(1988)3Δεκεμβρίου 1988 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣΔΡΑΚΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΑΙΕΡΓΩΝ, Καθ' ώνηΑίτηση. (Αρ.Υποθέσεως516/85). Τροχαίαμεταφορά—ΟΠερίΡυθμίσεωςΤροχαίαςΜεταφοράςΝόμος— Ιεραρχική Προσφυγή στον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων— Νομικές αρχέςπου διέπουν την άσκηση τηςδιακριτικήςτουεξου σίας—Νομικέςαρχές,που διέπουν τονΔικαστικόέλεγχοτηςενλόγω διακριτικήςεξουσίας. Δέουσαέρευνα—Ιεραρχιχήπροσφυγήστον Υπουργό Συγκοινωνιώνκαι Έργων εναντίον αποφάσεωςτηςαρχήςΑδειών με την οποίαν είχε απορρμρθήαίτηση γιαπαροχήαδείαςμεταφορέαΑ στοενδιαφερόμε νο πρόσωπο—Απόφαση Υπουργού ανατρέπουσα απόφασηΑρχής— Ισχυρισμόςγιαπαράλειψηδιεξαγωγήςδέουσαςέρευναςωςπροςανά γκεςσυγκεκριμένηςπεριοχής—Δενευσταθείλόγω τωνστοιχείωνστο φάκελλοτηςΑρχήςΑδειών, οοποίοςείχετεθήενώπιονΥπουργού. Αιτιολογία διοικητικήςπράξεως—Μπορείναπροκύπτειαπόταστοιχεία τουφαχελλον. Αιτιολογία διοικητικήςπράξεως—Τροχαίαμεταφορά—Ιεραρχικήπρο σφυγήστον Υπουργό Συγκοινωνιώνκαι, Έργων—Απόφαση του τε λευταίου ανατρέπουσααπόφασηΑρχήςΑδειών—Κατά πόσο είναι αναγκαίαηπαροχή ειδικήςαιτιολογίας—Αρνητικήηαπάντηση στο ερώτημα. 2392 3 C.Lit. Drakou v.Republic Στην υπόθεση αυτήκαι μεβάσητιςαρχές,που σκιαγραφούνται στιςπιοπάνωπεριλήψεις,τοΑνώτατο Δικαστήριο απόρριψετηναίτη σηΑκυρώσεως,πουστρεφόταν εναντίον αποφάσεωςγιαχορήγηση στο ενδιαφερόμενο πρόσωποάδειαςμεταφορέα"Α". . . ΗΑίτησηΑκυρώσεωςαπορρίπτεται. Δενεκδόθηκεδιαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενεςαποφάσεις: Tsouloftasv. TheRepublic
(1983)3C.L.R.426; EfstathiosKyriakouandSonsLtd. v.TheRepublic
(1970)3C.L.R. 106; 10 EfstathiosKyriakouandSonsLtd, v.TheRepublic
(1986)3C.L.R. 1207; Scaros v.TheRepublic
(1986)3OLA.2109; Papantoniou v. TheRepublic
(1983)3C.L.R.64. Προσφυγή. 15 Προσφυγήεναντίοντης απόφασης των καθ'ων ηαίτηση μετην οποίαν χορηγήθηκεστοενδιαφερόμενο μέροςάδεια μεταφορέωςΑ' γιατουπ'αρ.εγγραφής ΕΝ.953 όχηματου. Λ Ξενοφώντος,γιατοναιτητή. Μ.Τσιάπτκχ (χα),γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Μ.Φλωρίδης,γιατοενδιαφερόμενομέροςΙ. Κουντουρη. 20 2 5 Cur.adv. vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ Δ.ανέγνωσετηνακόλουθη απόφα ση.Μετηνπροσίρυγήζητείται ηακύρωσητης απόφασηςτου Υπουργού Συγκοινωνιών καιΈργων ημ. 14.11.84 με την οποίαχορηγήθηκεστο ενδιαφερόμενομέροςάδειαΜεταφορέωςΑ* γιατουπ'αρ.έγγραφης ΕΝ953 βαρύόχηματου. Η \ 2393 Hadjitsangaris J. Drakou v. Republic
(1988)απόφασητουΥπουργού ελήφθηέπειτα αποιεραρχική προ σφυγή του ενδιαφερομένου μέρους και ανέτρεψε απόφαση τηςΑρχής Αδειών πουείχε αρνηθείτηνχορήγησητηςάδειας. Οι νομικοί λόγοι που στηρίζουν την αίτησηαφορούν ου σιαστικά την διενέργεια επαρκούς έρευνας εκ μέρους του 5 Υπουργού, ο οποίος κατά τους ισχυρισμούς του Αιτητή πε ριορίστηκε μόνο ν* ακούσειτιςαπόψειςτου ενδιαφερόμενου μέρους χωρίς να ζητήσει να πληροφορηθεί για τις ανάγκες τηςπεριοχήςκαικατάπόσοεξυπηρετούντοαπότουςυφιστά μενους ΜεταφορείςΑ*. 10 Οι νομικές αρχές που διέπουν την ιεραρχική προσφυγή καιτηνάσκησητηςεξουσίας τουΥπουργείου έχουναναλυθεί στην υπόθεση Α. Tsouloftasv. TheRepublic
