clr/1989/1989_1E_467.pdf

(1)-Alf7JOfI απ6 Γ6νικ6 EισαyyEλtα-Aν το ζή­ 10 τημα είναι φύσεως νομικής κι η αίτηση υποβάλλεται διαρκούσης της δίκης, η επιφύλαξη είναι vποχρεωΤΙΚtf-Έκδοση Certiora:ri γuι ακυ­ ρωσJ] αρνήσεως της επιφυλάξεως, που ζήτησε στην ιrιiΌΘwΗ αυτή ο Γε­ νr.κ6ς Εισαγγελέας για γνωμοδότηση απ6 το Α vώrατo Δικαστήριο και ταυτ6χρoVΗ έκδοση M81ldamus για επιφύλαξη του εν λ6γω νομικού 467 rενΙJιός Εισαπε1έας

(1989)ζητήματος για yνωμoδότηση.aπ6 το Α 'Wιίrατo Δικαιτrwιo. Στην υπόθεση αuτ'ή ο Γενι.κός Ewayyελtac; της Δημσκρατtας ζήτησε από το κακouργιoδικεω αναβολή της ποινικής υποθέσεως που αφο­ ρoiισε καΤηΥορία για φόνο και κατοχή εκρηκτικών υλών εναντtoν των δύο καΤηΥορουμένων, σε χρόνο μετά την έκβαση της εφέσεως τρίτου 5 προσώπου, πσυ είχε καταδικαστεί για τον (διο φόνο. Το (διο κακουργιοδικείο είχε ΠροηΥσυμένως δεχθεί αίτηση για χω­ ρισμό της δίκης τσυ εν λόγω τρίτου προσώπου από την δίκη των δύο άλλων καττιyoρσυμtνων, με σκοπό να μπορεί να μαρτυρήσει εναντων των δύο κατηΥορσύμενων το εν λόγω πρόσωπο. 1Ο Το κακουργιοδικείο αρνήθηκε την αναβολή, επικαλο'ύμενο και το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. που προβλέπει. μεταξ'ύ άλλων "δημόσια ακροαματική διαδικασία εντός ευλόγου χρόνου". Ο Γενικός Eισαγγελtας υπέβαλε τότε αίτηση για επιφύλαξη δύο σημείων για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο. Το πρώτο ση- 15 μείο αφορο'ύσε ερώτημα κατά πόσο ήταν ολωσδιόλου νομικά ανεπί­ τρεπτο για το κακουργιοδικείο να αρνηθεί να αναβάλει την ακρόαση της υπόθεσης όπως είχε ζητηθεί, και το ΔΕUΤέρσ σημείο. αφορο'ύσε το ερώτημα κατά πόσο ήταν ολωσδιόλου νομικά ανεπίτρεπτο για το κα- κουργιοδικείο να αρνηθεί να αναβάλει την ακρόαση της υπόθεσης. 20 Το κακουργιοδικεω απΕWιψε την αίτηση για παρωτσμπή των ερω­ ττιμάτων αuτών, με την αιτιολογία ότι τα θέματα, που είχαν εγερθεί, δεν είναι νομικά και, εν πάση περιπτώσει. και εάν ακόμα ήταν νομι­ κά, δεν μπορούσαν να κρίνουν αποφασιστικά την μελλοντική πορεία της υπόθεσης. 25 ο Γενικός Εισαγγελέας ζήτησε και έλαβε άδεια για καταχώριση της παρούσας αίτησης για έκδοση Certiora.n προς ακ'ύρωση της αρνή- σεως παρ~oμπής των εν λόγω σημείων για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο και. για έκδοση Mandarnus, που να διατάξει το κακουργιοδικείο να επιφύλαξει τα εν λόγω ερωτήματα για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο. 30 Το Ανώτατο Δικαστήριο, αποδεχόμενο την αίτηση καΙ. εκδίδοντας Certiorarί και Mandarnu~, απεφάσισε:

