← Κύπρος

clr/1989/1989_1E_289.pdf

1 Α.Α.Δ. (Ε) 24 Mαl.σu, 1989 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΙΡ ΑΕΠΕΛΗ ΒΟΓΑΖιΑΝΟΥ, ΔιΑΑΔΕΙΑ KATAXΩPlΣHΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑ­ ΤΟΣ PROHIBUION ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΑΡ. 308/89 ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙ­ ΚAΣ'fHPIOY ΛΕΜΕ:ΣΟΥ, ΠΟΥ ΚΑΤΑΧΩΡΙ:ΣθΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΝΙ­ ΚΟ ElΣAΓΓEΛEA τ:m; ΔHMOKPATlA:Σ. (Αίτηση Αρ. 73/89) Προνομιακά Διατάγματα--Ρrοhibίιίοn-ίιδεια για καταχώριaη αιτήσεως εκδ6σεώς του-'Έκ πρώτης όψεως υπόθεaη"-Έννoια. Παράνομος επέμβαση στην κατοχή ακίνητης ιδιοκτησίας (Tresspass)ΑγωΥή για διάταγμα αναλήψεως κατοχής λόγω τέτοιας επεμβάσεως 5 και για ενδιάμεσα κέρδη (mesne Ρrofits)-Ιοχυρισμός εναΥόμενου ότι κατέχει το ακίνητο ως θέσμιος ενοικιαστής-ο ισχυρισμός αυτός δεν δημιουΡΥεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση Υια έκδοση προνομιακού δια­ τάγματος prohibition, που να αΠαΥορεύει στο Επαρχιακό Δικαστήριο να εκδικάσει την υπόθεaη. 10 Ο Γενικός Εισαγγελέας κατεχώρισε αγωγή στο Επαρχιακό Δικα­ στήριο ΛεμεσοΙΙ ζητώντας διάταγμα, που να απαγoρεUει στον αιτητή από του να επεμβαίνει σε κατοικία στην τοποθεσία 'Άσπρόκρεμμος" στο Τρόοδος, διάταγμα για παράδοσ1) κενής κατοχής του κτήματος στους ιδιοκτήτες και ενδιάμεσα κέρδ1) ή αποζ1)μιώσεις για παράνομη 15 επέμβα01J από 12/6/81. Ο αιτητής κατεχώρισε την αΙτησ1) αυτή για λήψη αδέΙας καταχωρί­ σεως αιτήσεως για έκδοση του προνομιακοΙΙ διατάγματος prohibition, ισχυριζόμενος ότι κατέχει το κτήμα, ως θέσμιος ενοικιαστής, δυνάμει. 20 ενοικιαστ1)ρΙΟυ εγγράφου, που υπέγραψε αντιπρόσωπος κάποιου J. W. Williamson ή της ανώνυμ1)ς εταιρείας J. W. Williamson Ltd. Ο αΙΤ1)­ τής ισχυρίστηκε ακόμα ότι 1) ιδιοκτήτρια του κτήματος δηλ. 1) κυπρια­ κή Δφοκρατία εγνώριζε Τ1)ν εξέλιξ1) αυτή και είχε συναινέσει σΤ1)ν υπενοικία01J. Ο εν λόγω J. W. Williamson ή J. W. Willίamson Ltd ήταν 289 ΒΟΥιαζιανός

(1989)νόμιμος κάτοχος του κτήματος ωτό 1/10/1920. Οι νομικές αρχές, τις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο εφάρμοσε απορρί.πτοντας την αίτηση, φαίνονται από τις πιο πάνω περιληπτικές σημεlιώσεις. Η αΙτηση απορρίπτεται. 5 Α ναφερόΜΕVΕς Αποφάσεις: In Re Kakos
(1985)1 C.L.R. 250, R. ν. Wimbledon lustices Εχ parIe DerwenI [1953] 1 ΑΙ! E.R.
