clr/1989/1989_1E_481.pdf

(1989)ωρήσει ότι η ένσταση ισοδυναμούσε με αίτηση ακυρώσεως της συλλή­ ψεως. Σ'ίιμφωvα με τσυς ι.σχυρισμοί!ς στην ένορκο δήλωση πσυ υστoστήρtζε τrιν ένσταση, ο ενάγων εργοδοτήθηκε στις 18.7.89 με μι.σθόν 70,000 Δρχ τον μήνα. Ο δικηγόρος τσυ ενάγοντα εζήτησε και αντεξέτασε τον 5 καπετάνιο του πλοίσυ, που είχε προβεί στrιν εν λόγω ένορκο δήλωση. Κατά τrιν αντεξέταση ΠΡOέΚ'U'ψε ότι ο καπετάνιος δεν είχε δική του γνώση για τους όQσυς εργοδότησης . .Από τrιν άλλη πλευρά ο δικηγόρος του εναγόμενσυ πλοΙσυ δεν ζήτησε να αντεξετάσει τον ενάγοντα. Με βάση τα πω πάνω γεγονότα το Aν<.ίJτατo Δικαστήριο έκρινε 10 πως δεν μπορούσε να γίνει εύρημα ότι ο ενάγων παρεβΙασε το καθή- κον του να αποκαλύψει όλα τα σχετικά με τrιν υπόθεση γεγονότα στrιν ένορκο δήλωση, που είχε κάμει. προς υπoστήρtξη της ex parte αιτήσεως για σύλληψη τσυ πλοίου. Το Aν<.ίJτατo Δικαστήριο έκρινε ακόμα ότι στο παρόν στάδιο δεν θα ήταν ενδεδειγμένο να προχωρήσει σεευρή- 15 ματα σχετικά με την αλήθεια των εκατέρωθεν ισχυρισμών. Η αΙτηστι για ακύρωση της συλλήψεως του .πλοΙου απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Α vαφερόμενες αποφάσεις: The Ship GLORIANA αnd Others Υ. Breidy αnd others

(1982)1 C.L.R. 409; 20 Dαlglish v. Jarvie, 2 Mac. & G. 231; Boyce v. Gill [1891] 64 L.T. 824~ ΤΜ Hagen [1908] Ρ. 189; R. Υ. Generαl Commissioners etc., Εχ ΡαΓΙε Prίncess Edmond (]ε Polignαc [1917] 1 K.B.486~ The AMriα [1984] 1 ΑΙΙ E.R. 243; Nαtionαl Lίne ο/ Cyprus v. The Shίp "Sunset"

(1986)1 C.L.R.

1. 482 25 1 Α.Α.Δ. (Ε) Μίχος \ι• .ΑΙΠ "Aνrένα" Αί.τηση. Αίτηση από τον εναγόμενο για απελευθέρωση του πλοίου 'ΆΝΙΕΝΑ" του συλλήφθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου. Α. Γιωρκάτζ71ς για Π. Κακοπιέρο, για τον ενάγοντα. 5 Φρ. Σαβεριάδ71ς, για τον εναγόμενο. Ο Δικαστής κ. Πογιατζής ανέγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο ενάγων είναι ναυτικός, μέλος του πληρώματος του εναγόμενου πλοίου 'ΆΝΙΕΝΑ". Όπως αναφέρεται στο κλητήριο 10 ένταλμα, με την αγωγή καταχωρίσθηκε στις 23 Αυγούστου, του αυτή που 1989, και που είναι αγωγή "ίn rem", ο ενάγων απαιτεί την καταβολή ποσού Δολλαρίων Αμερικής 19,000.00 που αντιπροσωπεύει καθυστερημένους μισθούς του και άλλα ωφελήματα για την περίοδο μεταξύ 19 Απριλίου 1989 και 23 Αυγούστου
2. 15 Ταυτόχρονα με την αγωγή του ο ενάγων καταχώρισε αίτηση χωρίς κοινοποίση με αίτημα την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου για τη σύλληψη του εναγόμενου πλοίου που φέρει τη σημαία της Ονδούρας και που βρισκόταν στο λιμάνι της Λεμεσού. Η αίτηση στηρίχτηκε στους θεσμούς 50-59 και 20 των Θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου (Διάταγμα του 1893), 205-210 υποστηρίχτηκε δε με δυο ένορκες δηλώσεις του ενάγοντα στις οποίες 25 αναφέρεται ότι κατόπιν συμφωνίας με τον αντιπρόσωπο του πλοίου στον ΠειραΙα, ο ενάγων ·εργοδοτήθηκε στο πλοίο σαν ηλεκτρολόγος μηχανικός στις 19 Απριλίου 1989 έναντι μηνιαίου μισθού 4,500 Δολλαρίων Αμερικής, ότι η εργοδότησή του συνεχίζεται μέχρι σήμερα και ότι κανένα ποσό δεν του καταβλήθηκε έναντι των μισθών του. 30 Με τα πιο πάνω δεδομένα το Δικαστήριο' εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα σύλληψης του εναγόμενου πλοίου και ταυτόχρονα έδωσε οδηγίες στον Αξιωματικό Ναυτοδικείου να ελευθερώσει το πλοίο μόλις κατατεθεί ασφάλεια εκ μέρους του πλοίου για ποσό 20,000 δολλαρίων Αμερικής για 35 ικανοποίηση απόφασης που τυχόν ήθελε εκδοθεί προς όφελος του ενάγοντα. Επιπρόσθετα και σύμφωνα με τις πρόνοιες 483 ΠΟΥιατζής Δ. Μίχοι; ν. ΑΙΠ ''Αντένα''

