← Κύπρος

clr/1989/1989_1E_548.pdf

(1'1') 28 Σεπτεμβρίου, 1989 [Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π. ΣΑΒΒΙΔΗ.Σ, ΣΤΥΛΙΑΝΙ.ΔΗΙ. ΧΑΤΖιΠΣΑΠ ΑΡΗΣ. ΧΡΎΣΟΣΤΟΜΗΣ. ΝΙΚΗΤΑΣ. ΑΡΤΕΜΙΔΗ.Σ, ΔΔ.] JAYES PVC PIPES ΡνΤ LTD. ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Ε\'άΥοντες, ν. INIΈR.TRUsr SH1PPING CORPORAnON, Evαyόμενων. (Αγωγή Ναυτοδικείσυ Αρ. 96/88). Πολιτική Δικονομία-ΜεσεΥγύηση-Ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Ά.ρθρο 4-Η διαταγή μωεyyύησrις εκδίδεται αναφορι­ κά με κιvηrή ιδιoκτησlα. Πολιτική Δικονομία-ΜεσεΥΥvηση-Ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Άρθρο 4-Κατά πόσο ο μεσεγγυούχος δικαΙoVrαι γα απoτείwται ο ίδιος στο Δικασrήριo για oorιrί€ς-Kαταφαrική η απά­ 5 vτrι<ΠI στο ερώτημα-ΤοVrΟ απορρέει από την πάγια voμολοΥία ότι το Δικαστήριο διατηρεί πάντοτε τον tλεyχo και εποπτεία των Διαταγμά­ των, που εκδίδει. NαtπooικεΙo-Mεσεyyύrιση για παραλαβή εμπορευμάτων, που βρισκό­ 10 ντουσαν εντός εμπOΡΕVματOκι(Jωτίων-Aπαίτrισrι ιδιoκτητΩV εμπο­ ρευματοκιβωτίων για US$15 ημερrισtως για κάθε εμπορευματοκιβώτιο μixρις εκκενώσεως των εμπορευμάτων από αυτά-AΙΠJ071 για oδrιrίες από τον μεσεΥΥυοt!.lο που στη ovγκεκρψ.tντι περiπrωση ήταν ο Αξιω­ ματικός Navτooικεioυ-'Evσrαση από τους ιδιοκτήτες του εμποριύμα­ τος-Διάταγμα εξόδων σε βάρος τους σχετικά με τα tξoδα του μεσ­ 15 εyyvovxov αναφορικά με την εκφόρτωση των εμπορευμάτων­ Yπέρ{Jαση εξουσίας του Δικαστrμσυ. Στην υπόθεση αυτή ο Aξι.ωματ~κός Nαυτoδ~xεtou διoρtσθηκε μεσεγ­ γυούχος με οδηγίες να παραλάβε~ για ασφαλή φύλαξη τα πιο πάνω εμπορεύματα. Οι ~ιoκτιtrες των εμπορευματοκιβωτίων αξίωσαν $15 την ημέρα για κάθε εμπoρεuματoκιβ~ιo, ενόσω τα εμπορεύματα πα- 548 20 1 Α.Α.Δ. (Ε) Jayes PVC Υ. Intertrust Sblpplnl ρέμειναν σ' αvτά. Κατόπιν της αξιώσεως αvτiις ο μεσεποο'ύχος ζiι­ τησε οδηγΙες το" ΔΙΚαστηρΙΟ". Το πρωτόδικο Δικοοτ1ιριο έκρινε ότι επειδΤι το άρθρο 4 του Κεφ. 6 εφαρμόζεται μόνο σε ακΙνητη περιoυσtα, οι ενάγοντες δεν μπορσύσαν να το ε1tικαλεσθσύν. Όμως, ταvτόχρoνα 5 έκρινε ότι ο μεσεγΥοούχος μπορούσε να ενεργΥισει μι βάση το άQθρo 32 του περι Δικαστηρίων Νόμου, 1960. Το πρωτόδικο Δικασtiιριo δεν δέ­ χθηκε την ένσταση ότι ο μεσεποο'ύχος δεν μπορσύσε να υποβάλει ο ιδιος αtτηση γ4.(1 oδηγtες. Τέλος, καταδΙκοοε τους ι.δι.οκτ'ήτες των εμπο­ ρευμάτων να πλtJQώσow τα έξοδα ΕΚφορτώσεως από τα εμπoρεuμα.τo- 10 κιβώtι.α. Το Ανώτατο Δι,καστΥιριο. αφού άκσυσε την έφεση, δεν αποδέχθηκε . 15 την άποψη ότι το άρθρο 4 το" Κεφ. 6 εφαρμόζεται, μόνο σε ΠεQUΠώ­ σει.ς ακΙνητης ι.δι.οκτησΙας, αλλά αντιθετα απεφάmO'ε ότι. τo'όto tφ(JQ­ μόζεται σχετι,κά με κινητiι περι.ουσια. Περαιτέρω έκρι,"lt ότι ο μεσεγγοο'ύχος μπορεΙ να ζητά ο ιδιος oδηγtες από το Δικαστiιριo πο" εΙχε εκδώσει, το σχετικό Διάταγμα. Τέλος, το Ανώτατο Δικαστ'ήριο ανέτρε­ ψε το διάταγμα σχετικά με τα έξοδα. Η έφεση EΠιτρiπεται μερικά. Α ναφερ6μενες αποφάσεις: 20 Panaou Υ. Hjichristofl and Another

(1963)2 C.L.R.
