(1989)1S AπρύJ.oυ 1989 [XATZHTΣAffAPlf.Σ, Δ.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΑΙΙΉΣΗ ΤΩΝ
(1)ΚΛΑΙΛΙΑΣ θΕΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΙ
(2)ΝΩΝΤΑ ΤΟΜΠΟΛΗ, ΠΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔιΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI, και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΕΝΔιΑΜΕΣΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΚΔΟθΗΚΕ ΣΤΙΣ 24.10.88 ΑΠΟ το ΕΠΑΡΧιΑΚΟ ΔιΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΜΕ ΑΡΙθΜΟ 8016/88. (Αίτηση Αρ. 13/89). Εvoικιοστάσιο---Δικαιοδοσία εκδικάσεως διαφορών-Αποκοπή απ6 τον ιδιοκτήτη της παροχής νερού προς το κατάστημα-Επειδή ο ενοικια στής του καταστήματος ήταν θtσμιος ενοικιαστής και επειδή είναι πα ραδεκτό ότι η παροχή νερού στο κατάστημα περιλαμβανόταν στους όρους της θεσμίας ενοικιάσεως, το Επαρχιακό Δικαστήριο, που εξtδω σε διάταγμα αποκαταστάσεως της παροχής του νερού σε βάρος του 5 ιδιοκτήτη, δεν είχε δικαιοδοσία. Τα γεγονότα, καθώς και η νομική αρχή, που το Ανώτατο Δικαστή ριο εφάρμοσε, εκδίδοντας το ζητούμενο προνομιακό διάταγμα certiorarί προς ακύρωση διατάγματος Επαρχιακού ΔικαστηρΙΟυ για αποκατάσταση παροχής νερού στο κατάστημα, το οποΙΟ κατείχε ο καθ' 10 ου η αΙτηση, ως θέσμιος Ενοικιαστής, προκύπτουν από ΤΟ πιο πάνω πε ριληπτικό σημείωμα. Έκδοση Διατάγματος certίorαri, αλλά χωρίς οποιαδή ποτε διαταγή για έξοδα. 15 Α ναφερόμ.ενες αποφάσεις: Ευθψιάδου ν. Ζούδρου και άλλων
(1986)1 Α.Α.Δ. 341, ΠαπαΊtωργίoυ ν. Καραγιάννη
(1988)1 Α.Α.Δ. 571, Πtτσα ν. Παυλίδη
(1980)1 Α.Α.Δ.
- 156 1 Α-Α.Δ. (Ε) θεοδο"λο'U χαι άλλος Αίτηση. Αίτηση για έκδοση διατάγματος certiorari αναφορικά με ενδιάμεσο διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκω~ σίας ημερ. 24.10.88 στην αγωγή Αρ. 8016/
- 5 Χρ. Θεοδούλου, για τους αιτητές. Μ. Παπαπέτρου με ΤΟΥ Π. Παπαγεωργίου, για τους καθ' ωνη αίτηση. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ Δ. ανέγνωσε την ακόλουθη απόφα~ ση. Με την αίτησή τους ημερομηνίας 21.1.89 οι αιτητές ζήτη~ 10 σαν την έκδοση άδειας για την καταχώριση αίτησης για έκδο ση διατάγματος certiorari αναφορικά με ενδιάμεσο διάταγμα του <Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 24.10.88 στην αγωγή 8016/
- 15 Αφού άκουσα την αίτηση δόθηκε η αιτούμενη άδεια την ίδια ημέρα και στη συνέχεια οι αιτητές καταχώρισαν την πα ρούσαν αίτηση για διάταγμα certiorari με το οποίο να ακυ ρώνεται η πιο πάνω απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Τα γεγονότα της υπόθεσης που αποτελούν κοινό έδαφος 20 είναι ότι οι καθ' ων η αίτηση είναι θέσμιοι ενοικιαστές κατα στήματος που ανήκει στους αιτητές και το οποίο χρησιμο ποιούν σαν κουρείο. Το μηνιαίο ενοίκιο που πληρώνουν οι καθ' ων η αίτηση είναι ;(110.- μηνιαίως στο οποίο όπως οι ίδιοι οι καθ' ων η αίτηση αναφέρουν στην παράγραφο 5 της 25 ενόρκου ομολογίας των σε υποστήριξη της αίτησής των στην παρούσα αίτηση, περιλαμβάνεται και η αξία ποσίμου νερού που υπολογίζεται σε ;(
- - τον μήνα. Η παροχή του νερού στο κατάστημα γινόταν απ' ευθείας μέσω των ντεποζίτων της ταράτσας της πολυκατοικίας στην οποία βρίσκεται το κατά 30 στημα. Αυτό γινόταν μέχρι τις 12.5.88 όταν οι αιτητές διέκο ψαν την παροχή νερού στο κατάστημα με τον πιο πάνω τρόπο και εγκατέστησαν παροχή κατευθείαν από τον αγωγό , 1 ~)'7 Xατζηtσαπά@ης Δ. θεοδούλου χαι άλλος