(1)Οι λόγοΙ. γι.α τους οποίους εκδ(δεται Cc:rtiυnni για ακ'ύρωσTl απόφασης κατώτερου Δικαστηρίου - και το y.ακo:~!}'~:,σ~~,y..εto εΙναι κ.ατώτερο Δικαστήριο - περιλαμβάνουν υπέρβηΟ 11 ,\ {λI.ι::IΨrι δΙΚα!.ι:l\σ· 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) Τενιχός ΕισαΥΥεΙέας σf.αι;, πρόδηλη πλάνη νόμου, προκατάληψη ή συμφέρον από τα πρόσω­ πα που λαμβάνουν την απόφαση κα~ λήψη της απόφασης με δόλο ή ψεuδoρκf.α.

(2)Το Δι.άταγμα Mandamus είναι δ~ταyή με την οποία διατάσσε- 5 τα.. κατώτερο Δ~καστήριo w. προχωρήσει. σε σuyκεκρψtVη ΠQάξη ή να ασκήσε~ καθορι.σμένη εξουσία στα πλαίσια της αρμoδι.ότήtάς του.

(3)Το άρθρο 148

(1)του Κεφ. 155 δεν αφήνει διαxρ~τ~ή ευχέρεια σε κατώτερο ΠΟLνι,κό Δικαστήρι.ο, εάν το αίτημα προέρχεταΙ. από τον rενικό ELσαyyελtα και ~κανoπoιoύνtαι O~ ακόλουθες προϋποθέσεις: 10 (α) Το ερώτημα είναι νo~, κα~ (β) Eyε(.ρεtαι δwρκσiισης της δίκης οποιουδήποτε προσώπου.

(4)Στη σuyκ.εκρι.μένη περίπτωση τα ερωτήματα, των οποίων η πα­ ραπομπή ζητήθηκε από τον rEVLxό Εισαγγελέα για γνωμοδότηση από 15 το Ανώτατο Δικαστήρι.ο ήταν "νo~κά ερωτήματα". Ο όρος "νομικό ζήτημα" ή "νo~ ερώτημα" συμπεριλαμβάνει ζητήματα εφαρμογής του Νόμου σε αναντίλεκτα γεγονότα, ζητήματα ερμηνείας και OΡι.oθtτησης του σκοπού του Νόμου, λανθασμένη άσκηση της διακρ~τικής εξουσίας ή άσκηση διακριτικής εξουσίας με βάση λανθασμένες νομικές αρχές.

(5)Στην παρούσα υπόθεση τα νομικά ερωτήματα των οπο(.ων η πα~ 20 ραπομπή για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήρι.ο ζητήθηκε, είχαν εγερθεί "δωρκσύσης της δίκης". Eκδιδovται προνομιακά διατάγματα Ceιt10rad και Mandamus χωρΙς διαταΥή για έξοδα. Α vαφερ6μενες αποφάσεις: 25 1" re Psarαs

(1985)1 C.L.R. 561; Ellίnαs ν. Republic

(1989)1 C.L.R. 17; R. ν. Northumberland Compensarion Appeal Tribunal, Εχ PαrΙί Shαw [1952] 1 ΑΙΙ E.R. 122; 469 . rενι.χός Ει.σαΥΥελέας (1'8') R. ν. Westiminster CompensQlion ΑρρεαΙ Tribunαl αnd ΑnoιΜτ, Εχ Pαrιε Roαd Hαulαge Executive [1953] 1 ΑΙΙ E.R. 687; Anisminic Lld. ν. The Foreigh Compensαtion Commission αnd Another [1969] Ι ΑΠ E.R. 208; Ο' Reίlly ν. Mαckmαn and Others [1982] 3 ΑΙΙ E.R. 1124; 5 Attorney - General ν. Christou, 1962 C.L.R. 129; Pastellopoullos ν. Republic

(1985)2 C.L.R. 165; ChristoJί and Others ν. lacovidou

(1986)1 C.L.R. 236; Ιπ τε Argyrides

(1987)1 C.L.R. 30; Leftis ν. The Police

(1973)2 C.L.R. 87; 10 Ιπ τε S. & G. Colocαssides Co. Ltd.

