(1989)21 Φεβρουαρίου, 1989 [ΧΡΥΣΟΙΤΟΜΗΣ, Δ.] ΚΩΝΣΤANrINΟΣ ΑθΑΝΆΣΙΟΥ ΓΕΡΆΣΑΚ.ΗΣ, Αιτητής, ν. WAFT SHIPPING COMP ΑΝΥ LTD., Καθ' ων η αίτηση. (Αίτηση Αρ. 15/89). Ναυτοδικείο-Δικαιοδοσία Ανωτάτου ΔικαστηρΙoυ--Q Περί Δικαστη ρίω: ι Νόμος, 1960 (Ν.14/60)-Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τις ίδιες ακριβώς εξουσίες, που είχε το Ανώτατο Δικαστήριο Δικαιοσύνης της Αγγλίας κατά την αμέσως πριν από την ημέρα της Ανεξαρτησίας της 5 Κυπριακής Δημοκρατίας. Nαvτoδικείo-Δικoνoμία- -Έναρξη διαδικασίας-Προσωρινό διάταγ μα-Κατά πόσο μπορεΙ να υποβληθεί αίτηση για tκδoσrι προσωρινού διατάγματος χωρίς να ιιροϋπάρξει καταχώρισrι αγωγής-Καταφατική απάντηστι. Διατάγματα-Προσωρινά διατάγματα-Nαvτoδικείoν-O Περί Εμπορικής Ναυτιλίας Νηολόγησις, Πώλησις, και Υποθήκευσις Νόμος, 1963 10 (Ν.45/63), άρθρο 30-Διεκδίκησrι κυριότητας πλοίου βάσει καταπι στεύματος-Ο αιτιm" είναι ''ενδιαφερόμενο πρόσωπο" εν τη εv.νoία του άρθρov3o. Διατάγματα-Προσωρινά διατάγματα-Περιουσία (πλοίο), που θα επη- 15 ρεασθεί από το ζητούμενο διάταγμα, εκτός δικαιοδοσίας-Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να αντιμετωπισθεί στα ευρύτερα πλαίσια του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν.14/60) Επειδή το πλοίο είναι εκτός δικαιοδοσίας, η διακeιτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν πρtπει να ασκηθεί υπ4} εκδόσεως διατάγματος απαyoρf;ύovroς την αποξένωσή του. Στην υπόθεση αυτή ο αιτών που είναι ο κάτοικος Αθηνών, και 10 20 ΓεQασάxης v. Waft 1 Α.Α.Δ. (Ε.) Shipping ισχυρίζεται ότι είναι ο πραγματικός ιδιoκττjτης του πλοίου 'ΆθΑΝΑ ΣΙ>JΣ S" καταχώρισε αίτηση, με την οποί.αν ζητεί την έκδοση προσωρι νού διατάγματος, απαγορεύοντας για περίοδο ενός έτους την πώληση, υποθήκευση, επιβάρυνση 'iι με άλλο τρόπο αποξένωση του εν λόγω 5 πλοίου καιΜ oπoιoυδ'iιπoτε μεριδίου πάνω στο πλοίο αυτό. Το πλοίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Τα σημεία, που έχουν εγερθεί για εκδίκαση από το Δικαστ'iιριo, είναι τα ακόλουθα: α) Κατά πόσο η αίτηση να απορριφθεί, γιατί στη συγκεκριμένη 1Ο υπόθεση δεν καταχωρίσθηκε σχετικτj αγωγτj, αλλά μόνο η εν λόγω αί τηση. β) Κατά πόσο η αίτηση πρέπει να εκδικασθεί υποχρεωτικά από την Oλoμtλεc.α του Ανωτάτου Δικαστηρίου. γ) Κατά πόσο η περίπτωση καλύπτεται από το άρθρο 30 του περί 15 Eμπoρικ'iις Ναυτιλίας (Νηολόγησις, Πώλησις και Yπoθτjκευσις Πλοίων) Νόμου, 1963 (Νόμος 45/63). δ) Κατά πόσο το Δικασττjριo στη συγκεκριμένη περίπτωση πρέπει να αοκΤΙσει την oπoιανδiιΠoτε διακριτικΤΙ του ευχέρεια, εκδίδοντας το ζητούμενο προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα. 20 Το Ανώτατο την αίτηση, Δικαστήριο, απορρίπτοντας απεφάσισε: 1) Η δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως Ναυτοδικείου, καθορίζεται από το άρθρο 19 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, σύμφωνα με το οποίο το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τις ίδιες εξουσίες, 25 που ασκούσε το Ανώτατο Δικαστήριο της Δικαιοσύνης της Αγγλί.ας σε ναυτικές υποθέσεις αμέσως προ της ημέρας της ανεξαρτησίας της Κυ πριακής Δημοκρατί.ας. Η δικαιοδοσί.α του τελευταίου Δικαστηρίου προσδιορίζεται στον Περί Απονομής της Δικαιοσύνης Νόμο (ADMINISTRA ΤΙ ΟΝ 30 OF JUSTICE ACf 1956). Το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης καλύπτε ται από το άρθρο 1 του εν λόγω νόμου. Οι διαδικαστικοί Κανονισμοί, που ίσχυαν στην Αγγλία την εποχή εκείνη χρησιμοποιούν την ίδια φρασεολογία με τους Κανονισμούς, που περιέχονται στο Περί Δικαιοδοσίας Κυπριακού Ναυτοδικείου 35 Διάταγμα, 1893, καθ' όσον αφορά τον τρώ~o ενάρξεως της διαδικα- 11 • r~Qασάχης v. Waft Shipping