  1. Έφεση γι.α αναθεώ@ηση. Έφεση για αναθεώρηση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου) που δόθηκε στις 28.
  2. 1988 (Δημητριάδης, Δ) με την οποία ο Αξιωματικός 25 Ναυτοδικείου διορίστηκε ως μεσεγγυούχος με οδηγίες να παραλάβει και θέσει σε ασφαλή φύλαξή του εμπορεύματα που βρίσκovτ:αι μtσα σε 56 εμπορευματοκιβώτια φορτωμένα στο πλοίο SΑΝΙΆ MARIA. Στ. Μακπράι τ, για τους πρώτους παρεμβαί νovτ:ες - 30 αιτητές, παραλήπτες του φορτίου. r. Μιχαηλιδης, για δεύτερους παρεμβαίνovτ:ες - καθ' ων η αί τηση- εφεσίβλητους, ρευματοκιβωτίων. 549 Ιδιοκτήτες των εμπο­ Jayes PVC v. IDtertrUS't SbippiDIf (198') Α. ΘεοφΙλου, για τους ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση εφεσίβλητους. Α. ΛΟΙΖΟΥ Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα εκδώσει ο δικαστής κ. Χρ. AρτεμLδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ Δ:. Δικαστής του Δικαστηρίου αυτού, στην 5 πρωτόδικη δικαιοδοσία του ως Ναυτοδικείου, εξέδωσε στις 28.12.88 διάταγμα βάσει του οποίου ο Αξιωματικός Ναυτοδικείου διορίστηκε ως μεσεγγυούχος με οδηγίες να παραλάβει και θέσει σε ασφαλή φύλαξη τα εμπορεύματα, όπως αυτά περιγράφονται στην παράγραφο Β του αιτητικού 10 του κλητηρtoυ Εντάλματος μέχρι της εκδίκασης της αγωγής. Το εμπόρευμα, αντικείμενο του διατάγματος, είναι 1944μ.τ. PVC Resin, που είναι η πρώτη ύλη για την κατασκευή πλαστικών ειδών, βρισκόταν σε σακούλες μέσα σε 56 εμπορευματοκιβώτια φορτωμένα στο πλοtoτων εναγόμενων 15 SANTΑ MARIA. Οι πρώτοι παρεμβαίνοντες - εφεσείοντες είναι οι παραλήπτες του εμπορεύματος, ενώ οι δεύτεροι παρεμβαίνοντες - εφεσίβλητοι οι ιδιοκτήτες των εμπορευματοκιβωτίων. Μετά την έκδοση του διατάγματος ο δικηγόρος των ιδιοκτητών των εμπορευματοκιβωτίων ζήτησε από τον 20 Αξιωματικό του Ναυτοδικείου να αδειάσει το εμπόρευμα από τα εμπορευματοκιβώτια και να τα παραδώσει στους ιδιοκτήτες τους, άλλως θα είχαν απαίτηση για το ποσό των $15.00 την ημέρα για κάθε εμπορευματοκιβώτιο από την ημέρα που εκδόθηκε η διαταγή του Δικαστηρίου μέχρι 25 παραδόσεως. Ο Αξιωματικός Ναυτοδικείου, ως αποτέλεσμα της απαίτησης αυτής, με επιστολή του στις 6.9.88, ζήτησε οδηγίες από το Δικαστήριο, το οποίο όρισε την υπόθεση ενώπιόν του για ακρόαση στις 26.11.
