clr/1989/1989_1E_592.pdf

(1986)1 C.L.R. 524, Ιπ Re E.S. απ lnlant

(1986)1 C.L.R. 119, Ιπ Re Ejιhymiou

(1987)1 C.L.R. 331, 10 E.Y.R1K. and others v. Kotsonis

(1986)1 C.L.R. 617. Αίτηση. Αίτηση από την εναγόμενη για αναστολή εκτέλεσης μέ­ ρους της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού 15 που δεν έχει αποπληρωθεί μέχρι την τελεία εκδίκαση της έφεσης που έχει υποβάλει εναντίον της ωτόφασης. Α. Δανός με τον Σ. Λιασίδη, για την εφεσείουσα - εναγό­ μενη. Μ. Ιωάννου, για την εφεσίβλητη - ενάγουσα. 20 Ο Δικαστής κ. Πικής ανέγνωσε την απόφαση του Δικαστη­ ρίου. Η εξ αποφάσεως χρεώστρια σε απόφαση του Επαρχια­ κού Δικαστηρίου Λεμεσού αξιώνει με αίτησή της στο Ανώτα­ το Δικαστήριο που εδράζεται στις διατάξεις της Δ.35 Κ.18 και Κ.19 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας της αναστολή 25 της εκτέλεσης της ωτόφασης ή ακριβέστερα εκείνου του μέ­ ρους της απόφασης που δεν έχει αποπληρωθεί μέχρι την τε­ λευταία εκδίκαση της έφεσης που έχει υποβάλει εναντίον της απόφασης. Με την έφεσή της ζητά τον υποβιβασμό του ποσού που διατάχθηκε να πληρώσει για την αποζημίωση της εφεσί- 593 Πι)(ής Δ. Nεoφνroυ Υ. ΔημηrQίοv

(1989)βλητης ενάγουσας ως γενtκές αποζημιώσεις για κακώσεις που υπέστη, απ' ότι μπορεί να συμπεράνουμε, σε οδικό δυ­ στύχημα. Με την επίδικη απόφαση η αιτήτρια εφεσείουσα καταδικάστηκε να πληρώσει ποσό ;(3,038.- συν τόκο και έξοδα. Ποσό ;(2,000.- έχει πληρωθεί στην καθ' ης η αίτηση. Συνάγεται ότι η αμφισβήτηση της πρωτόδικης απόφασης πε­ 5 ριορίζεται στην απόδοση αποζημιώσεων πέραν του ποσού των 1:2,000.-. Δυο αιτήσεις που υποβλήθηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο για αναστολή της εκτέλεσης απορρίφθηκαν για λόγους άσχετους με την ουσία του αιτήματος. 10 • Η αιτήτρια εκδήλωσε την προθυμία και ετοιμότητά της να παράσχει εγγύηση για την αποπληρωμή και του υπόλοιπου μέρους του χρέους στην περίπτωση που θα απορριφθεί η έφεσή της. Η φερεγγυότητα της αιτήτριας δεν έχει αμφισβη­ τηθεί σοβαρά. Άλλωστε την ευθύνη για την κάλυψη της απαί­ τησης της εφεσίβλητης ανέλαβε όπως είναι γνωστό σ' αυτήν 15 ασφαλιστική εταιρεία της οποίας η φερεγγυότητα δεν έχει αμφισβητηθεί. Η εφεσίβλητη ενίσταται στην αναστολή για τον λόγο ότι θα αποστερηθεί σημαντικού μέρους των αποζη­ μιώσεων αναγκαίου για την συντήρηση και φροντίδα της που έχει περιπλακεί λόγω των κακώσεων που υπέστη στο δυστύ­ 20 χημα. Δεν είναι θέμα προσωπικής ασφάλειας η είσπραξη και φύλαξη του χρηματικού ποσού. Όπως εισηγήθηκε ο συνήγο­ ρός της, είναι θέμα επιβίωσης. Υπεδείχθηκε στον δικηγόρο της εφεσίβλητης ότι οι ιδιαίτερες συνθήκες της πελάτιδός του μπορεί να δικαιολογούν την επίσπευση της ακρόασης της 25 έφεσης. Δεν αποτελούν όμως απάντηση στη θέση της αιτή­ τριας ότι πληρωμή ολοκλήρου του ποσού μπορεί να καταστή­ σει την έφεση άνευ αντικειμένου ενόψει της πιθανής αδυνα­ μίας της καθ' ης η αίτηση να επιστρέψει το ποσό το οποΙΟ θα πληρωθεί. Την αδυναμία αυτή επιβεβαίωσε και ο συνήγορος της.εφεσίβλητης δηλώνοντας στο Δικαστήρω ότι εάν επιτύχει η έφεση η πελάτιδά του δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό. 30 Εκτός από την ανάγκη που έχει η εφεσίβλητη του υπολοί- 35 που του εξ αποφάσεως χρέους της εφεσείουσας έχουμε κληθεί 594 ΝεόφΜο" Υ. ΔημιrrιΙO" Ι Α.Α.Δ. (Ε) Πιχής Δ. να απορρίψΟυμε την αίτηση και για άλλους που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαδικασίας. Έγινε η εισήγηση ότι η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασtας ενόψει της παρά­ 5 λειψης της αιτήτριας να εφεσιβάλει τις απo~σεις του πρω­ τόδικου ΔικαστηρΙΟΟ σχετικά με το θέμα της αναρτολής. Επί­ σης ότι η αΙτηση η οποία υποβλήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο για αναστολή είναι άκυρη διότι υπάρχει κάτω από το όνομα του δικηγόρου που την υπέγραψε η επωνυμία 10 15 Χρ. Χρυσάνθου & Σία. Δεν αμφισβητείται όμως ότι η αίτηση υπογράφηκε από τον δικηγόρο που η εφεσείουσα έχει διορι­ σει με το σχετικό έγγραφο διορισμού δικηγόρου δηλαδή από τον κ. Σ. Λιασίδη. Με την αίτησή της η αιτήτρια εκτός από την αναστολή της εκτέλεσης επιδιώκει και την έκδοση οδη­ γιών ως προς την τύχη αίτησης της καθ' ης η αίτηση για την κήρυξη της εφεσείουσας σε πτώχευση. Η αίτηση εκκρεμεί για ακρόαση αργότερα αυτό τον μήνα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Οι σχετικές διατάξεις της Πολιτικής Δικoνoμtας στις οποίες βασίζεται η αίτηση περιορίζουν την 20 δικαιoδoσtα του Δικαστηρίου στην αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Συνεπώς η ~ιαδικασtα πτώχευσης δεν θα μας απασχολήσει. Βεβαίως το αποτέλεσμα της αίτησης αυτής μπορεί να επηρεάσει την αίτηση πτώχευσης έμμεσα καθιστώντας την στο παρόν στάδιο άνευ αντικειμένου. . 25 30 Η εισήγηση ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικα­ σίας ή ότι πλήττει την αρχή του δεδικασμένου δεν ευσταθεί. Οι πρόνοιες των σχετικών διατάξεων των θεσμών Δ. 35 Κ. 18 και Κ. 19 εΙναι σαφείς. Ο μόνος περιορισμός για την υποβο­ λή αίτησης στο ΕφετεΙο είναι εκείνος ο οποίος προβλέπεται στον Κ.19 δηλαδή προηγούμενη υποβολή αίτησης στο πρωτό­ δικο Δικαστήριο. Η φύση της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου βάσει των κρινομένων θεσμών της Πολιτικής Δι-. κονομίας είναι πρωτoγ~νής. Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Εφετείο ή μέλος του να αναστείλει την εκτέλεση δικαστι­ κής απόφασης ή διαταγής 595 Επαρχιακού Δικαστηρίου. . ,. " '. Πιχής Δ. Νεοφίιτοιι Υ. ΔημητQίοv (Βλ. Aftomata Eleoyrgia ν.