(1989)σίας σε υποθέσεις NαuτoδικεΙOυ. Στην Αγγλία έχει νομολογηθεΙ πως μπορεί να εξετασθεί κατ' ουσία μία αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, έστω και εάν δεν καταχωρtσθτικε σχετική αγωγή. Το ίδιο πρέπει να γίνει δεκτό ότι ι.σχύει και στην Κύπρο. 2) Εν όψει του άρθρου 11 του περί Απονομής Δικαιοσι'Μις Νόμου, 1964 (Ν .33/64), του άρθρου 17 του ιδίου νόμου και της αποφάσεως του 5 Ανωτάτου Δικαστηρίου ως συλλογικού οργάνου, που εκδόθηκε στις 61 8/1964, η παρούσα υπόθεση μπορεί να δικασθεί από ένα Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 3) Ο αιτών είναι "ενδιαφερόμενο πρόσωπο" εν τη εννοία του άρ- 10 θρου 30 του νόμου 45/63. Τούτο προκύπτει από την υπάρχουσα νομο λογία και βασιζεται στο γεγονός ότι ο αιτητής διεκδικεί. την κυριότητα επί πλοΙΟυ. Επομένως το άρθρο 30 εΙναι εφαρμοστέο στην παρούσα περίπτωση. 4) Απομένει τώρα να εξετασθεί κατά πόσο το Δικαστήριο πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της εκδόσεως του διατάγ 15 ματος. Η διακριτική αυτή ευχέρεια πρέπει να αντιμετωπισθεί στα ευ ρύτερα πλαίσια του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν. 14/60). Στην υπό κρίση υπόθεση το πλοΙΟ βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας 20 του Δικαστηρίου. Για το λόγο αυτό και σύμφωνα με τη νομολογία το ζητούμενο διάταγμα δtν πρέπιι να εκδοθεί. Η αίτηση απορρι'.1πεται με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Α ναφερόμ.εvες αποφάσεις: Solomonides and Another ν. Clearland Shipping Company Lzd.
(1979)1 C.L.R.298; 25 Lα Plancα αΜ ΕΙ Argentino [1908] 77 L.J.P. 91; Roe ν. HαmiltoM αΜ Compαny
(1867)V. Macpherson 573; Re lsis εΧ parte Bαker, The Weekly Notes. 21 March 1868; ρ.88; Georghiou ν. The Republic
(1987)3 C.L.R. 980; 12 30 1 Α-Α.Δ. (Ε.) rεQασάχης Υ. Waft Shipping The Tokio Marine and Fire Insurance Company Lld. v. Fame Shipping Company Ltd.
(1976)1 C.L.R. 333; Compania Portuguesa De Transportes Maritime ο/ Lisbon v. Sponsalia Shίpping Cotrιpany Ltd.
(1987)1 C.L.R. 11; 5 Pastellα Marine Co. Lld. v. Nαtionallrαnian Tαnker Co. Ltd.,
(1987)1 C.L.R.583; BOlleghi v. Bolt Heαd Nαvigαtion
(1985)1 C.L.R.
- Αίτηση. Αίτηση για διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει 10 για περίοδο ενός χρόνου την πώληση, υποθήκευση, επιβάρυν ση, ή με άλλο τρόπο, αποξένωση του πλοίου "Αθανάσιος S" ή oπoιoυδipτoτε μεριδίου τούτου. Α. Χαβιαράς, για τον αιτητή. Μ. Μοντάνιος, για την καθ' ης η αίτηση. 15 20 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ Δ. ανέγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής, που είναι κάτοικος Αθηνών, με την παρούσα αίτη σή του, αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγο ρεύει για περίοδο ενός χρόνου την πώληση, υποθήκευση, επι βάρυνση, ή, με άλλο τρόπο, αποξένωση του πλοίου ''Αθανάσιος S" (για tq οποίο έγινε αίτηση για μετονομασία σε "Τζούλια") ή οποιουδήποτε μεριδίου τούτου. Η έναρξη της διαδικασίας έγινε με την παρούσα αίτηση και δεν προηγήθη κε καταχώριση αγωγής. 25 Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 30 του Νόμου 45/63 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το άρθρο 30 του Περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Νηολόγησις, Πώλησις και Υποθήκευ σις Πλοίων) Νόμος 45/63, προνοεί τα ακόλουθα: "
- Το Ανώτατον Δικαστήριον δύναται κατά το δοκούν 13 ΧQυσοστομής Δ. l'εQ«σάχης Υ. Waft Shipping
(1989)(μη επηρεαζομένης της ενασκήσεως οιασδήποτε ετέρας εξουσίας αυτού) κατόπιν αιτήσεως παντός ενδιαφερομέ νου προσώπου, να εκδώση διάταγμα απαγορεύον διά κα θωρισμένον τινα χρόνο πάσαν δικαιοπραξίαν αφορώσαν εις πλοίον ή μερίδιον πλοίου, δύναται δε να εκδώση το διάταγμα υπό όρους ους το Δικαστήριον ήθελε κρίνει δί καιον να επιβάλη, ή να αρνηθή την έκδοσιν του διατάγμα τος, ή να ακυρώση το διάταγμα εάν τούτο εξεδόθη, μετά ή άνευ εξόδων, και γενικώτερον να ενεργήση ως το δίκαιον της υποθέσεως ήθελεν απαιτήσει, η δε Νηολογούσα Αρχή καίτοι δεν είναι διάδικος, οφείλει να συμμορφούται προς αυτό ευθύς ως επιδοθή σ' αυτή κεκυρωμένον αντίγραφον 5 10 του διατάγματος τούτου." Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αΙτηση εκτίθε νται στη συνημμένη ένορκο δήλωση του αιτητή και τα συνημ μένα τεκμήρια, και είναι σε συντομία τα ακόλουθα: 15 Η καθ' ης αίτηση εταιρεία είναι Κυπριακή Εταιρεία πε ριορισμένης ευθύνης που συστάθηκε σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 και έχει το εγγεγραμμένο της γραφείο στη Λεμεσό. Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία εμφανίζε ται στο νηολόγιο Κυπριακών πλοίων σαν η εγγεγραμμένη 20 ιδιοκτήτρια του ως άνω Κυπριακού πλοίου ''Αθανάσιος S 11 (που στη συνέχεια θα αναφέρεται "το πλοίο"). Κύριοι μέτο χοι της καθ' ης η αίτηση εταιρείας είναι η Λιλή Δεδούση από την Αθήνα κατά ποσοστό 70% και η μητέρα της Μαρία Δε 25 δούση από την Αθήνα κατά ποσοστό 30%. Η Λιλή Δεδούση παρουσιάζεται σαν η νόμιμη εκπρόσωπος, διαχειρίστρια, διευθυντής και αντίκλητος της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, η οποία κατ' ισχυρισμό τυπικά εδρεύει στην Κύπρο, όμως, στην 30 ουσία, στον Πειραιά. Στις 30 Ιουλίου 1987, ο αιτητής κατάθεσε στο Πρωτοδικείο πειραιά την πολιτική αγωγή αρ. 1314/87 (τεκμήριο Α), ενα ντίον της καθ' ης η αΙτηση εταιρείας και της Λιλής Δεδούση, με την οποία αιτείται τα ακόλουθα: 14 1 Α.Α.Δ. (Ε) ΤεQασάκης Υ. Waft Shipping ΧΟ1Ισοσι'ομής Δ. "Να γίνει δεκτή η αγωγή του. Να αναγνωρισθεί η κυριό της του επί του πλοίου. Να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να του μεταβιβάσουν την κυριότητα του πλοίου, δηλαδή να συμπράξουν στην κατάρτιση της συμβάσεως προς μεταβί 5 βαση της κυριότητας τούτου εις αυτόν και δει εις την σύ νταξη και υπογραφή των αναγκαίων εγγράφων και εις την καταχώριση της συμβάσεως εις τα αρμόδια νηολόγια και εν περιπτώσει αρνήσεώς των να συμπράξουν εις την κατάρτιση της συμβάσεως προς μεταβίβασην της κυρι6τη- . 10 τας τούτου εις αυτόν και την καταχώρισην ταύτης εις τα νηολόγια, να καταδικαστούν εις δηλώσεις βουλήσεως τού του, να κηρυχθεί η εκδοθησομένη απόφαση προσωρινώς εκτελεστή. Να καταδικασθούν οι αντίδικοι εις την εν γένει δικαστικήν του δαπάνη." . 15 20 Η αγωγή αυτή αποτελεί σειρά δικαστικών μέτρων που ο αιτητής έλαβε εναντίον της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και της Λιλής Δεδούση. Στα δικαστικά αυτά μέτρα περιλαμβάνεται και σειρά ασφαλιστικών μέτρων που ο αιτητής έλαβε ενώ πιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης, πλην όμως, τα μέτρα ~υτά απόβηκαν άκαρπα. Στο παρόν στάδιο εκκρεμούν ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης, αγωγή του αιτητή εναντίον της καθ' ης η αίτηση εταιρείας για αναγνώριση του δικαιώματος ιδιο κτησίας μετά από τελεσίδικη απορριπτική απόφαση, έφεση για την αναγνώριση της υιοθεσίας και έφεση εναντίον της 25 καταδικαστικής απόφασης για ψευδορκία υπό της Λιλής Δε δούση. Τις αξιώσεις του ο αιτητής βασίζε.ι σε συντομία στα ακό λουθα γεγονότα: 30 Περί το μήνα Μάρτιο του 1985, το πλοίο αγοράστηκε εξ ολοκλήρου από τον αιτητή με δικά του χρήματα αντί του ποσού των 9,550,000 δραχμών. Με την έγκρισή του και για λόγους ΕΠιχεΙρΤιματικής σκοπιμότητας, συστήθηκε και εγγρά φηκε η καθ' ηςη αίτηση εταιρεία στο όνομα :της οποίας νηο λογήθηκε το πλοίο, μετά από υπόσχεση της Δεδούση και της 35 μητέρας της ότι θα υπόγραφαν σχετική δήλωση καταπιστεύ- 15 ΧQ1Jσοστομής Δ. rEQ«oIix", v. Waft Sbipping
(1989)ματος με το οποίο θα γνώριζαν ότι ήσαν τυπικά μόνο μέτο χοι της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και ότι τις μετοχές που θα εμφανίζοντο στο όνομά τους θα τις κατείχαν για λογαριασμό του αιτητή: Επίσης ότι το πλοίο θα ήταν περιουσία του αιτητή και η καθ' ης η αίτηση θα το είχε για δικό του λογαριασμό. 5 Μετά την αγορά του πλοίου, η Λιλή Δεδούση έπεισε τον αι τητή ότι το πλοίο χρειαζόταν επισκευές και από τη Χαλκί δα όπου ήταν, μεταφέρθηκε στο Πέραμα Πειραιά, όπου εξα κολουθεί να βρίσκεται. Ο αιτητής δαπάνησε ποσό περίπου 2,500,000 δραχμών, ση- 10 μαντικό μέρος του ποσού τούτου εξασφαλίστηκε μετά από δανειοδοτήσεις του αιτητή. Λόγω της δαπάνης των πιο πάνω αναφερόμενων ποσών, ο αιτητής περιήλθε σε πλήρη οικονομική αδυναμία να συνεχίσει την διατήρηση και επισκευή του πλοίου, αφού η όλη επιχείρηση αποδεικνύετο οικονομικά ασύμφορη. Για να περισώσει ότι ήταν δυνατό από την πε ριουσία του, ο αιτητής αποφάσισε να πωλήσει το πλοίο, πλην όμως, η Δεδούση αρνήθηκε και του απόκλεισε κάθε δικαίωμα να αποφασίσει για την τύχη ή εκμετάλλευση του πλοίου, μη 15 αναγνωρίζοντάς τον σαν τον πραγματικό ιδιοκτήτη του πλοίου. 20 Η καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση στην αίτηση του αιτητή. Η ένσταση βασίζεται επί των περί Ανωτάτου Δικα στηρίου (Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου) θεσμών, Orders 2,3,5- 14, 15,203,208 και επί του άρθρου 30 του Νόμου 45/63, επί 25 των άρθρων 9(α) και 29