  3. Στη διαδικασία αυτή ακούστηκαν οι δικηγόροι των εναγόντων και 30 των παρεμβαινόντων 1 και
  4. Στην έκδοση οδηγιών από το Δικαστήριο προς τον Αξιωματικό Ναυτοδικείου έφερε ένσταση ο δικηγόρος των παρεμβαινόντων 1, ενώ συνήνεσαν οι άλλο δυο διάδικοι. Το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή 550 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) Jayes PVC τ. Intertrust ShipplnR ΑQ-rεμΙ6ης Δ. του στις 28.12.88, από την οποία οι πρώτοι παρεμβαίνοντες καταχώρισαν την υπό κρίση έφεση για αναθεώρηση. Στην αγόρευσή του ενώπιόν μας ο δικηγόρος υιοθέτησε τους 5 λόγους που εκθέτει με λεπτομέρεια στην Ένσταση στην Αίτηση και στο Εφετήριο, που συνοψίζουμε περιεκτικά ως εξής: (α) Ο Αξιωματικός Ναυτοδικείου δεν είχε δικαίωμα να υποβάλει ο ίδιος αίτηση για έκδοση οδηγιών προς αυτόν από 10 το Δικαστήριο, δεν είχε δηλαδή locus standi στη διαδικασLα. Εκείνο που θα μπορούσε να κάμει ήταν να ειδοποιήσει, για το ζήτημα που του εγέρθηκε, τα ενδιαφερόμενα μέρη, τα οποία, αν επιθυμούσαν, να αποταθούν με ΟΠΟLοδήποτε αίτημά τους στο Δικαστήριο. (β) Ενώ το επίδικο ζήτημα που επιλαμβανόταν το 15 Δικαστήριο στην ακρόαση της 26.11.88, ήταν η προδικαστική ένσταση των πρώτων παρεμβαινόντων, της εισήγησής τους δηλαδή όπως εκτίθεται στο (α) πιο πάνω, προχώρησε στην επίλυση της ουσίας της αιτήσεως, με αποτέλεσμα να τροποποιηθεί το διάταγμα του Δικαστηρίου, δίχως να δοθεί η 20 ευκαιρία στο δικηγόρο των πρώτων παρεμβαινόντων να αγορεύσει πάνω σε αυτή. (γ) Το αρχικό διάταγμα κάλυπτε τόσο το εμπόρευμα PVC RESIN όσο και τα εμπορευματοκιβώτια, μέσα στα οποία 25 ήταν τοποθετημένο, η δε τροποποίησή του από το Δικαστήριο είναι αδικαιολόγητη, και (δ) Η διαταγή του Δικαστηρίου, αναφορικά με τα έξοδα, βάσει της οποίας οι πρώτοι παρεμβαίνοντες διατάχθηκαν να 30 πληρώσουν τα έξοδα τόσο της δικαστικής διαδιΚασLας όσο και αυτά του Αξιωματικού Ναυτοδικείου, είναι άδικη και το Δικαστήριο υπερέβηκε τη διακριτική ευχέρεια που έχει σε σχέση με την έκδοση διατάγματος εξόδων. Έχουμε τη γνώμη ότι ο Αξιωματικός Ναυτοδικείου διορίστηκε από το Δικαστήριο ως μεσεγγυούχος, βάσει των 551 ΑQτεμίδης Δ. Jayes PVC Υ. Intertrust Shipping (1'11'1) προνοιών του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και ενεργούσε επομένως με αυτή την ιδιότητα και όχι ως Αξιωματικός Ναυτοδικείου, όπως εισηγήθηκε ο δικηγόρος των πρώτων παρεμβαινόντων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρει στην υπό αναθεώρηση 5 απόφασή του ότι ο Αξιωματικός Ναυτοδικείου διορίστηκε ως μεσεγγυούχος βάσει του προμνησθέντος άρθρου του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, αλλά προχωρεί να παρατηρήσει ότι οι ενάγοντες εφεσίβλητοι - αιτητές δεν μπορούσαν να βασιστούν στο άρθρο αυτό γιατί οι πρόνοιές του εφαρμόζονται μόνο σε ό,τι αφορά ακίνητη ιδιοκτησία 10 και είναι νομολογιακά δεκτό ότι ούτε το πλοίο ούτε το φορτίο του είναι ακίνητη ιδιοκτησία. Αυτούσια αυτά που είπε το Δικαστήριο είναι τα εξής: "From the wording of this section ίι is. clear however, that