ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΤ'ΕΦΕΣΗ ΚΑΙ ΙΙΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ Μέρος 1 (Πολιτικές Υποθέσεις) 24 ΜαΙου, 1988 [Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, ΔΔ.]
- ΝΙΚΟΣ ΑΡΓΥΡΟΥ,
- ΜΑΡΙΑΝ. ΑΡΓΥΡΟΥ,
- ΑΝΔΡΕΑΣ MAXAIPΠΊfHΣ, Eφεσείovτες -Evαy6μενoι, ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ., Eφεσίβλήτωl l-Eναy6vτωv. (Πολιτική Έφεση Αρ. 7125). Πολιτική Δικονομία-Αναβολή ακροάσεως υπoθέσεως-θtμα διακριτι κής εξουσίας του Δικαστηρίov-Η άσκησή της εξαρτάται πάντοτε απ6 τα ειδικά ΥεΥον6τα της υπ6θεσης-Κατά καν6να δεν πρbrει να δίδε ται αν υπάρχει κίνδvvoς επηρεασμού δικαιωμάτωv άλλωv διαδίκωv, 5 εν 6ψει μάλιστα τωv διατάξεωv του Άρθρου 30.2 του Σvvτάγματoς Εν πάση περιπτώσει δεν πρtπει να δίδεται αναβολή για διεvκ6λυνση 1
(1989)δικτry6ρωv. Συνταγματικό ΔΙκαισ--ΔικαΙωμα διαδίκου "να έχει συνήγορο της ιδΙας αtπoύ fΚλoγής"-Σύνrαyμα Άρθρα 12
(5)(γ) και 30
(3)(δ)-Το δικαίω μα αtπό δεν παρέχει οτον διάδικο δικαίωμα ovvεχΏv αναβολών-Η ανάθεση υπόθεσης σε δικτryόρo πρtπει να γίνεται tγκαιρα, ώοτε να 5 μην χρησιμοποιεΙται ως μtσo αναβολής. Η έφεση αυτή στρέφεται εναντίον καταδίκης του εφεoεtoντα 1 για περιφρόνηση Δικαστηρίου λ&γω παρακοής προς διάταγμα. Η καταδί κη επ1\λθε μετά από επανειλημμένες αναβολές της υπόθεσης εξαιτίας του εφεοεΙοντα
- Η έφεση αυτή είχε ορωθεί στις 9/5/88 αλλά αναβλή 10 θηκε, γιατί, όπως είπε ο εφεσεtων 1, ο δικηγόρος του ήταν απασχολη μένος ενώπιον του κακουργιοδικείου Λευκωσίας. Σήμερα ο εφεοείων ζήτησε και πάλι αναβολή για να αναθtσει την υπόθεσή του σε δικηγό ρο. Οι νομικές αρχές που το Δικαστήριο εφάρμοσε απορρι.πτοντας το 15 αίτημα αυτό, φαίνονται στις πιο πάνω περιληπτικές σημειώσεις. Ταυ τόχρονα. απορρίφθηκε και η έφεση, μια που ο εφεσείων 1 δεν προχώ ρtJOε στην ουσία. Η έφεση απορρίφθηκε μ.ιJ έξοδα σε βάρος του εφεσεΙOvτα
- 20 Aναφερόμ.ιJVες Αποφάσεις: KIER (Cyprus) Ltd ν. Trenco Construction
(1981)1 C.L.R. 30, Fatsita ν. Fatsita
(1988)1 C.L.R. 210, ZΑchariou ν. Elmini Lionees Inc
(1982)1 C.L.R. 474, Charalambous ν. Kazanou
(1982)1 C.L.R.
