← Κύπρος

clr/1989/1989_1E_33.pdf

1 Α.Α.Δ. (Ε) 22 ΦΦρoυαeΙou, 1989 [IlIΚHΣ, Δ.] ΣΤΕΛΙΟΣ ΦOINIΩTHΣ, Ενάγων, ν.

  1. GREENMAR ΝΑνισΑΠΟΝ L1D.,
  2. SHIP "SUNDANCE" UNDER CYPRUS FLAG NOW LY1NG ΑΤ ΤΗΕ PORT OF LIMASSOL, ΕναΥ6μενων. (Αγωγή NavroδtΚEίov Αρ. 223/87). Nαvτoδικείo--Δικoνoμία-Πρoτάσεις-Tρoπoπoίηση-Έφαρμoσrέoι κα­ νόνες-ΣΨφΩVΑ με τον Κανόνα 237 του Περί Δικαιοδοσίας Κυπρια­ 5 κού Ναυτοδικείου Διατάγματος, το θέμα διtπεται από τους παλαιούς Αγγλικούς θεσμούς, που είναι παρόμοιοι με το Δ.25 των Περί Πολιτι­ κής Δικονομίας θwμ.ών. ΝαυτοδικεΙο-Δικονομία-Προτάσεις-Τροποποίηση-Αρχές, που διt­ πουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του ΔικαOTτl?ίοv-Όταν η σχετική αίτηση υποβάλλεται μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδι­ κασίας η σχετική εξουσία ασκείται με φειδώ. 10 Ο ενάγων διεκδικεί αποζημιώσεις για άδικη απόλυση. Η ισχυριζό­ μενη από τον ενάγοντα γραπτή σύμβαση εργοδοτήσεώς του έγινε πα­ ραδεκτή στην απάντηση του εναγομένου. Μετά την έναρξη της ακροα­ ματικής διαδικασίας, διαφάνηκε κατά την αντεξέταση του ενάγοντα, σύγκρουση μεταξύ των θέσεων του εναγομένου στην απάντηση και 15 εκείνων, που υπέβαλλε στην αντεξέταση. Ο εναγόμε~ εν τέλει υπέ­ βαλε αίτηση για τροποποίηση της απαντήσεώς του με το δικαιολογιτι­ κό ότι εξ αβλεψίας δεν αναγράφηκαν στην απάντηση τα σωστά γεγο­ mτα. 20 Αφού αναφέρθηκε στις αρχές, που διέ­ πουν την διακριτική εξουσία του Δικαστη­ ρίου σχετικά με τροποποίηση των προτά­ σεων, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε 33 τη Φοι.ν~cMης; v. Greenmar NavigatiQn συγκεκριμένη αΙτηση για τους