(1989)του Θεσμού 206*, το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για τις 28 Αυγούστου 1989 ώστε να δώσει την ευκαιρία σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο που επιθυμεί την απελευθέρωση του πλοίου να λάβει τα ενδεικνυόμενα μέτρα για επίτευξη του στόχου αυτού. Την ημέρα εκείνη ο δικηγόρος του εναγόμενου πλοίου δήλωσε στο Δικαστήριο ότι δεν φέρει ένσταση στη σύλληψη του πλοίου. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην υπόθεση από τη στιγμή εκείνη είναι η λανθασμένη διαδικασία που είχε ακολουθηθεί στην υπόθεση Το Πλοίο "Γκλοριάνα" και άλλων ν. Έvτv Mπρέιvτυ και άλλων

(1982)1 Α.Α.Δ.

1. Το Δικαστήριο ανέβαλε την υπόθεση για ακρόαση στις 6 5 10 Σεπτεμβρίου 1989 και στο μεταξύ ο εναγόμενος καταχώρισε γραπτή ένσταση στην αίτηση του ενάγοντα μαζί με ένορκη δήλωση του καπετάνιου του πλοίου στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ πιο κάτω. 15 Σήμερα το πρωί, μόλις φωνήθηκε η υπόθεση, το Δικαστήριο υπόδειξε στο δικηγόρο του εναγόμένου ότι η ορθή διαδικασία ήταν να υποβάλει αίτηση σύμφωνα με το Θεσμό 60** για την απελευθέρωση (realease) του πλοίου και όχι γραπτή ένσταση εναντίον του διατάγματος για τη σύλληψη του πλοίου. Σαν αποτέλεσμα της υπόδειξης αυτής, ο δικηγόρος του εναγόμενου εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα 20 μπορούσε να θεωρήσει τη γραπτή ένστασή του σαν την αίτηση που προβλέπεται από το Θεσμό 60 και το Δικαστήριο αποδέχτηκε την εισήγηση αφού έλαβε υπόψη την εκφρασθείσα σύμφωνη *
2. Νο such order shall remain in/orce/or α longer priod than shαll be necessαry /or service ο/ notice there%n αΙΙ pαrties affec.ted thereby αnΔ /or enαbling them to appεαr be/ore ιΜ Court or Ju.dge anΔ object thereto. anΔ the Court or Judge may, by ιΜ order Γα α time withίn which notice ο/ ιΜ order shall be served on ιΜ pαrties affected thereby αnΔ /or ιΜί, appeαrance. **
3. Any pαrIy may apply Ιο ιΜ Court/or ιΜ releα.fe ο/ any property arrested αnΔ ιΜ Court or Judge may. by order. direct ιΜ releαse ο/ such property upon such terms αs Ιο security or αs ιο paymenι ο/ any costs ο/ appraisemenι or removal or inspection 07 otherwise αs ιΜ Court or J u.dge shall seem jίι. 484 25 1 Α.Α.Δ. (Ε) Μίχος Υ. AfΠ ''Αvcένα'' ΠΟΥια'Cζής Δ. γνώμη του δικηγόρου του ενάγοντα και την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση 'TΚλoριΆvΑ" (ανωτέρω) στην οποία ο Δικαστής ΣτυλιανΙδης εΙΠε ότι η επίδικη διαδικαστική 5 παρατυπία δεν εΙ ναι τόσο ουσιώδης ώστε να επιφέρει ακύρωση της όλης διαδικασίας, και ότι το θέμα καλύπτεται από τις Πρόνοιες της Διάταξης 70* των παλαιών θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας που εφαρμόζονται στην Κύπρο με βάση το θεσμό 237 των θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δικαιοδοσία Ναmοδικείου του
4. 10 Επανέρχομαι τώρα στο περιεχόμενο τη ένορκης δήλωσης που καταχωρίσθηκε για υποστήριξη της "αίτησης" για απελευθέρωση του πλοίου. Ο Λιβάνιος καπε-;άνιος του πλοίου ισχυρίζεται εκεί ότι: (α) το περιεχόμενο της ένορκης 15 δήλωσης του ενάγοντα δεν είναι αληθές, (β) ο ενάγων προσλήφθηκε ως Μαθητευόμενος Μηχανικός με μισθό που προβλέπεται από την Ελληνική Συλλογική Σύμβαση για Ναυτικούς, περίπου 70,000 δραχμές μηνιαίως, (γ) η πρόσληψη έγινε κατά ή περί τις 18 Ιουλίου 1989, (δ) οι 20 ιδιοκτήτες του εναγόμενου πλοίου ήταν και είναι πρόθυμοι να πληρώσουν στον ενάγοντα τους μισθούς του με βάση τις παραγράφους (β).και (γ) ανωτέρω και (ε) "δια της στάσεως του αυτής ο ενάγων δεν δικαιούται της προστασίας του Σεβαστού Δικαστηρίου". Φωτοαντίγραφα του Ναυτικού Φυλλαδίου του ενάγοντα και του Καταλόγου Πληρώματος 25 του πλοίου επισυνάφθηκαν στην ένορκη δήλωση του καπετάνιου σαν Τεκ. "Α" και "Β" αντίστοιχα. Ενώ ο δικηγόρος του ενάγοντα ζήτησε και αντεξέτασε τον καπετάνιο του πλοίου πάνω στα όσα ισχυρίστηκε στην ένορκη δήλωσή του, ο δικηγόρος του εναγόμενου δεν άσκησε 30 το αντίστοιχο δικαίωμά του. *
5. Non· compliance with αny ofthese Rules ....... shall not render any proceedings void unless the Court or Judge shall so direct, but such proceedings may be set aside είιω wholly or in pαrt as irregular, or amended, or otherwise dealt with in such man· ner aΜ upon such terms as ιΜ Court or Judge shall deemflt. 485 ΠΟΥι.ατζή; Δ. Μίχος ν. ΑΙΠ "Αντένα"