(1977)Ι C.L.R. 59; ΑιtoτπεΥ - Generαl ν. Pouris and Others

(1979)2 C.L.R. 15; Georghαdji αnd Another ν. The Republic

(1971)2 C.L.R. 229; King ν. Minister ΟΙ Health [1939] 1 ΚΒ. 232 Edwαrds (Jnspecιor olTαxes) ν. Bαirstow αnd Another [1955] 3 ΑΙΙ E.R. 15 48; Instrumαtic Ltd. ν. Supαbrαse Ltd. [1969] 2 ΑlΙ E.R. 131; Styliαnides ν. Paschalides

(1985)1 C.L.R. 49; Republic ν. The Assize Court αι ΚΥτεπία Εχ Ρατιε The ΑιιοτπεΥ - General

(1972)2 C.L.R. 222; 470 20 1 Α.Α.Δ. (Ε) rεVΙΧός ΕισαΥΥε),έας ln re Charalambous αΜ Another

(1974)2 C.L.R. 37; Republic ν. Sampson

(1977)2 C.L.R. 1; Police ν. EkΔotiki Eteriα

(1982)2 C.L.R.

1. Αίτηση. 5 Αίτηση από τον fEVLxό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για έκδοση ενταλμάτων της φύσεως certiorari και mandamus για παραπομπή στο Α νώτατο Δικαστήριο και ακύρωση ενδιάμεσης απόφασης του κακουργιοδικείου Λεμεσού ημερ. 24 Μαρτίου 1989 στην ποινική υπόθεση Αρ. 23069/87 και 10 15 ένταλμα της φύσεως mandaπιus με το οποίο να διατάττεται το κακουργιοδικείο Λεμεσού να επιφυλάξει στην ποινική υπόθεση Αρ. 23069/87 για· γνωμάτευση του Ανώτάτου Δικαστηρίου τα νομικά ερωτήματα 1 και 2 που εκτίθενται στην παράγραφο 3 της έκθεσης που καταχωρίσθηκε στις 27 Μαρτίου.
2. . Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας' της Δημοκρατίας, παρουσιάζεται αυτοπροσώπως μαζί με την Τ. ΠoλVΧΡOνίδoυ Δικηγόρο της Δημοκρατίας Β. Χρ. Πoυρyovρίδης, για τους καθ' ων η αίτηση. 20 ΣΊΎΛΙΑΝΙΔΗΣ Δ. ανέγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την παρούσα αίτηση, η οποία καταχωρίστηκε σύμφωνα με άδεια που δόθηκε από το Δικαστήριο σε αίτηση χωρίς ειδοποίηση (ex parte), ο fενικός Εισαγγελέας ζητά από το Δικαστήριο να εκδώσει:- 25 "(α) Ένταλμα της φύσεως Ceitiorari για παραπομπιl στο Ανώτατο Δικαστήριο και ακύρωση της ενδιάμεσης απόφασης του Κακουργιοδικείου Λεμεσού (που συνεδριά­ ζει στη Λευκωσία) με ημερομηνία 24 Μαρτίου 1989, στην 471 Στ-\!λιανίδη; Δ. Τενι:ιcός ΕισαΥΥελέας ποινική υπόθεση αρ. 23069/87, και (β) Ένταλμα της φύσεως Mandamus με το οποίο να διατάττεται το Κακουργιοδικείο Λεμεσού που συνεδριάζει στη Λευκωσία και αποτελείται από τον Προσωρινό Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου κ. Π. Λαούτα, τον Α ναπληρωτή Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή κ. Τ. Ηλιάδη και τον Επαρχιακό Δικαστή κ. Αρέστη, να επιφυλάξει στην ποινική υπόθεση αρ. 23069/87 για γνωμάτευση του Ανώτατου 5 r. Δικαστηρίου τα νομικά ερωτήματα 1 και 2 που εκτίθενται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης που κα,ταχωρίσθηκε στις 10 27, Μαρτίου 1989, και αντίγραφο της οποίας επισυνάπτε­ ται." Το Ανώτατο Δικαστήριο, με βάση το Άρθρο 155.4 του Συντάγματος σε συνδυασμό με τα Άρθρα 3 και 9 του περί Απονομής της Δικαιοούνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964 (Αρ. 33/64), έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να εκδίδει εντάλματα της φύσεως του habeas corpus, mandamus, prohibition, quo warranto και certiorari. Τα εντάλματα certiorari και mandamus απευθύνονται προς τα κατώτερα Δικαστήρια. Το Κακουργιοδικείο, το οποίο ιδρύθηκε με τον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Αρ. 14/ 15 20 60), είναι σύμφωνα με το Άρθρο 152.1 του Συντάγματος κατώτερο Δικαστήριο και ως εκ τούτου οι αποφάσεις του υπόκεινται στην εποπτική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου με ένταλμα certiotari. Εντάλμα mandamus μπορεί να εκδοθεί προς αυτό. (In Re Psaras