  1. Αίτηση. Αίτηση για άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση δια- 10 τάγματος prohition που να απαγορεύει στο Επαρχιακό Δικα­ στήριο Λεμεσού να εκδικάσει την Αγωγή Αρ. 308/
  2. Χαρ. Αοίζου, για τον αιτητή. ΝΙΚΗΤ ΛΣ Δ. ανέγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την παρούσα διαδικασία ο αιτητής ζητά να του επιτραπεί να κα- 15 ταχωρίσει αίτηση για έκδοση διατάγματος prohibition που να απαγορεύει στο Δικαστήριο Λεμεσού να εκδικάσει την αστι- κή υπόθεση αρ. 308/
  3. Οι συνθήκες που ώθησαν τον αιτητή να προσφύγει για θε­ ραπεία στο δικαστήριο αυτό εκτίθενται σε ένορκή του δήλωση 20 που συνοδεύει την αίτηση. Χρειάζεται να τις αναφέρω έστω και συνοπτικά. Στις 19/1/89 ο Γενικός Εισαγγελέας, με βάση προφανώς τις εξουσίες που του παρέχει το άρθρο 57 του περί Δικαστηρίων Νόμου, ήγειρε την πιο πάνω αγωγή στο δικαστήριο Λεμεσού εναντίον του αιτητή. Έχει σημασία να προσέξουμε ιδιαίτερα το αιτητικό της αγωγής όπως επίσης και την έκθεση απαιτήσεως. Η αξιούμε­ νη θεραπεία είναι.
(1)διάταγμα που να διατάζει τον αιτητή - 290 25 1 Α.Α.Δ. (Ε) ΒΟΥιαζιανός Νικήτας Δ. εναγόμενο και τους αντιπροσώπους ή υπηρέτες του να μην επεμβαίνουν σε κατοικία που είναι κρατική περιουσία και 5 που βρίσκεται στην τοποθεσία 'Άσπρόκρεμμος" στο Τρόοδος
(2)επιπρόσθετο διάταγμα για εκκένωση και παράδοση κενής κατοχής του κτήματος στους ιδιοκτήτες. Για την ακρίβεια ανήκει στο Τμήμα Δασών του Υπουργείου Γεωργίας και Φυ­ σικών Πόρων και
(3)(3,750 σαν mesne profits ή αποζημίωση για παράνομη επέμβαση από 12/6/
  1. Στην έκθεση απαιτήσε­ ως (τεκ. Α) διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι ο αιτητής κατέχει 10 παράνομα το σπίτι από την εν λόγω ημερομηνία και το χρη­ σιμοποιεί για παραθερισμό, παρά τις επανειλημμένες οχλή­ σεις του ενάγοντα να το εγκαταλείψει. Στην γραπτή του υπεράσπιση (τεκ. Β) ο αιτητής θέτει προ­ δικαστικό ζήτημα ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είναι αναρ­ 15 μόδιο να επιληφθεί της υποθέσεως. Για το λόγο ότι κατέστη θέσμιος ενοικιαστής και συνεπώς αποκλειστική αρμοδιότητα σε τέτοιας φύσεως υπόθεση έχει το δικαστήριο Ελέγχου Ενοι­ κιάσεων. Συγκεκριμένα ο αιτητής διατείνεται ότι κατείχε το 20 κτήμα από 12/6/81 μέχρι 15/12/86 δυνάμει ενοικιαστηρίου εγ­ γράφου που υπέγραψε με τους αντιπροσώπους κάποιου J. W. Williamson ή της ανώνυμης εταιρείας J. W. Williamson Ltd. Οι αρχές της Δημοκρατίας, κατά τους ισχυρισμούς του αιτη­ τή, γνώριζαν ή έπρεπε να είχαν γνώση της εξέλιξης αυτής και ρητά ή σιωπηρά συναίνεσαν στην υπενοικίαση. Αναφέρεται 25 επίσης ότι οι προμνησθέντες ήταν νόμιμοι κάτοχοι δυνάμει εγγράφου συμφωνίας χρονολογούμενης από 1/10/
  2. Και καταλήγει ότι μετά την εκπνοή της συμφωνίας της 12/6/81 η κατοχή του προστατεύεται από τις Πρόνοιες του περί ενοικιο­ στασίου νόμου 23/