(1989)Αντεξεταζόμενος ο καπετάνιος του πλοίου παραδέχτηκε ότι δεν είχε προσωπική γνώση για τους όρους πρόσλτιΨτις του ενάγοντα και ότι όσα σχετικά ανάφερε στην ένορκη δήλωσή του είναι όσα άκουσε από τον αντιπρόσωπο του πλοίου στον Πειραιά. 5 Δεν κλήθηκε άλλος μάρτυρας από οποιαδήποτε πλευρά. Και οι δυο δικηγόροι περιόρισαν την αγόρευσή τους πάνω στα γεγονότα χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε αυθεντίες. Ο κ. Σαβεριάδης για τον εναγόμενο ισχυρίστηκε ότι, εν όψει της μαρτυρίας του καπετάνιου και του γεγονότος ότι στο Ναυτικό Φυλλάδιο του ενάγοντα αναφέρεται ότι οι 10 Ελληνικές Λιμενικές Αρχές επέτρεψαν τη ναυτολόγηση του ενάγοντα στο εναγόμενο πλοίο με σφραγίδα που φέρει ημερομηνία 18 Ιουλίου 1989, το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα αποδεικνύεται αναξιόπιστο και η απαίτησή του για ποσό πέραν των όσων παραδέχεται ο 15 εναγόμενος δεν έχει ελπίδα επιτυχίας. Ο κ. Γιωρκάτζης για τον ενάγοντα υπόδειξε ότι ο ενάγων δεν κλήθηκε να αντεξεταστεί από το δικηγόρο του εναγόμενου και τίποτε δεν παρουσιάττικε που να είναι ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία 20 του. Αναφερόμενος στο Ναυτικό Φυλλάδιο του ενάγοντα ισχυρίστηκε ότι τίποτε δεν περιέχει που να υποστηρίζει την εκδοχή του εναγόμενου ότι ο ενάγων προσλήφθηκε σαν μέλος του πληρώματος στις 18 Ιουλίου και όχι στις 19 Απριλίου 1989 και ότι η σφραγίδα ημερομηνίας 18 Ιουλίου 1989 είναι 25 αναγκαία μόνο για σκοπονς απόπλου του πλοίου από το λιμάνι του Πειραιά και όχι εργοδότησης πληρώματος πάνω σε αγκυροβολημένο πλοίο. Παρά το γεγονός ότι από την αγόρευση του κ. Σαβεριάδη δεν είναι καθόλου καθαρό. θα έλεγα ότι είναι μάλλον 30 απίθανο, ότι ο εναγόμενος επικαλείται τον κανόνα σύμφωνα με τον οποίο ο διάδικος που με αίτησή του χωρίς κοινοποίτιση ζητά και επυτυγχάνει την έκδοση οποιουδήποτε προσωρινού διατάγματος το οποίο το Δικαστήριο εκδίδει στηριζόμενο σε γεγονότα που επικαλείται ο αιτών και που παρατίθενται σε ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτησή 486 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) Μίχος ν. ΑΙΠ "Αντένα" Πoy,ατ~ής Δ. του, έχει υποχρέωση να αποκαλύψει με τρόπο πλήρη και δίκαιο όλα τα σχετικά γεγονότα ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίσει πλήρη και καθαρή εικόνα των 5 γεγονότων, άλλως το Δικαστήριο μπορεί και πρέπει να ακυρώσει το διάταγμα. θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο είναι δυνατό να λεχθεί ότι, κάτω από τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, ο ενάγων έχει παραβεί το πιο πάνω καθήκον που είχε έναντι του Δικαστηρίου. 10 Η πιο πάνω αρχή καθιερώθηκε από πολλά τώρα χρόνια. ' Η ανάγκη επίδειξης από μέρους του ενάγοντα καλής πίστης στον υπέρτατο βαθμό (ubeπίma fides) και οι συνέπειες οποιασδήποτε αποτυχίας στον τομέα αυτό τo\~Ιστηκαν σε σειρά Αγγλικών αποφάσεων. Αναφέρω χαρακτηριστικά τις υποθέσεις I)Dalglish v. Jarvie, 2 Mac. & G. 231, 2) Boyce v. 15 20 25 25 30 Gill [1891] 64 L.T. 824, 3) The ''Hagen'' [1908] Ρ. 189,4) R. v. The General Commissioners etc. ΕΧ Parte Princess Edmond de Polignac [1917] 1 ΚΒ. 486 και 5) The Andria [1984] 1 ΑΙΙ E.R. 243. Στην υπόθεση National Line 0/ Cyprus S.A. v. The Ship "Sunset"