(1985)1 C.L.R. 561,564. YiannaJds Ρ. EHinas v. The Republic

(1989)1 C.L.R. 25 17). Τα προνομιακά εντάλματα εισ(iχθηκαν στη νομική τάξη της Κύπρου από την Αγγλία. Το Δικαστήριο King's BencJ:t είχε, εκτός από τη δικαιοδοσία ΕφετείΟυ, εγγενή δικαιοδοσία να ελέ:'(1.ει τα κατώτερα Δικαστήρια με εποπτική ιδιότητα. Ο έλεγχος με το ένταλμα certiorari γινόταν για να περιορίζονται τα κατώτερα Δικαστήρια μέσα στη 472 · . 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) rενtκός Εισαγγελέας Στνλιανίδης Δ. δικαιοδοσία τους και επίσης να τηρούν το νόμο. Το ένταλμα certiorari είναι διορθωτικού χαρακτήρα. Το πρακτιΚό της απόφασης του κατώτερου Δικαστηρίου εξεταζόταν και αν υπήρχε υπέρβαση δικαιοδοσίας ή πλάνη νόμου τότε η 5 απόφαση ακυρώνετο. Για εκατό περίπου χρόνια η χρήση του certiorari περιορίστηκε στην υπέρβαση δικαιοδοσίας και η διόρθωση με certiorari πλάνης νόμου του κατώτερου Δικαστηρίου μέσα στην άσκηση της δικαστικής του αρμοδιότητας περιέπεσε σε 10 15 αχρηστία. Επανακαλύφθηκε και αποκαταστάθηκε η διπλή του χρήση στην υπόθεση R. v. NoιthumberJand Compensation Appea1 Tribuna1 ΕΧ parte Shaw [1952] 1 All E.R. 122. Με το certiorarί ακυρώνεται απόφαση στην οποία υπάρχει πρόδηλη πλά:νη νόμου (for eποr of law if it appears οη the face of the record). Στη σελ. 133 ειπώθηκε:"Ιι exists Ιο couect euor of law where revealed ση the face of an order or decision or iuegularity, or absence of, or excess of, juήsdίctίοη where shown. The control is exercised by rernoving an order or decision, and then by quashing ίι" 20 25 (Βλ. , επίσης, R. v. Westminster Compensation Appea1 Tribuna1 and Another ΕΧ paιte Road HauJage Executive [1953] 1 All E.R. 687.) Στην υπόθεση Anisminic, Ltd. v. The Foreign Compensation Commission and Another [1969] 1 ΑΙΙ E.R. 208 αποφασίστηκε ότι πλάνη νόμου (eποr of law) δεν είναι ανάγκη να είναι πρόδηλη στο πρακτικό της απόφασης. Στην υπόθεση Ο' Reilly ν. Mackman αΜ others and other cases [1982] 3 ΑΙΙ E.R. 1124, ο Lord Diplock στη σελ. 1129 ανάφερε για την υπόθεση Anisminic:- 30 " ... the landrnark decision '" which has liberated Englίsh public law frorn the fetters that the couns had therefore irnposed οη themselves so far as deterrninations of inferior courts 473 ΣτυΙιανίδης Δ. Τεv,xό, Ε,σα:ΥΥεΙέα:,

