δ. 2250, 2258 και Κολο10 κοτρώνης εναντίον Δημοκρατίας,

(1980)3Α.Α.Δ. 418, 428). Το βάρος της απόδειξης έκδηλης υπεροχής έναντι των προαχθέντων έφερε ο αιτητής (βλ. Γεωργιάδης εναντίον Δημοκρατίας,

(1970)3 Α.Α.Δ. 257, 269, Γεωργίου εναντίον Δημοκρατίας,

(1976)3 Α.Α.Δ. 74, 82, 83, Σκαπούλλης έναν15 τίον Δημοκρατίας,

(1984)3 Α.Α.Δ. 554, 565) ο οποίος και απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχή τ ο υ έναντι τους. Είναι καλώς γνωστό ότι τ ο Δικαστήριο δεν επεμβαίνει σε απόφαση της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας σε περί­ πτωση που ήταν λογικά δυνατό η Επιτροπή να επιλέξει ένα 20 συγκεκριμένο υ π ο ψ ή φ ι ο , αντί άλλου, για προαγωγή (βλ. την υπόθεση Γεωργίου, ανωτέρω στην σελ.82), και δεν υπο­ καθιστά την κρίση τ ο υ αντί εκείνηςτης Επιτροπής. Ενόψει όλων των ανωτέρω ηπροσφυγή α υ τ ή απορρίπτε­ τ α ι , αλλάχωρίς διαταγή αναφορικά μ ε τ ά έξοδα. ω Η προσφυγή χωρίς έξοδα. 1875 απορρίπτεται