(1983)3 CJ.M. 426 ηοποίαυιοθετείται σε όλες σχεδόν τις μεταγενέστερες αποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίουπάνωστοθέμααυτό. j5 ΣτηνυπόθεσηTsouloftas αναφέρεταιστησελ. 431: "A hierarchical recourse is not ajudicial proceeding in any sense.Itis notintended toreviewthecorrectness of thehierar chically subordinate organ's decision by reference to the soundness of the reasoning propounded in support thereof, 20 but,toestablish a second tyre in thedecision-taking process, designedtoeliminate mistakes aswellasabuseof authority by subordinates. Henceitis atleastasfeasible for thesuperior in heirarchy totake any decision thatthesubordinate body could reasonably take inthefirst instance. Bothorgans inthehierar- 25 chy arecharged with thesameduty-to promoteobjects of the law theapplication of itsprovisionsinparticular cases." "Η ιεραρχικήπροσφυγήδεναποτελεί δικαστική διαδικα σία υπό οποιαδήποτεέννοια. Δεν αποσκοπεί σε εξέταση τηςορθότηταςκαιαπόφασηςτουιεραρχικάκατώτερουορ- 30 γάνου με αναφορά στην εγκυρότητα της αιτιολογίαςπου προβάλλεται,αλλάστηδημιουργίαενόςδευτέρου σκέλους στην διαδικασίαλήψεως της απόφασης που αποβλέπει 2394 3 C.L.R. Drakou v. Republic Hadjitsangaris J. 5 στην'εξάλειψη λαθών καθώςκαιπεριπτώσεων υπέρβασης εξουσίας από το κατώτεροόργανο.Επομένως είναιτουλά χιστο δυνατόγια το ιεραρχικά ανώτερο όργανο να λάβει οποιανδήποτε απόφασηπουκαιτο κατώτεροόργανο λογικάθα μπορούσε ναλάβει σε πρώτοβαθμό. Και ταδυοόρ γανα στην ιεραρχία είναι επιφορτισμένα με το ίδιο καθή κον,την προαγωγήδηλαδήτων σκοπών του νόμου με την εφαρμογήτων προνοιώντου στην συγκεκριμένηπερίπτω ση.") !0 Και στη σελίδα 432: 25 " The test by which we mustjudge the validity of the deci sion of the Minister is the same with that applicable totheLi censing Authority. It is this: Whether it was reasonably open to the Minister, in view of the provisions of the law and the material before him,todecide as he did." 20 (" To κριτήριο βάσει του οποίου πρέπει να κριθεί η ορθότητα της απόφασηςτου Υπουργού είναι το ίδιο που εφαρμόζεται και για την Αρχή Αδειών. Κατά πόσο δηλάδη ήτο λογικά εφικτό για τον Υπουργό, ενόψει των προνοιών του νόμου και των στοιχείων που είχε ενώπιον του,νακαταλήξει στην απόφαση του.") Βλέπε επίσης: Efstathios Kyriakou and Sons v. Republic
(1986)3 CLA. 1207. 25 Εξάλλου στην υπόθεση Efstathios Kyriakou v. The Republic
(1970)3 CJL.R. 106: "The powers of the Minister in deciding on an appeal of this nature are very wide indeed. It is clear from the wording of section 6
(1)thathecanexercisehis own discretion inthe place of thediscretion of theLicensing Authority." 30 ("Οι εξουσίες του Υπουργού στην απόφασηεφέσεως αυτής της φύσεως είναι, πράγματι,πολύ ευρείες. Είναι σαφές 2395 Hadjitsangaris J. Drakou v. Republic
(1988)απότηδιατύπωσητουάρθρου6