(2)(α) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, του άρθρου 76
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, επί του άρθρου 4
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, επί του άρθρου 1
(1)του περί Απονομής Δι καιοσύνης Αγγλικού Νόμου 1956,.ως και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση αναφέ ρονται σε επισυνημμένη ένορκο δήλωση της Λιλής Δεδούση. Με την ένορκό της δήλωση η Λιλή Δεδούση, μεταξύ άλλων, 16 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) rεQασάχη~ Υ. Waft Sbippiog ΧQ"σοστομής Δ. ισχυρίζεται πως λόγω του ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν θετή κόρη του αιτητή (η υιοθεσία της οποίας εν τω μεταξύ ανακλήθηκε), ο αιτητής προθυμοποιήθηκε, χωρίς να του το ζητήσει και της διάθεσε 9,550,000 δραχμές για την αγορά του 5 επίδικου πλοίου. Μετά την αγορά του πλοίου,. ο αιτητής πλή ρωσε και άλλα ποσά για oρ~σμένες επισκευ~ς πέριξ των 2,000,000 δραχμών. Τα πόσά αυτά τα διάθεσε ο αιτητής για την αιτήτρια αποκλειστικά και μόνο για να τη βοηθήσει στην απόκτηση του πλοίου. Επρόκειτο περί δωρεάς σαφούς και 10 άνευ όρων. Ήταν μια χειρονομία προς αυτή σαν τη θετή του κόρη και σαν την ξαδέλφη του η οποία συμπαραστεκόταν πά ντοτε στον ίδιο και στην οικογένειά του για πολλά χρόνια. Επρόκειτο περί μιας χειρονομίας η οποία ήταν μικρή απένα ντι στον όγκο της τεράστιας περιουσίας του. 15 Η Λιλή Δεδούση επίσης, ισχυρίζεται ότι ουδέποτε τέθηκε από τον αιτητή με οποιοδήποτε τρόπο, ζήτημα αγοράς ή από κτησης του πλοίου ΤΙ μεριδίου αυτού εξ ονόματος διά λογα ριασμό ή προς όφελός του. Είναι επίσης ισχυρισμός της πως η διαφορά μεταξύ tους δημιουργήθηκε όταν ο αιτητής ειση 20 γήθηκε σ' αυτή να ναυλώσε~ το πλοίο για μεταφορά λαθραί ων όπλων με ένα πάρα πολύ ψηλό ναύλο. Με την άρνησή της να δεχθεί την εισήγηση του αιτητή και κατόπιν προφανώς επηρεασμού του από κάποιο φίλο του, η στάση του έναντΙ της άλλαξε εντελώς και από της στιγμής εκείνης έπαυσε οποια 25 δήποτε σχέση μεταξύ τους και εκδικητικώς πήρε σειρά δικα στικών μέτρων εναντίον της. Αυτά τα μέτρα αναφέρονται λε πτομερώς στην ένορκό της δήλωση και δεν είναι αναγκαίο να τα επαναλάβω. 30 τητή δεν ευσταθεί και πως πρέπει να απορριφθεί για τους Επιπρόσθετα, η αιτήτρια ισχυρίζεται πως η αίτηση του αι ακόλουθους, εκτός άiJ..ων, λόγους: "(α) Το Δικαστήριο τούτο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδι κάσει την εν λόγω Αίτη<Μ' διότι το αιτούμενον διά 35 ταγμα δεν εμπίπτει εντός των απαιτήσεων ή ζητη μάτων διά τα οποία το ως άνω Δικ'αστήριον έχει 17 Χ@vσοσ'Cομής Δ. rε@ασάχης Υ. Wart Sbipping
(1989)αρμοδιότητα. (β) Η αρξάμενη διαδικασία δεν συνάδει προς τας προ νοίας των περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδο σία Ναυτοδικείου) θεσμών. (γ) Η παρούσα διαδικασία αποτελεί κατάχρηση της Δι- 5 καστικής εξουσίας λόγω του ότι (ως αναφέρεται κα τωτέρω) υπήρξαν πλείστα ι όσαι δικαστικαί διαδι κασίαι εις Ελλάδα αναφορικώς προς τα επίμαχα θέματα. (δ) Διότι υπάρχει ήδη εν Ελλάδι εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία αφορώσα τα επίμαχα θέματα." 10 θα ασχοληθώ πρώτα με το θέμα της δικαιοδοσίας του Δι καστηρίου. Είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση πως το αρμόδιο Δικα σ:εήριο για να εκδικάσει την παρούσα αίτηση είναι η Ολομέ- 15 λεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Επίσης υποστηρίχθηκε η θέση πως σύμφωνα με τους περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δι καιοδοσία Ναυτοδικείου) θεσμούς, Διατάγματα 2,3 και 5, η προϋπόθεση για την έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας είναι η καταχώριση αγωγής. Επιχειρηματολογώντας ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση, ανάφερε πως οι πρόνοιες των θεσμών 20 αυτών, εν όψει της ύπαρξης στη φρασεολογία τους της λέξης I~shall", είναι επιτακτικές και αναφέρθηκε στην υπόθεση Lαzαros Solomonides & Another ν. Cleαrelαnd Shipping Compαny Ltd