(1989)υδατοπρομήθειας στο κατάστημα. Σαν ωτοτέλεσμα των πιο πάνω οι καθ' ων η αίτηση κατα χώρισαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την αγωγή 8016/88 και εξασφάλισαν την 24.10.88 το ενδιάμεσο συντη ρητικό διάταγμα εναντίον του οποίου γίνεται η παρούσα αί 5 τηση και με το οποίο οι αιτητές στην παρούσα αίτηση διατάσ σονταν να επανασυνδέσουν την παροχή ποσίμου νερού στο κατάστημα με τα κεντρικά ντεπόζιτα της πολυκατοικίας. Ο δικηγόρος των αιτητών σε υποστήριξη της αίτησης ισχυ ρίστηκε βασικά ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείτο δικαιοδοσίας να επιληφθεί της αγωγής και να εκδώ 10 σει το υπό συζήτηση διάταγμα καθόσον το θέμα που αφορά την επίδικη διαφορά εμπίπτει στην ωτοκλειστική δικαιοδο σία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων διότι αφορά τους όρους της ενοικίασης. Ο δικηγόρος των αιτητών βασίστηκε ουσιαστικά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Π6λυ Ευθυμιάδου ν. Γεωργίου Ζούδρου και Άλλων
(1986)15 1 Α.Α.Δ.341. Από την άλλη πλευρά ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε πάνω στο σημείο αυτό ότι το επίδικο θέμα δεν αφορά την ενοικίαση ούτε είναι συναφές θέμα και βασίστηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική 20 Έφεση 7596 μεταξύ Ανδρέα Παπαγεωργίου ν. Χλ6ης καρα γιάVVΗ
(1988)1 Α.Α.Δ. 571. Περαιτέρω ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση υποστήριξε ότι η αίτηση είναι δικονομικά παρά τυπη διότι δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση και περαι τέ ρω ότι η αίτηση είναι πρόωρη διότι δεν εξαντλήθηκαν όλα τα άλλα ένδικα μέσα. 25 Προτού ασχοληθώ με την ουσία της αίτησης είμαι της γνώ μης ότι η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 21.1.89 η οποία συνο δεύει την αίτηση για έκδοση άδειας για καταχώριση της αίτη σης για certiorari έχει επισυναφθεί στην παρούσα αίτηση και έχει πλήρως υιοθετηθεί και εν πάση περιπτώσει τα γεγο νότα στα οποία βασίζεται η αίτηση αποτελούν κοινό έδαφος 158 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) θεοδοίιλο" )CUL άλλος ΧατζητσαΥΥάοης Δ. και βρίσκονται επίσης στην ένορκη δήλωση των καθ' ων η αί τηση, το δε θέμα είναι καθαρά νομικό. Περαιτέρω η αίτηση για certiorari στην παρούσα περίπτωση είναι για θέμα δικαιο δοσίας Δικαστηρίου. 5 Αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης αναφέρομαι στην υπόθεση Πόλυ Ευθυμιάδου ν. Γεωργίου Ζούδρου και Άλλων
(1986)1 Α.Α.Δ. 341 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 344 και 345 από τον Δικαστή κ. Πική: 'Όη a literal consttuction of the proνisions of s. 4
(1)- Law 10 36Π5, the Rent Control Court, established under this proνi sion of the Law, was νested with jurisdiction to adjudicate υροη any dispute arising from (αναφυομένης) the enforce- 15 20 25 30 ment of the law including matters incidenta1 Ιο the main theme of the law, such as recoνery of rent and 10ss from damage caused Ιο rent controlled premises. Το the same conclusion we aπiνe οη a purposiνe interpretation of the 1aw, 100. Οη a consideration of the law as a whole, and the object it aimed 10 achieνe, mainly 10 cope with the scarcity of accommodation ίη the aftermath of the turkish invasion, ίι is fairly clear Ιο us the legislature intended to, refer every matter releνant 10 the terms of occupation of controlled premises and liabi1ity arising thereunder Ιο the Court set υρ under the proνisions of s.4