(1989)and staιutory tribunals were concemed, by drawing esoteric distinctions between eπors of law committed by such tήbunals that went Ιο their jurisdiction, and euors of law committed by them within their jUΉsdiction." Οι λόγοι για τους οποίους εκδίδεται ένταλμα της φύσεως 5 certioraή στην Κύπρο για ακύρωση απόφασης κατώτερου Δικαστηρίου περιλαμβάνουν υπέρβαση ή έλλειψη δικαιοδοσίας, πρόδηλη πλάνη νόμου, προκατάληψη ή συμφέρον από τα πρόσωπα που λαμβάνουν την απόφαση και λήψη της απόφασης με δόλο ή ψευδορκία - (βλ. ,μεταξύ 10 άλλων. The Attomey-Genera1 v. P811ayiotis Christou, 1962 C.L.R. 129. PasteHopoullos Υ. Republic

(1985)2 C.L.R. 165. Christofi 811d Others Υ. Iacovidou

(1986)1 C.L.R. 236. In re Argyrides

(1987)1 C.L.R. 30). Για το λόγο που αναφέρθηκε πιο πάνω, πολλές Αγγλικές αποφάσεις για εκατό χρόνια πριν την υπόθεση R. Υ. Nonhumberland Compensation Appea1 Tribuna1 (ανωτέρω) IS περιόριζαν την έκδοση certiorari σε περιπτώσεις υπέρβασης δικαιοδοσίας μόνο. Το ένταλμα mandamus εΙ ναι διαταγή του Ανωτάτου Δικαστηρίου με την οποία ζητεΙταιαπό το κατώτερο Δικαστήριο να κάμει μια πράξη ή ασκήσει μια καθορισμένη εξουσία μέσα στα πλαίσια της αρμοδιότητάς του. Το ένταλμα mandamus δεν ωτευθύνεται μόνο στα κατώτερα Δικαστήρια, αλλά και σε άλλες αρχές για να εκτελέσουν δημόσιο καθήκο. 20 25 (Halsbury's Laws of England, 4th Edition, Volume 1, paragraph 89 και επέκεινα. Neoptolemos Georghiou Leftis v. The Police

(1973)2 C.L.R. 87. In re S. & G. Colocassides Co. Ltd.

(1977)1 C.L.R. 59. In re Moschatos

(1985)1 C.L.R. 381). Τα γεγονότα όπως φαίνονται από την αίτηση και την ένορκο δήλωση, στην οποία παραπέμπει, έχουν:Στις 15 Μαρτίου, 1989, το Κακουργιοδικείο Λεμεσού (που συνεδριάζει στη Λευκωσία) επιλήφθηκε της ποινικής 474 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) l'εν,χός; Ε,σaΥΥεΙέaς; υπόθεσης αρ. 23069/87, στην οποία οι Χαράλαμπος Αεροπόρος και Ανδρέας Αεροπόρος κατηγορούνται για φόνο εκ προμελέτης και κατοχή εκρηκτικών υλών. Οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ενοχή και η υπόθεση αναβλήθηκε 5 στις 21 Μαρτίου, 1989. Στις 21 Μαρτίου, 1989, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ζήτησε αναβολή της ακρόασης της υπόθεσης μέχρι μετά την έκβαση της Ποινικής Έφεσης Αρ. 5118 που 10 καταχώρισε ο Παναγιώτης Αγαπίου Παναγή, άλλως Καυκαρής, που δικάστηκε χωριστά στην ίδια ποινική υπόθεση και καταδικάστηκε στις 9 Μαρτίου, 1989, από διαφορετική σύνθεση του ιδίου Κακουργιοδικείου, το οποίο είχε αποφασίσει να γίνουν χωριστές δίκες - πρώτα του ΚαΥκαρή και μετά των δύο άλλων κατηγορούμενων, 15 Χαράλαμπου Αεροπόρου και Ανδρεά Αεροπόρου - έτσι που ο κατηγορούμενος στην πρώτη δίκη να κληθεί μάρτυρας στη δεύτερη δίκη. Ο λόγος που πρόβαλε ο Γενικός Εισαγγελέας για υποστήριξη της αίτησής του για αναβολή ήταν ότι η μαρτυρία 20 του Καυκαρή είναι αναγκαίο και ουσιώδες μέρος της υπόθεσης της κατηγορίας και για να εξασφαλιστεί η μαρτυρία αυτή θα πρέπει να προηγηθεί η έκβαση της έφεσης Καυκαρή εναντίον της καταδίκης του. Το Κακουργιοδικείο την ίδια ημέρα απόρριψε την αίτηση 25 για αναβολή με απόφασή του, στην οποία ανάφερε ότι κατάληξε στο συμπέρασμα να μη δώσει αναβολή αφού έλαβε υπόψη ότι η αιτούμενη αναβολή είναι ακαθόριστης χρονικής διάρκειας που επηρεάζει τη θέση των κατηγορούμενων, οι 30 οποίοι με βάση το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος δικαιούνται "δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου". Στις 23 Μαρτίου, 1989, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ζήτησε από το Κακουργιοδικείο, σύμφωνα με το Άρθρο 148