(1989)ακόλουθους λόγ ο\ις: α) Η τροποποίηση, που επιδιώκεται είναι ουοιαστική και συνε­ πάγεται επαναπροσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων, β) Έρχεται σε αντίθεση με μαρτυρία, που έχει 1ιδη xata'CEBet, γ) Οι λόγοι της τρσ, 5' ποΙηστις όπως έχουν εΚ1εθεί οιην ένορκη δήλωση του αιτητή, είναΙ. ασαφεί.ς και σε κάποιο βαθμό O\JΎΚQO'ύoνται με τις JtρOφoρικές επεξη­ γήσε~ς που δόθτ!καν στην ακρόαση '('ης α~τήσεως, κα~ δ) τσ σχετι.κό ση, μι:;ίο είχε. διατυπωθεί με σαφήνεtα στην Έκθε<τη ΜG.ιτήσεως (ΡΕΤΙ­ ΤιΟΝ) όσον xαL σε μεταγενέστερα στάδια Τl1ς διαδrΜ1σίας, ώστε, αν πράγματι το σχετικό σrlμεΙο σt1'jV απάντησl1 οφειλό'Cαν σε αβλεψΙα, 1Ο υπήρχαν πολλέι; ευκαΙρίες πριν από τη δίκη για διόρθωσή του. Η αίτηση απoρρίπrπαι με έξοδα. Α vαφερ6μενες αποφάσεις: Ευριπίδου και Άλλος Υ. KαννάoVΡΣυ
(1985)1 Α.Α.Δ.
  1. 15 Αίτηση. Αίτηση από τους εναγομένους για τροποποίηση της υπερα­ σπίσεως ώστε να διαγράφεται η παραδοχή των εναγομένων στην συνομολόγηση της γραπτi)ς συμφωνίας για την εργοδότηση του ενάγοντα. 20 Ν. Πιριλλίδης, για τον ενάγοντα. Λ.. Καλογήρου εκ μέρους του Ξ. Ξενόπουλου, για τους ενα­ γομένους. Cur. Mv. vMlt. ΠΙΚΗΣ Δ. Ανέγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η ayroyi) αφορά απαίτηση του ενάγοντα, Στέλιου Φοινιώτη, εναντίον των εργοδοτών του, για διάρρηξη της συμβάσεως εργοδοτήσε­ 25 ώς του ως ναύτη στο πλοίο "Sundance". Στην έκθεση απαιτή­ σεως (petition) εξειδικΕύεται η γραπτή συμφωνία μεταξύ των μερών της 3Π/86 ως η συμφωνία η οποία παραβιάσθηκε. 34 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Φoινι.ώτ~ Υ. Greenmar Navigation Πι'Κής Δ. Στην απάντησή τους οι εναγόμενοι παραδέχονται την σύνα­ ψη της συμφωνίας αλλά αμφισβητούν τους ισχυρισμούς για διάρρηξή της. Επίσης ισχυρίζονται ότι ο ενάγων κωλύεται να διεκδικήσει αποζημιώσεις ή ωφελήματα που απορρέουν από 5 την σύμβαση της 3Π/86 λόγω της ρητής αποδοχής εκ μέρους του του τερματισμού των υπηρεσιών του. Πριν την έναρξη της ακροάσεως στις 17/9/88 κατατέθηκε εκ συμφώνου αριθ­ μός εγγράφων που σχετίζονται με τα επtδικα θέματα μεταξύ των οποίων και η γραπτή σύμβαση εργοδοτήσεως του ενάγο­ 10 ντα. Την 8.11.88 άρχισε η ακρόαση της υποθέσεως με πρώτο μάρτυρα τον ενάγοντα. Στο στάδιο της αντεξετάσεως διαφά­ νηκε ότι υπήρχε σύγκρουση μεταξύ των θέσεων που διατυπώ­ θηκαν στην υπεράσπιση και εκείνων που προβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του ενάγοντα αναφορικά με την συμφωνία, 15 το περιεχόμενο, τις συνθήκες και τους όρους εργοδοσίας του ενάγοντα. Ακολούθως οι εναγόμενοι υπόβαλαν αίτηση για αναβολή με σκοπό την τροποποίηση της υπερασπίσεως. Η αναβολή δόθηκε μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του, υποδεικνύοντας ταυτοχρόνως ότι με την αναβολή δεν προδι­ 20 κάζεται με οποιοδήποτε τρόπο η τύχη του αιτήματος για τρο­ ποποίηση. Η αίτηση για τροποποίηση υποβλήθηκε στις 12/11/
  2. Με την αίτηση επιδιώκεται η τροποποίηση της υπερασπί­ σεως ώστε να διαγράφεται η παραδοχή των εναγομένων στην συνομολόγηση της γραπτής συμφωνίας για την εργοδότηση 25 του ενάγοντα. Αντί αυτού προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η σύμβαση ήταν προφορική με διαφορετικούς όρους εργοδοτή­ σεως από εκεί νους που περιέχονται στην γραπτή σύμβαση που έχει κατατεθεί ως τεκμήριο. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία επεξηγούνται οι λόγοι στους 30 οποίους απoδtδεται το σφάλμα στην διατύπωση της υπερά­ σπισης. Οι λόγοι εκτίθενται στην παράγραφο 2 της ενόρκου ομολογίας η οποία αναγράφεται πιο κάτω: "Εκ παραδρομής και/ή εξ αβλεψίας κατά την σύνταξη 35 της υπεράσπισης στην πιο πάνω αγωγή δεν αναγράφησαν ορθά τα πραγματικά περιστατικά που αφορούν τις παρα­ γράqx>υς 3,4 και 6 της εκθέσεως υπερασπίσεως (answer)." Ο ενάγων έχει προβάλει ένσταση στην αίτηση, και υπέδει- 35 Πιχής Δ. Φοιvιenης Υ. Greenmar Navigation