(1979)1 C.L.R. 298. 25 Επίσης, υποστηρίζοντας τη θέση πως δεν νοείται η έκδοση διατάγματος αν δεν προϋπάρχει αγωγή, αναφέρθηκε στις πρόνοιες του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 και στους θε σμούς 50 και
- Όσον αφορ(Ι τα επικρατούντα στην Αγγλία, ανάφερε πως η διαδικασία που ακολουθείται εκεί ρυθμίζεται ~,ειδΙΚ01)ς 18 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) rεQασάχης Υ. Waft Shippina ΧQυσοσ~ομής Δ. θεσμούς, τους Rules οί the High Court. Merchant Shipping Acts
- όπου. σύμφωνα με το θεσμό 1, η δικαιοδοσία του Ανω τάτου Δικαστηρίου μεταβιβάζεται στο Probate Divorce and Admiralty Division, με εξαίρεση τους θεσμούς 28, 30 και
- 5 Ως εκ τούτου, ισχυρίστηκε πως με το άρθρο 30'δεν μεταβιβά ζεται στο Ναυτοδικείο αλλά παραμένει στο Ανώtατo Δικα στήριο της Αγγλίας και υποστήριξε τη θέση πως και στην Κύπρο υποθέσεις που βασίζονται στο άρθρο 30 του δικού μας Νόμου θα πρέπει να εκδικάζονται από την Ολομέλεια του 10 Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο δικηγόρος του αιτητή ανάφερε, μεταξύ άλλων, πως η αί τηση ορθά καταχωρίσθηκε στο Nαuτoδικείo. Στο άρθρο 30 του περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Νηολόγησις, Πώλησις και Υποθήκευσις Πλοίων) Νόμος 45163, δεν αναφέρεται το Ναυ 15 τοδικείο. όμως το Διάταγμα 237 του περί Ανωτάτου Δικα στηρίου (Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου) θεσμοί 1893, παραπέ μπει στην αγγλική νομολογία για οτιδήποτε δεν υπάρχει ειδική πρόνοια στους θεσμούς αυτούς και υποστήριξε την 20 άποψη πως στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να ανατρέ ξουμε στην πρακτική, σύμφωνα με την οποία η προϋπαρξη αγωγής δεν είναι αναγκαία και πως η αίτηση βάσει του άρ θρου 30, που είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 30 του Merchant Shipping Acts 1894, καταχωρείται στο Ναυτοδικείο. 25 Ακολούθως αναφέρθηκε στο Supreme Court Practice 1970, Volume 1, Order 74, σελ. 1050, όπου αναφέρονται τα ακόλου θα: "APPLICATIONS ΑΝΟ APPEALS UNDER ΠΙΕ MERCHANT SHIPPING ACTS 1894 to 1965 Assignment of proceedings (0.74, r.l). 30 1-
(1)Subject 10 paragraph
(2), proceedings by which any application is made to the High Court nnder Olt Me:rcllant Shipping Acts 1894 to 1965 shall be assigned to the Probate, Divorce and Αdml;ΙJ. 1 t:,-' niνision. ΧQ"σοσ'tομής Δ. rεQασάχης Υ. Waft Shlpplng
(1989)
(2)Proceedings by which an applicant under section 55 of the Merchant Shipping Act 1894 is made shall be assigned to the Chancery Division, and proceedings by which an applicaιίοn under section 28 or section 30 of that Act is made may be assigned to any Division. ιι 5 Επίσης αναφέρθηκε στις υποθέσεις Lα Ρ lαncα αnd ΕΙ Argentino [1908] 77 L.J.P. 91, Roe v. Hαmίltons αnd Compαny
(1867)V. Mαcpherson 573; Re Isis ex pαrte Bαker, The Weekly Notes March 21, 1868, ρ. 88. Η πρωτόδικη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα- 1Ο θορΙζεται από το άρθρο 19 του Νόμου 14/60 που αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "19. Το Ανώτατον Δικαστήριον επιπροσθέτως προς τας εξουσίας και την δικαιοδοσίαν ήτις ανατίθεται εις αυτό υπό του Συντάγματος, θα έχη αποκλειστικήν πρωτόδικον δικαιοδοσίαν- 15 (α) ως ναυτοδικείον περιβεβλημένον και ασκούν τας εξουσίας διά των οποίων περιεβάλλετο και τας οποίας ήσκει το Ανώτατον Δικαστήριον της Δικαιοσύνης εν Αγ- γλία εν τη επί ναυτικών υποθέσεων δικαιοδοσία αυτου 20 ευθύς αμέσως προ της ημέρας ανεξαρτησίας Οι εξουσίες με τις οποίες περιβάλλεται και τις οποίες ασκούσε το Ανώτατο Δικαστήριο της Δικαιοσύνης της Αγ γλίας σε ναυτικές υποθέσεις ευθύς αμέσως προ της ημέρας της Κυπριακής Ανεξαρτησίας, αναφέρονται στο 25 Administration of.1ustice Act 1956, Νόμος που μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: "Ι. Admίralty juήsdictiοn ofthe High Coun (Ι) The Admiralty juήsdictίοn of the High Coun shal1 be as 20 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) rε@ασάχης Υ. Waft ShippiDg Χ@vσοσ~ομής Δ. fol1ows, that is to say, juήsdίctίοη to hear and determine any of the fol1owing questions or claims: (