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 475 Σ't"λιανίδης Δ.

(1989)155, "να παραπέμψει τα πιο κάτω νομικά ερωτήματα στο Ανώτατο Δικαστήριο για γνωμάτευση":- "

(1)Κατά πόσον, υπό το φως της ορθής ερμηνείας της φράσεως' εντός ευλόγου χρόνου' στο Άρθρο 30.2 του Συ­ ντάγματος (και της αντίστοιχης φράσεως 'within a 5 reasonable time' στο Άρθρο 6.1 της Ευρωπα'ίκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), και της ορθής ερμηνείας του άρθρου 48 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόι.ωυ, Κεφ. 155, ήτο ολωσδιόλου συνταγματικά και νομικά ανεπίτρε­ πτο για το Κακουργιοδικείο Λεμεσού (που συνεδριάζει στη Λευκωσία) να αρνηθεί, στις 21 Μαρτίου 1989, να ανα­ βάλει την ακρόαση της παρούσας υπόθεσης (αρ. 23069/87) 10 μέχρι μετά την έκβαση της Ποινικής Έφεσης αρ. 5118, ή τουλάχιστο μέχρι να γΙνει γνωστή η ημερομηνία ακρόασης της εν λόγω Έφεσης. 15 2. Κατά πόσον ήτο ολωσδιόλου νομικά ανεπίτρεπτο για το Κακουργιοδικείο Λεμεσού (που συνεδριάζει στη Λευ­ κωσία) να αρνηθεί, στις 21 Μαρτίου 1989, να αναβάλει την ακρόαση της παρούσας υπόθεσης (αρ. 23069/87) μέχρι μετά την έκβαση της Ποινικής Έφεσης αρ. 5118, και έτσι κατ' ουσία να ματαιώσει τη διευθέτηση που αποφασίστηκε από το ίδιο το Κακουργιοδικείο, έστω με διαφορετική σύν­ θεση, στις 28 Σεπτεμβρίου 1988, για χωριστές δίκες πρώτα 20 του κατηγορούμενου, και τώρα εφεσείοντα στην Ποινι.κή Έφεση αρ. 5118, Παναγιώτη Καυκαρή, και μετά των δύο 25 άλλων κατηγορούμενων, Χαράλαμπου Αεροπόρου και Ανδρέα Αεροπόρου, έτσι που ο κατηγορούμενος στην πρώτη δίκη να κληθεί ως μάρτυρας κατηγορίας στη δεύτερη δίκη". Το Κακουργιοδικείο με απόφασή του, ημερομηνίας 24 30 Μαρτίου, 1989, απόρριψε την αίτηση για παραπομπή των ερωτημάτων αυτών. Στην απόφασή του το Κακουργιοδικείο είιπε ότι τα θέματα για τα οποία ζητήθηκε παραπομπή δεν εί ναι νομικά και ότι, και αν ακόμα εΙ ναι νομικά, δεν θα κρίνουν αποφασιστικά τη μελλοντική πορεία της υπόθεσης. 476 35 rενικός Εισαγγελέας 1 Α.Α.Δ. (Ε) Στυλιανίδηc; Δ. Το Άρθρο 148