- 25 Έφεση. Έφεση από τον ενάγοντα 1 εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Λασύτας, Α.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 28 ΦεβρουαρΙου, 1986 (Αρ. Αγωγής 6703/84) με την οποία θεωρήθηκε ένοχος για παρακοή διατάγματος. 2 30 Ι Α.Α.Δ. (Ε) ΑΟΥ"ΙΟ'ί! ν. 0ΙΥ. Χιημ. Τια.πέζης Kiιπιo" Ο εφεσείων παρουσιάσθηκε αιrroπρoσώπως. Στ. Μίτλετον (κα), για τους εφεσίβλητους. Ο Πρόεδρος Α. ΛΟΙΖΟΥ ανέγνωσε την ακόλουθη απόφα ση του ΔικαστηρLoυ. Η έφεση αυτή στρέφεται εναντLoν από 5 φασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία ο εφεσείων 1, θεωρήθηκε ένοχος για παρακοή διατάγ ματος του Δικαστηρίου με το οποίο διατάσσετο να παραδώ σει στον εφεσίβλητον-ενάγοντα Οργανισμό ένα ηλεκτρικό 10 ψαλίδι που βρισκόταν στην κατοχή του και που είχε αγορά σει από την εναγομένη 3 εταιρεία, με ενοικιαγορά από τον εγάγοντα Οργανισμό και το οποίο ήταν το επίδικο θέμα της αγωγής. 15 20 25 Από ότι φαίνεται από τα πρακτικά του Πρωτόδικου Δικα στηρίου που είναι ενώπιόν μας, η αίτηση για καταφρόνηση του Δικαστηρίου καταχωρίστηκε στις 31 Μαtoυ 1985, ορίστη κε για ακρόαση την 1 ΙουλLoυ 1985, αλλά αναβλήθηκε διαδο χικά για τις 4 Ιουλίου και 25 Ιουλίου. Στις 25 Ιουλί.ου ο δικη γόρος που εμφανιζόταν για τον εφεσεί.οντα πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι ο.πελάτης του είχε εισαχθεί επειγόντως στο Νοσοκομείο και ζήτησε αναβολή της υπόθεσης. Δίνοντας αναβολή για τις 2 Αυγούστου 1985, το Δικαστήριο ζήτησε όπως προσαχθεί ιατρικό πιστοποιητικό για να δικαιολογηθεί η απουσία του εφεσεLoντα, αλλά στις 2 Αυγούστου 1985, ο δι κηγόρος του πληροφόρησε πάλι το Δικαστήριο ότι ο πελάτης του ήταν κλινήρης χωρίς όμως να φέρει κανένα ιατρικό πι στοποιητικό. ft' αυτό το Δικαστήριο εξέδωσε ένταλμα συλλή ψεως του εφεσεΙοντα. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1985, πριν εκτελεσεεί τό ένταλμα πα ρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ο εφεσείων και ζήτησε νέο ορι 30 σμό της υπόθεσης. Το Δικαστήριο παρόλο που είχε αμφιβο..: λίες κατά πόσο η μη εμφάνισή του στο Δικαστήριο προηγουμένως ήταν δικαιολογημένη, διέταξε την ακύρωση του εντάλματος συλλήψεως και όρισε την υπόθεση για ακρό αση στις 25 Σεπτεμβρίου
- Εκείνη την ημερομηνία ενό- 3 - Α. AoTt;O\! Π. (~,~') ψει του ότι δηλώθηκε στο Δικαστήριο εκ μέρους του εφεσεto ντα ότι το αντικείμενο της αγωγής θα παρεδίδετο στον ενά γοντα Οργανισμό μέχρι το μεσημέρι της επομένης ημέρας, η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τις 26 Σεπτεμβρtoυ 1985, κατά την οποία όμως ημερομηνία ο εφεσείων ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είχε τερματίσει τις υπηρεσίες του δικηγό 5 ρου του, δήλωσε ότι θα συμμορφωνόταν με το διάταγμα του Δικαστηρίου και ζήτησε περtoδo δεκαπέντε ημερών που ήταν χρονικό διάστημα αναγκαίο, όπως ισχυρίστηκε, για να μετα φερθεί το αντικείμενο της αγωγής και να παραδοθεί στον ενάγοντα Οργανισμό, σαν τελευταία ευκαιρία συμμόρφωσης 10 με το διάταγμα του Δικαστηρίου. Ενόψει του ότι δεν υπήρχε συμμόρφωση από τον εφεσείοντα εκδόθηκε στις 18 Οκτω βρίου 1985, ένταλμα συλλήψεώς του και το Δικαστήριο στις 28 Φεβρουαρίου 1986, τον βρήκε ένσχ,ο παρακοής και επέβα λε σ' αυτόν την υπερβολικά επιεική, κατά την κρίση μας, ποινή προστίμου πενήντα λιρών. 