(1989)ξε ότι υπήρχαν πολλές ευκαιρίες για τη διόρθωση του λάθους στο οποίο αποδίδεται η παράλειψη σωστής διατύπωσης των θέσεων των εναγομένων. Κληθείς να επεξηγήσει περαιτέρω τους λόγους στους οποίους οφείλεται η παράλειψη, ο συνήγορος των εναγομέ­ νων διατύπωσε την άποψη ότι η φύση της απαιτήσεως έγινε πλήρως κατανοητή μόνον στο στάδιο της αντεξετάσεως. Η τροποποίηση καθίσταται αναγκαία, όπως επεξηγήθηκε, για να εξεταστούν τα επίδικα θέματα μέσα στο σωστό πλαίσιο γεγονότων. Η θέση του ενάγοντα είναι ότι η αίτηση είναι αδικαιολόγητη, οι λόγοι που προβάλλονται προς υποστήριξή της ανεδαφικοί, ενώ το στάδιο στο οποίο έχει υποβληθεί τόσο προχωρημένο ώστε η έγκρισή της θα παρενέβαλλε όχι μόνο εμπόδια στην ομαλή διεξαγωγή της δίκης αλλά θα έπληττε και τα συμφέροντά του. 5 10 15 Οι θεσμοί που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέ­ ρειας του Δικαστηρίου για την τροποποίηση της δικογραφίας είναι βάσει του Κ. 237 των θεσμών Ναυτοδικείου, οι παλαιοί αγγλικοί θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας που αντιστοιχούν με τις πρόνοιες της Δ. 25 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι 20 αρχές αυτές συνΟψίζονται στο White Book (του 1958, σελ. 624 κ.ε.). Επίσης αποτέλεσαν το αντικείμενο πολλών κυπριακών δικαστικών αποφάσεων. Οι σχετικές αρχές εκτίθενται περιε­ κτικά στην υπόθεση Ανδρέας Ευριπίδου & Άλλος ν. Πανα­ γιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24. 25 Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέ­ ρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνΟψιστούν ως εξής:
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι ΠΡOUπo­ θέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματι­ κή απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμού­ νται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα 36 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Ψοινιόκης Υ. Greenmar ΠιΧής Δ. και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συν­ τάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν 5 προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκ­ δοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδει­ κτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυ­ 10 στέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αΙτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να aπoσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπό­ 15 20 διο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στά­ διο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκεί­ ται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επι­ πτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgτave ν. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστή­ ριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροπο­ ποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη. Καθοδηγούμενος από τις πιο πάνω αρχές στην άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας διαπιστώνω: 25 (α) Η τροποποίηση που επιδιώκεται είναι ουσιαστική και αν επιτραπεί θα έχει ως αποτέλεσμα τον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. (β) Έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία που έχει κατατε­ θεί κατά την διεξαγωγή της δίκης συγκεκριμένα την προσα­ 30 γωγή κοινή συναινέσει της γραπτής συμφωνίας που αποτελεί' την βάση της αγωγής του ενάγοντα. (γ) Οι λόγοι που εκτΟΟενται στην ένορκη ομολογία που υποστηρίζει την αίτηση για τροποποίηση είναι ασαφείς και 37 Φοινιόκης v. Greenmar Navigation (19.9) έρχονται σε κάποιο βαθμό σε αντίθεση με τις επεξηγήσεις που έχου" δοθεί κατά την ακρόαση της αιτήσεως ως προς τους λόγο :,ς που οδήγησαν στην υποβολή της αιτήσεως. Προ­ φανώς το πλαίσιο της αγωγής έγινε πλήρως κατανοητό κατά την ακρόαση, ιδιαίτερα σΙ ότι αφορά την συμφωνία της 3Π/86 και το περιεχόμενό της και αυτό αποτέλεσε τον ουσιαστικό 5 λόγο για την τροποποίηση και όχι η παράλειψη σωστής δια­ τυπώσεως στην υπεράσπιση των oδmιιών των εναγομένων. Η παρανόηση αυτή δεν οφείλεται σε οποιαδήποτε ασάφεια στην διατύπωση των γεγονότων που στοιχειοθετούν την αγωγή. 10 (δ) Οι θέσεις του ενάγοντα διατυπώθηκαν με σαφήνεια τόσο στην έκθεση απαιτήσεως (petition) όσο και σε μεταγενέ­ στερα στάδια της διαδικασίας πρι ν την δίκη. Επομένως και αν εγίνετο δεκτό ότι η εσφαλμένη διατύπωση των θέσεων των εναγομένων οφειλόταν σε παράλειψη ή αβλεΨία υπήρχαν πολλές ευκαιρίες πριν την δίκη για την διόρθωση του λάθους, ευκαιρίες τις οποίες άφησαν ανεκμετάλλευτες οι εναγόμενοι. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η έκδοση του αιτού­ μενου διατάγματος δεν δικαιολογείται. Η αίτηση απορρίπτε­ ται με έξοδα. Η ακρόαση της υποθέσεως θα συνεχιστεί στις 5/ 6/89 η ώρα 10.30 Π.μ. Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα. 38 15 20

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.