(1)του Κιφ. 155 προνοεί: "148. -

(1)Δικαστήριον ασκούν ποινικήν δικαιοδοσίαν δύναται, και τη αιτήσει του Γενικου Εισαγγελέως της Δη­ μοκρατίας δέον, καθ' οιονδήποτε στάδιον της διαδικα­ 5 σίας, να επιφυλάξη δια γνωμοδότησιν υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου νομικόν ζήτημα εγειρ6μενον διαρκούσης της δίκης οιουδήποτε προσώπου." Πρέπει να σημειωθεί ότι δεν χωρεί έφεση εναντίον της απόφασης του Κακουργιοδικείου από το Γενικό Εισαγγελέα 10 - (Attomey-Genera1 Υ. Pouris & Others

(1979)2 C.L.R. 15). (Βλ. , επίσης, Photini Polycarpou Georghadji and Another Υ. The Republic

(1971)2 C.L.R. 229). Το ένταλμα certiorari δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν συγκεκαλυμμένη έφεση. 15 Το Άρθρο 148

(1)της Ποινικής Δικονομίας δεν αφήνει διακρι τική ευχέρεια σε κατώτερο Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία γνωμάτευση από το να επιφυλάξει Ανώτατο ερώτημα Δικαστήριο για όταν ικανοποιούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:(α) Το ερώτημα να είναι νομικό, και 20 (β) Να εγείρεται διαρκούσης της δίκης οποιουδήποτε προσώπου. Ο Γενικός Εισαγγελέας υπόβαλε ότι τα ερωττιματα που ζητήθηκε να παραπεμφθούν στο Ανώτατο Δικαστήριο εΙναι νομικά και ότι εγείρονται σχετικά με την άμεσο πρόοδο της 25 δίκης. ο κ. Πουργουρίδης υποστήριξε την αντίθετη άποψη. 477 Στ\)1ιανLδης Δ. fενΙΧός ΕισαΥΥελέας

(1919)Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι, και αν ακόμη υπάρχει πλάνη νόμον, η απόφαση τοο κατώτερου Δικαστηρίου δεν 'UΠόκειται σε ακύρωση με ένταλμα certίοraή, γιατί το certiorarί περιορίζεται μόνο για δικαστικές αποφάσεις που λαμβάνονται με υπέρβαση εξουσίας. Παράθεσε δε την 5 υπόθεση The King ν. Minister ο/ Health [1939] 1 κ.Β. 232. Η εισήγηση του κ. Πουργουρίδη ότι δεν μπορεΙ να εκδοθεΙ ένταλμα certioraή όταν uπάρχει πλάνη νόμου ή εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή νόμου, εάν το κατώτερο Δικαστήριο ενήργησε εντός της δικαιοδοσίας του δεν ευσταθεΙ 10 Δεν έχει δοθεί πλήρης και εξαντλητικός ορισμός της φράσης "νομικό ζήτημα" ή "νομικό ερώτημα". Συμπεριλαμβάνει όμως ζητήματα εφαρμογής του νόμου σε αναντίλεκτα γεγονότα, ζήτημα ερμηνείας και οριοθέτησης του σκοπού του νόμου, λανθασμένη άσκηση της διακριτικής εξουσίας ή άσκηση διακριτικής εξουσίας με βάση λανθασμένες νομικές αρχές. (Βλ. , μεταξύ άλλων, Edwards (Inspector οΙ Tak:es) Υ. Bairstow and Another [1955] 3 Al1 E.R. 48.lnstπJmatic, Ltd. Υ. Supabrase, Ltd. (1969] 2 Α11 E.R. 131; Stylianides Υ. Pascha1ides