- a)any claim to the possession or ownership of a ship or to the ownership of any share therein; 5 10 15 20 (
- s)any claim for the forfeiture or condemnation of a ship or of goods which are being or haνe been carήed, or haνe been attempted to be carήed, ίη a ship, or for the restoration of a ship or any such goods after seizure, or for droits of Admiralty together with any other jUΉsdiction which either was νested ίη the High Court of Admira1ty immediately before the date of the commencement of the Supreme Court of ludicature Act, 1873 (that is to say, the first day of Noνember, eighteen hundred and seνenty-fiνe) or is confeued by or under an Act which came into operation οη or after that date οη the High Court as being a court with Admiralty juήsdίctίοη and any other juήs diction connected with ships or aircraft νested ίη the High Court apart from this sectίόη which is for the time being assigned by rules of court to the Probate, Diνorce and Admiralty Diνision." Σύμφωνα με τις πιο πάνω αναφερόμενες αποφάσεις των Αγγλικών Δικαστηρίων, είναι φανερό πως κάτω από το άρθρο 30 μπορεί να καταχωρισθεί αίτηση ακόμα και ex parte στο Αγγλικό Ναυτοδικείο, χωρίς να προϋπάρχει αγωγή, πα 25 ρόλο που παρόμοια φρασεολογία με' τη. δική μας χρησιμο ποιείται και στην αγγλική νομοθεσία, όσον αφορά την έναρ ξη διαδικασίας ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας. Στο παρόν στάδιο είναι χρήσιμο να αναφερθούν οι πρό 30 νοιες των Rules of the Supreme Court, Order 2, Rule 1 (The Annual Practice 1958, Volume 1, ρ.12): ''Eνery action to be commenced by WΉt (0.2, R.1) 21 ΧQυσοσ,;ομής; Δ. ΤεQασάκης; Υ. Wart Shipping
(1989)1. Every action ίη the High Court shall be commenced by a writ of summons, which shall be indorsed with a statement of the nature of the claim made, or of the relief or remedy required ίη the action, and which shall specify the Division of the High Court to which ίι is intended that the action should be assigned. Every Action shall be Commenced. - ΒΥ J.A., 1925, s. 225, ΡΙ ΙΧ, an action means a civil proceeding to be commenced by writ, or ίη such other manner as may be prescribed by Rules of Court. Where, therefore, the rules prescribe an originating summons as the method of procedure, the proceedings so commenced constitute an action. See Re Fαwsitt, 30 Ch.D. 231, and 0.71, Γ. 1Α and (ηη.); Re Vαrdon's Tru.IIl.II
(1885),55 L.J. Ch. 259, C.A.; Gee v. Bell [1887] 35 Ch. D. 160." 5 10 15 Επομένως και δεδομένου πως στη δική μας περίπτωση δεν υπάρχει αντίθετη πρόνοια και μια και ο Θεσμός 237 μας πα ραπέμπει στην Αγγλική Νομολογία όπου από τις πιο πάνω αναφερόμενες υποθέσεις γίνεται καθαρό πως στην Αγγλία, ακόμα και ex parte αίτηση γίνεται δεκτή χωρίς την καταχώρι ση αγωγής όταν βασίζεται στο άρθρο 30, καταλήγω στο συ 20 μπέρασμα πως στην παρούσα διαδικασία ορθά καταχωρίσθη κε η παρούσα αίτηση, η εγκυρότητα της οποίας δεν εξαρτάται από την προϋπαρξη αγωγής. Όσον αφορά τη θέση πως η αίτηση έπρεπε να τεθεί ενώ 25 πιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρω τα ακόλουθα: . Δυνάμει του Νόμου 33/64, η μέχρι τότε ασκούμενη δικαιο δοσία από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο και το Ανώτατο Δικαστήριο (High Court) περιήλθε στο Ανώτατο Δι καστήριο, το οποίο έχει τη δικαιοδοσία και τις εξουσίες τις 30 οποίες είχαν μέχρι τότε και μπορούσαν να ενασκήσουν το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο και το Ανώτατο Δικα στήριο (High Court) (βλ. άρθρο 9(α) του Νόμου 33/64). Το 6ρθρο ). Ι του Νόμου 33/64 προνοεΙ τα ακόλουθα: 22 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) rεQασάχη, Υ. Waft Sblppinl Xι"σoστoμιk Δ. ",-
(1)Η δικαιοδοσία, αι αρμοδιόΤflτες ή εξουσίαι άτι νας το Δικαστήριον κέΚΤflται δυνάμει του άρθρου 9, ασκούνται, υπό Τflν επιφύλαξιν των διατάξεων των εδα φίων
(2)και
(3)και παντός διαδικαστικού κανονισμού, 5 υπό Τflς ολομέλειας του Δικαστflρίου.