  3. 30 Ο συνήγορος υπέβαλε ότι οι παραπάνω ισχυρίσμοί ικανο­ ποιούν τα κριτήρια που θέτει η νομολογία για την αποδοχή του αιτήματος σΙ αυτό το στάδιο. Και συγκεκριμένα ότι υπάρ- . χει αρκετό υλικό που εκ πρώτης όψεως στοιχειοθετεί υπόθεση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία. Η πάγια 35 θέση της νομολογίας είναι ότι για να ΕΠιτύχει η αίτηση πρέ­ πει να αποδειχθεί "εκ πρώτης όψεως" υπόθεση. Αυτό σημαί- 291 Νικήτας Δ. ΒΟΥιαζιανός
(1989)νει ότι από μια πρώτη θεώρηση του συγκεκριμένου ζητήματος διαφαίνεται πειστικά ότι υπάρχει θέμα για συζήτηση έστω και αν αργότερα οι πρώτες εντυπώσεις δυνατό να διαλυθούν. Την έννοια του όρου αναλύει η υπόθεση In Re Kαkos
(1985)3 Α.Α.Δ. 250 στη σελ. 258: 5 "As the expression 'Ρήma facie' suggests, a convincing enough case must be made οη first view. aη second view, formed after heaήηg the other side, this impression may dissipate. Α Ρήma facie case is not an unanswerable one but one sufficiently cogent οτ arguable, to meήt an answer. aη numerous occasions Courts were concerned to elicit and apply the concept ίn diverse circumstances. Α parιicularly instructive approach Ιο analysis of the concept, Ι found, with respect, that of ΜegaΠΥ, V.C. ίη Lαnd Securίtίes v. ΜetrΟΡοlίtαn Police [1983] 2 ΑΗ E.R. 254,
  1. According to this approach, a ρή­ ma facie case is made ουΙ if an arguable case is disclosed, without need arising at this initial οτ preliminary stage [οτ consideration of any rebutting evidence." 10 15 Στην προκειμένη περίπτωση η διένεξη των διαδίκων όπως προσδιορίζεται από τη δικογραφία, δεν αποκλείει τη δικαιο­ δοσία Επαρχιακού Δικαστηρίου. Αντίθετα. Η βάση και το πλαίσιο της υποθέσεως του Γενικού Εισαγγελέα - και αυτό φαίνεται καθαρά από την έκθεση απαιτήσεως - είναι ότι ο 20 αιτητής κατέχει το σπίτι παράνομα. Είναι tresspasser. Συνε­ πώς το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να εκ­ δικάσει την υπόθεση και να δώσει την αιτούμενη θεραπεία 25 στην έκταση που δικαιολογείται. Ή, φυσικά, να απορρίψει την υπόθεση, σε περίπτωση που ο ενάγων δεν τεκμηριώσει την υπόθεσή του. Αυτή, πιστεύω, ήταν και η θέση του Εφε­ τείου στην υπόθεση Re Kαkos, ανωτέρω, αναφορικά με την 30 αρμοδιότητα των εμπλεκομένων δικαστηρίων, Επαρχιακού και Ελέγχου Ενοικιάσεων. Ας σημειωθεί ότι στην υπόθεση συζητήθηκαν παραπλήσια θέματα με υπόβαθρο παρόμοια, στην ουσία, πραγματικά περιστατικά. Στο σημείο αυτό ήθελα να τονίσω ότι δεν είναι αρκετό για 292 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) ΒΟΥιαζιανός Nι~ήτας Δ. την έκδοση του προνομιακού αυτού διατάγματος, επειδή ο αιτητής ισχυρίζεται πως προστατεύεται από το ενοικιοστά­ 5 σιο, ότι υπάρχει ο κίνδυνος το Επαρχιακό να υπερβεί τις εξουσίες του. Εφόσον, όπως εξήγησα, το δικαστήριο στο οποΙο καταχωρίσθηκε η αγωγή, έχει δικαιοδοσΙα στην υπόθε­ ση. Η άποψή μου υποστηρίζεται από το παρακάτω απόσπα­ σμα του συγγράμματος του Basu Commentary on the Constitutίon ο/ Jndia, 5η έκδοση, τόμος 3, στη σελ. 549: 10 15 "Where there iS a complete want of jurisdiction ab ίηΗίο prohibition is aνailable at once; but ίπ the case of excess of jurisdiction, ίι is obνious, that the superior Court cannot interfere υηιil the inferior tribuna1 does an act which exceeds