(1986)1 C.L.R. 393, η ίδια διατυπώθηκε ως εξής στις σελίδες 406, 407: "The general proposition has been established by weighty authority that οη θη ex-parte applίcation unberrima fides is required, and unless that can be estab1ished, if there is anything 1ike deception practised οη the Court, the Court ought ηοι ιο go ίηιο the merits of the case, but simp1y say 'We will ηοΙ listen ιο your app1ication because of what you have done'. Where θη ex-parte application has been made .to this Court for a rule nisi or other process, if the Court comes ιο the conclusion that the affidavit ίη support of the θρριiαιιίοη was ηοι candid and did ηοΙ fairly state the facts, but stated them ίη such a way as Ιο mislead the Court as 10 the true facts, the Court ought, for its own protection and ιο prevent θη abuse of its process, Ιο refuse 10 proceed any further with the examination of the merits. This is a power inherent ίη the Court, but one which should οηlΥ be used ίη cases which bring conviction 10 487 1 1 1 Ι Α.Α.Δ. (Ε) Μίχος ν. ΑΙΠ "Αντένα" ΠΟΥιατζής Δ. ενάγοντα και όχι ενωρίτερα. Στο μεταξύ και εφόσον η αγωγή είναι "ίη rem" και δεν είναι ενοχλητική (fήνοlοus or vexa- tious) και εφόσον η ασφάλεια για το ποσό που καθόρισε το 5 Δικαστήριο στο διάταγμα δεν έχει κατατεθεΙ, ο ενάγων δικαιούται στη συνέχιση της ισχύος του διατάγματος, για τη σύλληψη του πλοίου. Τα όσα αναφέρω πιο πάνω υποστηρίζοται από την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση του Πλοίου 'Τκλόριανα " (ανωτέρω). Ο Εναγόμενος απέτυχε να με ικανοποιήσει ότι συντρέχει 10 οποιοσδήποτε λόγος ώστε να ασκήσω προ όφελός του τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο Θεσμός 60 (ανωτέρω) και να διαΤάξω την ακύρωση του διατάγματος για τη σύλληψη του πλοίου, το οποίο παραμένει σε πλήρη ισχύ. Η διαδικασία του εναγόμενου εναντίον της ισχύος του 15 διατάγματος και/ή για την ακύρωσή του απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του. Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του αι τητή. 489