(2)Η πρωτοβάθμιος δικαιοδοσία δι' 'Ις περlβέβλτrεαι το 10 Δικαστήριον δυνάμει του ισχύοντος δικαίου και οιαδήπο τε αναθεωρτιτική δικαιοδοσία, περιλαμβανομέτης και Τflς δικαιοδοσίας επί εκδικάσεως προσφυγής γενομέτης κατά πράξεως ή παραλείψεως οιουδήποτε οργάνου, αρχής ή προσώπου ασκούντος εκτελεστικήν ή δΙΟΙΚflτικήν λειτουρ γίαν επί τω λόγω ότι amfl αντίκειται προς τας διατάξεις του ισχύοντος δικαίου, ή ότι εγένετο καθ' υπέρβασι ν ή κα τάΧΡflσι ν εξουσίας, δύναται να ασΚfιθή, Τflρουμένου πα 15 ντός διαδικαστικού κανονισμού, υπό τινος Δικαστού ή Δι καστών ως ήθελε το Δικαστήριον αποφασίσει. Νοείται ότι, Τflρουμένου παντός διαδικαστικού κανονι σμού, χωρεί έφεσις ενώπιον του Δικαστflρίου κατά των ούτω υπό Δικαστού 11 Δικαστών εκδιδομένων αποφάσεων. 20
(3)Η δευτεροβάθμιος δικαιοδοσία δι' 'Ις περιβέβληται το Δικαστήριον ασκείται, Τflρουμένου παντός διαδικαστι κού κανονισμού, υπό τριών τουλάχιστον Δικαστών οριζο μένων υπό του Δικαστflρίου. Oίrι;oι ορίζονται υπό του Δικαστflρίου διά περίοδον τεσ- 25 σάρων μflνών και εις Τflν αρχήν εκάστflς τοιαύτflς περιό δου." Με άλλα λόγια, το Ανώτατο Δικαστήριο λειτουργεί και εκδικάζει υποθέσεις με Τflν Ολομέλειά του, όπως εξάλλου προνοεί και το Σύνταγμα με το άρθρο
- Όμως το άρθρο 30 17 του Νόμου 33/64 προνοεί τα ακόλουθα: "
- Το Δικαστήριον δύναται να εκδίδfl ,κανονισμούς (εν τω παρόντι Νόμω αναφερομένους ως ι διαδικαστικός Χο"σοσ..:ομής Δ. Ι'εοασάχης Υ. Waft Shippina (1''') κανονισμός') δημοσιευομένους εν τη επισήμω εφημερίδι της Δημοκρατίας διό την καλυτέ~ν εφαρμογήν του παρό ντοςΝόμσυ. Νοείται ότι οι κατά την ημεqΘflηνίαν ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου εν ισχ'6tι και. προσηκόντως E')t- 5 διδομένοι διαδικαστικοί κανονΙOif!liOί εξακολουθούν w. ισχύουν μέχρις ου ανακληθούν ή τροπατι:οιηθούν διό νέου διαδικαστικού κανονισμού εκδοθησομένου δυνάμει του παρόντος Νόμου." Εκτός από τις πρόνοιες του άρθρου 11
(1)του Νόμου 33/64., 10 το Ανώτατο Δικαστήρω στις 6.8.64. με απόφασή "[ίΟ" (decision) σαν συλλογικού διοικητικού ~, αποφάσωε πως ένας οποιοσδήποτε Δι.xασtής του Aνt!tJ'Cdτoυ Δικαστηρtσυ που συνεδριάζει μόνος (sitting singly) μπoρεi. γ' ασκήσει πρω τόδικη ή αναθεωρητική &χαιοδοσία. [Βλ. επίσης Γεωργίου 1'. Της Δημοκρατίας
(1981)3 Α.Α.Δ. 980, στη σελ. 983.] 15 Η παρούσα αίτηση, όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, αφoeά υπόθεση Ναυτοδικείου και για τους. πιο χάνω αναφe:@όμέ νους λόγους ορθά τέθηκε ενώπιόν μ.<:nl. ΠQOς εκδίκαση\., αφού το Δικαστήριο -τούτο έχει δικαι.oδoαιiα να την εκδικάσΒ. Επιπρόσθετα μπορεί να ειπωθεί πως η:δικαwδoσία του Α:νωΥάτου Δικαστηρίου εκπηγάζει από τον περί Απονομής της Δι 20 καιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμο του 1964 (3J164) και ιδιαίτερα από το άρθρο 9(α) το οποίο, όσον αφορά 'L1\διχαιο δοσία του Nαντoδικείou, εμπλέκει τις πρόνοιες τοο άQθρoυ Ζ5 19(α) και του άρθρου 22
(2)(α) του περί ΔικαστηρW'ν Νόμου 1960 (14/60) .. Εξετάζοντας την ουσία της αίτησης, επαναλαμβάνω πως το άρθρο 30 του περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Νηο).ό'Υηση, Πώ ληση και ΥποθήΚευι1η Πλοίων)Νόμος 45/63, tLwL το (.διο με το άρθρο 30 του Αγγλικού Merchant Shipping Act 1894 και κατά συνέπεια η ερμηνεία του όπως έχει νομολογηθεί στην Αγγλία εφαρμόl;ε-ωι και στην Κύπρο κατά τρόπο που να είναι αναγκαίο ΤΌ πρόσωπο που ζητά το διάταγμα να είναι 24 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) ΓεQασάχης v. Wart Shipping ΧQtισοσ'fομής Δ. "ενδιαφερόμενο πρόσωπο". Στην υπόθεση The Tokio Marine and Fit'e Insurance Company Ltd v. Fame Shipping Company Ltd,
(1976)] C.L.R. 333, ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Μαλαχτός, 5 αναφερόμενος σε αριθμό αποφάσεων, συμπέρανε πως το σχετικό άρθρο δεν εφαρμόζεται απλώς σε πιστωτές ή πρόσω πα που αξιώνουν αποζημιώσεις εναντίον του ιδιοκτήτη του πλοίου, αλλά "ενδιαφερόμενο πρόσωπο" σημαίνει ενδιαφε ρόμενο πρόσωπο στο πλοίο αυτό καθ' εαυτό. 10 Η ερμηνεία του άρθρου 30 που δόθηκε στην υπόθεση Tokio Marine (ανωτέρω) υιοθετήθηκε στην υπόθεση Compania Portuguesa De Transportes Maritime oj Lisbon v. Sponsalia Shipping Company Ltd
(1987)1 C.L.R. 11, όπου στη σελ. 1S αναφέρονται τα ακόλουθα: 15 "... Section 30 has been all along held to apply to claims by persons having an interest ίη the ship itself such as legatees, shareholders, heirs or creditors, but ηοι mere creditors or claimants of damages." Βλέπε επίσης την υπόθεση Pastella Marine Co. Ltd v. 20 Nationallranian Tanker Co. Ltd.