(1985)1 C.L.R. 49, στις σελ. 53,54). 15 20 Τα ερωτήματα που ζητήθηκε να παραπεμφθούν στο Ανώτατο Δικαστήριο είναι νομικά. Το δεύτερο ζήτημα είναι εάν "εγείρονται διαρκούσης της δίκης" ("arising during the tήaΙ"). Η έκφραση αυτή εξετάστηκε και ερμηνεύτηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο 25 στις uπoθέσεις The RepubIic Υ. The Asslze Court at Kyrenia, Εκ parte The Attomey-Genera1 οΙ the Republic

(1971)2 C.L.R. 222 και ln re CharaJ.ambos Ν. Chara1ambous and Another

(1974)2 C.L.R. 37, στην οποία ειπώθηκε (σελ. 42):" ... ; ίn our view 'a question of law aήsίng duήng the tήaΙ means only a question of law aήsing duήng the tήal at a stage 478 30 rενι.χός ΕΙIJ"ΥΥεΙέας 1 Α.ΑΑ. (Ε) 5 10 15 Σ.,;vΙι."νί.6ης Δ. at which ίι has Ιο be decided ίη order Ιο enable the tήal Ιο ρτο­ ceed further ίη accordance with the law and rules of practice relating ιο cήmίnal procedure; and within the ambit of such expression it is ηοΙ included a question of law which was prematurely raised at a stage of the tήal at which ίι does ηο! have Ιο be decided for the purposes of the trial at that particular stage; because, ίη ουτ ορίηίοη, section 148 does ηοΙ provide a procedural machinery by means of which a party 10 a CΉminal case can seek a rulίng οη a ροίηι of law, from the Supreme Coun, ίη anticipation of the stage of the tήal at which the state of the law ίη relation Ιο such ροίηι may οτ will become actually mateήal and of immediate importance for the further progress of the case; what is envisaged under the said subjection

(1)is a s.ituation where a question of law, is, 50 10 speak, obtruding ίι­ self upon the tήal Court and demanding an answer straightway." Η υπόθεση Charalambous υιοθετήθηκε στις υπόθεσεις The Republic v. Nicolaos Sampson

(1977)2 C.L.R. 1 και Polίce v. Ekdotiki Eteria

(1982)2 C.L.R.

1. 20 Τα νομικά ερωτήματα που τέθηκαν για παραπομπή εγείρονται σχετικά με την άμεσο πρόοδο της δίκης και τη διαδικασία ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Έχουν άμεση σχέση με την περαιτέρω εξέλιξη της υπόθεσης. Η γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι αναγκαίο να δοθεί στο 25 παρόν στάδιο της δίκης. Για τους πιο πάνω λόγους κατάληξα ότι υπάρχει πρόδηλη πλάνη νόμου στην προσβαλλόμενη απόφαση του Κακουργιοδικείου Λεμεσού (που συνεδριάζει στη Λευκωσία), με ημερομηνία 24 Μαρτίου, 1989, στην ποινική υπόθεση αρ. 30 23069/
2. και ως εκ τούτου διατάσσω την ακύρωσή της. Περαιτέρω εκδιδεται ένταλμα τη φύσεως mandamus, με το 479 rtνΙΜός; Eιocιyyd.tn,

(1989)οποίο διατάττεται το Κακουργιοδικείο Λεμεσού (που συνεδριάζει στη Λευκωσία) "να επιφυλάξει στην ποινική υπόθεση αρ. 23069/87 για γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου τα δύο νομικά ερωτήματα που αναφέρονται πιο πάνω και που ζητήθηκε η παρωτομπή τους με αίτηση στο Κακουργιοδικείο στις 23 Μαρτίου, 1989". Καμιά διαταγή για έξοδα. Διάταγμα ως ανωτfeαι χωρίς έξοδα. 480 5