(1). That rent was directly regulated by the law is manifest from the proνisions of s. 7
(1)assigning the determination of rent payable for controlled premises to the Court established under s.4
(1). The law superseded contructual proνisions with regard 10 rent relegating their importance 10 mere relevance to what may constitute 'reasonable rent' for the occupation of control1ed premises, as the Supreme Court decided ίη ΕΠί G. Meitz αnd Others ν. Andreαs Pelengαris
(1977)1 C.L.R. 226." Αναφέρομαι επίσης στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Κα ραγιάννη (ανωτέρω) όπου αφού γίνεται αναφορά στην υπό θεση EΥΘVμιάδoυ και υιοθετείται το πάνω απόσπασμα όπως και στην υπόθεση Γρηγόρη Κ. Πέτσα ν. Παύλου Παυλίδη 35
(1980)1 Α.Α.Δ. σ. 158. στην υπόθεση Παπαγεωργίου αναφέ159 θεοδούΙ0υ Μαι άΙΙ0ς
(1989)ροvrαι τα ακόλουθα στη σελίδα 578, από τον Δικαστή κ. Πο γιατζή: "The question whether the dispute ίη any given case COncerns a matter which is incidental or supplementary to the main theme of the law or not will depend οη the nature of the claim ίη conjunction with the relief sought. If the claim is fashioned ίη a manner that would necessitate for its detenηination consideration and enforcement of the provisions of the Rent Control Law οτ examination of the terms of the statutory tenancy as such, jurisdiction rests solely with the Rent Control Court. Ιη applying this test one should bear ίη mind section 27 of the Law whereby it is provided that a tenant who continues ίη possession of any dwelling house or shop under the provisions of the Law is bound by all the terms and conditions of the origina1 tenancy agreement to the extent that are ηοι inconsistent with the provisions of the Law. 5 10 15 fI Το Δικαστήριο στην υπόθεση εκείνη καΤέληξε στο συμπέ ρασμα ότι η αγωγή δεν αφορούσε την ενοικίαση αλλά επέμ βαση και οχληρία που δεν είχε σχέση με την παραβίαση των όρων της θέσμιας ενοικίασης με τρόπο ώστε να μην εμπλέκε ται άμεσα ή έμμεσα ο Περί Ενοικιοστασίου Νόμος και να 20 μην απαιτείται εξέταση των όρων της θέσμιας ενοικίασης. Στην παρούσα υπόθεση τα πράγματα είναι κατά την άπΟψή μου διαφορετικά διότι οι ίδιοι οι καθ' ων η αίτηση δέ χοvrαι ότι είναί θέσμιοι ενοικιαστές και ότι η παροχή νερού η αξία του οποίου υπολογίζεται σε :ϊια- τον μήνα περιλαμ 25 βάνεται στους όρους της ενοικίασης και στην πληρωμή του ενοικίου. Εξάλλου για να εξακριβωθεί κατά πόσο υπάρχει υποχρέωση παροχής νερού με τον τρόπο που γινόταν θα αφο ρούσε ασφαλώς την ερμηνεία των όρων της ενοικίασης. Για τους πιο πάνω λόγους βρίσκω ότι το Επαρχιακό Δικα στήριο Λευκωσίας ήτο αναρμόδιο να εκδώσει το υπό εξέταση διάταγμα διότι το θέμα αφορά την αποκλειστική δικαιοδο σία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Κατά συνέπεια η 160 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) αίτηση για έκδοση certiorari επιτυγχάνει και η υπό αναθεώρη ση διαδικασία ακυρώνεται. 5 Εκδίδεται διάταγμα certiorary. Δεν εκδίδω κανένα διάταγ μα για έξοδα. ΕκδΙδεται διάταγμα cemorari χωρίς έξοδα. 161