(1989)Monastery of Mahera*, In Re E.S. Απ Infant**). Στην προκειμένη περίπτωση υποβλήθηκε αίτηση στο πρω­ τόδικο Δικαστήριο, δύο αιτήσεις στην πραγματικότητα, οι " οποίες απορρίφθηκαν. Η άσκηση πρωτογενούς διακριτικής 5 ευχέρειας από το Εφετείο δεν συναρτάται με τους λόγους της απόρριψης αλλά με την υποβολή παρόμοιου αιττιματος στο Επαρχιακό Δικαστήρω. Συνεπώς συντρέχουν οι προϋποθέ­ σεις για την άσκηση της δικαιοδοσίας που προβλέπει η Δ. 3S Κ.19. 10 Το δεύτερο θέμα που πρέπει να αποφασίσουμε είναι κατά πόσο η αίτηση υποβλήθηκε από τον δικηγόρο που έχει διορί­ σει η εφεσείουσα. Η απάντηση είναι καταφατική. Η αίτηση υπογράφεται από τον δικηγόρο που έχει διοριστεί σύμφωνα με έγγραφο διορισμού δικηγόρου που συνάδει με τον τύπο 15 διορισμού δικηγόρου που προβλέπει η Πολιτική Δικονομία. Αν η αίτηση γινόταν αόριστα από τον συνεταιρισμό ή επωνυμία Χρ. Χρυσάνθου & Σία, πιθανό η απάντησή μας στο ερώ­ τημα που εγείρεται να ήταν διαφορετική. Χωρίς να αποφα­ σίζουμε το θέμα τελεσίδικα είμαστε της γνώμης ότι η σχέση 20 δικηγόρου και πελάτη είναι προσωπική, και η ευθύνη του δι­ κηγόρου δεν μεταβιβάζεται. Στο ίδιο συμπέρασμα συγκλίνει και η θεώρηση της θέσης και υπόστασης του δικηγόρου ως λειτουργού της δικαιοσύνης. (Βλ. άρθρο 1S του Περί Δικηγόρων Νόμου όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 7 του Ν. 40/ 7S.) Η θέση του δικηγόρου στο νομικό μας σύστημα συνοψί­ ζεται στο πιο ?,άτω απόσπασμα, σελίδα 334, στην απόφαση In Re Efthymiou***: "Απ advocate is ποΙ the agent of his client ίπ the commercia1 acceptation of rhe terrn. He occupies a unique position under *