15 Εναντίον της αποφάσεως αυτής του πρωτόδικου Δικαστη ρίου καταχωρίσθηκε έφεση η οποία ορίστηκε στις 9 Μαίου του 1988, κατά την οποία όμως ημερομηνία ο εφεσείων ζήτη_ 20 σε αναβολή λόγω του ότι ο δικηγόρος του ήταν απασχολημένος ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας. Το Δικαστή- ριο τούτο έδωσε στον εφεσείοντα την ευκαιρία αναβολής για να προσλάβει δικηγόρο να τον αντιπροσωπεύσει σήμερα, παρά τις ενστάσεις που έγιναν εκ μέρους του εφεσίβλητου 25 Οργανισμού και παρά το γ~oνός ότι ως εκ της φύσεως της υποθέσεως αυτής δεν έπρεπε να καθυστερεί στην αποπεράτωσή της για τόσο χρόνο. Πρόκειται περί υποθέσεως που υπάρχει παρακοή διαταγής Δικαστηρίου και οι συνεχείς αναβολές δεν μπορεί παρά σε 30 τελευταία ανάλυση να διακωμωδήσουν αυτή τούτη την απο νομή της δικαιοσύνης. Σήμερα ο εφεσείων επανέρχεται πάλιν με τον ίδιο λόγο, - με την πρόφαση, θα λέγαμε, - για να ζητήσει πάλιν αναβ0λή για να αναθέσει την έφεσή του σε δικηγόρο να τον υπερασπίσει. 35 4 Ι Α.Α.Δ. (Ε) AtΥνvoiι ν. oty. Χιη,ι. TtuitIΚ KinιVO" Α. Λo'ίtoν Π. Η άρνηση ή η παροχή αναβολής σε μια υπόθεση είναι θέμα που πέφτει μέσα στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστη ρίου και εξαρτάται πάντοτε από τα ειδικά γεγονότα της κάθε 5 υπόθεσης. Κατά κανόνα δεν δίνονται αναβολές εάν υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού των δικαιωμάτων των άλλων διαδί κων, ενόψει μάλιστα των προνοιών του Άρθρου 30.2 του Συ ντάγματος για ταχεία εκδίκαση των υποθέσεων ενώπιον των Δικαστηρίων. (Βλέπε K/ER (Cyprus) Ltd., v. Trenco 10 Constructions
(1981)1 C.L.R. 30, 38-39, Fαtsitα v. Fαtsitα
(1988)1 C.L.R. 210). Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο δεν πρέπει να δΙνει αναβολές απλώς και μόνο προς διευκόλυνση των δικηγόρων. (Βλέπε Zαchariou v. Elmίni Lionees / nc.
(1982)1 C.L.R. 474 σελ. 477, Chαrαlαmbous v. Kαzαnou
(1982)1 C.L.R. 326, Practice Note,
(1920)Weekly Notes 34.) 15 20 25 Όπως αναφέραμε πιο πάνω στην προκειμένη περίπτωση όχι μόνο δεν υπάρχουν ειδικοί λόγοι για να δοθεί αναβολή, αλλά είναι φανερό ότι τέτοια αναβολή δεν δικαιολογείται. Το δικαίωμα ενός διαδίκου "να έχει συνήγορο της ιδίας αντού εκλογής" που κατοχυρώνεται από τα Άρθρα 12
(5)(γ) και 30
(3)(δ) του Συντάγματος, δεν δίνει σ' αντόν το δικαίω μα των συνεχών αΥαβολών. Η ανάθεση μιας υπόθεσης σε ένα δικηγόρο πρέπει να γίνεται έγκαιρα ώστε να μη χρησιμο ποιείται αντό ως μέσο αναβολής και καθυστερήσεως της εκδί κασης αντής σε βάρος των δικαιωμάτων των άλλων και της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αναβολής απορρίπτε ται. Και μια και δεν προχωρεί ο εφεσεΙων αντός, δηλαδή ο εφεσείων Αρ. 1, στον τίτλο της έφεσης, που είναι και ο μονα δικός εφεσείων, απορρίπτεται και αντή με έξοδΟ. εναντίον 30 του. Έφεση απορρίπτεται με έξοδα εmνrίοv του Eφεσείoνrα. . 5