(1987)1 C.L.R.
- Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής μπορεί να ειπωθεί πως είναι "ενδιαφερόμενο πρόσωπο", όμως για να δοθεί το αι 25 τούμενο διάταγμα θα πρέπει να εξασκήσω δικαστικά τη δια κριτική μου ευχέρεια κατά τρόπο που να κρίνω αν είναι δίκαιο και εύκολο Uust and convenient) να το εκδώσω. Πέραν αυτού, η διακριτική αυτή ευχέρεια θα πρέπει επίσης να αντι κρυστεί μέσα στα ευρύτερά της πλαίσια όπως καθορίζεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναφέρει τα ακόλουθα: 30 "32.-
(1)Τηρουμένου oιoυδipτoτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής 25 Χουσοσιομής Δ. Τεοασάχης Υ. Waft ShippinK
(1989)αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χoρτryoύνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: 5 Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασι ν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδο 10 θή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύ σκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.
(2)Οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, εκδοθέν συμ φώνως τω εδαφίω
(1)δύναται να εκδοθή υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις ως το δικαστήριον θεωρεί δίκαι ον, και το δικαστήριον δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τροποποιήση οιονδήποτε τοιούτον διάταγμα. 15 20
(3)Εάν ήθελε φανή εις το δικαστήριον ότι οιονδήποτε εκδοθέν απαγορευτικόν διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(1)εβασίσθη επί ανεπαρκών λόγων, ή εάν η αγωγή του ενάγοντος άποτύχη ή έχη εκδοθή απόφασις εναντίον αυτού συνεπεία παραλείψεως ή άλλως και φανή εις το δικαστήριον ότι δεν υπήρχε πιθανή βάσις διά την έγερσιν της αγωγής, το δικαστήριον δύναται, εάν νομίζη τούτο πρέπον, αιτήσει του εναγομένου, να διατάξη τον ενάγοντα να πληρώση εις τον εναγόμενον ποσόν, όπερ φαίνεται εις το δικαστήριον ότι αποτελεί εύλογον αποζημίωσι ν του εναγομένου διά τας δαπάνας και την βλάβην ήτις προσε γένετο εις αυτόν διά της εκτελέσεως του διατάγματος. Πληρωμή αποζημιώσεων δυνάμει του εδαφίου τούτου θα είναι κώλυμα δι' οιανδήποτε αγωγήν δι' αποζημιώσεις 26 25 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) . Ι'εQασά)Cης; Υ. Waft Sbipping Χοuσοσιομής Δ. εν σχέσει προς ό,τιδήποτε εγένετο συνεπεία του διατάγμα τος. Και εάν τοιαύτη αγωγή έχη ήδη εγερθή το δικαστή ριον δύναται να διακόψη αυτήν κατά τοιούτον τρόπον και επί τοιούτοις όροις, ως ήθελε θεωρήσει τούτο πρέπον. f! 5 Το αιτούμενο διάταγμα χαρακτηρίζεται σαν ένα διάταγμα του τύπου "Mareνa Injunction" και το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει επίσης υπόψη του τα νομικά κριτήρια που το διέπουν, όπως έχουν νομολογηθεί με ευρεία πάνω στο θέμα νομολο γία. 1Ο Δεν έχω πρόθεση να υπεισέλθω στη νομολογία αυτή, αλλά θα περιοριστώ να αναφέρω πως μια από τις προϋποθέσεις είναι και η αναγκαιότητα ύπαρξης του ενεργητιΚΟύ (assets) εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. 15 :Στην υπό κρίση υπόθεση το πλοίο βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και κάτω από αυτές τις συνθή κες η διακριτική μου ευχέρεια δεσμεύεται από την υπόθεση PastelJa Marine Co. Ltd ν. National /ranian Tanker Co. Ltd (ανωτέρω), στην οποία η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστη ρίου, ανατρέποντας την απόφαση πρωτόδικου Δικαστή, αρ- 20 νήθηκε την έκδοση διατάγματος σύμφωνα με τα άρθρα 30 και 32 του Νόμου, γιατί το πλοίο βρισκόταν εκτός της δικαιο δοσίας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Pastella Marine Co. Ltd (ανωτέρω), αναφέρ 25 30 θηκε και η υπόθεση Botteghi ν. Bolt Head Νaνίgatίοn
(1985)1 Α.Α.Δ. 114, όπου ο τότε Δικαστής και τώρα Πρόεδρ<ις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Α. Λo'tζoυ, ανάφερε στη σελ. 124 τα ακόλουθα: "... ΒΥ their νery nature ships sailing from port ιο port naturally incur liabilities that may render them the subject of arrest, appraisement and sale and other encumbraπces ίη other jurisdiction. Ιη such circumsιances aπ injunctίon may not be of any effect vis a νis such claimants with different priorities. Beaήng ίη mmd that the jurisdictίon of a Court ίη granting 27 ΧQvσοστομής Δ. rεQασάχης v. Waft Sbipping
(1919)such remedies should not be exercised ίη νain, Ι haνe come to the conclusion that eνen if the registration and ownership of a ship could be the subject of aπ injunction under section 32 of the Law, Ι would not be prepared to exercise my discretion if Ι had one, ίη granting same. Ι would therefore refuse the present applicatίon to the extent that is based οη the said section." 5 Για τους πιο πάνω λόγους και δεδομένου πως το πλοίο βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, κατάληξα στο συμπέρασμα να μην εξασκήσω τη διακριτική μου ευχέ- ρεια προς όφελος του αιτητή και να μην εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα. Έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα τούτο, δεν προτίθεμαι να εξετάσω τα υπόλοιπα θέματα που εγείρονται στην παρούσα υπόθεση. 10 Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του αιτητή. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του αιτηπί. 28 15