the plaintiffs cannot rely οη it as the provision of this section of Cap. 6 refers οηlΥ ιο fl1atters connected with immovable property and neither a ship or a cargo is immovable property." Ο πρωτόδικος Δικαστής προχωρεί όμως να αναφέρει ότι βάσει του άρθρου 32 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης Νόμου (14/60), το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδίδει απαγορευτικά διατάγματα ή να διορίζει παραλήπτη όταν το 15 20 κρίνει δίκαιο ή πρόσφορο, για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως ο Αξιωματικός Ναυτοδικείου στην παρούσα περίπτωση μπορούσε να ενεργήσει ως παραλήπτης, βάσει των προνοιών του άρθρου αυτού, και κατά συνέπεια να κάμει, ό,ΤΙ 25 θεωρούσε απαραίτητο για τη συντήρηση και ασφαλή φύλαξη των εμπορευμάτων, αντικείμενο της αίτησης. Δε συμφωνούμε με τη γνώμη του πρωτόδικου Δικαστή πως η διαταγή για μεσεγγύηση, που εκδίδεται βάσει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, αφορά μόνο ακίνητη ιδιοκτησία. Αντίθετα η διαταγή μεσεγγύησης, όπως ρητά ορίζει το άρθρο, εκδίδεται αναφορικά με ιδιοκτησία κινητών. Ο ορισμός του διατάγJ:«Iτος της μεσεγγύησης που 552 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Jayes PVC Υ. Intertrust ShippinK Αοτεμί6ης; Δ. δίδει το εδάφιο 2 του άρθρου 4, δεν αλλοιώνει την εφαρμογή του στην ιδιοκτησία κινητών, αλλά επεξηγεί μόνο την έκταση του διατάγματος, δίδοντας δηλαδη στο μεσεγγυούχο το 5 δικαίωμα να μπαίνει στην ακίνητη ιδιοκτησία, που καθορίζει το διάταγμα και που βρίσκεται στην κατοχη του προσώπου εναντίον του οποίου εκδίδεται, για να συλλέξει παραλάβει η εύρει τα ενοίκια η τα έσοδα που προέρχονται από αυτή και να παραλάβει επίσης την κινητη ιδιοκτησία του προσώπου αυτού. Τόσο το πλοίο όσο και τα εμπορεύματα πάνω σ' αυτό 10 είναι κι νητη ιδιοκτησία και επομένως οι πρόνοιες του άρθρου 4 του Περί Πολιτικης Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 ισχύουν. Δεν τίθεται όμως το θέμα αναφοράς στο διάταγμα της εξουσιοδότησης από το Δικαστηριο του μεσεγγυούχου να 15 εισέλθει σε ακίνητη ιδιοκτησία, για τον απλούστατο λόγο ότι η θάλασσα δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ιδιωτικης κυριότητας. Κρίνουμε επομένως ότι σ' αυτη την περίπτωση ο Αξιωματικός Ναυτοδικείου είχε διοριστεί ως μεσεγγυούχος και ενεργούσε με αυτη την ιδιότητα. 20 Η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο ο μεσεγγυούχος έχει δικαίωμα να προσφεύγει στο Δικαστηριο για οδηγίες αναφορικά με την εκτέλεση του διατάγματος, το οποίο 25 απευθύνεται σ' αυτόν είναι απλη. Η πάγια νομολογία δέχεται' ότι το Δικαστηριο διατηρεί πάντοτε τον έλεγχο και εποπτεία των διαταγμάτων που εκδίδει' και τούτο για να αποφεύγονται κυρίως καταπιεστικές συνέπειες της εφαρμογης τους στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Κλεόπας Πανάου 30 v. Χρυσάνθου Χ' Χριστοφή και
  5. Γεωργία Χρυσάθου Χριστοφή,
  6. Χρυστάλλα XρυσάVΘoυ Χριστοφή,