(1986)1 C.L.R. 524. **

(1986)1 C.L.R. 119 ***

(1987)1 C.L.R. 331. 596 25 1 Α.Α.Δ. (Ε) Νεοφύτο" Υ. Δημη1:QΙΟ\l ΠιΧής Δ. our legal system. He represents his client fromthe stand ροίηι of an officer of justice and is ίη every respect a functionary of the administration of justice. He is under concuπent duties to his client and the Court." 5 Επαναλαμβάνουμε ότι το θέμα αυτό δεν εγείρεται άμεσα και δεν χρήζει οριστικής ωτάντησης. Θα στρέψουμε τώρα την προσοχή μας στην ουσία της αίτη­ σης που επιβάλλει εκτίμηση των αρχών που διέπουν την άσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας σε συνάρτηση με τα γε­ 10 γονότα της υπόθεσης. Η άσκηση έφεσης δεν αναιρεί ούτε αναστέλλει την πρωτό­ δικη απόφαση. Η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικό της χαρακτήρα μέχρι την τροποποίηση, ή ανα­ 15 τροπή της από το Ανώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της δευ­ τεροβάθμιας δικαιοδοσίας του. Οποιαδήποτε τροποποίηση ή ανατροπή της πρωτόδικης αΠόφασης έχει αναδρομική ισχύ και συνεπάγεται ανάλογα με την περίπτωση την αναδιαμόρ­ φωση της πρωτόδικης απόφασης. Η άσκηση της διακριτικής 20 ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή πρωτόδικης από­ φασης εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εξισορρόπησης δύο εξίσου σημαντικών παραγόντων για την απονομή της δικαιο­ σύνης. Την διασφάλιση, αφενός, του τελεσίδικου χαρακτήρα 25 της πρωτόδικης απόφασης και της απόδοσης στον διάδικο που έχει επιτύχει τον καρπόν της επιτυχίας του και την εξα­ σφάλιση, αφετέρου, της αποτελεσματικότητας του δικαιώμα­ τος για την άσκηση έφεσης. Οι αρχές αυτές καθώς και η νο­ μολογία επεξηγούνται στην υπόθεση E.Y.R.I.K and others ν. Kotsonis*. Ο συγκερασμός των δύο αρχών επιτυγχάνεται συ­ 30 νήθως με την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους στον ενάγο­ ντα (εξ αποφάσεως δανειστή), όταν το αντικείμενο της από­ φασης αποτιμάται σε χρήμα και την παράλληλη παροχή εγγύησης από τον εξ αποφάσεως δανειστή ότι θα επιστρέψει το αντικείμενο της απόφασης ή μέρος του ανάλογα και σύ­ φωνα με οποιαδήποτε τροποποίηση της πρωτόδικης απόφα­ 35 σης ήθελε διατάξει το Εφετείο. Στην προκειμένη περίπτωση :Ι<

(1986)1 C.L.R. 617. 597 Πιxqς Δ.

(1919)δεν υπάρχει αvrή η ευχέρεια και άρνηση αναστολής του αμ­ φισβητούμενου μέρους της πρωτόδικης απόφασης θα εξουδε­ τέρωνε ουσιαστικά το δικαίωμα της έφεσης καθιστώντας το άνευ αντικειμένου. Οδηγούμεθα συνεπώς στο συμπέρασμα ότι επιβάλλεται η αναστολή εκείνου του μέρους της πρωτόδικης απόφασης που δεν έχει αποπληρωθεί (του ποσού πέραν των 1:2,000.-) δεδομένου ότι η αιτήτρια - εφεσείουσα θα κα­ ταθέσει τραπεζική εΥΥύηση για την αποπληρωμή του ποσού, η 5 οποία θα ικανοποιεί τον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου, μέσα σε 5 μέρες. Δεν εκδίδεται διαταγή για τα έξοδα. Η αποπληρωμή των εξόδων των δύο ανεπιτυχών αι­ τήσεων που έγιναν στο Επαρχιακό Δικαστήριο για αναστολή δεν είναι θέμα το οποίο εγείρεται ενώπιόν μας. Οι διαταγές που έχουν εκδοθεί παραμένουν ισχυρές και είναι υποχρέωση της εφεσείουσας να αποπληρώσει την οφειλή της. 10 15 Παρέχεται αναστολή σύμφωνα με τους όρους που έχουν εγκριθεί στην απόφαση αυτή. Δεν εκδίδεται διαταγή για τα έξοδα. Αίτηση ΥίΥεται αποδεκτή χωρίς έξοδα. 59~ 20