(1)ότι.μπορείναασκήσει τηδική τουδιακριτικήευχέρεια,στην θέσητηςευχέρειας τηξΑρχής Αδειών.") Υπό τοφωςτωννομικώναυτώναρχώνθαπρέπεινα εξε ταστούνταπραγματικάπεριστατικάκαιγεγονότα τηςυπό- 5 θέσεως, και να απαντηθείτοκρίσιμο ερώτημα κατάπόσο ήτανλογικάεφικτόγιατονΥπουργό υπότιςπεριστάσειςνα καταλήξειστηνπροσβαλλομένηαπόφαση. Ο ισχυρισμός τουαιτητήείναι ότι οΥπουργός περιόρισε τηνέρευνατουστιςαπόψειςτουενδιαφερόμενουμέρουςκαι ίο δενεπεκτάθηκεστην εξέτασηκαιτωναναγκώντηςπεριοχής ήτηνεπάρκειατωνήδηυφισταμένων ΜεταφορέωνΑ'. θεωρητικάοισχυρισμός θαήτανίσωςβάσιμοςανταστοι χείατηςυπόθεσηςπεριορίζοντανστηνδιαδικασίατης ιεραρ χικήςπροσφυγής. Όμως οΥπουργός, στην εξέτασητης υπόθεσης είχεενώ πιοντουκαιόλατααναγκαίασυναφήστοιχεία,τουςφακέλλουςκαιτουλικόπουη ίδιαηΑρχήΑδειών είχεενώπιοντης ότανκατέληγεστηναρνητικήαπόφασητης.Στουςφακέλους, πουέχουνκατατεθείκαιωςτεκμήριαενώπιοντουΔικαστή- 20 ρίουπεριέχονταιδιαφωτιστικάστοιχεία όπωςκαιη Ετήσια Έκθεσηγιατηνκατάσταση ΜεταφορέωνΑ'καιΒ'. Επομένως οΥπουργός είχεολοκληρωμένη ενώπιοντου τηνεικόνατηςυποθέσεωςπρινκαταλήξειστηναπόφασητου πουδενμπορείναθεωρηθείπλημελλής γιατουςλόγουςπου 25 επικαλείταιοαιτητής. Τογεγονός ότι ηαπόφασητουΥπουργού είναι αντίθετη μετηναπόφασητηςΑρχής,δενδημιουργούσε στον Υπουργό υποχρέωσηειδικήςαιτολογίας. "Nodutywas castupontheMinisteras suchtoreasonspecif- 30 icallyanydeviation from thecauseapprovedbytheLicensing 2396 15 3 C.L.R. , Drakou v. Republic HadjitsangarisJ. Authority." ("Κανένα καθήκοδεν εναποτίθεται στον Υπουργό,να αιτολογείειδικάοποιαδήποτεαπόκλισητουαπότηνπορεία πουακολούθησε ηΑρχήΑδειών.") Τ 5 * Tsouloftas v.Republic
(1983)3C.L.R. 426,431. Efstathios Kyriacou and Sons v.Republic
(1986)3 C.L.R. 1207. 10 Ηγενικότερη εξάλλουαιτιολογία της απόφσηςόπωςκαι σεκάθεάλλη διοικητική απόφασημπορεί ναπροκύπτεικαι απόταστοιχεία τουφακέλλου. Scaros v.Republic
(1986)3C.L.R. 2109. Στην απαντητικήαγόρευση του οδικηγόρος του αιτητή ισχυρίζεται ότιυπήρξεπλάνηπερίταπράγματαπουεπηρεά ζειτοκύροςτηςαπόφασηςτουΥπουργούεπειδήτοενδιαφέρομέροςκατάτηνεξέτασητουστηνδιαδικασίαενώπιοντου Υπουργούανέφερεότιτουπ'αριθμόΗ357 ρυμουλκό όχημα Λόυ ΛόουτερΜεταφορέωςΑ' ήτανιδιοκτησία τηςεταιρείας' Φοίνιξ Κονστράξιονς Λτδ*ενώ στην πραγματικότητατο εν λόγωόχημαανήκεστοναιτητή. 20 Σεένορκη δήλωσητουημ.9.1.87το ενδιαφερόμενο μέρος αναφέρειότι επειδήέβλεπεπάντοτετοόχημανατοχρησιμο ποιείηΕταιρείαΦοίνιξτοεξέλαβεν ωςδικότης. Είναιγεγονόςότιηαναφοράτουενδιαφερομένου μέρους στην ιδιοκτησία τουαυτοκινήτου έγινεπαρεμπιπτόντωςκαι ενπάσηπεριπτώσει δενπρόκειταιγιαουσιώδες γεγονόςπου επηρέασετηνδιαμόρφωσητηςαπόφασης. 'Οπωςέγινεδεκτόστην νομολογία, "A misconceptionofthefactsonanareaofthefactualsituation 2397 Hadjitsangaris J. Drakou v. Republic
(1988)vitiatesthedecision providedit is material in thesensethatit influenced thedecision taken." (Πλάνησε ότι αφοράτηνεκτίμηση τηςπραγματικής κατα στάσεως,αποτελείλόγον ακυρώσεως,δεδομένου,ότι είναι ουσιώδης, υπό την έννοια ότι επέδρασε στην λήψη της 5 απόφασης.") Papantoniou and Another v. Republic
(1983)3 C.L.R. 64, 72. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους κανέναςαπότους νομι κούςισχυρισμούς τουαιτητήδεν μπορείνα ευσταθήσει. 10 Η απόφαση του Υπουργού Συγκοινωνιών ήταν.λογικά εφικτήυπό τις περιστάσεις της υπόθεσης και δενυπάρχουν περιθώριαγιαπαρέμβασητουΑναθεωρητικού Δικαστηρίου. Ηπροσφυγήως εκτούτουαπορρίπτεται. Δεν θαυπάρξεικαμιάδιαταγήως προςταέξοδα. Προσφυγή απορρίπεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 2398 15