(1963)2 Α.Α.Δ. 19. Οι τελευταίες γραμμές της απόφασης του Δικαστηρίου στην υπόθεση αυτη, έχουν ως εξης, σε' μετάφραση: 'Ή εκτέλεση μιας απόφασης είναι ζήτημα που εμπίπτει 35 στην εποπτεία και έλεγχο του Δικαστηρίου' και δεν μπορεί να επιτραπεί να χρησιμοποιείται με σκοπό την αδικαιολό- 553 Aqςεμίδης Δ. Jayes PVC Υ. Intertrust Shipping
(1919)γηττι κατωτίεστι. όπως οι περιστάσεις ττις παρούσας υπόθε­ στις υποδτ)λούν ή, σττιν πραγματικόττιτα, για οποιοδήποτε σκοπό άλλο ωτό ττιν κανονική ικανοποίτιστι ττις ωτόφαστις του ΔικαQ'tτιρίoυ κάτω ωτό τον tλεyxo του Δικαοττιρίου". Ο μεσεγγυούχος είχε επομένως το δικαίωμα, ακόμα 5 καθήκον θα λέγαμε, να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζτιτήσει οδτιγΙες αναφορικά με το ζήτ'ημα που ήγειραν οι δεύτεροι παρεμβαίνοντες, ιδιοκτήτες των εμπορευματοκιβωτίων, που αξιώνουν να αφαιρεθούν τα εμπορεύματα, αντικείμενο εμπορευματοκιβώτια που ττις τους αγωγής, ανήκόυν. από τα Και ενώ βρισκόμαστε σ' αυτό το στιμείο αναφέρουμε πως δεν έχουμε κρίση διάταγμα του Δικαοττιρίου, αφορά το εμπόρευμα, αντικείμενο ττις αγωγής, που ήταν τοποθεττιμένο στα εμπορευματοκιβώτια και όχι τα ίδια τα εμπορευματοκιβώτια. 10 καμιά αμφιβολία πως το υπό 15 Η εισήγτιστι του δικηγόρου των πρώτων παρεμβαινόντων πως δεν του δόθtικε τι ευκαίρια να ακουστεί πάνω σττιν ουσία της αίττιστις. γιατί είχε την εντύπωστι πως το Δικαστήριο επιλαμβανόταν μόνο της προκαταρκτικής του ένσταστις. κατά πόσο δηλαδή ο μεσεγγυούχος είχε δικαίωμα να ωτοταθεί ο ίδιος στο Δικαστήριο, δεν ευσταθεί. Τα επίδικα ζητήματα ήσαν ενώπιον του Δικασττιρίου το οποίο εξέδωσε ττιν απόφασή του αφού άκουσε τους δικτιγόρους, περιλαμβανομένου και αυτού των πρώτων παρεμβαινόντων, σε ότι είχαν να πουν. Πρόσθετα, ενώπιον του Δικασττιρίου υπήρχαν οι ένορκες ομολογίες των διαδίκων. 20 25 Τέλος είμαστε ττις γνώμης ότι το παράπονο του δικηγόρου των πρώτων παρεμβαινόντων αναφορι.κά με το ένα σκέλος της διαταγής για τα έξοδα είναι δικαιολογτιμένο. Οι πρώτοι παρεμβαίνοντες δεν ευθύνονται -για πιθανά έξοδα του Αξιωματικού Ναυτοδικείου - Μεσεγγυούχου. που θα προκύψουν ωτό ττιν εκτέλεση της διαταγής του ΔΙΚQ:στηρίoυ που εκδόθηκε μετά από αίττιμα των εναγόντων. Πάνω στο ζήτημα αυτό κρίνουμε ότι το Δικαστήριο υπερέβτικε τη 554 30 35 Ι Α;Α.Δ. (Ε) Jayes PVC Υ. Intertrust Sblpping Αιτεμ.Ιδης Δ. δικαιοδοσΙα του γιατΙ οι δαπάνες για την αφαίρεση του εμπορεύματος από τα εμπορευματοκιβώτια δεν ήταν επίδικο ζήτημα στην υπό κρίση αίτηση. Η διαταγή επομένως για έξοδα εις βάρος των πρώτων παρεμβαινόντων, έπρεπε να 5 περιοριστεί μόνο στα έξοδα της δικαστικής διαδικασίας και κατά συνέπεια η διαταγή αυτή τροποποιείται ανάλογα. Ως αποτέλεσμα, η έφεση για αναθεώρηση του διατάγματος επιτρέπεται καθόσο μέρος του αφορά τη διαταγή για έξοδα, που τροποποιείται ώστε αυτά να βαρύνουν τον πρώτο 10 παρεμβαίνοντα σε σχέση μόνο με τα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου και ενώπιόν μας. Το υπόλοιπο μέρος του διατάγματος ΕΠικυρώνεται. Έφεση Υια αναθεώρηση επι τρέπεται αναφορικά 15 με τα εξ6δα. 555

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.