its jurisdiction. Ιη other words, prohibition will be issued at the stage where the excess of jurisdiction occurs, and, until then, the application will be premature. Οπ this principle, where a court or tribunal has jurisdiction oνer the subject-matter, prohibition, will ηοΙ issue before deci- sion οπ the anticipation that the court, ίη giνing its decision, may possibly exceed jurisdiction. ff 20 Και από την εξής παρατήρηση στο Ha[sbury's Laws ο/ England, 3η έκδοση, παράγραφος 218, σελ. 117, που όπως και στο προηγούμενο σύγγραμμα, είναι απαύγασμα της νομολο­ γίας. ''Ιπ any eνent, where the jurisdiction of the inferior court 25 depends οη the judicial determination of facts the order does ηοι lie υηιίΙ the court has wrongfully οη these facts giνen itself jurisdiction." Θα μπορούσα ακόμα να αναφερθώ στην υπόθεση R. v. 30 Wimbledon Justices Εχ parte Derwent [1953] 1 ΑΙΙ E.R. 390,
  2. "It is an entirely different case from those which from time Ιο time come before this court, for instance, proceedings of a 293 Nιχήtσι; Δ. ΒοΥιαζιανός
(1989)Rent Control Tribunal who, before they can say whether they have jl risdiction or ηοι, have ιο inquire ίηιο certain facts. The well-kz,own case οη the subject entitling the court ιο say that a court ιnay be entitled to inquire ίηιο facts to discover whether they have jurisdiction or ηοι is the judgment of Lord Esher ίη R. v. /nωme Tax Special Purproses Comrs, where he poif1ted out that ίι is legitimate when the jurisdiction of justices or inferior bodies depends οη the existence of certain facts for them ιο inquire ίηto those facts Ιο find out whether they have jurisdictiof1 or ηοι, and the court will then review the finding of fact because, if this court can1e to the conclusion that the facts were wrongly found, they would say that the justices acted without jurisdiction. But that is ηο! ttlis case because the defect appears οη the face of the proceedings. 5 10 f! Η αίτηση λοιπόν είναι απορριπτέα σαν αβάσιμη. Και εν πάση περιπτώσει είναι πρόωρη. 15 Όμως γεννιέται το ερώτημα αν η κατοικία βρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή πρΟϋπόθεση που αποτελεί sine qua ηοη για την εφαρμογή του νόμου 23/83 όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 2 του νόμου 79/86. Η τελευταία αυτή διάταξη έχει συμπεριλάβει στις ελεγχόμενες περιοχές και εκείνη του Συμ­ βουλίου Βελτιώσεως Πλατρών. Όταν έθεσα το ερώτημα στο 20 συνήγορο, μου ανέφερε ότι πιστεύει πως η περιοχή 'Άσπρό­ κρεμμος" βρίσκεται μέσα στα όρια του Συμβουλίου Πλατρών. Ωστόσο, δεν είχα μαρτυρία από το Γραφείο του Επάρχου Λε­ μεσού ή άλλη αρμόδια αρχή για να καταλήξω σε θετικό συ­ μπέρασμα. Για το λόγο αυτό δεν προτίθεμαι να εκφράσω 25 γνώμη. Και αφήνω το θέμα ανοικτό. Η κατάληξή μου είναι, για τους άλλους λόγους που εξέθε­ σα, ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση που να δικαιο­ λογεί τη χορήγηση άδειας. Η αίτηση απορρίπτεται. Αίτηση απορρίπτεται. 294 )0

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.